Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

24 170

Gehandicaptenbeleid

Nr. 97 Herdruk*

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 15 december 2009
Hierbij informeer ik u mede namens de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de wijzigingen in de Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende gehandicapte kinderen 2000
(TOG). U treft deze hierbij aan.
De huidige TOG-regeling is in 2000 ingevoerd en is bedoeld voor ouders
met thuiswonende ernstig gehandicapte kinderen die zeer veel extra inzet
van de ouders vragen. Bij aanvang van de regeling in 2000 waren er
13 000 TOG-gerechtigden en werd uitgegaan van een uiteindelijke doelgroep van 27 000 gerechtigden. Het aantal gerechtigden is nu gegroeid
naar ruim 60 000 en de structurele situatie is nog niet bereikt.
De discrepantie tussen het uiteindelijk beoogde aantal gerechtigden en
het huidige aantal ontvangers is veroorzaakt door het gehanteerde beoordelingskader. Dit beoordelingskader is speciaal ontwikkeld voor de TOG.
Het gebruik van dit kader leidde ertoe dat ouders ook ten behoeve van
kinderen met minder zware beperkingen recht kregen op TOG. Het kabinet
vindt dit een ongewenste ontwikkeling en wil terug naar de oorspronkelijke doelgroep van de TOG. Bovendien wil het kabinet het aantal indicaties terugdringen, zeker voor kinderen, omdat dit leidt tot medicalisering
en administratieve lasten.
Daarom wordt vanaf 1 april 2010 voor het bepalen van het recht op TOG
gebruik gemaakt van een ander criterium: de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (AWBZ)-indicatie van ten minste tien uur zorg per week. Het
beoordelingskader voor de indicatiestelling AWBZ is in Nederland het
wettelijke kader om de zorgaanspraak vast te stellen voor onder andere de
ernstig gehandicapte kinderen voor wie de TOG is bedoeld. Door voor het
recht op TOG aan te sluiten bij een aanspraak op AWBZ-zorg, komen
alleen nog maar ouders in aanmerking voor de TOG waarvan de kinderen
veel professionele zorg nodig hebben. Het aansluiten bij een AWBZaanspraak zorgt er ook voor dat vanaf 1 april 2010 de beoordeling van de

* I.v.m. correctie in de aanhef.

KST139507
0910tkkst24170-97
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

1

TOG-aanvraag vereenvoudigd wordt en de uitvoeringskosten voor de
TOG dalen omdat er niet meer apart geïndiceerd hoeft te worden voor de
TOG. Hiermee wordt invulling gegeven aan het voornemen de TOG-indicatiestelling tegen het licht te houden en daarmee de administratieve
lasten voor de burger te beperken (Kamerstukken II, 2006/07, 24 170, nr.
73, p. 3). Verder zullen de uitvoeringskosten voor de TOG dalen, omdat er
niet meer apart geïndiceerd wordt voor de TOG.
De huidige TOG-gerechtigden moeten pas vanaf 1 oktober 2010 voldoen
aan het nieuwe criterium: een AWBZ-indicatie van tenminste tien uur zorg
per week. Voor de gerechtigden die niet aan dit criterium voldoen, wordt
voorzien in een overgangsmaatregel: zij hebben vanaf 1 oktober 2010
gedurende een half jaar recht op een uitkering ter hoogte van de helft van
de TOG.
In het Coalitieakkoord staat het voornemen een financiële tegemoetkoming te geven aan alleenverdienershuishoudens met een chronisch ziek
of gehandicapt kind. Over dit voornemen bent u op 14 december jl. geïnformeerd door de Minister voor Jeugd en Gezin. De reden voor deze
ondersteuning is dat een alleenverdienershuishouden, als gevolg van
maatregelen om de arbeidsparticipatie en de economische zelfstandigheid
van vrouwen te vergroten, in besteedbaar inkomen achtergebleven is bij
tweeverdieners en alleenstaande ouders. Het kabinet wil de alleenverdieners, die de zorg hebben voor chronisch zieke of gehandicapte kinderen
hiervoor compenseren. Aan dit voornemen wordt gevolg gegeven door
TOG-gerechtigden met een alleenverdienershuishouden vanaf 2010 recht
te geven op een extra tegemoetkoming van € 1460 per jaar.
Ik ben voornemens de regeling eind deze week te publiceren in de
Staatscourant.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. P. H. Donner

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

2

Regeling van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de
Minister voor Jeugd en Gezin, van, IVV/LZW/2009/27 817, tot wijziging van
de Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende gehandicapte kinderen 2000 in verband met de wijziging van de indicatiestelling
en de invoering van een extra tegemoetkoming voor alleenverdieners
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de minister voor
Jeugd en Gezin;
Gelet op artikel 3, eerste lid, juncto artikel 9 van de Kaderwet
SZW-subsidies;
Besluiten:
Artikel I
De Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende gehandicapte kinderen 2000 wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 1 komt te luiden:
Artikel 1. Definities
In deze regeling wordt verstaan onder:
– AKW: Algemene Kinderbijslagwet;
– AWBZ: Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten;
– indicatiebesluit: een besluit van een indicatieorgaan als bedoeld in
artikel 9a, onderscheidenlijk van de stichting, bedoeld in artikel 9b,
vierde lid, van de AWBZ, waarbij beoordeeld wordt of en in welke
omvang een zorgvrager, ten behoeve van wie een aanvraag om een
indicatiebesluit is ingediend, is aangewezen op een of meer vormen
van zorg, als bedoeld in artikel 2, van het Zorgindicatiebesluit, onderscheidenlijk artikel 9, onderdeel a, van het Uitvoeringsbesluit Wet op
de jeugdzorg;
– kind: het kind, bedoeld in artikel 2;
– minister voor JenG: minister voor Jeugd en Gezin;
– minister van SZW: minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid;
– overige posten met betrekking tot de uitvoering van deze regeling: de
uitgaven en ontvangsten met betrekking tot de interesten en ontvangsten;
– peildag: de eerste dag van een kwartaal zijnde 1 januari, 1 april, 1 juli
of 1 oktober;
– SVB: Sociale verzekeringsbank, genoemd in hoofdstuk 6 van de Wet
Structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen;
– valutadag: de op de rekening-courantafschriften aangegeven dag van
betaling;
– vreemdeling: hetgeen daaronder wordt verstaan in de Vreemdelingenwet 2000;
– Wet Suwi: Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen.
B
Artikel 2 komt te luiden:
Artikel 2. Kind
Kind is de persoon die de leeftijd van drie jaar maar nog niet die van achttien jaar heeft bereikt en die blijkens een geldig indicatiebesluit is aange-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

