Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 373

Wijziging van de Wet implementatie
EG-richtlijnen energie-efficiëntie

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING
1. Algemeen
De aanleiding van dit wetsvoorstel is de behandeling van het wetsvoorstel
implementatie EG-richtlijnen energie-efficiëntie (hierna: wetsvoorstel
energie-efficiëntie) in de Eerste Kamer. De verplichting om mee te werken
aan de plaatsing van een op afstand uitleesbare meter op straffe van een
sanctie werd gezien als een te grote inbreuk op de privacy van de
eindgebruiker. Tevens werd de sanctie op het weigeren mee te werken
aan de plaatsing van een meetinrichting als onevenredig zwaar gezien.
Deze bezwaren richtten zich met name op het wetsvoorstel tot wijziging
van de van de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet ter verbetering van de
werking van de elektriciteits- en gasmarkt (31 374) (hierna: wetsvoorstel
marktmodel), omdat de op afstand uitleesbare meter met dat wetsvoorstel
wordt gereguleerd. In het wetsvoorstel energie-efficiëntie is er echter ook
voorzien in een medewerkingsplicht en een sanctie op het weigeren
medewerking te verlenen. Met dit wetsvoorstel worden zowel de
medewerkingsplicht als de sanctie weggenomen. Hiermee wordt
tegemoet gekomen aan de bezwaren van de Eerste Kamer en wordt
alsnog een snelle inwerkingtreding van het wetsvoorstel beoogd. Een
snelle inwerkingtreding is wenselijk, omdat de implementatietermijn van
richtlijn 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 5 april 2006 betreffende energie-efficiëntie bij het
eindgebruik en energiediensten en houdende intrekking van Richtlijn
93/76/EEG van de Raad (PbEG L 114) (hierna: richtlijn energie-efficiëntie),
die met het wetsvoorstel energie-efficiëntie wordt geïmplementeerd, op
17 mei 2008 is verstreken.
De keuzevrijheid voor eindgebruikers om de energiemeter te accepteren
past binnen richtlijn nr. 2006/32/EG van het Europees Parlement en de
Raad van de Europese Unie van 5 april 2006 betreffende energieefficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten en houdende intrekking
van Richtlijn 93/76/EEG van de Raad (PbEG L 114). De richtlijn verplicht dat
aan afnemers tegen concurrerende prijzen een individuele meetinrichting
ter beschikking wordt gesteld die het actuele energieverbruik nauwkeurig
weergeeft en informatie geeft over de tijd waarin sprake was van het

kst-32373-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 373, nr. 3

1

daadwerkelijk verbruik. Uit de richtlijn volgt niet dat afnemers de
meetinrichting ook moeten accepteren. De richtlijn biedt dus de ruimte
voor een vrijwillige acceptatie van de meetinrichting.
Tevens wordt voorgesteld het wetsvoorstel energie-efficiëntie blijvend te
laten gelden voor grootverbruikers van elektriciteit en gas. Voorzien was
om de werking van het wetsvoorstel energie-efficiëntie te beperken tot
warmte en koude wanneer het wetsvoorstel marktmodel in werking zou
treden. Bij nader inzien is het verstandiger gebleken om de implementatie
van de richtlijn energie-efficiëntie met betrekking tot grootverbruikers van
elektriciteit en gas onder te brengen in het wetsvoorstel energieefficiëntie, omdat de markt voor grootverbruikers al voldoet aan de
richtlijn en dat een uitgebreide regulering in het wetsvoorstel marktmodel
dus niet noodzakelijk is. Regulering in het wetsvoorstel energie-efficiëntie
volstaat en zal in de praktijk geen verandering betekenen voor de
grootverbruikers van elektriciteit en gas.
Artikel 42 van het wetsvoorstel energie-efficiëntie voorziet in aanpassing
van het wetsvoorstel aan de vierde tranche van de Algemene wet
bestuursrecht. In de onderdelen D tot en met I en L wordt voorgesteld om
de aanpassing aan de vierde tranche van de Algemene wet bestuursrecht
op dezelfde wijze vorm te geven als andere wetten die onder de verantwoordelijkheid van de Minister van Economische Zaken vallen. Met name
is aansluiting bij de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet van belang voor
een eenduidige uitvoering en handhaving van de verschillende wetten
door de Nederlandse Mededingingsautoriteit.
2. Administratieve lasten
Dit wetsvoorstel bevat geen nieuwe of gewijzigde informatieverplichtingen aan de overheid voor burgers of bedrijven. Er is dus geen effect op
de administratieve lasten. Het wetsvoorstel is daarom niet ter toetsing
voorgelegd aan het Adviescollege toetsing administratieve lasten.
De minister van Economische Zaken,
M. J. A. van der Hoeven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 373, nr. 3

2