Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

31 521

Taxibeleid

Nr. 73

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN
MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 23 september 2013
Hierbij ontvangt u de eerste voortgangsrapportage over de aanpak van
illegaal taxivervoer ter uitvoering van de door uw Kamer aangenomen
motie van de leden Bashir en Elias (Kamerstuk 33 400 XII, nr. 23) van
22 november 2012. In deze motie is verzocht de Inspectie Leefomgeving
en Transport (ILT) prioriteit te laten geven aan de aanpak van illegale
straattaxi’s en twee keer per jaar te rapporteren aan de Tweede Kamer
over de vorderingen.
De omvang van de problematiek van illegale straattaxi’s is feitelijk niet
vast te stellen, in deze brief zal ik dat toelichten. Ik kan u daarom geen
meetbare «vorderingen» melden, zoals de leden Bashir en Elias hebben
gevraagd. Wel informeer ik u over door de ILT en politie verrichte
activiteiten gericht op het terugdringen van zowel het aanbieden als het
verrichten van illegaal taxivervoer.
Omvang problematiek illegaal taxivervoer
Illegaal taxivervoer is personenvervoer per auto tegen betaling zonder de
daarvoor vereiste taxivergunningen. We spreken in zulke gevallen van
snorders. De omvang van de illegale taximarkt is niet vast te stellen.
Illegale taxi’s zijn immers niet als taxi herkenbaar. Ze hebben geen
taxibord op het dak en geen blauwe kentekenplaten. Bovendien is illegaal
taxivervoer alleen vast te stellen als er betaling voor het vervoer bewezen
kan worden.
Op veel plaatsen lijkt sprake van een toename van het aantal snorders,
onder andere bij festivals en danceparty’s. Vaak zijn er na afloop onvoldoende taxi’s om aan de vraag van alle klanten te voldoen, een ideale
markt voor snorders.
Telefoonnummers van snorders worden onderling uitgewisseld en
regelmatig ook door horecagelegenheden verstrekt. Sommige passagiers
bellen een «vaste» snorder waarmee zij goede ervaringen hebben. Men

kst-31521-73
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 31 521, nr. 73

1

lijkt pro’s en contra’s af te wegen en soms toch bewust te kiezen voor een
snorder en daarmee voor een hoger risico omdat niet voldaan wordt aan
de taxiregelgeving. In situaties als deze, waarbij de vraag naar taxi’s vele
malen groter is dan het aanbod, is het moeilijk het aantal snorders terug
te dringen. Dit is een probleem in de marktordening, dat zich niet
eenvoudig laat oplossen door het inzetten van meer handhavingscapaciteit.
Vaststellen illegaal taxivervoer
De inspectie krijgt wekelijks meldingen over snorderactiviteiten, vanuit de
legale taxibranche of van andere toezichthouders en instanties zoals
politie en gemeenten. De meeste meldingen komen uit het zuiden van het
land en uit Amsterdam. De ILT registreert naar aanleiding van meldingen
of op basis van eigen waarneming kentekens van vermoedelijke snorders.
Een vermoeden kan ontstaan wanneer een bepaalde personenauto
meerdere malen achter elkaar op dezelfde plaats passagiers ophaalt of
afzet. Zolang geen financiële transactie kan worden vastgesteld, is een
dergelijk vermoeden evenwel nog geen bewijs.
De aanpak om bewijs van illegaal taxivervoer te verkrijgen, is in grote
lijnen als volgt. Een onopvallende dienstauto moet de aangegeven
locaties langsrijden om te proberen de betreffende personenauto te
signaleren. Als de vermoedelijke snorder wordt aangetroffen, wordt deze
gevolgd om vast te kunnen stellen dat het vervoer tegen betaling wordt
verricht. Als bewijs van een financiële transactie is een getuigenverklaring
nodig van de passagier. Bij voldoende bewijs wordt de chauffeur
aangehouden en tegen hem proces-verbaal opgemaakt.
Vermoedens van illegaal taxivervoer kunnen in veel gevallen uiteindelijk
niet bewezen worden. Zo komt het regelmatig voor dat passagiers geen
getuigenverklaring willen afleggen en dan is er geen zaak. Daarnaast zijn
snorders na verloop van tijd vaak niet meer traceerbaar omdat zij actief
zijn geworden onder andere kentekens.
Aanpak illegaal taxivervoer
De ILT en de politie zijn belast met het toezicht op de naleving van de
bepalingen van de Wet Personenvervoer (WP) 2000, waarin het
taxivervoer is geregeld. De bestrijding en opsporing van illegaal
taxivervoer is een belangrijk onderdeel van het totale toezicht op
taxivervoer door de ILT.
Bij acties tegen illegaal taxivervoer werkt de ILT altijd samen met
meerdere handhavingsdiensten en andere relevante ketenpartners
(politie, gemeenten, lokale taxibranche). Dat is nodig omdat bij snorders
vaak sprake is van verstoring van de openbare orde. Daarnaast genereren
snorders inkomsten die niet worden opgegeven bij de Belastingdienst.
Snorderactiviteiten worden daarom doorgegeven aan de Belastingdienst
en als uitkeringsfraude wordt geconstateerd, meldt de gemeente (sociale
recherche) deze bij het UWV.
De aanpak van de inspectie is planmatig en bevat zowel preventieve als
repressieve maatregelen. De volgende elementen zijn belangrijk in deze
aanpak:
1
meldingen of eigen waarneming die aanleiding vormen voor een
snorderactie;
2
omgevinganalyse – op basis van signalen en eigen waarneming
vaststellen van de omvang van het probleem, de mate van overlast
voor de branche en/of de omgeving, de medewerking van andere
partners en de beschikbare capaciteit bij politie;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 31 521, nr. 73

