Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2021–2022

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2349
Vragen van het lid Van Haga (Groep Van Haga) aan de Staatssecretaris van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over het ontwikkelen van een
Europese digitale identiteit in het algemeen en in het bijzonder in relatie tot het
coronatoegangsbewijs (ingezonden 14 maart 2022).
Antwoord van Staatssecretaris Van Huffelen (Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties) (ontvangen 7 april 2022).
Vraag 1
Sinds wanneer is de Europese Unie (EU) bezig met de ontwikkeling van een
Europese digitale identiteit?
Antwoord 1
De Europese Commissie heeft op 3 juni 2021 een wetsvoorstel ingediend
voor een «raamwerk voor een Europese Digitale Identiteit», dat de huidige
eIDAS-verordening herziet.1 Dit voorstel heeft de Commissie ingediend
conform het verzoek daartoe van de Europese Raad.2
Vraag 2
Klopt het dat de EU in juni 2021 constateert dat de implementatie van de
Europese digitale identiteit niet goed loopt, getuige de passage: «Vanaf de
inwerkingtreding van het e-ID-deel van de verordening in september 2018
hebben slechts 14 lidstaten ten minste één e-ID-regeling aangemeld (...). Er
zijn maar 7 regelingen die volledig mobiel zijn (...).»3
Antwoord 2
Dit klopt niet, omdat de Commissie het in uw quote heeft over de eIDAS
verordening van 2014 en niet over het wetsvoorstel van 3 juni 2021 voor een
«raamwerk voor een Europese Digitale Identiteit» dat die eerdere eIDAS
verordening herziet.

1

Zie het voorstel van de Europese Commissie: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/
HTML/?uri=CELEX:52021PC0281&qid=1625048320890&from=NL
2
EUCO 13/20 – CO EUR 10 CONCL 6. P. 6 https://www.consilium.europa.eu/media/45915/021020euco-final-conclusions-nl.pdf
3
Zie: Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot
wijziging van Verordening (EU) nr. 910/2014 betreffende een Europees kader voor een digitale
identiteit, d.d. 3 juni 2021, pagina 1

ah-tk-20212022-2349
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2022

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

1

De Commissie heeft geconstateerd, evenals het kabinet, dat de implementatie
van de eIDAS-verordening uit 2014 onvoldoende resultaten opgeleverd heeft.
De digitale interne markt is nog steeds te versnipperd om als burger en
bedrijf eenvoudig en veilig online diensten af te kunnen nemen in een ander
Europees land. Het aantal elektronische transacties in andere lidstaten is laag,
het aantal erkende eID’s is beperkt tot 14 lidstaten en 59% van de
EU-populatie, en het aantal online diensten dat beschikbaar is voor grensoverschrijdend gebruik is te beperkt. Dit pakt het nieuwe wetsvoorstel aan.
Ook hebben we te maken met een veranderende maatschappelijke context
waarin steeds meer digitaal gedaan wordt en is de technologische ontwikkeling zich meer gaan richten op oplossingen waarbij eID’s (inlogmiddelen)
gelinkt kunnen worden aan attributen. Online (social media) platformen
bieden accounts aan en worden steeds dominanter in Europa, terwijl deze
accounts en de online transacties ermee, onvoldoende zekerheid bieden voor
betrouwbaar en veilig gebruik en bescherming van gegevens van gebruikers.
Het voorstel van de Commissie beoogt de werking van de eIDAS-verordening
te bevorderen door lidstaten te verplichten eID’s te erkennen voor Europees
gebruik én de functionaliteiten van eID-middelen te vergroten in de vorm van
een nationaal te introduceren digitale identiteit wallet. De wallet kunnen
lidstaten in eigen beheer of onder mandaat uitgeven of ze kunnen een
onafhankelijk uitgegeven wallet erkennen. Deze wallet dient burgers en
bedrijven die dit willen, de mogelijkheid te bieden om onder een hoog
beveiligingsniveau hun elektronische identiteit én daaraan gelinkte attributen,
zoals kwalificaties, bevoegdheden en digitale documenten, zelf ter beschikking te stellen.4
Vraag 3
Klopt het dat de EU in oktober 2021 stelt dat: «{ het digitale EU-COVIDcertificaat [heeft] aangetoond dat het mogelijk is op een toegankelijke manier
een veilig en beveiligd systeem te ontwikkelen dat privacy en persoonsgegevens beschermt. Het is een belangrijke testcase voor de ontwikkeling van een
«toolbox voor digitale identiteit» van de EU.»?5
Antwoord 3
Het klopt dat de Commissie dit gesteld heeft over de technologie die het EU
Digitaal COVID certificaat mogelijk maakt. Het EU Digitaal COVID Certificaat
staat inhoudelijk los van de ontwikkeling van de «toolbox voor een digitale
identiteit». De lessen die we geleerd hebben door in Nederland op een
privacybeschermende manier om te gaan met digitale middelen in de
bestrijding van de COVID-19 pandemie, nemen wij mee in de uitwerking van
het Europese digitale identiteit raamwerk. Ook het risico op overbevraging
van de wallet, waarbij burgers onnodig gevraagd worden gegevens uit een
digitale wallet te bewijzen, nemen wij zeer serieus.
Vraag 4
Op welke manier is het EU-COVID-certificaat een testcase voor de ontwikkeling van de «toolbox voor een digitale identiteit» van de EU?
Antwoord 4
Zoals ook in het commissiedebat van 9 maart jl. is benoemd, wordt het EU
DCC enkel ingezet in het kader van de huidige COVID-19 pandemie. De
inrichting van het «raamwerk voor een Europese Digitale Identiteit», dat de
huidige eIDAS-verordening herziet, en de ontwikkeling van de «toolbox voor
een digitale identiteit» van de EU staan hier dan ook los van. Als vanzelfsprekend zullen de lessen die we geleerd hebben tijdens het gebruik van het
digitale COVID-certificaat wel meegenomen worden in de ontwikkeling van
deze toolbox.

