Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

35 112

Voorstel van wet van de leden Snels en Van
Weyenberg tot wijziging van het voorstel van
wet van de leden Snels en Van Weyenberg
houdende regels over de toegankelijkheid van
informatie van publiek belang (Wet open
overheid) (Wijzigingswet Woo)

Nr. 16

TWEEDE NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 11 januari 2021
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
Artikel I wordt als volgt gewijzigd:
1
Onderdeel J wordt als volgt gewijzigd:
a. In de aanhef wordt «wordt een artikel» vervangen door «worden twee
artikelen».
b. Er wordt een artikel toegevoegd, luidende:
Artikel 3.3b
De openbaarmaking van de in de artikelen 3.3 en 3.3a genoemde
documenten geschiedt elektronisch op een algemeen toegankelijke wijze
door middel van een door Onze Minister in stand gehouden digitale
infrastructuur. Deze infrastructuur is beschikbaar voor de openbaarmaking
van andere documenten.
2
In onderdeel U komt onderdeel 1 te luiden:
1. In het eerste lid wordt «artikel 5.1, eerste lid, onderdelen a, b en c,»
vervangen door «artikel 5.1, eerste lid, onderdelen a en b, alsmede c en
d,» en wordt «de artikelen 5.1, tweede en vijfde lid en 5.2» vervangen door
«artikel 5.1, tweede of vijfde lid, of artikel 5.2».
3
Onderdeel W wordt als volgt gewijzigd:
a. Het voorgestelde artikel 6.2 wordt als volgt gewijzigd:

kst-35112-16
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 112, nr. 16

1

1. Het tweede lid komt te luiden:
2. Het meerjarenplan bevat langetermijndoelen voor de verbetering van
de wijze waarop digitale documenten worden vervaardigd, geordend,
bewaard, vernietigd en ontsloten alsmede de stappen die daartoe op korte
termijn worden gezet.
2. Onder vernummering van het derde tot vierde lid wordt na het
tweede lid een lid ingevoegd, luidende:
3. Het meerjarenplan voorziet in stappen waarmee wordt bereikt dat
eenieder zo veel mogelijk inzicht kan hebben in de aanwezigheid van
publieke informatie bij een orgaan, persoon of college als bedoeld in
artikel 2.2, eerste lid.
b. Het voorgestelde artikel 6.3 vervalt.
4
Na onderdeel W wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
Wa
Na artikel 6.2 wordt een hoofdstuk ingevoegd, luidende:
HOOFDSTUK 7. HET ADVIESCOLLEGE OPENBAARHEID EN
INFORMATIEHUISHOUDING
Artikel 7.1 Adviescollege openbaarheid en informatiehuishouding
1. Er is een Adviescollege openbaarheid en informatiehuishouding.
2. Het college bestaat uit een voorzitter en ten hoogste vier andere
leden.
3. De benoeming van de leden bij koninklijk besluit geschiedt op
voordracht van Onze Minister, in overeenstemming met Onze Minister van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
Artikel 7.2 Taken
1. Het college adviseert de regering en de beide Kamers der StatenGeneraal gevraagd en ongevraagd over de uitvoering van de regels over
openbaarmaking van publieke informatie.
2. Het college adviseert Onze Minister periodiek over aanpassing van
het meerjarenplan. Het college rapporteert in zijn advies in elk geval over
de stand van de informatiehuishouding in het bestuur, de voortgang van
de uitvoering van het meerjarenplan en de toegang tot de publieke
informatie.
3. Het college wordt om advies gevraagd over voorstellen van wet en
ontwerpen van algemene maatregelen van bestuur die geheel of voor een
belangrijk deel betrekking hebben op de openbaarmaking en de
ontsluiting van publieke informatie.
4. Het college adviseert het betrokken bestuursorgaan naar aanleiding
van klachten van journalisten, wetenschappers of andere naar het oordeel
van het college in aanmerking komende groepen met een beroepsmatig
belang bij het gebruik van publiek informatie over de wijze waarop dat
bestuursorgaan publieke informatie openbaar maakt.
5. Het college bevordert de toepassing van deze wet, onder meer door:
a. het geven van voorlichting aan bestuursorganen en anderen;
b. het opleiden van personen werkzaam bij organen belast met de
uitvoering van openbaarmaking van publieke informatie;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 112, nr. 16

