Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

35 494

Wijziging van enkele wetten van het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
(Verzamelwet SZW 2021)

Nr. 6

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 27 augustus 2020
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
1
Na artikel III wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel IIIa ALGEMENE PENSIOENWET POLITIEKE AMBTSDRAGERS
De Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers wordt als volgt
gewijzigd:
A
In artikel 34d, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 34f wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
C
In artikel 162c, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen
door «bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».

kst-35494-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

1

D
In artikel 162e wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
2
Na artikel IV wordt een artikel ingevoegd, luidende:
ARTIKEL IVa BURGERLIJK WETBOEK
Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 628a, vijfde lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. Na de eerste zin wordt een zin ingevoegd, luidende: Het aanbod
betreft een vaste arbeidsomvang die uiterlijk ingaat op de eerste dag
nadat twee maanden zijn verstreken steeds nadat de arbeidsovereenkomst 12 maanden heeft geduurd.
2. In de derde zin (nieuw) vervalt «ten minste».
3. In de laatste zin wordt «de periode van 12 maanden» vervangen door
«de periodes, bedoeld in de eerste en tweede zin,».
B
Artikel 673e wordt als volgt gewijzigd:
1. Het tweede lid komt te luiden:
2. De vergoeding, bedoeld in lid 1, is gelijk aan de vergoeding die de
werkgever in verband met het eindigen of niet voortzetten van de
arbeidsovereenkomst aan de werknemer heeft verstrekt, maar bedraagt
niet meer dan het bedrag dat de werkgever op grond van artikel 673 aan
de werknemer verschuldigd is, verhoogd met de kosten die op grond van
artikel 673, lid 6, op dat bedrag in mindering mogen worden gebracht. De
vergoeding, bedoeld in lid 1, onderdeel a, bedraagt tevens niet meer dan
het bedrag dat de werkgever op grond van artikel 673, voor aftrek van de
kosten, bedoeld in artikel 673, lid 6, aan de werknemer verschuldigd zou
zijn bij het beëindigen of niet voortzetten van de arbeidsovereenkomst op
de dag na het verstrijken van de termijn van twee jaar, bedoeld in
artikel 670, lid 1, onderdeel a. Artikel 670, lid 1, laatste zin, is van overeenkomstige toepassing op de termijn, bedoeld in de vorige zin.
2. In het derde lid wordt «Lid 1 is van overeenkomstige toepassing»
vervangen door «De leden 1 en 2 zijn van overeenkomstige toepassing».
3. Aan het vijfde lid, tweede zin, wordt toegevoegd «en kan vervolgens
bij dwangbevel worden ingevorderd».
3
Na artikel V wordt een artikel ingevoegd, luidende:
ARTIKEL Va GEMEENTEWET
De Gemeentewet wordt als volgt gewijzigd:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

2

A
In artikel 44c, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 44e wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
4
Na artikel VII worden vier artikelen ingevoegd, luidende:
ARTIKEL VIIa POLITIEWET 2012
De Politiewet 2012 wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 48d, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 48f wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
ARTIKEL VIIb PROVINCIEWET
De Provinciewet wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 43c, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 43e wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
ARTIKEL VIIc REMIGIRATIEWET
In artikel 6e, achtste lid, onderdeel a, van de Remigratiewet wordt
«bedoeld in de artikelen 475c en 475d van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «bedoeld in de artikelen 475c tot en
met 475e van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
ARTIKEL VIId WATERSCHAPSWET
De Waterschapswet wordt als volgt gewijzigd:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

3

A
In artikel 44c, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 44e wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
5
In artikel VIII wordt onder verlettering van de onderdelen A tot en met C
tot B tot en met D een onderdeel ingevoegd, luidende:
A
In artikel 19, derde lid, tweede zin, vervalt «, de artikelen 94 tot en met
96c van het Algemeen Rijksambtenarenreglement».
6
Na artikel X worden twee artikelen ingevoegd, luidende:
ARTIKEL Xa WET ALLOCATIE ARBEIDSKRACHTEN DOOR
INTERMEDIAIRS
Artikel 8 van de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs wordt
als volgt gewijzigd:
1. Het vijfde lid komt te luiden:
5. De ter beschikking gestelde arbeidskracht, die tevens ter beschikking
is gesteld in de zin van artikel 1, eerste lid, onderdeel 3, van de Wet
arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de Europese Unie,
heeft in afwijking van artikel 2a, eerste en vierde lid, van de Wet op het
algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen van
collectieve arbeidsovereenkomsten, recht op ten minste de arbeidsvoorwaarden op grond van de algemeen verbindend verklaarde bepalingen
van de collectieve arbeidsovereenkomst die de dienstverrichter moet
toepassen, met uitzondering van de bepalingen inzake procedures,
formaliteiten en voorwaarden van de sluiting en de beëindiging van de
arbeidsovereenkomst en inzake aanvullende bedrijfspensioenregelingen.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
6. Indien op grond van het vierde lid is afgeweken bij collectieve
arbeidsovereenkomst die van toepassing is op de onderneming waar de
terbeschikkingstelling plaatsvindt, heeft de arbeidskracht, bedoeld in het
vijfde lid, in afwijking van artikel 2a, eerste en vierde lid, van de Wet op
het algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen
van collectieve arbeidsovereenkomsten, recht op ten minste de arbeidsvoorwaarden op grond van deze afwijkende bepalingen.
ARTIKEL Xb WET AMBTENAREN DEFENSIE
De Wet ambtenaren defensie wordt als volgt gewijzigd:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

4

A
In artikel 10c, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 10e wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
7
Artikel XI, onderdeel B, komt te luiden:
B
Artikel 46 wordt als volgt gewijzigd:
1. In onderdeel h wordt «de reïntegratievisie, bedoeld in artikel 30a,
eerste lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen»
vervangen door «de re-integratievisie, bedoeld in artikel 30a, vierde lid,
van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen» en wordt
«het reïntegratieplan, bedoeld in artikel 30a, derde lid, van die wet»
vervangen door «het re-integratieplan, bedoeld in artikel 30a, zesde lid,
van die wet».
2. In onderdeel i wordt «de reïntegratievisie bedoeld in artikel 30a,
eerste lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen»
vervangen door «de re-integratievisie, bedoeld in artikel 30a, vierde lid,
van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen» en wordt
«het reïntegratieplan, bedoeld in artikel 30a, derde lid, van die wet»
vervangen door «het re-integratieplan, bedoeld in artikel 30a, zesde lid,
van die wet».
8
Artikel XII wordt als volgt gewijzigd:
Na onderdeel C wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
Ca
Artikel 2.30 wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. In afwijking van het eerste lid is artikel 2:20 wel van toepassing op de
jonggehandicapte die volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is, indien
ten aanzien van die jonggehandicapte voor 1 januari 2015 loondispensatie
was verleend en voor zover het een verzoek om loondispensatie betreft
voor dezelfde functie als waarvoor de loondispensatie voor 1 januari 2015
was verleend.
Na onderdeel D worden de volgende onderdelen toegevoegd:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

5

E
Artikel 3:18, tweede lid, vervalt, onder vernummering van het derde lid
tot tweede lid.
F
Aan artikel 3:19 wordt een lid toegevoegd, luidende:
12. Het recht op arbeidsongeschiktheidsuitkering eindigt niet op grond
van het eerste lid, onderdeel b, of het tweede lid, indien de jonggehandicapte gebruik maakt van een voorziening als bedoeld in artikel 34a, eerste
lid of artikel 35, tweede lid, onderdeel a, b of d, van de Wet werk en
inkomen naar arbeidsvermogen.
G
Artikel 3:21, derde lid, vervalt, onder vernummering van het vierde en
vijfde lid tot derde en vierde lid.
H
Artikel 3:22 vervalt.
I
In artikel 3:25, tweede lid, wordt «3:21, vijfde lid, 3:22, zevende lid,»
vervangen door «3:21, vierde lid».
J
Artikel 3:31 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het zesde lid vervalt, onder vernummering van het zevende lid tot
zesde lid.
2. In het zesde lid (nieuw) wordt «Heropening of herleving» vervangen
door «Herleving».
K
In artikel 3:56, eerste lid, vervalt «de loonsuppletie, bedoeld in
artikel 3:67, en de inkomenssuppletie, bedoeld in artikel 3:68,».
L
In artikel 3:61, eerste lid, vervallen de onderdelen d en e, onder
verlettering van onderdeel f tot d.
M
De artikelen 3:67, 3:68 en 3:70 vervallen.
N
Artikel 3:73a wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