4
5

Kamerstuk 22 112, nr. 3161
Zie: VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD krachtens
artikel 16, lid 1, van Verordening (EU) 2021/953 van het Europees parlement en de Raad van
14 juni 2021 betreffende een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele COVID-19-vaccinatie-, test- en herstelcertificaten (digitaal EU-COVID-certificaat) teneinde
het vrije verkeer tijdens de COVID-19- pandemie te faciliteren, pagina 4.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

2

Vraag 5
Is de techniek en de software voor de corona-app en voor de scanner voor
het controleren van de vaccinatiestatus, te gebruiken voor de verdere
ontwikkeling van de Europese digitale identiteit? Wordt de techniek voor de
corona-app en de scanner op enige manier doorontwikkeld ten behoeve van
de bredere Europese digitale identiteit? Kunt u een gedetailleerd overzicht
geven van de technische mogelijkheden en onmogelijkheden voor deze
doorontwikkeling?
Antwoord 5
CoronaCheck (zowel de app voor de burger als de app voor de controleur) is
ontwikkeld met als doel om een betrouwbaar bewijs te kunnen verstrekken
van een testresultaat en/of een vaccinatie, waarbij eenieder dat bewijs kan
controleren zonder dat er meer persoonsgegevens worden overlegd dan strikt
noodzakelijk. Deze privacy-by-design filosofie heeft geleid tot diverse keuzes
in de architectuur, en de gebruikte software en cryptografie. Deze staan open
beschreven op de GitHub van het Ministerie van VWS.6 Iedereen die dat wil
kan deze technologie checken en hergebruiken, omdat het open inzichtelijk is.
De specifieke software voor de CoronaCheck app wordt door de overheid niet
doorontwikkeld tot een breder inzetbare EU digitale identiteit wallet.
Vraag 6
Kunt u een nadere toelichting geven op de uitspraken van u en van de
Minister van Buitenlandse Zaken dat Nederland al is aangesloten op de
Europese infrastructuur voor grensoverschrijdend gebruik van e-ID’s? Kunt u
een gedetailleerde beschrijving geven van wat deze Europese infrastructuur
inhoudt en hoe en door wie die momenteel gebruikt wordt? Wat houdt de
aansluiting van Nederland concreet in?7 8
Antwoord 6
Zoals in de beantwoording van vraag 2 is benoemd, betreft deze aansluiting
de eIDAS verordening uit 2014. De huidige verordening beoogt te zorgen
voor een goede werking van de digitale interne markt door met wederzijdse
erkenning van elektronische identificatiemiddelen (eID’s) en met harmonisatie
van vertrouwensdiensten veilige en betrouwbare elektronische transacties
tussen burgers, bedrijven en overheden te bevorderen. De eIDAS-verordening
stelt de voorwaarden vast waaronder lidstaten elkaars eID’s voor burgers en
bedrijven wederzijds moeten erkennen. «Openbare instanties» (overheden en
organisaties met publiekrechtelijke taken) dienen erkende eID’s op betrouwbaarheidsniveaus «substantieel» en «hoog» kosteloos toe te laten bij
grensoverschrijdende transacties in het publieke domein. Om grensoverschrijdend gebruik van elektronische identificatie en authenticatie mogelijk te
maken, is Nederland aangesloten op het Europese eIDAS-netwerk. Daarnaast
heeft Nederland zowel het publieke middel DigiD voor burgers als het
publiek-private stelsel eHerkenning voor bedrijven, doen erkennen voor
gebruik over de grens.
Een overzicht van de Europees aangemelde eID stelsels kunt u vinden op de
openbare website van de Europese eID User Community.9 Ik ontvang
maandelijks een overzicht van het huidige gebruik van Europese eID’s bij
Nederlandse dienstverleners met een publiekrechtelijke taak. Het betreft op
dit moment maandelijks ongeveer 10.000 authenticaties met eID-middelen uit
andere EU-landen met als koplopers België, Duitsland, Italië, Spanje en
Portugal. De dienstverleners met de meeste bevragingen zijn de Belastingdienst, de SVB, het UWV, DUO en het pensioenregister.10

