Besluit van
tot aanvulling van het Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet en van de
bijlagen I en II bij de Crisis- en herstelwet en tot wijziging van het Besluit
omgevingsrecht (tiende tranche)
Op de voordracht van Onze Minister van Infrastructuur en Milieu van, nr. IenM/BSK-,
Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Gelet op de artikelen 1.2, 2.2 en 2.4 van de Crisis- en herstelwet en de artikelen 2.1,
derde lid, 2.4, tweede en derde lid, 2.12, eerste lid, onder a, onder 2°, van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht;
De Afdeling advisering van de Raad van State gehoord (advies van, nr. );
Gezien het nader rapport van Onze Minister van Infrastructuur en Milieu van, nr.
IenM/BSK-, Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Hebben goedgevonden en verstaan:
Artikel I
Het Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet wordt als volgt gewijzigd:
A
Aan artikel 2, eerste lid, worden, onder vervanging van de punt aan het slot van
onderdeel w door een puntkomma, zes onderdelen toegevoegd, luidende:
x. Zuidas Flanken Amsterdam, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 53;
y. Havengebied Moerdijk, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 54;
z. Rijnhaven-Costerweg Wageningen, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 55;
aa. Kanaalzone Terneuzen, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 56;
bb. Sloegebied Borsele-Vlissingen, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 57;
cc. Havenstraatterrein Amsterdam, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 58.
B
Artikel 7a, vijfde lid, wordt als volgt gewijzigd:

1. Onderdeel b vervalt.

2. De onderdelen c tot en met f worden geletterd b tot en met e.
C
Aan artikel 7c, twaalfde lid, worden, onder vervanging van de punt aan het slot van
onderdeel j door een puntkomma, negen onderdelen toegevoegd, luidende:
h. De Scheg, gemeente Amstelveen, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 59;
i. Bedrijventerrein Rijnhaven-Oost, gemeente Alphen aan den Rijn, zoals aangegeven op
de kaart in bijlage 60;
j. het gebied Laan 1945, gemeente Beuningen, zoals aangegeven op de kaart in bijlage
29;
k. Binnensingelgebied, gemeente Enschede, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 61;
l. Brainpark, gemeente Eindhoven, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 62;
m. Automotive Campus, gemeente Helmond, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 63;
n. Buitengebied Leudal, gemeente Leudal, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 64;
o. CHV-terrein, gemeente Veghel, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 19;
p. Bergwijkpark, gemeente Diemen, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 65.
D
Artikel 7d wordt als volgt gewijzigd:
1. De aanhef komt te luiden:
Bij het vaststellen van een bestemmingsplan kan de raad besluiten tot afwijking
gedurende een periode van maximaal tien jaar van:.
2. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
3. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. Dit artikel is van toepassing op de volgende plangebieden:
a. Binckhorst in de gemeente Den Haag, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 41;
b. Hembrugterrein in de gemeente Zaanstad, zoals aangegeven op de kaart in bijlage
44;
c. Bergwijkpark in de gemeente Diemen, zoals aangegeven op de kaart in bijlage 65.
E

Aan het slot van paragraaf 3 wordt twee artikelen ingevoegd, luidende:
Artikel 7m
Voor het project stedelijke ontwikkelingen Cadzandbad in de gemeente Sluis wordt in
aanvulling op artikel 2.3.1, eerste lid, van het Besluit algemene regels ruimtelijke
ordening onder «stedelijk gebied» mede verstaan de in de Ontwikkelingsvisie
Cadzand-Bad 2006 en de Schilvisie Cadzand-Bad 2011 aangewezen ruimte voor
stedenbouwkundige ontwikkelingen.

Artikel 7n

2

1. Bij het ten behoeve van het experiment Solarpark Eerbeek wijzigen van de
omgevingsvergunning voor de stortplaats Doonweg te Eerbeek kan het bevoegd gezag
in afwijking van artikel 4, vierde lid, van het Stortbesluit bodembescherming de
einddatum van de termijn, waarop de in dat artikel bedoelde bovenafdichting moet
worden aangebracht of de in dat artikel bedoeld maatregelen moeten worden getroffen,
vaststellen op 31 december 2040.
2. Het bevoegd gezag brengt uiterlijk vijf jaar na inwerkingtreding van dit besluit het
betreffende vergunningsvoorschrift weer in overeenstemming met artikel 4, vierde lid,
van het Stortbesluit bodembescherming als uit een onderzoek naar de doeltreffendheid
en effecten van dit experiment blijkt dat de grondwaterkwaliteit verslechtert doordat de
bovenafdichting met zonnefolie onvoldoende tegengaat dat water in de gestorte
afvalstoffen infiltreert.

F
Er worden 13 bijlagen toegevoegd zoals opgenomen in de bijlage bij dit besluit:
a. bijlage 53 (Zuidas Flanken Amsterdam);
b. bijlage 54 (Havengebied Moerdijk);
c. bijlage 55 (Rijnhaven-Costerweg Wageningen);
d. bijlage 56 (Kanaalzone Terneuzen);
e. bijlage 57 (Sloegebied Borsele-Vlissingen);
f. bijlage 58 (Havenstraatterrein Amsterdam);
g. bijlage 59 (De Scheg Amstelveen);
h bijlage 60 (Bedrijventerrein Rijnhaven-Oost Alphen aan den Rijn);
i. bijlage 61 (Binnensingelgebied Enschede);
j. bijlage 62 (Brainpark Eindhoven);
k. bijlage 63 (Automotive Campus Helmond);
l. bijlage 64 (Buitengebied Leudal);
m. bijlage 65 (Bergwijkpark Diemen).

Artikel II
De Crisis- en herstelwet wordt als volgt gewijzigd:
1. In bijlage I wordt aan categorie 7. natuur, water en waterstaatswerken, een
onderdeel toegevoegd, luidende: 7.6. flexibel peilbeheer IJsselmeer
2. In bijlage II wordt aan categorie C. Waterstaatswerken een project toegevoegd,
luidende:
2
Dijkversterking
Het versterken en aardbevingbestendig maken van
Eemshaven Delfzijl en
de primaire waterkering tussen de Eemshaven en
meekoppelkansen
Delfzijl, dijkvak 49 tot en met 57, dijkring 6, in
combinatie met gebiedsgerichte initiatieven op het
terrein van natuur, toerisme en recreatie en
duurzame energie

3

4

Artikel III
Het Besluit omgevingsrecht wordt als volgt gewijzigd:
A
In de artikelen 3.1, onderdeel b, en 3.2, onderdeel b, vervalt: , met toepassing van
artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 3o, van de wet,.
B
Bijlage II wordt als volgt gewijzigd:
1. Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd:
a. Onderdeel 4 komt als volgt te luiden:
4. een dakkapel, dakopbouw of gelijksoortige uitbreiding van een gebouw, de uitbreiding
van een bouwwerk met een bouwdeel van ondergeschikte aard dan wel voorzieningen
gericht op het isoleren van een gebouw;.
b. In onderdeel 9 wordt na «werknemers» ingevoegd: of de opvang van asielzoekers of
andere categorieën vreemdelingen.
2. In artikel 5, derde lid, aanhef, wordt «onderdeel 3» vervangen door: onderdelen 3 en
22.

Artikel IV
Dit besluit treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het
Staatsblad waarin het wordt geplaatst.
Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting in het
Staatsblad zal worden geplaatst.

