Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 1869

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 20 juni 2014
Overeenkomstig de bestaande afspraken heb ik de eer u hierbij zeven
fiches aan te bieden die werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC).
Fiche 1: Richtlijn bevordering aandeelhoudersbetrokkenheid (Kamerstuk
22 112, nr. 1866)
Fiche 2: Aanbeveling over kwaliteit van de rapportage over corporate
governance («pas toe of leg uit») (Kamerstuk 22 112, nr. 1867)
Fiche 3: Mededeling Innovatie in de blauwe economie (Kamerstuk 22 112,
nr. 1868)
Fiche 4: Verordening gastoestellen
Fiche 5: Mededeling rol van de private sector in ontwikkeling (Kamerstuk
22 112, nr. 1870)
Fiche 6: Verordening verbod op visserij met drijfnetten (Kamerstuk 22 112,
nr. 1871)
Fiche 7: Mededeling De Europese film in het digitale tijdperk (Kamerstuk
22 112, nr. 1872)
De Minister van Buitenlandse Zaken,
F.C.G.M. Timmermans

kst-22112-1869
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 22 112, nr. 1869

1

Fiche: Verordening gastoestellen
1. Algemene gegevens
Titel voorstel
Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad
betreffende gastoestellen
Datum ontvangst Commissiedocument
12 mei 2014
Nr. Commissiedocument
COM(2014) 258
Prelex
http://ec.europa.eu/prelex/detail_dossier_real.cfm?CL=nl&DosID=1041949
Nr. impact-assessment Commissie en Opinie Impact-assessment
Board
http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/pressure-and-gas/files/gad/publcons-summary_en.pdf
Behandelingstraject (Europese) Raad
Het voorstel zal worden behandeld in de raad van het concurrentievermogen.
Eerstverantwoordelijk ministerie
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Rechtsbasis, besluitvormingsprocedure, rol Europees Parlement,
gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen
a) Rechtsbasis
Artikel 114 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese
Unie
b) Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement
Gewone wetgevingsprocedure, gekwalificeerde meerderheid in de
Raad, medebeslissing Europees Parlement.
c) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen
Het voorstel geeft de Commissie de bevoegdheid om waar nodig
uitvoeringshandelingen aan te nemen, om te zorgen dat deze
verordening op uniforme wijze wordt toegepast ten opzichte van
aangemelde instanties die niet (langer) voldoen aan de vereisten voor
aanmelding. Deze uitvoeringshandelingen in verordening (EU)nr.
182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011
tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van
toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de
uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren.
Het voorstel geeft de Commissie de bevoegdheid om waar nodig
gedelegeerde handelingen aan te nemen in overeenstemming met
artikel 290 VWEU, met betrekking tot de inhoud en vorm van de
mededelingen van de lidstaten inzake de gasleveringsomstandigheden
op hun grondgebied, zodat rekening kan worden gehouden met
technische ontwikkelingen.
2. Samenvatting BNC-fiche
Het voorstel is feitelijk een omzetting van de nu geldende Gastoestellenrichtlijn (2009/142/EG) in een verordening. Tegelijkertijd worden enkele
onduidelijkheden verhelderd en wordt de procedure voor het melden van
wijzigingen in de nationale gassamenstelling aangepast. Daarnaast wordt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 22 112, nr. 1869

