Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

33 348

Regels ter bescherming van de natuur (Wet
natuurbescherming)

Nr. 111

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 23 juni 2015
Op 15 juni 2015 vond het wetgevingsoverleg plaats over het wetsvoorstel
natuurbescherming. In dit overleg heb ik toegezegd om een schriftelijke
reactie te geven op de amendementen waarover ik tijdens het overleg nog
geen oordeel had gegeven. Ook heb ik toegezegd op enkele onderwerpen
die tijdens het overleg aan de orde kwamen, schriftelijk terug te komen.
Deze brief strekt hiertoe.
Oordeel amendementen, voor zover niet gegeven in het
wetgevingsoverleg
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 15
Indiener: Van Veldhoven
t.a.v. artikel 1.8a en 1.10
Het amendement bevat twee onderdelen. Het brengt in de doelbepaling
van het wetsvoorstel (voorgesteld artikel 1.8a) het belang van beleid voor
landschapsbescherming tot uitdrukking. Het voorziet daarnaast in de
mogelijkheid dat provincies landschappen als «bijzonder provinciaal
landschap» aanwijzen (artikel 1.10, derde lid).
Het wetsvoorstel bevat thans enkele bepalingen over landschappen. Zo
moeten de nationale en provinciale natuurvisie de hoofdlijnen van
respectievelijk het rijks- en provinciaal landschapsbeleid behandelen
(voorgesteld artikelen 1.5, tweede en derde lid, en 1.6a, tweede lid, van
het wetsvoorstel). Voorzien is in rapportering over de toestand en de
verwachte ontwikkeling van het landschap door het Planbureau voor de
Leefomgeving (voorgesteld artikel 1.8, eerste en tweede lid, van het
wetsvoorstel). En verder kunnen provincies vanwege landschappelijke
waarden gebieden het predicaat «bijzondere provinciale natuurgebieden»
geven (voorgesteld artikel 1.10, derde lid). De daadwerkelijke bescherming

kst-33348-111
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

1

van landschappen geschiedt evenwel niet met instrumenten van dit
wetsvoorstel, maar met de reguliere instrumenten van het omgevingsrecht; te denken valt onder meer aan planologische bescherming van
landschappen op grond van de Wet ruimtelijke ordening. Daarbij gaat het
– buiten de UNESCO-werelderfgoederen – om autonoom provinciaal
beleid.
Ik onderschrijf dat het predicaat «bijzonder provinciaal landschap», als
opgenomen in het amendement, voor landschappen semantisch wellicht
passender is dan het predicaat «bijzonder provinciaal natuurgebied».
Niettemin vind ik opname van het landschapsbeleid in de doelbepaling
van deze wet minder passend, gelet op de beperkte reikwijdte van deze
wet op het punt van landschapsbescherming. Ik ontraad daarom het
amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 70
Indiener: Geurts
t.a.v. artikel 3.12
Dit amendement is vervallen en vervangen door amendement met
Kamerstuk 33 348, nr. 94.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 71
Indiener: Van Veldhoven
t.a.v. artikel 5.1
Dit amendement verkort de maximumduur van de beslistermijn voor het
beslissen op aanvragen van vergunningen en ontheffingen (voorgesteld
artikel 5.1, eerste lid) van dertien naar acht weken en verkort de
maximumduur van de eenmalige verlenging van deze beslistermijn
(voorgesteld artikel 5.1, tweede lid) van zeven naar zes weken.
Ik begrijp de beweegreden voor dit amendement. Het is belangrijk dat
ondernemers en burgers snel duidelijkheid krijgen over hun aangevraagde vergunning of ontheffing.
De in het amendement voorgestelde verkorting van de beslistermijnen is
voor de korte termijn evenwel een risico voor de kwaliteit van de
besluitvorming door het bevoegd gezag – veelal gedeputeerde staten. Zij
hebben de tijd nodig om voor een zorgvuldige besluitvorming over
aanvragen van vergunningen en ontheffingen, overeenkomstig de door
de Europese richtlijnen vereiste toetsen. Ook dat is in het belang van
ondernemers en burgers. De in het wetsvoorstel opgenomen beslistermijnen houden hier rekening mee. Tegen die achtergrond moet ik het
amendement nu ontraden.
Voor de langere termijn, wanneer provincies meer ervaring hebben
opgedaan met het verlenen van vergunningen en ontheffingen, zie ik een
goede kans om de beslistermijnen te verkorten. Dit kan worden geregeld
in het wetsvoorstel dat de overgang van de natuurwetgeving naar de
Omgevingswet regelt.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 72
Indiener: Klein
t.a.v. artikel 3.19
Dit amendement schrapt de mogelijkheid om bij algemene maatregel van
bestuur de jacht op zon- en feestdagen te verbieden (voorgesteld artikel
3.19, vijfde lid, onderdeel a).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