DE MINISTER VAN INFRASTRUCTUUR EN MILIEU,

5

NOTA VAN TOELICHTING
ALGEMEEN
Dit besluit bevat de zogenaamde tiende tranche van het Besluit uitvoering Crisis- en
herstelwet.
In artikel I wordt het Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet aangevuld:
In onderdeel A worden zes nieuwe ontwikkelingsgebieden als bedoeld in artikel 2.2 van
de Crisis- en herstelwet (hierna: Chw) toegevoegd. Het gaat om de projecten Zuidas
Flanken (gemeente Amsterdam), Havenstraatterrein (gemeente Amsterdam),
Havengebied Moerdijk (gemeente Moerdijk), Rijnhaven-Costerweg (gemeente
Wageningen), Kanaalzone (gemeente Terneuzen) en Sloegebied (gemeenten Borsele en
Vlissingen).
In onderdeel C worden negen projecten toegevoegd aan het experiment met de
bestemmingsplannen met een bredere reikwijdte (artikel 7c). Voor deze gebieden kan
na deze aanwijzing een bestemmingsplan met bredere reikwijdte worden opgesteld. Met
zo’n bestemmingsplan wordt vooruitgelopen op de totstandkoming van de
Omgevingswet en het daarin opgenomen omgevingsplan. Het gaat om de projecten De
Scheg (gemeente Amstelveen), Rijnhaven-Oost (gemeente Alphen aan den Rijn),
Bergwijkpark (gemeente Diemen), Binnensingelgebied (gemeente Enschede), Brainpark
(gemeente Eindhoven), Automotive Campus (gemeente Helmond), Buitengebied Leudal
(gemeente Leudal) en CHV-terrein (gemeente Veghel).
Ook het project ‘gebied Laan 1945’ in de gemeente Beuningen wordt toegevoegd aan
het experiment met de bestemmingsplannen met een bredere reikwijdte en dus
overgeheveld van artikel 7a naar artikel 7c (onderdeel B).
Bergwijkpark (gemeente Diemen) wordt voorts toegevoegd aan artikel 7d (onderdeel D).
Daarnaast worden twee nieuwe innovatieve projecten als bedoeld in artikel 2.4 van de
Chw toegevoegd (onderdeel E):
een experiment met bouwmogelijkheden in het kustfundament in Cadzand-Bad
(gemeente Sluis);
een experiment waarbij de voormalige stortplaats Doonweg in Eerbeek wordt
afgedekt met een nieuw soort folie die zonlicht omzet in elektriciteit. Ten behoeve
van dit experiment mag in de omgevingsvergunning voor die stortplaats worden
afgeweken van het Stortbesluit bodembescherming.
In artikel II wordt aan Bijlage I, categorie 7, van de Chw een nieuwe subcategorie
toegevoegd inzake het flexibel peilbeheer IJsselmeer. Het vaste streefpeil van het
IJsselmeer en het Markermeer-IJmeer en de Zuidelijke Randmeren wordt vervangen
door een bandbreedte waarbinnen het waterpeil mag fluctueren, zodat met het
peilbeheer kan worden ingespeeld op de meteorologische omstandigheden en de
behoefte aan zoetwater.

6

Daarnaast wordt in Bijlage II van de Chw een project toegevoegd aan de categorie met
waterstaatswerken. Het gaat daarbij om het project Dijkversterking Eemshaven-Delfzijl
en de daarbij behorende meekoppelkansen.
In artikel III wordt het Besluit omgevingsrecht op een aantal onderdelen aangepast.
Dit betreft een enkele permanente wijziging op basis van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht en dus geen (tijdelijk) experiment onder het regime van de Chw. Deze
wijzigingen worden in deze tranche meegenomen, omdat ze qua aard en karakter bij de
Chw passen en zo beperkt in aantal en omvang zijn dat het niet doelmatig is hiervoor
een afzonderlijk wijzigingsbesluit in procedure te brengen.
Zo wordt geregeld dat Rijk en provincie het bevoegd gezag (kunnen) worden voor het
verlenen van de omgevingsvergunning voor de aanpassing en het gebruik van gebouwen
ten behoeve van de opvang van asielzoekers of andere categorieën vreemdelingen.
Tevens wordt het eenvoudiger om een omgevingsvergunning te verlenen om in
bestaande bebouwing de opvang van asielzoekers of andere categorieën vreemdelingen
mogelijk te maken.
Ook wordt in dit artikel ten behoeve van het project «Stroomversnelling», waarbij
zogeheten «Nul-op-de-meter-renovaties» (na-isolatie van bestaande gebouwen) worden
uitgevoerd, geregeld dat aanvragen om omgevingsvergunning tot afwijking van het
bestemmingsplan voor het aanbrengen van een isolatieschil rond dak, vloer en geval van
bestaande gebouwen via de reguliere procedure verlopen, in plaats van via de
uitgebreide procedure, zoals nu nog het geval is.
Tenslotte vindt een kleine reparatie plaats van het besluit van 4 september 2014 tot
wijziging van het Besluit omgevingsrecht en diverse andere algemene maatregelen van
bestuur in verband met het permanent maken van de Crisis- en herstelwet en het
aanbrengen van enkele verbeteringen op het terrein van het omgevingsrecht (Stb. 2014,
333; hierna: amvb pChw).
Op grond van artikel 5.2a van de Chw is het ontwerpbesluit op (datum) in de
Staatscourant gepubliceerd (Stcrt nr. ..).
Op grond van artikel 5.2a van de Chw is het ontwerpbesluit door de Minister van
Infrastructuur en Milieu bij brief van [d-m-2014] (IenM/BSK-2014/… resp. …)
voorgelegd aan beide Kamers der Staten-Generaal (Kamerstuk 32 127, nr. …).

ARTIKELSGEWIJS
Artikel I (Aanvulling en wijziging Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet)
Onderdeel A (zes nieuwe ontwikkelingsgebieden)
Zuidas Flanken Amsterdam
De gemeente Amsterdam ontwikkelt op de Zuidas het nieuwe internationale kennis- en
zakencentrum van Amsterdam met (inter)nationaal toonaangevende bedrijven, de RAI
en de Vrije Universiteit, inclusief universitair medisch centrum. Het gebied ligt tussen het
centrum van Amsterdam en Schiphol en kent tal van vormen van vervoer. Een

7

belangrijke ingreep op dat vlak is het project Zuidasdok: het deels ondergronds brengen
van de A10, het aanbrengen van geluidschermen en ZOAB en de uitbreiding van de
OV-terminal station Zuid. Het tracébesluit Zuidasdok (over de A10) staat gepland voor
2016 en de werkzaamheden moeten in 2024 klaar zijn. Door de uitvoering van
Zuidasdok wordt de Zuidas minder doorsneden, waardoor de kwaliteit van de
leefomgeving sterk verbetert(afname van geluidbelasting A10). Dat komt ten goede aan
de ambitie Zuidas niet alleen zakelijk te ontwikkelen, maar - met de bouw van een groot
aantal woningen - ook te laten uitgroeien tot een stadswijk met een levendig en
hoogwaardig karakter. In de huidige situatie stelt de geluidbelasting van de A10
beperkingen aan de beoogde woningbouw. Na uitvoering van Zuidasdok ontstaat een
aanmerkelijk betere omgevingskwaliteit, die veel meer mogelijkheden biedt voor
hoogwaardige woningbouw. Om Zuidas voortvarend en evenwichtig te kunnen
ontwikkelen wil de gemeente Amsterdam met de woningbouw niet wachten tot de A10
ondergronds is gebracht en de geluidmaatregelen zijn gerealiseerd. Met de aanwijzing
tot ontwikkelingsgebied conform artikel 2.2 van de Chw krijgt de gemeente de
mogelijkheid nu al in te spelen op de situatie die ontstaat na de realisatie van
Zuidasdok, door in een bestemmingsplan-plus de stedenbouwkundige opzet, de
woningenplattegronden en de inrichting van de buitenruimte af te stemmen op de
beoogde woonkwaliteiten en op de omgevingskwaliteit, zoals die aanwezig zal zijn na
uitvoering van Zuidasdok.
Havengebied Moerdijk
Het haven- en industriegebied Moerdijk omvat ruim 2300 ha, grenst aan de Natura
2000-gebieden Hollandsch Diep en Biesbosch en is omringd door de woonkernen
Moerdijk, Zevenbergen en Klundert. Moerdijk is in de Structuurvisie infrastructuur en
ruimte aangemerkt als haven- en industriegebied van nationaal belang. De gemeente
Moerdijk, de provincie Noord-Brabant en het Havenschap Moerdijk hanteren de balans
tussen economie, duurzaamheid en een veilige en leefbare omgeving als uitgangspunt in
hun Havenstrategie 2030. De strategie voorziet in economische ontwikkeling en een
toename van bedrijfsactiviteiten en werkgelegenheid en formuleert de ambitie dat het
haven- en industriegebied Moerdijk uitgroeit tot het meest duurzame havenbedrijf van
Europa. In deze ambitie past de Green Deal Moerdijk (2013) waarin de groei van de
bedrijvigheid is gekoppeld aan investeringen in natuur en omgevingskwaliteit.
De beoogde toename van de bedrijfsactiviteiten moet plaatsvinden binnen de bestaande
geluidcontour van het haven- en industriegebied, zodat het woon- en leefklimaat in de
omringende kernen intact blijft. Ook moet de belasting op de Natura2000-gebieden met
stikstof binnen de vastgestelde grenzen blijven.
De gemeente Moerdijk en de provincie Noord-Brabant beschikken niet over voldoende
instrumenten om de bedrijfsontwikkeling zo te sturen dat een efficiënte verdeling van de
milieugebruiksruimte ontstaat. Zo is een geluidzonebeheerplan juridisch niet bindend.
Tegen deze achtergrond vragen gemeente en provincie om aanwijzing van het havenen industriegebied Moerdijk tot ontwikkelingsgebied. Dit biedt hen ondermeer de
mogelijkheid om wel een juridische koppeling aan te brengen tussen een
geluidzonebeheerplan en het ruimtelijk plan. De geluidbelasting wordt dan een
toetsingsgrond voor vergunningverlening en de gemeente krijgt het instrument om te
sturen op het zorgvuldig en efficiënt gebruik van het haven- en industriegebied.

