Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 220

Wijziging van enkele belastingwetten en enige
andere wetten (Fiscale verzamelwet 2015)

Nr. 4

ADVIES AFDELING ADVISERING RAAD VAN STATE EN NADER
RAPPORT 1
Hieronder zijn opgenomen het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State d.d. 1 mei 2015 en het nader rapport d.d. 3 juni 2015,
aangeboden aan de Koning door de Staatssecretaris van Financiën. Het
advies van de Afdeling advisering van de Raad van State is cursief
afgedrukt.
Bij Kabinetsmissive van 18 maart 2015, no. 2015000453, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Financiën, bij de
Afdeling advisering van de Raad van State ter overweging aanhangig
gemaakt het voorstel van wet tot wijziging van enkele belastingwetten en
enige andere wetten (Fiscale verzamelwet 2015), met memorie van
toelichting.
Het voorstel van wet omvat wijzigingen van verschillende wetten. Naast
enkele wijzigingen van meer inhoudelijke aard, zijn de meeste wijzigingen
vooral technisch of redactioneel van aard.
De Afdeling advisering van de Raad van State adviseert het voorstel aan
de Tweede Kamer te zenden, maar acht een nadere motivering of
aanpassing van het voorstel aangewezen met betrekking tot het niet
teruggeven van belasting op personenauto’s en motorrijwielen (BPM) in
situaties waarin bij export van een auto een niet bedoeld gebruik wordt
gemaakt van de regeling voor teruggaaf van BPM. Zo kunnen vraagtekens
worden gezet bij de effectiviteit van de voorgestelde maatregel, worden
ook situaties getroffen waarbij geen sprake is van niet bedoeld gebruik,
kan de maatregel worden gezien als een belemmering van het vrije
verkeer en is de vormgeving van het voorstel niet duidelijk.
Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 18 maart
2015, nr. 2015000453, machtigde Uwe Majesteit de Afdeling advisering
van de Raad van State haar advies inzake het bovenvermelde voorstel van
1

kst-34220-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Afdeling advisering van de Raad van State is ter inzage gelegd bij het
Centraal Informatiepunt Tweede Kamer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

1

wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 1 mei
2015, nr. W06.15.0073/III, bied ik U hierbij aan.
Naar aanleiding van het advies merk ik het volgende op.
1. Teruggaaf BPM bij export motorrijtuigen
Ingevolge een nota van wijziging op het Belastingplan 2007 bestaat sinds
1 januari 2007,2 voortvloeiend uit Europeesrechtelijke jurisprudentie,
recht3 op volledige (zij het tijdsevenredige4) teruggaaf van belasting op
personenauto’s en motorrijwielen (BPM) indien het motorrijtuig wordt
uitgevoerd naar een andere lidstaat van de Europese Unie (EU) of een
staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER). Voor export naar een land buiten de EU/EER
noodzaakt het EU-recht niet tot een teruggaaf van BPM. De Wet op de
belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (Wet BPM 1992) kent
dan ook geen teruggaaf van BPM bij export naar een land buiten de
EU/EER.
Volgens de toelichting heeft het voorstel het oogmerk om een drempel op
te werpen tegen het ten onrechte toch verkrijgen van een teruggaaf van
BPM in situaties van export naar een land buiten de EU/EER, namelijk via
een bijvoorbeeld tijdelijke registratie in een land buiten (bedoeld zal zijn:
binnen) de EU/EER.5 Omdat de toelichting daar niet geheel duidelijk over
is, interpreteert de Afdeling de toelichting zo dat motorrijtuigen (hierna:
auto’s) kennelijk met opzet eerst kortdurend in een ander land binnen de
EU/EER worden geregistreerd/ingeschreven (op grond waarvan teruggaaf
van BPM wordt verkregen) en dan vervolgens alsnog verder worden
geëxporteerd naar een land buiten de EU/EER. Eindresultaat van deze
omweg is dat bij export naar een land buiten de EU/EER – door een niet
bedoeld gebruik van de regeling voor teruggaaf van BPM – per saldo toch
teruggaaf van BPM is verkregen.
Volgens de toelichting op het voorstel bestaat de drempel erin dat de
teruggaaf van BPM bij export naar een ander land binnen de EU/EER
voortaan alleen nog maar wordt verleend indien het geëxporteerde
voertuig duurzaam is ingeschreven in dat andere land.6 Het voorstel sluit
daartoe aan bij de Richtlijn inzake kentekenbewijzen van motorvoertuigen7 (hierna: Richtlijn kentekenbewijzen) door te bepalen dat bij de
export naar een ander land binnen de EU/EER alleen dan teruggaaf van
BPM plaatsvindt indien sprake is van een bewijs van inschrijving
(kentekenbewijs) dat «in alle opzichten aan de voorschriften van die
richtlijn voldoet».8 Volgens de Afdeling lijkt het daarbij de bedoeling van
de aangehaalde tekst van het voorstel – zie daarover ook onder d hierna –
om geen teruggaaf van BPM te verlenen indien sprake is van een tijdelijke
inschrijving (als bedoeld in artikel 1, tweede alinea, van de Richtlijn
kentekenbewijzen) in een ander land binnen de EU/EER.
De Afdeling maakt enkele opmerkingen over de omvang van het
probleem waar het voorstel een oplossing voor wil bieden (onder a), over
de effectiviteit van het voorstel (onder b), over de relatie met de
2