2

De huidige Flora- en faunawet voorziet, net als voorgaande wetten die de
jacht regelden, zelf in dit verbod (artikel 53, eerste lid, onderdeel d, van de
Flora- en faunawet). Het wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid om de
jacht te verbieden op zon- en feestdagen bij algemene maatregel van
bestuur. Ik vind het wenselijk om voor nu de ruimte te houden om af te
kunnen wegen of dit verbod al dan niet wordt ingesteld. Daarbij zal ik acht
slaan op het feit dat burgers bij uitstek op zon- en feestdagen in groten
getale van de gelegenheid gebruikmaken om te recreëren in de natuur,
wat zich niet goed verhoudt met een gelijktijdige uitoefening van de jacht.
Het is mijn voornemen om met maatschappelijke organisaties bij het
opstellen van de uitvoeringsregelgeving op basis van dit wetsvoorstel, de
nut en noodzaak van dit verbod te bespreken. Ik ontraad dan ook het
amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 73
Indiener: Smaling
t.a.v. artikel 1.10
Het amendement strekt ertoe in artikel 1.10, tweede lid, vast te leggen dat
het natuurnetwerk Nederland een zodanige omvang en samenhang moet
hebben dat daarmee de in artikel 1.10, eerste lid, gestelde natuurdoelstellingen kunnen worden gerealiseerd.
Deze toevoeging aan het tweede lid is ten dele overbodig en gaat ten dele
ook te ver. Het tweede lid bepaalt thans al dat gedeputeerde staten van de
provincies met het oog op de betrokken natuurdoelstellingen zorg moeten
dragen voor de totstandkoming en instandhouding van een samenhangend ecologisch netwerk, genaamd «natuurnetwerk Nederland». De
vereiste samenhang komt als zodanig dus in de huidige bepaling al tot
uitdrukking en de vereiste omvang ligt deels mede besloten in de
opdracht om de in het eerste lid gestelde natuurdoelstellingen te
realiseren. Daarbij zij opgemerkt dat niet voor alle in het eerste lid
genoemde habitats en soorten geldt dat het natuurnetwerk Nederland het
meest geëigende instrument is, reden waarom ook buiten het natuurnetwerk Nederland actieve soortenbescherming zal moeten plaatsvinden.
Dat is ook onderkend in het Natuurpact dat ik met de provincies ben
overeengekomen. In zoverre gaat de aanvullende eis van het
amendement te ver. Ik ontraad het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 74
Indiener: Klein
t.a.v. artikel 2.2, 2.3, 2.4, 2.5, 2.6, 2.7, 2.8 en 2.10
Het amendement strekt ertoe ten aanzien van de bescherming van Natura
2000-gebieden alle bevoegdheden die in het wetsvoorstel zijn neergelegd
bij gedeputeerde staten van provincies, bij de Minister van Economische
Zaken neer te leggen.
Het gaat om bevoegdheden die thans op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 al goeddeels bij gedeputeerde staten liggen. Het
amendement leidt tot recentralisatie, wat haaks staat op het kabinetsbeleid en de afspraken tussen Rijk en provincies. De verantwoordelijkheid
voor de uitvoering van gebiedsgericht beleid hoort bij de provincies. Ik
ontraad het amendement.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

