Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

20 361

Suriname

Nr. 156

BRIEF VAN DE MINISTER EN STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 27 februari 2012
Hierbij heb ik het genoegen u de beleidsevaluatie van de Twinningfaciliteit
Suriname – Nederland aan te bieden. Een samenvatting van deze
evaluatie en de beleidsreactie op het rapport gaan u hierbij eveneens toe.1
De minister van Buitenlandse Zaken,
U. Rosenthal
De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,
H. P. M. Knapen

1
Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

kst-20361-156
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 20 361, nr. 156

1

Beleidsreactie
1. Opzet en methodologie
In 2008 startte de Nederlandse regering de Twinningfaciliteit Suriname –
Nederland: een fonds voor de versterking van de samenwerking tussen
Nederlandse en Surinaamse organisaties. Nederland wilde daarmee een
nieuwe inhoud geven aan de relaties met Suriname in het
post-Verdragsmiddelentijdperk. Doel van deze evaluatie was inzicht te
verkrijgen in hoeverre Twinning voldoet aan de eisen om invulling te
geven aan die nieuwe, op gelijkwaardigheid en vermaatschappelijking
gebaseerde relatie met Suriname. Daartoe heeft IOB naast documenten
van de Uitvoeringsorganisatie Twinningfaciliteit Suriname – Nederland
(UTSN), ook Nederlandse en Surinaamse partners van de projecten onder
de loep genomen. 38 van de in totaal 108 goedgekeurde projecten zijn
nader onderzocht.
2. Algemeen Nederlands beleid
Bij het onafhankelijk worden van Suriname in 1975 heeft Nederland
omgerekend € 1,6 miljard aan hulp toegezegd, de zogeheten verdragsmiddelen. Inmiddels is voor al deze middelen een bestemming gevonden.
Hierdoor ontstond ruimte voor een andere relatie met Suriname. Een
relatie die uitgaat van de begrippen zakelijk, betrokken, gelijkwaardig. De
overheid doet waar mogelijk een stap terug. Wel blijft Nederland
samenwerking, uitwisseling van contacten en kennis tussen de beide
samenlevingen faciliteren. Uitgangspunt daarbij is dat Suriname
belangrijk blijft voor Nederland, zowel vanwege de historische verbondenheid als de aanwezigheid van een grote Surinaamse gemeenschap in
Nederland. Stimulering van de maatschappelijke contacten heeft de
afgelopen jaren vorm gekregen vanuit de Twinningfaciliteit.
3. Appreciatie van de hoofdbevindingen en consequenties voor
het Nederlands beleid
De Twinningfaciliteit kende een experimenteel karakter. De inzet bij de
start van het fonds was om al doende te leren, en waar mogelijk de
uitvoering geleidelijk bij te stellen. Een ander belangrijk uitgangspunt was
dat de Nederlandse overheid bij de vormgeving van het beleidskader voor
de toekenning van financieringsaanvragen binnen de Twinningsfaciliteit
zoveel mogelijk op de achtergrond zou blijven. Reden hiervoor was dat de
Twinningfaciliteit opgestart werd om samenwerking tussen maatschappelijke organisaties zonder inmenging van de overheid te stimuleren.
IOB concludeert dat in belangrijke mate is voldaan aan de verwachting dat
de Twinningfaciliteit zou bijdragen aan de verdieping van de samenwerking tussen Nederlandse en Surinaamse organisaties. Daarnaast is er
sprake van verbreding van de samenwerking doordat er ook nieuwe
contacten werden aangegaan.
IOB geeft aan dat niet alle organisaties en niet alle projecten per definitie
gebaat zijn bij twinning. Wanneer er sprake is van vertrouwen, thematische overeenkomst en wederzijdse belangen en draagvlak binnen de
organisaties, kan twinning succesvol zijn. Aanscherping van het beleidskader zal bijdragen aan een gefocuste inzet van de Twinningfaciliteit.
Matching van de partners gericht op duurzame samenwerking vormt een
belangrijk aandachtspunt. Daarnaast dienen onder andere ook de kwaliteit
van de projectaanvragen met het oog op de duurzaamheid en de
inbedding in de institutionele, regionale of sectorale omgeving punten
van aandacht te zijn. Ook zal scherp gekeken moeten worden naar het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 20 361, nr. 156

2

penvoerderschap, de gewenste omvang van projecten en welke sectoren
de beste mogelijkheden bieden om samenwerking te verdiepen en uit te
breiden.
Door de verdieping en verbreding van de samenwerking tussen Nederlandse en Surinaamse organisaties heeft de Twinningfaciliteit bijgedragen
aan de door de regering gewenste verdere vermaatschappelijking van de
relatie met Suriname. Een vervolgfase van de Twinningfaciliteit ligt dan
ook in de rede en past binnen het beleid zoals dit in de brief aan de
Tweede Kamer inzake de relatie Nederland – Suriname d.d. 26 augustus
2011 (TK 20 361, nr. 147) is vastgelegd. De vaststelling dat het instrument
Twinningfaciliteit een helder beleidskader vereist, wordt gedeeld. De
evaluatie geeft daartoe waardevolle aanbevelingen voor de toekomst. Op
welke wijze de vervolgfase van de Twinningfaciliteit vorm krijgt, zal de
komende maanden nader worden uitgewerkt. Hierbij kan ondernemerschap als mogelijk aanknopingspunt worden meegenomen. Waar
mogelijk zullen Nederlandse en Surinaamse stakeholders bij deze
vormgeving worden betrokken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 20 361, nr. 156

3