3

wezen op tien of meer uren per week zorg als bedoeld in de artikelen 4, 5,
6 , 9 en 13 van het Besluit zorgaanspraken AWBZ, waarbij voor begeleiding, verblijf of voortgezet verblijf een dagdeel geldt als 4 uren en een
etmaal als 24 uren.
C
Artikel 3 vervalt.
D
Artikel 4, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. «Een tegemoetkoming in de onderhoudskosten van dat kind» wordt
vervangen door: een tegemoetkoming ten behoeve van dat kind.
2. Er wordt een zinsnede toegevoegd, luidende:, mits in dat kwartaal met
betrekking tot het desbetreffende kind een indicatiebesluit als bedoeld in
artikel 2, geldt.
E
Na artikel 5 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 5a. Extra tegemoetkoming
1. Indien een persoon:
a. over de vier kwartalen van een kalenderjaar gerekend vanaf 1 januari
2010 recht heeft gehad op een tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5;
b. met betrekking tot dat kalenderjaar een partner heeft als bedoeld in
artikel 1.2 van de Wet op de inkomstenbelasting 2001; en
c. deze persoon of diens partner in dat kalenderjaar winst uit een of meer
ondernemingen, loon of resultaat uit een of meer werkzaamheden
heeft genoten niet meer is dan het bedrag, genoemd in artikel 8.14a,
eerste lid, onderdeel a, van de Wet inkomstenbelasting 2001;
heeft deze persoon in aanvulling op de tegemoetkoming, bedoeld in
artikel 5, recht op een extra tegemoetkoming van € 1460 over dat
kalenderjaar.
2. Indien een persoon of diens partner voldoet aan de voorwaarden,
bedoeld in het eerste lid, en recht heeft op meer dan een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 5, heeft hij dan wel zijn partner recht op ten
hoogste een extra tegemoetkoming, bedoeld in het eerste lid.
3. De SVB betaalt de in het eerste lid bedoelde extra tegemoetkoming zo
spoedig mogelijk, doch uiterlijk binnen drie maanden na afloop van
het kalenderjaar waarover recht op de desbetreffende extra tegemoetkoming bestaat.
F
Artikel 6, derde lid, wordt vervangen door:
3. Bij de aanvraag wordt het indicatiebesluit, bedoeld in artikel 2, overgelegd.
G
Artikel 7 vervalt.
H
Artikel 8, eerste lid, komt te luiden:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

4

1. De artikelen 14a tot en met 16, 18, eerste, tweede, derde en zevende
lid, 19, 19a, 20, 21a, 22 tot en met 24, 24a, eerste lid, 24b, 24c, 24d, 29d,
30 en 31 van de AKW en de daarop berustende bepalingen zijn van
overeenkomstige toepassing op de tegemoetkomingen, bedoeld in de
artikelen 5 en 5a, met dien verstande dat in artikel 18, eerste lid, van de
AKW, met betrekking tot de extra tegemoetkoming, bedoeld in artikel
5a, voor het kwartaal wordt gelezen: het kalenderjaar.
I
Artikel 9 wordt als volgt gewijzigd:
Artikel 9. Verrekening
De SVB kan een aan een persoon ten onrechte betaalde tegemoetkoming
als bedoeld in de artikelen 5 en 5a, verrekenen met een andere tegemoetkoming of met de kinderbijslag die die persoon of een andere persoon die
tot dat huishouden behoort voor een kind ontvangt.
J
Artikel 10, derde lid, komt te luiden.
3. Met inachtneming van artikel 10a, eerste lid, brengt de SVB de uitgaven
voor de tegemoetkomingen en de uitvoeringskosten van de SVB, in rekening bij de minister van SZW.
K
Artikel 10a komt te luiden:
Artikel 10a. Raming en opgave tegemoetkomingen
1. Uiterlijk op de tiende dag van de maand voorafgaande aan het begin
van een kwartaal verstrekt de SVB aan de minister van SZW een
opgave van:
a. het totaalbedrag aan geraamde tegemoetkomingen als bedoeld in
artikel 5, voor het komende kwartaal;
b. het totaalbedrag aan uitbetaalde tegemoetkomingen als bedoeld in
artikel 5, in het vorige kwartaal.
2 Uiterlijk op de tiende dag van de maand voorafgaand aan het kalenderjaar verstrekt de SVB aan de minister voor J en G een opgave van het
totaalbedrag aan geraamde tegemoetkomingen als bedoeld in artikel
5a, voor het komende kalenderjaar.
3 Uiterlijk op 10 juli van een jaar verstrekt de SVB aan de Minister voor J
en G een opgave van het totaalbedrag aan uitbetaalde tegemoetkomingen als bedoeld in artikel 5a, in het lopende kalenderjaar.
4. Indien de dag, bedoeld in het eerste, tweede en derde lid, een
zaterdag, zondag of algemeen erkende feestdag is, vindt de verstrekking plaats op de eerstvolgende dag die niet een zaterdag, zondag of
algemeen erkende feestdag is.
5. Het bedrag, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, wordt nader gespecificeerd in een bedrag dat betrekking heeft op het komende kwartaal
en op bedragen die betrekking hebben op daaraan voorafgaande kwartalen. Deze specificatie wordt voorzien van de bij de bedragen behorende aantallen tegemoetkomingen.
6. Het bedrag, bedoeld in het tweede lid, wordt nader gespecificeerd in
een bedrag dat betrekking heeft op het komende kalenderjaar en op
bedragen die betrekking hebben op daaraan voorafgaande kalenderjaren. Deze specificatie wordt voorzien van de bij de bedragen behorende aantallen tegemoetkomingen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