3

AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 75
Indiener: Dik-Faber
t.a.v. artikel 1.5
Het amendement strekt er – mede in het licht van de toelichting bij het
amendement – toe dat in de natuurvisie bij de beschrijving van de
hoofdlijnen van het natuur- en landschapsbeleid ook de samenhang met
het beleid om klimaatverandering tegen te gaan aan de orde komt.
De wijze waarop een en ander thans in het amendement wordt verwoord
lijkt te suggereren dat de natuurvisie zelf een aanpak zou moeten
formuleren om klimaatverandering tegen te gaan. Het in het voorgestelde
artikel 1.5, tweede lid, genoemde beleid gericht op verduurzaming van de
economie wordt bovendien geacht mede betrekking te hebben op de
effecten van bedrijvigheid en economische ontwikkelingen op het klimaat.
Ik ontraad derhalve het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 76
Indiener: Smaling
t.a.v. artikel 1.11
Dit amendement herstelt een verschrijving in het voorgestelde artikel 1.11,
eerste lid, onderdeel b, waar in plaats van «soorten van dieren of planten»
staat «soorten dieren of dieren».
Ik kan mij vinden in dit amendement.
SUBAMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 77
Indiener: Dik-Faber
Op: amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53
t.a.v. artikel 3.12
Het subamendement strekt ertoe een bepaling op te nemen die ertoe
verplicht om in faunabeheerplannen een kwantitatieve en verifieerbare
onderbouwing op te nemen van de omvang van de populatie en de
gewenste beperking van de populatie, voor de onderscheiden diersoorten
waarop populatiebeheer, schadebestrijding of jacht kunnen worden
toegepast.
Een dergelijke bepaling leidt, zoals blijkt uit het SIRA-rapport ten aanzien
van het afschotplan dat in amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53
wordt geschrapt, potentieel tot een forse lastenstijging voor wildbeheereenheden en de daarvan deel uitmakende jachtaktehouders. Het
amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53 beoogt juist die lasten te
verminderen, zonder afbreuk te doen aan de vereiste transparantie bij de
uitoefening van beheer, schadebestrijding en jacht, en onder versterking
van de maatschappelijke inbedding van die handelingen. Die doelstelling
onderschrijf ik.
Aangezien dit subamendement opnieuw een lastenstijging veroorzaakt,
ontraad ik het amendement.
SUBAMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 78
Indiener: Dik-Faber
Op: amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53
t.a.v. artikel 3.12

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

4

Het amendement regelt dat het bestuur van de faunabeheereenheid ook
vertegenwoordigers van andere maatschappelijke organisaties en
wetenschappers op het gebied van faunabeheer kan uitnodigen om deel
te nemen aan de vergaderingen van het bestuur en het bestuur te
adviseren.
In amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53 wordt geregeld dat
vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties die het doel
behartigen van een duurzaam beheer van populaties in ieder geval deel
uitmaken van het bestuur van de faunabeheereenheid. Bij provinciale
verordening op grond van artikel 3.12, achtste lid, kunnen ook regels
worden gesteld over vertegenwoordiging in het bestuur van andere
maatschappelijke organisaties. Overeenkomstig in voorkomend geval bij
provinciale verordening gestelde regels, kan het faunabestuur ook advies
inwinnen bij derden en derden tot de vergaderingen van het bestuur
toelaten.
Als ik de in dit subamendement gebruikte tekst «op het gebied van
faunabeheer» een ruime betekenis mag geven, dan beschouw ik dit
subamendement als een verduidelijking van de vrijheid die het bestuur
van een faunabeheereenheid heeft om organisaties en wetenschappers
uit te nodigen om te adviseren en deel te nemen aan vergaderingen. In
die context kan ik mij vinden in het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 79
Indiener: Ouwehand
T.a.v. artikel 1.6a
Het amendement stelt enkele aanvullende eisen aan de provinciale
natuurvisie.
Voor een belangrijk deel gaat het om onderwerpen die tot het autonome
beleid van de provincies behoren. Daarom voert het naar mijn oordeel te
ver in het wetsvoorstel daar regels over te stellen. Ik ontraad derhalve het
amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 80
Indiener: Ouwehand
t.a.v. artikel 2.1
Dit amendement regelt dat de instandhoudingsdoelstellingen van Natura
2000-gebieden worden gerealiseerd binnen een termijn van vijftien jaar.
De Vogelrichtlijn en Habitatrichtlijn bevatten geen termijn waarbinnen een
gunstige staat van instandhouding moet zijn gerealiseerd. Wel zal het
Europese beginsel van loyale samenwerking (artikel 4, derde lid, VEU) met
zich brengen dat de lidstaten ernaar moeten streven om dit resultaat zo
spoedig als redelijkerwijs mogelijk te bereiken, gegeven de ecologische
mogelijkheden en de sociaaleconomische consequenties. Dat kan ook
later zijn dan vijftien jaar. Ik ontraad het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 81
Indiener: Thieme
t.a.v. artikel 1.1, 3.36