2

c. het monitoren en onderzoeken van en rapporteren over de openbaarmaking van publieke informatie in algemene zin of door specifieke
organen in het bijzonder;
d. het publiceren van richtsnoeren ter bevordering van de openbaarmaking uit eigen beweging en de ontsluiting van informatie.
Artikel 7.3 Bemiddeling
1. Alvorens een advies als bedoeld in artikel 7.2, vierde lid, uit te
brengen, bemiddelt het college tussen het bestuursorgaan en de klager.
Het bestuursorgaan werkt aan de bemiddeling mee.
2. Indien de klacht mede betrekking heeft op een besluit op grond van
deze wet waartegen bezwaar open staat, wordt de termijn voor het
indienen van bezwaar, dan wel van de beslissing op bezwaar als reeds
bezwaar is ingediend, opgeschort tot het college advies heeft uitgebracht,
dan wel aan de klager en het bestuursorgaan heeft bericht dat geen
advies zal worden uitgebracht.
Artikel 7.4 Informatieplicht
Een bestuursorgaan verstrekt desgevraagd het college alle gegevens
die het nodig heeft voor zijn taak.
Artikel 7.5 Geheimhouding
1. De leden van het college alsmede de ambtenaren van zijn bureau zijn
tot geheimhouding verplicht voor zover zij krachtens deze wet beschikken
over documenten die door het bestuursorgaan waarvan zij afkomstig zijn
niet openbaar zijn gemaakt.
2. Voor zover een aan het college gericht verzoek op grond van deze wet
betrekking heeft op door een bestuursorgaan aan het college verstrekte
informatie, zendt het college het verzoek ter behandeling door aan het
bestuursorgaan.
5
Onderdeel Y komt te luiden:
Y
Artikel 8.3 vervalt.
6
In onderdeel WW wordt het voorgestelde artikel 10.2f als volgt
gewijzigd:
a. Voor de tekst wordt de aanduiding «1» geplaatst.
b. Een lid wordt toegevoegd, luidende:
2. Met ingang van het tijdstip waarop hoofdstuk 6 vervalt, komt artikel
7.2, tweede lid, als volgt te luiden:
2. Het college adviseert Onze Minister over de stand van de informatiehuishouding in het bestuur en de toegang tot de publieke informatie.
7
In onderdeel YY, wordt in onderdeel 18, «en 5.4a» vervangen door «,
5.4a en 7.5, voor zover de documenten berusten bij het Adviescollege
openbaarheid en informatiehuishouding».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 112, nr. 16

