Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2170
Vragen van het lid De Wit (SP) aan
de ministers van Justitie en van
Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties over een
voortdurende identiteitsfraude.
(Ingezonden 6 maart 2009)
1
Wat is uw reactie op de uitzending
van EénVandaag over de heer K.1, die
al vijftien jaar last heeft van jegens
hem gepleegde identiteitsfraude?
2
Hoe is het mogelijk dat de heer K. nu
al vijftien jaar het slachtoffer is van
onjuist gebruik door een
drugscrimineel van zijn
persoonsgegevens in 1994, en dat dit
in de systemen van politie en justitie
niet kan worden hersteld, ondanks
herhaald verzoek daartoe? Kunt u dit
toelichten?
3
Wat heeft u gedaan met het
vernietigend rapport van de
Nationale Ombudsman van 21
oktober 2008, die u heeft aangeraden
in ieder geval verontschuldigingen
aan te bieden en de heer K.
schadeloos te stellen? Waarom duurt
het zo lang voordat de heer K. iets
van u gehoord heeft na dit rapport?
Waarom zijn deze aanbevelingen niet
direct opgevolgd?
4
Zijn inmiddels alle ten onrechte
vastgelegde gegevens uit de

KVR35701
2009Z04073
0809tkkvr2170
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

registratiesystemen verwijderd? Zo
ja, hoe kan het dat de heer K. sinds
het verschijnen van het rapport van
de Nationale Ombudsman al weer
drie keer staande is gehouden? Hoe
verhoudt zich dit tot uw toezegging
dat alles in het werk zal worden
gesteld «om te voorkomen dat de
desbetreffende persoon nogmaals
slachtoffer wordt van
identiteitsfraude»?2 Zo niet, vanaf
wanneer zullen daadwerkelijk alle ten
onrechte vastgelegde gegevens zijn
verwijderd? Kunt u toelichten
waarom dit ingewikkeld is en lang
moet duren?
5
Waarom heeft de Staat zich in de
procedure zo formeel op het
standpunt gesteld dat zij niet
aansprakelijk is voor de handelingen
verricht door regionale
politiekorpsen, en dat betrokkene alle
regio’s zelf aansprakelijk moet
stellen? Bent u bereid ten aanzien van
de heer K. uw verantwoordelijkheid te
nemen en te voorkomen dat hij alle
politieregio’s afzonderlijk zal moeten
dagvaarden om zijn schade te
verhalen?
6
Deelt u de mening dat de Staat
onbehoorlijk heeft gehandeld jegens
de heer K.? Kunt u er nu voor zorgen
dat deze zaak zo spoedig mogelijk
wordt opgelost? Gaat u namens de
Staat verontschuldigingen
aanbieden? Gaat u ook

schadeloosstelling bieden? Zo ja, op
welke termijn? Zo niet, waarom niet?
7
Bent u bereid deze vragen zo spoedig
mogelijk te beantwoorden?
Toelichting
Deze vragen dienen ter aanvulling op
eerdere vragen ter zake van de leden
Heijnen (PvdA) en Van Haersma
Buma (CDA), ingezonden 6 maart
2009 (vraagnummer 2009Z04068).
1

EénVandaag, 2 maart 2009
http://www.eenvandaag.nl/index.php?
module=PX_Story&func=view&cid=2&sid=
34499&nav=34500,34499,34498,0
2
Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2008–2009, nr. 988.

Antwoord
Antwoord van minister Hirsch Ballin
(Justitie), mede namens de minister
van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties (ontvangen 1 april
2009), Zie ook Aanhangsel
Handelingen, vergaderjaar
2008–2009, nr. 2100
1
Met enige verbazing heb ik kennis
genomen van de uitzending. Zowel in
het rapport van de Nationale
ombudsman als in de uitzending van
EénVandaag wordt een andere
voorstelling van zaken gegeven dan
uit het onderzoek van de Staat is
gebleken. Overigens verwijs ik u naar

