Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 3293

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 4 februari 2022
Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij 9 fiches die
werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissie
voorstellen (BNC).
Fiche: Prüm II-verordening (Kamerstuk 22 112, nr. 3292)
Fiche: Richtlijn informatie-uitwisseling rechtshandhavingsautoriteiten
Fiche: Mededeling Actieplan Sociale Economie (Kamerstuk 22 112,
nr. 3294)
Fiche: Raadsaanbeveling individuele leerrekeningen (Kamerstuk 22 112,
nr. 3295)
Fiche: Mededeling en Raadsbesluit haatzaaiende uitlatingen en haatmisdrijven (Kamerstuk 22 112, nr. 3296)
Fiche: Raadsaanbeveling operationele politiesamenwerking (Kamerstuk
22 112, nr. 3297)
Fiche: Herziening van de Schengengrenscode (Kamerstuk 22 112, nr. 3298)
Fiche: Mededeling en Richtlijn Platformwerk (Kamerstuk 22 112, nr. 3299)
Fiche: Verordening anti-dwang instrument (Kamerstuk 22 112, nr. 3300)
De Minister van Buitenlandse Zaken,
W.B. Hoekstra

kst-22112-3293
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2022

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

1

Fiche: Richtlijn informatie-uitwisseling rechtshandhavingsautoriteiten
1. Algemene gegevens
a) Titel voorstel
Directive on information exchange between law enforcement
authorities of Member States, repealing Council Framework Decision
2006/960/JHA
b) Datum ontvangst Commissiedocument
8 december 2021
c) Nr. Commissiedocument
COM(2021) 782
d) EUR-Lex
EUR-Lex – 52021PC0782 – EN – EUR-Lex (europa.eu)
e) Nr. impact assessment Commissie en Opinie Raad voor Regelgevingstoetsing
SWD(2021) 374
f) Behandelingstraject Raad
Raad Justitie en Binnenlandse Zaken
g) Eerstverantwoordelijk ministerie
Ministerie van Justitie en Veiligheid
h) Rechtsbasis
Artikel 87, lid 2, sub a, Verdrag betreffende de Werking van de
Europese Unie (VWEU)
i) Besluitvormingsprocedure Raad
Gekwalificeerde meerderheid
j) Rol Europees Parlement
Medebeslissing
2. Essentie voorstel
a) Inhoud voorstel
Op 8 december jl. publiceerde de Commissie een voorstel voor een
richtlijn inzake informatie-uitwisseling tussen rechtshandhavingsautoriteiten van lidstaten (hierna: de richtlijn). Deze richtlijn heeft tot doel het
bestaande EU-rechtskader te consolideren in één enkel rechtsinstrument
voor informatie-uitwisseling. De richtlijn vervangt het zogenoemde
Zweeds Kaderbesluit1 (ZKb) uit 2006 en bevat daarnaast bepalingen die
voortkomen uit verschillende niet-bindende richtsnoeren van de Raad. Het
voorstel stelt organisatorische en procedurele aspecten van informatieuitwisseling tussen rechtshandhavingsinstanties in de EU vast, om zo bij
te dragen aan de effectieve en efficiënte uitwisseling van informatie. Het
voorstel is gepresenteerd naast een voorstel voor een Raadsaanbeveling
over operationele grensoverschrijdende politiesamenwerking, een
voorstel voor aanpassing van het Prüm-kader voor informatie-uitwisseling
en een herziening van de Schengengrenscode.2 Samen moeten deze
voorstellen bijdragen aan een volledig functionerend en weerbaar
Schengen en de lidstaten ondersteunen in de strijd tegen ernstige en
georganiseerde criminaliteit en terrorisme.
Met deze richtlijn wil de Commissie drie doelen bereiken. Ten eerste wil
de Commissie ervoor zorgen dat lidstaten gelijkwaardige toegang hebben
tot informatie die in andere lidstaten beschikbaar is met het oog op het
1