5

7. Het bedrag, bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, wordt nader gespecificeerd in een bedrag dat betrekking heeft op het vorige kwartaal en
op bedragen die betrekking hebben op daaraan voorafgaande kwartalen. Deze specificatie wordt voorzien van de bij de bedragen behorende aantallen tegemoetkomingen.
8. Het bedrag, bedoeld in het derde lid, wordt nader gespecificeerd in een
bedrag dat betrekking heeft op het vorige kalenderjaar en op bedragen
die betrekking hebben op daaraan voorafgaande kalenderjaren. Deze
specificatie wordt voorzien van de bij de bedragen behorende
aantallen tegemoetkomingen.
9. In het jaarplan met begroting verstrekt de SVB elk jaar aan de Minister
van SZW een opgave van het totaalbedrag aan geraamde uitvoeringskosten op grond van deze regeling in het komende jaar.
L
Artikel 10b komt te luiden:
Artikel 10b. Afdracht
1. Met als valutadag de eerste dag van elk kwartaal stort de minister van
SZW op de rekening-courant ten name van de SVB bij de minister van
Financiën:
a. het bedrag van de geraamde tegemoetkomingen op grond van artikel
5 in dat kwartaal;
b. eenvierde van het bedrag aan geraamde uitvoeringskosten per jaar.
De minister van SZW kan, na overleg met de SVB, van het geraamde
bedrag afwijken.
2. Met als valutadag de eerste dag van elk kwartaal verrekent de minister
van SZW het verschil tussen de gerealiseerde en de geraamde tegemoetkomingen over het kwartaal gelegen twee kwartalen voor dat
kwartaal met het bedrag, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a.
3. Met als valutadag de eerste dag van elk kalenderjaar stort de minister
voor JenG op de rekening-courant ten name van de SVB bij de
minister van Financiën het bedrag van de geraamde tegemoetkomingen op grond van artikel 5a in dat kalenderjaar. De minister voor
JenG kan, na overleg met de SVB, van het geraamde bedrag afwijken.
4. Met als valutadag de eerste dag van elk kalenderjaar verrekent de
minister voor JenG het verschil tussen de gerealiseerde en de geraamde tegemoetkomingen, bedoeld in het derde lid, over het afgelopen
kalenderjaar.
M
Artikel 10e, wordt als volgt gewijzigd:
1. Het eerste lid komt te luiden:
1. Uiterlijk op 1 juli dient de SVB de afrekening van de tegemoetkomingen, bedoeld in artikel 5, en de uitvoeringskosten over het afgelopen kalenderjaar bij de minister van SZW in.
2. Onder vernummering van het tweede en derde lid tot derde en vierde
lid, wordt een lid ingevoegd, luidende:
2. Uiterlijk op 1 juli dient de SVB de afrekening van de tegemoetkomingen, bedoeld in artikel 5a, over het afgelopen kalenderjaar bij de
Minister voor J en G in.
3. .In het derde en vierde lid vervalt telkens de zinsnede «, de kosten,
verbonden aan het advies, bedoeld in artikel 7,».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

6

N
In artikel 10f wordt «Onze Minister» vervangen door: De minister van
SZW.
O
Artikel 12 komt te luiden:
Artikel 12. Overgangsrecht
1. Tot 1 oktober 2010 wordt onder kind mede verstaan de persoon die de
leeftijd van drie jaar maar nog niet die van achttien jaar heeft bereikt
en ten behoeve van wie over het eerste kwartaal van 2010, op grond
van de Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende
gehandicapte kinderen 2000 recht op tegemoetkoming bestond en ten
behoeve van wie dat recht niet met ingang van 1 april 2010 op grond
van genoemde regeling is beëindigd. Voorts wordt tot 1 oktober 2010
onder kind verstaan de persoon die de leeftijd van drie jaar maar nog
niet die van 18 jaar heeft bereikt en ten behoeve van wie in het vierde
kwartaal van 2009 of in het eerste kwartaal van 2010 is bepaald dat met
ingang van 1 april 2010 recht bestaat op een tegemoetkoming op
grond van genoemde regeling.
2. De persoon tot wiens huishouden een kind behoort en ten behoeve
van welk kind over het eerste kwartaal van 2010 recht op tegemoetkoming op grond van de Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten
thuiswonende gehandicapte kinderen 2000 bestond, maar ten behoeve
van wie geen recht op tegemoetkoming bestaat over het vierde kwartaal van 2010 omdat er in dat kwartaal geen indicatiebesluit geldt als
bedoeld in artikel 2, heeft over het vierde kwartaal van 2010 en het
eerste kwartaal van 2011 recht op een uitkering die per kwartaal de
helft bedraagt van de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5.
3. Indien een persoon recht heeft op een uitkering als bedoeld in het
tweede lid, en met ingang van 1 januari 2011 recht heeft op een tegemoetkoming, heeft, in afwijking van het tweede lid, over dat kwartaal
geen recht op uitkering.
4. Voor de toepassing van de paragrafen 3 en 4 wordt de uitkering,
bedoeld in het tweede lid, gelijkgesteld met de tegemoetkoming,
bedoeld in artikel 5.
5. Paragraaf 4 van deze regeling, zoals die luidde op de dag voor inwerkingtreding van de Regeling van de minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid en de minister voor Jeugd en Gezin, tot wijziging
van de Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende
gehandicapte kinderen 2000 in verband met de wijziging van de
indicatiestelling en de invoering van een extra tegemoetkoming voor
alleenverdieners blijft van toepassing met betrekking tot tegemoetkomingen die in 2009 en in het eerste kwartaal van 2010 zijn verstrekt.
P
Artikel 14 wordt vervangen door:
Artikel 14. Citeertitel
Deze regeling wordt aangehaald als: Regeling tegemoetkoming ouders
van thuiswonende gehandicapte kinderen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

7

Artikel II
In artikel 1 van de Regeling samenloop met buitenlandse tegemoetkomingen 2008, in artikel 5.13 van de Regeling SUWI en in artikel 17, tweede
lid, van de Regeling samenloop met buitenlandse tegemoetkomingen
2008 wordt: «Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende
gehandicapte kinderen 2000» vervangen door; Regeling tegemoetkoming
ouders van thuiswonende gehandicapte kinderen.
Artikel III
Deze regeling treedt in werking met ingang van 1 april 2010, met dien
verstande dat artikel 5a terugwerkt tot en met 1 januari 2010.
Deze regeling zal met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. P. H. Donner
De minister voor Jeugd en Gezin,
A. Rouvoet

