Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

29 689

Herziening Zorgstelsel

Nr. 1078

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR MEDISCHE ZORG
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 21 september 2020
Met deze brief informeer ik u over de definitieve vormgeving van de
risicoverevening 2021 in de Zorgverzekeringswet (Zvw). Tevens informeer
ik u over het meerjarige onderzoekprogramma dat ik komend jaar zal
uitvoeren.
1. Inleiding
De uitbraak van COVID-19 heeft grote financiële consequenties voor de
zorg en leidt tot onzekerheden in de risicoverevening. Het belang van
adequate risicoverevening is groot, aangezien het een belangrijke pijler is
onder ons zorgstelsel van gereguleerde concurrentie en daarom neem ik
de onzekerheden serieus. Het gaat dan zowel om ontwikkelingen in de
totale zorgkosten, door de extra COVID-19 zorg en het uitvallen van
reguliere zorg, als om de wijze waarop de gevolgen neerslaan bij
verzekeraars en de manier waarop de verevening daar rekening mee
houdt. Hierover hebben constructieve gesprekken plaatsgevonden met
individuele verzekeraars, Zorgverzekeraars Nederland en het Zorginstituut
Nederland om te kijken of het nodig was om de risico’s die zorgverzekeraars in 2021 lopen te beperken (zie ook bijgevoegde brief van ZN)1. Deze
gezamenlijke inspanningen hebben geleid tot de besluiten in deze brief.
Met de brief van 18 juni 2020 heb ik u geïnformeerd over de verbeteringen
die ik van plan ben per 2021 door te voeren in de risicoverevening
(Kamerstuk 29 689, nr. 1067). De nieuwe risicovereveningsmodellen zijn
afgelopen zomer doorgerekend. Op basis hiervan heeft de definitieve
besluitvorming plaatsgevonden.
Hoofdpunten van de brief
•

1

kst-29689-1078
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

De verbeteringen in de risicovereveningsmodellen die in de brief van
18 juni 2020 zijn aangekondigd, worden ongewijzigd doorgevoerd.

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 29 689, nr. 1078

1

•

•

•

•

Voor zorgkosten in verband met COVID-19 is de catastroferegeling in
werking getreden. Deze regeling zorgt ervoor dat verzekeraars deze
zorgkosten boven een bepaalde drempel vergoed krijgen uit het
zorgverzekeringsfonds.
De uitbraak van COVID-19 zorgt voor extra onzekerheden in de
risicoverevening. Ik wil deze onzekerheden niet eenzijdig bij de
zorgverzekeraars neerleggen. Dit om te voorkomen dat de premie
sterker zal stijgen dan noodzakelijkerwijs het geval hoeft te zijn.
Daarom wil ik in 2021 de risicodragendheid van verzekeraars tijdelijk
beperken. Het gaat om de volgende maatregelen:
C Om het risico op landelijke over- of onderschrijdingen voor
zorgverzekeraars te beperken, pas ik 85% macronacalculatie toe op
de deelbedragen variabele zorgkosten, GGZ en eigen risico.
C Omdat er bij de GGZ sprake is van een eenmalige uitzonderlijk
omvangrijke vermindering van de schadelast in 2021 (als neveneffect van de invoering van de nieuwe ggz-bekostiging per 2022) die
op het niveau van individuele verzekeraars verschillend kan
uitpakken, beperk ik het risico op »uitschieters» bij verzekeraars
door de eenmalige toepassing van de bandbreedteregeling.
C Het Zorginstituut Nederland zal daarnaast een technische correctie
uitvoeren op de verzekerdenaantallen, om onzekerheden vanwege
vraaguitval door COVID-19 te mitigeren.
Met de inzet van de catastrofe regeling en bovenstaande aanpassingen
in de risicoverevening, zorgt de overheid ervoor dat de effecten van de
corona crisis op de premie beperkt blijven. De overheid gaat er daarbij
vanuit dat zorgverzekeraars vanuit hun maatschappelijke verantwoordelijkheid ook een gedeelte van de gevolgen van de COVID-19 uitbraak
op zich te nemen. In de VWS-premieraming zijn we ervan uitgegaan
dat zorgverzekeraars met inzet van hun reserves de premiestijging
enigszins dempen.
Komend jaar zullen weer onderzoeken worden uitgevoerd naar
mogelijke verbeteringen in het risicovereveningsmodel. Het onderzoeksprogramma dat is opgesteld in overleg met zorgverzekeraars,
onderzoeksbureaus en Zorginstituut Nederland treft u aan als bijlage
bij deze brief.