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

5

Dit amendement voorziet in een opdracht om bij algemene maatregel van
bestuur regels te stellen over het verhandelen, bezit of verwerken van
jachttrofeeën in de zin van de Europese CITES-verordening.
Zoals ik aan de Kamer heb medegedeeld, voer ik een verkenning uit naar
een verdere beperking van de handel in jachttrofeeën. Ik verwacht de
uitkomsten in oktober van dit jaar met uw Kamer te kunnen delen.
Het onderhavige amendement loopt vooruit op deze verkenning door
dwingend voor te schrijven dat er aanvullende regels bij algemene
maatregel van bestuur worden gesteld over jachttrofeeën. Ik ontraad
derhalve dit amendement.
SUBAMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 82
Indiener: Van Veldhoven
Op: amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53
T.a.v. artikel 1.10
Het subamendement expliciteert in de tekst van amendement nr. 40 dat de
provincies «tezamen» zorg moeten dragen voor het nemen van de nodige
maatregelen voor – al naar gelang het geval – de bescherming, instandhouding, het behoud of herstel van de in artikel 1.10, eerste lid, genoemde
soorten en habitats.
In amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 40 ligt die gezamenlijkheid
besloten in het feit dat gedeputeerde staten van de provincies in
meervoudsvorm worden aangesproken. Verder moet in het woord
«nodige» ook het vereiste van afstemming op het beleid van andere
provincies worden gelezen. Maatregelen die effecten hebben voor andere
provincies en haaks staan op het beleid van die provincies zijn niet
doeltreffend en kunnen dus moeilijk als «de nodige maatregelen» worden
aangemerkt. Het gaat dus bij de afstemming om de provinciegrensoverschrijdende effecten van de maatregelen. Het opnemen van het woord
«tezamen» in de amendementstekst verduidelijkt dat verder. Ik laat het
oordeel over het subamendement aan de Kamer.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 83
Indiener: Dik-Faber
T.a.v. artikel 1.10
Gedeputeerde staten van provincies kunnen op grond van artikel 1.10,
derde lid, van het wetsvoorstel bijzondere provinciale natuurgebieden
aanwijzen die van provinciaal belang zijn vanwege hun natuurwaarden of
landschappelijke waarden. Het amendement regelt dat dit ook kan
vanwege het feit dat het natuurlijke habitats betreft die bescherming
behoeven tegen kunstmatig licht of kunstmatig geluid.
Het amendement is overbodig, omdat de huidige tekst van artikel 1.10,
derde lid, geen enkele beperking bevat ten aanzien van redenen voor
bescherming van de natuurwaarden of landschappelijke waarden in
gebieden die als «bijzonder provinciaal natuurgebied» worden aangewezen. Het is aan de provincies om te beoordelen òf en om welke redenen
bescherming nodig is. Die bescherming kunnen zij bieden met inzet van
het reguliere instrumentarium van het omgevingsrecht, zoals planologische bescherming op grond van de Wet ruimtelijke ordening. Ik ontraad
het amendement.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