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

8

Toelichting
Algemeen
1. Inleiding
Met deze regeling is de Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten
thuiswonende gehandicapte kinderen 2000 (TOG) gewijzigd. Deze wijziging zorgt er voor dat er een ander criterium geldt voor het recht op de
tegemoetkoming, en dat TOG-gerechtigden die een alleenverdienershuishouden voeren een extra tegemoetkoming ontvangen.
2. Nieuwe indicatiestelling
De TOG is in 2000 ingevoerd. Deze regeling is het vervolg op de Regeling
tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende meervoudig en ernstig
lichamelijk gehandicapte kinderen die in 1997 in werking trad. De TOG is
bedoeld voor ouders met thuiswonende ernstig gehandicapte kinderen
die zeer veel extra inzet van de ouders vragen en die gelet op hun beperkingen aanspraak kunnen maken op opname in een intramurale inrichting
op grond van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ).
Bij aanvang van de regeling in 2000 waren er 13 000 TOG-gerechtigden en
werd uitgegaan van een uiteindelijke doelgroep van 27 000 gerechtigden.
Het aantal gerechtigden is nu gegroeid naar ruim 60 000 en de structurele
situatie is nog niet bereikt.
Deze groei heeft de vraag opgeroepen of de groep gerechtigden nog wel
samenviel met de oorspronkelijk beoogde doelgroep. Dit was niet het
geval: veel kinderen voor wie de ouders een tegemoetkoming op grond
van de TOG ontvangen, zijn niet dermate gehandicapt dat zij in aanmerking komen voor opname in een intramurale inrichting. De discrepantie
tussen de beoogde doelgroep en de huidige ontvangers is veroorzaakt
door het gehanteerde beoordelingskader. Dit beoordelingskader is
speciaal ontwikkeld voor de TOG. Het gebruik van dit kader leidde ertoe
dat ouders ook ten behoeve van kinderen met minder zware beperkingen
recht hadden op TOG.
In plaats van het apart voor de TOG gehanteerde beoordelingskader aan
te passen, is besloten aan te sluiten bij een reeds bestaand beoordelingskader, namelijk indicaties op grond van de AWBZ. Het beoordelingskader
voor de indicatiestelling AWBZ is in Nederland het wettelijke kader om de
zorgaanspraak vast te stellen voor onder andere de ernstig gehandicapte
kinderen voor wie de TOG is bedoeld. Het Centrum Indicatiestelling Zorg
(CIZ) en Bureau Jeugdzorg (BJZ) verstrekken de AWBZ-indicaties.
Bijkomend voordeel is dat kan worden volstaan met één indicatie voor
zowel het bepalen van de zorgbehoefte in het kader van de AWBZ als voor
de TOG. Hierdoor worden de administratieve lasten voor de burger
beperkt. Tot slot leidt dit tot minder uitvoeringskosten in verband met de
TOG, omdat er niet meer apart geïndiceerd hoeft te worden.
Niet alle AWBZ-indicaties kwalificeren voor het recht op TOG, omdat niet
alle kinderen met een AWBZ-indicatie automatisch onder de doelgroep
van de TOG vallen: ouders met ernstig gehandicapte kinderen die zeer
veel extra inzet van de ouders vragen en die gelet op hun beperkingen
aanspraak kunnen maken op opname in een intramurale inrichting op
grond van de AWBZ.
Om te bepalen welke kinderen ernstig gehandicapt zijn, is gekozen om
naast de indicatie intramurale zorg, ook bepaalde extramurale indicaties
te laten kwalificeren. Om de ernst van de handicap te kunnen bepalen is in
de regeling de voorwaarde dat ten minste tien uur zorg nodig is, opgenomen. Deze zorgomvang is een indicatie voor de aanwezigheid van zo’n

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

9

ernstige handicap dat opname op enig moment in de toekomst te
verwachten is.
Binnen de extramurale AWBZ-indicaties wordt dus een onderscheid
gemaakt naar het aantal uren AWBZ-zorg waar een kind recht op heeft.
Momenteel is de intensiteit van zorggebruik een goede graadmeter is
voor de ernst van de beperking.
Voor het recht op TOG kwalificeren alleen de ouders van die kinderen die
een indicatiebesluit voor recht op AWBZ-zorg hebben van ten minste tien
uur zorg per week. Er is voor tien uur zorg gekozen, omdat dit aantal uren
professionele zorg in de week een indicatie is dat het kind veel zorg nodig
heeft. Hiermee wordt ook aangesloten bij de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg). In de Wtcg wordt onderscheid
gemaakt tussen een lage en een hoge tegemoetkoming door onder meer
de grens van tien uur AWBZ-zorg te hanteren.
Binnen de AWBZ wordt de hoeveelheid geboden zorg weergegeven in een
klasse per functie (zoals verpleging, persoonlijke verzorging). De klasse
geeft een bepaalde bandbreedte aan uren zorg per week weer. Bij de
bepaling van het voor de TOG vereiste totaal aantal uren, wordt van het
gemiddelde van een klasse uitgegaan en tellen alle functies mee, behalve
behandeling omdat deze functie geen omvangsbepaling kent.
Voorbeeld:
Een kind heeft een indicatie voor persoonlijke verzorging, klasse 4 (7 tot
9,9 uur zorg) en verpleging, klasse 2 (2 tot 3,9 uur zorg). Voor het beoordelen van het recht op TOG wordt er dan uitgegaan van 11,4 (8,45 + 2,95)
uur zorg.
Door het aangepaste beoordelingskader bestaat de doelgroep van de TOG
bij deze regeling uit ongeveer 37 000 gerechtigden. De nieuwe indicatiestelling leidt ertoe dat een deel van de huidige TOG-gerechtigden de TOG
verliest. Daar staat tegenover dat er ouders zijn van wie de kinderen een
geldige AWBZ-indicatie voor de TOG hebben, maar die geen tegemoetkoming op grond van de TOG hebben onder het oude beoordelingskader.
Deze ouders ontvangen onder het aangepaste beoordelingskader wel een
tegemoetkoming TOG. Voor de overige TOG-gerechtigden maakt de
invoering van het nieuwe beoordelingskader geen verschil, omdat zij nu
een AWBZ-indicatie van tenminste 10 uur hebben of in 2010 krijgen.
Het nieuwe criterium geldt met ingang van 1 april 2010 voor ouders van
kinderen die TOG aanvragen. Voor de huidige TOG-gerechtigden geldt de
nieuwe voorwaarde per 1 oktober 2010.
Van de huidige TOG-gerechtigden zal in de periode april tot oktober 2010
worden bezien of zij met het AWBZ-criterium nog steeds recht hebben op
een tegemoetkoming op grond van de TOG. Aan deze herindicaties
worden pas gevolgen verbonden met ingang van oktober 2010. Als op
enig moment voor 1 oktober zou blijken dat geen recht meer bestaat op
tegemoetkoming op grond van de TOG, dan loopt die ongewijzigd door
tot 1 oktober 2010. Ook als oorspronkelijk een herindicatie was gepland in
de periode april tot oktober, zal deze alleen plaatsvinden aan de hand van
het AWBZ-criterium, om te vermijden dat de kinderen twee keer geïndiceerd zouden moeten worden.
Omdat de regeling een beperking inhoudt van het aantal TOG-gerechtigden vanaf 1 oktober 2010, is voorzien in een overgangsregeling voor de
ouders die hun recht op tegemoetkoming op grond van de TOG verliezen
door het gewijzigde criterium. Gedurende twee kwartalen ontvangen zij
de helft van de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5. Op deze manier
kunnen zij zich voorbereiden op het verlies van tegemoetkoming.
De Sociale verzekeringsbank (SVB) voert de TOG uit. De SVB beoordeelt
aan de hand van onder meer de afgegeven AWBZ-indicaties of er recht