Nota van wijziging op het Belastingplan 2007, Kamerstukken II 2006/07, 30 804, nr. 9.
Artikel 14a, eerste lid, van de Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992
(Wet BPM 1992).
4
Afhankelijk van de gebruiksduur in Nederland (artikel 14a, vierde lid, van de Wet BPM 1992).
5
Toelichting, paragraaf 2.6, laatste volzin.
6
Toelichting op artikel VII, onderdeel B, eerste volzin.
7
Richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (PbEG 1999, L 138/57).
8
Artikel VII, onderdeel B.
3

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

2

bepalingen inzake vrij verkeer (onder c) en over de vormgeving van het
voorstel (onder d).
a. Omvang probleem
De Afdeling constateert dat de toelichting niet duidelijk maakt hoe groot
de omvang van het probleem (een niet bedoeld gebruik van de regeling
voor teruggaaf van BPM door eerst tijdelijk in te schrijven in een ander
land binnen de EU/EER – met teruggaaf van BPM – gevolgd door export
naar een land buiten de EU/EER), ook qua budgettaire derving, is.
Daarmee is ook niet te beoordelen in hoeverre het gerechtvaardigd is om
naast situaties waarin sprake is van niet bedoeld gebruik, ook reguliere
situaties (waarin in het geheel geen sprake is van niet bedoeld gebruik)
met dit voorstel te treffen. Daarbij valt te denken aan de situatie waarin de
auto om legitieme redenen na een tijdelijke inschrijving weer teruggaat
naar het land van export of juist verder wordt geëxporteerd naar een
ander EU/EER-land.
De Afdeling adviseert in de toelichting de omvang van het probleem (ook
budgettair) te duiden, de rechtvaardiging van het voorstel met betrekking
tot reguliere situaties te motiveren, en het voorstel zo nodig aan te
passen.
b. Effectiviteit
Het voorstel en de toelichting gaan steeds uit van de situatie waarin een
auto eerst tijdelijk geëxporteerd wordt naar en ingeschreven wordt in een
ander land binnen de EU/EER (met teruggaaf van BPM) en vervolgens
wordt geëxporteerd naar een land buiten de EU/EER.
De Afdeling merkt op dat er niet wordt ingegaan op de situatie waarin –
ook met de opzet om te exporteren naar een land buiten de EU/EER –
eerst sprake is van een duurzame inschrijving in een ander land van de
EU/EER (hetgeen leidt tot een teruggaaf van BPM), kort daarna alsnog
gevolgd door een export naar een land buiten de EU/EER. Door eerst
duurzaam in te schrijven (en kort daarna toch te exporteren) kan derhalve
nog steeds een teruggaaf van BPM worden verkregen. Naar het de
Afdeling voorkomt zijn daarmee vraagtekens te plaatsen bij de effectiviteit
van het voorstel omdat niet bedoeld gebruik aldus mogelijk blijft.
Op basis van de voorliggende tekst van het voorstel is de effectiviteit van
het voorstel daarnaast in het geding (en blijft niet bedoeld gebruik
mogelijk) indien sprake is van tijdelijke kentekenbewijzen die wél in alle
opzichten voldoen aan de voorschriften van de Richtlijn kentekenbewijzen
(namelijk wanneer lidstaten géén gebruik maken van de in de Richtlijn
kentekenbewijzen beschreven bevoegdheid9 om voor tijdelijke kentekenbewijzen af te wijken van de voorschriften van de richtlijn).10
De Afdeling adviseert in de toelichting de effectiviteit van het voorstel
nader te motiveren, en het voorstel zo nodig aan te passen.