6

SUBAMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 84
Indiener: Dik-Faber
Op: amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53
t.a.v. artikel 3.12
Dit subamendement regelt dat in het faunabeheerplan als eis wordt
opgenomen dat het doden van dieren slechts geschiedt indien daar een
reële noodzaak voor bestaat. Ook wordt vereist dat het plan nadere
toelicht wanneer er sprake is van een dergelijke noodzaak. In de
toelichting bij het amendement meldt de indiener dat jacht ook een reële
noodzaak kan hebben om te voorkomen dat te grote populaties ontstaan
of ter voorkoming van schade in de toekomst.
Het wetsvoorstel regelt in welke gevallen het is toegestaan om in het wild
levende dieren te doden: bij de jacht is dat met het oog op het handhaven
van een redelijke wildstand in het jachtveld van de jachthouder (voorgesteld artikel 3.18, derde lid). Bij schadebestrijding door de grondgebruiker
gaat het om het voorkomen van dreigende schade, zoals belangrijke of
ernstige schade aan gewassen (voorgesteld artikel 3.14, vierde en vijfde
lid). Bij populatiebeheerdoor faunabeheereenheden gaat het om beperkingen van de omvang van populaties die nodig zijn vanwege in het
wetsvoorstel genoemde belangen, zoals de volksgezondheid of openbare
veiligheid (voorgesteld artikel 3.15, eerste lid). Tegen die achtergrond zou
een aanvulling zoals voorgesteld in dit subamendement verwarring
scheppen. Ik ontraad het subamendement.
SUBAMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 85
Indiener: Smaling
Op: amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53
T.a.v. artikel 3.12
Dit amendement is vervallen en vervangen door amendement met
Kamerstuk 33 348, nr. 91.
SUBAMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 86
Indiener: Smaling
Op: amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53
T.a.v. artikel 3.12
Het subamendement regelt dat de stemmen van de jachthouders en
vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties in het bestuur van
de faunabeheereenheid even zwaar tellen. Mijn opvatting is dat provinciale staten de afweging moeten maken of er bijzondere aanleiding
bestaat om aan verschillende stemmen een verschillend gewicht toe te
kennen en daarover regels te stellen op grond van artikel 3.12, achtste lid,
van het wetsvoorstel. Ik ontraad het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 87
Indiener: Smaling
t.a.v. artikel 1.10a (nieuw)
Dit amendement geeft gemeenten de mogelijkheid om binnen hun
gemeentegrenzen bijzondere gemeentelijke natuurgebieden aan te wijzen.
Hierover merk ik op dat gemeenten op lokaal niveau een goede bijdrage
kunnen leveren aan het behoud en de versterking van de natuur. Een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

7

mooie lokale natuur is ook in het belang van het woongenot. Een gezonde
lokale natuur maakt dat zij meer schadelijke activiteiten kan verdragen,
wat ook bevorderlijk is voor de lokale economie. Het gaat hier evenwel
om een autonome bevoegdheid van gemeenten. Het is niet nodig hier een
afzonderlijke gebiedscategorie in dit wetsvoorstel voor te creëren. Ik
ontraad daarom het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 88
Indiener: Klein
t.a.v. artikel 3.18
Dit amendement voorziet in een uitbreiding van de voorgestelde lijst van
bejaagbare wildsoorten (voorgesteld artikel 3.18, tweede lid) met de
grauwe gans, de kolgans, het damhert, het edelhert, de ree en het wilde
zwijn.
Voor het beheer van grauwe ganzen, kolganzen, reeën, damherten,
edelherten en wilde zwijnen geldt dat het beheer het best plaatsvindt op
het niveau van het werkgebied van de faunabeheereenheden. Dat
overstijgt het niveau van de jachtvelden, waarop de jacht wordt uitgeoefend. Hiervoor heeft het jachtregime geen toegevoegde waarde. Ik
ontraad het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 89
Indiener: Smaling
T.a.v. artikel 2.11
Amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 89 van het lid Smaling dient ter
vervanging van dat gedrukt onder Kamerstuk 33 348, nr. 24. Het
amendement introduceert een specifieke bescherming voor beschermde
natuurmonumenten door het Rijk en verplicht provincies tot het
vaststellen van beheerplannen.
Tijdens het wetgevingsoverleg heb ik amendement met Kamerstuk 33 348,
nr. 24 ontraden. Het wetsvoorstel beschermt alleen natuurgebieden die op
grond van de Vogelrichtlijn of de Habitatrichtlijn moeten worden
beschermd. Dat zijn de Natura 2000-gebieden. De categorie van
beschermde natuurmonumenten wordt in de huidige Natuurbeschermingswet 1998 beschermd op basis van nationaal beleid. Daarom schrapt
het wetsvoorstel deze gebiedscategorie. Dat vermindert de administratieve lasten met € 1,3 miljoen per jaar. De bescherming van de betrokken
gebieden is genoegzaam verzekerd. Over het algemeen zijn de gebieden
eigendom van natuurbeschermingsorganisaties. Zij worden voorts
nagenoeg geheel door provincies beschermd via het planologische
regime voor het natuurnetwerk Nederland. Voor zover gebieden niet
samenvallen met het natuurnetwerk Nederland, is het aan de betrokken
provincie om af te wegen of specifieke bescherming aangewezen is. Het
omgevingsrecht biedt voldoende instrumenten om die bescherming te
bieden. Het amendement leidt tot extra regels en extra bestuurlijke lasten.
Ik ontraad het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 90
Indiener: Dijkgraaf
T.a.v. artikel 12.11
Amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 90 van het lid Dijkgraaf dient ter
vervanging van dat gedrukt onder Kamerstuk 33 348, nr. 50. Het strekt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