2

3
4

5

op basis van omgevingsanalyse bepalen van locaties, data en
tijdstippen;
bestrijding door middel van maatwerk, afhankelijk van de situatie die
wordt aangetroffen:
• preventieve maatregelen – voorlichten van het publiek over de
risico’s van illegaal taxivervoer (onverzekerd bij een ongeval) en
het feit dat illegale taxi’s vaak niet goedkoper zijn dan reguliere
taxi’s en waarschuwen van eventuele snorders voor de gevolgen;
• en/of repressieve maatregelen – sancties;
opleggen maatregelen – Snorders waarbij de overtreding kan worden
vastgesteld en bewezen worden bestraft met een proces verbaal (PV)
en een last onder dwangsom (LOD) van € 10.000 per keer, met een
maximum van € 200.000. Als een snorder binnen twee jaar opnieuw
wordt betrapt, wordt de LOD verbeurd en moet hij de dwangsom
betalen. Op last van de Officier van Justitie kan tevens de auto in
beslag worden genomen.

Handhavingsactiviteiten en resultaten
De ILT heeft in 2012 en 2013 103 waarschuwingsbrieven gestuurd aan
vermoedelijke snorders op basis van binnengekomen signalen of eigen
bevindingen. Een pilot in Limburg eind 2012 lijkt aan te tonen dat het
sturen van waarschuwingsbrieven effect sorteert. De taxibranche heeft
een vermindering van snorderactiviteit vastgesteld in die regio.
Maar afgezet tegen alle inspanningen – de toezichtactiviteiten op het
gebied van illegaal taxivervoer zijn zeer arbeidsintensief – vallen de
resultaten van uitgevoerde snorderactiviteiten over het algemeen tegen.
Zoals ik hierboven heb geschetst is het erg lastig om snorders op
heterdaad te betrappen. Er worden tijdens snorderacties doorgaans
slechts enkele snorders opgepakt of soms zelfs helemaal geen.
In de eerste helft van 2013 zijn bij snorderacties en reguliere taxicontroles
in totaal 78 snorders aangehouden. De meeste acties vonden plaats in
Amsterdam en in diverse steden in Brabant en Limburg. In alle gevallen is
proces verbaal opgemaakt tegen de overtreders en kregen ze van de ILT
een last onder dwangsom (LOD) opgelegd.
De resultaten van de uitgevoerde activiteiten gericht op snorders in de
maanden januari tot en met juni 2013 zijn weergegeven in onderstaande
tabel.
Maand