Toezeggingen
Met deze brief geef ik invulling aan de volgende toezeggingen:
• In mijn eerdergenoemde brief van 18 juni 2020 heb ik toegezegd dat de
definitieve besluitvorming na de zomer zou plaatsvinden en dat ik u
zoals gebruikelijk na het zomerreces zou informeren over de uitkomsten.
• Ook heb ik in die brief toegezegd dat ik u in dezelfde brief zou
informeren over het onderzoeksprogramma voor de risicoverevening
voor het komend jaar.
• De motie van de leden Van den Berg en Ellemeet verzoekt de regering
om onderzoek te doen naar grensoverschrijdende transacties en
verbindingen van zorgverzekeraars (Kamerstuk 29 689, nr. 1039). Dit
onderzoek stuur ik met deze brief aan u toe2.
2. Definitieve risicoverevening 2021
Vormgeving van het model
Deze zomer zijn de voorgenomen modellen voor de somatische zorg, de
geestelijke gezondheidszorg en het verplicht eigen risico integraal
doorgerekend. De verevende werking laat bij alle drie de modellen een
2

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 29 689, nr. 1078

2

stabiel beeld zien. De Werkgroep Ontwikkeling Risicoverevening (WOR)3
adviseert de doorgerekende uitgangsmodellen toe te passen in 2021. De
doorrekening heeft dus geen aanleiding gegeven tot wijzigingen ten
opzichte van de verbeteringen die ik in mijn brief van 18 juni had
aangekondigd.
Ex-post maatregelen
In mijn brief van 18 juni 2020 heb ik geschetst dat COVID-19 op verschillende manieren invloed heeft op de risicoverevening. Dat is het geval voor
het jaar 2020, maar voor 2021 wordt wellicht nog wel een grotere impact
op de risicoverevening verwacht. Afhankelijk van de duur van de crisis
kunnen ook in 2021 de reguliere kosten (niet-coronakosten) mogelijk
afwijkend zijn. Inhaalzorg of juist uitstel van zorg kan een volume-effect
hebben (meer of minder zorggebruikers dan geraamd) en wellicht ook een
samenstellingseffect (als bijvoorbeeld de zorg voor de minder zware
patiëntgroepen uitgesteld zal worden). Voor de doorrekening van de
risicoverevening 2021 deze zomer, is geprobeerd deze effecten zo goed
mogelijk mee te nemen. Maar met de kennis van nu kunnen we niet
anders dan concluderen dat de kans op afwijkingen tussen realisaties en
ramingen groter is dan gebruikelijk. De onzekerheid zit niet alleen bij
ontwikkeling van de totale zorgkosten, maar ook bij de wijze waarop de
gevolgen van COVID-19 neer zullen slaan bij verzekeraars. Dit kan leiden
tot een risico-opslag op de premies van de verzekeraars, waardoor
verzekerden extra gaan betalen. Ook kan het speelveld tussen zorgverzekeraars verstoord raken door de directe en indirecte kosten van de
COVID-19 pandemie.
Kortom, de uitbraak van COVID-19 zorgt voor onzekerheden in de
risicoverevening die veel groter zijn dan normaal. Ik wil deze onzekerheden niet eenzijdig bij de zorgverzekeraars neerleggen. Daarom ben ik –
na overleg met zorgverzekeraars, Zorgverzekeraars Nederland en
Zorginstituut Nederland – tot de conclusie gekomen dat eenmalig voor
2021 aanpassingen nodig zijn. In overleg met de verschillende partijen
heb ik gekozen voor een combinatie van macronacalculatie, een
bandbreedteregeling en een aantal technische correcties om onzekerheden rondom de verzekerdenaantallen te corrigeren. Bij de keuze en
invulling van deze ex-post maatregelen heb ik een afweging gemaakt
tussen het behoud van doelmatigheidsprikkels enerzijds en het
voorkomen van een verstoring van het speelveld tussen zorgverzekeraars
anderzijds. Ik benadruk dat deze ex-post maatregelen maar voor één jaar
worden ingevoerd om de uitzonderlijke onzekerheden voor 2021 op de
resultaten van verzekeraars te verkleinen.
Catastroferegeling
De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft de COVID-19 uitbraak
uitgeroepen tot een pandemie. Daarmee is op grond van artikel 33 van de
Zvw automatisch de zogenaamde catastroferegeling in werking getreden.
Een verzekeraar kan daardoor – na het bereiken van een drempel van 4% –
een extra bijdrage uit het zorgverzekeringsfonds ontvangen voor de
kosten in 2020 en 2021 als gevolg van de pandemie. Daarbij worden in
ieder geval de declaraties voor directe zorg aan COVID-19 patiënten
betrokken en de meerkosten die veroorzaakt worden door COVID-19.
Momenteel wordt de ministeriële regeling uitgewerkt waarin wordt
gedefinieerd voor welke kosten het precies geldt. De kosten die onder de
catastroferegeling vallen lopen niet mee in de reguliere risicoverevening
3

