Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

29 515

Aanpak regeldruk en administratieve lasten

Nr. 417

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID,
WELZIJN EN SPORT

Ontvangen ter Griffie op 24 mei 2017.

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal

Het besluit tot het doen van een aanwijzing
kan niet eerder worden genomen dan op
24 juni 2017.

Den Haag, 24 mei 2017
Zorgprofessionals moeten zo veel mogelijk tijd kunnen besteden aan het
direct verlenen van zorg aan de cliënt. Het verminderen van administratieve lasten is voor mij daarom een belangrijke prioriteit. De NZa heeft in
dit kader voorgesteld om het budget- en nacalculatieproces voor de Wet
langdurige zorg (Wlz) per 2018 structureel te vereenvoudigen. Dit is ook
aangekondigd in mijn brief «Aanpak administratieve lasten Wlz» van
30 maart 20171.
In het voorstel stelt de NZa vanaf 2018 alleen nog op aanvraag een
omzetplafond per zorgaanbieder vast en niet langer de door de
Wlz-uitvoerders en zorgaanbieders afgesproken volumes en prijzen op het
niveau van de prestatiebeschrijving. Dit verlaagt de regeldruk bij circa
1.200 zorgaanbieder met gemiddeld 50 regels per zorgaanbieder.
Bovendien hoeven deze zorgaanbieders niet langer drie keer per jaar de
afgesproken prijzen (en volumes) per prestaties aan te leveren bij de NZa.
Dit verlaagt de administratieve lasten van zorgaanbieders.
Om deze vereenvoudiging mogelijk te maken moet de tariefsoort van zorg
in natura in de Wlz gewijzigd worden van vaste naar maximum tarieven.
Deze brief bevat de zakelijke inhoud van de aanwijzing die ik op grond van
artikel 7 van de Wet marktordening gezondheidszorg (Wmg) aan de NZa
wil geven ten behoeve van het invoeren van maximum tarieven voor bijna

1

kst-29515-417
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Kamerstuk 29 515, nr. 400.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 515, nr. 417

1

alle zorg in natura prestaties in de Wlz2. In overeenstemming met artikel 8
van de Wmg ga ik tot het geven van de aanwijzing niet eerder over dan
nadat dertig dagen zijn verstreken na verzending van deze brief.
Ik ben voornemens om de voorgestelde wijziging in tariefsoort per
1 januari 2018 van kracht te laten zijn om de vereenvoudiging in de
processen te faciliteren.
Huidige situatie
In de huidige situatie vullen zorginstellingen drie keer per jaar een
aanvraagformulier in waarop per prestatiebeschrijving (bijvoorbeeld het
zorgzwaartepakket VV3) vermeld komt te staan hoeveel zij van dit type
zorg mogen leveren en tegen welke prijs (zie bijlage)3. De NZa ontvangt
en verwerkt de aanvraagformulieren van circa 1.200 zorgaanbieders en
geeft individuele beschikkingen af aan de zorgaanbieders met daarop de
vastgestelde vaste tarieven. Op dit moment wordt nog gewerkt met vaste
tarieven omdat het overgangstraject naar integrale tarieven nog niet is
afgerond (de normatieve huisvestingscomponent valt pas vanaf 2018
volledig onder het integrale tarief).
Verlaging administratieve lasten
Vanaf 2018 wordt een groot deel van de zorgkosten gedekt door integrale
tarieven. Dit maakt het mogelijk om de vaste tarieven te vervangen voor
maximumtarieven. Hierdoor hoeft de NZa niet langer drie keer per jaar
(budgetronde, herschikkingsronde en nacalculatie) per zorgaanbieder de
afgesproken prijzen en de volumes per prestatie uit te vragen. In plaats
daarvan vraagt de NZa per zorgaanbieder de omzet van alle prestaties
samen uit. Ook vraagt de NZa de kosten uit van enkele prestaties die niet
op cliëntniveau gedeclareerd kunnen worden.
De bovengenoemde wijzigingen laten de huidige kostenbeheersing via de
contracteerruimte in stand. Evenals in de huidige situatie blijft de NZa
toetsen of het totaal van de afgesproken productie binnen de regionale en
landelijke contracteerruimte past. De beheersingsregels van de contracteerruimte (waaronder de mogelijke inzet van een vereffeningsbedrag bij
overschrijding van de contracteerruimte) wijzigen met dit voorstel niet.
Daarnaast heeft het voorstel geen effect op de zorgplicht van
Wlz-uitvoerders. Zij zijn mede op grond hiervan verplicht doelmatig in te
kopen. Bovendien blijven ook de declaratievoorschriften van de NZa
ongewijzigd. Zorgaanbieders moeten ook in de nieuwe situatie bij de
declaratie aan Wlz-uitvoerders duidelijk zichtbaar maken welke prestatie in
rekening wordt gebracht en welk tarief daarbij wordt gehanteerd.
Het voorstel brengt ook geen wijzigingen aan in de mogelijkheden voor
Wlz-uitvoerders om met aanbieders een lagere prijs per prestatie overeen
te komen dan het maximum dat de NZa vaststelt. De huidige maximumbeleidsregelwaarde wordt vervangen door een maximumtarief en net als
nu het geval is kunnen lagere prijzen worden afgesproken. De NZa
verwerkt de overeengekomen prijzen echter niet langer in een vast tarief
per aanbieder.