6

https://github.com/minvws/nl-covid19-coronacheck-app-coordination.
Kamerstuk 22 112, nr. 3241
8
Kamerstuk 20 112, nr. 3161
9
https://ec.europa.eu/digital-building-blocks/wikis/display/EIDCOMMUNITY/Overview+of+prenotified+and+notified+eID+schemes+under+eIDAS
10
https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/inloggen-europese-economische-ruimte-eer-eidas/
alles-wat-u-moet-weten-over-eidas
7

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

3

Vraag 7
Kunt u aangeven of en hoe het parlement betrokken werd bij de besluitvorming over de aansluiting van Nederland op de Europese infrastructuur voor
grensoverschrijdend gebruik van e-ID’s?
Antwoord 7
De Kamer heeft in 2016 ingestemd met Wijziging van de Telecommunicatiewet, de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek, de Algemene wet
bestuursrecht alsmede daarmee samenhangende wijzigingen van andere
wetten in verband met de uitvoering van EU-verordening elektronische
identiteiten en vertrouwensdiensten (uitvoering EU-verordening elektronische
identiteiten en vertrouwensdiensten, eIDAS).11
Vraag 8
Is de software die gebruikt is voor het EU-COVID-certificaat te gebruiken
binnen de Europese infrastructuur voor grensoverschrijdend gebruik van
e-ID’s?
Antwoord 8
Ja. De CoronaCheck en CoronaCheck Scanner apps zijn beide ontwikkeld ter
ondersteuning van zowel het reizen met een DCC als het binnenlands gebruik
van het coronatoegangsbewijs (CTB). De CoronaCheck-app is niet meer dan
een digitaal ondertekend certificaat inzake de test-, vaccinatie-, en/of
herstelstatus van de burger. Met de CoronaCheck Scanner app kan vervolgens de geldigheid van dit certificaat of bewijs gecontroleerd worden. Het
checken van de geldigheid van ondertekende certificaten is standaard
technologie die opnieuw te gebruiken valt.
Vraag 9
Bent u ervan op de hoogte dat de Nederlandse zorgsector sinds 2016 een
«voorloper en kwartiermaker» is voor het e-ID-stelsel van de EU?12
Antwoord 9
Medische persoonsgegevens zijn gevoelige gegevens. Daarom is het
belangrijk dat patiënten veilig kunnen inloggen om hun eigen gegevens te
raadplegen en dat professionals veilig kunnen inloggen om gegevens van
hun patiënten te raadplegen. Een goed werkend e-ID-stelsel is daarom
belangrijk voor de zorg. Het Ministerie van VWS heeft daarom voor de
invoering van het e-ID-stelsel in de zorg intensief overleg met zowel het
Ministerie van BZK als het zorgveld. De afgelopen jaren heeft het Ministerie
van VWS daarin ook geïnvesteerd; denk aan de ontwikkeling van de
benodigde technische infrastructuur zoals de Toegangsverleningsservice
(voor de efficiënte afhandeling van de verschillende inlogmiddelen) en de
ondersteuning bij het aansluiten hierop. Dit kan als vooroplopen gekwalificeerd worden.
Vraag 10
Is er een relatie tussen de zorgsector als «voorloper en kwartiermaker» voor
het e-ID en de persoonlijke gezondheidsomgevingen (PGO’s)? Zo ja, welke?
Antwoord 10
Nee. Wel is het belangrijk dat mensen op een veilige manier kunnen inloggen
om hun medische gegevens in hun PGO op te halen. Daarom volgt de
ontwikkeling van PGO’s de door het Ministerie van BZK toegelaten eID
middelen om patiënten veilig te laten inloggen.
Vraag 11
Is de techniek die gebruikt wordt voor PGO’s, zoals websites en apps voor
online toegang tot medische gegevens, waarop Nederlandse huisartsen via
het Huisarts Informatie Systeem (HIS) zijn aangesloten en waarmee patiënten
hun gegevens kunnen delen met zorginstellingen, afgestemd op de

