Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

31 521

Taxibeleid

Nr. 118

VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
Vastgesteld 17 december 2019
De vaste commissie voor Infrastructuur en Waterstaat heeft een aantal
vragen en opmerkingen voorgelegd aan de Minister van Financiën over
de brief van 2 juli 2019 over toezeggingen uit het algemeen overleg
Verzekeringen taxichauffeurs en het aanbod van taxiverzekeringen
(Kamerstuk 31 521, nr. 114).
De vragen en opmerkingen zijn op 24 september 2019 aan de Minister van
Financiën voorgelegd. Bij brief van 17 december 2019 zijn de vragen
beantwoord.
De voorzitter van de commissie,
Agnes Mulder
De adjunct-griffier van de commissie,
Rijkers

kst-31521-118
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 31 521, nr. 118

1

I Vragen en opmerkingen vanuit de fracties
Inleiding
De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van de brief van de
Minister naar aanleiding van de toezeggingen, gedaan in het algemeen
overleg van 17 april jl. (Kamerstuk 31 521, nr. 113) en de reactie van de
Minister op de aangenomen motie van het lid Laçin c.s. (Kamerstuk
31 521, nr. 112) en hebben daarbij enkele vragen.
Algemeen
De leden van de SP-fractie lezen dat de premie voor de wettelijke
aansprakelijkheidsverzekering (hierna: WA-premie) bijna verdubbeld is,
terwijl de schadelast meer dan verdubbeld is. Deze leden concluderen
daaruit dat de stijging van de premies nog wel meevalt. Deze leden
vragen de Minister of zij begrijpt dat een verdubbeling van de premies in
een tijdsbestek van slechts vier jaar een enorme impact op de taximarkt
heeft. Zij vragen de Minister te reageren op het feit dat deze enorme
toename in verzekeringslasten veel taxichauffeurs ertoe dwingt te stoppen
met hun beroep. Deze leden vragen de Minister of zij van mening is dat dit
een probleem vormt voor de taximarkt en zo nee, wanneer de Minister
dan pas vindt dat er een probleem op de taximarkt is.
De leden van de SP-fractie merken op dat bij schade niet door verzekeringsmaatschappijen geregistreerd wordt voor welke taxionderneming
chauffeurs op het moment van de schade aan het rijden zijn. Tegelijkertijd
valt het deze leden op dat de ruime verdubbeling van de schadelast die
tussen 2014 en 2018 plaatsvond vrijwel gelijk valt met de opkomst van
Uber in Nederland. Chauffeurs die voor deze onderneming rijden moeten
lange dagen maken voor een leefbaar loon, waardoor de kans op
ongevallen aantoonbaar toeneemt. Kan de Minister zeggen of het tot de
mogelijkheden behoort dat chauffeurs bij een schademelding inzichtelijk
moeten maken voor welke werkgever zij op dat moment aan het rijden
waren? Zo kan beter inzichtelijk worden gemaakt waar de grootste
schadelast vandaan komt.
De leden van de SP-fractie lezen dat de Minister stelt dat het zeer geringe
aanbod van verzekeraars voor de taximarkt niet vreemd is, omdat in de
jaren «90 ook een periode is geweest waarin maar één aanbieder van
taxiverzekeringen actief was. Deze leden vinden dat de Minister hier de
plank flink misslaat, aangezien tussen de jaren «90 en nu de markt enorm
veranderd is. Om te beginnen met de invoering van de Wet personenvervoer 2000 en de deregulering en later de opkomst van zogenaamde
platformaanbieders als Uber is de markt van 30 jaar geleden totaal niet
vergelijkbaar met nu. Is de Minister het met deze leden eens dat deze
vergelijking totaal mank gaat en dat uitspraken als «niet afwijkend» op
basis van de grote verschillen niet gedaan kunnen worden?
De leden van de SP-fractie lezen in de brief dat er op dit moment nog
maar twee aanbieders van taxiverzekeringen zijn. In de brief geeft een
tabel weer wat de ontwikkeling van de WA-premie in de taxibranche is
geweest. Deze leden vragen de Minister of zij kan zeggen welke verzekeraars op dit moment nog actief zijn in de taxibranche en wat hun
premieontwikkeling zowel absoluut als relatief is geweest vanaf 2014. Dat
betekent dat niet wordt uitgegaan van een basispad en ontwikkelingen ten
opzichte daarvan, maar letterlijk wat chauffeurs moeten betalen en
hoeveel dit is toegenomen. De leden van de SP-fractie vragen daarnaast
of de Minister met de Kamer kan delen welke verzekeraars gestopt zijn
met het aanbieden van taxiverzekeringen en of de Minister daarbij kan
zeggen of deze verzekeraars ook daadwerkelijk verlies leden op hun
taxiverzekering?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 31 521, nr. 118