8

In het bestemmingsplan-plus kunnen verder voorwaarden, voorschriften en beperkingen
worden opgenomen waaronder een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet
1998 kan worden verleend. Dan moet een passende beoordeling bij het ruimtelijk plan
wel aantonen dat projecten die aan deze voorwaarden, voorschriften en beperkingen
voldoen de natuurlijke kenmerken van Natura2000 gebieden niet (kunnen) aantasten.
Hiermee ontstaat een belangrijk procedureel voordeel voor initiatieven van
ondernemers. De ondernemers krijgen in het bestemmingsplan-plus vooraf duidelijkheid
over de condities voor vergunningverlening en ook de procedure wordt voor hen
eenvoudiger.
Rijnhaven-Costerweg
De gemeente Wageningen wil tot herontwikkeling van de Wageningse haven komen. De
haven is één van de grotere binnenhavens van Nederland met overslag van
bulkgoederen en met een belangrijke functie voor de veevoedervoorziening van de regio
Food Valley, een regionaal samenwerkingsverband van acht gemeenten, waaronder
Wageningen, Barneveld en Veenendaal. Aan de noordzijde van de Rijnhaven grenst het
bedrijventerrein Nudeparken (inclusief Costerweg) en aan de zuidzijde liggen de
uitwaarden van de Nederrijn, die zijn aangewezen tot Natura2000-gebied.
De economische functie van de haven is versterkt door de realisatie van
afmeervoorzieningen en kademuren. De beoogde herontwikkeling van de Rijnhaven is
opgenomen in de Structuurvisie Wageningen (2013) en diverse andere beleidsnota’s.
Een belangrijk onderdeel van de herontwikkeling is de verplaatsing van een
betonmortelcentrale en een opslagbedrijf voor zand en grind van de zuidzijde naar de
noordzijde van de Rijnhaven. Het vrijkomende bedrijventerrein wordt omgezet in
natuur- en recreatiegebied. De verplaatsing zorgt voor een afname van de milieuhinder
(geluid, licht, luchtvervuiling) op de uiterwaarden. Dit betekent een versterking van de
natuurlijke omstandigheden en de omgevingskwaliteit.
Aan de noordzijde van het terrein vindt een intensivering van de bedrijvigheid plaats.
Die intensivering brengt met zich mee dat de geluidcontour in noordelijke richting groter
wordt en dat een toename zal plaatsvinden van de stikstofdepositie op de Natura2000gebieden langs de Nederrijn. De aanwijzing tot ontwikkelingsgebied moet de gemeente
meer speelruimte bieden om een oplossing te vinden voor deze negatieve gevolgen van
de versterking van de ruimtelijk-economische structuur. De instrumenten waar de
gemeente Wageningen met name gebruik van denkt te maken zijn de mogelijkheid om
de geluidruimte optimaler te verdelen en juridisch te borgen in het bestemmingplan-plus
en de mogelijkheid om tijdelijk af te wijken van milieunormen.
Daarnaast betekent de aanwijzing tot ontwikkelingsgebied dat de gemeente Wageningen
al in het bestemmingsplan-plus de voorwaarden, voorschriften en beperkingen kan
opnemen waaronder een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 kan
worden verleend. Dan moet een passende beoordeling bij het bestemmingsplan-plus wel
aantonen dat projecten die aan deze voorwaarden, voorschriften en beperkingen
voldoen de natuurlijke kenmerken van Natura2000-gebieden niet (kunnen) aantasten.
Kanaalzone Terneuzen
De gemeente Terneuzen wil meer samenhang aanbrengen in de planologische regels
voor de industrie in de Kanaalzone. Dat wil de gemeente doen door een

9

bestemmingsplan ‘industrieterreinen Kanaalzone Zeeuws Vlaanderen’ tot stand te
brengen, waarin drie gebieden met alleen een beheersverordening en een drietal
gebieden met een recent bestemmingsplan opgaan. Deze bundeling biedt helderheid en
uniformiteit aan de bedrijven en draagt daarmee bij aan een gunstig vestigingsklimaat.
Dat is nodig in de concurrentie met het dichtbij gelegen buitenland. Tegelijkertijd streeft
de gemeente een goed woon- en leefklimaat voor haar inwoners na. Tegen die
achtergrond heeft de gemeente Terneuzen verzocht het industrieterrein Kanaalzone aan
te wijzen tot ontwikkelingsgebied, zodat het extra instrumentarium van het
bestemmingsplan-plus ter beschikking komt. Met dit extra instrumentarium heeft de
gemeente meer grip op optimalisering van de milieugebruiksruimte en op de versterking
van de economische functie in combinatie met het tot stand brengen van een goed
woon- en leefklimaat. Binnen het bestemmingsplan-plus wil de gemeente de ordening
van de bedrijven beter kunnen sturen naar zwaarte en milieubelasting. De ordening
verhoogt het efficiënt gebruik van de beschikbare bedrijventerreinen, schept
duidelijkheid aan bedrijven die zich willen vestigen of verder ontwikkelen en beschermt
de inwoners tegen overlast in woongebieden. De gemeente is in principe niet van plan
om tijdelijke afwijking van milieunormen toe te staan. Wel wil de gemeente in het
bestemmingsplan-plus de beschikbare milieugebruiksruimte optimaler verdelen en
juridisch borgen.
Sloegebied Borsele-Vlissingen
De provincie Zeeland en de gemeenten Borsele en Vlissingen willen in samenwerking
met het havenschap Zeeland Seaports (ZSP) het gebruik van het Sloegebied als havenen industriegebied versterken. Het Sloegebied, gelegen aan de oever van de
Westerschelde, vormt samen met de Kanaalzone (Terneuzen) een zeehaven van
nationaal belang. De versterking van de ruimtelijke economische ontwikkeling vindt op
een duurzame wijze plaats door concentratie van de economische activiteiten in het
havenindustriegebied: zuinig en intensief ruimtegebruik met het juiste bedrijf op de
juiste plek. De economische versterking gaat samen met de beperking van de
milieubelasting buiten het havenindustriegebied voor met name de geluidbelasting en de
stikstofdepositie.
Om deze doelstelling van een duurzame ruimtelijke en economische ontwikkeling te
kunnen bereiken, moeten de genoemde partijen over de instrumenten beschikken om de
milieugebruiksruimte te kunnen optimaliseren. Deze partijen willen gebruik maken van
het bestemmingsplan-plus zoals bedoeld in artikel 2.3 van de Chw. Met de aanwijzing
tot ontwikkelingsgebied volgens artikel 2.2 van de Chw krijgen de gemeenten Borsele en
Vlissingen ondermeer de mogelijkheid om een zonebeheersysteem voor geluid juridisch
te borgen in de op te stellen bestemmingsplannen-plus voor het Sloegebied. Het
bestemmingsplan geeft dan juridisch houvast voor de verdeling van de beschikbare
geluidruimte: een optimale verdeling over de bedrijven binnen het havenindustriegebied,
zonder dat de belasting van de omgeving toeneemt.
Havenstraatterrein
Het Havenstraatterrein is een binnenstedelijk bedrijventerrein binnen de Ringweg A10,
bij het centrum van Amsterdam, het Amsterdamse Bos en de Zuidas. Dit gebied gaat de
gemeente Amsterdam, grotendeels op eigen grond, ontwikkelen tot gemengd woonwerkgebied met circa 500 woningen, bedrijvigheid en stedelijke voorzieningen (horeca,

