Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

32 810

Wijziging van enkele belastingwetten en enige
andere wetten (Fiscale verzamelwet 2011)

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING
Inhoudsopgave
I.
1.
2.
2.1.
2.2.
2.3.
3.
4.
5.
II.

Algemeen
Inleiding
Wet inkomstenbelasting 2001
Reparatie niet beoogde uitwerking beperking Vamil tot 75%
Uitsluiten persoonsgebonden aftrekposten van schuldenbegrip box 3
Delegatiebevoegdheid ten behoeve van informatieverstrekking administratieplichtigen
Wet belastingen op milieugrondslag
Overige aanpassingen
EU-aspecten en effecten
Artikelsgewijze toelichting

blz.
1
1
2
2
3
3
3
3
3
4

I. ALGEMEEN
1. Inleiding
In 2010 is op verzoek van de Tweede en de Eerste Kamer der StatenGeneraal een tussentijds wetsvoorstel met fiscale maatregelen ingediend.
Het doel hiervan was een meer over het jaar heen gespreide behandeling
van fiscale wetsvoorstellen. Ook dit jaar wordt in dit kader een tussentijds
wetsvoorstel ingediend.
Het onderhavige wetsvoorstel wijzigt een groot aantal belastingwetten,
zowel op het gebied van directe als indirecte belastingen. Daarnaast
wijzigt dit wetsvoorstel enkele andere wetten. Het wetsvoorstel bevat vele
technische en redactionele wijzigingen. Voorts wordt onder meer een niet
beoogde uitwerking van een amendement gerepareerd, een wijziging
aangebracht in de uitsluiting van persoonsgebonden aftrekposten van het
schuldenbegrip box 3, een delegatiebepaling opgenomen ten behoeve
van de benodigde informatie voor de vooringevulde aangifte en de
vrijstelling van de energiebelasting voor elektriciteit gebruikt voor

kst-32810-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

1

metallurgische procedés verduidelijkt. De wijzigingen treden in beginsel
op 1 januari 2012 in werking. Voor een aantal bepalingen is inwerkingtreding met terugwerkende kracht gewenst. Waar dat het geval is, wordt
dat in het vervolg van deze toelichting nader toegelicht.
Een deel van de maatregelen wordt toegelicht in de hiernavolgende
algemene toelichting. Voor een (nadere) toelichting op de afzonderlijke
maatregelen wordt verwezen naar de artikelsgewijze toelichting bij
voorliggend wetsvoorstel.
2. Wet inkomstenbelasting 2001
2.1. Reparatie niet beoogde uitwerking beperking Vamil tot 75%
Bij het Belastingplan 2011 is het amendement Slob aangenomen.1 Dit
amendement bewerkstelligt dat de heffingskortingen die verband houden
met vrijstellingen in box 3 voor maatschappelijke beleggingen, voor
directe beleggingen in durfkapitaal en voor culturele beleggingen
geleidelijk in plaats van in een keer worden afgeschaft. De budgettaire
dekking hiervoor is mede gevonden in het beperken van de willekeurige
afschrijving milieubedrijfsmiddelen (Vamil). De Vamil is voor de jaren
2011, 2012 en 2013 beperkt van 100% naar 75% van de aanschaffings- of
voortbrengingskosten van het Vamil-bedrijfsmiddel. Op de overige 25%
die niet willekeurig kan worden afgeschreven, is het reguliere afschrijfsysteem van toepassing. Hierbij is geen rekening gehouden met de
afschrijfbeperking voor gebouwen. Uit de wet volgt dat deze afschrijfbeperking niet van toepassing is op gebouwen die in aanmerking komen
voor de Vamil (Vamil-gebouwen) voor zover er willekeurig op kan worden
afgeschreven. Volgens deze «voor zover-formulering» is deze afschrijfbeperking echter wel van toepassing op het gedeelte van Vamil-gebouwen
waarop het reguliere afschrijfsysteem van toepassing is. Dit is niet de
bedoeling geweest. Met de beperking van het Vamil-percentage is beoogd
de afschrijving meer in de tijd te spreiden; niet om het totaal af te
schrijven bedrag te beperken. Voor andere milieubedrijfsmiddelen dan
Vamil-gebouwen werkt dit immers ook zo uit. Met de thans voorgestelde
wijziging wordt dit onbedoelde gevolg voor Vamil-gebouwen met
terugwerkende kracht rechtgezet.
2.2. Uitsluiten persoonsgebonden aftrekposten van schuldenbegrip box 3
Met ingang van 1 januari 20102 is voor uitgaven voor onderhoudsverplichtingen (partneralimentatie) en voor aftrekbare giften geregeld dat
verplichtingen die tot uitgaven kunnen leiden die geheel of gedeeltelijk
worden aangemerkt als een persoonsgebonden aftrekpost, niet langer als
schuld in aanmerking worden genomen in box 3. Thans wordt voorgesteld de uitsluiting van persoonsgebonden aftrekposten van het schuldenbegrip van box 3 alsnog te laten gelden voor alle persoonsgebonden
aftrekposten. De wettekst wordt daarmee meer in overeenstemming
gebracht met het doel van de bepaling.
2.3. Delegatiebevoegdheid ten behoeve van informatieverstrekking
administratieplichtigen

1

Kamerstukken II 2010/11, 32 504, nr. 61.
Met terugwerkende kracht tot en met
30 december 2009.
2

In het kader van de voor de aanslagregeling benodigde contra-informatie
en in het kader van de benodigde informatie voor de vooringevulde
aangifte (VIA) is bij algemene maatregel van bestuur bepaald dat
aangewezen administratieplichtigen uit eigener beweging bepaalde
gegevens en inlichtingen aan de Belastingdienst moeten verstrekken. De
wens bestaat om in de algemene maatregel van bestuur tevens
bepalingen op te nemen omtrent de wijze en het uiterste moment waarop

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

2

bedoelde gegevens en inlichtingen dienen te worden aangeleverd. Deze
beoogde wijziging is reeds bij brief van 25 november 2010 in concept aan
de Staten-Generaal voorgelegd.1 Om deze uitbreiding te kunnen bewerkstelligen dient een toereikende delegatiebevoegdheid te worden
opgenomen in de Wet inkomstenbelasting 2001. Deze delegatiebevoegdheid wordt op grond van dit wetsvoorstel toegevoegd.
3. Wet belastingen op milieugrondslag
De energiebelasting kent sinds 2004 een vrijstelling voor elektriciteit die
wordt gebruikt voor metallurgische procedés. Deze vrijstelling is
opgenomen om te voorzien in een compensatie voor de lastenverzwaring
die zou optreden als gevolg van de introductie van een vierde tariefschijf
voor elektriciteitsverbruik boven de 10 miljoen kWh.2 De Richtlijn
Energiebelastingen geeft de lidstaten de mogelijkheid bovengenoemde
vrijstelling toe te passen. In de praktijk blijkt er onduidelijkheid te bestaan
over de reikwijdte van de regeling. Met de thans voorgestelde wetswijziging wordt nader omschreven welke procedés in aanmerking komen
voor de vrijstelling. De omschrijving is daarbij zodanig geformuleerd dat
die procedés in aanmerking komen voor een vrijstelling waarvoor dat
indertijd was voorzien bij invoering van deze vrijstellingsregeling. Met
deze wijziging wordt een verduidelijking beoogd.
4. Overige aanpassingen
Met de in dit wetsvoorstel opgenomen wijziging van de Zorgverzekeringswet (ZVW) wordt, voor de uitvoering van de inkomensafhankelijke
bijdrage ZVW door de Belastingdienst, een verduidelijking aangebracht. In
de wettekst wordt expliciet tot uitdrukking gebracht dat de inspecteur
zowel op grond van een verleend voorschot uitbetaalde bedragen als op
grond van een verleende (definitieve) teruggaaf uitbetaalde bedragen kan
terugvorderen als achteraf blijkt dat de verzekeringsplichtige in het geheel
geen recht heeft op een teruggaaf of recht heeft op een lagere teruggaaf
dan aan hem is uitbetaald.
Daarnaast is in de Douane- en Accijnswet BES een aantal technische
omissies hersteld. De omschrijving van benzine is gelijkgeschakeld met de
omschrijving die geldt in het in Europa gelegen deel van Nederland. De
omschrijving van wijn is aangepast aan de correcte goederencode van het
geharmoniseerd systeem. Er is een mogelijkheid voor teruggave van
accijns geïntroduceerd voor goederen die naar een plaats buiten de
BES-eilanden worden gebracht. De achtergrond ervan is dat het onder het
nieuwe regime vaker dan voorheen voor zou kunnen komen dat veraccijnsde goederen naar het buitenland geleverd worden.
Voorts vinden in diverse belastingwetten wijzigingen plaats in verband
met de nieuwe benaming van enkele bewindspersonen en ministeries
vanaf het aantreden van het huidige kabinet.
Ten slotte zijn in het wetsvoorstel enkele andere technische en redactionele wijzigingen opgenomen.
5. EU-aspecten en effecten