2

De leden van de SP-fractie lezen dat de Minister in de brief ook stelt dat
via intermediairs een verzekering in het buitenland afgesloten kan
worden. Deze leden vragen de Minister inzichtelijk te maken hoeveel
intermediairs actief zijn op de taxiverzekeringsmarkt, hoeveel buitenlandse verzekeraars taxiverzekeringen voor Nederlandse chauffeurs
aanbieden en wat de gemiddelde maandelijkse premies zijn voor een
wettelijke aansprakelijkheidsverzekering.
De leden van de SP-fractie vragen de Minister of zij de Nederlandse
situatie: het aantal taxi’s, verzekeraars, ongevallen en de gemiddelde
premie, kan vergelijken met andere West-Europese landen en de Kamer te
informeren over de verschillen en overeenkomsten.
De leden van de SP-fractie zien dat uit het verslag van de bijeenkomst met
het Verbond van Verzekeraars, dat als bijlage bij de brief is gevoegd, blijkt
dat de sector preventie erg belangrijk vindt. Deze leden vragen de Minister
inzichtelijk te maken welke stappen er zijn gezet om tot een pakket van
preventiemaatregelen te komen en op welke wijze taxichauffeurs
betrokken zijn bij deze totstandkoming. Zijn er al partijen die zich hebben
gemeld met ideeën om het aantal schades en daarmee de premie te doen
dalen?
De leden van de SP-fractie lezen ten slotte dat als één van de gesignaleerde problemen op de bijeenkomst van het Verbond van Verzekeraars de
eisen die Solvency II aan verzekeraars genoemd wordt. Als genoemde
oplossingsrichting om te verkennen wordt kruissubsidiëring voor
maatschappelijk relevante branches samen met toezichthouders. Deze
leden vragen de Minister of zij erkent dat de taxisector een maatschappelijke functie heeft en of zijbereid is om met de verzekeraars, toezichthouders en chauffeurs te bezien of er voor deze functie een mogelijkheid
voor kruissubsidiëring gevonden kan worden. En is de Minister bereid om
in gesprek met de verzekeraars en taxichauffeurs te blijven om vinger aan
de pols te houden in de branche en oplossingen die aangedragen worden
te blijven onderzoeken?
II Reactie van de Minister
Met interesse heb ik kennisgenomen van de vragen die door de fractie
van de SP zijn gesteld naar aanleiding van mijn brief van 2 juli 2019,
inzake de verzekeringen van taxi’s (Kamerstuk 31 521, nr. 114).
De leden van de SP-fractie lezen dat de premiestijging voor de
wettelijke aansprakelijkheidsverzekering grote impact heeft en
concluderen dat deze toename in verzekeringslasten veel
taxichauffeurs ertoe dwingt te stoppen met hun beroep. Vormt
dit een probleem voor de taximarkt, zo vragen zij.
Het is duidelijk dat de extra kosten voor taxiverzekeringen door de
stijgende schadelast impact hebben op de taxibranche. Om deze reden
zoeken diverse betrokken belangenverenigingen, bedrijven en organisaties thans gezamenlijk naar een oplossing. De verwachting is dat veel
taxiondernemers de hogere premies in de tarieven zullen verwerken. In de
in opdracht van het Sociaal Fonds Taxi vastgestelde NEA-index – die
veelal in vervoerscontracten wordt opgenomen – is daarin voorzien.
Overigens blijkt uit die index dat verzekeringspremies minder dan 3% van
de totale kosten uitmaken.
De leden van de SP-fractie geven aan zij een verband zien met de
verdubbeling van de schadelast en de opkomst van Uber in
Nederland. Kan inzichtelijk worden gemaakt of het tot de
mogelijkheden behoort dat chauffeurs bij een schademelding
aangeven voor welke werkgever zij op dat moment aan het rijden
waren, zo vragen zij.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 31 521, nr. 118

