Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2021–2022

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2112
Vragen van het lid Maeijer (PVV) aan de Minister voor Langdurige Zorg en
Sport over de noodoproep van een radeloze moeder (ingezonden 16 februari
2022).
Antwoord van Staatssecretaris Van Ooijen (Volksgezondheid, Welzijn en
Sport) (ontvangen 17 maart 2022).
Vraag 1
Bent u bekend met de noodoproep van een radeloze mama?1
Antwoord 1
Ja, ik ben bekend met deze casus en de oproep via social media.
Vraag 2
Kunt u alstublieft iets voor deze radeloze moeder en haar dochter betekenen?
Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
Ik waardeer uw betrokkenheid bij deze casus en de betrokkenheid van andere
Tweede Kamerleden. Echter, met het oog op privacy van moeder en dochter
ga ik niet inhoudelijk in op individuele gevallen. Ik wil u wel laten weten dat
het Ondersteuningsteam Zorg voor de Jeugd betrokken is bij deze situatie.
Vraag 3
Deelt u de mening dat dit meisje direct geholpen moet worden door een in
eetstoornissen gespecialiseerde kliniek? Zo ja, hoe gaat u hiervoor zorgen?
Antwoord 3
Met het oog op privacy van moeder en dochter kan ik in Kamervragen niet
inhoudelijk ingaan op individuele gevallen.
De primaire verantwoordelijkheid voor de zorg rond rondom eetstoornissen
en de wachttijden ligt in de regio: bij de aanbieders, gemeenten en de
samenwerking tussen deze partijen. Ik zie dat professionals hun uiterste best
doen om jongeren met een eetstoornis zo goed mogelijk te helpen. Dit is
geen gemakkelijke opgave. De zorg rondom eetstoornissen is vaak complex
mede omdat jongeren regelmatig ook te maken hebben met andere

1

ah-tk-20212022-2112
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2022

Twitter, 14 februari 2022, ((19) Annpauline van den Burg (@valkenburg_an) / Twitter)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

1

problematiek dan de eetstoornis. Dit maakt het verloop van de ziekte soms
onvoorspelbaar. Daarnaast zien we sinds de coronapandemie een toename
van het aantal jongeren met een eetstoornis waarbij ook de problematiek
eerder kan verergeren dan voorheen.
Vanuit de rol als stelselverantwoordelijke zijn een aantal initiatieven in
uitvoering om hen daarbij te ondersteunen.
In het voorjaar van 2021 is € 613 miljoen extra uitgetrokken voor de
jeugdzorg. Dit geld is o.a. bedoeld om wachttijden in de specialistische
jeugdzorg te verminderen dan wel te voorkomen. Van de € 613 miljoen is er
€ 50 miljoen specifiek beschikbaar gesteld om de capaciteit voor acute
jeugd-ggz tijdelijk te vergroten en crisissen te voorkomen. Deze middelen zijn
ook bedoeld om ernstige eetstoornissenproblematiek aan te pakken en
kunnen tot einde van 2022 worden ingezet. We zien dat jeugd-ggz aanbieders
en academische ziekenhuizen met deze middelen hun klinische en ambulante
capaciteit hebben opgeschaald. Tegelijkertijd hebben zij soms ook te maken
met een gebrek aan personeel, zowel structureel als door ziekteverzuim. Dit is
niet meteen opgelost.
Daarnaast subsidieert het Ministerie van VWS sinds 2020 de ketenaanpak
eetstoornissen (K-EET) welke is opgericht door professionals. Professionals
en ervaringsdeskundigen werken daarin samen om hardnekkige problemen in
de zorgketen rondom eetstoornissen aan te pakken. Binnen K-EET zijn
(boven)regionale netwerken van professionals opgezet en versterkt. Ook zijn
er verschillende producten ontwikkeld.
Zo is er een telefonische advieslijn voor zorgprofessionals en wordt een
actueel overzicht gecreëerd van het behandelaanbod
Vraag 4
Klopt het dat er klinieken zijn die een BMI-ondergrens hanteren? Waarom is
dit zo?
Antwoord 4
Jongeren met een eetstoornis dienen zo snel mogelijk een passende
behandeling te ontvangen, passend bij hun zorgvraag en ernst van hun
problematiek. In het geval van een laag BMI kan daar ook een somatische
behandeling bij nodig zijn. Dat vraagt om specifieke expertise en kennis van
zorgaanbieders. Zij moeten immers ook die zorg goed kunnen bieden. Er zijn
zorgaanbieders die een ondergrens stellen aan BMI. Navraag leert dat dit
vaak samengaat met hun (on)mogelijkheden om deze passende zorg aan
jongeren te kunnen aanbieden.
Vraag 5
Hoe vaak moeten radeloze ouders de publiciteit nog opzoeken om hulp te
krijgen voor hun kind? Wanneer komt er een einde aan de extreem lange
wachttijden?
Antwoord 5
Elk kind moet tijdig passende hulp krijgen Zie de beantwoording onder 3 voor
de acties die daartoe zijn ondernomen.
Vraag 6
Hoeveel jongeren staan er op dit moment op de wachtlijst voor een plek in
een eetstoorniskliniek?
Antwoord 6
Er is op dit moment geen centraal overzicht van wachtlijsten voor eetstoornissenzorg. Mijn ambtsvoorganger en de VNG hebben het Ondersteuningsteam Zorg voor de Jeugd (OZJ) opdracht gegeven om in samenwerking met
het Ketenbureau i-Sociaal Domein (Ketenbureau) inzicht in en overzicht over
regionale wachttijden te creëren voor specialistische jeugdzorg, waaronder
eetstoornissen. Deze aanpak is een combinatie van 1) data-analyse, 2) een
structurele aanpak naar onderliggende oorzaken en 3) specifieke ondersteuning van regio’s. Uw Kamer wordt op korte termijn geïnformeerd over dit
traject door middel van een voortgangsrapportage.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

2

Voor de volwassenen ggz heeft de Minister voor Langdurige Zorg en Sport
uw Kamer recent geïnformeerd over de gemiddelde landelijke wachttijden per
hoofddiagnosegroep2.

2

Kamerstuk 25 424, nr. 602

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

3