1

Kamerstukken II 2009/10, 32 567, nr. 1.
Kamerstukken II 2003/04, 29 207, nr. 3,
blz. 19.
2

Dit wetsvoorstel heeft geen budgettaire gevolgen. Voor de uitvoering door
de Belastingdienst heeft het eveneens geen gevolgen. Voorts zijn er geen
effecten voor de administratieve lasten voor burgers en bedrijven. De
reikwijdte van de overgangsregeling in de Wet op de internationale
bijstandsverlening bij de heffing van belastingen (WIB) voor verhandelbare schuldinstrumenten wordt in overeenstemming met de spaarren-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

3

terichtlijn aangepast. Voor een nadere toelichting op deze wijziging wordt
verwezen naar de artikelsgewijze toelichting. Voor het overige heeft dit
wetsvoorstel geen EU-aspecten.
Met de motie Koffeman1 heeft de Eerste Kamer verzocht om de
duurzaamheidseffecten van alle fiscale maatregelen met nadruk mee te
wegen en hierover te rapporteren. Gezien de technische aard van de in dit
wetsvoorstel opgenomen maatregelen zijn de duurzaamheidseffecten
nihil.
Als inwerkingtredingsdatum van het wetsvoorstel is het vaste verandermoment van 1 januari 2012 opgenomen. De invoeringstermijn van twee
maanden is niet van toepassing nu de wijzigingen in het onderhavige
wetsvoorstel reparaties betreffen. Voor een aantal wijzigingen is voorzien
in terugwerkende kracht. Voor een nadere toelichting wordt verwezen
naar de artikelsgewijze toelichting op de inwerkingtredingsbepaling.
II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
Artikel I
Artikel I, onderdelen A, C, D, onder 2 en 3, E, F, G, H, I, L, M, S, T en CC,
onder 2 (artikelen 3.13, 3.22, 3.31, tweede en vierde lid, 3.34, 3.36, 3.37,
3.42, 3.42a, 3.52, 3.77, 5.14, 5.15 en 10.10, tweede lid, van de Wet
inkomstenbelasting 2001)
Deze wijzigingen in de Wet IB 2001 houden verband met de samenvoeging en nieuwe benamingen van een aantal ministeries sinds het
aantreden van het huidige kabinet. Inhoudelijk wijzigt er niets.
Artikel I, onderdeel B (artikel 3.14 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
In artikel 3.14, eerste lid, onderdeel g, van de Wet IB 2001 worden kosten
die verband houden met bepaalde (categorieën) dieren aangewezen als
kosten die niet in aftrek kunnen worden gebracht bij het bepalen van de
winst. In de huidige wettekst wordt voor deze (categorieën) dieren
verwezen naar de Regeling agressieve dieren. Die regeling is echter per
1 januari 2009 ingetrokken. In verband hiermee wordt de genoemde
bepaling opnieuw geformuleerd, waarbij in algemene zin kosten voor
dieren die krachtens een bestuursrechtelijke of strafrechtelijke maatregel
in verband met agressie niet mogen worden gehouden, van aftrek worden
uitgesloten. Hiermee is qua doel en strekking geen wijziging beoogd ten
opzichte van de oude definitie. De onderhavige wijziging werkt terug tot
en met 1 januari 2009, omdat de Regeling agressieve dieren per die datum
is komen te vervallen.
Artikel I, onderdeel D, onder 1 (artikel 3.31, eerste lid, van de Wet
inkomstenbelasting 2001)
De in onderdeel D, onder 1, opgenomen wijziging van artikel 3.31, eerste
lid, van de Wet IB 2001 bewerkstelligt dat het buiten toepassing verklaren
van de afschrijfbeperking gebouwen van artikel 3.30a, eerste lid, van de
Wet IB 2001 niet slechts ziet op het gedeelte dat willekeurig kan worden
afgeschreven, maar op het milieubedrijfsmiddel als zodanig.

1

Kamerstukken I 2010/11, 32 504, I.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

4

Artikel I, onderdelen J, K en CC, onder 1 (artikelen 3.45, 3.47 en 10.10,
eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001)
In de artikelen 3.45, vijfde lid, 3.47, derde lid, en 10.10, eerste lid, van de
Wet IB 2001 is een verwijzing opgenomen naar het derde lid van artikel
3.45 van de Wet IB 2001. Ingevolge de Fiscale verzamelwet 2010 is dat
derde lid met terugwerkende kracht tot en met 1 december 2010
vernummerd tot vierde lid. De in de eerste volzin bedoelde verwijzingen
zijn daarbij abusievelijk niet aangepast. Met de onderhavige wijzigingen
wordt deze omissie hersteld.
Artikel I, onderdeel N (artikel 3.104 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
Per 1 januari 2009 is onderdeel o ingevoegd in artikel 3.104 van de Wet IB
2001. Die invoeging hield verband met het vervallen van de vrijstelling
van artikel 11, eerste lid, onderdeel l, van de Wet LB 1964. De met ingang
van 1 januari 2009 in artikel 3.104, onderdeel o, van de Wet IB 2001
genoemde vergoedingen waren tot 1 januari 2009 vrijgesteld op grond
van een in een beleidsbesluit opgenomen goedkeuring, die was
gekoppeld aan het tot 1 januari 2009 geldende artikel 11, eerste lid,
onderdeel l, van de Wet LB 1964. Bij deze transitie zijn de voorzieningen
voor militaire oorlogs- en dienstslachtoffers in verband met invaliditeit
(neergelegd in de Voorzieningenregeling voor militaire oorlogs- en
dienstslachtoffers), die eveneens op grond van datzelfde beleidsbesluit
waren vrijgesteld, abusievelijk niet (gedelegeerd) in de vrijstelling in de
Wet IB 2001 opgenomen. Teneinde deze omissie ongedaan te maken
wordt voorgesteld om met terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2009
een delegatiebepaling op te nemen in artikel 3.104, onderdeel o, van de
Wet IB 2001. Ter invulling van die delegatiebepaling zal in de Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting 2001 worden bepaald dat voorzieningen
ingevolge de genoemde Voorzieningenregeling voor militaire oorlogs- en
dienstslachtoffers worden aangewezen als voorzieningen als bedoeld in
artikel 3.104, onderdeel o, van de Wet IB 2001, waarmee wordt bewerkstelligd dat deze voorzieningen niet behoren tot de aangewezen periodieke uitkeringen en verstrekkingen, bedoeld in artikel 3.100, eerste lid,
onderdeel a, van de Wet IB 2001.
Artikel I, onderdeel O (artikel 3.112 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
In artikel 3.112, zesde lid, tweede volzin, van de Wet IB 2001 is een
onjuiste verwijzing opgenomen. Verwezen wordt naar de tweede volzin
van genoemd artikellid terwijl dit een verwijzing naar de eerste volzin van
genoemd artikellid moet zijn. Met de voorgestelde wijziging wordt deze
omissie hersteld.
Artikel I, onderdeel P (artikel 3.119a van de Wet inkomstenbelasting 2001)
In artikel 3.119a, eerste lid, van de Wet IB 2001 is een onjuiste verwijzing
opgenomen naar twee onderdelen van artikel 33 van de Successiewet
1956. In die verwijzing wordt onder meer verwezen naar het eerste lid van
laatstgenoemd artikel terwijl dat artikel met ingang van 1 januari 2010 niet
meer uit leden bestaat. Met de voorgestelde wijziging wordt deze omissie
hersteld.
Artikel I, onderdeel Q (artikel 5.3 van de Wet inkomstenbelasting 2001)