3

Toelichting
Inleiding
Het wetsvoorstel Wet open overheid kent een lange geschiedenis. De
initiatiefnemers hebben met het wetsvoorstel vanaf het begin beoogd om
de overheidsinformatie toegankelijker, transparanter en vindbaarder te
maken. Om tot een wet te komen die het bereiken van deze doelstellingen
waarborgt en die uitvoerbaar en betaalbaar is, hebben de initiatiefnemers
in de afgelopen periode uitvoerig overleg gevoerd met het kabinet,
decentrale overheden, andere betrokken organisaties, maar ook met
vertegenwoordigers van groepen voor wie in hun dagelijks werk
toegankelijke, transparante en vindbare overheidsinformatie van groot
belang is. Denk hierbij aan onderzoeksjournalisten en organisaties als de
Open State Foundation. Dat overleg is voortgezet ook na de eerste termijn
van de behandeling van het wetsvoorstel in de Kamer in hat najaar van
2020. Met name het eindrapport van de Parlementaire ondervragingscommissie kinderopvangtoeslag heeft het grote belang benadrukt van een
goede informatiehuishouding bij en een adequate informatievoorziening
door de overheid. Daar zijn forse verbeteringen noodzakelijk. De initiatiefnemers ervaren dit rapport als een extra oproep en steun om het urgente
probleem van de informatiehuishouding bij de overheid en het gebrek aan
openheid nu echt aan te gaan pakken. Waar het volgens de initiatiefnemers de afgelopen jaren wel eens leek of het belang van het investeren
in de informatievoorziening van een transparante overheid wat gebagatelliseerd werd, is er nu een brede consensus dat de overheid hier forse
stappen vooruit moet zetten.
Voor de initiatiefnemers is dat de reden geweest om met deze nota van
wijziging op twee cruciale onderdelen van de wet aanscherpingen uit te
werken. Ten eerste is het duidelijk dat de overheid veel te terughoudend is
in het openbaar maken van informatie wanneer journalisten daarom
vragen. Daarom heeft de Nederlandse Vereniging van Journalisten de
herintroductie van een informatiecommissaris bepleit, zoals die in een
eerdere versie van het wetsvoorstel was opgenomen, maar in 2016 door
de Tweede Kamer uit het wetsvoorstel Woo is geamendeerd. De initiatiefnemers zien in de wijze waarop soms met verzoeken om informatie wordt
omgegaan aanleiding om taken die oorspronkelijk aan de Informatiecommissaris waren toebedeeld op een andere manier opnieuw te introduceren. Zij stellen daarom met deze nota van wijziging voor om journalisten, wetenschappers en andere groepen belanghebbenden die een
beroepsmatig belang hebben bij het gebruik van publieke informatie de
mogelijkheid te geven om bij openbaarmakingskwesties een klacht te
kunnen indienen bij het in deze Wijzigingswet, geregelde adviescollege.
Hiermee wordt de positie van deze groepen tegenover een te terughoudende overheid verstevigd. Voor burgers staat bij klachten, zoals nu al het
geval is, de weg naar de Nationale ombudsman open.
Ten tweede moet er expliciet aandacht zijn bij het verbeteren van de
informatiehuishouding voor de vindbaarheid van informatie. In deze
Wijzigingswet is het informatieregister, dat hele hoge kosten met zich
meebracht en op korte termijn onuitvoerbaar bleek, geschrapt en
vervangen door de combinatie van meerjarenplannen en een adviescollege. In deze nota van wijziging wordt het doel van het oorspronkelijke
register (de kenbaarheid van de aanwezigheid van overheidsinformatie)
geëxpliciteerd. Dat gebeurt door vast te leggen dat in de meerjarenplannen concrete doelstellingen ten aanzien van de wijze waarop digitale
documenten worden vervaardigd, geordend, bewaard, vernietigd en
ontsloten. Daarnaast wordt de ontsluiting van overheidsinformatie
bevorderd door wettelijk vast te leggen dat alle bestuursorganen voor hun
verplicht actief openbaar te maken informatie één door de Minister van
Binnenlandse Zaken en Konikrijkrelaties ontwikkeld platform (PLOOI)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 112, nr. 16