Kaderbesluit 2006/960/JBZ van de Raad van 18 december 2006 betreffende de vereenvoudiging
van de uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de rechtshandhavingsautoriteiten van
de lidstaten van de Europese Unie.
2
Uw Kamer wordt separaat over deze voorstellen geïnformeerd middels BNC-fiches.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

2

voorkomen, onderzoeken en opsporen van strafbare feiten en het
uitvoeren van strafrechtelijke operaties. Het onduidelijke karakter van het
Zweeds Kaderbesluit zorgde er volgens de Commissie voor dat nationale
wetgeving de effectiviteit van grensoverschrijdende informatieuitwisseling in de weg zat. Om die reden stelt de Commissie voor om de
bepalingen uit het ZKb in lijn te brengen met de richtlijn betreffende
gegevensbescherming in de rechtshandhaving3 en de bepalingen te
verduidelijken en te vereenvoudigen. Hiermee voert de richtlijn ook een
aantal veranderingen door.
De grootste verandering ziet op de aanpassing van de termijnen
waarbinnen lidstaten moeten reageren op verzoeken om informatie. De
huidige regels in het ZKb maken onderscheid tussen verzoeken om
informatie die is opgeslagen in een voor een rechtshandhavingsautoriteit
rechtstreeks toegankelijke databank en informatie waarvoor dat niet het
geval is. Binnen de eerste categorie wordt onderscheid gemaakt tussen
urgente verzoeken (reactie binnen 8 uur) en niet-urgente verzoeken
(reactie binnen een week). Voor informatie die niet direct toegankelijk is, is
de reactietermijn twee weken. In de nieuwe richtlijn wordt het belangrijkste onderscheid daarentegen gemaakt tussen urgente en niet-urgente
verzoeken. Binnen urgente verzoeken kan het gaan om een verzoek om
informatie waarvoor geen gerechtelijke toestemming nodig is (reactie
binnen 8 uur) of waar dat wel het geval is (reactie binnen drie dagen).
Voor alle niet-urgente verzoeken geldt een termijn van een week, met de
uitzondering dat een lidstaat hiervan mag afwijken voor zover dit nodig is
voor het verkrijgen van gerechtelijke toestemming. In dat laatste geval
moet de bevraagde lidstaat de vragende lidstaat meteen informeren over
de vertraging en op de hoogte houden.
De richtlijn omvat daarnaast enkele regels met betrekking tot informatieuitwisseling, bijvoorbeeld ten aanzien van de spontane verstrekking van
informatie aan een andere lidstaat. Ten opzichte van het ZKb zijn daarbij
de gronden aangepast op basis waarvan lidstaten die informatie
verstrekken. Slechts de bewoording (van feitelijke naar objectieve
gronden) is aangepast en dit wordt niet verder uitgelegd.
Ten tweede wil de Commissie gemeenschappelijke minimumeisen
vaststellen met betrekking tot de samenstelling, structuur, verantwoordelijkheden, personeel en technische capaciteiten van de Single Point of
Contacts (SPOCs) van de lidstaten, om zo voor meer tijdige en effectieve
coördinatie van de informatiedeling tussen lidstaten vanuit de SPOCs te
zorgen. Zo moeten SPOCs onder andere 24/7 beschikbaar zijn en worden
uitgerust met voldoende personeel en middelen om de taken op grond
van deze richtlijn uit te kunnen voeren. Aanvullend hierop vereist het
voorstel om een elektronisch Case Management System (CMS) in te
stellen waarmee de SPOC de taken onder de richtlijn kan uitvoeren. Het
voorstel stelt eisen voor het CMS zoals het kunnen vastleggen van
inkomende en uitgaande informatieverzoeken en andere communicatie
met SPOCs of rechtshandhavingsautoriteiten van andere lidstaten die
verband houden met zulke verzoeken, het verzekeren van adequate en
tijdige opvolging van informatieverzoeken en interoperabiliteit met de
Secure Information Exchange Network Application (SIENA).4 Daarnaast