1
Met terugwerkende kracht tot en met
30 december 2009.

Met ingang van 1 januari 20101 is in artikel 5.3, derde lid, onderdeel a, van
de Wet IB 2001 geregeld dat verplichtingen die tot uitgaven kunnen leiden
die (geheel of gedeeltelijk) worden aangemerkt als uitgaven voor
onderhoudsverplichtingen als bedoeld in artikel 6.1, tweede lid, onderdeel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

5

a, van de Wet IB 2001, of als aftrekbare giften als bedoeld in artikel 6.1,
tweede lid, onderdeel h, van de Wet IB 2001, niet langer als schuld in
aanmerking worden genomen in box 3. Daarmee werd beoogd te
voorkomen dat wanneer een uitgave als persoonsgebonden aftrekpost in
aanmerking kan worden genomen, de met deze uitgave corresponderende verplichting ook invloed heeft op het voordeel uit sparen en
beleggen (box 3). Deze reparatie is destijds beperkt tot de beide hiervoor
genoemde categorieën persoonsgebonden aftrekposten. Voor andere
categorieën persoonsgebonden aftrekposten acht het kabinet het echter
evenzeer onwenselijk dat de met de toekomstige persoonsgebonden
aftrekpost corresponderende verplichting in aanmerking wordt genomen
in box 3. Anders dan voorzien, blijkt dat in de praktijk echter wel te
gebeuren.1 Daarom wordt thans de wettekst alsnog in overeenstemming
gebracht met het doel van de bepaling en zal de uitsluiting van persoonsgebonden aftrekposten van het schuldenbegrip van box 3 in artikel 5.3,
derde lid, onderdeel a, van de Wet IB 2001 derhalve gelden voor alle
persoonsgebonden aftrekposten die worden genoemd in artikel 6.1,
tweede lid, van de Wet IB 2001.
Artikel I, onderdeel R (artikel 5.11 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
De in artikel 5.11 van de Wet IB 2001 opgenomen verwijzing naar artikel
31, eerste lid, van de Wet LB 1964 is abusievelijk nog niet aangepast aan
de per 1 januari 2011 in de laatstgenoemde bepaling aangebrachte
wijziging. Bovendien is een verwijzing naar artikel 32 van de Wet LB 1964
in artikel 5.11 van de Wet IB 2001 bij nader inzien logischer dan een
verwijzing naar artikel 31, eerste lid, van de Wet LB 1964. . Gelet op het
voorgaande wordt voorgesteld genoemde verwijzing met terugwerkende
kracht tot en met 1 januari 2011 te vervangen door een verwijzing naar
artikel 32 van de Wet LB 1964. Met deze aanpassing is geen inhoudelijke
wijziging beoogd.
Artikel I, onderdelen U en V (artikelen 7.2 en 7.5 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
De verwijzingen in de artikelen 7.2, derde lid, en 7.5, eerste lid, van de Wet
IB 2001 naar artikel 1.2, derde lid, onderdeel b, van die wet zijn abusievelijk niet aangepast aan de verplaatsing van dat onderdeel per 1 januari
2011. Met de onderhavige wijziging wordt dit met terugwerkende kracht
tot en met 1 januari 2011 alsnog bewerkstelligd.
Artikel I, onderdeel W (artikel 8.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
Ingevolge de Fiscale vereenvoudigingswet 2010 is met ingang van
1 januari 2011 in artikel 8.1, vierde lid, onderdeel d, van de Wet IB 2001
een verwijzing opgenomen naar de tot 1 januari 2010 als Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten aangeduide Wet werk en
arbeidsondersteuning jonggehandicapten. Abusievelijk is bij de formulering van die verwijzing nog uitgegaan van de oude citeertitel. Met de
onderhavige wijziging wordt deze omissie ongedaan gemaakt. Deze
wijziging treedt in werking met terugwerkende kracht tot en met 1 januari
2011.
Artikel I, onderdelen X, Z en AA (artikelen 8.11, 10.1 en 10.7 van de Wet
inkomstenbelasting 2001)

1
Hoge Raad 11-02-2011, nr. 10/00367, LJN
BO0403.

Met ingang van 1 januari 2011 is ingevolge de Fiscale vereenvoudigingswet 2010 de eerste volzin van artikel 8.11, tweede lid, van de Wet IB
2001 komen te vervallen. Hierdoor werden de tweede en derde volzin van
dat lid automatisch de eerste en tweede volzin. De artikelen 8.11, tweede

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

6

en derde lid, 10.1, eerste lid, en 10.7, eerste tot en met zesde lid, van de
Wet IB 2001 verwijzen naar een of meer van die beide volzinnen.
Abusievelijk zijn in de Fiscale vereenvoudigingswet 2010 deze verwijzingen niet aangepast. Dit vindt alsnog plaats met de onderhavige
wijzigingen. De wijzigingen treden in werking met terugwerkende kracht
tot en met 1 januari 2011, zijnde de datum waarop de onjuistheid van de
verwijzingen is ontstaan. Voorts wordt van de gelegenheid gebruikgemaakt om een redactionele verbetering aan te brengen.
Artikel I, onderdeel Y (artikel 9.2 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
Met ingang van 1 januari 2010 wordt door het Koninkrijk België niet langer
een bronbelasting ingehouden op grond van richtlijn nr. 2003/48/EG van
de Raad van de Europese Unie van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetalingen.
Voorgesteld wordt deze bronbelasting dan ook te laten vervallen als
voorheffing in artikel 9.2, eerste lid, van de Wet IB 2001.
Artikel I, onderdeel BB (artikel 10.8 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
In artikel 10.8, eerste lid, van de Wet IB 2001 is bepaald dat bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur administratieplichtigen worden
aangewezen die gehouden zijn bepaalde eveneens bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur vast te stellen gegevens en inlichtingen
te verstrekken aan de Belastingdienst. De uitwerking van deze delegatiebevoegdheden is opgenomen in artikel 22 van het Uitvoeringsbesluit
inkomstenbelasting 2001 (UBIB 2001). Met de thans voorgestelde
aanpassing van artikel 10.8 van de Wet IB 2001 wordt het mogelijk
gemaakt om artikel 22 van het UBIB 2001 aan te vullen met bepalingen
omtrent de wijze en het uiterste moment waarop bedoelde gegevens en
inlichtingen dienen tot worden aangeleverd. Tegelijkertijd met de
invoering van de tweede volzin van artikel 10.8, eerste lid, van de Wet IB
2001 en artikel 22, vierde lid en vijfde lid, onderdeel b, van het UBIB 2001,
zal artikel 43b van de Uitvoeringsregeling Algemene wet inzake rijksbelastingen 1994 vervallen. In laatstgenoemd artikel is momenteel geregeld op
welke wijze en op welk moment de gegevensverstrekking dient plaats te
vinden.
Artikel II
Artikel II (artikel 15b van de Wet op de loonbelasting 1964)
De tot 1 januari 2011 in artikel 15b, eerste lid, onderdeel q, van de Wet op
de loonbelasting 1964 (Wet LB 1964) genoemde Regeling agressieve
dieren is per 1 januari 2009 ingetrokken. In verband hiermee wordt de
omschrijving van de uitsluiting van vergoedingen voor bepaalde
(categorieën) dieren van de vrije vergoedingen, zoals die omschrijving in
de genoemde bepaling luidde van 1 januari 2009 tot en met 31 december
2010, aangepast. Gekozen is voor een omschrijving waarbij vergoedingen
voor dieren die krachtens een bestuursrechtelijke of strafrechtelijke
maatregel in verband met agressie niet mogen worden gehouden,
worden uitgesloten van de vrije vergoedingen. Hiermee is qua doel en
strekking geen wijziging beoogd ten opzichte van de oude definitie.
Voor inhoudingsplichtigen die gebruikmaken van de keuzeregeling van
artikel 39c van de Wet LB 1964, blijft artikel 15b van de Wet LB 1964, zoals
dat rekening houdend met de thans voorgestelde wijziging luidde op
31 december 2010, van toepassing. De onderhavige wijziging werkt terug
tot en met 1 januari 2009, omdat de Regeling agressieve dieren per die
datum is komen te vervallen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