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

10

bestaat op tegemoetkoming op grond van de TOG. Ouders die in aanmerking willen komen voor die tegemoetkoming doen hiervoor een aanvraag
bij de SVB. Bij het aanvragen moeten ze het AWBZ-indicatiebesluit van
hun kind meesturen naar de SVB.
Het recht op tegemoetkoming op grond van de TOG gaat in met ingang
van het kwartaal waarin de aanvraag wordt gedaan én de AWBZ-indicatie
geldt. Dat recht kan niet eerder in gaan dan het kwartaal waarin de
aanvraag is gedaan. De SVB hoeft met het nieuwe beoordelingskader, de
AWBZ-indicaties, zelf geen onderzoek meer te (laten) doen naar de medische kenmerken van het kind. Hiermee is de noodzaak van terugwerkende
kracht van het recht op tegemoetkoming die bestond in de Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende gehandicapte kinderen
2000 verdwenen, omdat bij de aanvraag meteen duidelijk is of een kind
aan het criterium van een AWBZ-indicatie van ten minste tien uur voldoet.
Ouders dragen zelf zorg voor het tijdig verlengen van de AWBZ-indicatie
en melding hiervan aan de SVB.
3. Extra tegemoetkoming voor alleenverdienershuishoudens
Achtergrond
De extra tegemoetkoming voor alleenverdienershuishoudens is een
uitwerking van het voornemen in het Coalitieakkoord 2007–2011 een
nader vorm te geven financiële ondersteuning te bewerkstelligen voor
alleenverdienershuishoudens die de zorg hebben voor chronisch zieke of
gehandicapte kinderen. Er is sprake van een alleenverdienershuishouden
als het inkomen van de partner met het laagste inkomen niet meer
bedraagt dan het bedrag, genoemd in artikel 8.14a, eerste lid, onderdeel a,
van de Wet inkomstenbelasting 2001. Dit bedrag geldt als inkomensgrens
voor het recht op de inkomensafhankelijke combinatiekorting. Voor 2010
is dit bedrag vastgesteld op € 4619.
De reden voor deze ondersteuning is dat een alleenverdienershuishouden,
als gevolg van maatregelen om de arbeidsparticipatie en de economische
zelfstandigheid van vrouwen te vergroten, in besteedbaar inkomen achtergebleven is bij tweeverdieners en alleenstaande ouders. Het kabinet wil
de alleenverdieners, die de zorg hebben voor chronisch zieke of gehandicapte kinderen hiervoor compenseren.
Alleenverdienershuishoudens zijn in besteedbaar inkomen achtergebleven, omdat er verschillende belastingmaatregelen zijn getroffen door
het kabinet om de arbeidsparticipatie te bevorderen. Zo zijn met ingang
van 1 januari 2009 de combinatiekorting en de aanvullende combinatiekorting vervallen. Daarvoor in de plaats is de inkomensafhankelijke combinatiekorting gekomen, die alleen geldt voor de minst verdienende partner
van een tweeverdiener en de alleenstaande ouder. Verder wordt
vanaf 2009 de uitbetaling van de algemene heffingskorting aan de minstverdienende partner in vijftien jaar afgebouwd voor alleenverdienershuishoudens.
Het kabinet wil alleenverdienershuishoudens die de zorg hebben voor
chronisch zieke of gehandicapte kinderen compenseren voor het achterblijven in besteedbaar inkomen, omdat zij niet tot de doelgroep behoren
waarvoor gestreefd wordt naar een toename van de arbeidsparticipatie.
Ouders die het zelf verzorgen van hun chronisch zieke of gehandicapte
kind belangrijker vinden dan de arbeidsparticipatie van beide partners,
moeten hierbij geen belemmering ondervinden. Alleenverdienershuishoudens met een chronisch ziek of gehandicapt kind worden daarom middels
deze maatregel gecompenseerd. Het kabinet heeft besloten om alleenverdieners die een tegemoetkoming op grond van de TOG krijgen en voldoen
aan de definitie van alleenverdiener te compenseren via een financiële
ondersteuning. Er is voor gekozen deze financiële ondersteuning te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