10

detailhandel, mogelijk een basisschool). Drie bedrijven in de directe nabijheid van het
gebied en enkele 50 km-wegen bepalen de geluidbelasting in het gebied. De drie
bedrijven hebben een belangrijke verzorgende functie in de stad. Uitkoop is om die
reden niet wenselijk en is ook financieel niet haalbaar. De gemeente Amsterdam wil
beschikken over het instrumentarium van het ontwikkelingsgebied om in dit gemengde
woon-werkgebied een aanvaardbaar woon- en leefklimaat tot stand te kunnen brengen.
De aanpak verschilt per bedrijf. Zo denkt de gemeente aan afscherming van de
tramremise met bouwblokken, aan technische maatregelen ten aanzien van de
ambulancepost en is vervanging van de transformateren van Liander voorzien.
De gemeente Amsterdam verzoekt het Havenstraatterrein aan te wijzen tot
ontwikkelingsgebied om daarmee de woningbouw op deze binnenstedelijke locatie tot
stand te kunnen brengen. In een ontwikkelingsgebied heeft de gemeente met het
bestemmingsplan-plus extra instrumentarium om maatregelen af te dwingen,
milieuvergunningen aan te passen, tijdelijk af te wijken van wettelijke bepalingen en in
de fasering noodzakelijke maatregelen af te stemmen op de bouwvoortgang.
Onderdeel B (wijziging artikel 7a)
Het gebied Laan 1945 in de gemeente Beuningen is in de zesde tranche van het Besluit
uitvoering Chw aangewezen als experiment voor flexibele bestemmingsplannen in artikel
7a. Inmiddels is de gemeente met alle partijen in het gebied in overleg over de
gewenste ontwikkelmogelijkheden. Hierbij is geconstateerd dat niet alleen de
verplichting om bestemmingen aan te wijzen een belemmering vormt, maar ook het
vereiste dat een goede ruimtelijke ordening moet worden geborgd met ruimtelijk
relevante regels. De gemeente ziet meer kansen voor een succesvolle transformatie als
in het bestemmingsplan ook andere aspecten op het gebied van milieu en welstand
integraal kunnen worden geregeld en in het bestemmingsplan ook aspecten kunnen
worden opgenomen die nu nog in de APV worden geregeld. Deze mogelijkheden zijn
onderdeel van het experiment van een bestemmingsplan met een verbrede reikwijdte.
Om die reden heeft de gemeente gevraagd om het project te verplaatsen van artikel 7a
naar artikel 7c.
Onderdeel C (wijziging artikel 7c)
Negen gemeenten (Amstelveen, Alphen aan den Rijn, Beuningen, Diemen, Enschede,
Eindhoven, Helmond, Leudal en Veghel) hebben gebieden aangemeld om te
experimenteren met een bredere reikwijdte van het bestemmingsplan. Met dit
experiment wordt vooruitgelopen op de in de toekomstige Omgevingswet beoogde
verbreding van het bestemmingsplan tot een omgevingsplan. Het innovatieve karakter
van de experimenten zit onder andere in de organische manier van herontwikkeling, een
verlenging van de uitvoeringstermijn en in een breder planologisch-juridisch kader,
inclusief de daarbij horende mogelijkheden wat betreft het instrumentarium voor
kostenverhaal. Met artikel 7c wordt een wettelijke grondslag gegeven aan deze
experimentele bestemmingsplannen.
In het kader van dit experiment mag worden afgeweken van de aangegeven onderdelen
van de Wet ruimtelijke ordening (Wro), het Besluit ruimtelijke ordening (Bro), de Wet
geluidhinder (Wgh), het Besluit geluidhinder (Bgh), de Wet milieubeheer (Wm) en het

11

Activiteitenbesluit milieubeheer. De gebieden die worden toegevoegd, worden hieronder
beschreven.
De Scheg – gemeente Amstelveen
De Scheg ligt ten zuiden van de Amstelveense wijk Westwijk en is het laatste
uitleggebied van Amstelveen. Het gebied is bruto ongeveer 50 hectare groot. De
gemeente voert geen actief grondbeleid en heeft zelf slechts één perceel van 1,5 hectare
in bezit. Het gebied is van oudsher een tuinbouwgebied en de doelstelling van de
gemeente is om het gebied op een organische manier om te vormen tot een woonwijk.
Amstelveen is een gewild woongebied. Met een woonwijk van 800 woningen kan een
redelijke en continue bouwstroom worden bereikt.
De Scheg wordt gezien als voorbeeldproject voor energiezuinig bouwen in de
Metropoolregio Amsterdam. Er is inmiddels gekozen om te werken met het relatief
nieuwe instrument “GPR-Stedenbouw”. Dit instrument kijkt verder dan alleen energie,
maar kent ook andere pijlers waarop gescoord kan worden, waaronder ruimtelijke
inrichting, gezondheid, gebruikswaarde en toekomstwaarde. In de Scheg wordt gefocust
op de pijlers gebruikswaarde en toekomstwaarde, terwijl de pijler ‘energie’ extra
aandacht krijgt.
Bedrijventerrein Rijnhaven-Oost – gemeenten Alphen aan den Rijn
De haven van het bedrijventerrein Rijnhaven wordt nog nauwelijks gebruikt. Een deel
van de bedrijfslocaties is aan verpaupering onderhevig. De gemeente wil dit gebied
omvormen tot een gemengd stedelijk gebied waar de functies wonen en werken
samenkomen en dat voor bestaande en nieuwe gebruikers aantrekkelijk is. De
herstructurering vergt een lange doorlooptijd omdat de meeste gronden in bezit zijn van
een groot aantal, private eigenaren. De gemeente wil met een flexibel ruimtelijk plan de
grondeigenaren bewegen om tot herontwikkeling van de gronden te komen. Het
ruimtelijk plan moet daarvoor kaders bieden.
Het herontwikkelen van bedrijvigheid op bestaande locaties is duurzaam. Deze
gebiedsontwikkeling wordt lokaal vorm gegeven door toepassing van het Alphens
Duurzaamheids Profiel. Het behoud en de uitbreiding van bedrijvigheid binnen de
gemeentegrenzen stimuleert de economie.
Bergwijkpark – gemeente Diemen
Het kantorengebied Bergwijkpark Noord ligt noordoostelijk van de Gooiseweg, tussen de
Daalwijkdreef en de trein- en metrolijn. Het gebied is ongeveer 45 ha groot. De
kantoren dateren uit de jaren ‘70 en ’80 van de vorige eeuw en kennen inmiddels een
leegstand van meer dan 75%. Het is, mede gezien het overaanbod op de
kantorenmarkt, niet de verwachting dat in deze situatie veel verandering zal komen. Het
doel is daarom om het gebied stapsgewijs te herontwikkelen tot een gemengd woonwerkgebied met bijbehorende voorzieningen. Hiermee wordt de leefbaarheid van het
gebied verbeterd. Met de beoogde nieuwbouw van appartementen in met name de
categorieën goedkope koop- en middeldure huur wordt voorzien in de behoefte aan
passende woonruimte. Door de economische crisis is het aantal woningzoekenden voor
de Stadsregio Amsterdam sterk gegroeid. De realisatie van de nieuwbouw draagt
vanzelfsprekend bij aan de bouwproductie in Nederland, waarmee de bouwsector die het
zo zwaar te verduren heeft, geholpen is.