Groep van risicovereveningsexperts van verzekeraars, ZN, Zorginstituut Nederland, onderzoeksbureaus en VWS.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 29 689, nr. 1078

3

en worden door zorgaanbieders en zorgverzekeraars apart geadministreerd. Alleen de reguliere zorgkosten worden betaald uit de vereveningsbijdrage die verzekeraars ontvangen. De bijdrage uit de catastroferegeling
(door Zorginstituut Nederland vast te stellen) komt bovenop de vereveningsbijdrage die zorgverzekeraars ontvangen voor de reguliere
zorgkosten.
85% macronacalculatie
In 2012 is de macronacalculatie afgeschaft. Sindsdien ligt het risico op
macro-over- of onderschrijdingen bij zorgverzekeraars. Het doel van de
afschaffing van de macronacalculatie was om de zorgverzekeraars te
stimuleren meer te investeren in goede zorginkoop en om zorgverzekeraars maximaal te prikkelen tot beheersing van de zorgkosten. Hoewel ik
dat doel nog steeds onderschrijf, ben ik van plan om in 2021 weer
gedeeltelijk macronacalculatie toe te passen, vanwege de onzekerheid
over het niveau van de reguliere zorg. Die onzekerheid zit in de omvang
van de inhaalzorg, het wegvallen van de reguliere zorg en de extra kosten
voor covid zorg bijvoorbeeld bij het uitbreken van een tweede golf. De
som van al deze onzekerheden is op voorhand heel lastig in te schatten.
Door macronacalculatie wordt achteraf het in totaal uit te keren bedrag via
de risicoverevening aangepast aan de feitelijke gerealiseerde kosten van
alle zorgverzekeraars gezamenlijk. Omdat ik het belangrijk vind dat er een
prikkel voor verzekeraars gezamenlijk blijft bestaan om doelmatig in te
kopen, heb ik gekozen voor een nacalculatiepercentage van 85% voor de
deelbedragen variabele zorgkosten, GGZ en eigen risico. Dit geldt zowel
bij overschrijdingen als onderschrijdingen. Hierdoor wordt voor zorgverzekeraars het risico voor een overschrijding op macroniveau voor de
reguliere zorg voor een groot deel weggenomen, waardoor een risicoopslag in de premie wordt voorkomen. Indien door een eventuele nieuwe
opleving van COVID-19 er in 2021 opnieuw sprake is van zorguitval en dus
juist lagere reguliere zorgkosten, moeten zorgverzekeraars 85% van het
teveel ontvangen bedrag terugbetalen. Daarmee wordt voorkomen dat
zorgverzekeraars tezamen veel profijt hebben van vraaguitval.
Bandbreedteregeling GGZ
Naast het verminderen van het risico op macro-over- of onderschrijdingen, neem ik specifiek voor de GGZ een maatregel om te voorkomen
dat het speelveld tussen zorgverzekeraars in 2021 sterk wordt verstoord.
Recent is besloten om de nieuwe bekostiging in de ggz in te voeren per
2022. Dit gaat gepaard met het per 31/12/2021 afsluiten van lopende
diagnose-behandelcombinaties (dbc’s) en producten basis-ggz die anders
nog zouden blijven doorlopen in 2022. Dat leidt tot een grote eenmalige
vermindering van de ggz-schadelast in 2021, die op het niveau van
individuele verzekeraars verschillend kan uitpakken. Dit brengt extra
onzekerheid met zich mee voor zorgverzekeraars. Om deze onzekerheid in
het overgangsjaar te verminderen en potentiele verschillen tussen
verzekeraars te beperken, heb ik besloten om een zogeheten bandbreedteregeling toe te passen voor het ggz-model4. Ik wijs daarbij op het
eenmalige karakter van het afsluiten van lopende dbc’s en producten
basis-ggz in het jaar voorafgaand aan de invoering van de nieuwe
ggz-bekostiging, en op de uitzonderlijk grote omvang van de bijbehorende
vermindering van de schadelast (geraamd op 1,25 miljard euro, meer dan
30% van de oorspronkelijk geraamde ggz-schadelast voor 2021).
De bandbreedteregeling grijpt in op de spreiding van het vereveningsresultaat tussen verzekeraars. Boven een zekere drempel wordt een deel van
4