2

Voor een beperkt aantal prestaties zullen vaste tarieven blijven bestaan. Hiervoor heeft de NZa
een vast tarief bepaald via haar regelgeving. Dit gaat om de volgende prestaties: vergoeding
van inrichtingskosten bij gedwongen verhuizing eenpersoons woning, vergoeding van
inrichtingskosten bij gedwongen verhuizing meerp. woning, behandeling externe cliënt door
tandarts, toeslag intraveneuze sedatie of narcose, extreme kosten van zorggebonden materiaal,
extreme kosten van geneesmiddelen, Opslag Waardigheid en Trots (alle), opslag Innovatieve
zorgprestaties (alle).
3
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 515, nr. 417

2

De NZa blijft ook individuele beschikkingen afgeven aan de zorgaanbieders, maar vermeldt hierop alleen de vaststelling van de aanvaardbare
kosten voor de desbetreffende zorgaanbieder. De regels over de vastgestelde prijzen (en volumes) vervallen. Dit verlaagt de regeldruk bij circa
1.200 zorgaanbieders met gemiddeld 50 regels per zorgaanbieder.
Alle individuele beschikkingen bevatten daarnaast een lijst met maximumtarieven die voor elke zorgaanbieder gelijk zijn. De keuze voor een
beschikking per zorgaanbieder is bewust gemaakt ten behoeve van de
kostenbeheersing.
Flexibiliteit in bekostiging
In de huidige situatie staat na de eerste ronde productieafspraken vast
hoe zorgaanbieders hun omzetplafond in kunnen vullen. Zij mogen wel
van deze verdeling afwijken, maar kunnen de zorg niet direct declareren
wanneer zij daar (nog) geen productieafspraken voor hebben gemaakt. Bij
de herschikkingsronde kunnen zorgaanbieders opnieuw afspraken maken
met Wlz-uitvoerders over extra of andere prestaties, zodat zij die (ook met
terugwerkende kracht) mogen declareren. Als zij geen nieuwe of andere
prestatie-afspraken kunnen maken, komen de kosten voor rekening van de
zorgaanbieder zelf. De NZa volgt in het bestuursrechtelijke kader van de
beschikking de civielrechtelijke afspraken tussen zorgaanbieder en
Wlz-uitvoerder.
In de nieuwe situatie zal de NZa op dit punt niet beschikken, maar blijven
de civielrechtelijke afspraken tussen zorgaanbieder en Wlz-uitvoerder
leidend voor de vraag of een Wlz-uitvoerder zorgkosten wil en kan
vergoeden (deze afspraken kunnen bij de herschikkingsronde nog worden
aangepast). Wel kunnen partijen een grotere vrijheid en flexibiliteit
ervaren om direct uitvoering te geven aan gewijzigde hoeveelheden en
afspraken (uiteraard binnen de vastgestelde aanvaardbare kosten). Zij
kunnen de zorg namelijk direct declareren, zonder tussenkomst van de
NZa, passend binnen de civielrechtelijke overeenkomst.
Informatievoorziening bij afrekenen
Omdat de NZa in de nieuwe systematiek niet meer over de afgesproken
prijzen beschikt, ontvangt VWS vanaf 2018 alleen nog het totale omzetplafond in de eerste en tweede ronde en de totale omzet bij de nacalculatie van de NZa. Deze wijziging betekent dat bij de afrekening (waarbij de
realisatie wordt afgezet tegen de begroting) van het jaar 2018 in het
jaarverslag van VWS alleen nog het totale zorg in natura kader wordt
afgerekend en niet de verschillende deelsectoren (verpleging en
verzorging, gehandicaptenzorg, ggz, vpt, etc.). Dit sluit beter aan bij de
praktijk, omdat de contracteerruimte voor Wlz-uitvoerders betrekking
heeft op het hele kader voor zorg in natura en niet wordt opgedeeld in
deelsectoren.
Bij de afrekening zal in het jaarverslag nog steeds informatie over de
deelsectoren gepresenteerd worden op basis van declaratiegegevens.
Deze cijfers zijn op het hoogste detailniveau beschikbaar en worden in
principe 6 weken na afloop van de maand door Wlz-uitvoerders aan Vektis
geleverd. De uiteindelijke informatievoorziening blijft dus hetzelfde en zal
als beleidsinformatie in het jaarverslag worden opgenomen. Met Vektis
worden goede afspraken gemaakt over de kwaliteit en continuïteit van de
levering.
Tot slot
Ik ben verheugd over het initiatief dat de NZa heeft genomen om de
administratieve lasten voor zorgaanbieders op deze manier te vermin-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 515, nr. 417

3

deren. Ik vertrouw er op dat Wlz-uitvoerders en zorgaanbieders de ruimte
die zij hierdoor krijgen, zullen benutten om met minder administratieve
lasten afspraken op maat te maken, zodat de aandacht nog meer uit kan
gaan naar het leveren van goede zorg voor cliënten.
De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
M.J. van Rijn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 515, nr. 417

4