Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2021–2022

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1949
Vragen van het lid Nijboer (PvdA) aan de Minister voor Volkshuisvesting en
Ruimtelijke Ordening over servicekosten (ingezonden 4 februari 2022).
Antwoord van Minister De Jonge (Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening),
(ontvangen 3 maart 2022).
Vraag 1
Kunt u aangeven welke regels er gelden rondom het in rekening brengen van
servicekosten bovenop de kale huur? Kunt u daarbij ingaan op hoe vrij
verhuurders zijn om kosten onder het mom van servicekosten in rekening te
brengen bij huurders?
Antwoord 1
Verhuurders hebben in het algemeen de vrijheid om bij de woning een keuze
te maken voor de met de woning aan te bieden leveringen en diensten. Dit is
anders in het geval van woningcorporaties. Daarvoor gelden wettelijke eisen
aan de taken die zij op zich mogen nemen. Zo geldt bij woningcorporaties dat
zij bij de levering van diensten aan de eigen bewoners niet in oneigenlijke
concurrentie treden met andere maatschappelijke organisaties of marktpartijen die deze diensten aanbieden.
Voor hetgeen kan worden aangeduid als servicekosten gelden wettelijke
regels. Het gaat daarbij met name om de artikelen 7: 233 en 237 BW. Deze
bepalingen komen erop neer, dat er geen servicekosten in rekening worden
gebracht voor onroerende onderdelen van de woning. Een verhuurder kan
dus bijvoorbeeld geen servicekosten vragen voor een verhuurd vertrek van
de woning; hij kan dat vertrek wel in rekening brengen via de huurprijs.
Inzake de hoogte van de servicekosten is met name 7: 259 BW van belang.
Deze bepaling geeft aan, dat het bedrag voor de servicekosten een redelijke
vergoeding moet betreffen, en dat de verhuurder elk jaar een overzicht van
de kosten verstrekt.
In het gereguleerd huursegment kan de huurder zich tot de huurcommissie
wenden indien hij het niet eens is met de in rekening gebrachte servicekosten. Het beleid van de huurcommissie houdt in, dat in dat geval de kosten
worden opgevraagd bij de verhuurder. Uitgangspunt is dus, dat de huurcommissie uitgaat van de reëel gemaakte kosten.

