Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2013–2014

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1489
Vragen van de leden Gesthuizen (SP), Voordewind (ChristenUnie), Schouw
(D66) en Voortman (GroenLinks) aan de Staatssecretaris van Veiligheid en
Justitie over het bericht dat een ernstig zieke vader is uitgezet naar Guinee
(ingezonden 21 februari 2014).
Antwoord van Staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
21 maart 2014). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2013 – 2014, nr.
1431.
Vraag 1
Bent u bereid de Kamer (desgewenst vertrouwelijk) te informeren over uw
overwegingen bij de keuze voor uitzetting vandaag van de heer Ahmed Baba
Koné1 ondanks de verschillende bezwaren welke bestonden tegen uitzetting
zoals ziekte en het niet beschikbaar zijn van juiste medicatie in het kader van
een nog lopende artikel 8 EVRM procedure, een hiermee samenhangende
eerder toegewezen voorlopige voorziening en de kritiek vanuit de Tweede
Kamer op de «titres de voyage» waarmee wordt gewerkt?
Antwoord 1
Het is uw Kamer bekend dat ik het niet wenselijk acht in het publieke debat in
te gaan op individuele gevallen. Gelet op het feit dat u in uw vragen de
betrokken persoon bij naam noemt en andere persoonlijke informatie noemt,
die eerder ook via de media publiek is geworden, meen ik dat het in dit geval
voor een volledig beeld van het Nederlandse vreemdelingenbeleid en de inzet
van de IND en DT&V noodzakelijk is uw vragen inhoudelijk te beantwoorden.
In mijn antwoorden zal ik niet meer informatie over deze individuele casus
verstrekken dan daarvoor noodzakelijk is.
De overwegingen om tot de uitzetting van betrokkene over te gaan waren
gelegen in de zorgvuldige individuele beoordeling in meerdere procedures
waarbij is geconstateerd dat zowel de asielmotieven en medische omstandigheden van betrokkene als ook de verplichtingen en aanspraken in het kader
van artikel 8 EVRM niet noopten tot verblijf. Daarbij is getoetst aan de bij uw
Kamer bekende beleidskaders op de betreffende onderdelen en is voorts in
de individuele aspecten geen aanleiding gezien van dat beleid af te wijken.
Overigens geldt dat gedwongen terugkeer pas aan de orde komt als een

1

ah-tk-20132014-1489
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2014

http://www.ad.nl/ad/nl/1039/Utrecht/article/detail/3598532/2014/02/17/Als-zieke-Kone-wordtuitgezet-raakt-hij-blind.dhtml

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, Aanhangsel

1

vreemdeling geen betekenisvolle stappen heeft gezet om Nederland
zelfstandig te verlaten.
De in de vraag genoemde voorlopige voorziening vormde geen beletsel voor
uitzetting omdat deze door de rechtbank is ingetrokken. Over de rechtmatigheid van het gebruik van door de Guineese autoriteiten afgegeven «titres de
voyage» heb ik uw Kamer in antwoord op meerdere sets van Kamervragen
geïnformeerd (zie onder meer TK 2012–2013, 386).
Vraag 2
Is het waar dat deze Guineese vreemdeling is aangehouden terwijl politieagenten aanwezig waren in het kader van geluidsoverlast, veroorzaakt door
andere bewoners van de noodopvang? Zo nee, in welk kader is de desbetreffende vreemdeling dan wel aangehouden?
Antwoord 2
Ja.
Vraag 3
Herinnert u zich uw toezeggingen om het asielbeleid humaan te laten zijn en
rekening te houden met eventuele schrijnende omstandigheden van
individuen? Hoe verhouden zich deze toezeggingen tot uw uitspraken dat
uitzetting – van een ernstig zieke vader noodzakelijk is ten behoeve van de
diplomatieke verhoudingen tussen Nederland en Guinee?
Antwoord 3
Ja. Het uitgangspunt van een humaan asielbeleid wordt al vele kabinetsperiodes gehanteerd en is ook voor het huidige kabinet het uitgangspunt. Ik heb
daar ten overstaan van uw Kamer aan toegevoegd dat ik het van groot
belang vind dat bij de uitvoering van het vreemdelingenbeleid de menselijke
maat wordt gehanteerd. Daarbij heb ik aangegeven dat het hanteren van de
menselijke maat niet een wijziging van het toelatingsbeleid hoeft te betekenen of het verlaten van het uitgangspunt van een restrictief toelatingsbeleid,
maar wel dat in alle stappen van het proces vreemdelingen met zorg en
respect en als individuen moeten worden behandeld.
Vraag 4
Wat is de reden dat u geen gehoor hebt gegeven aan de concrete voorstellen
van de gemeente Utrecht met betrekking tot onder andere het op zich nemen
van de noodzakelijke zorg voor deze man? Waarom negeert u alle noodkreten
vanuit Utrecht en vanuit de Tweede Kamer?
Antwoord 4
De reden dat ik geen gehoor heb gegeven aan het voorstel van de gemeente
Utrecht, is dat daarmee een belangrijk risico ontstond dat – na afwijzing van
meerdere toelatingsaanvragen in meerdere zorgvuldige procedures – een
concrete uitzettingsmogelijkheid voor langere tijd (en mogelijk permanent)
verloren zou gaan. Dit is ook uitgebreid gecommuniceerd met de gemeente
Utrecht. Van negeren van de gemeente Utrecht is dan ook geen sprake
geweest. Evenmin negeer ik signalen uit uw Kamer. Op alle signalen en
vragen van uw Kamer probeer ik altijd een duidelijke reactie te geven. Daarbij
is het evenwel niet altijd mogelijk om tegemoet te komen aan alle verzoeken
die bij een aantal fracties in uw Kamer bestaan.
Vraag 5
Klopt het dat uit een recent medisch rapport is gebleken dat de man nog
slechts vijf procent zicht heeft in één oog en dat hij aan zijn andere oog al
geheel blind is? Kunt u aangeven op welke wijze u deze informatie hebt
meegewogen in uw beslissing om uit te zetten?
Antwoord 5
Nee. Volledigheidshalve meld ik uw Kamer dat betrokkene vlak voor zijn
vertrek is beoordeeld door een onafhankelijke arts in het kader van een
fit-to-fly keuring in verband met de feitelijke uitzetting.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, Aanhangsel