6

2. In afwijking van het eerste lid is artikel 3:63 wel van toepassing op de
jonggehandicapte die duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft, indien ten aanzien van die jonggehandicapte voor 1 januari
2015 loondispensatie was verleend en voor zover het een verzoek om
loondispensatie betreft voor dezelfde functie als waarvoor de loondispensatie voor 1 januari 2015 was verleend.
O
Artikel 8:3, derde en vierde lid, vervallen.
P
In artikel 8:6a, eerste lid, wordt «3:21, vijfde lid, alsmede 3:22, zevende
lid, zoals dat is komen te luiden na inwerkingtreding van de Wet harmonisatie en vereenvoudiging socialezekerheidswetgeving,» vervangen door
«3:21, vierde lid,» en wordt «de artikelen 3:14 tot en met 3:17, 3:21 of 3:22»
vervangen door «de artikelen 3:14 tot en met 3:17 of 3:21».
Q
In artikel 8:7 wordt «, 3:21 en 3:22» vervangen door «en 3:21».
R
In artikel 8.8 wordt onder vernummering van het vijfde en zesde lid tot
zesde en zevende lid een lid ingevoegd, luidende:
5. De periode van een jaar, bedoeld in het vierde lid, kan bij algemene
maatregel van bestuur tijdelijk met ten hoogste een jaar worden verlengd
voor zover dat nodig is in verband met de gevolgen van de crisis in
verband met COVID-19.
S
Aan artikel 8.10d wordt onder vervanging van de punt aan het slot door
een komma een zinsnede toegevoegd, luidende: «dan wel niet toegekend
omdat zij niet arbeidsongeschikt waren».
9
Na artikel XII worden drie artikelen ingevoegd, luidende:
Artikel XIIa WET ARBEIDSVOORWAARDEN GEDETACHEERDE
WERKNEMERS IN DE Europese Unie
Aan artikel 3a van de Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde
werknemers in de Europese Unie wordt een lid toegevoegd, luidende:
3. Het eerste en tweede lid zijn van overeenkomstige toepassing met
betrekking tot de arbeidskracht die ter beschikking is gesteld, bedoeld in
artikel 1 van de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs, met dien
verstande dat onder dienstontvanger wordt verstaan de inlener als
bedoeld in artikel 7a van die wet, en onder dienstverrichter degene die de
arbeidskracht ter beschikking stelt.
ARTIKEL XIIb WET INBURGERING
In artikel 16, tweede lid, van de Wet inburgering wordt onder
vervanging van «; of» aan het slot van onderdeel b door een puntkomma
en onder vervanging van de punt aan het slot van onderdeel b door «; of»
een onderdeel toegevoegd, luidende:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

7

c. niet langer inburgeringsplichtig is.
ARTIKEL XIIc WET INBURGERING 20..
Indien het bij koninklijke boodschap van 3 juni 2020 ingediende voorstel
van wet houdende regels over inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering 20..) (35 483) tot wet is of wordt verheven en de
artikelen 33, 35, 50 en 54 van die wet in werking treden of zijn getreden,
worden die artikelen als volgt gewijzigd:
A
In artikel 33, onderdeel c, wordt «de gegevens, bedoeld in artikel 24o,
tweede lid, onderdeel e, van de Wet op het onderwijstoezicht voor het
diplomaregister» vervangen door «de diplomagegevens, bedoeld in
artikel 12, vierde lid van de Wet register onderwijsdeelnemers, ten
behoeve van het register onderwijsdeelnemers, bedoeld in artikel 4 van
die wet».
B
Aan artikel 35, eerste lid, wordt toegevoegd «en de uitvoering van
artikel 22».
C
Artikel 50 komt te luiden:
Artikel 50. Wijziging van de Wet register onderwijsdeelnemers
In artikel 1 van de Wet register onderwijsdeelnemers wordt in de
begripsomschrijving van onderwijsdeelnemer, in onderdeel c, onder 2°,
«Wet inburgering» vervangen door «Wet inburgering 20..».
D
Artikel 54 wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. De artikelen 18b, tweede lid, onderdeel b, 64, eerste lid, onderdeel p,
en 67, eerste lid, onderdeel h, van de Participatiewet, artikel 7.3.1, vierde
lid, van de Wet educatie en beroepsonderwijs, de artikelen 16, eerste lid,
onderdeel h, en 18, eerste lid, onderdeel i, van de Vreemdelingenwet
2000, de artikelen 45, eerste lid, onderdeel o, en 48, eerste lid,
onderdeel h, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, de artikelen 45, eerste lid,
onderdeel n, en 48, eerste lid, onderdeel h, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen werknemers,
artikel 1, begripsbepaling «onderwijsdeelnemer», onderdeel c, onder 2°,
van de Wet register onderwijsdeelnemers, artikel 54, derde lid,
onderdeel m, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen en artikel 2 van bijlage 3 van de Algemene wet bestuursrecht,
zoals die artikelen luidden op de dag voorafgaand aan de inwerkingtreding van deze wet, blijven van toepassing op de personen, bedoeld in
het eerste lid.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

8

10
Artikel XIII wordt als volgt gewijzigd:
1. In onderdeel A wordt «met uitzondering van tweede lid» vervangen
door «met uitzondering van het tweede lid».
2. Onderdeel F komt te luiden:
F
In artikel 18p, zevende lid, wordt «de naam en vestigingsplaats van de
werkgever en de locatie waar het onderzoek heeft plaatsgevonden
verstrekken, indien bij de uitvoering van het toezicht op de naleving van
het bepaalde bij of krachtens deze wet informatie over die werkgever
wordt verkregen» vervangen door «de bij algemene maatregel van
bestuur aangewezen gegevens verstrekken, indien deze informatie bij de
uitvoering van het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze wet wordt verkregen».
11
Artikel XIV wordt als volgt gewijzigd:
Onder verlettering van de onderdelen C en D tot D en E wordt een
onderdeel ingevoegd, luidende:
C
Artikel 6, eerste lid, komt te luiden:
1. Zo spoedig mogelijk na de aanvraag deelt Onze Minister, mede aan
de hand van geneeskundige beoordeling, schriftelijk mee welke uitkering
zal worden verstrekt aan de in artikel 5, twaalfde lid, tweede zin, bedoelde
werkgever. Als de werkgever de in artikel 5, twaalfde lid, eerste zin,
bedoelde verplichting niet naleeft, geschiedt de schriftelijke mededeling,
bedoeld in de eerste zin, aan de werknemer.
12
Artikel XVI komt te luiden:
Artikel XVI WET OP HET ALGEMEEN VERBINDEND EN HET
ONVERBINDEND VERKLAREN VAN BEPALINGEN VAN COLLECTIEVE ARBEIDSOVEREENKOMSTEN
De Wet op het algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van
bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten wordt als volgt
gewijzigd:
A
In artikel 2a, eerste lid, onder b, wordt «vakantiedagen» vervangen door
«vakantie- en verlofdagen».
B
In artikel 10a, vierde lid, wordt «Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de Europee Unie» vervangen door «Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de Europese Unie».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

9

13
Na artikel XVI worden drie artikelen ingevoegd, luidende:
ARTIKEL XVIa WET RECHTSPOSITIE MINISTERS EN STAATSSECRETARISSEN
De Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen wordt als volgt
gewijzigd:
A
In artikel 5a, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 5c wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede en
derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b, tweede lid,
van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
ARTIKEL XVIb WET RECHTSPOSITIE Raad van State, Algemene
Rekenkamer EN Nationale ombudsman
De Wet rechtspositie Raad van State, Algemene Rekenkamer en
Nationale ombudsman wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 8, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 10 wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
ARTIKEL XVIc WET RECHTSPOSITIE RECHTERLIJKE AMBTENAREN
De Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 19f, derde lid, wordt «bedoeld in artikel 475d» vervangen door
«bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e».
B
In artikel 19h wordt «Voor de toepassing van de artikelen 475b, tweede
en derde lid, en 475d, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering» vervangen door «Voor de toepassing van artikel 475b,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering».
14
Na artikel XVII wordt een artikel ingevoegd, luidende:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