12

Het innovatieve karakter van de gebiedstransformatie van Bergwijkpark zit onder andere
in de organische manier van herontwikkeling, in een gewenst planologisch-juridisch
kader waarmee vooruitlopend op de inwerkingtreding van de Omgevingswet kan worden
geëxperimenteerd met het werken met het bestemmingsplan met verbrede reikwijdte en
de daarbij horende mogelijkheden wat betreft het instrumentarium voor kostenverhaal.
Het in 2012 opgestelde Strategische Masterplan voor het gebied is een schoolvoorbeeld
van uitnodigingsplanologie. Insteek hierbij is dat de gebiedstransformatie voor de
gemeente kostenneutraal verloopt en dat het kostenverhaal voor de infrastructurele
werken wordt losgekoppeld van de integrale gebiedsexploitatie door dit te koppelen aan
een concreet deelgebied.
Voorts wordt voor het aspect geluid gezocht naar innovatieve maatwerkvoorschriften die
zoveel mogelijk parallel aan de realisatie van het project zullen worden uitgevoerd en
waarbij – ten behoeve van de leefomgevingskwaliteit – gestreefd wordt naar het
wegnemen van de geluidbelasting voor het moment van ingebruikname van de
woningen. Met het oog hierop wordt Bergwijkpark toegevoegd aan artikel 7d van het
Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet (onderdeel D).
Bij de herontwikkeling van Bergwijkpark wordt er ook naar gestreefd om aan te sluiten
op duurzame energiebronnen. Hiertoe wordt onderzoek gedaan naar wat voor
Bergwijkpark het beste energiesysteem is: aantakken op het bestaande warmtenet van
Nuon, dat wordt gevoed vanuit de Diemercentrale of aansluiting op te realiseren WKObronnen of het (verplicht) aanbrengen van zonnecollectoren. Met het aantakken op het
bestaande warmtenet wordt dit warmtenet efficiënter gebruikt. Hiermee wordt een
aanzienlijke CO2-reductie bereikt.
Binnensingelgebied – gemeente Enschede
Het Binnensingelgebied ligt in het centrum van de gemeente Enschede en wordt
gekenmerkt door een groot aandeel braakliggende terreinen en leegstaande gebouwen.
Dit heeft negatieve gevolgen voor de aantrekkelijkheid en leefbaarheid van de stad.
Enschede heeft geen opgave voor grootschalige toevoegingen en uitbreidingen. De
problemen van het Binnensingelgebied moeten worden opgelost in een krimpsituatie. Dit
vergt andere keuzes en een andere rol voor de gemeente: meer gericht op nieuwe
vormen van samenwerking met partners in de stad en de bewaking van kwaliteit. De
opgave in het Binnensingelgebied bestaat uit een transformatie tot een gebied met een
mix van functies: horeca, wonen, groen, pleinen, kantoren, cultuur en winkels. In de
krimpsituatie kan de transformatie niet vooraf worden vormgegeven. Het is een proces
van lange adem waarbij het gebied stapsgewijs wordt getransformeerd naar functies
waar vraag naar is. De gemeente Enschede constateert dat de flexibiliteit in ruimtelijke
ontwikkelingen mede wordt beperkt door de veelheid aan regels in gemeentelijke
beleidsnota’s en uitspraken. Een van de doelen binnen het project Binnensingelgebied is
het volgen van een ‘ontslakkingskuur’ voor het sectoraal beleid en het centraal stellen
van een integrale benadering. Daarnaast wil de gemeente het accent leggen op zuinig en
zorgvuldig ruimtegebruik via hergebruik en inpassing van bestaand vastgoed, de
energievoorziening verduurzamen, aandacht houden voor sociale veiligheid en
bescherming bieden aan gebiedsspecifieke omgevingswaarden. De gemeente wil de
mogelijkheden van het toekomstige omgevingsplan gebruiken om de gewenste
ontwikkeling van het gebied te realiseren.
Brainpark – gemeente Eindhoven

13

In de Brainportregio Eindhoven zijn al verschillende initiatieven in ontwikkeling ten
behoeve van de hightech-industrie: de Hightech Campus, TU/Science Park, Automotive
Campus NL en het creatieve cluster Strijp-S. Aanvullend op deze ontwikkelingen moet
de Brainpark Industries Campus een plek worden waar hightech toeleveranciers
samenkomen en samenwerken. De te vestigen bedrijven worden gestimuleerd tot het
benutten van mogelijkheden van co-creatie, het delen van technische voorzieningen en
een flexibel gebruik van bedrijfsruimten. Door de gewenste omvang van het terrein en
het ambitieniveau zijn er geen bestaande terreinen beschikbaar waar de ontwikkeling
van de campus kan worden gerealiseerd. Op de nu gekozen locatie wil de gemeente een
goede, flexibele inrichting van het terrein mogelijk maken. Tegelijkertijd streeft de
gemeente naar het benutten van de ecologische en landschappelijke kwaliteiten van het
gebied en het bereiken van een goede omgevingskwaliteit door in te zetten op duurzame
vormen van mobiliteit en energie en het stimuleren van gezamenlijke systemen voor
waterbeheer, opslag van gevaarlijke stoffen en afvalmanagement.
Automotive Campus – gemeente Helmond
De Automotive Campus in Helmond is een reeds bestaand bedrijventerrein waar
innovatiebedrijven en onderwijs- en onderzoeksinstellingen zijn gevestigd. Het terrein is
deels gelegen op een voormalige stortlocatie. In de directe nabijheid van de campus ligt
het Coovels bos, onderdeel van de EHS en over het terrein loopt de ecologische
verbindingszone “De Schootenseloop”. De aanwezigheid van de voormalige stortplaats
zorgt voor beperkingen in het gebruik van het terrein en een verplichting tot monitoring.
De aanwezige natuur biedt mogelijkheden om natuur en economie op het campusterrein
te integreren. Verder wil de gemeente een nieuw collectief parkeersysteem introduceren
en verdergaande toepassingen van duurzame energie stimuleren. Hiertoe zijn regels
nodig die verder reiken dan ‘een goede ruimtelijke ordening’. De gemeente wil de
mogelijkheden die het toekomstige omgevingsplan biedt om ook andere aspecten van de
fysieke leefomgeving te reguleren nu al toepassen in het bestemmingsplan voor het
campusterrein.
Buitengebied – gemeente Leudal
De gemeente Leudal beslaat 16 kernen en een omvangrijk buitengebied. In het
buitengebied vindt een transitie plaats van overwegend agrarische bedrijven naar met
het agrarische bedrijf gecombineerde functies en niet-agrarische functies die in de plaats
komen van agrarische bedrijven. Daarnaast vindt er een schaalvergroting plaats van
agrarische bedrijven door overname van stoppende bedrijven. De gemeente wil met een
bestemmingsplan met verbrede reikwijdte experimenteren met de mogelijkheden van
het omgevingsplan om de transitie te stimuleren en te structureren. Het is de bedoeling
dat de gemeenteraad in het bestemmingsplan de kaders voor toekomstige ruimtelijke
ontwikkelingen zal geven en dat het college van burgemeester en wethouders binnen die
kaders via delegatie de mogelijkheid krijgt om onderdelen van het bestemmingsplan te
wijzigen.
CHV-terrein – gemeente Veghel
Langs de insteekhaven van de Zuid-Willemsvaart, op loopafstand van het centrum van
Veghel, is een gedeelte van een gezoneerd industrieterrein vrijgekomen. Dit
industrieterrein (6 ha) omvat een industrieel complex met cultuurhistorisch waardevolle
gebouwen die bouwkundig in goede staat verkeren. Bij de bestemming wordt gezocht