2

Vraag 6
Is het waar dat er een apotheek door uw diensten is geconsulteerd om te
verifiëren of deze medicijnen daadwerkelijk beschikbaar zijn en dat uw
diensten na deze verificatie ervan zijn uitgegaan dat dit inderdaad het geval
is? Is het tevens waar dat de advocaat van de vreemdeling met een verklaring
is gekomen van diezelfde apotheek waaruit blijkt dat de apotheek niet over
alle benodigde medicatie beschikt? Zo ja, hoe verhoudt deze verklaring zich
tot de aannamen van uw diensten? Zo nee, wat is dan wel het geval?
Antwoord 6
Uit het medisch advies van BMA bleek dat een medische noodsituatie zou
kunnen ontstaan indien betrokkene zijn benodigde oogdruppels niet zou
krijgen. Door BMA is nagegaan of de benodigde medicijnen beschikbaar
waren in Guinee, hetgeen het geval was. Door gemachtigde is in een
procedure aangegeven dat uit navraag door een medewerker van de
Stichting Noodopvang Dakloze Vreemdelingen in Utrecht bij de apotheek in
Conakry zou zijn gebleken dat de medicijnen niet beschikbaar zouden zijn bij
de in het advies genoemde apotheek. BMA heeft naar aanleiding daarvan
nogmaals bevestigd dat de medicijnen wel beschikbaar zijn. Om betrokkene
qua tijd in de gelegenheid te stellen om in Guinee zijn medicatie te regelen, is
hij voor een periode van drie maanden voorzien van de benodigde medicijnen. Daarnaast heeft betrokkene zijn medisch dossier meegekregen en een
medisch paspoort. Tevens werd betrokkene tijdens de vlucht begeleid door
een medische escort.
Vraag 7
Op welke wijze meent u dat het belang van het kind van deze man en het
recht van dit kind op gezinsleven geborgd is met deze uitzetting?
Antwoord 7
Zoals ik in mijn antwoord op vraag 1 heb aangegeven zijn de verplichtingen
en aanspraken in het kader van artikel 8 EVRM (gezinsleven) zorgvuldig
beoordeeld in een daartoe strekkende procedure en is geconcludeerd dat
deze niet nopen tot het verlenen van verblijf. In de verrichte belangenafweging is ook uitdrukkelijk aandacht besteed aan de belangen van de zoon van
betrokkene. Daarbij is stilgestaan bij zijn banden met Nederland en bij de
mogelijkheid om het gezinsleven in Guinee uit te oefenen. Na een zorgvuldige afweging van de belangen is geconcludeerd dat artikel 8 EVRM geen
aanleiding geeft om betrokkene verblijf toe te staan. Het beroep tegen dit
besluit is thans aanhangig. De rechtbank heeft de eerdere voorlopige
voorziening ingetrokken en geoordeeld dat er geen grond bestaat om
betrokkene het beroep in Nederland te laten afwachten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, Aanhangsel

3