Het gaat om +10/-10 euro per premie-equivalent rondom het marktgemiddeld resultaat met
90% nacalculatie buiten deze bandbreedte

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 29 689, nr. 1078

4

het resultaat afgeroomd, terwijl beneden een zekere drempel juist deels
wordt gecompenseerd. Een eventueel verschil wordt verrekend met het
Zorgverzekeringsfonds. De bandbreedteregeling impliceert een bepaalde
mate van herverdeling, die de grootste verschillen tussen individuele
zorgverzekeraars wegneemt en daarmee onzekerheid reduceert. In het
verleden is in bijzondere gevallen vaker gebruik gemaakt van een
bandbreedteregeling, onder andere voor de wijkverpleging en GGZ, nadat
deze waren overgeheveld van de AWBZ naar de Zvw.
Technische correctie op verzekerdenaantallen en normbedragen
De definitieve vaststelling van de risicovereveningsbijdrage 2021 wordt
onder andere gebaseerd op declaratiedata uit 2020. Vanwege vraaguitval
bij de reguliere zorg in het voorjaar, zijn de declaratiedata voor 2020
echter afwijkend van andere jaren. Zeker bij de ziekenhuiszorg is er sprake
geweest van vraaguitval, die via het vereveningskenmerk diagnosekostengroepen in het somatische model grote impact kan hebben op de bijdrage
die een verzekeraar ontvangt. Om dit te voorkomen zal het Zorginstituut
Nederland bij de definitieve vaststelling van de vereveningsbijdrage per
verzekeraar bij dat kenmerk gebruik maken van gegevens uit 2019 in
plaats van 2020. Daarnaast zal het Zorginstituut Nederland bij enkele
vereveningskenmerken een technische correctie doorvoeren indien de
werkelijke verzekerdenaantallen afwijken van de raming die het Zorginstituut Nederland nu heeft gemaakt, zogeheten criteriumneutraliteit.
Daarmee worden onzekerheden in de verzekerdenraming (en in de
bijbehorende gewichten) ondervangen.
Inzet reserves door zorgverzekeraars
Door het inzetten van ex-post maatregelen en de catastroferegeling
worden een groot deel van de financiële risico’s van de COVID-19 uitbraak
voor zorgverzekeraars afgedekt. Daarnaast staat tegenover mogelijk
hogere kosten in 2020 vanwege COVID-19 ook zorguitval op de reguliere
zorg. Zorgverzekeraars hebben de maatschappelijke verantwoordelijkheid
om een gedeelte van de gevolgen van de COVID-19 uitbraak op zich te
nemen. In de premieraming voor 2021 gaat VWS ervan uit dat de inzet
van de reserves in lijn is met voorgaande jaren.
3. Meerjarig onderzoeksprogramma
In bijlage 2 treft u het onderzoeksprogramma voor de komende periode
aan. Het onderzoeksprogramma is opgedeeld in onderzoeken die komend
jaar worden uitgevoerd, onderzoeken die in 2021–2022 worden uitgevoerd
en onderzoeken die mogelijk op de langere termijn worden uitgevoerd5.
Het onderzoeksprogramma is opgesteld met input van zorgverzekeraars,
onderzoeksbureaus en Zorginstituut Nederland. In mijn brief in juni 2021
over de risicoverevening 2022 zal ik u informeren over de uitkomsten van
de onderzoeken die komend onderzoeksjaar tot afronding komen. Een
belangrijk onderdeel van het onderzoeksprogramma zijn de zogenoemde
restrisico-onderzoeken. De komende periode starten vervolgonderzoeken
naar de onder- en overcompensatie van bepaalde groepen verzekerden.
Deze onderzoeken en de eventuele hieruit volgende vervolgonderzoeken
moeten afgerond zijn voordat over gegaan kan worden naar een
onderhoudsmodel voor de risicoverevening.

