EUROPESE
COMMISSIE

Brussel, 12.1.2022
COM(2022) 14 final
2017/0113 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT
overeenkomstig artikel 294, lid 6, van het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie
over het
standpunt van de Raad met het oog op de vaststelling van een richtlijn van het Europees
Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/1/EG betreffende het gebruik van
gehuurde voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over de weg

NL

NL

2017/0113 (COD)
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT
overeenkomstig artikel 294, lid 6, van het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie
over het
standpunt van de Raad met het oog op de vaststelling van een richtlijn van het Europees
Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/1/EG betreffende het gebruik van
gehuurde voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over de weg
1.

Achtergrond

Indiening van het voorstel bij het Europees Parlement en de Raad
(document COM(2017) 282 final – 2017/0113 COD):

6 juni 2017

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité:

6 december 2017

Advies van het Europees Comité van de Regio’s:

1 februari 2018

Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing:

15 januari 2019

Indiening van het gewijzigde voorstel:

22 februari 2019

Vaststelling van het standpunt van de Raad:

20 december 2021

2.

Doel van het voorstel van de Commissie

Het gebruik van gehuurde vrachtvoertuigen (in plaats van voertuigen die het eigendom zijn
van de ondernemingen) kan de allocatie van de middelen verbeteren (bv. geen nood aan
kapitaal voor een onderbenut voertuig) en de flexibiliteit en productiviteit van ondernemingen
verhogen. Het voorstel beoogt het gebruik van gehuurde voertuigen te bevorderen door (een
deel van) de mogelijkheden van de lidstaten om het gebruik ervan uit hoofde van Richtlijn
2006/1/EG te beperken, weg te nemen1.
De lidstaten kunnen momenteel het gebruik voor eigen rekening van gehuurde voertuigen van
meer dan 6 ton beperken, en zij kunnen op hun respectieve grondgebied het gebruik beperken
van voertuigen die een onderneming buiten haar land van vestiging heeft gehuurd. Aangezien
het gebruik van dergelijke voertuigen in sommige lidstaten wel is toegestaan en in andere niet,
is er sprake van een juridische lappendeken in de EU, waardoor rechtsonzekerheid ontstaat.
Een van de doelstellingen van dit voorstel was rechtszekerheid te verkrijgen voor het gebruik
van gehuurde voertuigen in de hele EU. Een andere doelstelling was het gebruik van
voertuigen die zijn gehuurd (en ingeschreven) in een andere lidstaat toe te staan, met name

1

Richtlijn 2006/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006 betreffende het
gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over de weg (PB
L 33 van 4.2.2006, blz. 82).

NL

1

NL

om seizoensgebonden, tijdelijke of kortdurende pieken in de vraag op te vangen of defecte of
beschadigde voertuigen te vervangen.
3.

Opmerkingen over het standpunt van de Raad

3.1.

Minimale huurperiode

De kwestie waarover tussen de medewetgevers de meeste controverse bestond, was de
minimumperiode die de lidstaten hebben om het gebruik van gehuurde voertuigen met een
buitenlandse kentekenplaat toe te staan door op grond van hun wetgeving opgerichte
ondernemingen. Het standpunt van de Raad is gebaseerd op een tweeledige oplossing, waarbij
de minimale huurperiode wordt gekoppeld aan de nationale regels voor de registratie van
gehuurde voertuigen. De lidstaten zouden vrij mogen bepalen om het gebruik van gehuurde
voertuigen met een buitenlandse kentekenplaat slechts gedurende 30 opeenvolgende dagen
toe te staan (in lidstaten met een registratieplicht na 30 dagen of minder) of het gebruik van
dergelijke voertuigen gedurende 2 maanden toe te staan (in lidstaten met “ruimere”
registratieregels). Ook zou volledige liberalisering mogelijk zijn (geen registratieplicht voor
buitenlandse voertuigen die door ondernemingen worden gebruikt) indien een lidstaat dat
wenst. De Raad heeft ook regels vastgesteld die vervoersondernemingen verplichten om
gehuurde voertuigen in te schrijven in de nationale elektronische registers van
wegvervoersondernemingen, ook als ze in een andere lidstaat dan de lidstaat van vestiging
zijn gehuurd.
De Commissie stemt in met dat compromis, omdat het aansluit bij de doelstelling van het
Commissievoorstel om meer flexibiliteit op de markt voor gehuurde voertuigen mogelijk te
maken dan in het kader van de bestaande richtlijn. De lidstaten kunnen nu alleen beperkingen
voor hun eigen ondernemingen invoeren, terwijl de bestaande richtlijn beperkingen op de
verhuur van voertuigen voor buitenlandse ondernemingen toestaat. Op grond van de
bestaande richtlijn kunnen de lidstaten verzoeken om de onmiddellijke binnenlandse
registratie van gehuurde voertuigen met een buitenlandse kentekenplaat. Volgens het
standpunt van de Raad moeten alle lidstaten nu een minimale gebruiksperiode (30 dagen)
toekennen, waarin zij geen nationale registratie van dergelijke voertuigen mogen vragen (wat
voor de ondernemingen duur en omslachtig is). De bepalingen inzake de verplichting voor
vervoersondernemingen om gehuurde voertuigen in de nationale elektronische registers in te
schrijven, zijn ook aanvaardbaar, aangezien zij een betere controle van dergelijke voertuigen
door de nationale autoriteiten mogelijk maken.
Aangezien de herziene richtlijn waarschijnlijk zal leiden tot een toename van het gebruik van
gehuurde voertuigen, en dergelijke voertuigen vaak nieuwer en milieuvriendelijker zijn, is
deze oplossing ook gunstig voor de verwezenlijking van de klimaatdoelstellingen van de EU.
3.2.