4

gebruiken. Later kunnen de bestuursorganen ook andere documenten via
deze weg openbaar maken. Dit draagt eraan bij dat een volledig overzicht
van alle verplicht actief openbaar gemaakte documenten ontstaat. Dit is
voor burgers, journalisten en andere gebruikers een belangrijke stap. Zij
kunnen met een zoekopdracht bij alle bestuursorganen naar informatie
zoeken. Voor de bestuursorganen drukt het de kosten omdat zij hiervoor
niet zelf een faciliteit hoeven te ontwikkelen.
Door de voornoemde wijzigingen betekenen extra taken voor het in de
Wijzigingswet voorgestelde Adviescollege. Daarom wordt dit Adviescollege permanent gemaakt. Daarnaast wordt de naam veranderd, omdat
het Adviescollege ook een rol krijgt bij vraagstukken rondom
openbaarheid. De naam wordt Adviescollege openbaarheid en informatiehuishouding.
Onderdeel 1 (Artikel 3.3b Woo)
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft ten
behoeve van de actieve openbaarmaking van documenten een platform
voor actieve openbaarmaking van overheidsinformatie (PLOOI)
ontwikkeld, waar bestuursorganen aan de verplichtingen uit de Woo
kunnen voldoen. Via dit platform kunnen de documenten die door
bestuursorganen openbaar gemaakt worden, centraal ontsloten worden.
Dit platform zal te vinden zijn op de website overheid.nl, waar ook andere
officiële publicaties van de overheid te vinden zijn. De initiatiefnemers zijn
blij dat de Minister deze stappen heeft gezet en zijn van oordeel dat alle
bestuursorganen, ook de decentrale overheden en de zelfstandige
bestuursorganen, van deze faciliteit gebruik zouden moeten maken. Als
alle bestuursorganen gebruik maken van dit platform, ontstaat een
volledig overzicht van alle verplicht actief openbaar gemaakte
documenten. Dat is dan wel niet het register dat de Woo oorspronkelijk
bedoelde, maar het is voor de gebruikers een enorme winst als zij met een
zoekopdracht bij alle bestuursorganen kunnen zoeken. Bovendien drukt
dat de totale kosten van openbaarmaking en hoeven bestuursorganen niet
zelf hiervoor faciliteiten te ontwikkelen. Daarom wordt dit platform met
een nieuw artikel 3.3b verplicht gesteld. De formulering van deze
verplichting is ontleend aan artikel 2, achtste lid, van de Bekendmakingswet, zoals dat komt te luiden na de inwerkingtreding van de Wet
elektronische publicaties. Van het platform kan ook gebruik gemaakt
worden bij openbaarmakingen op grond van artikel 3.1 Woo. Dit is echter
niet verplicht, omdat de initiatiefnemers thans de gevolgen van een
dergelijke verplichting niet kunnen overzien.
Op grond van de in artikelen 3.3 en 3.3a genoemde ministeriële
regelingen kan de Minister aan de openbaar te maken documenten eisen
stellen. Deze eisen zullen fungeren als de standaarden waar in de Kamer
en daarbuiten om is gevraagd.
Onderdeel 2 (Artikel 5.5 Woo)
In artikel 5.5, eerste lid, Woo wordt een onjuiste verwijzing naar artikel
5.1 gecorrigeerd.
Onderdeel 3, onder a (Artikel 6.2 Woo)
De informatiehuishouding van de overheid staat inmiddels volop in de
belangstelling. Zo besteedde het ongevraagd advies van de Raad van
State hieraan aandacht. De algemene teneur is dat verbetering nodig is.
Het recente rapport van de Parlementaire onderzoekscommissie kinderopvangtoeslag merkte de informatiehuishouding aan als een van de
oorzaken van wat daar allemaal is misgegaan. Verbetering van de
informatiehuishouding is ook de inzet van de initiatiefnemers met het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 112, nr. 16

