Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

222
Vragen van de leden De Roon en Kortenoeven (beiden PVV) aan de minister
van Buitenlandse Zaken over het door de Palestijnse Autoriteit bekrachtigen
van de doodstraf voor de verkoop van grond aan Joden (ingezonden
22 september 2010).
Antwoord van minister Verhagen (Buitenlandse Zaken) (ontvangen 13 oktober
2010).
Vraag 1
Kent u het artikel «PA affirms death penalty for land sales to Israelis»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Kent het in Ramallah zetelende regime van de Palestijnse Autoriteit strafrechtelijke of anderszins beperkende bepalingen met betrekking tot de verkoop
van onroerend goed aan a) Joden; b) Israëlische staatsburgers; c) christenen?
Zo ja, sinds wanneer zijn die bepalingen van kracht? Op welk rechtsbeginsel
en/of religieus concept zijn zij gebaseerd? Voor welk grondgebied gelden zij
precies? Wat zijn de concrete consequenties ervan – in de zin van aanklachten, strafzaken, veroordelingen en de tenuitvoerlegging van vonnissen, sinds
het instellen van de bedoelde bepalingen?
Antwoord 2
Tot eind 2009 waren op zowel de Westelijke Jordaanoever als in Gaza 93
gevallen bekend van veroordeling tot de doodstraf, maar in geen van die
gevallen was de verkoop van onroerend goed aanleiding tot deze ernstige
strafmaatregel.
De Palestijnse Basic Law staat de doodstraf toe, echter noch de Jordaanse
«Penal Code» uit 1960 (en de amendementen sindsdien)nochde «Revolutionary Military Penal Code» van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO uit
1979 omschrijven de verkoop van land in de Westelijke Jordaanoever aan
genoemde categorieën personen tot een delict dat kan leiden tot de
doodstraf. Aan de verkoop van land aan buitenlanders (niet nader gespecificeerd) is de voorwaarde van goedkeuring door de Palestijnse overheid
verbonden, op straffe van een gevangenisstraf van maximaal vijf jaar.
1

ah-tk-20102011-222
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

Jerusalem Post, «PA affirms death penalty for land sales to Israelis», 20 september 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Overigens wordt ook de verkoop van land aan Palestijnen die woonachtig zijn
in Oost-Jeruzalem, Jordanië en elders, met deze voorwaarde verbonden.
De interpretatie van de wetgeving door rechtbanken geeft wel aanleiding tot
verwarring. In het aangehaalde artikel van de Jerusalem Post wordt het geval
vermeld van een Palestijn die wegens verraad tot vijf jaar gevangenisstraf
werd veroordeeld, omdat hij grond aan een Israëlische kolonist had verkocht.
De beklaagde tekende beroep aan tegen dit vonnis, maar dat werd verworpen. Vervolgens ging hij naar het Hof van Cassatie. Deze oordeelde dat
verkoop van land geen verraad is en verwees de zaak terug naar het Hof van
Beroep. Deze instantie oordeelde op zijn beurt dat de verkoop van land aan
een andere staat wél verraad is. De zaak ligt nu opnieuw voor aan het Hof
van Cassatie.
Vraag 3
Kent het in de Gazastrook zetelende regime van Hamas strafrechtelijke of
anderszins beperkende bepalingen met betrekking tot de verkoop van
onroerend goed aan a) Joden; b) Israëlische staatsburgers; c) christenen? Zo
ja, sinds wanneer zijn die bepalingen van kracht? Op welk rechtsbeginsel
en/of religieus concept zijn zij gebaseerd? Voor welk grondgebied gelden zij
precies? Wat zijn de concrete consequenties ervan – in de zin van aanklachten, strafzaken, veroordelingen en de tenuitvoerlegging van vonnissen, sinds
het instellen van de bedoelde bepalingen?
Antwoord 3
In Gaza geldt in beginsel dezelfde wetgeving als op de Westelijke Jordaanoever, met uitzondering van de wetten en regels die voortvloeien uit de
Jordaanse administratie over de Westelijke Jordaanoever. Het Egyptische
bestuur over Gaza tussen 1947 en 1967 hanteerde met name de wetgeving uit
de Britse Mandaatperiode. Ook deze wetgeving uit de Mandaatperiode (met
name de «Penal Code» van 1936) biedt geen aanknopingspunten voor het
veroordelen tot de doodstraf voor de verkoop van land in Gaza aan
genoemde categorieën personen.
Vraag 4
Uitgaande van de veronderstelling dat het nieuwsbericht correct is, hoe
beoordeelt u dan het met de dood bestraffen van onroerendgoedtransacties
(in het algemeen en met Joden in het bijzonder) en wat gaat u er in dit
specifieke geval tegen ondernemen?
Antwoord 4
Nederland is tegen de doodstraf, ongeacht het delict, en pleit voor het
instellen van een universeel moratorium.
Vraag 5
Bevat de wetgeving van Oost-Palestina (het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië)
nog steeds een strafrechtelijke beperking met betrekking tot de verkoop van
onroerend goed aan Joden? Zo ja, hoe luidt deze precies? Bent u dan met
ons van mening dat dit een vorm van staatsantisemitisme is die in de
bilaterale relaties met Nederland niet zonder consequenties kan blijven?
Antwoord 5
Nee. Volgend op het vredesverdrag tussen Jordanië en Israël is in 1995 de
wet ingetrokken houdende het verbod op de verkoop van onroerend goed
aan Israëlisch staatsburgers. Zij kunnen thans onder dezelfde voorwaarden
als andere niet-Arabieren in Jordanië onroerend goed kopen. Ten overvloede
zij opgemerkt dat de aanduiding Oost-Palestina voor Jordanië volkenrechtelijk
onjuist is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2