3

Het opvragen van informatie door een verzekeraar over voor welke
werkgever een taxichauffeur een rit maakt tijdens welke hij betrokken
raakt bij een verkeersongeval kan alleen indien op grond van de
Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) voldoende belang
voor de verzekeraar is om deze informatie te mogen opvragen. Gelet op
het feit dat informatie over de werkgever op zichzelf niet relevant is voor
de afhandeling van een schadeclaim door de verzekeraar, kan worden
aangenomen dat niet aan dit vereiste wordt voldaan. De Staatssecretaris
van Infrastructuur en Waterstaat (IenW) heeft tijdens het algemeen
overleg Openbaar vervoer en taxi van 26 september 2019 (Kamerstuk
23 645, nr. 710) toegezegd om met de Minister van Justitie en Veiligheid te
spreken over de mogelijkheden om bij de ongevallenregistratie van de
Politie de werkgever van de taxichauffeur te registreren. De Minister van
IenW zal uw Kamer hierover informeren bij haar eerstvolgende brief over
het taxibeleid.
De leden van de SP-fractie zijn kritisch op het antwoord van de
Minister waarin wordt gesteld dat het zeer geringe aanbod van
verzekeraars voor de taximarkt niet vreemd is, omdat in de jaren
«90 ook een periode is geweest waarin maar één aanbieder van
taxiverzekeringen actief was. Zij wensen te vernemen of deze
vergelijking op gaat en dat uitspraken als «niet afwijkend» op
basis van de grote verschillen niet gedaan kunnen worden.
Het is zondermeer waar dat de markt voor taxidiensten aanzienlijk
veranderd is. Dat heeft echter niet noodzakelijkerwijs ook gevolgen voor
het aantal aanbieders dat actief is in het verzekeren van taxi’s. Er is
immers nog altijd sprake van een sector waarin relatief veel schade wordt
gereden met een relatief beperkt aantal verzekerden, waardoor de ruimte
op deze markt voor verzekeraars beperkt is.
De leden van de SP-fractie vragen de Minister of zij kan zeggen
welke verzekeraars op dit moment nog actief zijn in de
taxibranche en wat hun premieontwikkeling zowel absoluut als
relatief is geweest vanaf 2014. Tevens vragen de leden van de
SP-fractie vragen of de Minister met de Kamer kan delen welke
verzekeraars gestopt zijn met het aanbieden van taxiverzekeringen en of de betreffende verzekeraars verlies leden op de
verzekering.
Het verstrekken en uitwisselen van informatie over de hoogte van prijzen,
de winstgevendheid of verlieslatendheid van producten van een individuele verzekeraar en de commerciële keuzen van bij naam te noemen
ondernemingen kan marktverstorend werken. Dergelijke informatieuitwisseling staat op gespannen voet met het mededingingsrecht. Om die reden
ben ik, en ook de brancheorganisaties(s) en ondernemingen, waarvan ik
afhankelijk ben bij het verwerven van de door de SP-fractie gevraagde
informatie, hierin uiterst terughoudend. Ik kan dus geen specifiekere
informatie verstrekken dan ik in mijn vorige brieven aan uw Kamer ten
aanzien van het onderwerp taxiverzekeringen heb gedaan.
De leden van de SP-fractie vragen de Minister inzichtelijk te
maken hoeveel intermediairs actief zijn op de taxiverzekeringsmarkt, hoeveel buitenlandse verzekeraars taxiverzekeringen voor
Nederlandse chauffeurs aanbieden en wat de gemiddelde
maandelijkse premies zijn voor een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering. Tevens vragen de leden van de SP-fractie vragen de
Minister of zij de Nederlandse situatie kan vergelijken met andere
West-Europese landen en de Kamer te informeren over de
verschillen en overeenkomsten.
Er zijn in Nederland ongeveer 5.800 verzekeringsbemiddelaars die op
grond van hun vergunning mogen bemiddelen in taxiverzekeringen. Het is