8

ertoe de aanwijzing van bijzondere nationale natuurgebieden op grond
van artikel 2.11, eerste lid, van het wetsvoorstel afhankelijk te maken van
instemming van gedeputeerde staten van de provincie of provincies
waarin het gebied is gelegen.
In het wetgevingsoverleg heb ik amendement met Kamerstuk 33 348, nr.
50 ontraden, omdat het gaat om gebieden die beschermd moeten worden
op grond van internationale verplichtingen. Die bescherming kan niet
afhankelijk worden gemaakt van instemming van de provincies. In
aanvulling daarop wijs ik erop dat aanwijzing van dit soort gebieden niet
leidt tot extra verantwoordelijkheden of taken voor provincies. Ingevolge
artikel 2.11, derde lid, van het wetsvoorstel is niet de provincie maar de
Minister van Economische Zaken verantwoordelijk voor de bescherming
van aangewezen bijzondere nationale natuurgebieden en bevoegd voor
de inzet van de bijbehorende beschermingsinstrumenten. Dat is alleen
anders als deze verantwoordelijkheid en bevoegdheid bij algemene
maatregel van bestuur aan de betrokken provincies wordt overgedragen.
Ik ontraad het amendement.
SUBAMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 91
Indiener: Smaling
Op: amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 53
T.a.v. artikel 3.12
Het subamendement dient ter vervanging van dat gedrukt onder nr. 85.
Het strekt ertoe te regelen dat in ieder geval één lid van het bestuur van
de faunabeheereenheid afkomstig moet zijn van organisaties op het vlak
van dierenwelzijn.
Naar mijn oordeel moet de regeling van de precieze samenstelling van
besturen van faunabeheereenheden aan provinciale staten van de
provincies worden overgelaten, zodat recht kan worden gedaan aan de
opvattingen die daarover leven in de betrokken provincie. Provinciale
staten kunnen deze regels stellen op grond van artikel 3.12, achtste lid,
van het wetsvoorstel. Ik ontraad het subamendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 92
Indiener: Thieme
t.a.v. artikel 3.3
Het amendement schrapt de bevoegdheid van gedeputeerde staten om
ontheffing te verlenen van het verbod op het rapen van eieren van vogels
(voorgesteld artikel 3.1, derde lid). De indiener beoogt hiermee, aldus de
toelichting bij het amendement, te voorkomen dat kievitseieren mogen
worden geraapt.
Het wetsvoorstel geeft gedeputeerde staten de bevoegdheid om het rapen
van kievitseieren bij ontheffing toe te staan (voorgesteld artikel 3.3, eerste
lid), indien voldaan is aan de in het voorgestelde artikel 3.3, vierde lid,
opgenomen voorwaarden. Die voorwaarden zijn rechtstreeks overgenomen uit de Vogelrichtlijn (artikel 9). Het amendement leidt ertoe dat de
ruimte die de Europese richtlijn biedt, op voorhand niet kan worden
gebruikt. Dat vind ik niet wenselijk. Ik ontraad het amendement.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 93
Indiener: Dijkgraaf
T.a.v. artikel 2.11