5

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 29 689, nr. 1078

5

4. Monitor risicoverevening 2015
Jaarlijks laat ik, zodra de realisatiecijfers over een vereveningsjaar
definitief zijn, door middel van een monitor de werking van de risicoverevening van dat betreffende jaar evalueren. In het afgelopen onderzoeksjaar is de monitor van het vereveningsjaar 2015 uitgevoerd. De
monitor laat op basis van de werkelijke kosten en aantallen verzekerden
zien dat de risicoverevening heeft bijgedragen aan een meer gelijke
uitgangspositie van de zorgverzekeraars. De monitor is als bijlage 3 aan
deze brief toegevoegd6.
5. Onderzoek naar internationale verbindingen en grensoverschrijdende transacties
De motie van de leden Van den Berg en Ellemeet7 verzoekt de regering
om – naast onderzoek op het terrein van de risicoverevening – een
onderzoek te doen om meer inzicht te verkrijgen in de grensoverschrijdende transacties en verbindingen van zorgverzekeraars actief op de
Nederlandse zorgverzekeringsmarkt. Om invulling te geven aan de motie
heeft het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS)
PricewaterhouseCoopers (PwC) gevraagd onderzoek te doen naar
internationale verbindingen en grensoverschrijdende transacties in de
Nederlandse zorgverzekeringsmarkt. Dit onderzoek is als bijlage 4
toegevoegd aan deze brief8.
Het onderzoek geeft inzicht in welk type internationale verbindingen en
grensoverschrijdende transacties kunnen voorkomen, en welke er op dit
moment zijn op de Nederlandse zorgverzekeringsmarkt. Daarbij geeft het
onderzoek meer informatie over de voor- en nadelen die te behalen zijn
met dergelijke verbindingen en transacties. Het onderzoek gaat ook in op
de ontwikkeling van de afgelopen jaren en welke ontwikkelingen er in de
nabije toekomst worden verwacht.
Er zijn op dit moment drie types internationale verbindingen en grensoverschrijdende transacties op de Nederlandse zorgverzekeringsmarkt:
internationale herverzekeraar als risicodrager, risicodrager met
vergunning in een EU-lidstaat (niet in Nederland) en een internationale
samenwerking voor gezondheidsprogramma’s. De eerste twee zijn in het
onderzoek bestempeld als verbindingen die zijn opgezet vanuit financiële
beweegredenen, de laatste als een verbinding is die opgezet vanuit
operationele, strategische beweegredenen.
Een voordeel van internationale verbindingen en grensoverschrijdende
transacties die vanuit operationele, strategische beweegredenen zijn
opgezet, is het delen van kennis en expertise (bijvoorbeeld op het gebied
van gezondheidsbevordering en preventie). De potentie hiervan is groot
als het gaat om makkelijk overdraagbare kennis en expertise die in
verschillende landen kan worden ingezet. Er zijn geen nadelen genoemd
van internationale verbindingen en grensoverschrijdende transacties met
operationele, strategische beweegredenen.
Ten aanzien van internationale verbindingen en grensoverschrijdende
transacties met financiële redenen schetst het onderzoek een minder
eenduidig beeld. Veelgenoemde voordelen zijn: het vergroten van de
toegang tot de kapitaalmarkt, bevorderen van marktwerking en stimuleren
van innovatie, en extra opties op het vlak van risicomanagement.
Veelgenoemde nadelen van dit type verbindingen zijn de mogelijkheid dat
winst uitbetaald wordt aan aandeelhouders in het buitenland waarbij de
winst is verkregen doordat een zorgverzekeraar zich richt op verzekerden
6

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
Kamerstuk 29 689, nr. 1039
8
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
7