14

naar een bedrijfsmatige, educatieve en recreatieve invulling waarbij het aanwezige
cultuurhistorisch waardevol industrieel erfgoed wordt gerespecteerd en in de nieuwe
invulling wordt geïntegreerd.
De afgelopen jaren zijn belangrijke stappen gezet in de herontwikkeling van het CHVterrein en het behoud en herbestemming van het industriële erfgoed. Zo is het kunst- en
cultuurcluster in juli 2014 officieel geopend. In de volgende fase wordt een nieuw
gebouw ten behoeve van een theater- annex congresfunctie gerealiseerd. Daarnaast
wordt invulling gegeven aan het foodconcept (onder andere bestaand uit
opleidingsfaciliteiten, horeca, detailhanden en informatievoorziening). Grote landelijke
foodbedrijven spelen hierin een rol.
De duurzaamheid van gebouwen, energie en materialen staat centraal bij de
herontwikkeling van het CHV-terrein. Door behoud en herbestemming van industrieel
erfgoed krijgen de robuuste gebouwen een tweede leven. Daarbij worden de gebouwen
gebruiksklaar gemaakt voor de nieuwe functie door hergebruik van (bouw)materialen.
Door een combinatie van maatschappelijke en commerciële functies, opgezet in de vorm
van een coöperatie, ontstaat er een haalbare business case. Binnen het coöperatief
model creëren gebruikers meerwaarde voor elkaar door de gedeelde inzet van mensen
en gezamenlijke inkoop. Een deel van het terrein wordt in de toekomst verwarmd door
de inzet van restwarmte van de naastgelegen melkfabriek.
Onderdeel D (uitbreiding artikel 7d met Bergwijkpark Diemen)
Bergwijkpark Diemen wordt, zoals hiervoor reeds is aangegeven, toegevoegd aan artikel
7d. Dit artikel is toegelicht in de nota van toelichting bij de zevende tranche van het
Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet (Stb. 2014, 168). Volledigheidshalve wordt die
toelichtende passage hieronder herhaald.
Voor de in artikel 7d genoemde bestemmingsplannen wordt aanvullend op artikel 7c de
mogelijkheid geboden gedurende een termijn van tien jaren af te wijken van de
volgende geluidregels. Beide artikelen (7c en 7d) hebben betrekking op zowel het
integreren van de hogere waarden in het bestemmingsplan als het afstemmen van het
detailniveau van het akoestisch onderzoek op het stadium waarin de besluitvorming zich
bevindt.
Op grond van artikel 45 Wgh geldt een maximale ontheffingswaarde van 55 dB(A) voor
woningen binnen de zone rond een gezoneerd industrieterrein. In veel gevallen legt een
zone rond een industrieterrein daarmee een aanzienlijke ruimteclaim op een gebied dat
met functiemenging kan worden doorontwikkeld. Het huidige artikel 51 Wgh biedt de
ruimte tot een maximale ontheffingswaarde van 65 dB(A) in geval van een
inbreidingslocatie. Deze is echter aan restricties onderhevig. Met name de beperking dat
sprake moet zijn van een beperkte wijziging ten opzichte van de bestaande
stedenbouwkundige structuur staat op gespannen voet met het beginsel van
uitnodigingsplanologie. De gebiedsontwikkeling gestoeld op functiemenging brengt veelal
een wijziging van de stedenbouwkundige structuur met zich mee. In het kader van dit
experiment mag de in artikel 45, eerste lid, genoemde maximale ontheffingswaarde op
65 dB(A) worden gesteld, waarbij deze afwijking gedurende maximaal tien jaar is
toegestaan.

15

In artikel 3.2 Bgh zijn beperkingen opgenomen voor de maximale ontheffingswaarde
voor wegverkeerslawaai. De pilotgebieden liggen binnen zones langs verschillende
wegen. Ook deze leggen een aanzienlijke ruimteclaim op de pilotgebieden. De bestaande
in de Wgh opgenomen normen knellen onnodig als het gaat om uitnodigingsplanologie
en organische gebiedsontwikkeling. Dit voorstel sluit aan op bestaande in de wet
opgenomen ontheffingsbevoegdheden. Er wordt namelijk aangesloten bij de
ontheffingsmogelijkheden zoals opgenomen in artikel 83, vijfde lid, Wgh, met dien
verstande dat de daaraan gestelde beperkingen ten aanzien van de stedenbouwkundige
structuur zijn komen te vervallen. Dit in verband met de strijdigheid van dit beginsel
met de binnen de pilotgebieden beoogde functiemenging.
Onderdeel E (nieuwe artikelen 7m en 7n)
Artikel 7m (Cadzand-Bad)
De gemeente Sluis wil het bestemmingsplan voor de badplaats Cadzand-Bad
actualiseren en daarmee de planologische basis bieden voor enkele (verblijfs)recreatieve
voorzieningen: doorontwikkeling van een drietal hotels en de bouw van appartementen,
recreatiewoningen en een badpaviljoen. Deze voorzieningen moeten het vliegwiel
vormen voor een duurzame economische ontwikkeling van Cadzand-Bad en bijdragen
aan de versterking van de toeristisch-recreatieve sector in de regio West-ZeeuwsVlaanderen.
De beoogde voorzieningen leiden tot bebouwing in de primaire waterkering en de daarbij
behorende beschermingszone. Daarbij geldt als strikte voorwaarde dat deze bebouwing
geen belemmering mag opleveren voor de instandhouding of versterking van het
zandige deel van het kustfundament of voor het onderhoud, de veiligheid of de
mogelijkheden voor versterking van de primaire waterkering. Uit overleg met het
waterschap de Scheldestromen en Rijkswaterstaat is gebleken dat de voorgestelde
recreatieve bebouwing en de kustverdediging goed samen kunnen gaan.
De vigerende regelgeving staat de ontwikkeling echter in de weg. Cadzand-Bad beschikt
niet over een actueel bestemmingsplan met daarin een ‘toegelaten stedenbouwkundig
samenstel van bebouwing’, conform de definitie van stedelijk gebied in artikel 2.3.1. van
het Besluit algemene regels ruimtelijke ordening (Barro). Daarmee valt het voorstel voor
de uitbouw van Cadzand-Bad thans onder de regeling voor bouwen in het
kustfundament buiten stedelijk gebied. Het hiervoor geldende ‘nee-tenzij-regime’ levert
(te) grote beperkingen op en maakt de voorgestelde bouw van de recreatieve
voorzieningen onmogelijk. Voor ontwikkelingen binnen het stedelijk gebied geldt in het
Barro een ‘ja-mits’-regime, hetgeen inhoudt dat ontwikkelingen mogelijk zijn, op
voorwaarde dat deze geen negatieve invloed hebben op de primaire waterkerende
functie.
Dit probleem wordt opgelost door voor het project stedelijke ontwikkelingen Cadzandbad
in de gemeente Sluis te regelen dat in aanvulling op artikel 2.3.1, eerste lid, van het
Barro onder «stedelijk gebied» mede wordt verstaan de in de Ontwikkelingsvisie
Cadzand-Bad 2006 en de Schilvisie Cadzand-Bad 2011 aangewezen ruimte voor
stedenbouwkundige ontwikkelingen. De voorwaarde dat door de bouw geen
belemmeringen ontstaan voor de waterveiligheid, zoals opgenomen in artikel 2.3.4 van
het Barro, blijft door deze regeling onverminderd van kracht.