3

Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende
de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de
opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en
betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ
van de Raad.
4
Communicatiekanaal tussen de lidstaten onder beheer van Europol.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

3

moet het CMS statistieken bijhouden van informatie-uitwisseling onder
deze richtlijn met als doel monitoring, in het bijzonder met het oog op de
jaarlijkse rapporteringsverplichting aan de Commissie die de richtlijn
voorschrijft.
Ten derde wil de Commissie een wildgroei aan communicatiekanalen,
vertragingen en hiaten in de informatie-uitwisseling voorkomen door te
vereisen dat lidstaten SIENA gebruiken voor alle informatieverzoeken, het
aanleveren van informatie en voor andere communicatie die daarmee
verband houdt. De SPOC en rechtshandhavingsautoriteiten dienen een
directe verbinding met SIENA te hebben. Bovendien schrijft de richtlijn
voor dat Europol in kopie moet staan bij alle communicatie in relatie tot
informatieverzoeken, voor zover het informatieverzoeken betreft over
delicten die binnen de reikwijdte van het mandaat van Europol vallen.
b) Impact assessment Commissie
Het impact assessment van de Commissie benoemt de drie problemen
ten aanzien van informatie-uitwisseling tussen rechtshandhavingsautoriteiten die hebben geleid tot de drie voorstellen die hierboven zijn
beschreven. De Commissie heeft op basis van de beschikbare data en
resultaten van een stakeholderconsultatie drie beleidsopties omschreven
per doelstelling die uit een aantal maatregelen bestaan om de gewenste
doelstellingen te bereiken. Deze doelstellingen zijn het faciliteren van
voldoende toegang tot informatie, ervoor zorgen dat alle lidstaten
beschikken over een effectief functionerend SPOC en het instellen van een
verplicht standaardcommunicatiekanaal voor de uitwisseling van
rechtshandhavingsinformatie tussen lidstaten. De Commissie beschrijft in
het impact assessment ook enkele andere opties dan de bovengenoemde
voorstellen die zij heeft overwogen, maar uiteindelijk niet heeft
opgenomen in het voorstel. Zo is bijvoorbeeld de verdergaande harmonisatie van regels voor SPOCs verworpen in het licht van de proportionaliteit van dat voorstel. De Commissie concludeert dat de voorstellen die
wel zijn opgenomen in de richtlijn voldoen aan de voorwaarden van een
positieve impact op burgers, nationale overheden en fundamentele
rechten, dat deze (financieel) haalbaar zijn en proportioneel om de
beoogde doelen te bereiken.
3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel
a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein
Het kabinet hecht groot belang aan de uitwisseling van informatie in
Europees verband ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende
criminaliteit. Het kabinet vindt het tevens belangrijk dat de EU informatieuitwisselingprocessen effectief en efficiënt zijn waardoor eindgebruikers
zoals politieambtenaren, sneller en vollediger informatie beschikbaar
hebben om hun taken te kunnen uitoefenen. Tegelijkertijd is het kabinetsbeleid erop gericht om enerzijds de veiligheid te waarborgen en anderzijds de grondrechten van het individu te beschermen.5 Het kabinet ziet
een goede kwaliteit van informatie als essentiële voorwaarde voor het
gebruik van systemen en het uitwisselen van informatie. Dat vereist ook
aandacht voor de menselijke factor in de verwerking van gegevens. Voor
het kabinet is tevens van belang dat Europese wetgeving die betrekking
heeft op rechtshandhavingsautoriteiten voldoende ruimte biedt voor
flexibiliteit, gezien de verschillen in nationale inrichting tussen de lidstaten
verband houdend met hun verschillende rechtssystemen en maatschappelijke en culturele achtergrond.
5