10

ARTIKEL XVIIa WET VEREENVOUDIGING BESLAGVRIJE VOET
De Wet vereenvoudiging beslagvrije voet wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel XXI wordt als volgt gewijzigd:
1. Onderdeel 1 komt te luiden:
1. In het vijfde lid wordt «bedoeld in artikel 475d van het Wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering» vervangen door «bedoeld in de
artikelen 475c tot en met 475e van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering».
2. In onderdeel 2 wordt «In het achtste lid (nieuw)» vervangen door «In
het negende lid».
3. Onderdeel 3 komt te luiden:
3. Het tiende lid komt te luiden:
10. Indien een beslag als bedoeld in het negende lid is gelegd op een
vordering tot een periodieke betaling als bedoeld in artikel 475c van het
Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, wordt de beslagvrije voet,
berekend overeenkomstig de artikelen 475d tot en met 475e van die wet,
louter ten aanzien van de vordering van het CAK ter zake waarvan het
beslag is gelegd en enkel voor zover het beslag dient tot inning van een
nieuw vervallende termijn als bedoeld in het negende lid, verlaagd met de
bestuursrechtelijke premie.
B
Na artikel XXIIIB wordt een artikel ingevoegd, luidende:
ARTIKEL XXIIIC. Regelgevende bevoegdheden voor de invoering
1. In afwijking van de artikelen 475da tot en met 475dc van het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering kunnen bij besluit van Onze Minister
beslagleggende partijen worden aangewezen waarop artikel 475d van het
Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, zoals dat luidde op de dag
voorafgaand aan de inwerkingtreding van deze wet, van toepassing blijft
tot en met 6 maanden na inwerkingtreding van dit artikel.
2. De partijen genoemd in het eerste lid kunnen worden aangewezen bij
besluit van Onze Minister als zij een gemotiveerde opgave doen van de
reden waarom zij gebruik willen maken van de overgangsperiode.
15
In artikel XVIII, onderdeel F, wordt na «Wet financiering sociale
verzekeringen» een aanhalingsteken toegevoegd.
16
Artikel XIX wordt als volgt gewijzigd:
Onder verlettering van de onderdelen C en D tot D en E wordt een
onderdeel ingevoegd, luidende:
C
Artikel 6, eerste lid, komt te luiden:
1. Zo spoedig mogelijk na de aanvraag deelt Onze Minister, mede aan
de hand van geneeskundige beoordeling, schriftelijk mee welke uitkering

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

11

zal worden verstrekt aan de in artikel 5, zesde lid, tweede zin, bedoelde
werkgever. Als de werkgever de in artikel 5, zesde lid, eerste zin, bedoelde
verplichting niet naleeft, geschiedt de schriftelijke mededeling, bedoeld in
de eerste zin, aan de werknemer.
17
Na artikel XIX wordt een artikel ingevoegd, luidende:
ARTIKEL XIXa WETBOEK VAN BURGERLIJKE RECHTSVORDERING
Het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 475c, eerste lid, onderdeel d, komt te luiden:
d. de bedragen – onder de naam bezoldiging of welke benaming ook –
waarop een ambtenaar als bedoeld in artikel 3 van de Ambtenarenwet
2017 als zodanig uit hoofde van zijn dienstbetrekking aanspraak heeft
alsmede de bedragen – onder de benaming pensioen, wachtgeld,
uitkering of welke benaming ook – waarop een gewezen ambtenaar als
zodanig uit hoofde van zijn vroegere dienstbetrekking aanspraak heeft of
waarop zijn nagelaten betrekkingen uit hoofde van zijn overlijden
aanspraak hebben;.
B
Artikel 475da, tweede lid, onderdeel d, wordt als volgt gewijzigd:
1. «voor gehuwden met een of meer kinderen: (95% x B) + (((C – D) / 12)
x E) + ((H x C2 + I x C) – J) + (((C – D) / 12) x K)» wordt vervangen door
«voor gehuwden met een of meer kinderen: (95% x B) + (((C – D) / 12) x E)
+ ((H x C2 + I x C) – J) + (((C – (D+L)) / 12) x K)».
2. Onder vervanging van de punt aan het slot van de beschrijving van K
door een puntkomma wordt een beschrijving toegevoegd, luidende:
• L voor het bedrag, waarmee het drempelinkomen van de ouder en zijn
partner op basis van artikel 2, achtste lid, van de Wet op het kindgebonden budget wordt verhoogd.
C
In artikel 475db, eerste lid, vervalt onderdeel c, onder verlettering van
onderdeel d tot c.
D
In artikel 475g, derde lid, vervalt onderdeel e, onder verlettering van
onderdeel f tot e.
Toelichting
I. Algemeen
§ 1. Inleiding
Met deze nota van wijziging worden enkele kleine beleidsmatige
wijzigingen en technische verbeteringen toegevoegd aan het wetsvoorstel
Verzamelwet SZW 2021. De beleidsmatige wijzigingen worden in het
algemeen deel van deze toelichting toegelicht. De overige wijzigingen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

12

komen in de artikelsgewijze toelichting aan de orde. Wijzigingen die niet
zijn toegelicht, zijn louter technisch. Het gaat dan vooral om verbetering
van schrijf-, taal- of verwijzingsfouten of om het technisch aanpassen van
artikelen in de verschillende wetten op het terrein van het Ministerie van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De meeste wijzigingen hebben geen
financiële consequenties. Bij de onderwerpen die wel beperkte financiële
consequenties hebben, is dit nader beschreven in de toelichting.
§ 2. Klein beleid
Bevoegdheid voor UWV om onverschuldigd betaalde compensatie
van transitievergoeding bij dwangbevel in te vorderen
Op grond van artikel 7:673e, lid 1, van het Burgerlijk Wetboek vergoedt
het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: UWV) de
transitievergoeding in geval van langdurige ziekte van de werknemer
(onderdeel a) en bij bedrijfsbeëindiging (onderdeel b). Indien de
vergoeding onterecht of tot een te hoog bedrag is betaald, herziet het
UWV het besluit tot toekenning. Hetgeen ten onrechte of te veel is betaald
wordt teruggevorderd. Dit is reeds geregeld in het vijfde lid. Door de
terugvordering ontstaat een bestuursrechtelijke geldschuld als bedoeld in
artikel 4:85 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb). Bestuursrechtelijke geldschulden kunnen vervolgens bij dwangbevel worden
ingevorderd, mits de bevoegdheid daartoe bij wet aan het bestuursorgaan
is toegekend.1 Voorgesteld wordt de bevoegdheid om bij dwangbevel
onverschuldigd betaalde teruggevorderde compensaties in te vorderen
aan het UWV toe te kennen. Dit is in lijn met de bevoegdheid die het UWV
reeds heeft om op basis van bijvoorbeeld de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen, de Werkloosheidswet en de Ziektewet onverschuldigd
betaalde en teruggevorderde uitkeringen bij dwangbevel in te vorderen.
II. Artikelsgewijs
Onderdelen 1 (artikel IIIa: Algemene pensioenwet politieke
ambtsdragers), 3 (artikel Va: Gemeentewet), 4 (artikelen VIIa tot
en met VIId: Politiewet 2012, Provinciewet, Remigratiewet,
Waterschapswet), 13 (artikelen XVIa tot en met XVIc: Wet
rechtspositie ministers en staatssecretarissen, Wet rechtspositie
Raad van State, Algemene Rekenkamer en Nationale ombudsman,
Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren)
In verband met de inwerkingtreding van de Wet vereenvoudiging
beslagvrije voet worden verwijzingen naar het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering in de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers, de
Gemeentewet, de Provinciewet, de Wet rechtspositie ministers en
staatssecretarissen, de Wet rechtspositie Raad van State, de Wet
ambtenaren defensie, de Waterschapswet, de Politiewet 2012, de
Remigratiewet en de Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren aangepast.
Onderdeel 2 (artikel IVA: Burgerlijk Wetboek)
Onderdeel A
Sinds 1 januari 2020 bepaalt artikel 7:628a, vijfde lid, BW dat een
werkgever, steeds als de arbeidsovereenkomst 12 maanden heeft
geduurd, binnen een maand daarna aan een oproepkracht een aanbod
moet doen voor een vaste arbeidsomvang. De aangeboden vaste
arbeidsomvang moet minimaal gelijk zijn aan de gemiddelde arbeids1