7

Artikel III
Artikel III, onderdeel A (artikel 11 van de Wet op de loonbelasting 1964)
De invoeging van artikel 11, eerste lid, onderdeel l, van de Wet LB 1964
houdt mede verband met de invoeging in artikel 3 104, onderdeel o, van
de Wet IB 2001, zoals elders in dit wetsvoorstel opgenomen (artikel I,
onderdeel N). Deze wijziging werkt terug tot en met 1 januari 2009. Voor
zover voorzieningen op grond van de Voorzieningenregeling voor militaire
oorlogs- of dienstslachtoffers (de Voorzieningenregeling) voortvloeien uit
de dienstbetrekking, zullen deze met toepassing van de delegatiebepaling
in artikel 11, eerste lid, onderdeel l, van de Wet LB 1964 in de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2011, en voor de jaren 2009 en 2010 in de
Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001, worden aangewezen als
voorzieningen als bedoeld in de laatstgenoemde bepaling, waarmee
wordt bewerkstelligd dat deze voorzieningen niet behoren tot het loon.
Artikel III, onderdeel B (artikel 13a van de Wet op de loonbelasting 1964)
De wijziging in 13a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet LB 1964 betreft
een technische wijziging die deze bepaling in overeenstemming brengt
met de elders in de Wet LB 1964 gebruikte begrippen. De toevoeging van
een zesde lid aan artikel 13a van de Wet LB 1964 geeft nadere invulling
aan het in het vierde lid, onderdeel b, van dat artikel bedoelde vervoer
vanwege de inhoudingsplichtige. De tekst van genoemd zesde lid is
ontleend aan het huidige artikel 31a, zesde lid, van de Wet LB 1964.
Artikel III, onderdelen C, D, E en F (artikelen 26b, 28bis, 28c en 29 van de
Wet op de loonbelasting 1964)
De wijzigingen in de artikelen 26b, 28bis, 28c en 29 van de Wet LB 1964
houden verband met een technische aanpassing in artikel 28 van de Wet
LB 1964 per 1 januari 2011, waarbij een lid aan laatstgenoemd artikel, dat
tot dan toe niet uit leden bestond, is toegevoegd en de tot die datum
geldende tekst is opgenomen in het eerste lid. De verwijzingen in de
eerstgenoemde wetsartikelen naar onderdelen van artikel 28 van de Wet
LB 1964 zijn abusievelijk niet aangepast aan die wijziging. Door de
onderhavige wijzigingen worden deze verwijzingen alsnog dienovereenkomstig aangepast.
Artikel III, onderdeel G (artikel 31 van de Wet op de loonbelasting 1964)
Met de voorgestelde wijziging van artikel 31, vierde lid, onderdeel g, van
de Wet LB 1964 wordt de formulering van deze bepaling in overeenstemming gebracht met de ingevolge het onderhavige wetsvoorstel
gewijzigde formulering van artikel 3.14, eerste lid, onderdeel g, van de
Wet IB 2001 en van artikel 15b, eerste lid, onderdeel q, van de Wet LB 1964
zoals deze op 31 december 2010 luidde (zie de toelichting op artikel I,
onderdeel B, en op artikel II). In lijn met de terugwerkende kracht van de
genoemde gewijzigde formuleringen, treedt de onderhavige maatregel
met terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2011 in werking.
Artikel III, onderdeel H (artikel 31a van de Wet op de loonbelasting 1964)
Artikel III, onderdeel H, onder 1, bevat enkele technische wijzigingen van
artikel 31a, eerste lid, onderdeel a, van de Wet LB 1964. De eerste
wijziging brengt deze bepaling in overeenstemming met de elders in de
Wet LB 1964 gebruikte begrippen. Ook de tweede wijziging betreft een
redactionele verbetering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

8

1

Kamerstukken II 1999/00, 26 728, nr. 6,
blz. 54.

Artikel III, onderdeel H, onder 2, behelst een aanpassing van artikel 31a,
tweede lid, onderdeel d, onder 2o, van de Wet LB 1964. Met de laatstgenoemde bepaling was beoogd om ook voor in het kader van opleiding of
studie als bedoeld in artikel 31a, tweede lid, onderdeel d, van de Wet LB
1964 gemaakte reiskosten het in artikel 31a, tweede lid, onderdeel a, van
die wet opgenomen regime te laten gelden. Dat betekent onder andere
dat de kosten van ten behoeve van een studie gemaakte reizen per
openbaar vervoer belastingvrij mogen worden vergoed tegen de
werkelijke kosten ingeval deze meer dan € 0,19 per kilometer bedragen.
Op grond van de parlementaire behandeling1 van artikel 15a, eerste lid,
onderdeel h, van de Wet LB 1964, zoals dat tot 1 januari 2011 luidde, gold
tot 1 januari 2011 een vergelijkbare regeling. In zoverre betreft het
derhalve een codificatie van de reeds bestaande praktijk.
De in artikel III, onderdeel H, onder 3, opgenomen wijziging heeft
betrekking op de onder de werkkostenregeling opgenomen gerichte
vrijstelling voor de vergoeding van extraterritoriale kosten. Op grond van
de in dat kader geldende bewijsregel geldt voor bij algemene maatregel
van bestuur aan te wijzen groepen werknemers, onder daarbij te stellen
voorwaarden, dat vergoedingen van kosten en verstrekkingen van verblijf
buiten het land van herkomst ten minste worden beschouwd als
vergoeding voor extraterritoriale kosten tot ten hoogste 30% van het loon,
alsmede tot het bedrag van de daarbij aan te wijzen schoolgelden. De
genoemde bepaling is uitgewerkt in het Uitvoeringsbesluit loonbelasting
1965. In dat uitvoeringsbesluit zijn tevens nadere regels opgenomen met
betrekking tot het voor de toepassing van de bewijsregel (de 30%-regel)
als grondslag in aanmerking te nemen deel van het loon. Voorgesteld
wordt om de bevoegdheid voor het bij algemene maatregel van bestuur
stellen van regels op dat punt expliciet in de tekst van artikel 31a, tweede
lid, onderdeel e, van de Wet LB 1964 tot uitdrukking te brengen teneinde
iedere discussie op dit punt te voorkomen. Met deze aanpassing is geen
inhoudelijke wijziging beoogd. De wijziging werkt terug tot en met
1 januari 2011, omdat de grondslag voor de bewijsregel per die datum in
artikel 31a van de Wet LB 1964 is opgenomen.
De in artikel III, onderdeel H, onder 4, opgenomen wijziging is van
technische aard. Nu ingevolge artikel III, onderdeel B, onder 2, in artikel
13a, zesde lid, van de Wet LB 1964 de definitie van «vervoer vanwege de
inhoudingsplichtige» wordt vastgelegd, volstaat het om in artikel 31a,
zesde lid, van de Wet LB 1964 te verwijzen naar die bepaling.
Ingevolge artikel III, onderdeel H, onder 5, wordt een nieuw lid in artikel
31a van de Wet LB 1964 ingevoegd. In dit lid wordt geregeld dat bij een
vaste vergoeding ter zake van vervoer als bedoeld in het slot van artikel
31a, tweede lid, onderdeel a, van de Wet LB 1964, zowel het minimumaantal dagen waarop moet zijn gereisd als het maximumaantal dagen op
basis waarvan de vergoeding mag worden berekend naar rato wordt
verminderd, indien de werknemer minder dan vijf dagen in de week
werkt. Tevens worden de in het slot van artikel 31a, tweede lid, onderdeel
a, van de Wet LB 1964 genoemde aantallen dagen naar tijdsgelang
herrekend ingeval de werknemer in de loop van het kalenderjaar een
andere reisafstand krijgt of ingeval de vergoeding gedurende het
kalenderjaar aanvangt of wordt beëindigd. Dit nieuwe lid is in lijn met
artikel 15a, vierde en vijfde lid, van de Wet LB 1964, zoals dit tot 1 januari
2011 luidde, met dien verstande dat van de gelegenheid gebruik is
gemaakt om in de tekst tot uitdrukking te brengen dat de genoemde
tijdsgelange herrekening eveneens plaatsvindt ingeval de vergoeding
eerst in de loop van het jaar aanvangt. De tot 1 januari 2011 opgenomen
specifieke bepaling voor situaties waarin de dienstbetrekking in de loop
van het jaar aanvangt of eindigt, is in dat geval niet meer nodig.
De wijzigingen in dit onderdeel treden in werking met terugwerkende
kracht tot en met 1 januari 2011.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