16

Het experiment draagt bij aan het bestrijden van de economische crisis. Recreatie en
toerisme vormt de voornaamste economische pijler in de krimpregio West-ZeeuwsVlaanderen. Daarbinnen is Cadzand-Bad een belangrijke locatie. Het is nodig om de
bestaande voorzieningen op te waarderen en uit te bouwen, zodat deze blijven
aansluiten bij de eisen van de bezoekers. De voorzieningen dragen ertoe bij dat
Cadzand-Bad een ‘jaarrond-bestemming’ wordt, hetgeen een positief effect zal hebben
op het voorzieningenniveau in de hele streek en op de financiële mogelijkheden om de
openbare ruimte te verbeteren. Dit alles leidt tot een toename van de bezoeken en
overnachtingen met een positief effect op de werkgelegenheid. Ook de bouw van de
voorzieningen biedt tijdelijk extra werkgelegenheid.
Het project is innovatief door de bouw in de primaire waterkering, zonder dat hiermee
de waterveiligheid in het geding komt. Het project draagt bij aan een duurzame
economische sector. De aantrekkelijkheid van het gebied voor de beoogde doelgroep
hangt mede af van de natuurlijke en landschappelijke kwaliteiten van de omgeving. Het
op te stellen bestemmingsplan speelt daar op in, door naast de recreatieve
bouwmogelijkheden ook in te gaan op natuurontwikkeling. Dat geldt bijvoorbeeld voor
migratieroutes van beschermde soorten en voor poelen in de Vlamingpolder, die onder
meer door de beschermde boomkikker worden benut.

Artikel 7n (Solarpark Eerbeek)
Stortplaatsen van afval moeten in de beheerfase worden voorzien van een
bovenafdichting, die voldoet aan de eisen uit het Stortbesluit. Dit experiment voorziet in
een afdichting met een nieuw soort folie die tevens zonlicht omzet in elektriciteit
(zonnefolie). Het gaat om een nieuw lichtgewicht en flexibel soort folie waarmee
elektriciteit kan worden opgewekt.
Het experiment zal worden uitgevoerd op de voormalige, nog niet gesloten stortplaats
Doonweg te Eerbeek, die is gebruikt als stortplaats door papierfabrieken. De aanwijzing van
het gebied als experiment onder de Chw is nodig omdat moet worden afgeweken van het
Stortbesluit bodembescherming. Op basis van artikel 4, vierde lid, van het Stortbesluit moet op
een stortplaats uiterlijk 30 jaar na het aanbrengen van de onderafdichting een bovenafdichting
zijn aangebracht. Deze termijn verstrijkt in 2025. Alvorens de bovenafdichting kan worden
aangebracht is een tijdelijke afdichting noodzakelijk om de stortplaats te ‘stabiliseren’ (dat wil
zeggen: ontwateren en meer draagkracht te laten verkrijgen). De zonnefolie voldoet niet aan
de criteria voor een (definitieve) bovenafdichting uit het Stortbesluit, maar is wel geschikt als
tijdelijke afdichting. De folie zorgt ervoor dat het afval volledig is ingepakt en wordt afgesloten
van de omgeving. Om het experiment met de folie rendabel te kunnen uitvoeren, moet de folie
25 jaar blijven liggen. Dit betekent dat de in artikel 4, vierde lid, van het Stortbesluit
genoemde termijn wordt overschreden. In artikel 7n wordt hiervoor de ruimte geboden.
Overigens zullen in de vergunning naast de reeds opgelegde controle- en beheersmaatregelen,
waaronder monitoring van het grondwater, ook onderhouds-, inspectie- en andere
monitoringsmaatregelen worden opgenomen.
Het experiment draagt bij aan het bestrijden van de economische crisis. Het experiment zal bij
de producent van de folie tot circa 30 directe arbeidsplaatsen extra leiden. Het gaat om de
eerste praktijktoepassing en fungeert daarmee als launching customer. Het potentieel is
10.000 ha vuilstortplaatsen in Europa. Toepassing van de zonnefolie op een deel van deze
stortplaatsen zal leiden tot meer werkgelegenheid.

17

Het project is zeer innovatief. Het gaat om de eerste toepassing van een unieke
technologie: de combinatie van flexibele zonnefolie met waterdichte afdichtingfolie. Het
project is duurzaam door het gebruik van zonne-energie en door de toevoeging van een
nieuwe functie aan de verder niet goed te gebruiken voormalige stortplaatsen. Het
experiment in Eerbeek betreft 4,5 ha met een vermogen van 4,5 MWp, goed voor de
elektriciteitsbehoefte van 1200 tot 1400 huishoudens.

Artikel II (Aanvulling bijlagen I en II Crisis- en herstelwet)
Bijlage I – peilbeheer IJsselmeer, Markermeer en randmeren
Met Prinsjesdag 2014 is het Deltaprogramma 2015, inclusief deltabeslissingen en
begroting gepresenteerd.1 In het Deltaprogramma staan de deltabeslissingen en
strategieën die Nederland de komende decennia moeten beschermen tegen hoogwater
en moeten zorgen voor voldoende zoetwater. De Deltabeslissingen worden eind 2014
beleidsmatig vastgesteld met de Partiële Herziening van het Nationaal Waterplan. Een
van de urgente uitvoeringsmaatregelen uit de Deltabeslissing IJsselmeergebied is het
Nieuwe Peilbesluit IJsselmeergebied.
Het vaste streefpeil van het IJsselmeer en het Markermeer-IJmeer en de Zuidelijke
Randmeren wordt vervangen door een bandbreedte waarbinnen het waterpeil mag
fluctueren, zodat het peilbeheer kan inspelen op de meteorologische omstandigheden en
de behoefte aan zoetwater. De eerste stap is als volgt uitgewerkt: in het vroege voorjaar
vindt een peilopzet plaats naar -10 cm NAP. Daardoor ontstaat een te benutten
zoetwatervoorraad van 400 miljoen m3 water (waterschijf tussen -10 en -30 cm NAP).
De peilopzet in het vroege voorjaar wordt uitgesteld bij voorspellingen van hoogwater,
die mede kan worden veroorzaakt door situaties van wateroverlast in het gebied zelf of
hoogwater stroomopwaarts langs de rivieren. Na de voorjaars-peilopzet kan het peil
vervolgens in de loop van het voorjaar en de zomer geleidelijk uitzakken, waarmee
tevens bij droogte - wanneer de watervraag het wateraanbod overtreft - voldoende
zoetwater geleverd kan worden. In de herfst komt het peil weer rond het niveau van het
gemiddeld winterpeil (-25 cm NAP). De peilopzet in het vroege voorjaar en het uitzakken
van het zomerpeil zijn tevens gunstig voor de natuur.
In het Nieuwe Peilbesluit IJsselmeergebied worden in overleg met de regionale
waterbeheerders de sturingscriteria voor het operationeel beheer van het flexibel peil in
het hoofdwatersysteem vastgelegd.
Bijlage II - Project Dijkversterking Eemshaven-Delfzijl en meekoppelkansen
Het waterschap Noorderzijlvest bereidt het dijkversterkingsproject Eemshaven-Delfzijl
voor, waarbij een primaire waterkering over een lengte van circa twaalf kilometer wordt
versterkt. Dit project is urgent omdat in de Derde toetsronde is gebleken dat deze dijk
niet voldoet aan het vereiste veiligheidsniveau en ook aardbevingbestendig moet worden
gemaakt.

