Ontwerp Aanwijzingsbesluit luchtvaartterrein Rotterdam
the Hague Airport
(in kader van Wet ruimtelijke ordening)

Aanwijzing ex artikel 26 Luchtvaartwet juncto artikel 4.4, eerste lid, onder a, van de Wet
ruimtelijke ordening inzake aanpassing van de geluidszone voor groot luchtverkeer alsmede in
verband met het vastleggen van de mogelijkheid van regeringsvluchten in de nacht rond het
luchtvaartterrein Rotterdam The Hague Airport behorende bij het aanwijzingsbesluit voor
Rotterdam The Hague Airport ex artikel 27 juncto artikel 24 van de Luchtvaartwet.

DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN MILIEUBEHEER,
Handelende in overeenstemming met de Minister van Verkeer en Waterstaat;
Gelet op artikel XVIa, eerste lid, van de Wet van 18 december 2008 (Stb. 561), in samenhang
met de Wet van 7 juli L994, Stb. 601, houdende wijziging van de Luchtvaartwet en op artikel
26, eerste lid, van de Luchtvaartwet juncto artikel 4.4, eerste Iid, onder a, van de Wet

ruimtelijke ordening;
Gelet op het Besluit geluidsbelasting grote luchtvaart (Stb 1996, no. 668) en het Besluit

geluidsbelasting kleine luchtvaaft ( Stb 1996, oo. 666);
Gezien de adviezen van 14 januari2Ol0 van de commissie, als bedoeld in artikel 21 van de
Luchtvaartwet.
Besluit aan de raad van de gemeenten Lansingerland, Rotterdam en Schiedam de volgende
aanwijzingen te geven:

Algemene bepalingen

Artikel 1
In dit besluit wordt verstaan onder:
de Minister
de Wet
Lvw
BGGL
BGKL

besluit
aanwijzing
aanduiding

de Minister van Volkshuisvesting, Rulmtelijke Ordening en Milieubeheer;
de Wet ruimtelijke ordening;
de Luchtvaartwet;
het besluit geluidsbelasting grote luchtvaaft;
het besluit geluidsbelasting kleine luchtvaart;
het aanwijzingsbesluit krachtens de Wet ruimtelijke ordening artikel 4.4
getiteld "Geluidszones rond het luchtvaattterrein Rotterdam";
de geometrisch bepaalde planobjecten als vervat in het GML-bestand
NL.IMRO met de bijbehorende regels;
een geometrisch bepaald vlak, waarmee gronden zijn aangeduid, waar
ingevolge de regels regels worden gesteld ten aanzien van het gebruik,
de bestemming(en) en/of het bebouwen van deze gronden.

Aanwijzingen met betrekking tot bestemmingsplannen

Artikel 2
1. Overeenkomstig artikel 4.4, eerste lid, onder a van de Wet stelt de gemeenteraad binnen
een jaar na dagtekening van dit besluit bestemmingsplannen vast voor de gronden, gelegen
binnen de wijziging van de Luchtvaartwet aanwijzing "Aanwijzing luchthaven Rotterdam
Airport" zoals opgenomen in bijlage E behorende bij het besluit als bedoeld in artikel 27
juncto artikel 24 van de Luchtvaartwet.
2. Het gebied, waarop de wijzing betrekking heeft, wordt begrensd door de locatie van de
berekende 35 Ke geluidscontour met uitsluiting van het luchtvaartterrein Rotterdam. Bij de
vaststelling van de bestemmingsplannen wordt in de bestemmingsregeling de inhoud van dit
besluit In acht genomen. Daartoe zijn in dit besluit, overeenkomstig de in bijlage E van de
wijziging van het aanwijzingsbesluit "Aanwijzing luchthaven Rotterdam Airport" opgenomen
kaart met de daarop aangegeven geluidsbelastinglijnen (contouren), de volgende
geluidszones in dit besluit als aanduiding opgenomen:
- geluidszone waarbinnen de geluidbelasting vanwege het vliegverkeer 35 Ke of meer
mag bedragen;
geluidszone waarbinnen de geluidbelasting vanwege het vliegverkeer 40 Ke of meer
mag bedragen;
- geluidszone waarbinnen de geluidbelasting vanwege het vliegverkeer 45 Ke of meer
mag bedragen;
- geluidszone waarbinnen de geluidbelasting vanwege het vliegverkeer 50 Ke of meer
mag bedragen;
- geluidszone waarbinnen de geluidbelasting vanwege het vliegverkeer 55 Ke of meer
mag bedragen;
De in bijlage E van de wijziging van het aanwijzingsbesluit "Aanwijzing luchthaven
Rotterdam The Hague Airport" genoemde geluidszones 55 Ke en 65 Ke liggen binnen de
grenzen van het aangewezen luchtvaartterrein en vergen als gevolg van die specifieke
situatie geen overname in omliggende bestemmingsplannen