Kamerstuk 22 112, nr. 2479.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

4

b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel
Het kabinet verwelkomt de consolidatie en vereenvoudiging van de regels
voor informatie-uitwisseling tussen rechtshandhavingsautoriteiten.
Daarbij onderschrijft het kabinet de principes van beschikbaarheid,
gelijkwaardige toegang en vertrouwelijkheid zoals beschreven in de
richtlijn. Dit is in lijn met artikel 5:3 van het Besluit politiegegevens.6 Dat
bepaalt dat personen of instanties die zijn belast met de voorkoming en
opsporing van strafbare feiten in een andere lidstaat, politiegegevens
onder gelijke voorwaarden als aan politieambtenaren in Nederland
kunnen ontvangen, voor zover zij deze behoeven voor een goede
uitvoering van die taak en behoudens enkele uitzonderingen. Het kabinet
tekent wel aan dat de gronden om informatie te weigeren in de richtlijn op
dit punt minder ruimte lijken te bieden dan het Besluit politiegegevens en
andere bestaande EU instrumenten. Het kabinet zal zich ervoor inzetten
om op dit punt de ruimte te behouden die nodig is voor de rechtshandhavingsautoriteiten om op basis van een proportionaliteitstoets een
informatieverzoek te weigeren.
Het kabinet heeft begrip voor de keuze van de Commissie om de
termijnen waarbinnen lidstaten moeten reageren op verzoeken om
informatie aan te scherpen. Daarbij moet wel rekening worden gehouden
met de mogelijkheden en consequenties voor de operationele praktijk. Het
kabinet heeft in dat kader zorgen bij de haalbaarheid van de nieuwe
termijnen en de mogelijke gevolgen voor de capaciteit bij het OM en
politie. Anderzijds zal een functioneel CMS enige extra vraag naar
capaciteit kunnen verminderen. Het kabinet tekent tevens aan dat er
operationeel moet worden bezien of het nodig is om te pleiten voor het
opnemen van een voorbehoud bij de termijnen waar men afhankelijk is
van een ketenpartner voor het ontvangen van, of toestemming krijgen
voor het delen van de verzochte informatie.
Het kabinet heeft ook vragen bij de aanpassing van de gronden op basis
waarvan lidstaten spontaan informatie kunnen verstrekken (feitelijk versus
objectief). Het is nog onduidelijk wat met deze aanpassing beoogd wordt.
Het kabinet zal hierover verduidelijking vragen aan de Commissie en
informeren of de Commissie van plan is een handboek te maken zoals dat
bestaat voor het Schengen Informatiesysteem.
Met betrekking tot de gemeenschappelijke minimumeisen aangaande de
samenstelling, structuur, verantwoordelijkheden, personeel en technische
capaciteiten van SPOCs onderschrijft het kabinet het belang van goed
werkende SPOCs in alle lidstaten. In de aanloop naar dit voorstel heeft het
kabinet zich echter uitgesproken tegen het bindende karakter van de
minimumvereisten. Politieorganisaties in de EU zijn niet op dezelfde
manier georganiseerd, hebben te maken met verschillende rechtsstelsels
en de wijze van samenwerking met andere opsporingsautoriteiten
verschilt vaak. Het kabinet is wel voorstander van de voorgestelde 24/7
beschikbaarheid van SPOCs. Het kabinet is daarnaast van mening dat alle
verzoeken en antwoorden in het kader van de richtlijn bij voorkeur via de
SPOC verzonden zouden moeten worden en slechts bij uitzondering in
afgebakende omstandigheden ook door rechtshandhavingsautoriteiten
met kopie aan de SPOC. Het huidige voorstel van de Commissie laat meer
ruimte voor verzoeken en antwoorden door de rechtshandhavingsautoriteiten.
Ten aanzien van het instellen van een elektronisch Case Management
Systeem (CMS) onderschrijft het kabinet de wens voor een goed-werkend,
alomvattend en interoperabel systeem ter ondersteuning van het werk
van de SPOCs. Het kabinet heeft nog wel twijfels bij de haalbaarheid van
het bouwen van een CMS dat binnen twee jaar operabel is en voldoet aan
alle vereisten zoals gesteld in de richtlijn, mede met het oog op de al
6

wetten.nl – Regeling – Besluit politiegegevens – BWBR0023086 (overheid.nl).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