2

de structuur aangepast aan Besluit 768/2008/EG (NWK-besluit; dit Besluit
bevat een gemeenschappelijk kader voor de productharmonisatiewetgeving van de EU).
Richtlijn 2009/142 is in Nederland geïmplementeerd via de Warenwet. De
richtlijn bood weinig ruimte voor interpretatie en is daardoor zonder
aanvullende interpretatie opgenomen in onze nationale wetegeving.
Omzetting van de richtlijn in een verordening zal daarom weinig tot geen
invloed hebben op de nationale bewegingsruimte. Voor een goedwerkende interne markt voor gastoestellen is het van belang dat overal
dezelfde eisen voor veiligheid en energieprestaties gelden. Europese
samenwerking is hiervoor noodzakelijk. Nederland beoordeelt de
subsidiariteit en proportionaliteit als positief.
Nederland kan het voorstel van de Commissie steunen. Hoewel de
voordelen van de verordening ten opzichte van de richtlijn beperkt zijn
leidt de omzetting toe een helderder structuur en past het beter bij de
feitelijke werking van de Europese regelgeving.
3. Samenvatting voorstel
a) Inhoud voorstel
Het voorstel is feitelijk een omzetting van de nu geldende Gastoestellenrichtlijn (2009/142/EG) in een verordening. De huidige richtlijn
beoogt een fundamenteel veiligheidsniveau binnen de Unie te creëren,
terwijl tegelijkertijd gestreefd wordt naar een gelijk speelveld. Tijdens
de omzetting worden enkele onduidelijkheden verhelderd en wordt de
procedure voor het melden van wijzigingen in de nationale gassamenstelling aangepast.
Volgens de Commissie is omzetting van de richtlijn in een verordening
noodzakelijk omdat dit leidt tot vereenvoudigde regelgeving en een
beter geharmoniseerde markt, zonder dat daarbij het toepassingsgebied wordt gewijzigd. Ook biedt het voorstel de mogelijkheid om
enkele noodzakelijke technische wijzigingen aan te brengen. Daarnaast
geeft de Commissie aan dat omzetting van de richtlijn in een verordening voordelig is omdat deze in lijn gebracht kan worden met besluit
768/2008/EG (NWK-besluit). Het beleid voor Europese productregelgeving is in 2008 vastgelegd in het Nieuw wetgevingskader (NWK). Dit
kader bestond uit ondermeer verordening (EG) nr. 765/2008 met eisen
inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van
producten en uit besluit nr. 768/2008/EG betreffende een gemeenschappelijk kader voor het verhandelen van producten. De stroomlijning aan het NWK omvat horizontale definities, stelt gelijke verplichtingen aan marktdeelnemers (fabrikanten, gemachtigden, importeurs
en distributeurs) en voor traceerbaarheidseisen, harmoniseert
conformiteitsbeoordelingsprocedures, scherpt de criteria voor
aangemelde instanties aan, geeft eisen voor de aanmeldingsprocedure, stelt eisen aan de aanmeldende autoriteiten en geeft eenduidige
regels voor de toepassing van de vrijwaringprocedure. Voorts wordt
de verordening in lijn gebracht met de terminologie en bepalingen van
het Verdrag van Lissabon. De bestaande comitéprocedures worden
aangepast aan de procedure tot vaststelling van uitvoeringshandelingen en waar nodig de procedure tot vaststelling van gedelegeerde
handelingen.
b) Impact assessment Commissie
Uit de beoordeling van de Commissie blijkt dat er drie opties zijn om
de richtlijn te herzien, namelijk niets doen, niet-wetgevende maatregelen nemen in de vorm van stimuleren van vrijwillige acties en het
nemen van wetgevende maatregelen nemen. De derde optie heeft de
voorkeur van de Commissie omdat dit doeltreffender is dan de tweede
optie en dit geen significante kosten met zich meebrengt voor de
marktdeelnemers en aangemelde instanties.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 22 112, nr. 1869