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4561

het antwoord op de vragen 3 en 5 van
de leden Heijnen en Van Haersma
Buma over identiteitsfraude en de
gevolgen ervan (2009Z04068).
2
Uit het onderzoek van de Staat is
gebleken dat de aan
harddrugsverslaafde heer C. in een
aantal zaken de personalia van de
heer K. heeft gebruikt. Een drietal
strafzaken, alle verband houdende
met overtreding van de Opiumwet, is
tengevolge van die identiteitsfraude
afgedaan op naam van de heer K. Het
betrof één strafzaak uit 1994 en twee
strafzaken uit 2002.
De strafzaak uit 1994 is door het
Openbaar Ministerie opgelegd in
verband met persoonsverwisseling
en komt niet voor op het strafblad
van de heer K. In de eerste strafzaak
uit 2002 heeft het Openbaar
Ministerie in 2003 verzocht aan de
toenmalige Centrale Justitiële
Documentatiedienst en aan de
politieregio Amsterdam-Amstelland
om de gegevens van de heer K. te
verwijderen in verband met
persoonsverwisseling. De gegevens
van de tweede strafzaak uit 2002, die
in juni 2005 is geëindigd in een
onherroepelijke vrijspraak, is
abusievelijk niet direct verwerkt in de
justitiële documentatie. In 2006 is
deze vrijspraak op verzoek van de
advocaat van de heer K. alsnog
ingeschreven in de justitiële
documentatie, terwijl in 2009 is
besloten de uitspraak definitief te
verwijderen van de documentatie. Op
de justitiële documentatie van de
heer K. staan dan ook geen
misdrijven meer vermeld, die
verband houden met de Opiumwet.
Tengevolge van de identiteitsfraude
heeft de heer K. ten onrechte
geregistreerd gestaan met de
gevarenclassificatiecode 02
(harddrugsgebruiker). De
politiesystemen zullen worden
gecheckt door middel van een brief
aan de politieregio’s.
De Nationale ombudsman heeft er
terecht op gewezen dat in de Wet
politiegegevens is vastgelegd, dat elk
regionaal politiekorps afzonderlijk
verantwoordelijk is voor de invoer en
het verdere beheer van
politiegegevens. Een regionaal
politiekorps kan dan ook geen
gegevens verwijderen die zijn
ingevoerd door een ander regionaal
politiekorps.

3
De Nationale ombudsman heeft
slechts een beperkt onderzoek
verricht naar de identiteitsfraude,
waarbij hij zich heeft gericht op de
gevolgen voor de heer K. en zich
grotendeels gebaseerd heeft op de
verklaringen van de heer K. Gezien de
bevindingen heeft de Staat het
noodzakelijk geoordeeld – mede in
het licht van de door de heer K.
ingediende vordering tot
schadevergoeding – een nader
onderzoek te doen naar de gestelde
identiteitsfraude. Aan de advocate
van de heer K. is bij brief van
2 december 2008 meegedeeld dat de
uitkomst van het onderzoek rond
15 februari 2009 kon worden
verwacht. Op 16 februari 2009 heeft
de Staat de advocate van de heer K.
op de hoogte gebracht van de
bevindingen van het onderzoek.
Daarbij zijn ook excuses aangeboden
aan de heer K. en is hem tevens een
vergoeding aangeboden voor de
hinder die hij heeft ondervonden van
de onterechte registraties op zijn
naam en voor het gebruik van die
registraties door de Staat.
Gelet op het beperkte en onvolledige
rapport van de Nationale
ombudsman heb ik geen aanleiding
gezien om op basis daarvan reeds de
aanbevelingen op te volgen.
4
De Staat zal alle politieregio’s
aanschrijven met het verzoek al hun
systemen te controleren op gegevens
van de heer K. en deze gegevens te
wijzigen voor zover deze registraties
ten onrechte op zijn naam staan.
Overigens zijn al verschillende
registraties verwijderd, zoals ook
reeds blijkt uit het rapport van de
Nationale ombudsman.
De heer K. heeft in het programma
EénVandaag aangegeven dat hij sinds
het verschijnen van het rapport van
de Nationale ombudsman, drie keer
is staande gehouden dan wel
aangehouden door de politie. Bij de
Staat zijn twee incidenten bekend.
Deze hielden echter geen verband
met de gestelde identiteitsfraude.
De naam van de heer K. staat wel in
een aantal systemen geregistreerd als
alias van de heer C. die gesignaleerd
staat als ongewenst vreemdeling.
Deze aliasvermelding is op zich
terecht. Dat de heer K. hiervan hinder
heeft ondervonden is helaas
onvermijdelijk. Deze hinder is niet het

gevolg van een onjuiste registratie
door de Staat of een politieregio,
maar van het identiteitsmisbruik door
de heer C. De Staat zal alles in het
werk stellen om de hinder voor de
heer K. van de registratie van de heer
C. als ongewenst vreemdeling, tot
een minimum te beperken en zal
daartoe in overleg treden met de heer
K.
5
Bij de totstandkoming van de
Politiewet 1993 heeft de wetgever
ervoor gekozen om elke politieregio
als afzonderlijke rechtspersoon aan te
merken. De Staat kan voor deze
rechtspersonen niet vaststellen in
hoeverre zij aansprakelijk zijn voor de
schade die de heer K. stelt te hebben
geleden. Overigens heeft de Staat in
zijn aanbod tot vergoeding van de
schade zowel het gebruik van
onjuiste gegevens door de Staat, als
de hinder die de heer K. tengevolge
daarvan heeft ondervonden,
betrokken.
6
De Staat heeft in zijn brief aan de
advocate van de heer K. erkend dat
de Staat gebruik heeft gemaakt van
onjuiste registraties en dat de heer K.
hiervan hinder heeft ondervonden.
Daarvoor zijn verontschuldigingen
aangeboden aan de heer K.
Bovendien heeft de Staat zich bereid
verklaard aan de heer K. een
vergoeding te betalen.
7
Ja.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4562