Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2565
Vragen van de leden Voordewind (ChristenUnie), Van der Staaij (SGP),
Nicolaï (VVD) en Haverkamp (CDA) aan de minister van Buitenlandse Zaken
over oproep tot boycot van Israël door gesubsidieerde Palestijnse organisatie
en de dreigende sluiting van verschillende Palestijnse televisiestations
(ingezonden 26 maart 2010).
Antwoord van minister Verhagen (Buitenlandse Zaken) (ontvangen 28 mei
2010).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht «UNICEF supports Palestinian hate
ad» van 22 maart 20101 en van de berichten «PA closes only Christian TV
station» en «PA backtracks over Christian channel» van 24 maart 2010?2
Antwoord 1
Ja.
Vragen 2 en 3
Deelt u de mening dat UNICEF en andere door de internationale gemeenschap gefinancierde organisaties noch financieel noch op een andere wijze
zouden mogen bijdragen aan het oproepen tot of het daadwerkelijk uitvoeren
van een boycot van de staat Israël? Zo ja, wat gaat u doen met het nieuws
dat UNICEF heeft meebetaald aan een advertentie en een televisieprogramma
die oproepen tot een boycot? Zo nee, waarom niet?
Vindt u dat het niet de taak van een VN organisatie is een organisatie te
steunen die een advertentie plaatst, waarin het nationale symbool van een
lidstaat (in dit geval de Davidster van Israel) met een hakbijl gespleten wordt?
Antwoord 2 en 3
De activiteiten die gefinancierd worden door VN-organisaties moeten stroken
met het mandaat en de door de Uitvoerende Raden goedgekeurde strategische meerjarige plannen van die organisaties. In het geval van UNICEF is de
financiering van de productie van thematische televisieprogramma’s gericht
op jongeren hiermee in overeenstemming. Navraag bij UNICEF leert dat in dit
geval de betrokken Palestijnse jongerenorganisatie Pyalara UNICEF niet heeft
geraadpleegd over het gebruik van het UNICEF-logo op een poster waarop
1
2

ah-tk-20092010-2565
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

http://palwatch.org
Jerusalem Post, 24 maart 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1

deze organisatie een televisieprogramma aankondigt dat een mogelijke
boycot van Israël als thema zou hebben. UNICEF heeft Pyalara te kennen
gegeven dat het gebruik van zijn logo, in combinatie met de gewelddadige
symboliek op de poster in relatie tot de inhoud van het televisieprogramma,
strijdig is met het beleid en de opvattingen van UNICEF. UNICEF heeft
inmiddels contact opgenomen met Pyalara en om opheldering en rectificatie
gevraagd. Overigens was de samenwerking tussen UNICEF en Pyalara al in
januari 2010 beëindigd.
Vraag 4
Bent u ervan op de hoogte dat Pyalara ook door het Nederlandse Cordaid
wordt ondersteund? Bent u van mening dat de steun die Cordaid aan Pyalara
geeft, moet worden ingehouden op de subsidie die Cordaid jaarlijks van uw
ministerie krijgt? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Ik ben op de hoogte van de relatie tussen Cordaid en Pyalara. Ook Cordaid
heeft Pyalara aangesproken op het gebruik van deze symbolen. Beide
organisaties hebben afstand genomen van deze poster.
De aard van het medefinancieringsstelsel (MFS) brengt met zich mee dat de
regering via de medefinancieringsorganisaties (MFOs) indirecte steun kan
geven aan organisaties die andere opvattingen uitdragen dan de Nederlandse
overheid. Alleen indien activiteiten en/of organisaties strijdig zijn met het
beleid ten aanzien van de buitenlandse betrekkingen en de ontwikkelingssamenwerking kan het verlenen van subsidies gestopt of geweigerd worden. In
dit verband zij verwezen naar de antwoorden die de regering heeft gegeven
op vragen van het lid Van Baalen, over de activiteiten, doelstellingen en
subsidiëring van het samenwerkingsverband United Civilians for Peace
(Aanhangsel van de Handelingen, Vergaderjaar 2007–2008, nr. 682).
In het onderliggende geval zijn er geen aanwijzingen dat de activiteiten van
de organisatie haaks staan op het Nederlands buitenlands beleid. Uit navraag
is gebleken dat Cordaid strategische activiteiten financiert van Pyalara die er
op gericht zijn om kinderen en jongeren een onafhankelijke mening te laten
vormen over sociale en politieke aspecten van de Palestijnse samenleving,
hetgeen ook de gedachte is achter het Palestijnse televisieprogramma «Speak
Up». Het doel van de activiteit was niet om tot een boycot van Israël op te
roepen, maar om jongeren van gedachten te laten wisselen over de zin en
onzin van een mogelijke boycot.
Het ministerie van Buitenlandse Zaken zal in een separaat gesprek met de
MFO’s nogmaals aandringen op een zorgvuldige toetsing en monitoring van
activiteiten als onderhavige teneinde ervoor zorg te dragen dat ontsporingen
als het gebruik van deze poster in de toekomst achterwege blijven.
Tevens zal er op worden gewezen dat wanneer een vergelijkbaar incident in
de toekomst weer zal voorkomen, dit consequenties zal dienen te hebben
voor de financieringsrelatie.
Vraag 5
Is het oproepen tot een boycot van Israël door een jeugdorganisatie die
gelieerd is aan de Palestijnse Autoriteit in strijd met afspraken tussen de
Palestijnse Autoriteit en de Verenigde Naties?
Antwoord 5
Zoals gemeld onder vraag 4 betrof het hier geen oproep tot een boycot, maar
was de activiteit gericht op het discussiëren over dit onderwerp. Desalniettemin is Pyalara een NGO en als zodanig niet gelieerd aan de Palestijnse
Autoriteit (PA). Het beleid en de media-uitingen van Pyalara kunnen de PA
dan ook niet aangerekend worden. Het oproepen tot een boycot van Israël
door een NGO kan niet op basis van Roadmap-verplichtingen van de PA
bestreden worden.
Vraag 6
Deelt u de mening dat de oproep tot boycot van Israël door een Palestijns
televisieprogramma waar wekelijks 300.000 Palestijnse kinderen naar kijken,
niet bevorderlijk is voor het vredesproces en enkel leidt tot verwijdering
tussen beide partijen?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2