9
10

Artikel 1, tweede alinea, van de Richtlijn kentekenbewijzen.
In dat geval is bijlage I, punt V, onder (H), bij de Richtlijn kentekenbewijzen van belang,
ingevolge welke bepaling deel I van het kentekenbewijs de geldigheidsduur van de
inschrijving moet bevatten «indien niet onbeperkt».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

3

c. Vrij verkeer
De huidige wettelijke regeling, zoals opgenomen in de hiervoor
genoemde nota van wijziging (een tijdsevenredige teruggaaf van BPM), is
geformuleerd naar aanleiding van vele kritische kanttekeningen bij het
oorspronkelijke voorstel voor het Belastingplan 2007. Een van die
kanttekeningen betrof de opmerking van de Raad van State, luidende «Als
tegenhanger is met de tijdsevenredige BPM moeilijk te verenigen, dat bij
uitvoer van een in Nederland geregistreerde personenauto geen teruggaaf
van de belasting van personenauto’s en motorrijtuigen over de
restwaarde plaatsvindt. Dit kan ook worden gezien als een belemmering
van het vrije verkeer, aangezien daardoor wordt ontmoedigd om
personenauto’s over te brengen naar een andere lidstaat».11
Nu ingevolge het thans voorliggende voorstel de huidige regeling wordt
ingeperkt en niet langer in alle situaties (tijdsevenredig) BPM wordt
teruggegeven (maar alleen in situaties van duurzame inschrijving in een
andere lidstaat of een ander land van de EER), merkt de Afdeling ook
thans op dat deze inperking van de teruggaaf kan worden gezien als een
belemmering van het vrije verkeer. Daarvan lijkt te meer sprake nu het
voorstel, zoals hiervoor onder a is aangegeven, niet alleen tijdelijke
inschrijvingen treft waarin sprake is van niet bedoeld gebruik, maar ook
tijdelijke inschrijvingen waarin in het geheel geen sprake is van niet
bedoeld gebruik en waarin dus recht op teruggaaf zou behoren te
bestaan. De toelichting gaat niet op dit aspect in.
De Afdeling adviseert in de toelichting op het vorenstaande in te gaan.
Onverminderd het vorenstaande merkt de Afdeling het volgende op over
de vormgeving van het voorstel.
d. Vormgeving voorstel
Zoals hiervoor is aangegeven wordt BPM bij export volgens de toelichting
voortaan alleen nog maar teruggegeven indien de geëxporteerde auto
duurzaam is ingeschreven in een ander land binnen de EU/EER.12 De tekst
van het voorstel sluit daartoe aan bij de Richtlijn kentekenbewijzen door te
bepalen dat voor teruggaaf van de BPM inschrijving in een ander land van
de EU/EER moet plaatsvinden en dat als bewijs van die inschrijving door
de bevoegde autoriteit een kentekenbewijs wordt afgegeven dat «in alle
opzichten aan de voorschriften van die richtlijn voldoet».13
De toelichting op de tekst van het voorstel maakt vervolgens duidelijk dat
een kentekenbewijs dat afwijkt van de voorschriften van de Richtlijn
kentekenbewijzen, voortaan niet meer wordt geaccepteerd als basis voor
teruggaaf BPM en dat het daarbij «bijvoorbeeld» gaat om kentekenbewijzen die «veelal» bij de tijdelijke kortdurende inschrijving van motorrijtuigen worden afgegeven.14
Het is de Afdeling niet duidelijk welke de precieze reikwijdte is van de
tekst dat een kentekenbewijs «in alle opzichten aan de voorschriften van
die richtlijn voldoet», te meer niet door het gebruik in de toelichting van
de woorden «bijvoorbeeld» en «veelal». Voorts is het niet duidelijk in
hoeverre aan de voorschriften van de Richtlijn kentekenbewijzen wordt