-

Artikel 3
Ten aanzien van gronden gelegen binnen de "35 Ke-contour", zoals is opgenomen in bijlage E,
is het BGGL van toepassing en gelden:
a. ten aanzien van nieuwbouw de artikelen 4 en 5 BGGL;
b. ten aanzien van nieuwbouw ter vervanging van bestaande geluidsgevoelige bebouwing
artikel 6 BGGL;
c. ten aanzien van bestaande bouw de artikelen 7 tot en met 13 BGGL.
Artikel 4
1. Bestemmingsregelingen die woningen toelaten met een hogere geluidsbelasting dan 40 of
55 Ke (respectievelijk toekomstige of bestaande geluidsbelastingsituaties) kunnen worden
gehandhaafd, indien ten tijde van het vaststellings- of herzieningsbesluit voldaan wordt aan
één van de in de artikel B, 9 of 11 van het BGGL genoemde voorwaarden voor het van
rechtswege gelden van een hogere waarde.
2. Bestaande bestemmingsregelingen, die woningen toelaten worden, indien ten aanzien van
deze woningen van rechtswege géén hogere waarde geldt, zodanig opnieuw vastgesteld dat
deze niet meer zijn toegelaten en waar mogelijk worden zodanige bestemmingsregelingen
opgenomen dat de bestaande gebouwen geheel of grotendeels kunnen worden
gehandhaafd.

Artikel 5
1. Beëindiging van het gebruik of de bewoning van gebouwen als bedoeld in artikel 8,9 en 11
BGGL kan niet worden gevergd van degene die gebruiker of bewoner is op dat tijdstip van

vaststelling van de geluidszone.

2. Een besluit tot onteigening van gebouwen ten aanzien waarvan de in het eerste lid bedoelde
bepaling van toepassing is, wordt niet genomen dan nadat de bewoning of het gebruik is
gestaakt door degenen die op het in dat artikelonderdeel bedoelde tijdstip bewoner of
gebruiker zijn.

Artikel 6
De kosten die gemoeid zijn met het tot stand brengen van een bestemmingsplan (-herziening)
als bedoeld in artikel 2 komen te laste van de gemeente.

Artikel 7
1. Indien de uitvoering van dit besluit leidt tot hogere kosten als bedoeld in artikel 6.8 van de
Wet vergoeden de Minster en de Minister van Verkeer en Waterstaat deze kosten.

2. Tot hogere kosten, bedoeld in het eerste lid, worden de kosten van de vergoedingen
bedoeld in artikel 6.1 van de Wet begrepen voor zover de Minister van Verkeer en
Waterstaat door de adviseur bedoeld in artikel 6.1.3.2 van het Besluit ruimtelijke ordening,
onder verslaglegging, is gehoord en de Minister van Verkeer en Waterstaat bij de opstelling
van het advies over de op aanvraag te nemen beslissing is betrokken.

Artikel 8
Een exemplaar van dit besluit wordt gezonden aan het Ministerie van Verkeer en Waterstaat en
de leden van de commissie bedoeld in artikel 21 van de Lvw.

's-Gravenhage,

DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING,
RUIMTELIJKE ORDENING EN MILIEUBEHEER,

l.C. Huizinga-Heringa

Toelichting algemeen

1.