1 http://www.rijksoverheid.nl/bestanden/documenten-en-publicaties/rapporten/2014/09/17/ontwerpplan-tussentijdsewijziging-van-het-nationaal-waterplan/ontwerpplan-tussentijdse-wijziging-van-het-nationaal-waterplan.pdf

18

De provincie Groningen en de gemeenten Eemsmond en Delfzijl zien een aantal
zogenaamde «meekoppelkansen» op het gebied van natuur, toerisme en recreatie en
duurzame energie, waardoor de dijkversterking kan zorgen voor een lokale en regionale
kwaliteitsimpuls. De meekoppelkansen zijn duurzaam en innovatief, zoals bij de
aanhaking op het concept ‘Rijke Dijk’ (ecologie) en het project ’Marconi’ (leefbaarheid en
ecologie). Kansen liggen er verder op het gebied van recreatie, slibgebruik of ander
multifunctioneel gebruik van de dijk. De meekoppelkansen geven een impuls voor de
werkgelegenheid in de sector toerisme en recreatie, die de van oudsher minder goed
ontwikkelde sociaaleconomische perspectieven van de regio ten goede zal komen.
De urgentie in verband met de waterveiligheid maakt het gewenst om de planvorming
versneld te doorlopen. In de verkenningsfase stelt het waterschap een plan-MER op, met
een afweging van de relevante verbeteringsalternatieven. Door toevoeging aan Bijlage II
behoeft het waterschap in de daarop volgende fase van de planuitwerking (voorbereiding
projectplan Waterwet) kort daarna niet nogmaals een alternatievenonderzoek door te
voeren bij het opstellen van de project-MER.
Artikel III (Wijziging Besluit omgevingsrecht)
Opvangcapaciteit asielzoekers vergroten (COA)
Het aantal asielzoekers in de opvang van het COA vertoont een grote stijging. Verbleven
er in maart 2014 nog circa 15.000 asielzoekers in de opvang van het COA, in september
waren dat er circa 22.000 en naar verwachting zullen eind 2014 circa 30.000
asielzoekers door het COA gehuisvest worden. De verwachting is dat de stijging van het
aantal asielzoekers in 2015 doorzet. Voor het COA betekent dit dat met grote inspanning
gezocht wordt naar voldoende opvangcapaciteit. Het COA is daarbij afhankelijk van de
medewerking van gemeenten. Deze medewerking wordt in de meeste gevallen ook
verkregen. De dynamiek in de huidige situatie laat evenwel zien dat het COA snel moet
kunnen beschikken over voldoende opvangcapaciteit. Om dit te realiseren is het van
belang dat planologische procedures niet belemmerend werken. Dit geldt zowel voor
gemeenten als voor het COA.
De huidige wet- en regelgeving voorziet voor een belangrijk deel in de behoefte van het
COA aan de snelheid die nodig is om tijdig voldoende opvangcapaciteit beschikbaar te
hebben. Er is een aantal gevallen waarin de wet nog (meer) ondersteuning kan bieden in
het snel realiseren van opvangmogelijkheden. In deze tranche zijn in verband hiermee
een tweetal wijzigingen van het Besluit omgevingsrecht (hierna: Bor) opgenomen.
De eerste aanpassing heeft betrekking op de bevoegdheid om te beslissen op een
aanvraag om omgevingsvergunning. Het gaat hier om een generieke wijziging van de
artikelen 3.1, onder b, en 3.2, onder b, van het Besluit omgevingsrecht. Hierin is
bepaald dat gedeputeerde staten dan wel de betrokken Minister of Ministers bevoegd
zijn om te beslissen op een aanvraag om een omgevingsvergunning voor ‘planologisch
strijdig gebruik’ als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder c, van de Wabo, indien
sprake is van een project van provinciaal respectievelijk nationaal ruimtelijk belang ten
behoeve waarvan met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 3o, wordt
afgeweken van het bestemmingsplan of de beheersverordening. De aanpassing heeft tot
gevolg dat de regeling zich niet meer beperkt tot een omgevingsvergunning die met
toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 3⁰, van de Wabo kan worden
verleend, maar ook een dergelijke omgevingsvergunning omvat die met toepassing van

19

de onderdelen 1 en 2 van dat artikellid kan worden verleend. Ook bij de toepassing van
die onderdelen kan immers een provinciaal of nationaal ruimtelijk belang in het geding
zijn.
In relatie tot de opvang van asielzoekers is dit van belang vanwege de tweede wijziging
van het Bor in deze tranche. Dit betreft de wijziging van artikel 4 van bijlage II bij het
Bor. Door deze wijziging kan op een aanvraag om een omgevingsvergunning voor
planologisch strijdig gebruik voor de opvang van asielzoekers in bestaande gebouwen
buiten bebouwde kom (denk aan recreatiewoningen en -parken) met toepassing van
artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 2⁰, van de Wabo worden beslist. De wijziging sluit
aan bij de al bestaande regeling voor een logiesfunctie voor arbeidskrachten in al
aanwezige bebouwing en leidt er toe dat op dergelijke aanvragen niet langer de
uitgebreide voorbereidingsprocedure, maar de reguliere voorbereidingsprocedure van
toepassing is.
Overigens geldt bij de toepassing van de artikelen 3.1, onder b, en 3.2, onder b, van het
Bor dat in het te nemen besluit altijd dient te worden gemotiveerd waarom het
planologisch strijdig gebruik waarvoor vergunning is aangevraagd van provinciaal of
nationaal ruimtelijk belang is. Bij de toepassing van deze artikelen met het oog op
planologisch strijdig gebruik dat de opvang van asielzoekers mogelijk maakt, is dat niet
anders.
Stroomversnelling – Nul op de meter
De ‘Stroomversnelling’ is een samenwerking van partijen en aanbieders die vraag en
aanbod gaan creëren voor zogeheten ‘nul-op-de-meter-verbouwingen’ van rijwoningen
uit de periode 1950–1980. De woningen worden dusdanig geïsoleerd en aangepast dat
ze energieneutraal worden. In het project werken (bouw)partijen en toeleveranciers
samen met gemeenten, woningbouwcoöperaties, energiecoöperaties en
wijkambassadeurs. De partijen worden ondersteund door het innovatieprogramma
Energiesprong. Dit programma wordt uitgevoerd door Platform 31 in opdracht van het
ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Door de aanpassing van het
Bor wordt geregeld dat aanvragen om omgevingsvergunning tot afwijking van het
bestemmingsplan voor het aanbrengen van isolatie in bestaande gebouwen via de
reguliere procedure (acht weken) verlopen, in plaats van via de uitgebreide procedure
(zesentwintig weken), zoals nu nog het geval is.
Reparatie pChw-amvb
Artikel 5, derde lid, van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht (hierna: de bijlage en
het Bor) zondert de mogelijkheid om op grond van artikel 2, onderdeel 3, van de bijlage
omgevingsvergunningvrij bijbehorende bouwwerken te bouwen, in een aantal gevallen
uit. Deze gevallen betreffen situaties waarin het vanwege het belang van de externe
veiligheid onwenselijk is dat ter plaatse in strijd met de planologische regelgeving
bijbehorende bouwwerken kunnen worden gebouwd. Achtergrond hiervan is dat
bijbehorende bouwwerken kunnen worden gebruikt voor het langdurig verblijf van
personen, bijvoorbeeld als deel van een woning.
Bij het besluit van 4 september 2014 tot wijziging van het Besluit omgevingsrecht en
diverse andere algemene maatregelen van bestuur in verband met het permanent
maken van de Crisis- en herstelwet en het aanbrengen van enkele verbeteringen op het
terrein van het omgevingsrecht (Stb. 2014, 333; hierna: pChw-amvb) is aan artikel 2
van de bijlage een nieuw onderdeel 22 toegevoegd. Op grond van dat onderdeel is het

20

toegestaan omgevingsvergunningvrij in strijd met het bestemmingsplan een bestaand
bijbehorend bouwwerk te gebruiken voor huisvesting in verband met mantelzorg. Dit
betekent dat toepassing van dat onderdeel ook kan leiden tot het gebruik van een
bijbehorend bouwwerk als woning. In artikel 5, derde lid, aanhef, van de bijlage dient
daarom aan de bestaande verwijzing naar artikel 2, onderdeel 3, van de bijlage een
verwijzing naar artikel 2, onderdeel 22, van de bijlage te worden toegevoegd. Bij de
pChw-amvb is dit abusievelijk niet gebeurd.
Artikel IV (inwerkingtreding)
Gelet op de belangen die gemoeid zijn met dit besluit is geen toepassing gegeven aan de
regeling inzake vaste verandermomenten en een invoeringstermijn van drie maanden.
De gemeenten die het betreft, hebben verzocht om deze aanwijzing en profiteren van de
kortere invoeringstermijn.
Het besluit bevat geen regels waaraan administratieve lasten verbonden zijn voor
burgers en bedrijven.

DE MINISTER VAN INFRASTRUCTUUR EN MILIEU,

21