3

4. Bevoegdheidsvaststelling en subsidiariteits- en proportionaliteitsoordeel
a) Bevoegdheid:
Het voorstel is gebaseerd op artikel 114 VWEU, gelijk aan de bevoegdheid waar de nu geldende gastoestelrichtlijn vanuit gaat. Er is sprake
van een gedeelde bevoegdheid (art. 4 lid 2 sub a VWEU). Dit is volgens
Nederland de juiste rechtsgrondslag.
b) Subsidiariteits- en proportionaliteitsoordeel:
Subsidiariteit:
Het Nederlandse oordeel ten aanzien van subsidiariteit is positief. Het
probleem van inconsistenties tussen de richtlijn en het besluit kan
alleen door de EU-wetgever worden opgelost. Ook de problemen die
worden veroorzaakt door ongelijke uitvoering van de richtlijn (ongelijk
speelveld) en het bijbehorende toezicht door de lidstaten kunnen
alleen met een gecoördineerd optreden op EU niveau worden
aangepakt zoals vastgelegd in besluit 768/2008/EG. Het voorstel is in
lijn met wat in 2008 aan noodzakelijke maatregelen is overeengekomen tussen de Raad en het Europees Parlement over het Nieuw
Wetgevingskader.
Proportionaliteit:
Het proportionaliteitsoordeel is ook positief. De voorgestelde aanpak
(gelijktrekken definities en wijze van toezicht op producten en
keuringsinstanties) gaat niet verder dan nodig is om het doel (harmonisatie van het op de markt aanbieden van gastoestellen) te bereiken.
c) Nederlands oordeel over de voorstellen op het gebied van gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen:
Art.30 lid 4 van het voorstel geeft de Commissie de bevoegdheid om
uitvoeringshandelingen vast te stellen om zo te komen tot een
uniforme toepassing van de verordening ten aanzien van aangemelde
instanties die niet of niet meer aan de vereisten voor hun aanmelding
voldoen. Met de vaststelling van een uitvoeringshandeling kan de
Commissie een aanmeldende lidstaat verzoeken om de nodige
corrigerende maatregelen te nemen, en zo nodig de aanmelding in te
trekken. Het gaat dus om de vaststelling van maatregelen van
individuele strekking, waardoor uitvoering juridisch gezien voor de
hand ligt. Nederland kan zich goed vinden in dit voorstel. Daarnaast
acht Nederland de toepassing van de raadplegingsprocedure geschikt
omdat dit in lijn is met art. 2 lid 3 van verordening 182/2011.
Nederland kan het voorstel van de Commissie voor een bevoegdheid
om waar nodig gedelegeerde handelingen aan te nemen in overeenstemming met artikel 290 VWEU, met betrekking tot de inhoud en
vorm van de mededelingen van de lidstaten inzake de gasleveringsomstandigheden op hun grondgebied, zodat rekening kan worden
gehouden met technische ontwikkelingen, steunen. Het betreft hier
een bevoegdheid tot wijziging van bijlagen (bijlage II). Juridisch gezien
ligt delegatie daarom voor de hand. Wel is Nederland van mening dat
deze bevoegdheid niet voor onbepaalde tijd zou moeten zijn, maar
voor een bepaalde tijd, hetgeen in lijn is met artikel 290 van het
EU-werkingsverdrag.
5. Financiële implicaties en gevolgen voor regeldruk en administratieve lasten
a) Consequenties EU-begroting
De omzetting van de richtlijn in een verordening heeft geen consequenties voor de EU begroting.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/ of
decentrale overheden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 22 112, nr. 1869

4

De financiële consequenties van het voorstel voor Rijksoverheid en
decentrale overheden zijn beperkt. Uiteraard zal de nationale wetgeving aangepast moeten worden (de richtlijn en eventuele verwijzingen
ernaar zullen moeten worden verwijderd) maar toezicht en handhaving
blijven onveranderd. Eventuele budgettaire gevolgen worden ingepast
op de begroting van het beleidsverantwoordelijke departement,
conform de regels van de budgetdiscipline.
c) Financiële consequenties (incl. personele) voor bedrijfsleven en burger
De financiële consequenties voor bedrijfsleven en overheden zijn
eveneens beperkt. In de beginfase zullen ondernemingen mogelijk tijd
en geld moeten steken in bekend worden met de regelgeving maar
daar staat tegenover dat de nieuwe verordening mogelijk tot een
eerlijker speelveld leidt in Europa waardoor de concurentiekracht toe
kan nemen. Dit is dan ook in het voordeel van de consument.
d) Gevolgen voor regeldruk/administratieve lasten voor rijksoverheid,
decentrale overheden en/ of bedrijfsleven en burger
De gevolgen voor de regeldruk en administratieve lasten zijn zeer
beperkt of afwezig. Zoals al eerder vermeld werd is de inhoud van de
nieuwe verordening vergelijkbaar met die van de richtlijn; slechts de
manier van doorwerking van de regelgeving wordt gewijzigd.
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
Omdat de gastoestellenrichtlijn wordt omgezet in een verordening die
rechtstreeks zal werken in rechtsorde van de lidstaten, zal de nationale
regeling waarin de richtlijn is geïmplementeerd moeten worden
aangepast. Deze nationale regeling is het besluit gastoestellen.
b) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en besluiten) met
commentaar t.a.v. haalbaarheid
De voorgestelde datum waarop de bepalingen van de verordening van
toepassing worden ligt twee jaar en twintig dagen na de publicatie.
Een uitzondering hierop bestaat uit de bepalingen van Hoofdstuk IV die
zes maanden en twintig dagen na de publicatie van de verordening
van toepassing worden. Hoofdstuk IV bevat bepalingen over conformiteitsbeoordelingsinstanties die door de lidstaten moeten worden
aangewezen. Het kabinet acht de voorgestelde termijnen haalbaar.
c) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
Het voorstel bevat geen evaluatie- of horizonbepaling. Het kabinet acht
dit vooralsnog niet noodzakelijk.
7. Implicaties voor uitvoering en handhaving
a) Uitvoerbaarheid
Het voorstel is uitvoerbaar; geen wijzigingen ten opzichte van de
huidige situatie.
b) Handhaafbaarheid
Het voorstel is handhaafbaar. De handhaafbaarheid verbetert doordat
de verplichtingen aan marktdeelnemers en de traceerbaarheidseisen
van producten eenduidig worden. De Commissie heeft het voorstel
gedaan in de veronderstelling dat de nieuwe horizontale verordening
Markttoezicht (BNC fiche, Kamerstuk 2012–2013, 22 112, nr. 1590) in
werking is getreden als de verordening voor gastoestellen in werking
treedt. De onderhandeling over deze verordening is echter nog niet
afgerond en het is niet met zekerheid te zeggen of de horizontale
verordening voor het markttoezicht op producten in werking kan gaan
treden voordat het voorstel voor een verordening voor gastoestellen in
werking zal treden. In dat geval zullen de referentie artikelen over