11
12

Kamerstuk 34 413
Zie o.a. het rapport «Het nieuwe eID-stelsel; een introductie voor de zorgsector», Nictiz, 22 mei
2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

4

(bestaande c.q. door te ontwikkelen) Europese infrastructuur voor grensoverschrijdend gebruik van e-ID’s?
Antwoord 11
Nee. Zie ook het antwoord op vraag 10.
Vraag 12
Zijn er behalve de zorgsector nog meer sectoren in Nederland die nu en/of in
het recente verleden een rol hebben bij de ontwikkeling van de Europese
digitale identiteit? Welke sectoren zijn/waren dat en wat waren de resultaten?
Antwoord 12
Voor de ontwikkeling van het Europese digitale identiteit raamwerk is het
noodzakelijk om verschillende sectoren te betrekken. De Europese Commissie
heeft voorzieningen beschikbaar gesteld voor een open consultatie waarbij
alle partijen hun positie ten opzichte van dit voorstel en de uitwerking kunnen
uiten. Dit gebeurt op een zo open mogelijke wijze. In antwoorden op vragen
van het lid Jansen (FvD) gaf ik reeds aan dat het Kabinet zich zo breed
mogelijk laat adviseren voor de invulling van het de Nederlandse implementatie van het Europese digitale identiteit raamwerk.13 Hierbij zijn diverse
sectoren betrokken zoals het onderwijs, de mobiliteit sector, werkgelegenheid,
de financiële sector en de zorg.
Vraag 13
Is de proef in de Tweede Kamer met gezichtsherkenning bij de toegangspoorten met behulp van een camera en de toegangspas op de een of andere
manier een onderdeel van de (bestaande c.q. door te ontwikkelen) Europese
infrastructuur voor grensoverschrijdend gebruik van e-ID’s? Is de techniek die
daarbij wordt gebruikt afgestemd op de (bestaande c.q. door te ontwikkelen)
Europese infrastructuur voor grensoverschrijdend gebruik van e-ID’s? Zo ja
hoe? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 13
Deze proef is bij mij niet bekend, dus hier is geen afstemming tussen.
Vraag 14, 15, 16
Kunt u bevestigen dat het opslaan van de persoonskenmerken adres, leeftijd,
geslacht, burgerlijke staat, gezinssamenstelling, nationaliteit, onderwijskwalificaties, -titels en -diploma’s,«beroepskwalificaties, -titels en -licenties,
openbare vergunningen en licenties en financiële en bedrijfsgegevens door
de EU als minimale eis is gesteld voor de Europese digitale identiteit? Zo ja,
onderschrijft u het verplicht toegankelijk maken van minimaal al deze
persoonsgegevens via de Europese digitale identiteit? Wat gaat er mis als
één van deze persoonsgegevens niet verplicht toegankelijk is via de Europese
digitale identiteit?14
Kan het kabinet zich nog uitspreken tegen deze minimale eis van de EU? Zo
ja, bent u daartoe bereid?
Kan het parlement zich nog uitspreken tegen deze minimale eis van de EU?
Zo ja, hoe?
Antwoord 14, 15, 16
Ja, dat kan ik bevestigen. Annex VI van de voorgestelde verordening voor het
Europese digitale identiteit raamwerk (revisie van de eIDAS verordening)
omschrijft de minimale set van attributen die lidstaten uit authentieke
bronnen ter beschikking moeten stellen voor gebruik in wallets.15
Deze gegevens worden echter nooit «door de EU» ergens opgeslagen. De
burger kiest er altijd zelf in vrijwilligheid voor om attributen (geverifieerde
gegevens) in een zelf gekozen wallet op te nemen. Het zal aan de burgers zelf
zijn welke attributen ze in hun wallet willen opnemen en vervolgens onder
13

Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2021-2022, nr. 2142
Zie Bijlage VI uit BIJLAGE bij het voorstel voor een Verordening van het Europees parlement
en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 910/2014 betreffende een Europees kader
voor een digitale identiteit
15
Zie het voorstel van de Europese Commissie: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/
HTML/?uri=CELEX:52021PC0281&qid=1625048320890&from=NL
14

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

5

eigen regie deze gegevens te gebruiken om gemakkelijk en met behoud van
privacy zaken te doen.
Dit voorstel geeft mensen juist meer autonomie en regie over eigen gegevens
dan de huidige situatie waarin de burger niet over deze attributen kan
beschikken en deze vaak op onveilige wijze overgedragen worden. Denk
hierbij aan kopietjes paspoort, gescande handtekeningen of minder veilige
cloud of sociale media platformen.
Ik onderschrijf de noodzaak om Europees af te spreken welke gegevens of
liever attributen op welk moment in Europees verband minimaal uitgewisseld
moeten kunnen worden. Daarbij merk ik op dat het kabinet op dit moment in
de onderhandelingen nog geen positie ingenomen heeft ten aanzien van de
definitieve invulling van Annex VI. U weet dat ik gemandateerd ben in het
BNC-fiche, waaraan ik me ook voor Annex VI houdt, en ik u geen antwoord
kan geven ten aanzien van de onderhandelingen. Het parlement, zoals u
weet, beoordeelt voorstellen van de Commissie niet inhoudelijk en heeft
tegen de subsidiariteit en proportionaliteit van het voorstel geen bezwaren
geuit.16
Wel merk ik op dat het kabinet terughoudend is wat betreft de reikwijdte,
impact en uitvoerbaarheid van het voorstel en het voorgestelde tijdspad. De
hoge ambitie kan alleen gerealiseerd worden met een daarbij passend,
realistisch tijdspad. Het voorstel vraagt om een beheersbare, gefaseerde
implementatie op basis van gezamenlijke prioritering door de lidstaten,
vooral op het terrein van de verplicht op te nemen attributen. Er moet daarbij
ook voldoende ruimte zijn om de nodige maatregelen en regelgeving tijdig
door te voeren binnen de context van nationale uitvoeringsagenda’s en
beleidsontwikkelingen en van beheersbare implementatie en realistische
effectuering in de uitvoering. Zo staat dit ook in het BNC-fiche.17
Vraag 17
Klopt het dat de EU alle lidstaten wil verplichten tot het erkennen van een
Europese digitale identiteit? Klopt het dat het kabinet hier een groot
voorstander van is? Heeft het parlement de mogelijkheid deze verplichting
tegen te houden? Zo ja, hoe?
Antwoord 17
Zie antwoorden op vraag 2 en 14–16. Het klopt dat de herziening van de
eIDAS-verordening lidstaten verplicht tot het ontwikkelen van minstens één
digitale identiteit wallet. Zoals in het coalitieakkoord is benoemd krijgen
burgers een eigen «online» identiteit. Centraal hierin is de regie op eigen
data.
Vraag 18, 19
Kunt u een toelichting geven op de passage «Voor een ruime beschikbaarheid
en bruikbaarheid van Europese portemonnees voor digitale identiteit is
aanvaarding door particuliere dienstverleners vereist. Particuliere vertrouwende partijen die diensten verlenen op het gebied van vervoer, energie,
financiële dienstverlening, sociale zekerheid, gezondheidszorg, drinkwatervoorziening, postdiensten, digitale infrastructuur, onderwijs of telecommunicatie moeten het gebruik van Europese portemonnees voor digitale identiteit
aanvaarden voor de verlening van diensten waarvoor op grond van nationale
of Uniewetgeving of contractuele verbintenis sterke gebruikersauthenticatie
voor online identificatie vereist is.»?18
Klopt het dat er behalve de genoemde minimale eisen (zie vraag 14) het in de
bedoeling ligt dat ook gegevens op bovengenoemde terreinen (zie vraag 18),
dus inclusief gezondheidszorg, toegankelijk worden via de Europese digitale
identiteit? Is het denkbaar dat de door te ontwikkelen Europese digitale
identiteit op termijn ook gebruikt gaat worden om de vaccinatiestatus op te
slaan en te controleren? Kunt u dit toekomstig gebruik uitsluiten?