Artikel 4:114 en 4:115 Awb.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

13

omvang in de voorafgaande periode van 12 maanden. Accepteert de
werknemer het aanbod, dan is niet langer sprake van een oproepovereenkomst. Accepteert hij het aanbod niet, dan blijft de arbeidsovereenkomst
op oproepbasis en moet de werkgever na iedere periode van 12 maanden
opnieuw een aanbod voor een vaste arbeidsomvang doen. Na inwerkingtreding van de Wet arbeidsmarkt in balans is gebleken dat er onduidelijkheden zijn gerezen door deze bepaling, omdat er niets wordt geregeld
over de ingangsdatum van de vaste arbeidsduur. Dit heeft twee mogelijke
gevolgen.
Het eerste gevolg is dat bij gebreke aan een regeling over de ingangsdatum het mogelijk is om die ingangsdatum zover mogelijk uit te stellen.
Het is voor een werkgever daardoor in theorie mogelijk om bijvoorbeeld
in het aanbod een ingangsdatum op te nemen die een lange periode na
het aanbod ligt. Ten tweede kan acceptatie van het aanbod uitblijven,
hetgeen partijen langere tijd in onzekerheid laat over in welke vorm hun
arbeidsovereenkomst zich voortzet: als oproepovereenkomst of juist niet.
Beide zaken stroken niet met de gedachte achter het vijfde lid van
artikel 7:628a BW: de werknemer, na langere tijd als oproepkracht te
hebben gewerkt, meer zekerheid bieden over het aantal te werken uren en
een voor die uren vast loon. Daarom wordt voorgesteld om artikel 7:628a
lid 5 BW op deze twee genoemde punten te verduidelijken. Door de
voorgestelde wijzigingen wordt zowel aan de werknemer als de
werkgever een helder handelingsperspectief geboden. De voorgestelde
regeling sluit aan bij de oplossing die ook in de literatuur is voorgesteld.
De bepaling schrijft reeds voor dat de werkgever na 12 maanden binnen
een maand, dus in de dertiende maand, een aanbod moet doen voor een
vaste arbeidsomvang. Deze maand kan de werkgever gebruiken om
voorbereidingen te treffen om zijn bedrijfsprocessen op de nieuwe situatie
aan te passen (als de werknemer het aanbod accepteert) en het aanbod
voor te bereiden. De regering acht het wenselijk dat de vaste arbeidsomvang zo snel mogelijk daarna ingaat. Een maand acht de regering
daarvoor een wenselijke termijn. Dat betekent dat de vaste arbeidsomvang ingaat uiterlijk na twee maanden nadat de arbeidsovereenkomst
12 maanden heeft geduurd, dus op de eerste dag van de vijftiende maand.
Daarom wordt voorgesteld om de aanvaardingstermijn van de werknemer
op 1 maand te stellen. Het kan natuurlijk zijn dat de werkgever binnen een
maand een aanbod doet, dan wel dat de werknemer het aanbod binnen
een maand aanvaardt. De voorgestelde regeling staat daar niet aan in de
weg; partijen kunnen dit overeenkomen. Door de gestelde termijnen van
ieder een maand voor het doen van het aanbod en de aanvaarding ervan
wordt tevens zeker gesteld dat de vaste arbeidsomvang uiterlijk op de
eerste dag van de vijftiende maand ingaat. Vanaf dat moment heeft de
werknemer dus recht op dat vaste aantal uren en daarmee op betaling van
loon over dat aantal uren. Tevens geldt hier dat voor de berekening van de
veertien maanden, na welke periode uiterlijk het aanbod in moet gaan, de
arbeidsovereenkomsten op dezelfde wijze worden samengeteld. Dit
betekent dat ook hier tussenpozen niet worden meegeteld, maar dat deze
verplichting wel blijft gelden indien sprake is van elkaar opvolgende
arbeidsovereenkomsten die elkaar met tussenpozen van ten hoogste zes
maanden hebben opgevolgd.
De gewijzigde bepaling zal betrekking hebben op elk aanbod voor een
vaste arbeidsomvang, ongeacht of dit voor of na de inwerkingtreding van
de gewijzigde bepaling is gedaan, tenzij de vaste arbeidsomvang al is
ingegaan. De gewijzigde bepaling heeft geen gevolgen voor de situatie
waarin de vaste arbeidsomvang reeds is ingegaan. Om de werkgever
voldoende gelegenheid te bieden om een reeds gedaan aanbod voor een
vaste arbeidsomvang in overeenstemming te brengen met de gewijzigde
bepaling, zal de wijziging niet eerder dan twee maanden na de publicatie

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

14

van deze wijziging in werking treden op een vast verandermoment. Het
beoogde tijdstip van inwerkingtreding van deze wijziging is 1 januari 2021.
Indien publicatie van dit wetsvoorstel in het Staatsblad plaatsvindt na
1 november 2020, is het beoogde tijdstip van inwerkingtreding 1 juli 2021.
Onderdeel B (onderdeel 1)
In artikel 7:673e BW is de compensatie voor de werkgever van de
transitievergoeding bij langdurige arbeidsongeschiktheid van de
werknemer opgenomen. Met de Wet arbeidsmarkt in balans (Wab) is de
compensatie van de transitievergoeding bij bedrijfsbeëindiging wegens
pensionering, ziekte, gebreken of overlijden van de werkgever (compensatie bij bedrijfsbeëindiging) aan artikel 7:673e BW toegevoegd. Bij de
compensatie van de transitievergoeding bij langdurige arbeidsongeschiktheid van de werknemer is in artikel 7:673e, tweede lid, BW geregeld
dat de maximale vergoeding niet meer kan zijn dan de (transitie)vergoeding die volgt uit artikel 7:673 BW. Ook voor de compensatieregeling
bij bedrijfsbeëindiging geldt dat de compensatie nooit meer kan bedragen
dan het bedrag dat voortvloeit uit artikel 7:673 BW. Met de voorgestelde
wijziging wordt verduidelijkt dat dit maximum geldt voor beide vormen
van compensatie. Daarbij wordt opgemerkt dat de hoogte van de
transitievergoeding, zoals deze op grond van artikel 7:673 BW wordt
berekend, steeds bepalend is voor het bedrag aan transitievergoeding dat
maximaal kan worden gecompenseerd op grond van artikel 7:673e BW.
Dit geldt ook als de werkgever een vergoeding heeft betaald die hoger is
dan dit bedrag. Voor de compensatie van de transitievergoeding bij
langdurige arbeidsongeschiktheid blijft gelden dat de compensatie tevens
is gemaximeerd op het bedrag aan transitievergoeding dat de werkgever
verschuldigd zou zijn aan de werknemer op de dag dat de werknemer
twee jaar ziek is geweest. Dit blijkt uit de tweede zin van het tweede lid.
Als de arbeidsovereenkomst pas op een later moment wordt beëindigd,
wordt de transitievergoeding hoger: het bedrag aan transitievergoeding
dat de werknemer heeft opgebouwd na het tijdstip waarop de werknemer
twee jaar ziek is geweest wordt niet gecompenseerd.
Onderdeel B (onderdeel 2)
Compensatie is ook mogelijk als de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden is beëindigd. Ook voor de vergoeding die in dat kader
aan de werknemer is verstrekt geldt dat deze wordt gecompenseerd tot
maximaal het bedrag, dat de werknemer aan transitievergoeding zou
hebben ontvangen op grond van artikel 7:673 BW. Dit vloeit reeds voort
uit het feit dat artikel 7:673e, eerste lid, BW van overeenkomstige
toepassing is verklaard op deze situatie. Op dit recht zijn de verdere regels
rondom de compensatie van de transitievergoeding daarvoor ook van
toepassing. Om te verduidelijken dat de in het tweede lid opgenomen
maximering van de transitievergoeding ook in dit geval geldt, wordt
voorgesteld om in het derde lid ook het tweede lid van overeenkomstige
toepassing te verklaren.
Onderdeel 5 (artikel VIII: Werkloosheidswet)
Op 1 januari 2020 is de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren
(Wnra) in werking getreden. Het belangrijkste gevolg van de Wnra is dat
de meeste ambtenaren voortaan werkzaam zijn op basis van een
arbeidsovereenkomst in plaats van een publiekrechtelijke aanstelling.
Daarnaast zijn de rechtspositieregelingen, zoals het Algemeen Rijksambtenarenreglement, vervangen door collectieve arbeidsovereenkomsten
(cao’s).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