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 22 112, nr. 1869

5

markttoezicht uit besluit 768/2008 alsnog in de verordening voor
gastoestellen moeten worden toegevoegd.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
Doordat producenten in derde landen voortaan, vanwege de verordening,
aan Unie-brede eenduidige procedures en administratieve vereisten
moeten voldoen, kan het voorstel door deze stroomlijning bijdragen aan
een betere markttoegang voor ontwikkelingslanden.
9. Nederlandse positie
Nederland kan het voorstel tot omzetting van de richtlijn in een verordening steunen. Hoewel de voordelen van de verordening ten opzichte
van de richtlijn voor Nederland beperkt zijn leidt de omzetting tot een
helderder structuur en past het beter bij de feitelijke werking van de
Europese regelgeving. De geldende richtlijn wordt in Nederland feitelijk al
als een verordening geïnterpreteerd. Aangezien dit niet in alle lidstaten
het geval is zal een verordening bijdragen aan een verbetering van de
werking van de interne markt voor gastoestellen.
Door stroomlijning van de verordening met het nieuwe wetgevingskader
moeten producenten, importeurs en distributeurs voldoen aan eenduidige
eisen en wordt de traceerbaarheid van producten aangescherpt. Hierdoor
ontstaat een eenduidiger kader en kan het markttoezicht efficiënter
worden uitgevoerd. Er ontstaat een gelijker speelveld in de markt.
Nederland zet zich er voor in dat voor de terminologie, de vertaling naar
het Nederlands en de toepassing van de procedures tot vaststelling van
uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen in dit voorstel
zoveel mogelijk aansluiting wordt gezocht bij de reeds aangenomen 9
Europese richtlijnen voor producten (Kamerstuk 2011–2012, 22 112, nr.
1304) die al in lijn zijn gebracht met besluit 768/2008/EG en het Verdrag
van Lissabon.
De artikelen over markttoezicht op producten uit besluit 768/2008 zijn door
de Commissie niet opgenomen in het voorstel. De reden is dat er tevens
een horizontale verordening voor het markttoezicht op producten in
onderhandeling is (zie BNC fiche, Kamerstuk 2012–2013, 22 112 nr. 1590).
De onderhandeling over deze verordening is echter nog niet afgerond en
het is niet met zekerheid te zeggen of het mogelijk is dat de horizontale
verordening voor het markttoezicht op producten in werking kan gaan
treden voordat het voorstel voor een verordening gastoestellen in werking
zal treden. Om die reden is het kabinet van mening dat indien nodig de
artikelen over markttoezicht uit besluit 768/2008 alsnog moeten worden
ingevoegd als blijkt dat het voorstel voor een verordening persoonlijke
beschermingsmiddelen eerder vastgesteld kan gaan worden dan de
verordening markttoezicht op producten.
De verordening gaat net als de bestaande richtlijn uit van een systeem
waarbij lidstaten hun gasleveringsomstandigheden moeten melden zodat
fabrikanten hier in de ontwerpfase rekening mee kunnen houden.
Nederland steunt dit stelsel aangezien hiermee de vrijheid van lidstaten in
bepaling van de gasleveringsomstandigheden in stand wordt gehouden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 22 112, nr. 1869

6