11

koppelen aan het recht op tegemoetkoming op grond van de TOG, omdat
de doelgroep van de TOG goed aansluit bij de doelgroep die het kabinet
voor ogen heeft, te weten ouders van chronisch zieke of gehandicapte
kinderen.
De extra tegemoetkoming is bedoeld voor huishoudens met twee ouders
waarvan een ouder een alleenverdiener is en de andere ouder niet meer
verdient dan € 4619. Er is bij de inkomensgrens voor de inkomensafhankelijke combinatiekorting aangesloten omdat deze korting bedoeld is voor
tweeverdieners. Het bedrag van € 4619 maakt hierbij onderscheid of er
sprake is van een alleenverdienershuishouden of tweeverdienershuishouden. Het aansluiten bij deze grens betekent dat de minstverdienende
ouder wel enig inkomen kan hebben zonder de extra tegemoetkoming te
verliezen. Zo wordt voorkomen dat een gezin waarvan één van de partners bijvoorbeeld een vergoeding ontvangt voor een eenmalig verrichte
dienst (bv. schrijven van een artikel), niet als alleenverdienershuishouden
wordt gezien.
Alleenverdienershuishoudens hebben recht hebben op een extra tegemoetkoming als zij over een geheel kalenderjaar recht op TOG hebben en
alleenverdiener zijn. De extra tegemoetkoming bedraagt € 1460 per jaar.
De extra tegemoetkoming wordt na afloop van een kalenderjaar uitbetaald. In het overgangsjaar 2010 bestaat alleen recht op de extra tegemoetkoming als ook in het vierde kwartaal recht op TOG bestaat, dus met
het AWBZ-criterium.
De SVB voert de TOG en derhalve de toekenning van de extra tegemoetkoming uit. Wanneer een TOG-gerechtigde alleenverdiener is, kan hij aan
het eind van een jaar een aanvraag indienen bij de SVB voor de extra
tegemoetkoming. Een alleenverdiener is verplicht de SVB direct in kennis
te stellen van een verandering in de inkomenssituatie bij de partner met
een lager verzamelinkomen dan € 4619 als er hierdoor geen sprake meer
is van een alleenverdienershuishouden.
De SVB controleert achteraf met gebruikmaking van gegevens van de
Belastingdienst of er aan de voorwaarden voor de extra tegemoetkoming
is voldaan. De bevoegdheid hiertoe vloeit voort uit artikel 54, derde lid,
onderdeel b, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen. De Belastingdienst verstrekt de voor deze controle benodigde
gegevens uit de aangifte aan de SVB. De laatste gegevensuitwisseling
tussen de Belastingdienst en SVB vindt uiterlijk plaats op basis van de
gegevens per 1 december van jaar t+1, daarna wordt er geen nieuwe
informatie meer meegenomen in het bepalen of er sprake is van een
alleenverdienershuishouden in jaar t. Hierdoor wordt voorkomen dat de
SVB pas jaren later de onterecht uitbetaalde extra tegemoetkoming
alsnog moet verrekenen of terugvorderen.
Als uit de controle blijkt dat er toch geen sprake was van alleenverdienerschap, kan de ten onrechte betaalde extra tegemoetkoming verrekend
worden met de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5 van de TOG, en/of
kinderbijslag voor dat gezin. Als de ten onrechte betaalde tegemoetkoming niet verrekend kan worden, dan zal de SVB deze terugvorderen.
Bezwaar en beroep tegen beslissingen die betrekking hebben op de extra
tegemoetkoming, moeten bij de SVB worden ingediend.
4. Financiële gevolgen
Uitkeringslasten
Het gebruik van de AWBZ-indicaties leidt tot minder tegemoetkomingen
en dus lagere lasten. In 2010 en 2011 vindt de overgang plaats naar de
nieuwe TOG. Er komen 11 000 nieuwe TOG kinderen bij en de overgangs-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

12

groep waarvoor er in 2011 extra uitgaven zijn bedraagt circa 35 000. De
geraamde lasten komen hiermee op € 63 mln in 2010 en € 40 mln in 2011.
De doelgroep voor de nieuwe TOG wordt vanaf 2012 geraamd op 37 000
kinderen per jaar. De bijbehorende uitkeringslasten worden geraamd op
ruim € 31 mln.
De extra tegemoetkoming bedraagt € 1460 per jaar. Het aantal alleenverdieners wordt geschat op 1/3 van het totaal aantal TOG-gerechtigden.
Gezien de hoogte van de tegemoetkoming voor alleenverdieners van
€ 1460 per jaar, zorgt deze tegemoetkoming voor een uitkeringslast van
structureel € 17 miljoen vanaf 2011.
Uitvoeringskosten
De wijziging van de indicatiestelling leidt tot een sterke daling van de
uitvoeringskosten.
Door het gebruik van AWBZ-indicaties voor de TOG vervallen de kosten
van de indicatiestelling van € 5,5 miljoen per jaar die nu nog voor rekening komen van de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
(VWS).
Voor de SVB blijven er uitvoeringskosten voor het verwerken van de
AWBZ-indicaties in verband met de te verstrekken tegemoetkoming.
Echter is de verwachting dat zowel het aantal aanvragen als het aantal
TOG gerechtigden vanaf 2011 zal halveren. De uitvoeringskosten in 2011
dalen hierdoor met ca. € 1,5 miljoen, welke besparing de jaren daarna
oploopt naar structureel € 1,9 miljoen in 2015.
Door de invoering van de tegemoetkoming voor alleenverdieners nemen
de uitvoeringskosten vanaf 2010 structureel toe met € 125 000 per jaar.
De SVB heeft een bedrag van € 0,7 miljoen aan implementatiekosten
berekend voor het op de hoogte stellen van TOG-gerechtigden van de
aanpassingen in de TOG en vooraanpassingen in de systemen, brieven en
instructies.
Financiële verantwoording
De financiële verantwoording aan VWS door de SVB vervalt; daarvoor in
de plaats komt de financiële verantwoording aan Jeugd en Gezin in
verband met de extra tegemoetkoming. Dit betekent dat de bepalingen
over de raming en de opgave van de uitgaven en de afdracht (per kwartaal) en de afrekening (jaarlijks) zijn aangepast. De SVB dient jaarlijks de
nadere afrekening TOG voor de uitgaven van het jaar t-1 in bij de minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (minister van SZW). Na advies van
de Inspectie werk en inkomen (IWI) van het ministerie wordt de rijksbijdrage over jaar t-1 definitief vastgesteld. Nieuw is dat de SVB daarnaast
jaarlijks een opgave dient te verstrekken over het totaalbedrag aan
geraamde tegemoetkoming alleenverdienershuishoudens aan Jeugd en
Gezin.
Administratieve lasten
De administratieve lasten voor ouders zijn door de nieuwe indicatiestelling verlaagd omdat het nu niet meer kan voorkomen dat kinderen zowel
voor de AWBZ als voor de TOG gekeurd hoeven te worden.
5. Adviezen
De SVB en het CIZ hebben uitvoeringstoets uitgebracht op de regeling. De
SVB en CIZ zijn van mening dat de regeling uitvoerbaar is, zij het dat de
SVB heeft gepleit voor invoering per 1 april 2010. Verder is onder andere
aandacht gevraagd voor onderwerpen als mogelijke vertraging bij de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

