Position paper internationalisering in het onderwijs, t.b.v. rondetafelgesprek 16 mei 2018
Landelijke Studentenvakbond, vertegenwoordigd door Tariq Sewbaransingh (voorzitter)
1. De toegankelijkheid van het stelsel vraagt om coördinatie op landelijk niveau. Dit kan gewaarborgd
worden door een landelijke Commissie Toegankelijkheid Hoger Onderwijs.
De toegankelijkheid van het stelsel dient gewaarborgd te zijn en in elke discipline moet er voldoende
Nederlandstalig aanbod zijn. Uit de praktijk is bekend dat afstemming tussen instellingen te vrijblijvend is
en niet goed werkt.1 Het waarborgen van het ‘maatschappelijk belang’ dient dus expliciet belegd te
worden. De LSVb stelt daarom voor een Commissie Toegankelijkheid Hoger Onderwijs in te richten, die de
toegankelijkheid van het hoger onderwijs op stelselniveau waarborgt. Deze commissie kan vormgegeven
worden conform de reeds bestaande Commissie Doelmatigheid Hoger Onderwijs (CDHO).
2. Om de toegankelijkheid van de masterfase te waarborgen, moet elke student binnen de bachelor de
kans krijgen om met cursussen academisch Engels het vereiste masterniveau te behalen.
Voor de toegankelijkheid van Engelstalige masters moeten alle studenten binnen hun bachelor de
mogelijkheid krijgen het vereiste niveau Engels te behalen. Opleidingen moeten dus binnen het
curriculum vakken academisch Engels aanbieden. Het eindniveau van deze cursussen dient gelijk aan of
hoger dan het vereiste instroomniveau voor een Engelstalige master te liggen. Op deze manier kunnen
studenten op een drempelloze en kosteloze wijze aan het vereiste niveau voldoen. Zo worden zowel de
toegankelijkheid als kwaliteit van het onderwijs verbeterd.
3. Studenten dienen instemmingsrecht te krijgen op de gedragscode (WHW 7.2.c). Hierin dienen ook
procesafspraken rondom wijzigingen in taalbeleid opgenomen te worden.
De huidige wet schrijft voor dat er een gedragscode is, maar geeft geen specificering van de inhoud of de
totstandkoming daarvan. De LSVb vindt het belangrijk dat studenten hierbij betrokken zijn. Daarom
stellen we voor om de medezeggenschap instemmingsrecht te geven op de gedragscode, en in de code
ook kaders rondom het proces van een taalwijziging vast te leggen. Zo wordt gewaarborgd dat studenten
op centraal en decentraal niveau betrokken zijn bij het taalbeleid van de hogeschool of universiteit.
4. Faciliteren van kennis over benutten van diversiteit en community vorming.
Internationalisering kan de kwaliteit van het onderwijs versterken, doordat studenten met verschillende
perspectieven kennismaken. Hiervoor is aandacht nodig: dit gebeurt niet magischer wijs door het
toevoegen van internationale studenten aan een collegezaal. Daarnaast kunnen we ook de diversiteit
onder Nederlandse studenten beter benutten. Dat vraagt aandacht voor een inclusieve leeromgeving en
community vorming. Expertisecentrum ECHO kan een rol in het beleid krijgen om kennis uit te wisselen.
5. Bewuste internationalisering vraagt om actief huisvestingsbeleid. Kamertekorten moeten
weggewerkt worden en het Landelijk Actieplan Studentenhuisvesting dient uitgevoerd te worden.
In een aantal steden is sprake van een ernstig kamertekort. Onderwijsinstellingen moeten zich hier
rekenschap van geven, de werving van studenten hierop afstemmen en samen met gemeenten en
studentenhuisvesters actief werken aan het wegwerken van het kamertekort. Met het Landelijk Actieplan
Studentenhuisvesting kan er zo gewerkt worden aan een langetermijnoplossing voor de problemen.
1

Inspectie van het Onderwijs (2017), Selectie: meer dan cijfers alleen, p. 8, 34