9

Artikel III, onderdeel I (artikel 32d van de Wet op de loonbelasting 1964)
De redactie van artikel 32d van de Wet LB 1964 wordt aangepast aan de
invoering van de werkkostenregeling per 1 januari 2011. Is een werknemer
uit hoofde van zijn dienstbetrekking tot een inhoudingsplichtige werkzaam
bij een andere inhoudingsplichtige, dan wordt de eerste inhoudingsplichtige geacht het loon te verstrekken dat bij de andere inhoudingsplichtige zou zijn genoten zonder toepassing van artikel 32d van de Wet
LB 1964. Voorwaarde is dat de werknemer verplicht is het bij die andere
inhoudingsplichtige genoten loon aan de eerste inhoudingsplichtige af te
staan en dat die andere inhoudingsplichtige het loon rechtstreeks afdraagt
aan de eerste inhoudingsplichtige. Wat geldt voor het loon, gold tot
1 januari 2011 ook voor de vrije vergoedingen. Met de invoering van de
werkkostenregeling bestaan er geen vrije vergoedingen meer. De
vergoeding die tot 1 januari 2011 zou kwalificeren als vrije vergoeding,
behoort met ingang van die datum tot het loon, zodat het niet meer nodig
is in artikel 32d van de Wet LB 1964 een afzonderlijke bepaling voor de
vrije vergoedingen op te nemen. In verband hiermee dient artikel 32d van
de Wet LB 1964 te worden aangepast. Voor alle duidelijkheid wordt erop
gewezen dat vergoedingen en verstrekkingen die de andere inhoudingsplichtige verstrekt aan de werknemer, geacht worden te zijn verstrekt door
de eerste inhoudingsplichtige en daarom – indien zij door de eerste
inhoudingsplichtige worden aangewezen als eindheffingsbestanddelen
als bedoeld in artikel 31, eerste lid, onderdeel f en onderdeel g, van de
Wet LB 1964 en niet gericht zijn vrijgesteld – ook ten laste komen van het
algemene forfait van de eerste inhoudingsplichtige, dan wel dat deze
daarover de eindheffing verschuldigd is.
Artikel III, onderdeel J (artikel 33 van de Wet op de loonbelasting 1964)
De toevoeging van een onderdeel e aan het eerste lid van artikel 33 van de
Wet LB 1964 houdt verband met de wijziging van dat artikel per 1 januari
2011 ingevolge de Fiscale verzamelwet 2010. Tot 1 januari 2011 was in
artikel 33 van de Wet LB 1964 een algemene delegatiebevoegdheid
opgenomen ten behoeve van onder meer artikel 4 van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965. In het kader van de motie Jurgens c.s.1 is deze
algemene delegatiebevoegdheid per 1 januari 2011 vervangen door
enkele specifieke delegaties. Abusievelijk is hierbij geen delegatie voor
artikel 4 van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 opgenomen. Met
de onderhavige wijziging wordt deze delegatie daarom met terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2011 alsnog toegevoegd.
Artikel III, onderdeel K (artikel 39c van de Wet op de loonbelasting 1964)
De wijziging van artikel 39c van de Wet LB 1964 houdt verband met de in
artikel III, onderdeel I, opgenomen wijziging van artikel 32d van de Wet LB
1964.
Artikel IV
Artikel IV (artikelen 13aa en 23c van de Wet op de vennootschapsbelasting
1969)

1
Kamerstukken I 2006/07, 26 200 VI, nr. 65 en
21 109, nr. D.

Het in artikel 13aa, zesde lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting
1969 genoemde percentage was abusievelijk nog niet aangepast aan de
per 1 januari 2011 ingegane verlaging van het hoogste tarief van de
vennootschapsbelasting van 25,5% naar 25%. Met de onderhavige
wijziging van dat lid wordt het in dat lid genoemde percentage voortaan
automatisch aangepast bij een wijziging van het hoogste tarief van de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

10

vennootschapsbelasting, zodat dit bij een toekomstige tariefwijziging niet
meer hoeft te worden aangepast.
Tevens wordt eenzelfde wijziging aangebracht in artikel 23c, vijfde lid, van
de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, dat overigens wel reeds was
aangepast aan de per 1 januari 2011 ingegane verlaging van het hoogste
tarief van de vennootschapsbelasting van 25,5% naar 25%.
Beide wijzigingen werken terug tot en met 1 januari 2011, zijnde de datum
waarop het hoogste tarief van de vennootschapsbelasting is verlaagd van
25,5% naar 25%.
Artikel V
Artikel V (artikelen 1, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 en 30 van de Wet
vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen)
Deze wijzigingen in de Wet vermindering afdracht loonbelasting en
premie voor de volksverzekeringen houden verband met de samenvoeging en nieuwe benamingen van een aantal ministeries sinds het
aantreden van het huidige kabinet. Voorts wordt van de gelegenheid
gebruikgemaakt om de tekst van artikel 26, eerste lid, van de Wet
vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen nader in overeenstemming te brengen met de Aanwijzingen voor
de regelgeving. Inhoudelijk verandert er niets.
Artikel VI
Artikel VI (artikel 11 van de Successiewet 1956)
Artikel 11 van de Successiewet 1956 is een fictiebepaling die vanouds de
verkrijging door een deelgenoot van het aandeel in goederen dat
krachtens een overeenkomst bij het overlijden van een andere deelgenoot
verblijft of wordt toegedeeld aan hem, dan wel kan worden overgenomen
door hem, voor de toepassing van die wet aanmerkt als een verkrijging
krachtens erfrecht. Bij de herziening van de Successiewet 1956 per
1 januari 20101 is dit artikel aangevuld met de situatie waarin het aandeel
van een persoon in de goederen tijdens zijn leven ten gevolge van een
vennootschapsovereenkomst verblijft of wordt toegedeeld aan, dan wel
kan worden overgenomen door de deelgenoten. In dat geval is er sprake
van een fictieve schenking. In het vijfde lid van artikel 11 van de Successiewet 1956 is bepaald dat deze ficties uitsluitend van toepassing zijn als
de verkrijger de partner is van de erflater of behoort tot diens kring van
verwanten tot en met de vierde graad of hun partners. Bij de fictieve
schenking gaat het echter om de situatie waarin de verkrijger de partner is
van de (fictieve) schenker of behoort tot diens kring van verwanten tot en
met de vierde graad of hun partners. De onderhavige wijziging strekt
ertoe dit in de wettekst tot uitdrukking te brengen.
Artikel VII
Artikel VII (artikelen 11, 16a en 34 van de Wet op de omzetbelasting 1968)

1

Wet van 17 december 2009 tot wijziging van
de Successiewet 1956 en enige andere
belastingwetten (vereenvoudiging bedrijfsopvolgingsregeling en herziening tariefstructuur
in de Successiewet 1956, alsmede introductie
van een regeling voor afgezonderd particulier
vermogen in de Wet inkomstenbelasting 2001
en de Successiewet 1956) (Stb. 2009, 564).

De wijziging van artikel 11 van de Wet op de omzetbelasting 1968 voorziet
in verwijdering van een asteriskteken dat ten onrechte in de tekst terecht
is gekomen en geen inhoudelijke betekenis heeft. Voorts is de formulering
van de verwijzing naar artikel 2.1, eerste lid, onderdeel a, van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht aangepast. De wijzigingen in de
artikelen 16a en 34 van die wet betreffen in beide gevallen een correctie
van een onjuiste verwijzing. Deze wijzigingen werken terug tot en met
1 januari 2011 in verband met het voorkomen van onduidelijkheid voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