13

indicatiestelling, de rol van mantelzorg, en het voordeel van electronische
gegevensuitwisseling tussen de indicatieorganen en de SVB.
6. Wijziging citeertitel
Omdat de tegemoetkoming op grond van de TOG is uitgebreid met een
extra tegemoetkoming voor alleenverdienershuishoudens is de citeertitel
van de TOG gewijzigd in: Regeling tegemoetkoming ouders van thuiswonende gehandicapte kinderen. Deze extra tegemoetkoming voor alleenverdieners is namelijk niet alleen bedoeld als tegemoetkoming in de onderhoudskosten, maar tevens bedoeld als financiële ondersteuning voor
alleenverdienershuishoudens.
ARTIKELSGEWIJS
Artikel I, onderdelen A en N
Omdat het begrip «Onze minister» exclusief wordt gebruikt in een wet of
een koninklijk besluit (zie Aanwijzing voor de regelgeving nummer 73) en
de TOG een ministeriële regeling is, wordt dit begrip vervangen door «de
minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid». De definitie van
minister van VWS vervalt omdat deze niet meer voorkomt. De definitie
indicatiebesluit is toegevoegd in verband met de gewijzigde indicatiestelling voor de TOG. Verder zijn de definities in alfabetische volgorde gezet.
Artikel I, onderdelen B en C
In artikel 2 is een nieuwe definitie van het begrip «kind» in de TOG opgenomen. In deze definitie komt tot uitdrukking dat voor een recht op een
tegemoetkoming op grond van de TOG, een indicatiebesluit als bedoeld in
artikel 1, onderdeel d, van het Zorgindicatiebesluit (AWBZ-indicatiebesluit)
moet zijn genomen, waaruit blijkt dat het kind is aangewezen op tien of
meer uren per week zorg als bedoeld in de artikelen 4, 5, 6, 9 en 13 van
het Besluit zorgaanspraken AWBZ. Dit omvat de aspecten verzorging,
verpleging, begeleiding, verblijf en voortgezet verblijf. In het geval er voor
een van deze aspecten geen indicatie in uren wordt afgegeven geldt voor
de indicatie dagdeel: 4 uren en voor etmaal 24 uren. Omdat in deze
nieuwe definitie het aspect van blijvend of voorlopig blijvend gehandicapt
niet meer voorkomt, kan artikel 3 vervallen.
Artikel I, onderdeel D
Omdat de tegemoetkoming voor alleenverdieners niet is bedoeld als
tegemoetkoming in de onderhoudskosten van het gehandicapte kind, is
dit in artikel 4, eerste lid, geschrapt.
Verder is aan artikel 4 een zinsdeel toegevoegd om duidelijk te maken dat
voor het recht op tegemoetkoming een geldig indicatiebesluit noodzakelijk is. Daarbij is het niet van belang of dat besluit reeds is genomen op
de peildag. Het besluit mag ook zijn genomen op enig andere dag van het
desbetreffende kwartaal.
Artikel I, onderdeel E
In artikel 5a wordt de aanspraak op een extra tegemoetkoming
omschreven. Om de extra tegemoetkoming te ontvangen moet wel
worden voldaan aan alle voorwaarden voor het ontvangen van de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5. De voorwaarde dat de persoon een
tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5, moet ontvangen impliceert dit.
Hierbij wordt opgemerkt dat betrokkene die de tegemoetkoming, bedoeld
in artikel 5, over alle kwartalen van het desbetreffende jaar moet ontvan-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

14

gen. Alleen dan bestaat recht op tegemoetkoming op grond van artikel 5a.
Na inwerkingtreding van dit besluit zal gedurende alle kwartalen van 2010
aan deze voorwaarde moeten zijn voldaan, alvorens men aanspraak kan
maken op de extra tegemoetkoming, als men ook voldoet aan de voorwaarden in artikel 1, eerste lid, onder b en c. De extra tegemoetkoming
wordt op grond van het derde lid voor het eerst in 2011 verstrekt.
Als er dan sprake is van de situatie dat er in een huishouden een alleenverdiener is, dan komt dat huishouden voor een extra tegemoetkoming in
aanmerking. Van een alleenverdiener is sprake als de partner niet meer
verdient of inkomsten heeft uit winst uit een of meer ondernemingen dan
een bedrag genoemd in artikel 8.14a, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 is. Dat bedrag is momenteel € 4619. Deze tegemoetkoming
wordt per huishouden verstrekt, ook als er meer kinderen in het gezin zijn
voor wie een recht op TOG bestaat. Dit is geregeld in het tweede lid.
Dat de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5a, een extra tegemoetkoming
is blijkt uit de zinsnede «in aanvulling op de tegemoetkoming, bedoeld in
artikel 5».
Wellicht ten overvloede wordt opgemerkt dat ook de overige bepalingen
van de regeling op de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5a, van toepassing zijn. Hierbij wordt opgemerkt dat uit artikel 8 van de regeling, waarin
onder meer artikel 15 van de Algemene Kinderbijslagwet van overeenkomstige toepassing is verklaard, voortvloeit dat men verplicht is de SVB
in kennis te stellen van een wijziging in het inkomen van de partner van
de alleenverdiener, indien dat inkomen het bedrag, genoemd in artikel
8.14a, eerste lid, onderdeel a, van de Wet op inkomstenbelasting 2001 te
boven gaat. Dit heeft immers gevolgen voor de hoogte van de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5a.
Artikel I, onderdeel F
Omdat het bureau jeugdzorg en het Centrum Indicatiestelling Zorg niet de
bevoegdheid hebben om indicatiebesluiten aan de SVB te verstrekken,
dient de ouder die TOG aanvraagt dat indicatiebesluit bij de aanvraag te
overleggen. Dit wordt geregeld in het nieuwe derde lid van artikel 6. Het
derde lid zoals dat luidde tot inwerkingtreding van deze regeling is
daarmee vervallen.
Artikel I, onderdelen G, J, K, L en M
Omdat in het kader van het nemen van het AWBZ-indicatiebesluit, dat
bepalend is voor de vraag of recht op tegemoetkoming van de TOG
bestaat, reeds de medische omstandigheden van het kind in ogenschouw
worden genomen, is het niet nodig dat de SVB nog eens een separaat
medisch advies inwint. Derhalve kan artikel 7 vervallen en zijn de artikelen
10, derde lid, 10a, 10b en 10e daaraan aangepast.
Artikel I, onderdeel H
Artikel 8 is aangepast op de extra tegemoetkoming. Ook daarop zijn de
genoemde artikelen van de AKW van toepassing. Wel moet er in verband
met de betaling van de tegemoetkoming voor kwartaal « jaar» worden
gelezen: de extra tegemoetkoming is een uitkering die jaarlijks wordt
verstrekt in tegenstelling tot de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5, en
de kinderbijslag, die per kwartaal worden uitgekeerd.
Hierbij wordt opgemerkt dat ook artikel 21a van de AKW van overeenkomstige toepassing wordt verklaard. Dit leidt ertoe dat de SVB de bevoegdheid heeft de tegemoetkoming en de extra tegemoetkoming bij wijze van
voorschot te betalen. Dit kan met name van belang zijn bij de extra tegemoetkoming omdat deze in het eerste kwartaal na afloop van het desbetreffende kalenderkaar dient te worden uitbetaald, maar dan mogelijk het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

