Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2020–2021

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1139
Vragen van het lid Van den Hul (PvdA) aan de Staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het Verwey-Jonker Instituut onderzoek
«Kwestie van lange adem: kan huiselijk geweld en kindermishandeling echt
stoppen?» (ingezonden 26 november 2020).
Mededeling van Staatssecretaris Blokhuis (Volksgezondheid, Welzijn en
Sport) (ontvangen 17 december 2020)
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het onderzoek naar het effect van de aanpak
kindermishandeling en huiselijk geweld van Verwey-Jonker Instituut?1
Vraag 2
Kunt u bevestigen dat er, gezien het onderzoeksgegeven dat in 98% van de
gemelde gezinnen geweld speelt of dreigt, bij Veilig Thuis melding vrijwel
nooit «valse» meldingen worden gedaan en voor eens en altijd verwerpen
dat dergelijke meldingen van huiselijk geweld en/of kindermishandelingen
met een korreltje zout moet worden genomen?
Vraag 3
Bent u ook geschrokken van het feit dat bij ongeveer tweederde van de
gezinnen die werden gevolgd na anderhalf jaar het geweld nog steeds niet
gestopt is? Welke lessen, anders dan hetgeen u afgelopen jaren al hebt
ingezet, trekt u uit het beeld dat het Verwey-Jonker Instituut hierover schetst?
Vraag 4
Wordt het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid betrokken bij de
aanpak van huiselijk geweld gezien de grote impact die armoede en
werkloosheid kunnen hebben op huiselijk geweld?2 Zo ja, hoe? Zo nee, bent
u bereid zo spoedig mogelijk in contact te treden met uw collega’s van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid om samen tot een geïntegreerde aanpak
te komen en de Kamer hierover te informeren?

1

Verwey-Jonker Instituut, november 2020, «Kwestie van lange adem: kan huiselijk geweld en
kindermishandeling echt stoppen?»
2
NRC, 12 november 2020, «Huiselijk geweld stopt niet vaak na melding»

ah-tk-20202021-1139
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

1

Vraag 5
Heeft u contact met uw collega’s van het Minister van Onderwijs, Cultuur en
Wetenschap over de uitkomsten van dit onderzoek? Bent u van mening dat
het onderwijs voldoende wordt geïnformeerd door ketenpartners over
gesignaleerd geweld? Bent u tevens van mening dat er in het onderwijs
voldoende oog is voor de psychische, praktische en leerproblemen die voor
veel kinderen gepaard gaan met huiselijk geweld?
Vraag 6
Deelt u de visie dat de uitkomsten uit dit onderzoek redenen bieden om de
aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling breder aan te pakken dan
nu gebeurt? Zo nee, waarom niet?
Vraag 7
Wat is uw reactie op de kritiek dat de aanpak van huiselijk geweld niet
genoeg oog heeft voor de verschillen tussen mannen en vrouwen, bijvoorbeeld in het feit dat mannen anders moeten worden bevraagd op huiselijk
geweld aangezien zij eerder genegen zijn geweld te bagatelliseren?3
Vraag 8
Deelt u de mening van uw voorganger dat het beleid in de aanpak van
huiselijk geweld gendersensitief is gezien het feit dat «[...] de slachtoffers
vaak vrouwen zijn en de plegers mannen. Wij voeren een slachtofferaanpak
en een plegeraanpak. Ik zou zeggen: genderspecifieker dan dat kun je het
bijna niet krijgen.»?4
Vraag 9
Zijn de conclusies uit dit onderzoek naar uw mening reden de opleiding van
hulpverleners onder de loep te nemen, gezien de problemen van professionals met het bespreken van geweld en hoe afspraken gemaakt kunnen
worden over het stoppen van het geweld? Zo nee, welke conclusie uit dit
onderzoekt heeft u overtuigd dat hier geen noodzaak voor is?
Vraag 10
Welke concrete maatregelen gaat u treffen om te zorgen dat kinderen niet
langer de vergeten groep slachtoffers zijn, gezien het feit dat ongeveer de
helft van hen geen hulp ontvangt? Hoe is het mogelijk dat het niet vanzelfsprekend is dat er met kinderen goed wordt gesproken wanneer er een
melding van geweld is, ondanks het feit dat protocollen dit voorschrijven? En
welke les trekt u uit het feit dat dat 60% van de kinderen zich niet gesteund
voelt, ondanks de huidige inzet op het betrekken van het eigen netwerk en
het belang van sociale steun?
Vraag 11
Bent u zich bewust van het feit dat er sprake is van lage meldingsbereidheid
onder slachtoffers, waardoor verondersteld kan worden dat een grote groep
slachtoffers niet in beeld is? Deelt u de zorgen omtrent deze onzichtbare
groep en op welke manier zet u zich in om ook hen te bereiken en hulp te
bieden?
Vraag 12
Hoe realiseert u een professionalisering in de diagnostiek van multiproblematiek, zeker wanneer de gezinnen met de meeste meldingen van geweld
worden doorverwezen naar wijkteams?
Vraag 13
Bent u van mening dat de huidige aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling afdoende is? In hoeverre bent u tevreden met de snelheid en de
voortgang die wordt geboekt met het inmiddels derde landelijke actieprogramma? Zo nee, wat gaat u doen om het bestaande beleid bij te sturen,
zowel vanuit uw eigen ministerie als die van uw collega’s op dit onderwerp.
Bent u bereid hier de coördinerende rol op u te nemen?

3
4

NRC, 12 november 2020, «Huiselijk geweld stopt niet vaak na melding»
Handelingen, VAO Aanpak huiselijk geweld en kindermishandeling, 3 juli 2018 (TK 101-36)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

2

Mededeling
De vragen van het Kamerlid Van den Hul (PvdA) over het Verwey-Jonker
Instituut onderzoek «Kwestie van lange adem: kan huiselijk geweld en
kindermishandeling
echt stoppen?» (2020Z22875) kunnen tot mijn spijt niet binnen de gebruikelijke termijn worden beantwoord.
De reden van het uitstel is dat de interdepartementale afstemming die nodig
is voor de beantwoording van de vragen langer tijd nodig heeft.
Ik zal u zo spoedig mogelijk de antwoorden op de Kamervragen doen
toekomen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

3