5

opnemen van hoofdstuk 6. Dat hoofdstuk is ingevoerd ter vervanging van
het register. Doel van dat register was onder meer dat burgers konden
zien welke informatie bij de overheid aanwezig is. Als die informatie
openbaar zou zijn, zou die informatie met een muisklik toegankelijk
moeten zijn. Als dat niet het geval is, zou met een andere muisklik om de
openbaarmaking van die informatie moeten kunnen worden gevraagd.
Helaas laat de stand van de informatiehuishouding die optie thans niet
toe. Met hoofdstuk 6 is beoogd te stimuleren dat de informatiehuishouding op orde komt en dat dan het ideaal van inzicht voor eenieder in
de onderwerpen waar de overheid informatie over heeft (al dan niet
openbaar) op termijn kan worden gerealiseerd. De huidige versie van
hoofdstuk 6 kan, gelet op de urgentie van het onderwerp, bij nader inzien
scherper. Zo kan de opdracht voor het opstellen van een meerjarenplan
concreter. Niet alleen dienen in dat plan stappen te worden aangekondigd,
maar dient ook te worden aangegeven waar naar toe wordt gewerkt en
met welke visie en uitgangspunten dat gebeurt. Daartoe wordt in artikel
6.2, tweede lid, toegevoegd dat het jaarplan de doelstellingen moet
bevatten waaraan gewerkt gaat worden. Artikel 6.2, tweede lid, onderscheidt de fases die digitale documenten doorlopen. Daarmee bevat de
wet de inhoudsopgave van ieder meerjarenplan. Hoofdstuk 1 vervaardigen, hoofdstuk 2 ordenen, hoofdstuk 3 bewaren, hoofdstuk 4 vernietigen, hoofdstuk 5 ontsluiten. Het meerjarenplan bevat op die punten dus
zowel de doestellingen als de stappen om die te bereiken. In nieuwe
versies van het meerjarenplan kunnen de doelstellingen worden bijgesteld, en nieuwe stappen worden voorbereid. De actieve openbaarmaking
die de Woo voorschrijft is een vorm van ontsluiten. Maar daartoe zal ook
het proces van vervaardigen moeten worden aangepast. De actieve
openbaarmaking is daarmee een goede proeftuin voor het op orde
brengen van de overheidshuishouding, waarvan lering kan worden
getrokken voor informatie die niet actief openbaar hoeft te worden
gemaakt, maar wel ooit overgedragen of vernietigd. De realisering van
een overzicht van bij de overheid aanwezige informatie is ook een vorm
van ontsluiting. Deze vorm van ontsluiting, het met het register beoogde
ideaal, is nu als aparte doelstelling opgenomen in artikel 6.2, derde lid,
Woo. De gekozen formulering biedt ruimte voor een doelmatigheidsafweging, bijvoorbeeld bij documenten waarvan het bestaan geheim moet
blijven of bij categorieën van niet-openbare informatie. De initiatiefnemers denken dat het gericht toewerken naar dergelijke doelstellingen
kan bijdragen aan een sneller resultaat bij het toegankelijk maken van de
informatiehuishouding.
Onderdelen 3, onder b, 4, 6 en 7 (Hoofdstuk 7, de artikelen 6.3 en 10.2f en
de bijlage bij artikel 8.8 Woo)
Het aanvankelijk in artikel 6.3 Woo opgenomen adviescollege wordt
verplaatst naar een nieuw hoofdstuk 7. De naam wordt met deze nota van
wijziging in verband met de toegevoegde taken gewijzigd in Adviescollege openbaarheid en informatiehuishouding. Het college is dus niet
langer tijdelijk.
Naast de al in artikel 6.3 opgenomen adviestaak over de informatiehuishouding (die wordt verplaatst naar artikel 7.2, tweede lid) worden andere
taken toegevoegd. Ten eerste wordt de adviestaak uitgebreid naar het
domein van de openbaarheid; het college kan de regering en de StatenGeneraal gevraagd en ongevraagd adviseren over openbaarmakingskwesties. Daarnaast moet het college verplicht geraadpleegd worden bij
voorstellen van wet of algemene maatregelen van bestuur die de
openbaarheid raken, bijvoorbeeld als wordt overwogen een ander
openbaarheidsregime dan de Woo toe te passen en de bijlage bij artikel
8.8 van de Woo aan te vullen. Daarnaast heeft het college een voorlich-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 112, nr. 16