15

inkomen van betrokkene nog niet is vastgesteld en derhalve niet vaststaat
of betrokkene in dat kalenderjaar alleenverdiener was.
Artikel I, onderdeel I
In artikel 9 is bepaald dat de SVB een betaling van een tegemoetkoming
die ten onrechte is gedaan mag verrekenen met andere betalingen die zij
aan het huishouden waartoe de desbetreffende persoon behoort doet,
zoals andere tegemoetkomingen of kinderbijslag. Dit leidt er bijvoorbeeld
ook toe dat in geval van een samengesteld gezin de tegemoetkoming die
is verstrekt aan ouder A mag worden verrekend met de kinderbijslag die
wordt betaald aan ouder B, ondanks het feit dat bedoelde tegemoetkoming en kinderbijslag ten behoeve van verschillende kinderen worden
verstrekt.
Artikel I, onderdelen K en L
In artikel 10a zijn de voorschriften in verband met de ramingen van de
SVB in verband met de uitvoering van de TOG aangevuld met die voor de
extra tegemoetkoming voor alleenverdieners. Ditzelfde geldt voor artikel
10b in verband met de afdracht aan de Minister van Financiën.
Artikel I, onderdeel O
In artikel 12 worden twee nieuwe overgangsregelingen getroffen.
Deze regeling treedt in werking met ingang van 1 april 2010 met uitzondering van artikel 5a dat terugwerkt tot en met 1 januari 2010. (zie verder de
toelichting onder artikel III). Vanaf 1 oktober 2010 is het AWBZ-indicatiebesluit voorwaarde voor een tegemoetkoming op grond van de TOG. Het
is niet gewenst dat personen die voor 1 april 2010 reeds een tegemoetkoming op grond van de TOG ontvingen (hierna: zittend bestand), ook al
meteen op 1 april 2010 aan deze nieuwe voorwaarde moeten voldoen. In
artikel 12, eerste lid, wordt geregeld dat tot 1 oktober 2010 onder kind ook
wordt verstaan de persoon die de leeftijd van drie jaar maar nog niet die
van achttien jaar heeft bereikt en ten behoeve van wie over het vierde
kwartaal van 2009 recht op tegemoetkoming bestond. Tot 1 oktober 2010
hoeven zij dus geen AWBZ-indicatiebesluit te overleggen om in aanmerking te komen voor een tegemoetkoming op grond van de TOG.
Op grond van het tweede lid heeft de persoon die tot het zittend bestand
behoort en die met ingang van 1 oktober 2010 niet langer recht heeft op
een tegemoetkoming op grond van de TOG omdat voor zijn of haar kind
geen indicatiebesluit meer geldt, recht op een uitkering gedurende twee
kwartalen. Die uitkering bedraagt de helft van de tegemoetkoming,
bedoeld in artikel 5.
Hierbij wordt opgemerkt dat het kan voorkomen dat over het laatste kwartaal van 2010 geen recht op tegemoetkoming op grond van de TOG
bestaat, maar wel over het eerste kwartaal van 2011, omdat met betrekking tot het kind per 1 januari 2011 een indicatiebesluit geldt. In dat geval
bestaat wel recht op een uitkering voor het laatste kwartaal van 2010,
maar niet voor het eerste kwartaal van 2011.
In het derde lid is bepaald dat een tegemoetkoming en een uitkering niet
tegelijkertijd worden uitgekeerd. Als er het recht op TOG in het eerste
kwartaal in 2011 «herleeft» vervalt daarmee het recht op uitkering (de
halve tegemoetkoming).
Uit de systematiek van artikel 12 vloeit voort, dat alleenverdieners die het
vierde kwartaal van 2009 recht op TOG hadden, maar ten behoeve van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

16

wie geen recht op tegemoetkoming bestaat over het vierde kwartaal van
2010, en daarmee onder de overgangsregeling, bedoeld in het tweede lid
van dat artikel, vallen (dat wil zeggen dat zij recht hebben op twee kwartalen halve TOG), geen recht hebben op de extra tegemoetkoming,
bedoeld in artikel 5a. Die personen hebben immers niet gedurende vier
kwartalen in een kalenderjaar recht op de tegemoetkoming, bedoeld in
artikel 5, terwijl dat juist voorwaarde is voor het recht op tegemoetkoming, bedoeld in artikel 5a.
Omdat de afrekening van de in 2009 en van de in het eerste kwartaal van
2010 betaalde tegemoetkomingen dient plaats te vinden volgens de
regels, zoals die golden voor inwerkingtreding van deze regeling, is
hiertoe overgangsrecht opgenomen in artikel 12, vijfde lid.
Artikel I, onderdeel P
Omdat de tegemoetkoming op grond van de TOG niet alleen is bedoeld
voor een tegemoetkoming in de onderhoudskosten van een gehandicapt
kind maar ook om de koopkracht van alleenverdienershuishouden op peil
te houden, is in een nieuwe citeertitel tot uitdrukking gebracht. De nieuwe
citeertitel is zo gekozen dat de afkorting TOG kan worden blijven gevoerd.
Artikel II
In dit artikel wordt in een aantal bestaande regelingen de nieuwe citeertitel van onderhavige regeling geïntroduceerd.
Artikel III
De regeling treedt in werking met ingang van 1 april 2010. Dat wil zeggen
dat de indicatiestelling op basis van de AWBZ met ingang van die dag van
start gaat voor nieuwe deelnemers. De overgangstermijn loopt van 1 april
2010 tot 1 oktober 2010. De extra tegemoetkoming werkt terug tot en met
1 januari 2010. Dit, omdat de voorwaarden voor de extra tegemoetkoming
zijn gebaseerd op het hebben van partner met een zeker laag inkomen
gedurende vier kwartalen van een jaar, alsmede het recht hebben op een
tegemoetkoming als bedoeld in artikel 5, gedurende vier kwartalen van
een jaar, te rekenen vanaf 1 januari 2010.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. P. H. Donner
De minister voor Jeugd en Gezin,
A. Rouvoet

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 24 170, nr. 97

17