5

lopende trajecten zoals de doorontwikkeling van het Landelijk Uniform
Registratiesysteem voor Internationale Rechtshulpverzoeken (LURIS).
Het kabinet is geen voorstander van het voorstel om voor de uitwisseling
op grond van deze richtlijn uitsluitend gebruik te maken van het communicatiekanaal SIENA. Hoewel het kabinet voorstander is van gestroomlijnde communicatie tussen de lidstaten, tussen de lidstaten en Europol en
het gebruik van SIENA als voorkeurskanaal, houdt het kabinet graag
ruimte om andere communicatiekanalen te gebruiken dan SIENA wanneer
een situatie zich voordoet waarin de Nederlandse rechtshandhavingsautoriteiten of de SPOC oordelen dat een andere vorm van communicatie,
zoals via een liaison officer, geschikter is op dat moment. Bovendien zou
standaard gebruik van SIENA een herinrichting van de Europol National
Unit (ENU), Team Interpol en technische aanpassingen noodzakelijk
maken.
Het kabinet is niet overtuigd van de noodzaak en vindt het niet wenselijk
om Europol een kopie te geven van alle communicatie in relatie tot
informatieverzoeken, voor zover het informatieverzoeken betreft over
delicten die binnen de reikwijdte van het mandaat van Europol vallen.
Over het algemeen steunt het kabinet het beleid om Europol als centraal
informatiepunt van de EU beter in positie te brengen door meer informatie met Europol te delen. Met dit voorstel zou Europol echter ook
inzicht krijgen in al het bilaterale contact tussen de lidstaten. Daarnaast is
het onduidelijk met welk doel Europol de informatie ontvangt en of de
informatie via Europol ook toegankelijk is voor andere lidstaten. Het breed
verspreiden van informatie over opsporingsonderzoeken zorgt voor
onnodige risico’s. Indien hiertoe wordt besloten zou er daarom in ieder
geval ruimte moeten zijn voor uitzonderingen, vergelijkbaar met de
bepalingen in de Europol verordening, wanneer bijvoorbeeld de
betrokken lidstaat acht dat het welslagen van een lopend onderzoek of de
veiligheid van een natuurlijk persoon in gevaar wordt gebracht door het
kopie geven van de informatie.
c) Eerste inschatting van krachtenveld
In algemene zin bestaat er brede steun onder de lidstaten voor het
moderniseren en stroomlijnen van informatie-uitwisseling tussen
rechtshandhavingsautoriteiten van de EU. In 2020 nam de Raad Raadsconclusies aan die zagen op interne veiligheid en Europese politiesamenwerking7, waar onder andere het verbeteren van informatiemanagement
en het optimaliseren van het gebruik van bestaande instrumenten en
afspraken aan bod kwamen, alsmede SPOCs, SIENA en de rol van
Europol. Het voorstel van de Commissie is mede tot stand gekomen naar
aanleiding van een publieke consultatie en verschillende focusgroepen en
workshops met experts van de lidstaten en andere partijen. De precieze
uitwerking van het voorstel zal evenwel naar verwachting nog discussie
vergen. Tijdens een eerste bespreking gaven enkele lidstaten aan twijfels
te hebben bij het artikel dat lidstaten verplicht Europol vrijwel altijd in
kopie mee te nemen en het voorstel ten aanzien van SIENA als verplicht
kanaal voor alle communicatie die betrekking heeft op informatieverzoeken.
De positie van het Europees Parlement specifiek ten aanzien van dit
voorstel is nog niet bekend. Wel is bekend dat het Europees Parlement
veel waarde hecht aan het recht op privacy. Het ligt daarom voor de hand
dat het parlement dit voorstel in dat licht zal bezien.