11

Kamerstukken II 2006/07, 30 804, nr. 4, blz. 12.
Toelichting op artikel VII, onderdeel B, eerste volzin.
13
Artikel VII, onderdeel B.
14
Toelichting op artikel VII, onderdeel B, laatste en voorlaatste volzin.
12

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

4

voldaan in situaties waarin lidstaten gebruik maken van een
bevoegdheid15 om af te wijken van die richtlijn.
Daarnaast merkt de Afdeling op dat de tekst van het voorstel lijkt te zijn
ontleend aan artikel 1, tweede alinea, van de Richtlijn kentekenbewijzen
op grond waarvan lidstaten zich het recht voorbehouden «bij de tijdelijke
inschrijving van voertuigen documenten te gebruiken die mogelijkerwijze
niet in alle opzichten aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen».
Indien het de bedoeling is om dergelijke tijdelijke kentekenbewijzen niet
meer te accepteren als bewijs voor teruggaaf BPM, dan dient dat met een
verwijzing naar die richtlijnbepaling duidelijker tot uitdrukking te worden
gebracht in de tekst van het voorstel.
De Afdeling adviseert in de toelichting op het vorenstaande in te gaan en
het voorstel met inachtneming van het vorenstaande aan te passen.
1. Teruggaaf BPM bij export motorrijtuigen
a. Omvang probleem
Naar aanleiding van het advies van de Afdeling wordt in de memorie van
toelichting nader ingegaan op de omvang van het probleem.
De Belastingdienst heeft geconstateerd dat een deel van de uit Nederland
naar een ander land binnen de Europese Unie/Europese Economische
Ruimte (EU/EER) geëxporteerde motorrijtuigen direct nadat deze
motorrijtuigen kortdurend waren geregistreerd in dat andere land van de
EU/EER, wordt geëxporteerd naar een land buiten de EU/EER. Deze
kortdurende registratie in dat andere land binnen de EU/EER dient dan
uitsluitend het doel een teruggave van de belasting van personenauto’s
en motorrijwielen (BPM) te verkrijgen. Dit gebruik van de teruggaafregeling BPM acht het kabinet niet in overeenstemming met het doel van
die teruggaafregeling, namelijk het naar tijdsgelang teruggeven van de op
het motorrijtuig drukkende BPM indien dat motorrijtuig niet duurzaam in
Nederland is geregistreerd, maar wel duurzaam is geregistreerd in een
ander land van de EU/EER. Het kabinet acht dit op zichzelf al afdoende
rechtvaardiging om deze maatregel te nemen. De maatregel beoogt
voorts de teruggaafregeling in de BPM nauwer aan te laten sluiten bij de
bestaande Europese regelgeving inzake permanente kentekenbewijzen.
Op basis van een steekproef voor het jaar 2012 blijkt het te gaan om naar
schatting enkele tientallen miljoenen euro’s aan teruggaaf van BPM (bij
een export van circa 84.000 motorrijtuigen en een totale teruggaaf in 2012
van € 276 miljoen), louter op basis van een tijdelijke registratie in een
ander land van de EU/EER gevolgd door export naar een land buiten de
EU/EER. Dit spoort met geluiden uit de branche op dit punt.
Reguliere situaties worden door deze aanpassing niet geraakt. Bij een
normale export naar een ander land van de EU/EER, waar een motorrijtuig
duurzaam geregistreerd wordt, zal in dat land geen tijdelijke maar een
permanente registratie plaatsvinden en kan daarop in Nederland
teruggave van het in aanmerking komend deel van de op het motorrijtuig
rustende BPM worden verkregen. In de gevallen waarin toch een tijdelijk
kenteken wordt aangevraagd waarbij het motorrijtuig bijvoorbeeld via
Duitsland naar een ander EU-land wordt geëxporteerd om daar pas
definitief te worden geregistreerd, kan degene op wiens naam het
motorrijtuig in Nederland was geregistreerd alsnog binnen dertien weken
15

