Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 123 XIV

Vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van Landbouw, Natuur en
Voedselkwaliteit (XIV) voor het jaar 2010

Nr. 61

BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEIT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 13 november 2009
Met de voorliggende brief wil ik u informeren over de wijze waarop ik
voor dit jaar en de komende jaren om wil gaan met de compensatie van
de financiële gevolgen van het aalvisverbod. Daarnaast ga ik in op uw
verzoek (32 123-XIV-20/2009D52412) u te informeren over een tegemoetkoming voor de vissers op wolhandkrab. Tot slot ga ik in op de aan uw
Kamer toegezonden brief d.d. 19 oktober 2009 van een beroepsvisser over
de ontheffingverlening voor de visserij op wolhandkrabben gedurende de
periode van het aalvisverbod.
Tegemoetkoming aalvisverbod
Om de financiële gevolgen voor de vissers van het aalvisverbod enigszins
op te vangen heb ik € 700 000 gereserveerd vanuit het Europees Visserijfonds (EVF). De wijze waarop dit geld besteed kan worden, ligt vast in het
Operationeel Programma. Een belangrijk probleem bij de verdeling van de
gelden is dat uit de administratie die vissers bijhouden niet, zoals vereist
door het Operationeel Programma, zonder meer valt op te maken hoeveel
aal men in de afgelopen jaren, in de maanden oktober en november heeft
gevangen en hoeveel inkomsten hieruit zijn verkregen. Ook uit indirecte
administratie, bijvoorbeeld van het Productschap Vis, kunnen deze gegevens niet worden achterhaald. Bovendien gelden voor de verantwoording
van de besteding van EVF geld zware administratieverplichtingen die
gepaard gaan met hoge interne uitvoeringskosten voor LNV en grote
administratieve lasten voor de vissers. Daarom heb ik naar andere wegen
gezocht.
Ik zal de € 700 000 uitkeren onder de de-minimisverordening. De regeling
kan dan eenvoudiger worden opgezet, zodat de uitvoerings- en administratielasten beperkt blijven. Daarbij vind ik het van groot belang dat de
regeling bij de sector kan rekenen op draagvlak. Ik heb daarom met het
Productschap Vis afgesproken dat zij de verdeling en de uitvoering van de
subsidie op zich nemen. Het Productschap Vis heeft in overleg met de
sector een systematiek opgesteld om het beschikbare bedrag te verdelen.

KST137186
0910tkkst32123XIV-61
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 123 XIV, nr. 61

1

Op grond van deze systematiek krijgt elke beroepsvisser die kan aantonen
dat hij jaarlijks in de maanden oktober en november van 2006, 2007 en
2008 (de referentieperiode) een hoeveelheid aal heeft gevangen ter
waarde van gemiddeld € 2 000 een tegemoetkoming van € 1 000.
Het resterende deel van de subsidie wordt naar rato verdeeld over ondernemingen die kunnen aantonen dat zij in de referentieperiode elk jaar een
hoeveelheid aal hebben ter waarde van minimaal € 8 000. Ik heb daarbij
afgesproken dat de regeling nog dit jaar open gaat.
Het jaarlijks voor een deel compenseren van gemiste inkomsten uit de
aalvisserij is echter geen structurele oplossing. Saneren van een deel van
de binnenvisserij biedt een sociaal verantwoorde uitweg voor aalvissers
die hun bedrijf definitief willen beëindigen. Ik heb hierover ook gesproken
met de Europese Commissie. Onder het huidige EVF is sanering van de
binnenvisserij echter niet mogelijk.
Ik ben daarom voornemens om voor volgend jaar te kijken naar de mogelijkheden voor een meer structurele oplossing. Daarover zal ik nader overleggen met betrokken organisaties.
Ontheffingverlening voor de visserij op wolhandkrabben
Om de visserijsector tegemoet te komen heb ik in het VAO van
22 september toegezegd, dat visserij met aalvistuigen op wolhandkrab
mogelijk is onder de voorwaarden dat geen aal wordt gevangen, het
controleerbaar is en dat het geen extra lasten oplevert voor de controlerende en handhavende diensten.
In mijn brief aan de Landbouw- en Visserijraad (21 501-32, nr. 361, vergaderjaar 2009–2010) heb ik uw Kamer geïnformeerd over de voorwaarden
waaronder een ontheffing van het verbod op aalvistuigen mogelijk is,
zodat aalvissers op de wolhandkrab kunnen vissen.
Algemeen beeld controle en naleving
De AID heeft mij laten weten dat het algemene nalevingbeeld van het
visverbod goed is en de controle op de naleving rustig is verlopen. Wel
heeft een aantal vissers begin oktober bewust het risico genomen fuiken
te laten staan, omdat ze verwachtten dat er ruimere ontheffingen zouden
komen voor het vissen op wolhandkrab met aalfuiken. De Dienst Regelingen heeft overtreders een termijn aangezegd waarbinnen de netten uit
het water gehaald moeten worden op straffe van een dwangsom. Hierbij
is de gebruikelijke procedure gehanteerd, zoals beschreven in de Algemene wet bestuursrecht. Bij hercontrole bleek dat alle vissers de netten
uit het water hadden gehaald. De AID heeft in mijn ogen dan ook zorgvuldig gehandhaafd.
Tegemoetkoming wolhandkrab
Om de financiële gevolgen van het vangstverbod op aal voor de vissers
enigszins op te vangen heb ik 700 000 euro gereserveerd. Vissers kunnen
hier alleen aanspraak op maken voor de gederfde inkomsten uit aal en
niet voor misgelopen vangsten wolhandkrab en/of schubvis.
Zoals ik hierboven heb aangegeven is het vissen op wolhandkrab en
schubvis met een korf, een aangepaste visfuik, of elk ander schubvisvistuig binnen de geschetste kader toegestaan.
Dit houdt in dat de vissers gedurende het visverbod door konden gaan
met het vangen van wolhandkrab en schubvis en dat om deze reden geen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 123 XIV, nr. 61

2

aanspraak gemaakt kan worden op een tegemoetkoming in gederfde
inkomsten van beide soorten.
De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
G. Verburg

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 123 XIV, nr. 61

3