7

Council Conclusions on Internal Security and European Police Partnership https://
data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-13083-2020-REV-1/en/pdf.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

6

4. Beoordeling bevoegdheid, subsidiariteit en proportionaliteit
a) Bevoegdheid
Het oordeel van het kabinet met betrekking tot de bevoegdheid is positief.
Het voorstel is gebaseerd op artikel 87, lid 2, sub a, VWEU. Dit artikel geeft
de EU de bevoegdheid om volgens de gewone wetgevingsprocedure
maatregelen vast te stellen voor de verzameling, opslag, verwerking,
analyse en uitwisseling van relevante informatie voor politiële samenwerking binnen de Unie. Het kabinet kan zich vinden in deze rechtsgrondslag. Op het terrein van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht is
sprake van een gedeelde bevoegdheid tussen de EU en de lidstaten (zie
artikel 4, lid 2, onder j VWEU).
b) Subsidiariteit
Het oordeel van het kabinet met betrekking tot de subsidiariteit is positief.
De richtlijn heeft tot doel de informatie-uitwisseling ter bestrijding van
grensoverschrijdende criminaliteit te verbeteren. Gezien de grensoverschrijdende aard van deze uitwisseling kan dit onvoldoende door de
lidstaten op centraal, regionaal of lokaal niveau worden verwezenlijkt en
kan de verbetering van de informatie-uitwisseling beter op EU-niveau
worden bereikt. Een wijziging van bestaande EU-regelgeving kan
bovendien slechts op Eu-niveau plaatsvinden. Om deze redenen is
optreden op EU niveau gerechtvaardigd.
c) Proportionaliteit
Het oordeel van het kabinet met betrekking tot de proportionaliteit is
positief, met kanttekeningen. De richtlijn heeft tot doel de informatieuitwisseling tussen lidstaten horizontaal te verbeteren. Het voorgestelde
optreden is voor een deel geschikt om deze doelstelling te bereiken. Het
vereenvoudigen van de termijnen is geschikt om de informatieuitwisseling te verbeteren en de uitzondering op de termijnen waar dit
nodig is om gerechtelijke toestemming in de betreffende lidstaat te
verkrijgen respecteert de juridische werkelijkheid in de lidstaten. De in de
richtlijn gestelde eisen voor een CMS gaan niet verder dan noodzakelijk
om een gelijk speelveld tussen lidstaten te creëren vanuit een technisch
en praktisch perspectief. Het vaststellen van minimumeisen voor de
inrichting van de SPOCs is bovendien proportioneel, omdat dit noodzakelijk is voor het voorkomen van onnodige vertraging. Wat het kabinet
betreft moet de inhoud van deze minimumeisen wel meer ruimte bieden
voor flexibiliteit. Het kabinet is geen voorstander van het exclusieve
gebruik van SIENA. Het was reeds de praktijk dat SIENA door lidstaten als
voorkeurskanaal werd gehanteerd. Het vastleggen van dit kanaal voor alle
uitwisseling is niet nodig en kan juist contraproductief zijn voor het door
de Commissie beoogde doel wanneer een lidstaat in voorkomend geval
een ander communicatiekanaal sneller of geschikter acht voor het
doorgeven van bepaalde informatie. De verplichting om Europol in kopie
te zetten voor alle communicatie waar het informatieverzoeken betreft
over delicten die binnen de reikwijdte van het mandaat van Europol vallen
acht het kabinet tevens niet proportioneel, omdat onvoldoende duidelijk is
wat de noodzaak is voor Europol om over (een deel van) deze informatie
te beschikken en met welk doel deze aan Europol zal worden verstrekt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