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 31 521, nr. 118

4

niet bekend hoeveel van deze bemiddelaars dit daadwerkelijk doen.
Evenmin is bekend voor welke (buitenlandse) verzekeraars zij bemiddelen.
Zoals aangegeven in mijn eerdere brief gebeurt bemiddeling voor een
buitenlandse verzekeraar op dit moment, voor zover mij bekend, slechts in
een enkel geval.
Er zijn in Nederland ongeveer 42.000 taxivoertuigen. De Staatssecretaris
van IenW heeft uw Kamer bij brief van 19 september 2019 (Kamerstuk
31 521, nr. 116) geïnformeerd over de ontwikkeling in het aantal
taxi-ongevallen in Nederland. Een vergelijking met de situatie in het
buitenland is niet beschikbaar.
De leden van de SP-fractie zien dat de sector preventie erg
belangrijk vindt. Deze leden vragen de Minister inzichtelijk te
maken welke stappen er zijn gezet om tot een pakket van
preventiemaatregelen te komen en op welke wijze taxichauffeurs
betrokken zijn.
Het Verbond is in gesprek met meerdere organisaties. Het doel is om te
komen tot een gezamenlijk pamflet waarbij de stakeholders zich committeren aan concrete acties. De taxichauffeurs worden daarbij betrokken
middels verschillende vertegenwoordigende organisaties. Uit gesprekken
met die partijen zijn meerdere mogelijke oplossingen naar boven
gekomen, variërend van het aanscherpen van de eisen binnen het
bestaande taxikeurmerk TX keur tot betere communicatie naar leden over
risico’s. Tot begin 2020 zullen de gesprekken door blijven lopen, zodat de
mogelijke acties waaraan de partijen zich committeren verder uitgediept
worden. De Minister van IenW laat bovendien onderzoek doen naar de
oorzaken van de ontwikkeling van het aantal taxi-ongevallen. Beoogd
wordt dit onderzoek rond de zomer van 2020 af te ronden. Uw Kamer zal
na afronding van het onderzoek over de resultaten ervan worden
geïnformeerd.
De leden van de SP-fractie vragen de Minister of zij erkent dat de
taxisector een maatschappelijke functie heeft en of zij bereid is
om met de verzekeraars, toezichthouders en chauffeurs te bezien
of er voor deze functie een mogelijkheid voor kruissubsidiëring
gevonden kan worden. Tevens vragen zij of de Minister in
gesprek wil treden met de verzekeraars en taxichauffeurs om
vinger aan de pols te houden in de branche en oplossingen die
aangedragen worden te blijven onderzoeken.
Eerder heb ik uw Kamer gemeld geen voorstander te zijn van maatregelen, waarbij het probleem dat er in één sector meer schade wordt
gemaakt zou moeten worden afgewenteld op andere categorieën
verzekerden. Het is mijns inziens een verantwoordelijkheid van die sector
zelf om de schade te verminderen. Om die reden zie ik geen heil in het
verkennen van de mogelijkheden tot kruissubsidiëring. Wel blijf ik met
diverse betrokken partijen in contact en ben ik bereid uw Kamer te
informeren over nieuwe relevante ontwikkelingen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 31 521, nr. 118

5