15

Omdat het Algemeen Rijksambtenarenreglement is vervallen, wordt
voorgesteld in artikel 19, derde lid, van de Werkloosheidswet (WW) de
verwijzing daarnaar te laten vervallen.
Voor de ambtenaren en die werkzaam zijn op basis van een arbeidsovereenkomst en hun werkgevers zijn voortaan de opzegtermijnen uit het
artikel 672 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek van toepassing. De
rechtspositie van de zogenaamde uitgezonderde groepen, die als gevolg
van artikel 3 van de Ambtenarenwet 2017 hun aanstelling hebben
behouden, is echter na 1 januari 2020 nog steeds vastgelegd in publiekrechtelijke regelingen. Dit geldt voor onder meer personeel van de
sectoren Politie en Defensie (zowel burgerlijk als militair personeel). De
opzegtermijnen voor deze groepen zijn nog steeds vastgelegd in
publiekrechtelijke regelingen. Omdat dit een overeenkomstige bepaling
van een soortgelijke regeling als bedoeld in artikel 19, derde lid, van de
Werkloosheidswet is, blijft dat artikel van toepassing op de situaties
waarin de opzegtermijn in een publiekrechtelijke regeling is geregeld.
Deze wijziging heeft inhoudelijk dus geen gevolgen.
Onderdeel 6 (artikelen Xa en Xb)
Artikel Xa (Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs)
Met de herzieningsrichtlijn2 zijn de rechten van gedetacheerde
uitzendkrachten en nationale uitzendkrachten vrijwel geheel gelijkgetrokken. Dat is ook de strekking van artikel 8, vijfde lid, van de Wet
allocatie arbeidskrachten door intermediairs (Waadi), dat betrekking heeft
op de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden van grensoverschrijdend
gedetacheerde uitzendkrachten. Door de formulering daarvan kan echter
twijfel ontstaan of gelijke behandeling van gedetacheerde uitzendkrachten
ten opzichte van binnen Nederland uitgezonden arbeidskrachten in
bepaalde situaties wel is gewaarborgd. Met deze wijziging worden de
rechten van gedetacheerde uitzendkrachten daarom nauwkeuriger
bepaald, door een onderscheid aan te brengen in de rechten die voortvloeien uit de collectieve arbeidsovereenkomst (cao) die van toepassing is
op de inlener enerzijds en op de uitlener anderzijds.
Op grond van het voorgestelde gewijzigde artikel 8, vijfde lid, van de
Waadi heeft de gedetacheerde uitzendkracht recht op ten minste de
arbeidsvoorwaarden op grond van de algemeen verbindend verklaarde
bepalingen van de cao die de werkgever van de uitzendkracht moet
toepassen, met uitzondering van de bepalingen inzake procedures,
formaliteiten en voorwaarden van de sluiting en de beëindiging van de
arbeidsovereenkomst en inzake aanvullende bedrijfspensioenregelingen.
Bij dergelijke cao’s gaat het met name om de Nederlandse cao die
doorgaans van toepassing is op uitzendbureaus, zoals de CAO voor
Uitzendkrachten. Het is evenwel mogelijk dat de werkgever van de
uitzendkracht op basis van diens werkzaamheden in Nederland
bepalingen uit een andere cao moet toepassen, gelet op de werkingssfeer.
Voorts wordt verduidelijkt dat met het voorgestelde vijfde lid wordt
afgeweken van artikel 2a, eerste en vierde lid, van de Wet op het
algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen van
collectieve arbeidsovereenkomsten (Wet Avv), op grond waarvan
gedetacheerde werknemers gedurende de eerste twaalf dan wel achttien
maanden recht hebben op alleen de algemeen verbindend verklaarde
hardekernbepalingen van de toepasselijke cao. Van de cao die de
2

Richtlijn (EU) 2018/957 van het Europees parlement en de Raad van 28 juni 2018 tot wijziging
van Richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op
het verrichten van diensten (PbEU 2018, L 173).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

16

werkgever moet toepassen heeft de gedetacheerde uitzendkracht immers
recht op de arbeidsvoorwaarden op grond van alle algemeen verbindend
verklaarde bepalingen, met uitzondering van de voornoemde aangelegenheden. In feite heeft de gedetacheerde uitzendkracht dus vanaf de eerste
dag van zijn detachering in Nederland recht op de uitgebreide harde kern
van arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden. Op deze manier wordt
gelijke behandeling bevorderd ten opzichte van arbeidskrachten die ter
beschikking worden gesteld door een in Nederland gevestigde werkgever.
Het voorgestelde zesde lid ziet op de situatie waarin op grond van het
vierde lid is afgeweken bij cao die van toepassing is op de onderneming
waar de terbeschikkingstelling plaatsvindt (de inleners-cao). Overigens
kan ook de cao die de werkgever van de uitzendkracht moet toepassen
afwijken, maar het vijfde lid regelt al welke arbeidsvoorwaarden uit deze
uitleen-cao moeten worden gegarandeerd, ongeacht of wordt afgeweken.
Indien de inleners-cao specifieke afwijkingen bevat voor uitzendkrachten met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden, bedoeld in het eerste
tot en met het derde lid, hebben ook gedetacheerde uitzendkrachten recht
op ten minste deze arbeidsvoorwaarden, op basis van gelijke behandeling
met binnen Nederland uitgezonden werknemers. Kort gezegd gelden
afwijkingen van de loonverhoudingsnorm voor uitzendkrachten in de
inleners-cao ook voor gedetacheerde uitzendkrachten. Het maakt daarbij
niet uit of deze bepalingen in de inleners-cao algemeen verbindend zijn
verklaard. Ook dit is in afwijking van artikel 2a van de Wet Avv, op grond
waarvan gedetacheerde werknemers in beginsel alleen recht hebben op
de hardekernbepalingen van de toepasselijke cao, voor zover deze
algemeen verbindend zijn verklaard. Dit onderscheid was abusievelijk niet
aangebracht in het oude vijfde lid van artikel 8.
In het vijfde en zesde lid is voorts bepaald dat de gedetacheerde
uitzendkracht «ten minste» recht heeft op de in die leden bedoelde
arbeidsvoorwaarden. Daarmee komt tot uitdrukking dat die artikelleden
geen beletsel vormen voor de toepassing van arbeidsvoorwaarden en
-omstandigheden die gunstiger zijn voor deze arbeidskrachten. Daarnaast
wordt hiermee verduidelijkt dat het zesde lid in beginsel naast het vijfde
lid kan worden toegepast. Indien de buitenlandse dienstverrichter dus
algemeen verbindend verklaarde cao-bepalingen van de uitleen-cao moet
toepassen en de inleners-cao tevens bepalingen kent waarmee wordt
afgeweken van het eerste tot en met het derde lid van artikel 8, gelden
deze bepalingen uit beide cao’s. Indien deze bepalingen conflicteren en
niet uit de cao’s zelf volgt welke daarvan voorrang krijgt, dient de
gunstigste bepaling te worden toegepast.
Het schema dat is opgenomen bij dit artikel in de memorie van
toelichting bij de Implementatiewet herziene detacheringsrichtlijn3, komt
er daarmee als volgt uit te zien:

3

Kamerstukken II 2019/20, 35 358, nr. 3.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