ah-tk-20212022-1949
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2022

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

1

Vraag 2
Hoe kijkt u aan tegen verhuurders die adverteren met de kale huurprijs terwijl
door servicekosten en andere bijkomende kosten de werkelijke huur veel
hoger ligt dan geadverteerd?
Antwoord 2
Ik vind het onwenselijk als huurders verrast worden doordat zij moeten
vaststellen dat zijn in werkelijkheid totaal veel meer voor een huurwoning
moeten betalen dan in eerste instantie is aangegeven. Met het wetsvoorstel
Goed verhuurderschap streef ik ondermeer naar een helder en transparant
selectieproces, het schriftelijk vastleggen van de afspraken in de huurovereenkomst, conform wettelijke vereisten en het verstrekken van duidelijke en
begrijpelijke informatie aan de huurder over diens rechten en plichten.
Vraag 3
Bent u op de hoogte van gevallen waarbij projecten zijn gestart die een lage
(kale) huurprijs beloven en door hoge servicekosten toch veel te duur zijn
voor starters of studenten?
Antwoord 3
Nee. Ik ben niet op de hoogte van gevallen zoals aangegeven in de vraag.
Zoals ik aangaf in mijn antwoord op vraag 2 vind ik dergelijke gevallen echter
onwenselijk. Ik verwacht dan ook dat het wetsvoorstel Goed verhuurderschap
leidt tot de nodige mogelijkheden om hiertegen op te treden.
Vraag 4
Waarom heeft het kabinet het voornemen om de bij de hoogte van de
huurtoeslag de servicekosten niet meer mee te nemen? Waarom bezuinigt u
via deze weg op huurders?
Antwoord 4
De huurprijs die wordt gebruikt voor de berekening van het huurtoeslagbedrag is de zogenaamde rekenhuur. Deze bestaat uit de kale huur en vier
specifieke servicekostposten: 1) kosten voor schoonmaak van gemeenschappelijke ruimten, 2) kosten energie voor gemeenschappelijke ruimten (niet de
eigen woning), 3) kosten voor de huismeester en 4) kosten voor dienst- en
recreatieruimten. Voor elk van deze vier kostenposten kan maximaal € 12,–
per maand bij de subsidiabele huurprijs worden opgeteld, dus in totaal
maximaal € 48,– per maand.
Het niet meer meenemen van de servicekosten in de huurtoeslagberekening
is op een aantal punten een vereenvoudiging. Zo moet de burger deze
kostenposten apart opgeven bij de aanvraag, waarbij de burger soms eerst
moet uitzoeken welk deel van hun servicekosten ze mogen opgeven, en
jaarlijks aanpassen als deze bij een huurverhoging wijzigen. Dit is een extra
belasting voor de burger en vergroot de kans op fouten bij het invullen van
de huurtoeslagaanvraag. Daarnaast is het niet meer meenemen van
servicekosten een vereenvoudiging voor Belastingdienst Toeslagen, omdat zij
niet meer hoeven te controleren op de hoogte en aanwezigheid van de
servicekosten. Dit is dan ook geen reden meer voor een mogelijke terugvordering. Tot slot is er een verschil bij het systeem van passend toewijzen door
corporaties en de toekenning van huurtoeslag.
Het passend toewijzen gaat uit van de kale huur (exclusief servicekosten),
terwijl de huurtoeslagberekening dus uitgaat van de rekenhuur zijnde kale
huur met bepaalde subsidiabele servicekosten. Dit kan ertoe leiden dat de
woning wel wordt toegewezen, maar dat de rekenhuur te hoog is om in
aanmerking te komen voor huurtoeslag. Dit levert verwarring en ongewenste
grensgevallen op. Met het weghalen van de servicekosten uit de huurtoeslag
is de rekenhuur voortaan gelijk aan de kale huur en verdwijnen de onduidelijkheid en de grensgevallen.
Het niet meer subsidiëren van de servicekosten is onderdeel van een breder
pakket van vereenvoudigingen in de huurtoeslag en de maatregel om het
wettelijk minimumloon te verhogen. Er wordt nog gekeken naar de precieze
uitwerking van de maatregelen en daar worden natuurlijk de gevolgen voor
de huurders in meegenomen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

2

Vraag 5
Deelt u de mening dat services die nu onder servicekosten vallen bij bepaalde
verhuurders, bijvoorbeeld atelierskosten, geen noodzakelijke kosten zijn en
dat een huurder het recht moet hebben om geen gebruik te maken van deze
services? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 5
Ik ben van mening dat een verhuurder er voor kan kiezen om een woning te
verhuren in combinatie met een atelier. Hij kan vervolgens via de servicekosten leveringen en diensten in rekening brengen die zijn verbonden aan dat
atelier. Een verhuurder mag dan alleen servicekosten in rekening brengen die
een redelijke vergoeding betreffen van de gemaakte kosten. Een huurder kan
bezwaar maken tegen de servicekosten bij de verhuurder.
Vraag 6
Wat is uw oordeel over een bij vragensteller bekend voorbeeld van een
atelierwoning, waarmee werd geadverteerd voor € 633,25,– maar er
onverwacht hoge servicekosten bijkwamen van € 326,50,–? Wat is hierover
uw oordeel? Is er een maximum aan door te berekenen servicekosten?
Antwoord 6
Zie mijn antwoord op vraag 2: ik vind het ongewenst dat verhuurders zodanig
adverteren dat dit tot verrassingen leidt op het moment dat de huurovereenkomst wordt afgesloten.
Inzake het maximum van de servicekosten verwijs ik naar mijn antwoord op
vraag 1.
Vraag 7
Bent u bereid om een minder ruime definitie van servicekosten vast te stellen
zodat alleen zaken die een verhuurder noodzakelijkerwijs moet doorberekenen aan een huurder hierin passen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 7
Ik ben niet bereid om een minder ruime definitie van servicekosten vast te
stellen. De maatregelen die zich richten op de hoogte van de servicekosten
vind ik voldoende om de belangen van een huurder te borgen. Wel wil ik de
positie van de huurder verbeteren om een goed inzicht te krijgen in het
hetgeen de huurovereenkomst met zich meebrengt. Hierop richt ik mij met
het wetsvoorstel Goed verhuurderschap.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

3