Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 768

Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk
der Nederlanden en de Regering van het
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Noord-Ierland tot het vermijden van dubbele
bankenbelasting en het voorkomen van het
ontgaan van bankenbelasting; Londen, 12 juni
2013

Nr. 2

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 16 oktober 2013
Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het verzoek van de
Commissie om een toelichting te krijgen op het voornemen tot het sluiten
van een Verdrag tussen de regering van het Koninkrijk der Nederlanden
en de regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Noord-Ierland tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen
van het ontgaan van belasting met betrekking tot bankenbelastingen
(hierna: het Verdrag; Trb. 2013, 185). Hierna zal ik op de gevraagde
toelichting ingaan.
Oorzaak dubbele bankenbelasting
In het VK gevestigde dochtermaatschappijen en bijkantoren van in
Nederland gevestigde banken kunnen zowel in de heffingsgrondslag van
de Britse Bank Levy worden betrokken als in de heffingsgrondslag van de
Nederlandse bankenbelasting. Andersom kunnen in Nederland gevestigde
dochtermaatschappijen en bijkantoren van Britse banken zowel in de
heffingsgrondslag van de Nederlandse bankenbelasting als in die van de
Bank Levy worden betrokken. Dit kan tot dubbele heffing van bankenbelasting leiden.
Voorkoming van dubbele bankenbelasting
De bankenbelasting en de Bank Levy worden beide geheven over het
(geconsolideerde) balanstotaal van banken. Bij de berekening van de
belastbare grondslag wordt (onder meer) het eigen vermogen in
mindering gebracht op dit balanstotaal. Derhalve kunnen de bankenbelasting en de Bank Levy niet worden beschouwd als een belasting die
wordt geheven naar het inkomen of naar vermogenswinsten in de zin van
het Verdrag van 26 september 2008 tussen de Regering van het Koninkrijk
der Nederlanden en de Regering van het Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-Ierland tot het vermijden van dubbele belasting

kst-33768-2
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 768, nr. 2

1

en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot
belastingen naar het inkomen en naar vermogenswinsten (Trb. 2008, 201).
Daarom is het noodzakelijk geoordeeld een separaat belastingverdrag
tussen Nederland en het Verenigd Koninkrijk ter vermijding van dubbele
bankenbelasting tot stand te brengen.
Hoewel het in theorie denkbaar zou zijn om een regeling ter vermijding
van dubbele bankenbelasting te integreren in het hiervoor genoemde
algemene belastingverdrag van 26 september 2008, is daarvan ook
afgezien omdat voor de vermijding van dubbele bankenbelasting een
geheel andere systematiek wordt gevolgd dan het geval is bij de
vermijding van dubbele belasting ter zake van belastingen naar het
inkomen en naar vermogenswinsten. De voorkomingssystematiek bij de
bankenbelasting is geënt op de omstandigheid dat de risico’s van
dochtermaatschappijen en bijkantoren uiteindelijk door de in het andere
land gevestigde moedermaatschappij of het aldaar gevestigde hoofdhuis
worden gedragen. Daarom is er bij de bankenbelasting voor gekozen dat
het land waar deze dochtermaatschappijen en bijkantoren zijn gevestigd
een vermindering ter vermijding van dubbele belasting verleent. Dit is
omgekeerd aan de systematiek bij het vermijden van dubbele belasting
ter zake van belastingen naar het inkomen en naar vermogenswinsten
zoals neergelegd in het vorengenoemde algemene belastingverdrag van
26 september 2008. In dat verdrag dient het land waar de moedermaatschappij of het hoofdhuis is gevestigd een vermindering ter vermijding
van dubbele belasting te verlenen voor de winsten van de dochtermaatschappijen en bijkantoren die in het andere land zijn gevestigd.
Vanwege de beide hiervoor bedoelde verschillende uitgangspunten was
het veel eenvoudiger om een afzonderlijk verdrag voor de bankenbelasting te sluiten dan te trachten de bankenbelasting te integreren in het
algemene belastingverdrag. Dit zou een technisch zeer complexe operatie
zijn geworden en zou moeten geschieden door middel van een wijzigingsprotocol (waarvoor overigens hetzelfde goedkeuringstraject zou hebben
gegolden als voor dit afzonderlijke verdrag).
Deze inzichten zijn voor Nederland en het Verenigd Koninkrijk gezamenlijk
aanleiding geweest de regeling ter vermijding van dubbele bankenbelasting niet op te nemen in het algemene belastingverdrag van
26 september 2008, maar daarvoor een apart verdrag te sluiten. Deze
benadering sluit aan op hetgeen met uw kamer is besproken tijdens de
behandeling van de Wet bankenbelasting (NV, Kamerstuk 33 121, nr. 6, blz.
26).
De Staatssecretaris van Financiën,
F.H.H. Weekers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 768, nr. 2

2