Zie bijvoorbeeld de bevoegdheid van lidstaten om extra gegevens op deel I van het kentekenbewijs te vermelden of nationale codes toe te voegen (bijlage I, punt VII, bij de Richtlijn
kentekenbewijzen).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

5

na het vervallen van de tenaamstelling in het kentekenregister het in
aanmerking komende deel van de op het motorrijtuig rustende BPM
terugvragen. Een periode van dertien weken voor de mogelijkheid tot het
doen van een verzoek om teruggave van BPM is in de praktijk voldoende
gebleken.
b. Effectiviteit
Het onbedoelde gebruik van de teruggaafregeling BPM doet zich met
name voor bij export op basis van een tijdelijke kentekenregistratie in een
ander land dan Nederland binnen de EU/EER. Een dergelijk gebruik van de
regeling wordt veroorzaakt doordat een tijdelijke kentekenregistratie vaak
op eenvoudige wijze, tegen lage kosten en met weinig administratieve
lasten in dat andere land binnen de EU/EER is te verkrijgen. Zo is het
mogelijk op grond van een dergelijk, tijdelijk kenteken een teruggaaf van
BPM te krijgen, terwijl het motorrijtuig – al dan niet rechtstreeks –
geëxporteerd wordt naar een land buiten de EU/EER.
Met deze maatregel wordt een drempel opgeworpen tegen dit
onbedoelde gebruik van de teruggaafregeling BPM. Uiteraard blijft het –
zoals de Afdeling terecht opmerkt – mogelijk om na een duurzame,
permanente kentekenregistratie in een ander land van de EU/EER het
motorrijtuig te exporteren naar een derde land buiten de EU/EER.
c. Vrij verkeer
In de huidige situatie wordt bij elke registratie in een ander land binnen de
EU/EER het in aanmerking komende deel van de op het motorrijtuig
drukkende BPM teruggegeven. Het Hof van Justitie van de Europese Unie
heeft in zijn beschikking van 27 juni 2006 bepaald dat Nederland alleen
een registratiebelasting mag heffen indien een motorrijtuig duurzaam in
Nederland wordt gebruikt.16 Nederland heeft er voor gekozen deze
beschikking uit te voeren door het in aanmerking komend deel van de op
het motorrijtuig drukkende BPM terug te geven wanneer het motorrijtuig
naar een ander land van de EU/EER wordt gebracht en aldaar (tijdelijk of
duurzaam) wordt geregistreerd. Deze regeling gaat evenwel verder dan
strikt noodzakelijk. Voor deze ruime uitleg, een koppeling aan de (tijdelijke
of duurzame) registratie en niet aan het duurzaam gebruik, is gekozen
vanuit overwegingen van uitvoerbaarheid door de Belastingdienst.
De onderhavige wijziging betekent dan ook geen belemmering van het
Europese vrij verkeer: voor een duurzaam geregistreerd motorrijtuig in
een ander land van de EU/EER blijft de teruggaafregeling onverminderd
van toepassing.
d. Vormgeving voorstel
Het doel van de voorgestelde aanpassing van artikel 14a van de Wet op de
belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (Wet BPM 1992) is
om het in aanmerking komende deel van het op een motorrijtuig
drukkende BPM terug te geven, indien dat motorrijtuig niet meer in
Nederland, maar in een ander land van de EU/EER is geregistreerd, maar
dan alleen in de situatie dat het betreffende motorrijtuig in dat andere
land van de EU/EER duurzaam is geregistreerd. Hierbij geldt dat voldaan
moet blijven worden aan het Europese recht ter zake van het heffen van
een registratiebelasting bij duurzaam gebruik van een motorrijtuig in
Nederland, namelijk de Richtlijn Kentekenbewijzen.
Zoals hiervoor gemeld is ervoor gekozen aan te sluiten bij kentekenregistraties op basis van de Richtlijn Kentekenbewijzen. Om te voorkomen dat
de artikel 1, tweede volzin, van die richtlijn bedoelde tijdelijke registraties
16

HvJ EG van 27 juni 2006, nr. C-242/05 (Van de Coevering), ECLI:EU:C:2006:430.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