Verhuur beperken tot 25 % van de voertuigen “ter beschikking van” een
onderneming

De minimumdrempel voor het wagenpark van een onderneming waaronder de lidstaat van
vestiging van de onderneming het gebruik van in een andere lidstaat gehuurde en
geregistreerde voertuigen niet kan beperken, is in de tekst van de Raad vastgesteld op:
“25 % van het wagenpark waarover de onderneming uit hoofde van artikel 5, lid 1, punt g),
van Verordening (EG) nr. 1071/2009 beschikt, hetzij op 31 december van het jaar
voorafgaand aan het gebruik van het gehuurde voertuig, hetzij op de door de lidstaat
bepaalde dag waarop de onderneming het gehuurde voertuig in gebruik neemt.”

NL

2

NL

De Raad wilde echter geen voertuigen opnemen die door een onderneming zijn gehuurd (en
ingeschreven) in een andere lidstaat. Als de onderneming bijvoorbeeld gevestigd is in een
lidstaat die volledig gebruik maakt van deze beperking en zij beschikt over 120 voertuigen,
waarvan er 20 in een andere lidstaat zijn geregistreerd, dan mag zij dus slechts 5 voertuigen in
een andere lidstaat huren, wat het totaal op 25 dergelijke voertuigen brengt (25 % van 120-20
= 25), in plaats van 10 extra dergelijke voertuigen (25 % van 120 = 30).
De Commissie kan het standpunt van de Raad aanvaarden. Het begrip “ter beschikking van”
is gangbaar (zie artikel 1, lid 5, punt d), iii), en artikel 4, lid 3, van Verordening (EG)
nr. 1072/20092) en kan niet verkeerd worden begrepen, in tegenstelling tot “voertuigen die het
eigendom zijn van een onderneming”. Vrachtwagens worden vaak gehuurd. De huurders
hebben dan de economische eigendom, maar de verhuurder behoudt de juridische eigendom,
waardoor het niet duidelijk is hoe “eigendom” moet worden opgevat. “Voertuigen ter
beschikking van een onderneming” is uiteraard een ruimer begrip dan “voertuigen die het
eigendom zijn van een onderneming”, aangezien dit ook alle voertuigen onder een huurkoop-,
huur- of leasingovereenkomst omvat en niet alleen voertuigen die volledig eigendom zijn van
een onderneming. Bijgevolg kunnen er met dit begrip meer voertuigen worden gehuurd en
kan er meer flexibiliteit voor vervoersondernemingen worden bereikt, wat nog een andere
reden zou zijn om het te ondersteunen.
3.3.

Vervoer voor eigen rekening

Volgens het standpunt van de Raad kunnen de lidstaten het gebruik van gehuurde voertuigen
voor eigen rekening alleen beperken indien de voertuigen in een andere lidstaat zijn
geregistreerd, ongeacht het gewicht van het voertuig.
De Commissie kan dit standpunt aanvaarden omdat het beperkingen uitsluit voor
binnenlandse ondernemingen die activiteiten voor eigen rekening verrichten met in eigen land
gehuurde voertuigen. Dergelijke beperkingen zijn mogelijk op grond van de bestaande
richtlijn. Het was een van de belangrijkste punten van het Commissievoorstel om deze
bijzonder beperkende bepaling, waaraan de markt geen behoefte heeft, te schrappen. De
Commissie kan de oplossing van de Raad aanvaarden, volgens welke beperkingen alleen zijn
toegestaan voor activiteiten voor eigen rekening die met voertuigen met een buitenlandse
kentekenplaat worden uitgevoerd. Deze beperking kan worden gerechtvaardigd omdat de
lidstaten geen controle over dergelijke voertuigen kunnen uitoefenen, aangezien zij niet zijn
ingeschreven in de nationale registers van wegvervoersondernemingen (die alleen
professionele vervoersondernemingen en geen vervoerders voor eigen rekening bevatten).
Voor binnenlandse voertuigen voor eigen rekening is een dergelijke controle mogelijk omdat
zij moeten worden geregistreerd volgens de nationale registratieregels die op alle voertuigen
van toepassing zijn.
4.

CONCLUSIE

Voor de Commissie is het standpunt van de Raad aanvaardbaar. Het sluit aan bij de
doelstellingen van het Commissievoorstel en zal ondernemingen aanzienlijk meer flexibiliteit
bieden om gehuurde voertuigen te gebruiken die in andere lidstaten zijn geregistreerd of om
2

NL

Verordening (EG) nr. 1072/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling
van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg
(PB L 300 van 14.11.2009).

3

NL

dergelijke voertuigen te gebruiken voor eigen rekening. Dit is dus een belangrijke stap voor
de invoering van mobiliteitspakket I. Aangezien de herziene wetgeving waarschijnlijk zal
leiden tot een toename van het gebruik van gehuurde voertuigen, en dergelijke voertuigen
vaak nieuwer en milieuvriendelijker zijn, is deze oplossing ook gunstig voor de
verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Green Deal.

NL

4

NL