7

5. Financiële consequenties, gevolgen voor regeldruk, concurrentiekracht en geopolitieke aspecten
a) Consequenties EU-begroting
Dit wetgevingsinitiatief zou gevolgen hebben voor de IT-kosten in de
lidstaten. De Commissie geeft aan dat deze worden begroot op een totaal
van maximaal EUR 11,5 miljoen voor de hele EU. Deze kosten zouden
worden gedekt door de programma’s van de lidstaten in het kader van het
Internal Security Fund (ISF).
Het kabinet is van mening dat de benodigde EU-middelen gevonden
dienen te worden binnen de in de Raad afgesproken financiële kaders van
de EU-begroting 2021–2027 en dat deze moeten passen bij een prudente
ontwikkeling van de jaarbegroting.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/ of
medeoverheden
De voorstellen met betrekking tot het opzetten van een Case Management
System en aansluiting op SIENA zullen volgens het voorstel via de
EU-begroting worden bekostigd. Dat laat onverlet dat de aansluiting op
deze voorzieningen door lidstaten bijvoorbeeld andere ICT-matige
(hardware en software) en personeelsmatige gevolgen kan hebben en dat
naar verwachting werkprocessen zullen moeten worden aangepast. Dat
zal ook leiden tot kosten voor Nederland, die nog nader in kaart moeten
worden gebracht. Budgettaire gevolgen worden ingepast op de begroting
van het beleidsverantwoordelijke departement, conform de regels van de
budgetdiscipline.
c) Financiële consequenties en gevolgen voor regeldruk voor bedrijfsleven
en burger
N.v.t.
d) Gevolgen voor concurrentiekracht en geopolitieke aspecten
Er zijn geen gevolgen voor de concurrentiekracht. Ten aanzien van
geopolitieke aspecten stelt dit voorstel door het verbeteren van de
informatie-uitwisseling de EU beter in staat als mondiale speler in de
strijd tegen grensoverschrijdende criminaliteit haar belangen te borgen en
weerbaar te zijn in een onderling verbonden wereld.
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
Een richtlijn is verbindend en zal mogelijk wijziging vereisen van de Wet
politiegegevens en/of de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens.
b) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen, incl. NL-beoordeling
daarvan
N.v.t.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

8

c) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en besluiten) met
commentaar t.a.v. haalbaarheid
De voorgestelde implementatietermijn van de richtlijn is twee jaar. Voor
het artikel over het gebruik van SIENA staat een implementatietermijn van
vier jaar. De haalbaarheid hiervan zal nader in kaart moeten worden
gebracht en is afhankelijk van de inspanningen die geleverd moeten
worden, in het bijzonder ten aanzien van de inrichting van de SPOC en het
vormgeven van een CMS.
d) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
De richtlijn verplicht de Commissie om de implementatie van de richtlijn
drie jaar na inwerkingtreding te evalueren. Tevens verplicht de richtlijn de
Commissie om na vijf jaar na inwerkingtreding een rapport naar het
Europees Parlement en de Raad te sturen die de effectiviteit Richtlijn
evalueert. Hierin zal de Commissie de informatie die door lidstaten wordt
aangeleverd en andere relevante informatie ten aanzien van de implementatie van de richtlijn meenemen. Op basis van deze evaluatie beslist de
Commissie over passende follow-up acties, inclusief een wetgevend
voorstel indien dit noodzakelijk blijkt.
e) Constitutionele toets
Het voorstel is in overeenstemming met de Europese Verdragen en het
Grondrechtenhandvest, alsook de Nederlandse Grondwet. Het voorstel
heeft op onderdelen mogelijk impact op de bescherming van grondrechten, met name de bescherming van persoonsgegevens. Het kabinet
hecht daarom zwaar aan het oordeel van de Europese Toezichthouder
voor gegevensbescherming over de verenigbaarheid van het voorstel met
vigerende EU-wetgeving. Tegelijkertijd is het voorstel erop gericht om de
veiligheid te waarborgen.
7. Implicaties voor uitvoering en/of handhaving
De uitvoeringsgevolgen zullen nader in kaart moeten worden gebracht. De
voorstellen borduren op de bestaande situatie voort maar zullen wijzigingen aanbrengen zoals de inrichting van SPOCs, informatieverstrekking
aan Europol en het aanpassen/ontwikkelen van een CMS dat voldoet aan
de vereisten van de richtlijn. Dit zal wijzigingen van de nationale
IT-architectuur en werkprocessen inhouden en extra capaciteit vergen van
de betrokken diensten.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
Geen implicaties voor ontwikkelingslanden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 22 112, nr. 3293

9