11

bedrijfsleven en Belastingdienst bij de toepassing van die bepalingen nu
de bepalingen waarnaar wordt verwezen per januari 2011 zijn gewijzigd.
Artikel VIII
Artikel VIII (artikel 15 van de Wet op belastingen van rechtsverkeer)
Deze wijziging in de Wet op belastingen van rechtsverkeer houdt verband
met de samenvoeging en nieuwe benamingen van een aantal ministeries
sinds het aantreden van het huidige kabinet. Inhoudelijk wijzigt er niets.
Artikel IX
Artikel IX, onderdelen A, B, C, D, E en I (artikelen 2, 3, 28a, 29, 47 en 65 van
de Wet belastingen op milieugrondslag)
Deze wijzigingen in de Wet belastingen op milieugrondslag houden
verband met de samenvoeging en nieuwe benamingen van een aantal
ministeries sinds het aantreden van het huidige kabinet. Inhoudelijk
wijzigt er niets.
Artikel IX, onderdeel F (artikel 50 van de Wet belastingen op milieugrondslag)
Met deze wijziging van artikel 50 van de Wet belastingen op milieugrondslag wordt de verwijzing naar artikel 31c van de Elektriciteitswet
gewijzigd. In de Elektriciteitswet worden de twee leden van artikel 31c per
1 juli 2011 samengevoegd, waardoor een foutieve verwijzing zou
ontstaan. Met deze wijziging wordt dit voorkomen.
Artikel IX, onderdeel G (artikel 59 van de Wet belastingen op milieugrondslag)
Met deze wijziging van artikel 59 van de Wet belastingen op milieugrondslag wordt de delegatiebepaling verbreed naar het derde lid van dit
artikel. Dit is nodig om nadere regels te kunnen stellen ten behoeve van
de toepassing van het derde lid, bijvoorbeeld wat betreft de voorwaarde
dat grotendeels gebruik gemaakt moet worden van restwarmte in een
installatie voor stadsverwarming.
Artikel IX, onderdeel H (artikel 64 van de Wet belastingen op milieugrondslag)
Met de wijziging van artikel 64 van de Wet belastingen op milieugrondslag
wordt in dat artikel nader omschreven welke metallurgische procedés in
aanmerking komen voor de vrijstelling van de energiebelasting op
elektriciteit. Er wordt opgesomd welke processen worden aangemerkt als
metallurgische procedés: de vervaardiging van metalen in primaire vorm,
smeden, persen, stampen en profielwalsen van metaal en oppervlaktebehandeling bestaande uit harden of warmtebehandeling van metalen. De
opsomming van oppervlaktebehandelingen die onder het begrip
metallurgisch procedé vallen, is limitatief. Dat neemt overigens niet weg,
dat de vrijstelling ook van toepassing kan zijn op oppervlaktebehandelingen die weliswaar niet onder het begrip metallurgisch procedé vallen,
maar zijn aan te merken als elektrolytische procedés. Dat is bijvoorbeeld
het geval bij galvaniseren, anodiseren, verchromen, vernikkelen, plateren
en verzinken van metalen.
Daarnaast wordt aangegeven dat alleen bedrijven die volgens de
Standaard Bedrijfsindeling van 21 juli 2008 van het Centraal Bureau voor
de Statistiek behoren tot code 24 (vervaardiging van metalen in primaire

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

12

vorm) en code 25 (vervaardiging van producten van metaal (geen
machines en apparaten)) in aanmerking kunnen komen voor de
vrijstelling. Dit houdt in dat bedrijven die tot een andere code behoren –
zoals bijvoorbeeld code 29.1 (de vervaardiging van auto’s ) – niet voor de
vrijstelling in aanmerking komen, ongeacht of daarin al dan niet sprake is
van metallurgische procedés. Binnen de bedrijven die onder code 24 of 25
vallen, geldt de vrijstelling alleen voor de opgesomde processen die
worden aangemerkt als metallurgische procedés.
Op grond van artikel 70, tweede lid, van de Wet belastingen op milieugrondslag gelden deze bepalingen automatisch ook voor de teruggaaf van
energiebelasting met betrekking tot metallurgische procedés.
Artikel X
Artikel X (artikel 16a van de Wet op de belasting van personenauto’s en
motorrijwielen 1992)
Deze wijziging in de Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 houdt verband met de samenvoeging en nieuwe benamingen
van een aantal ministeries sinds het aantreden van het huidige kabinet.
Inhoudelijk wijzigt er niets.
Artikel XI
Artikel XI (artikel 23 van de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994)
Deze wijziging in de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 houdt
verband met de samenvoeging en nieuwe benamingen van een aantal
ministeries sinds het aantreden van het huidige kabinet. Inhoudelijk
wijzigt er niets.
Artikel XII
Artikel XII (artikelen 11 en 18 van de Wet belasting zware motorrijtuigen)
De wijziging van artikel 11 van de Wet belasting zware motorrijtuigen
betreft het herstel van een verouderde verwijzing. De wijziging van artikel
18 van die wet houdt verband met de samenvoeging en nieuwe
benamingen van een aantal ministeries sinds het aantreden van het
huidige kabinet. Inhoudelijk wijzigt er niets.
Artikel XIII
Artikel XIII (artikelen 1:24, 1:27 en 11:7 van de Algemene douanewet)
Deze wijzigingen in de Algemene douanewet houden verband met de
samenvoeging en nieuwe benamingen van een aantal ministeries sinds
het aantreden van het huidige kabinet. Inhoudelijk wijzigt er niets.
Artikel XIV
Artikel XIV, onderdelen A en B (artikelen 37 en 38 van de Algemene wet
inzake rijksbelastingen)
De artikelen 37, eerste en tweede lid, en 38, eerste lid, van de Algemene
wet inzake rijksbelastingen (AWR) regelen de bevoegdheid om bij
algemene maatregel van bestuur regels vast te stellen ter voorkoming van
dubbele belasting.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

13

In de genoemde bepalingen is thans niet voorzien in de mogelijkheid van
subdelegatie. Met de onderhavige wijzigingen wordt daar alsnog in
voorzien.
Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat dit in beginsel niet nodig is voor
de vaststelling van een regeling ter uitwerking van detailpunten ten
behoeve van de toepassing van de bij algemene maatregel van bestuur
getroffen regeling in de praktijk. De huidige Uitvoeringsregeling Besluit
voorkoming dubbele belasting 2001 is zo’n regeling. Om misverstanden in
de toekomst te voorkomen verdient het wel de voorkeur om de
mogelijkheid tot subdelegatie expliciet in de wet op te nemen.
Artikel XIV, onderdeel C (artikel 67ca van de Algemene wet inzake
rijksbelastingen)
De wijziging in artikel 67ca, eerste lid, onderdeel c, van de AWR houdt
verband met een technische aanpassing in artikel 28 van de Wet LB 1964
per 1 januari 2011, waarbij een lid aan laatstgenoemd artikel, dat tot dan
toe niet uit leden bestond, is toegevoegd en de tot die datum geldende
tekst is opgenomen in het eerste lid. De in artikel 67ca van de AWR
opgenomen verwijzing naar deze artikelonderdelen is abusievelijk niet
aangepast aan die wijziging. De wijziging in artikel 67ca, eerste lid,
onderdeel e, van de AWR houdt verband met een aanpassing van artikel
35 van de Wet op de omzetbelasting 1968 per 1 januari 2004, waarbij dat
artikel in verband met de implementatie van de richtlijn facturering is
gewijzigd. Het artikel is destijds gesplitst in de artikelen 35, 35a, 35b, 35c
en 35d. De in artikel 67ca van de AWR opgenomen verwijzing naar artikel
35, eerste, tweede en derde lid, van de Wet op de omzetbelasting 1968 is
destijds abusievelijk niet aangepast aan die wijziging. Door de onderhavige wijziging wordt deze verwijzing alsnog dienovereenkomstig
aangepast.
Tevens is van de gelegenheid gebruikgemaakt enkele redactionele
verbeteringen in artikel 67ca van de AWR aan te brengen.
Artikel XIV, onderdeel D (artikel 84 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen)
De wijziging van artikel 84 van de AWR houdt verband met de nieuwe
benaming van het tot het aantreden van het huidige kabinet als Ministerie
van Justitie aangeduide Ministerie van Veiligheid en Justitie. Inhoudelijk
verandert er niets.
Artikel XV
Artikel XV, onderdeel A (artikel 3 van de Invorderingswet 1990)
De wijziging van artikel 3, derde lid, van de Invorderingswet 1990 houdt
verband met de nieuwe benaming van het tot het aantreden van het
huidige kabinet als Ministerie van Economische Zaken aangeduide
Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. Inhoudelijk
verandert er niets.
Artikel XV, onderdeel B (artikel 49 van de Invorderingswet 1990)
De wijziging van artikel 49 van de Invorderingswet 1990 herstelt een
foutieve verwijzing in die bepaling die als gevolg van de Aanpassingswet
vierde tranche Awb per 1 juli 2009 is ontstaan. Het tot die datum geldende
artikel 49, derde lid, van de Invorderingswet 1990 is toen vernummerd tot
vierde lid. De verwijzing in artikel 49, vijfde lid, van de Invorderingswet
1990 is hier toen abusievelijk niet aan aangepast. Dat gebeurt met de
thans voorgestelde wijziging alsnog. Inhoudelijk verandert er niets.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