17

Schema verhouding Waadi, WagwEU en Wet Avv

Artikel Xb (Wet ambtenaren defensie)
Onderdelen A en B (artikelen 10c en 10e)
Verwezen wordt naar de toelichting op onderdeel 1.
Onderdeel 7 (artikel XI: Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen)
Met dit onderdeel wordt een eerdere verschrijving gecorrigeerd.
Onderdeel 8 (artikel XII: Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening
jonggehandicapten)
Onderdelen Ca en N
Met de inwerkingtreding van de invoeringswet Participatiewet zijn alle
Wajongers ingedeeld in de categorieën duurzaam geen arbeidsvermogen
(DGA) en niet duurzaam geen arbeidsvermogen (nDGA). Gegeven de
definitie van arbeidsvermogen is het niet uitgesloten dat Wajongers in de
categorie DGA een beperkt aantal uren kunnen werken. Bij de herindelingsoperatie zijn daarom ook enkele oWajongers die werken met
loondispensatie ingedeeld in de categorie DGA. Bij het verlopen van de
loondispensatie moet UWV op basis van de huidige wettekst opnieuw een
besluit nemen over het toekennen van de loondispensatie. Wajongers in
de categorie DGA zijn op basis van de artikelen 2:30 en 3:73a van de Wet
arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten uitgesloten van de
inzet van onder andere loondispensatie. Hierdoor kan UWV op dit
moment niet beslissen tot verlenging van de loondispensatie. De wijziging
van de artikelen 2:20 en 3:73a geeft UWV de mogelijkheid om de
loondispensatie voor deze werkende Wajongers periodiek te vernieuwen.
Hiermee wordt voorkomen dat zij, vanwege het vervallen van loondispensatie, het werk verliezen. Het gaat uitdrukkelijk om de verlenging van de
loondispensatie voor de functie waarvoor de oorspronkelijk loondispensatie is verleend.
Onderdeel F
Met de wet van 27 mei 2020 tot wijziging van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten en enkele andere wetten in verband
met verdere activering van de participatie van jonggehandicapten en het
harmoniseren van de verschillende regimes Wajong (Stb. 2020, 173)
(hierna: Wet vereenvoudiging Wajong) zijn de regimes voor het eindigen
van het recht op oWajong en Wajong2010 geharmoniseerd. Op grond van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

18

het nieuwe artikel 3:19, tweede lid, eindigt de Wajong-uitkering als ten
minste 75% van het maatmaninkomen wordt verdiend nadat een
oWajonger vijf jaar arbeid heeft verricht. Daarbij wordt, anders dan in de
Wajong2010, geen rekening gehouden met de vraag of deze oWajonger
werkzaam is met een voorziening. Met dit onderdeel wordt voorgesteld
dat het recht op oWajong niet eindigt op het moment dat deze gebruik
maakt van een voorziening, zoals dat ook in artikel 2:16 van de Wet
arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten is geregeld.
Daartoe wordt een nieuw twaalfde lid toegevoegd. Aanspraak op
voorzieningen door oWajongers is, anders dan voor Wajongers in de
Wajong2010, geregeld in de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen.
In het nieuwe twaalfde lid wordt daarom verwezen naar die voorzieningen.
Onderdeel H, in samenhang met de onderdelen G, I, J, P en Q
Artikel 3:22 van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten geeft regels met betrekking tot heropening van de arbeidsongeschiktheidsuitkering van de jonggehandicapte die minder of meer
dan 45 procent arbeidsongeschikt is. De grens van 45 procent is terug te
voeren naar de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW). Die wet
regelde dat AAW-gerechtigden met een arbeidsongeschiktheidsuitkering,
berekend naar een arbeidsongeschiktheid van tenminste 45 procent,
verplicht verzekerd waren op grond van de Ziekenfondswet. Met de
inwerkingtreding van de Wet vereenvoudiging Wajong komen per
1 januari 2021 de arbeidsongeschiktheidsklassen in de oWajong te
vervallen. Als gevolg hiervan vervalt ook de noodzaak om in artikel 3:22
van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
onderscheid te maken tussen een arbeidsongeschiktheidspercentage van
minder en meer dan 45 procent arbeidsongeschiktheid. Daarom wordt
voorgesteld artikel 3:22 en de bepalingen die naar dat artikel verwijzen te
laten vervallen.
Onderdeel M, in samenhang met de onderdelen E, K, L, en O
Met inkomens- en loonsuppletie worden Wajongers die gedeeltelijk
arbeidsongeschiktheid zijn en niet de volledige restcapaciteit verdienen
gecompenseerd voor de restcapaciteit die zij niet benutten. De restcapaciteit wordt gebaseerd op de mate van arbeidsongeschiktheid. Met de
inwerkingtreding van de Wet vereenvoudiging Wajong komen per
1 januari 2021 de arbeidsongeschiktheidsklassen in de oWajong te
vervallen. Als gevolg hiervan vervalt ook de noodzaak voor inkomens- en
loonsuppletie (artikelen 3:67 en 3:68 van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten). Op basis van de nieuwe regels voor
inkomensondersteuning ontvangen mensen in de oWajong, die voorheen
in een lagere arbeidsongeschiktheidsklasse zaten, met ingang van
1 januari 2021 ook een uitkering van maximaal 70 procent van het
wettelijk minimumloon als zij arbeidsvermogen hebben en maximaal 75
procent van het wettelijk minimumloon als zij duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. De desbetreffende artikelen over
inkomens- en loonsuppletie vervallen daarom, evenals de onderdelen van
de wet die naar die artikelen verwijzen.
Wanneer de artikelen 3:67 en 3:68 vervallen is ook artikel 3:70 niet
langer nodig. Dat artikel biedt een grondslag voor nadere regels ter
uitwerking van de artikelen 3:67, 3:68 en 3:69. Die regels zijn straks alleen
nog nodig ten aanzien van artikel 3:69. Voor die regels bestaat momenteel
een dubbele grondslag; ook artikel 3:69, vijfde lid, kan daarvoor worden
gebruikt. Om die reden wordt voorgesteld artikel 3:70 te laten vervallen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

19

Onderdeel R
Op 25 mei 2020 heeft de Staatssecretaris van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid de voorzitter van de Eerste Kamer geïnformeerd dat
naar aanleiding van de motie Stienen c.s. een bevoegdheid zal worden
gecreëerd om de termijn waarbinnen het garantiebedrag in de Wajong
kan herleven tijdelijk te verlengen, voor zover dat nodig is in verband met
de gevolgen van de crisis in verband met COVID-194. De motie Stienen
c.s. verzoekt de regering om de Eerste Kamer in de zomer van 2020 te
informeren over hoe in 2021 wordt ingezet om de crisisbestendigheid van
het garantiebedrag te versterken en indien nodig de bevoegdheid als
Staatssecretaris in te zetten om de duur van de termijn waarin het
garantiebedrag kan herleven tijdelijk te verlengen5.
Het garantiebedrag zorgt ervoor dat werkende Wajongers er door de
harmonisatie van de inkomensregelingen in de Wajong niet in inkomen
op achteruitgaan. De herlevingstermijn van het garantiebedrag bedraagt
een jaar. Als de uitkering op basis van de nieuwe inkomensregeling hoger
is dan het garantiebedrag of een Wajonger verliest het werk waardoor zijn
uitkering toeneemt en boven het garantiebedrag komt, gaat de termijn
van 12 maanden lopen. Dit houdt in dat op zijn vroegst met ingang van
januari 2022 de eerste aanspraken op herleving van het garantiebedrag
kunnen komen te vervallen.
De huidige wetgeving bevat geen bevoegdheid om de duur van de
termijn waarbinnen het garantiebedrag kan herleven tijdelijk te verlengen.
Met deze wijziging wordt voorgesteld deze bevoegdheid te creëren. Het
doel daarvan is om, als monitoring en evaluatie daartoe aanleiding geven,
het garantiebedrag meer crisisbestendig te maken. Monitoring en
evaluatie aan de hand van objectieve gegevens over het daadwerkelijke
effect van de coronacrisis voor de doelgroep is van belang om te bepalen
of aanvullend beleid nodig is. Op basis daarvan zal de Staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bezien of en in welke mate de
termijn van het garantiebedrag tijdelijk moet worden verlengd en de
Tweede Kamer daarover informeren. Een eventuele verlenging moet voor
1 januari 2022 geregeld zijn, om te voorkomen dat de eerste garantiebedragen voor die tijd zijn vervallen. Besluitvorming op basis van
monitoring en evaluatie van het daadwerkelijke effect van de coronacrisis
vraagt echter tijd. De regering stelt daarom voor om een bevoegdheid in
de Wajong te creëren om bij algemene maatregel van bestuur de
garantietermijn tijdelijk te verlengen.
De voorgestelde bevoegdheid stelt de regering in staat om de termijn
van het garantiebedrag bij algemene maatregel van bestuur voor de duur
van de crisis te kunnen verlengen met maximaal één jaar indien dat nodig
is in verband met de gevolgen van de crisis in verband met COVID-19. De
regering kiest voor de bevoegdheid om de termijn tijdelijk te kunnen
verlengen met maximaal één jaar zoals voorgesteld in de motie Schalk
c.s.6 De motie Schalk c.s. heeft de regering verzocht om de termijn waarin
het garantiebedrag kan herleven te verlengen van één naar twee jaar voor
de duur van de crisis.
Het creëren van een grondslag om de periode waarin het garantiebedrag kan herleven tijdelijk te verlengen met één jaar heeft geen
financiële consequenties. Als van de grondslag gebruik zal worden
gemaakt, zal bij het opstellen van de algemene maatregel van bestuur