Bij besluit ex artikel XVIa, eerste lid, van de Wet van 18 december 2008 (Stb. 561) in
samenhang met de artikelen 24 en 27 van de Lvw is het aanwijzingsbesluit van de
luchthaven Rotterdam The Hague Airport d.d
... (Stcrt.
.)gewijzigd. De exploitant van Rotterdam The Hague Airport heeft op 30
september 2005, 11 mei 2006, 22 september 2006,25 juli 2008 en 25 november 2008 een
verzoek ingediend bij het Ministerie van Verkeer en Waterstaat en het Ministerie van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer voor het wijzigen van het
Aanwijzingbesluit luchtvaartterrein Rotterdam van 17 oktober 2OO1(Stcrt. 2001, 209,
laatstelijk gewijzigd 14 juli 2004, t49).
Het verzoek betreft het actualiseren en verruimen van de Ke-geluidszone. Volgens de
exploitant is actualiseren noodzakelijk ter correctie van geconstateerde (technische)
onvolkomenheden in de Ke-geluidszone van de Aanwijzing2OO4 en de aanpassing aan de
uitbreiding van de verkeersbegeleiding met een tweede instrument landing system (ILS).
Het verruimen van de Ke-geluidszone is volgens de exploitant noodzakelijk opdat extra
overheidsvluchten kunnen worden afgewikkeld die door de sluiting van het Marinevliegkamp
Valkenburg niet meer geaccommodeerd kunnen worden op Valkenburg. Het besluit regelt
het gebruik van het luchtvaartterrein Rotterdam The Hague Airport en de vaststelling van de
ingevolge de Lvw vereiste geluidszones. De op de kaart weergegeven geluidszones, zoals
opgenomen in de bijlagen E van de wijzing van het aanwijzingsbesluit "Aanwijzing
luchthaven Rotterdam Airport" bij voornoemd besluit dienen te worden verwerkt in
bestemmingsplannen. Ingevolge anitèl 26, eerste lid, Lvw geeft de Minister, indien een
beschikking als bedoeld in artikel 24, eerste lid, van de Lvw, inhoudt dat een aanwijzing
wordt gegeven met één of meer geluidszones, in overeenstemming met de Minister van
Verkeer en Waterstaat, ten aanzien van gronden gelegen binnen die geluidszones
aanwijzingen als bedoeld in artikel 4.4, eerste lid, onder a, van de Wet.

2.

In artikel 25, eerste lid, van de Lvw, is bepaald dat bij een algemene maatregel van bestuur
voor luchtvaartterreinen uniforme grenswaarden voor de maximaal toelaatbare
geluidsbelasting door landende en opstijgende luchtvaaftuigen worden vastgesteld. Hieraan
is uitvoering gegeven door de vaststelling van het BGGL en het BGKL. De grenswaarden zijn
vastgesteld op respectievelijk 35 Ke en 47 bkl. Artikel 26, eerste lid, van de Lvw impliceert
dat de vastgestelde grenswaarden en maximale waarden via de verplichte aanwijzingen van
de Minister doorwerken in de gemeentelijke bestemmingsplannen.

3. Volgens artikel 259 van de Lvw, dient de Minister van Verkeer en Waterstaat, respectievelijk

de Minister van Defensie, in overeenstemming met de Minister regels vast te stellen omtrent
de wijze van meten, berekenen en registreren van de geluidsbelasting binnen en buiten de
geluidszone. Deze regels zijn voor wat betreft de berekening van de kleine luchtvaart
vastgelegd in het Voorschrift voor de berekening van de geluidsbelasting ten gevolge van de
kleine luchtvaart. Voor wat betreft de berekeningen van de grote luchtvaart geldt het
Voorschrift voor de berekening van de geluidsbelasting in Kosteneenheden (Ke) ten gevolge
van het vliegverkeer en de Appendices van de voorschriften voor de berekening van de
geluidsbelasting.
4. Alle voorschriften die nodig zijn voor de ultvoering van de zonering zelf, is vervat in het

BGGL, de hierboven genoemde Voorschriften voor de berekening van de geluidsbelasting

ten gevolge van de grote luchtvaart en de planologische aanwijzingen ex artikel 26, eerste
Iid van de Lvw. Deze aanwijzingen hebben als basis artikel 4.4, eerste lid, onder a, van de
Wet en vinden hun begrenzing in hetgeen in de overige uitvoeringsvoorschriften van de Lvw

is of wordt opgenomen.

Daaruit volgt dan, dat de onderhavige aanwijzingen vastleggen welke planologische
maatregelen moeten worden getroffen, hoe daaraan uitvoering moet worden gegeven, voor
welke zaken geldelijke steun uit 's Rijks kas wordt verleend alsmede op welke wijze en
wanneer dat zal geschieden.
5. Uit de aard der zaak sluiten deze aanwijzingen nauw aan bij het BGGL en het BGKL. Bij deze

besluiten zijn immers de grenswaarden en maximale waarden bepaald, die voor de
toelaatbaarheid van bestemmingen binnen de zone maatgevend zijn. In enkele artikelen van
onderhavige aanwijzingen wordt expliciet naar de voorschriften van het BGGL verwezen.
6. Alvorens het onderhavige besluit is genomen, is overleg gevoerd met de gemeenteraden

van Lansingerland, Rotterdam en Schiedam, waarvoor namens deze overleg gevoerd is met
vertegenwoordigers van de respectievelijke colleges van Burgemeester en Wethouders van
deze gemeenten, en Gedeputeerde Staten van de Provincie Zuid Holland. Door middel van
terinzagelegging van de ontwerp-aanwijzingen wordt de gelegenheid geboden tot het
inbrengen van zienswijzen.
7.