14

Artikel XVI
Artikel XVI (artikel 30 van de Wet waardering onroerende zaken)
Artikel 30, zevende lid, van de Wet waardering onroerende zaken (Wet
WOZ) biedt gemeenten de mogelijkheden tot samenwerking op het
gebied van de uitvoering van de Wet WOZ. Het artikel is een equivalent
van artikel 232, tweede lid, van de Gemeentewet dat voor de heffing en
invordering van gemeentelijke belastingen een vergelijkbare regeling
biedt. In het vierde lid van artikel 232 Gemeentewet is ook een bepaling
opgenomen voor het geval bij de samenwerking een openbaar lichaam is
ingesteld. Voorgesteld wordt ook van deze bepaling een equivalent op te
nemen in artikel 30 van de Wet WOZ.
Artikel XVII
Artikel XVII (artikelen 7, 34, 38 en 41 van de Wet wederzijdse bijstand bij
de invordering van belastingschulden en enkele andere schuldvorderingen)
De wijzigingen in de Wet wederzijdse bijstand bij de invordering van
belastingschulden en enkele andere schuldvorderingen houden verband
met de samenvoeging en nieuwe benamingen van een aantal ministeries
sinds het aantreden van het huidige kabinet. Inhoudelijk verandert er
niets.
Artikel XVIII
Artikel XVIII, onderdeel A (artikel 4c van de Wet op de internationale
bijstandsverlening bij de heffing van belastingen)
In het huidige artikel 4c van de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen (WIB) is een overgangsregeling
opgenomen op grond waarvan verhandelbare schuldinstrumenten die
vóór 1 maart 2001 zijn uitgegeven of waarvan het oorspronkelijke
emissieprospectus vóór die datum is goedgekeurd door de bevoegde
autoriteiten, onder voorwaarden niet als schuldvordering worden
aangemerkt. Dit heeft tot gevolg dat de rente op deze schuldinstrumenten
niet wordt aangemerkt als een rentebetaling waardoor verplichte
renseignering en informatie-uitwisseling op grond van de spaarrenterichtlijn achterwege blijft. Op grond van artikel 15 van de spaarrenterichtlijn geldt deze overgangsregeling op of na 31 december 2010 alleen
nog voor verhandelbare schuldinstrumenten met enkele specifieke
kenmerken en bovendien alleen nog indien er landen zijn die op of na
31 december 2010 nog bronbelasting inhouden. Nu dat laatste het geval
is, wordt artikel 4c, eerste lid, van de WIB zodanig aangepast dat de
hiervoor genoemde overgangsregeling overeenkomstig de spaarrenterichtlijn wordt beperkt tot verhandelbare schuldvorderingen die een
clausule inzake gross-up en vroegtijdige aflossing bevatten. Met de thans
opgenomen wijziging kan een eerder voorgestelde wijziging van artikel 4c
van de WIB vervallen. Dit is geregeld in artikel XXIV van het onderhavige
wetsvoorstel.
Artikel XVIII, onderdeel B (artikel 8 van de Wet op de internationale
bijstandsverlening bij de heffing van belastingen)
In het huidige artikel 8, derde lid, van de WIB is ten behoeve van de
internationale gegevensuitwisseling bepaald dat bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur administratieplichtigen worden
aangewezen die gehouden zijn bepaalde eveneens bij of krachtens

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

15

algemene maatregel van bestuur vast te stellen gegevens en inlichtingen
te verstrekken aan de Minister van Financiën. Met de wijziging van artikel
8, derde lid, van de WIB wordt het ook mogelijk om bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur regels te stellen omtrent de wijze en het
uiterste moment waarop gegevens en inlichtingen dienen te worden
aangeleverd. Deze mogelijkheid is opgenomen naar aanleiding van
hetgeen is opgemerkt bij de wijziging van artikel 10.8 van de Wet IB 2001
in artikel I, onderdeel BB, dat bepalingen bevat omtrent het eigener
beweging aanleveren van gegevens en inlichtingen in binnenlandse
situaties.
Artikel XIX
Artikel XIX (artikel IV van de Wet OM-afdoening)
In artikel IV, onderdeel A, van de Wet OM-afdoening is een wijziging
opgenomen van artikel 67o van de AWR. Genoemd artikel 67o is evenwel
bij inwerkingtreding van de Aanpassingswet vierde tranche Awb per 1 juli
2009 vervallen. Artikel IV, onderdeel A, van de Wet OM-afdoening kan
derhalve eveneens vervallen.
Artikel XX
Artikel XX (artikel 1 van de Natuurschoonwet 1928)
De wijzigingen van artikel 1, eerste lid, onderdelen d en e, van de
Natuurschoonwet 1928 houden verband met de nieuwe benaming van het
tot het aantreden van het huidige kabinet als Ministerie van Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit aangeduide Ministerie van Economische
Zaken, Landbouw en Innovatie. Tevens is van de gelegenheid gebruikgemaakt om een redactionele wijziging aan te brengen. Inhoudelijk
verandert er niets.
Artikel XXI
Artikel XXI (artikel 50 van de Zorgverzekeringswet)
Op grond van het in de Wet uniformering loonbegrip opgenomen artikel
50, vierde lid, van de Zorgverzekeringswet heeft de inspecteur de
bevoegdheid om ten onrechte verleende voorschotten op de teruggaafbeschikking van de verzekeringsplichtige terug te vorderen als blijkt dat de
verzekeringsplichtige geen aanspraak kan maken op een teruggaaf. In het
in die wet opgenomen artikel 50, zesde lid, van de Zorgverzekeringswet is
geregeld dat bij de hiervoor genoemde terugvordering de regels die
gelden voor de invordering van inkomstenbelasting van overeenkomstige
toepassing zijn. In genoemd zesde lid is dat eveneens geregeld voor de
situatie dat de verrekening van een voorschot met het uiteindelijk
vastgestelde bedrag leidt tot een terug te vorderen bedrag.
Met de in het onderhavige wetsvoorstel opgenomen wijziging van
genoemd vierde lid wordt de reikwijdte van de bevoegdheid van de
inspecteur om terug te vorderen verduidelijkt: in de wettekst wordt meer
expliciet tot uitdrukking gebracht dat de inspecteur naast ten onrechte of
tot een te hoog bedrag verleende voorschotten ook uitbetalingen op
grond van een teruggaafbeschikking kan terugvorderen die naderhand ten
onrechte of tot een te hoog bedrag blijken te zijn verleend. Met het van
overeenkomstige toepassing verklaren van de regels die gelden voor de
heffing van loonbelasting, zoals opgenomen in artikel 49 van de Zorgverzekeringswet, was de in de vorige volzin bedoelde bevoegdheid van de
inspecteur minder duidelijk vastgelegd dan wenselijk. De mogelijkheid tot
terugvordering wordt gekoppeld aan een verjaringstermijn van vijf jaar, te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