6

ook zouden kunnen leiden tot teruggave van BPM was in de voorgestelde
aanpassing van artikel 14a van de Wet BPM 1992 opgenomen dat
kentekenbewijzen «in alle opzichten» moeten voldoen aan de
voorschriften van de richtlijn. Echter, in het licht van de opmerkingen van
de Afdeling en om verder te verduidelijken dat teruggave van BPM alleen
wordt verleend indien sprake is van permanente registratie in een ander
EU/EER-land zijn het voorstel van wet en de memorie van toelichting op
dit punt aangepast.
De praktijk van tijdelijke kentekenregistratie in de andere landen van de
EU/EER, al dan niet gevolgd door export naar andere landen buiten de
EU/EER, is zeer divers en weerbarstig. Om die reden zijn in de toelichting
woorden als «veelal» en «bijvoorbeeld» opgenomen.
2. Verlaagd tarief aardgas glastuinbouw
De Wet belastingen op milieugrondslag (hierna: Wbm) regelt dat voor de
energiebelasting een verlaagd tarief kan worden toegepast voor aardgas
dat wordt geleverd aan glastuinbouwbedrijven.17 De artikelsgewijze
toelichting op het voorstel maakt duidelijk dat dit verlaagde tarief
staatssteun vormt in de zin van artikel 107, eerste lid, van het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie, maar dat de Europese
Commissie toestemming heeft verleend om de regeling voor de periode
van 2015 tot en met 2024 te continueren.18 Volgens de toelichting is
daarbij door de Commissie wel gewezen op de voorwaarde dat dergelijke
staatssteun ingevolge de Richtsnoeren voor staatssteun ten behoeve van
milieubescherming en energie 2014–202019 niet mag worden verleend aan
ondernemingen in moeilijkheden, zoals gedefinieerd in paragraaf 2.2 van
de mededeling van de Europese Commissie betreffende Richtsnoeren
voor reddings- en herstructureringssteun aan niet-financiële ondernemingen in moeilijkheden.20
Het voorstel regelt daartoe dat het energiebedrijf het verlaagde tarief
alleen mag toepassen indien de verbruiker van het aardgas, blijkens een
aan de aardgasleverancier verstrekte verklaring, niet een onderneming in
moeilijkheden is als gedefinieerd in genoemde paragraaf 2.2.21
De Afdeling merkt op dat met deze verklaring van de verbruiker, het
antwoord op de vraag of sprake is van een onderneming in moeilijkheden
uitsluitend bij die verbruiker zelf ligt. De toelichting geeft geen antwoord
op de vraag welke de rol van de lidstaat (in casu Nederland) is als het gaat
om het controleren van die verklaring met het oogmerk te voorkomen dat
door toepassing van het verlaagde tarief niet toegestane en terugvorderbare staatssteun wordt verleend aan een onderneming in moeilijkheden.
De Afdeling adviseert de toelichting aan te vullen.
2. Verlaagd tarief aardgas glastuinbouw
Naar aanleiding van de opmerkingen van de Afdeling over het verlaagde
tarief voor aardgas in de glastuinbouw, zijn het voorstel van wet en de
memorie van toelichting aangepast.

17

Artikel 60 van de Wbm.
Toelichting op artikel IX, onderdeel G.
PbEU 2014, C 200.
20
PbEU 2014, C 249.
21
Artikel IX, onderdeel G.
18
19