16

Zie artikel 12 Verdrag betreffende de Europese Unie
Kamerstuk 34 413, nr. 2
18
COM (2021) 281 final, d.d. 3 juni 2021, pag. 20
17

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

6

Antwoord 18, 19
Dit is een overweging die ten grondslag ligt aan de voorgestelde verordening. Geen onderdeel van de wettekst.
Gebruikers moeten niet verplicht worden de portemonnee of wallet te
gebruiken, zoals de overweging die u aanhaalt enkele zinnen later stelt.19 In
het voorstel is aangegeven dat de beoogde middelen ook gebruikt zouden
kunnen worden in de gezondheidszorg; bijvoorbeeld voor de identificatie en
authenticatie van zorgverleners én patiënten. In het voorstel is een minimale
lijst opgenomen van attributen die in de wallet (kunnen) zitten wanneer de
gebruiker deze wil toevoegen. Deze minimale lijst bevat op dit moment geen
attributen met medische gegevens en dus ook geen COVID-certificaten en/of
bewijzen.
Vraag 20
Is het document EU 2016/679, d.d. 27 april 2016 nog steeds de vigerende
verordening voor gegevensbescherming? Zo ja, hoe verhoudt zich het doel
van gegevensminimalisatie uit deze verordening tot de voorgenomen
opeenstapeling van persoonsgegevens en andere gegevens in de Europese
digitale identiteit? Zo nee, wat is de huidige verordening van de EU over
gegevensbescherming en wat is daarin geregeld over gegevensminimalisatie?20
Antwoord 20
Leidend is inderdaad de Algemene Verordening Gegevensbescherming
(AVG).21 Het concept «dataminimalisatie» omschrijft dat wanneer persoonsgegevens worden verwerkt, er niet meer persoonsgegevens mogen worden
verwerkt dan strikt noodzakelijk voor het omschreven doel. De Europese
Digitale Identiteit wallet zal deze gegevens niet «stapelen», maar de burger de
mogelijkheid bieden om deze vanuit diens eigen omgeving te ontsluiten aan
publieke of private partijen waarmee de burger zaken wil doen.
Vraag 21
Kunt u deze vragen beantwoorden voor 22 maart 2022 in verband met het
geplande commissiedebat Digitale overheid, datagebruik en algoritmen,
digitale identiteit?
Antwoord 21
Nee. Vanwege de noodzakelijke interdepartementale afstemming was het
helaas niet mogelijk om uw vragen te beantwoorden vóór 22 maart 2022.

19

VERORDENING (EU) 2016/679 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 27 april
2016, overweging 28.
20
Zie: VERORDENING (EU) 2016/679 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van
27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de
verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot
intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming), artikel 5.1c
21
VERORDENING (EU) 2016/679 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 27 april
2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

7