Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

31 994

Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 in
verband met het aanpassen van de
asielprocedure

Nr. 29 HERDRUK1

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 11 december 2009
Bij het wetgevingsoverleg van 7 december 2009 (Kamerstuk 31 994, nr. 25)
over het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 in
verband met het aanpassen van de asielprocedure (31994) is door de
leden Spekman en Anker een amendement ingediend ter zake vergunningverlening onder een beperking verband houdend met langdurig
verblijf van een in Nederland geworteld kind (Kamerstuk 27 062, nr. 64).
Met deze brief ontvangt uw Kamer mijn oordeel over het amendement
zoals ik bij het wetgevingsoverleg heb toegezegd.
Ik wil vooropstellen dat ik de beweegredenen voor het indienen van het
amendement begrijp. Het amendement beoogt het belang van het kind te
waarborgen en poogt tegelijkertijd de nodige voorwaarden aan de
vergunningverlening te verbinden om ongewenste effecten tegen te gaan.
Desondanks meen ik dat het voorgestelde amendement geen goede
oplossing vormt voor de door betreffende leden gevoelde problematiek.
Uw Kamer heeft bij brief van heden mijn beleidsnotitie «Herijking beleid
(alleenstaande) minderjarige vreemdelingen» ontvangen (Kamerstuk 31
994, nr. 9). Daarin heb ik uiteengezet dat kinderen, met het oog op hun
ontwikkeling belang hebben bij een snelle en zorgvuldige besluitvorming
over hun toelating en toekomstperspectief en dat kinderen (en ouders) die
als vreemdeling niet in aanmerking komen voor bescherming zo snel
mogelijk dienen terug te keren naar hun land van herkomst. Illegaal
verblijf in Nederland of elders in Europa is niet in het belang van kinderen
of jongvolwassenen.
Het in het vooruitzicht stellen van een vergunning bij feitelijk verblijf van
10 jaar is niet in lijn met die uitgangspunten. Hoewel het amendement,
door een aantal voorwaarden aan de vergunningverlening te verbinden,
beoogt om ongewenste effecten tegen te gaan, meen ik dat er een groot

1

I.v.m. een correctie in de tekst.

kst-31994-29-n1
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 31 994, nr. 29

1

risico ontstaat dat ouders met de 10-jarentermijn in het vooruitzicht zich
juist daarop zullen richten in plaats van op terugkeer. Dat is uiteindelijk
niet in het belang van het kind. De in de amendement genoemde
voorwaarden kunnen dat risico naar mijn oordeel onvoldoende
tegengaan.
Het amendement is mijns inziens ook in een ander opzicht niet doelmatig.
Het neerleggen van de strikte voorwaarden zoals voorgesteld in het
amendement maakt dat onvoldoende rekening kan worden gehouden met
de individuele aspecten die in dit soort zaken zo belangrijk zijn.
Kijkend naar de in het amendement genoemde voorwaarden zou het
kunnen voorkomen dat een gezin met minderjarige kinderen dat zeven
jaar in Nederland is voldoet aan alle genoemde voorwaarde behalve de
gestelde termijn van 10 jaar. De voorgestelde regeling zou voor dat gezin
aanleiding kunnen zijn om met de kinderen nog drie jaar in de illegaliteit
te verblijven en vervolgens de vergunning aan te vragen. Ik neem aan dat
ook de indieners van het amendement dat een ongewenste situatie
zouden vinden.
Gelet hierop geeft het amendement een onjuist signaal aan de vreemdelingen en draagt bovendien niet daadwerkelijk bij aan vermindering van
de gevoelde problematiek.
Het antwoord voor de gevoelde problematiek moet naar ik meen veeleer
gezocht worden in de uitvoering van de voorstellen die dit kabinet in de
achterliggende periode heeft gedaan, zoals onder meer te vinden in het
wetsvoorstel tot aanpassing van de asielprocedure en de beleidsnotitie
«Herijking beleid (alleenstaande) minderjarige vreemdelingen». Met die
maatregelen kan maximaal invulling worden gegeven aan de eerder
genoemde uitgangspunten.
Dat betekent niet dat er geen oog is voor de individuele aspecten van de
kinderen in bijzondere, schrijnende situaties. Om daaraan tegemoet te
komen beschik ik over mijn discretionaire bevoegdheid. Daar ga ik
prudent mee om en ik waak er juist voor om dat te laten verworden tot
een standaard waar gezinnen zich op gaan richten en die ertoe leidt dat zij
niet meewerken aan vertrek. Tegelijkertijd kan ik bij de gebruikmaking van
die discretionaire bevoegdheid rekening houden met bijzondere aspecten
zoals een lange verblijfsduur en de andere aspecten die in het
amendement worden genoemd alsook met andere individuele elementen.
In het bijzonder zal ik bij het gebruikmaken van mijn discretionaire
bevoegdheid het element van langdurig verblijf van minderjarige kinderen
uitdrukkelijk betrekken als een van de mee te wegen omstandigheden.
Het neerleggen in de regelgeving van voorwaarden waaronder kinderen
die langdurig in Nederland verblijven in aanmerking kunnen komen voor
een vergunning brengt juist met zich mee dat de ruimte voor gebruikmaking van mijn discretionaire bevoegdheid in dit soort zaken wordt
beperkt.
Dit alles leidt tot de conclusie dat ik het amendement moet ontraden.
De staatssecretaris van Justitie,
N. Albayrak

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 31 994, nr. 29

2