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

7

Met de in het voorstel van wet opgenomen aanvullende voorwaarde voor
het verlaagde energiebelastingtarief voor de glastuinbouw wordt beoogd
dit tarief niet van toepassing te laten zijn op leveringen van aardgas aan
ondernemingen in moeilijkheden als bedoeld in de desbetreffende
richtsnoeren van de Europese Commissie.22 Volgens de formulering in
deze richtsnoeren gaat het kort gezegd om ondernemingen die zonder
staatssteun vrijwel zeker gedoemd zijn op korte of middellange termijn te
verdwijnen. Het kabinet erkent dat de voorgestelde regeling de verantwoordelijkheid voor de invulling van deze voorwaarde sterk legt bij de
betrokken glastuinders zelf. Ook van de zijde van de glastuinbouwsector
en de energiebedrijven is er onlangs op gewezen dat een aantal bezwaren
kleeft aan deze opzet, waarbij de deelnemende glastuinders een verklaring
aan het energiebedrijf moeten verstrekken dat zij geen onderneming in
moeilijkheden zijn. Zo zou de gevraagde verklaring leiden tot relatief hoge
administratieve lasten bij alle glastuinbouwbedrijven en een aanvullende
administratie vereisen bij de betrokken energiebedrijven.
Gezien deze bedenkingen en gezien hetgeen de Afdeling ter zake opmerkt,
wordt de voorgestelde regeling zodanig bijgesteld dat meer wordt
aangesloten bij in de praktijk bestaande signaleringen van ondernemingen in moeilijkheden. Daarbij kan worden gedacht aan een afwijzing
door de Belastingdienst van een verzoek om kwijtschelding of uitstel van
betaling in verband met betalingsproblemen, omdat de Belastingdienst
het bedrijf niet levensvatbaar acht, de uitspraak van een rechtbank dat
surseance van betaling wordt verleend of dat het bedrijf in staat van
faillissement verkeert, of het feit dat de tuinder structureel niet aan zijn
financiële verplichtingen jegens de gasleverancier voldoet. Een verklaring
van iedere deelnemende tuinder is in deze opzet niet meer nodig,
evenmin als een periodieke herijking van ieder bedrijf. Wel zal de
glastuinder in bepaalde situaties, zoals hiervoor geschetst, schriftelijk aan
het energiebedrijf moeten melden dat hij niet langer voldoet aan de
voorwaarden voor toepassing van het verlaagde tarief. Bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur zal het voorgaande nader worden
uitgewerkt. Vergeleken met de eerder voorgestelde regeling is deze opzet
doelgerichter en minder belastend voor zowel glastuinders als energiebedrijven.
Gezien de herformulering van deze voorwaarde voor toepassing van het
verlaagde tarief voor de glastuinbouw, is de voorgestelde vergelijkbare
redactionele aanpassing van artikel 66, derde lid, van de Wet belastingen
op milieugrondslag niet meer opportuun. De wijziging van dit artikel met
betrekking tot de teruggaaf van energiebelasting aan energie-intensieve
bedrijven blijft daarom beperkt tot een actualisering van de in dat derde
lid genoemde verordening van de Europese Commissie.23
3. Redactionele kanttekeningen
De Afdeling verwijst naar de bij dit advies behorende redactionele bijlage.
3. Redactionele kanttekeningen
Aan de redactionele kanttekeningen die de Afdeling in overweging geeft
in de bijlage bij haar advies is gevolg gegeven, met uitzondering van de
redactionele kanttekening inzake het inmiddels gewijzigde artikel IX,

22

Mededeling van de Europese Commissie betreffende Richtsnoeren voor reddings- en
herstructureringssteun aan niet-financiële ondernemingen in moeilijkheden, PB EU C 249 van
31 juli 2014.
23
Artikel IX, onderdeel I, van het voorstel van wet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

8

onderdeel G, waardoor de redactionele kanttekening bij dat artikel niet
meer relevant is.
Van de gelegenheid is gebruikgemaakt om het voorstel van wet aan te
vullen met enkele ondergeschikte technische wijzigingen. Voorts is een
aantal redactionele en technische verbeteringen in het voorstel van wet en
de memorie van toelichting aangebracht.
De Afdeling advisering van de Raad van State geeft U in overweging het
voorstel van wet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
nadat met het vorenstaande rekening zal zijn gehouden.
De vice-president van de Raad van State,
J.P.H. Donner
Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal te zenden.
De Staatssecretaris van Financiën,
E.D. Wiebes

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

9

Redactionele bijlage bij het advies van de Afdeling advisering van
de Raad van State betreffende no. W06.15.0073/III
–

–

In het in artikel IX, onderdeel G, opgenomen artikel 60, tweede lid
(nieuw), van de Wbm «blijkens een door hem verstrekte verklaring»
wijzigen in «blijkens een door hem aan de aardgasleverancier
verstrekte verklaring», in overeenstemming ook met de toelichting op
genoemd onderdeel G.
In artikel XX, zesde lid, «artikel IX, onderdelen B en F» wijzigen in:
artikel IX, onderdelen B, C en F.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 220, nr. 4

10