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

9

Artikel 2.11, derde lid, biedt de mogelijkheid om bij algemene maatregel
van bestuur de bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de Minister
van Economische Zaken voor de bescherming van bijzondere nationale
natuurgebieden bij algemene maatregel van bestuur over te dragen aan
gedeputeerde of provinciale staten. Amendement met Kamerstuk 33 348,
nr. 90 van het lid Dijkgraaf strekt ertoe te regelen dat een dergelijke
overdracht uitsluitend plaatsvindt als overeenstemming is bereikt met de
betrokken provincie.
Als een overdracht van verantwoordelijkheden en bevoegdheden aan een
provincies plaatsvindt, is deze met de nodige waarborgen omkleed. Over
een dergelijke overdracht zal conform de code interbestuurlijke verhoudingen eerst overleg met de betrokken provincies plaatsvinden. Overeenkomstig de Financiële-verhoudingswet zal ook moeten worden bezien of
de overdracht financiële consequenties heeft. Tegen een aanvullend,
formeel instemmingsvereiste van de betrokken provincie overeenkomstig
amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 93 heb ik in de gegeven context
geen bezwaar. Ik laat het oordeel over het amendement aan de Kamer.
AMENDEMENT met Kamerstuk 33 348, nr. 94
Indiener: Geurts
T.a.v. artikel 3.12
Amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 94 van het lid Geurts dient ter
vervanging van dat gedrukt onder Kamerstuk 33 348 nr. 70. Het strekt
ertoe in het wetsvoorstel op te nemen dat onderdeel van het faunabeheerplan passende en doeltreffende maatregelen ter voorkoming en
bestrijding van schade aangericht door in het wild levende dieren zijn.
Het is juist dat het faunabeheerplan overeenkomstig dit wetsvoorstel
mede een aanpak moet bieden voor de voorkoming en bestrijding van
wildschade. Het zal daartoe een afgewogen, effectief maatregelenpakket
moeten bevatten, uiteraard in samenhang met de maatregelen in het
kader van populatiebeheer, ook voor andere belangen dan schadebestrijding, en jacht. Ik heb er geen bezwaar tegen als dit overeenkomstig
amendement met Kamerstuk 33 348, nr. 94 wordt vastgelegd in de
wettekst zelf. Ik laat het oordeel over het amendement aan de Kamer.
Overige onderwerpen
Jachtakte zonder jachtveld
Het lid Geurts heeft gevraagd naar de mogelijkheden die het wetsvoorstel
biedt om een Nederlandse jachtakte te verkrijgen, indien de aanvrager
niet over een eigen Nederlands jachtveld beschikt.
Het wetsvoorstel stelt als voorwaarde voor het verkrijgen van een
jachtakte, dat de aanvrager jachthouder is van een jachtveld in Nederland,
of toestemming heeft van een jachthouder om in diens jachtveld te jagen
(voorgesteld artikel 3.26, tweede lid, onderdeel c). Wie geen eigen
jachtveld heeft, zal dus over toestemming moeten beschikken van een
jachthouder om in diens jachtveld te jagen. Het wetsvoorstel continueert
op dit punt de regeling in de Flora- en faunawet.
Discretionaire bevoegdheid korpschef intrekking jachtakte
Naar aanleiding van het door mij ontraden amendement met Kamerstuk
33 348, nr. 44 van het lid Geurts heeft dit lid een casus voorgelegd van een
aardappelboer die, in de situatie van de overgang van de regels van het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

10

productschap, per ongeluk in strijd met de regels zijn aardappelhoop niet
had afgedekt en daarvoor is veroordeeld. De korpschef zou een aanvraag
van een jachtakte van deze boer moeten weigeren, aldus dit lid.
Hierover merk ik op dat het voorgestelde artikel 3.26, derde lid, onderdeel
d, alleen van toepassing is ingeval de aanvrager de natuurwetgeving of de
dierenwelzijnsregelgeving heeft overtreden. Dat vanwege de bijzondere
verantwoordelijkheid van de jager voor natuur en dieren. Overtreding van
regels over het afdekken van aardappelhopen vallen hier niet onder en
geeft dus ook geen reden voor weigering van een aangevraagde
jachtakte.
De Staatssecretaris van Economische Zaken,
S.A.M. Dijksma

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 348, nr. 111

11