4

Kamerstukken I 2019/20, 35 213, nr. Q.
Kamerstukken I 2019/20, 35 213, L.
6
Kamerstukken I 2019/20, 35 213, M.
5

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

20

worden bezien welke kosten hiermee gepaard gaan en op welke wijze
deze worden opgevangen.
Onderdeel S
In de Wet vereenvoudiging Wajong is geregeld dat tot de AOW-leeftijd
opnieuw of alsnog toekenning van uitkering kan plaatsvinden, ongeacht
de ziekteoorzaak. Met dit onderdeel wordt een wijziging voorgesteld van
het overgangsrecht voor de artikelen 1a:10, 2:17 en 3:21, in artikel 8:10d
van de wet. Daarmee wordt verduidelijkt dat deze artikelen niet alleen van
toepassing blijven op de personen van wie het recht op arbeidsongeschiktheidsuitkering of arbeidsondersteuning voor of op de dag vijf
jaar voor de inwerkingtreding van de Wet Vereenvoudiging Wajong is
geëindigd, maar ook als die niet is toegekend omdat de desbetreffende
persoon niet arbeidsongeschikt was.
Onderdeel 9 (artikelen XIIa tot en met XIIc)
Artikel XIIa (Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de
Europese Unie)
Bij de formulering in artikel 3a, eerste lid, van de Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de Europese Unie (WagwEU) is
gebruikgemaakt van het begrip «transnationale dienstverrichting» zoals
gedefinieerd in artikel 1 van de WagwEU. Hierdoor kan de vraag rijzen of
dit artikel ook ziet op situaties waarin een uitzending of detachering
binnen deze keten binnen hetzelfde land plaatsvindt. De toevoeging van
het derde lid strekt ertoe om te verduidelijken dat het uitzendbureau,
waarmee de werknemer een dienstverband heeft, ook verantwoordelijk
blijft voor de toepassing van de juiste arbeidsvoorwaarden van deze
werknemer in de situatie waarin de werknemer door een Nederlands
uitzendbureau ter beschikking wordt gesteld aan een in Nederland
gevestigde inlener, waarna de inlener deze uitzendkracht verder
detacheert naar een onderneming gevestigd in een andere lidstaat.
Artikel XIIb (artikel 16, tweede lid, Wet inburgering)
In artikel 16, tweede lid, van de Wet inburgering is bepaald onder welke
omstandigheden een inburgeringsplichtige geen aanspraak meer maakt
op een lening. Het gaat daarbij om het vervallen van de (eventueel
verlengde) termijn waarbinnen de inburgeringsplichtige aan het participatieverklaringstraject dient te voldoen, dan wel zes jaar na het verstrijken
van de (eventueel verlengde) inburgeringstermijn. Met deze wijziging
wordt voorgesteld te regelen dat het recht op lening daarnaast niet langer
bestaat wanneer de inburgeringsplicht is komen te vervallen. Dit is onder
meer het geval bij het wijzigen van het verblijfsdoel of het vervallen van
het verblijfsrecht, of het verkrijgen van het Nederlanderschap.
Artikel XIIc (Wet inburgering 20..)
Onderdeel A (Artikel 33, onderdeel c)
Met deze wijziging wordt de verwijzing naar de Wet op het onderwijstoezicht in artikel 33, onderdeel c, van de Wet inburgering 20.. vervangen
door een verwijzing naar de Wet register onderwijsdeelnemers, die voor
dit onderdeel in de plaats is getreden van de Wet op het onderwijstoezicht
(Stb. 2019, 119). De inhoud van de bepaling blijft ongewijzigd en heeft de
verstrekking van diplomagegevens aan de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap tot doel.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

21

Onderdeel B (artikel 35, eerste lid)
Deze wijziging voorziet in uitbreiding van de grondslag voor de
gegevensverstrekking door de instantie die de leerbaarheidstoets
afneemt. De grondslag voorzag in het verstrekken van de uitkomsten van
de leerbaarheidstoets ten behoeve van het afnemen van de brede intake.
De gegevens die door de instantie worden verstrekt, worden echter ook
verstrekt met het oog op eventuele handhaving door de gemeente. Als de
inburgeringsplichtige niet (voldoende) meewerkt aan het afnemen van de
leerbaarheidstoets legt het college immers op grond van artikel 22 van de
Wet inburgering 20.. een boete op. Om buiten twijfel te stellen dat de
gegevens ook voor dit doeleinde gebruikt kunnen worden, wordt de
grondslag aangevuld.
Onderdeel C (artikel 1 Wet register onderwijsdeelnemers)
Dit betreft een technische wijziging, waarmee de verwijzing naar de Wet
inburgering in de Wet register onderwijsdeelnemers wordt vervangen
door een verwijzing naar de Wet inburgering 20...
Onderdeel D (artikel 54)
Met deze wijziging wordt het overgangsrecht van de Wet inburgering
20.. aangepast. Met het eerste lid (nieuw) van artikel 54 is geregeld dat de
Wet inburgering wordt ingetrokken, maar van toepassing blijft op de
personen op wie die wet van toepassing was voorafgaande aan de
inwerkingtreding van de Wet inburgering 20... Dit was echter niet geregeld
met betrekking tot de verwijzingen naar de Wet inburgering in andere
wetten, die met de Wet inburgering 20.. zijn vervangen door verwijzingen
naar deze wet. Dit zou tot gevolg hebben, dat de verwijzingen in andere
wetten wel zien op inburgeraars onder de nieuwe Wet inburgering 20..,
maar niet op de groep inburgeraars op wie het overgangsrecht nog van
toepassing was. Met deze wijziging wordt deze omissie hersteld, zodat de
bepalingen in andere wetten die verwijzen naar de Wet inburgering van
toepassing blijven op de personen op wie de Wet inburgering van
toepassing blijft, nadat die wet is ingetrokken.
Onderdeel 10 (artikel XIII: Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag)
Met de wijziging onder punt 1 wordt een eerdere verschrijving
gecorrigeerd.
De wijziging onder punt 2 betreft een technische wijziging van het
voorgestelde artikel XIII, onderdeel F, van het wetsvoorstel. Met de
aanpassing komt ook de zinsnede «informatie over die werkgever» te
vervallen, nu deze zinsnede niet meer verwijst naar de gegevens die op
grond van artikel 18p, zevende lid, van de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag worden verstrekt. Het gevolg van de wijziging is
immers dat de gegevens over de werkgever bij algemene maatregel van
bestuur worden aangewezen en niet langer in artikel 18p, zevende lid, zijn
opgenomen.
Onderdelen 11 en 16 (Artikelen XIV: Wet ongevallenverzekering
BES en XIX: Wet ziekteverzekering BES)
Bij de uitvoering van de Wet ongevallenverzekering BES en de Wet
ziekteverzekering BES, wordt een omslag gemaakt en overgegaan naar
een systeem van aanvraag via een online portal, waarbij de werkgever de
aanvraag doet. Artikel 6, eerste lid, van beide wetten, zoals dit thans luidt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