Conform artikel 30, tweede lid, Lvw, ligt het zwaartepunt van de rechtsbescherming in de
aanwijzingsprocedure in bezwaar en beroep tegen de aanwijzing zelf en niet in de
bestemmingsplanprocedure. De toetsing in beroep van een besluit tot aanwijzing van een
terrein als luchtvaartterrein kan dan mede omvatten een beoordeling van de krachtens
artikel 26, eerste lid, Lvw gegeven aanwijzingen en van de daarbij gegeven voorschriften in
de zin van aftikel 4.4, eerste lid, onder a, van de Wet . Hiermee wordt bereikt dat de
verschillende bij een besluit betrokken aspecten op integrale wijze kunnen worden
beoordeeld. Deze integrale benadering ligt voor de hand nu de Wro-aanwijzing als het ware
een sequeel (planologische doorvertaling) is van de aanwijzing van de Minister van Verkeer
en Waterstaat. De Wro-aanwijzing dient in zoverre als een gebonden besluit beschouwd te
worden.

8.

Dit aanwijzingsbesluit is opgesteld onder het regiem van de nieuwe Wet ruimtelijke
ordening, welke op l juli 2008 in werking is getreden. Hierin is een wettelijke verplichting
opgenomen dat per 1 januari 2010 bestemmingsplannen en andere ruimtelijke besluiten in
digitale vorm vastgesteld moeten worden.

Dit aanwijzingsbesluit is naar de inhoud en de bedoeling van het besluit niet anders dan een
aanwijzingsbesluit op basis van de oude Wet op de Ruimtelijke Ordening.
In de nieuwe Wro zijn nadere regelingen opgenomen om het betrouwbaar beschikbaar
stellen en vergelijkbaar maken van ruimtelijke plannen en besluiten te bevorderen. Dit door
het gebruik van standaarden voor de vormgeving, inrichting en beschikbaarstelling en voor
de opzet en inrichting van de regels die bij een bestemmingsplan worden gegeven.
Daartoe is gelijktijdig met de vaststelling van het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) de
Regeling standaarden ruimtelijke ordening (Rsro) in werking getreden, waarin standaarden
worden voorgeschreven. Het betreft het Informatiemodel Ruimtelijke Ordening (IMRO200B),
de Standaard Vergelijkbare Bestemmingsplannen (SVBP2008) en de Standaard
Toegankelijkheid Ruimtelijk Instrumentarium (STRI2008).

Dit aanwijzingsbesluit voldoet aan bovengenoemde standaarden.
Het besluitgebied, waarop de aanwijzing betrekking heeft, wordt begrensd door de locatie
van de berekende 35 Ke geluidscontour met uitsluiting van het in de aanwijzing genoemde

luchtvaartterrein. Deze geluidscontouren zijn overgenomen van de in bijlage E van de
wijzing van het aanwijzingsbesluit "Aanwijzing luchthaven Rotterdam Airport" opgenomen
kaaft met de daarop aangegeven geluidsbelastinglijnen (contouren).
Overeenkomstig hetgeen daarover in de nieuwe Wro en het Bro is opgenomen zijn de in de
aanwijzing genoemde geluidszones beschouwd als ruimtelijke objecten waarvan de
geometrische plaatsbepaling (de locatie) is vastgelegd in een ruimtelijk referentiesysteem
zijnde het Rijksdriehoekscoórdinatensysteem.

Bij de aanwijzing is ter illustratie de kaart verbeelding gevoegd. Het besluitgebied en de
onderscheiden geluidszones zijn op deze kaart aangegeven. Ter oriëntatie is de
topografische ondergrond, de Top5Ovector, opgenomen waarop tevens de gemeentegrenzen
zijn aangegeven.
Het (Bro) schrijft voor dat digitale besluiten ook als papieren of analoge versie beschikbaar
moet worden gesteld. Voorts is in het Bro voorgeschreven dat indien de analoge versie
verschilt van de digitale versie, de inhoud van de digitale informatie voor gaat op die uit de
analoge versie.