6

tende taak en kan het onderzoeken doen ter onderbouwing van de
adviezen.
De in het oorspronkelijke wetsvoorstel opgenomen Informatiecommissaris zou onder meer worden belast met het naar aanleiding van klachten
of uit eigen beweging onderzoek doen naar de wijze waarop een
bestuursorgaan de Woo uitvoert. Met deze nota van wijziging wordt voor
wetenschappers, journalisten of anderen die een beroepsmatig belang
hebben bij het gebruik van publiek informatie de mogelijkheid opengesteld om een klacht over de afhandeling van een verzoek om informatie
aan het college voor te leggen. Deze categorieën hebben een bijzonder
belang bij versnelde afdoening van geschillen. Daarom is de regeling,
anders dan een klacht bij de ombudsman, vormgegeven als een
voorziening tijdens de bezwaarfase. Een ombudsman is pas bevoegd een
klacht te behandelen als bezwaar en beroep is afgerond (artikel 9:22 Awb).
Een ombudsman kan daarmee niet zorgen voor versnelling van
beslechting van geschillen.
Een klacht leidt dus tot bemiddeling. Het bestuursorgaan werk daaraan
mee. Als een klager geen bemiddeling wil, dient hij geen klacht in, maar
beperkt zicht tot de route van bezwaar en beroep. Het college bemiddelt
dan tussen de klager en het bestuursorgaan. Leidt de bemiddeling tot een
resultaat, dan is het geschil opgelost. In andere gevallen brengt het
college een advies aan het bestuursorgaan uit, dat bij de beslissing op
bezwaar verder kan worden betrokken. Als de klacht gaat over een
afwijzing van een verzoek om informatie waartegen nog bezwaar kan
worden gemaakt, schort de klacht de termijn van artikel 6:7 Awb op
waarbinnen bezwaar moet worden gemaakt. Mocht het bezwaar al zijn
ingediend, dan schort de klacht de termijn van artikel 7:10 Awb op
waarbinnen op het bezwaar moet zijn beslist. Hiermee wordt voorkomen
dat een klacht ertoe zou leiden dat de klager de mogelijkheid van een
gang naar de rechter verliest, zonder dat de klager voor allerlei procedurekeuzes komt te staan. De opschorting eindigt als het college het advies
uitbrengt of meedeelt dat geen advies wordt uitgebracht. Aanleiding voor
een dergelijke mededeling kan zijn dat de klacht worden ingetrokken
wegens een geslaagde bemiddelingspoging, maar ook dat het college
oordeelt dat de klacht onduidelijk is of dat de klager niet voldoet aan de
categorie voor wie de mogelijkheid tot klagen is opengesteld. Als de
bemiddeling niet slaagt, brengt het college advies uit, dat het bestuursorgaan zal betrekken bij de beslissing op bezwaar. Deze adviezen zijn op
grond van artikel 3.3, tweede lid, onderdeel e, Woo openbaar. De
initiatiefnemers gaan ervan uit dat het college de adviezen via PLOOI zal
ontsluiten, ook als artikel 3.3, tweede lid, onderdeel e, nog niet in werking
is getreden. Omdat de klachtenprocedure is afgerond voordat op een
bezwaar is beslist, is het niet nodig om een regeling te treffen voor
opschorting van de termijn waarbinnen beroep bij de bestuursrechter kan
worden ingediend.
In artikel 7.4 wordt bepaald dat bestuursorganen op verzoek van het
college alle benodigde informatie verstrekken. Deze bepaling is van
toepassing op de hierboven beschreven klachtenprocedure, maar ook op
de andere in artikel 7.2 genoemde onderzoeks- en adviestaken.
Het college gaat vertrouwelijk om met de van bestuursorganen
verkregen informatie. Het kan immers gaan om informatie waarvan het
bestuursorgaan aanvankelijk van oordeel is dat deze niet openbaar moet
zijn. Daartoe bevat artikel 7.5, eerste lid, een geheimhoudingsbepaling. In
artikel 7.5, tweede lid is bepaald dat bij een verzoek om informatie bij het
college door het college geen informatie openbaar wordt gemaakt die
afkomstig is van een bestuursorgaan. Dat betreft alle op grond van artikel
7.3 verkregen informatie. In dat geval zendt het college het verzoek door
aan het betreffende bestuursorgaan. Het voorgestelde artikel 7.5, tweede
lid, Woo komt overeen met het in artikel 9.3 Woo voorgestelde artikel
9.36a Awb, dat eenzelfde bepaling voor ombudsmannen bevat. Evenals