22

sluit daar niet op aan. Daarom wordt een wijziging voorgesteld, waarin tot
uitdrukking wordt gebracht dat de schriftelijke mededeling over de
uitkering in beginsel aan de werkgever wordt gedaan en niet aan de
werknemer. De aanpassing van artikel 6 van de Wet ziekteverzekering BES
is opgenomen in onderdeel 16.
Onderdeel 12 (Artikel XVI: Wet op het algemeen verbindend en
het onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve
arbeidsovereenkomsten)
In de detacheringsrichtlijn wordt bepaald dat aan gedetacheerde
werknemers ten minste het «minimumaantal betaalde vakantiedagen»
moet worden gegarandeerd, waar lokale werknemers in het tijdelijke
werkland recht op hebben op grond van wettelijke bepalingen en
collectieve bepalingen die algemeen verbindend zijn verklaard. Met de
herzieningsrichtlijn is deze «hardekernbepaling» uitgebreid van vakantiedagen naar «minimumaantal betaalde jaarlijkse verlofdagen». Bij de
implementatie van deze bepaling, in artikel 2a van de Wet op het
algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen van
collectieve arbeidsovereenkomsten (Wet Avv), is aangesloten op de oude
terminologie (vakantiedagen) en blijkt alleen uit de toelichting dat deze
bepaling tevens betrekking heeft op verlof.
Door deze wijziging is boven elke twijfel verheven, dat aan gedetacheerde werknemers ook de bepalingen uit de toepasselijke cao met
betrekking tot betaalde jaarlijkse verlofdagen moeten worden gewaarborgd.
Onderdeel 14 (artikel XVIIa: Wet vereenvoudiging beslagvrije
voet)
Onderdeel A (artikel XXI)
Deze wijziging hangt samen met het vervallen van artikel 475db, eerste
lid, onderdeel c, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Voor
een nadere toelichting wordt verwezen naar de toelichting bij de
onderdelen C en D van de voorgestelde wijziging in het Wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering (artikel XIXa van deze wet).
Onderdeel B (artikel XXIIIC)
In haar brief van 29 mei 2020 (Kamerstukken II 2019/20, 24 515, nr. 532)
inzake voortgang implementatie van de Wet vereenvoudiging beslagvrije
voet (WvBVV) heeft de toenmalige staatssecretaris aangegeven in de
WvBVV de mogelijkheid te willen opnemen van een overgangstermijn.
Met deze overgangstermijn kan bij organisatieonderdelen – indien dit
nodig mocht blijken te zijn – de WvBVV binnen een beperkte overgangsperiode van 6 maanden gefaseerd worden ingevoerd.
De introductie van een overgangsperiode acht het kabinet wenselijk nu
niet de zekerheid bestaat dat alle beslagleggende partijen op de voorziene
inwerkingtredingsdatum de WvBVV volledig kunnen uitvoeren. De
meerderheid van de grote uitvoerders lijkt per 1 januari 2021 wel gereed,
waardoor ook de overgrote meerderheid van de schuldenaren op die
datum een betere borging van het bestaansminimum zal ervaren. Bij een
aantal organisatorische onderdelen binnen de keten (gemeenten,
waterschappen, het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen en de
Sociale Verzekeringsbank) vraagt een verantwoorde implementatie echter
waarschijnlijk iets meer tijd. Door de mogelijkheid te bieden van een
overgangsperiode wordt voorkomen dat inwerkingtreding van de WvBVV
voor de gehele keten moet worden uitgesteld. Welke voornoemde partijen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

23

gebruik zullen maken van de overgangsperiode, waarin ze de beslagvrije
voet zullen berekenen op basis van de regels van voor de inwerkingtreding van de WvBVV, wordt bij besluit van de Minister bepaald.
Onderdeel 15 (artikel XVIII: Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen)
Met dit onderdeel wordt een eerdere verschrijving gecorrigeerd.
Onderdeel 16 (artikel XIX: Wet ziekteverzekering BES)
Deze wijziging is gelijk aan de in onderdeel 11 opgenomen wijziging van
de Wet ongevallenverzekering BES. Voor de toelichting wordt verwezen
naar de toelichting bij onderdeel 11.
Onderdeel 17 (artikel XIXa: Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering)
Onderdeel A (artikel 475c, eerste lid, onderdeel d)
Met de invoering van de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren is
geen rekening gehouden met de nog in werking te treden Wet vereenvoudiging beslagvrije voet. Met deze voorgestelde wijziging in artikel 475c,
onderdeel d, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (zoals die
luidt na de inwerkingtreding van de Wet vereenvoudiging beslagvrije voet
(WvBVV)) wordt een juiste verwijzing naar de Ambtenarenwet 2017
opgenomen.
Onderdeel B (artikel 475da, tweede lid, onderdeel d)
De beslagvrije voet is opgebouwd uit 95% van de bijstandsnorm plus
een zogenaamde compensatiekop. Deze compensatiekop kent een deel
dat ziet op de zorgtoeslag, een deel dat ziet op de huurtoeslag en een deel
dat ziet op het kindgebonden budget. De Wet op het kindgebonden
budget is per 1 januari 2020 gewijzigd. Bij deze wijziging is onder meer
een ophoging geïntroduceerd voor het drempelbedrag bij ouders met een
partner. In de voorgestelde wijziging van artikel 475da, tweede lid, van het
Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering wordt deze ophoging verdisconteerd in de berekening door een factor L bij het reguliere drempelbedrag
op te tellen.
Onderdelen C en D (artikelen 475db, eerste lid, onderdeel c, en 475g,
derde lid, onderdeel e)
Het Centraal Administratie Kantoor (CAK) is op basis van artikel 18f van
de Zorgverzekeringswet (Zvw) bevoegd om de bestuursrechtelijke premie
direct door de werkgever of uitkeringsverstrekker van de schuldenaar te
laten inhouden en afdragen. Daardoor kan ook de situatie ontstaan van
samenloop tussen deze inhouding en beslag op dit inkomen. De WvBVV
kent een specifieke regeling voor deze vorm van samenloop. Deze
regeling neemt artikel 18f, derde lid, Zvw als uitgangspunt op basis
waarvan de inhouding van de bestuursrechtelijke premie voorgaat op de
afdracht aan de beslagleggende partij. Wil de inning van de bestuursrechtelijke premie binnen deze constellatie niet tot gevolg hebben dat de
schuldenaar minder aan de beslagleggende partij hoeft af te dragen, dan
dient de beslagvrije voet in deze situatie te worden verlaagd. Hetgeen ook
zijn regeling heeft gevonden in artikel 475db, eerste lid, onderdeel c, van
het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

24

Nader onderzoek tijdens de implementatie van de WvBVV leert dat op
basis van het huidige artikel 18f, vijfde lid, Zvw een praktijk is ontstaan
waarin bij derdenbeslag eerst tot aan de beslagvrije voet wordt
afgedragen aan de beslagleggende partij en daarna vanuit de beslagvrije
voet de bestuursrechtelijke premie aan het CAK wordt voldaan. Het in de
WvBVV geïntroduceerde systeem, waarin bij derdenbeslag de beslagvrije
voet eerst wordt verlaagd met de aan het CAK af te dragen bestuursrechtelijke premie en daarna tot de beslagvrije voet wordt afgedragen aan de
beslagleggende partij, doorkruist deze praktijk.
De ontstane praktijk en het in de WvBVV geïntroduceerde systeem
kennen hetzelfde eindresultaat wat betreft de hoogte van de afdracht aan
de beslagleggende partij. Bestendiging van de bestaande praktijk geniet
daarbij de voorkeur boven de introductie van een nieuw systeem met de
nodige ombouw in de administraties van de verschillende potentiële
derde beslagenen.
Bovenstaande is daarom reden om voor te stellen het in de WvBVV
ingebouwde systeem van verlaging van de beslagvrije voet bij samenloop
van derdenbeslag met broninhouding van bestuursrechtelijke premie uit
de wet te halen, met daarbij de toelichting dat de wetgever met het
samenspel van de artikelen 18f, derde en vijfde lid, Zvw in lijn met de
ontstane praktijk beoogt dat bij samenloop van derdenbeslag en
broninhouding van bestuursrechtelijke premie op hetzelfde periodieke
inkomen, eerst aan de beslagleggende partij wordt afgedragen tot aan de
door hem gecommuniceerde beslagvrije voet, waarna afdracht richting
CAK vanuit de beslagvrije voet plaatsvindt.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
W. Koolmees

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 494, nr. 6

25