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 29 689, nr. 1078

6

die op grond van de werking van de risicoverevening voorspelbaar
winstgevend zijn, mogelijk minder lokale maatschappelijke betrokkenheid
en de mogelijkheid dat Nederlandse partijen anders beoordeeld worden
dan buitenlandse partijen door verschillende invulling en interpretatie van
toezicht. Bij al deze door geïnterviewden genoemde voor- en nadelen is
het echter de vraag of ze echt worden behaald in de praktijk. Het
onderzoek bevat op deze punten ook weerleggingen. Zo zijn er tot nu toe
geen nieuwe toetreders die zich sterk onderscheiden van het bestaande
polisaanbod. Op het punt van het uitkeren van winst wordt weliswaar
gevreesd dat buitenlandse toetreders die geen winst uitkeren wel andere
financiële constructies hebben die het mogelijk maken om kapitaal uit het
zorgbedrijf te onttrekken, maar hiertegen zijn diverse checks-and-balances
ingebouwd: accountants controleren de jaarrekeningen waarbij het
«Arm’s Length» beginsel van toepassing is en DNB richt zich in het
toezicht op het voorkomen van transacties die niet voldoen aan het
criterium van «Arm’s Length». Dit beginsel houdt in dat transacties tussen
verbonden partijen moeten plaatsvinden onder voorwaarden die
niet-verbonden partijen ook overeengekomen zouden zijn (concreet
betekent dit bijvoorbeeld geen herverzekering tegen niet-marktconforme
voorwaarden en geen interne leningen tegen zeer hoge rentes).
Voor de toekomst wordt in dit onderzoek de verwachting geschetst dat
internationale verbindingen en grensoverschrijdende transacties met
financiële beweegredenen gelijk zullen blijven of zelfs zullen afnemen, en
internationale verbindingen en grensoverschrijdende transacties met
operationele, strategische beweegredenen zullen toenemen. Specifiek
verwacht het merendeel van de zorgverzekeraars een toename van
internationale samenwerkingen omtrent het beheersen van zorgkosten
(bijvoorbeeld door middel van preventie en gezondheidsbevordering), en
ziet dit als een goede ontwikkeling.
Het rapport geeft inzicht in de huidige internationale verbindingen en
grensoverschrijdende transacties en de mogelijke ontwikkelingen in de
nabije toekomst. Ik zie op basis van de conclusies van het rapport geen
aanleiding om mijn beleid aan te passen. Daarbij zie ik de aanbeveling om
de risicoverevening te blijven actualiseren en verbeteren, waardoor
voorspelbare winsten en verliezen op specifieke verzekerdengroepen
zoveel mogelijk beperkt worden, als ondersteuning van mijn beleid. Zoals
al eerder aangegeven bevat het onderzoeksprogramma diverse vervolgonderzoeken naar de onder- en overcompensatie van bepaalde groepen
verzekerden, de zogenoemde restrisico-onderzoeken.
6. Tot slot
De risicoverevening 2021 wordt vastgelegd met een wijziging van het
Besluit zorgverzekering en in de Regeling risicoverevening 2021. De
wijziging van het besluit zal op korte termijn bij beide Kamers der
Staten-Generaal worden voorgehangen. Vervolgens wordt deze voor
advies naar de Raad van State gestuurd. Omdat er dit jaar veel wijzigingen plaatsvinden die pas begin september besloten zijn, komt de
voorgeschreven termijn voor de regeling risicoverevening – 1 oktober –
dit jaar onder druk te staan. Desondanks streef ik er naar op korte termijn
al een concept van de Regeling risicoverevening 2021 te publiceren in de
Staatscourant. Ook zal de Catastroferegeling op korte termijn gepubliceerd worden.
Ik wil alle partijen – individuele zorgverzekeraars, Zorgverzekeraars
Nederland, Zorginstituut Nederland en onderzoekers – complimenteren
met hun inzet om juist in deze uitzonderlijke tijd de samenwerking zo veel
mogelijk op te zoeken, gezamenlijk de risico’s van de COVID-19 uitbraak in
kaart te brengen en te bespreken hoe we hier het beste mee kunnen
omgaan in de risicoverevening. De welwillendheid om hierbij samen op te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 29 689, nr. 1078

7

trekken onderstreept de kracht van het Nederlandse (risicoverevening)systeem. De impact van COVID-19 is heel groot, maar de financiële
gevolgen in de zorgverzekering lijken nu te overzien. Dit komt onder
andere door het snelle en adequate handelen van verzekeraars om
continuïteit van zorgaanbieders te borgen.
Grote financiële risico’s vanwege directe (Zvw-)zorgkosten van COVID-19
patiënten en de meerkosten veroorzaakt door COVID-19 worden
afgevangen in de catastroferegeling. De risico’s voor de reguliere
zorgkosten worden beter beheersbaar door de maatregelen die ik in deze
brief heb aangekondigd. Daarnaast bekijken zorgverzekeraars onderling of
ze – binnen de grenzen van de mededinging – resterende risico’s die
samenhangen met de pandemie onderling kunnen poolen. Al deze
maatregelen tezamen geven zorgverzekeraars meer zekerheid. Dit
voorkomt grote risico-opslagen op de premie en als we allemaal een duit
in het zakje doen, hoeft de premie voor 2021 niet meer dan normaal te
stijgen. Dat is goed nieuws in een crisisjaar als dit.
De Minister voor Medische Zorg,
T. van Ark

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 29 689, nr. 1078

8