Antwoord 6
Ja, ik deel die mening. Mocht een dergelijke oproep gedaan worden dan zal
dit niet leiden tot het nader tot elkaar brengen van partijen. Het uitdragen van
tegengestelde opvattingen door NGO’s of door burgers – ook via de media –
is echter onderdeel van de vrijheid van meningsuiting. De regering is
voorstander van pluriformiteit in de media en in de meningsvorming van
burgers. In dit geval is echter geen sprake van een oproep tot boycot van
Israël.
Vraag 7
Ziet u de dreigende sluiting van verschillende televisiestations, waaronder de
enige christelijke zender, als een bedreiging voor de vrijheid van meningsuiting en een poging van de Palestijnse Autoriteit om de media het zwijgen op
te leggen?
Antwoord 7
Ik heb vooralsnog geen reden om aan te nemen dat de voorgenomen
maatregelen van de Palestijnse overheid ingegeven zijn door de wens om de
media het zwijgen op te leggen. In het kader van de uitvoering van het Plan
for Statehood van de Palestijnse premier Fayyad vindt hervorming van de
telecommunicatiesector plaats. Een aantal TV-zenders is aangeschreven dat
zij hun uitzendingen moeten staken, omdat zij hun licenties overtreden,
nagelaten hebben TV-gelden af te dragen, dan wel uitzenden via onjuiste
technische specificaties. Deze aanschrijving is gebaseerd op technischformele en niet op inhoudelijke gronden. Naar aanleiding van de reacties op
deze aanschrijving en om niet de verkeerde indruk te willen wekken heeft de
Palestijnse Overheid de aangeschreven TV-zenders een additionele termijn
gegeven om orde op zaken te stellen zonder dat zij daarvoor hun uitzendingen behoeven te staken.
Vraag 8
Wilt u er bij de Palestijnse Autoriteit op aandringen dat de televisielicenties
betaalbaar moeten blijven, zodat de kostprijs van een licentie niet als politiek
middel kan worden gebruikt?
Antwoord 8
De internationale gemeenschap en dus ook Nederland heeft haar steun
uitgesproken voor de uitvoering van het Palestijnse Plan for Statehood,
laatstelijk in de verklaring van het Kwartet van 19 maart 2010. Waar en
wanneer de uitvoering van dit regeringsprogramma de pluriformiteit van de
Palestijnse samenleving ondergraaft zal Nederland dit aankaarten. De
prijsstelling van televisielicenties mag daarbij uiteraard niet als een politiek
middel gebruikt worden, doch dient op transparante en niet-discriminatoire
wijze bepaald te worden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3