Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2023–2024

36 425

Wijziging van de Wet op de
vennootschapsbelasting 1969 en enige andere
wetten tot codificatie en aanvulling van het
fiscale kwalificatiebeleid inzake buitenlandse
rechtsvormen en tot afschaffing van de
zelfstandige belastingplicht van de open
commanditaire vennootschap (Wet fiscaal
kwalificatiebeleid rechtsvormen)

Nr. 9

GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID OMTZIGT TER
VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 8
Ontvangen 24 oktober 2023
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
In artikel I, onderdeel A, vervalt het voorgestelde artikel 1.11, derde lid.
II
In artikel I, onderdeel B, vervalt het voorgestelde artikel 2.14bis, vijfde
lid.
III
In artikel II, onderdeel A, vervalt het voorgestelde artikel 1a, derde lid.
IV
Artikel III, onderdeel A, subonderdeel 5, wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef wordt «vijf leden» vervangen door «vier leden».
2. Het voorgestelde vijftiende lid vervalt.
V
Artikel IV, onderdeel 7, wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef wordt «worden twee leden» vervangen door «wordt een
lid».
2. Het voorgestelde tiende lid vervalt.

kst-36425-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2023

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 36 425, nr. 9

1

Toelichting
In de Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen wordt geregeld dat
voor buitenlandse rechtsvormen op basis van de rechtsvormvergelijkingsmethode wordt bepaald of belastingplicht bestaat voor de vennootschapsbelasting, de dividendbelasting en de bronbelasting. Bepaald moet
worden of een buitenlandse rechtsvorm vergelijkbaar is met een
Nederlands nv of bv en daarmee fiscaal zelfstandig is, of vergelijkbaar is
met een Nederlandse maatschap, vof of cv en daarmee fiscaal transparant
is. Voor buitenlandse rechtsvormen die onvergelijkbaar zijn met een
Nederlandse rechtsvorm geldt dat zij bij vestiging in Nederland altijd
fiscaal zelfstandig zijn (de vaste methode) en in andere gevallen
Nederland aansluit bij de kwalificatie in het land van vestiging (de
symmetrische methode).
De rechtsvormvergelijkingsmethode geldt reeds onder huidig recht,
maar wordt met het wetsvoorstel voorzien van een expliciete wettelijke
basis. Het wetsvoorstel geeft geen kaders hoe de vergelijking met
Nederlandse rechtsvormen moet plaatsvinden. Anders dan onder huidig
recht wordt de beslissing hierover gedelegeerd. Dat staat echter op
gespannen voet met art. 104 Grondwet, omdat het hier gaat om de
vaststelling van de belastingplicht van buitenlandse rechtsvormen.1 Uit de
grondwetsgeschiedenis blijkt dat de kring van belastingplichtigen moet
worden neergelegd in een wet in formele zin en niet in een algemene
maatregel van bestuur.2 Het amendement strekt ertoe dit gebrek in het
wetsvoorstel te repareren door de desbetreffende delegatiebepalingen te
laten vervallen, zodat de belastingplicht uitsluitend bepaald wordt op
basis van de open normen uit de wet. Een open norm levert geen
spanning op met de Grondwet en kan bij onduidelijkheid door de rechter
van uitleg worden voorzien.
Het staat de Staatssecretaris vrij om – net als onder het huidig recht – in
een beleidsbesluit kaders te geven voor de kwalificatie van buitenlandse
rechtsvormen. Een dergelijk beleidsbesluit voorziet in de behoefte van de
praktijk aan rechtszekerheid, zonder dat de Staatssecretaris daarmee
bindende voorschriften kan geven over zoiets essentieels als de
belastingplicht.
Omtzigt

1

B. Hafkenscheid en R. Kooiman, «Geen belastingplicht zonder consent van het parlement», NLF
Opinie 2023/20.
2
Kamerstukken II 1980/81, 15 575, nr. 20, p. 2.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 36 425, nr. 9

2