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 112, nr. 16

7

artikel 9:36a Awb wordt artikel 7.4 Woo als bijzondere openbaarheidsregeling geplaatst op de bijlage bij artikel 8.8 Woo.
Artikel 10.2f Woo wordt aangevuld met een voorziening waarmee de
adviestaak van het college met betrekking tot het meerjarenplan vervalt
als met toepassing van artikel 10.2f Woo hoofdstuk 6 Woo komt te
vervallen.
Onderdeel 5 (Artikel 8.3 Woo)
In de eerste termijn zijn vragen gesteld over de beslistermijn. De
Minister van BZK heeft de afschaffing van de dwangsomregeling in de
Wob laten evalueren.1 Deze regeling is identiek aan die in de Woo. Uit de
evaluatie blijkt dat er aanwijzingen zijn dat de behandeltermijn van
Wob-verzoeken oploopt.
In artikel 8.3 Woo is bij amendement de mogelijkheid ingevoerd om de
mogelijkheid tot bezwaar wegens niet tijdig beslissen te herintroduceren.
Dit artikel komt overeen met het eveneens bij amendement ingevoerde
artikel 15a Wob. De gedachte was dat er dan een kosteloze manier moest
komen om op te komen tegen een termijnoverschrijding, aangezien bij
een beroep wegens niet tijdig beschikken griffiegeld is verschuldigd.
Hierop is het volgende af te dingen. In het algemeen geldt dat een
bestuursorgaan dat stil zit bij de te nemen primaire beslissing, ook stil zit
in bezwaar. Dat punt wordt ook gemaakt door de opstellers van de
evaluatie. Het (niet behandelen van het) bezwaar wordt dan een methode
voor het bestuursorgaan om extra tijd te rekken. Artikel 8.3 Woo draagt
daarmee eerder bij aan verlenging van de behandeltermijn dan aan
verkorting.
Het tweede is dat in artikel 8.3 Woo geen rekening is gehouden met
wijzigingen in de Algemene wet bestuursrecht, waardoor de stap naar de
rechter spaak loopt als het bestuursorgaan niet beslist op bezwaar. De
Awb is inmiddels zodanig gewijzigd dat een beslistermijn in bezwaar pas
gaat lopen als de bezwaartermijn is verstreken. De bezwaartermijn gaat
lopen bij het bekendmaken van de beslissing in primo. Dat betekent dat,
als een bestuursorgaan niet beslist op het bezwaar tegen niet tijdig
beslissen, het moment dat het bestuursorgaan niet tijdig op het bezwaar
beslist nooit aanbreekt. Een verzoeker kan dus nooit het bestuursorgaan
in gebreke stellen wegens het niet tijdig beslissen op bezwaar. Het
bezwaar geeft, in geval van niet tijdig beslissen op dat bezwaar, daarmee
geen extra rechtsbescherming. De verzoeker kan op grond van artikel
6:12, tweede lid, Awb met een ingebrekestelling wegens niet tijdig
beslissen op het verzoek hetzelfde (en sneller) bereiken als met een
bezwaarschrift. Deze ingebrekestelling is even kosteloos als een bezwaarschrift. Met een ingebrekestelling is wel verzekerd dat als vervolgstap een
beroep wegens niet tijdig beslissen kan worden ingesteld. De initiatiefnemers stellen daarom voor om artikel 8.3 Woo als overbodig en
contraproductief te schrappen.
Snels
Van Weyenberg

1

Kamerstukken II 2019/20, 32 802, nr. 48.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 112, nr. 16

8