16

rekenen vanaf 1 januari na afloop van het jaar waar de verleende
teruggaaf of het verleende voorschot betrekking op heeft. Daarmee wordt
aangesloten op de verjaringstermijn zoals die ook geldt in het ambtshalve
herzieningenbeleid. Van de gelegenheid wordt gebruikgemaakt om in dat
vierde lid ook te regelen dat hierbij de regels die gelden met betrekking tot
de invordering van inkomstenbelasting van overeenkomstige toepassing
zijn. Het in de Wet uniformering loonbegrip opgenomen artikel 50, zesde
lid, van de Zorgverzekeringswet kan daardoor vervallen.
Artikel XXII
Artikel XXII, onderdeel A (artikel 6.18 van de Belastingwet BES)
Met de wijziging van artikel 6.18 van de Belastingwet BES wordt een
kleine wijziging aangebracht in de regels voor de maatstaf van heffing van
algemene bestedingsbelasting bij de invoer van goederen in een
openbaar lichaam. De algemene bestedingsbelasting wordt bij invoer van
goederen berekend over de douanewaarde. Op grond van het tweede lid
van artikel 6.18 van de Belastingwet BES worden de zogenoemde
bijkomende kosten in de douanewaarde begrepen. Tot die bijkomende
kosten behoren onder meer de kosten van het vervoer van de goederen
van de plaats van invoer tot de plaats van bestemming. In een aantal
gevallen wordt het hiervoor genoemde vervoer verricht door de bestemmeling van de goederen of in diens opdracht door een andere ondernemer. Het systeem van heffing van de algemene bestedingsbelasting zou
in dit geval tot ongewenste dubbele heffing leiden. Door in het derde lid
dat vervoer uit te zonderen van de bijkomende kosten wordt dat
vermeden. Met deze wijziging is ook voldaan aan het bij de parlementaire
behandeling van de Belastingwet BES geformuleerde uitgangspunt.1
Artikel XXII, onderdeel B (artikel 8.121 van de Belastingwet BES)
Artikel 8.121 van de Belastingwet BES regelt de bevoegdheid om bij
algemene maatregel van bestuur regels vast te stellen ter voorkoming van
dubbele belasting. In genoemd artikel is thans niet voorzien in de
mogelijkheid van subdelegatie. Met de onderhavige wijziging wordt
daar – in lijn met de in artikel XIV, onderdelen A en B, van het onderhavige
wetsvoorstel opgenomen wijziging van de artikelen 37 en 38 van de AWR
– alsnog in voorzien (zie ook de toelichting op de wijziging van de
laatstgenoemde artikelen).
Artikel XXII, onderdeel C (artikel 8.129 van de Belastingwet BES)
In artikel 8.129, derde lid, van de Belastingwet BES is een bepaling
opgenomen op grond waarvan bij of krachtens algemene maatregel van
bestuur administratieplichtigen worden aangewezen die gehouden zijn
bepaalde eveneens bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vast
te stellen gegevens en inlichtingen aan de Minister van Financiën te
verstrekken ten behoeve van de wederzijdse bijstand bij de heffing en
invordering van belastingen. Deze bepaling is nagenoeg identiek aan
artikel 8, derde lid, van de WIB. Met de wijziging van artikel 8.129, derde
lid, van de Belastingwet BES wordt beoogd die bepaling in overeenstemming te brengen met artikel 8, derde lid, van de WIB, zoals dit in het
onderhavige voorstel van wet wordt gewijzigd. Voor een toelichting op de
voorgestelde wijziging wordt dan ook verwezen naar hetgeen is
opgenomen met betrekking tot artikel XVIII, onderdeel B, van het
onderhavige voorstel van wet.

1

Handelingen I 2010/11, nr. 11, blz. 16.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

17

Artikel XXIII
Artikel XXIII, onderdeel A (artikelen 2.50, 2.59, 2.61 en 2.153 van de
Douane- en Accijnswet BES)
De wijzigingen van de artikelen 2.50, 2.59, 2.61 en 2.153 van de Douaneen Accijnswet BES houden verband met de nieuwe benaming van het tot
het aantreden van het huidige kabinet als Ministerie van Justitie aangeduide Ministerie van Veiligheid en Justitie. Inhoudelijk wijzigt er niets.
Artikel XXIII, onderdelen B en C (artikelen 4.7 en 4.11 van de Douane- en
Accijnswet BES)
In deze wijziging van de artikelen 4.7 en 4.11 van de Douane- en
Accijnswet BES worden enkele foutief vermelde goederencodes van
accijnsgoederen hersteld. Deze wijzigingen werken terug tot en met
1 januari 2011.
Artikel XXIII, onderdeel D (artikel 4.50 van de Douane- en Accijnswet BES)
In een nieuwe titel 5a in hoofdstuk 4 van de Douane- en Accijnswet BES
wordt een teruggaveregeling opgenomen voor goederen die naar het
buitenland worden gebracht. Bij algemene maatregel van bestuur worden
voorwaarden gesteld. Dit gaat vooralsnog om administratieve
voorwaarden. Ook is er de mogelijkheid bij ministeriële regeling nadere
regels te stellen.
Artikel XXIV
Artikel XXIV (artikel IV van de wet van 18 december 2003 tot wijziging van
de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing van
belastingen en de Wet inkomstenbelasting 2001 (implementatie spaarrenterichtlijn) (Stb. 2003, 531))
De in artikel XVIII, onderdeel A, van het onderhavige wetsvoorstel
opgenomen wijziging van artikel 4c van de WIB komt in de plaats van de
in artikel IV, onderdeel A, van de wet van 18 december 2003 tot wijziging
van de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing van
belastingen en de Wet inkomstenbelasting 2001 (implementatie spaarrenterichtlijn) (Stb. 2003, 531) opgenomen wijziging van artikel 4c van de
WIB. De laatstgenoemde wijziging kan derhalve vervallen. Dat laatste
geldt eveneens voor artikel V, derde lid, van die wet, waarin de inwerkingtreding van genoemd artikel IV, onderdeel A, is geregeld.
Artikel XXV
Artikel XXV (overgangsrecht Regeling agressieve dieren)
Ingevolge artikel XXV vinden artikel 3.14, eerste lid, onderdeel g, van de
Wet IB 2001, artikel 15b, eerste lid, onderdeel q, van de Wet LB 1964 zoals
dit luidde van 1 januari 2009 tot en met 31 december 2010, en artikel 31,
vierde lid, onderdeel g, van de Wet LB 1964, zoals deze artikelen ingevolge
dit wetsvoorstel komen te luiden, uitsluitend toepassing indien de in die
artikelen bedoelde dieren ook binnen het bereik van de inmiddels
vervallen Regeling agressieve dieren vielen. Hiermee wordt voorkomen
dat de wijziging van de genoemde artikelen met terugwerkende kracht tot
een verzwaring van de belastingheffing leidt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

18

Artikel XXVI
Artikel XXVI (inwerkingtreding)
Dit wetsvoorstel treedt, nadat het tot wet is verheven, ingevolge artikel
XXVI, eerste lid, in werking met ingang van 1 januari 2012.
Artikel IX, onderdeel F, werkt ingevolge het tweede lid terug tot en met
1 juli 2011. Dit is de datum van inwerkingtreding van de wijziging in artikel
31c van de Elektriciteitswet.
Voor artikel I, onderdelen D, R, U, V, W, X, Z en AA, artikel III, onderdelen
B, C, D, E, F, G, H, I, J en K, artikel IV, artikel VII, artikel XIV, onderdeel C, en
artikel XXIII, onderdelen B en C, is in het derde lid terugwerkende kracht
voorzien tot en met 1 januari 2011. Waar nodig is deze terugwerkende
kracht toegelicht in het algemeen deel van deze memorie of in de
toelichting bij de betreffende artikelen.
Ingevolge het vierde lid werkt artikel I, onderdelen J, K en CC, onder 1,
terug tot en met 1 december 2010, zijnde de datum vanaf wanneer de
betreffende verwijzingen met terugwerkende kracht onjuist zijn geworden.
Ingevolge het vijfde lid werkt artikel I, onderdelen O en P, terug tot en met
1 januari 2010, zijnde de datum waarop de omissies zijn ontstaan die in
deze onderdelen worden hersteld.
Artikel XV, onderdeel B, werkt ingevolge het zesde lid terug tot en met
1 juli 2009. Dit is de datum waarop de betreffende foutieve verwijzing is
ontstaan, zijnde de inwerkingtredingsdatum van de Aanpassingswet
vierde tranche Awb.
Artikel I, onderdelen B en N, artikel II en artikel III, onderdeel A, werken
ingevolge het zevende lid terug tot en met 1 januari 2009. Dit is toegelicht
in de toelichting bij de betreffende artikelen.
Bij de formulering van de in artikel XXI opgenomen wijziging van artikel
50 van de Zorgverzekeringswet is uitgegaan van de tekst van dat artikel
zoals deze komt te luiden na de inwerkingtreding van de in de Wet
uniformering loonbegrip opgenomen wijziging van dat artikel.
Omdat die wet op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip in werking
treedt, is in het achtste lid bepaald dat ook artikel XXI in werking treedt op
een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.
De staatssecretaris van Financiën,
F. H. H. Weekers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 810, nr. 3

19