Lokatie

PV

LOD

LOD
verbeurd1

Januari 2013
Februari 2013
Maart 2013

Amsterdam/Tilburg
Amsterdam/Breda/Den Bosch
Maastricht/Amsterdam/ Eindhoven/
Leiden
Amsterdam/Roermond/ Tilburg/Den
Haag
Tilburg/Den Bosch/Amsterdam
Amsterdam/Maastricht/ Weert/Den
Bosch

11
7
42

11
7
42

1
1
1

5

5

1

6
7

6
7

0
0

April 2013
Mei 2013
Juni 2013

1

Een LOD wordt verbeurd als tijdens een handhavingsactie een snorder wordt betrapt die in de
twee jaar daarvoor een last onder dwangsom heeft ontvangen. Het komt echter zelden voor dat
recidivisten betrapt worden.

Sinds begin 2013 heeft de inspectie haar aanpak verbreed naar aanbieders
van illegaal taxivervoer via internet. Zoals ik u recentelijk heb gemeld in
antwoord op Kamervragen van de leden Kuiken (PvdA) en De Boer (VVD)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 31 521, nr. 73

3

(kamerstuk Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel 2971),
treedt de inspectie in eerste instantie waarschuwend op. Aanbieders
worden gebeld en vervolgens per brief door de inspectie gewezen op het
feit dat zij in overtreding handelen met de wet. Ook de gevolgen worden
kenbaar gemaakt in geval van voortzetting van het aanbieden van illegaal
vervoer. Als de inspectie op een later toetsmoment een eerder gewaarschuwde aanbieder (recidivist) tegenkomt, dan zal tegen hem/haar proces
verbaal worden opgemaakt en een last onder dwangsom worden
opgelegd.
Een deel van de aanbieders past na de waarschuwing de informatie op
internet aan of verwijdert deze helemaal. De ILT gaat ook beheerders van
internetpagina’s actief te gaan benaderen om hen te wijzen op het feit dat
zij medewerking verlenen aan ongewenste berichtgeving op internet en
hen te verzoeken de toegankelijkheid ervan te blokkeren.
Het inzetten van mystery guests die een snorder bellen voor een rit is een
nieuwe methode om snorders aan te pakken die sinds kort wordt
toegepast. Onlangs heeft het Landelijk Parket van het Openbaar Ministerie
ingestemd met landelijke toepassing van deze methode. Het toestaan van
deze methode is gebaseerd op de Wet Personenvervoer (art 75 1e lid),
waarin het aanbieden van taxivervoer gelijkgesteld wordt aan het
verrichten van het vervoer. De inzet van mystery guests is noodzakelijk
om vast te kunnen stellen wie het vervoer aanbiedt. Het aanpakken van
snorders door de ILT en politie wordt hiermee in de toekomst mogelijk
vergemakkelijkt. Tevens wordt via deze «belmethode» door mystery
guests de pakkans van snorders vergroot.
Tot slot
De inspectie gaat voort op de ingeslagen weg en beoogt met slimme inzet
van mensen en middelen en gerichte handhavingsacties optimale
resultaten te boeken in het tegengaan van oneerlijke concurrentie door
snorders. De inspectie houdt zich goed op de hoogte van de taxiproblematiek in de diverse steden en regio’s, neemt signalen over illegaal
taxivervoer serieus, registreert deze nauwgezet en blijft regelmatig
controleren. De samenwerking met politie, gemeenten en belastingdienst
wordt gecontinueerd.
Ik vind dat hiermee, binnen de mogelijkheden, op een goede manier
invulling wordt gegeven aan de motie. Ik ben blij met de nieuwe mogelijkheden die de inzet van mystery guests ons biedt. Verdere uitbreiding van
de inzet acht ik niet doelmatig, mede met het oog op de andere prioriteiten in het taxitoezicht, want ook in het legale taxivervoer is toezicht
noodzakelijk.
Een volgend voortgangsbericht over deze problematiek stuur ik u in het
eerste kwartaal van 2014.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
W.J. Mansveld

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 31 521, nr. 73

4