TOE LIC HTI NG ARTI KELSG EWIJS

Artikel 2
In dit artikel is bepaald dat op de betreffende bestemmingsplannen de onderscheiden
geluidzones moeten worden opgenomen. De gemeenteraden moeten voor alle gronden, welke
geheel of gedeeltelijk door de geluidszones worden bestreken, binnen een jaar na dagtekening
van het besluit:
I hetzij de vigerende bestemmingsplannen herzren,
r hetzij, voorzover er voor die gronden nog geen bestemmingsplan van kracht is, alsnog één
of meer nieuwe bestemmingsplannen vaststellen.
Omdat de geluidszone veelal het gebied van één bestemmingsplanzal overschrijden, zullen in
het algemeen alleen de geluidzones die het plangebied doorlopen in het bestemmingsplan
kunnen worden aangegeven. Het kan overigens de duidelijkheid ten goede komen om op een
toelichtend kaartje de ligging van de geluidszone in zijn geheel aan te geven.
Het gebied tussen het luchtvaartterrein en de berekende 35 Ke-contour is de 35 Kegeluidszone. Deze dient op de bestemmingsplannen te worden opgenomen. Daarnaast dienen
geluidzones, die voor het ruimtelijk beleid relevante waarden hebben, te weten die voor 40,
45, 55 en 65 Ke in de bestemmingsplannen te worden opgenomen. Echter, met dien verstande
dat de 65 Ke binnen de grenzen van het aangewezen luchthaventerrein liggen. Als gevolg
daarvan en alleen in die specifieke situatie behoeven deze contour geen overname in de
relevante omliggende bestemmingsplannen of bestemmingsplannen waarvan delen óók buiten
het aangewezen luchthaventerrein vigerend zijn.
Voofts is het voor de toepassing van de Regeling geluidwerende voorzieningen van belang om
de 50 Ke-geluidzone op te nemen in het bestemmingsplan.
Een contour is een geluidsbelastinglijn die voorkomt op de kaarten die behoren tot het besluit
op grond van artikel 18 Lvw, waarbij de zones zijn vastgesteld. Die kaarten, die zijn
opgenomen in de bijlagen, zijn met behulp van computerberekeningen getekende kaarten. De
daarbij opgenomen geluidscontouren bestaan uit de door de computers berekende punten met
eenzelfde geluidsbelasting, waaraan een enigszins vloeiend verloop is gegeven.

Bij de vaststelling van de bestemmingsregelingen dient de inhoud van het onderhavige besluit
in acht genomen te worden. In dat kader dient vooral gedacht te worden aan mogelijke
beperkingen in bestemmingsplannen zowel ten aanzien van het leggen van bestemmingen als
ten aanzien van gebruiksmogelijkheden van gronden en opstallen, gelegen binnen de
geluidszone.
De geluidzones die in deze aanwijzing zijn opgenomen zijn geometrisch bepaalde vlakken
gerelateerd aan het Rijksdriehoekscoórdinatensysteem. Deze geometrisch bepaalde vlakken
dienen in de bestemmingsplannen verwerkt te worden. In het geval dat er
bestemmingsplannen worden opgesteld op basis van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening
dienen de geluidzones zoals opgenomen in deze aanwijzing overgenomen te worden in de
bestemmingsplannen. Indien er sprake is van een herziening van vigerende
bestemmingsplannen op basis van de oude Wet op de Ruimtelijke Ordening dienen bij het
opnemen van de geluidsbelastingscontouren op de bestemmingsplankaarten deze verfijnd en
gedetailleerd te worden tot lijnen die tot op het niveau van de perceelsgrenzen en de daarop
geprojecteerde of bestaande bebouwing duidelijkheid scheppen omtrent het planologische en
geluidsbelastingsregime dat ter plaatse zal gelden. Bij de detaillering mogen geen grotere
afwijkingen van de computerlijn ontstaan dan overeenkomt met een marge van één Ke aan
weerszijden van de computerlijn. Het eindresultaat dient derhalve vanuit het oogpunt van
zonering neutraal te zijn. Hiermee wordt bewerkstelligd dat de detaillering van de contouren
geen noemenswaardige (financiële) verschuivingen met zich meebrengt. De totale sanerings-

en amoveringskosten zullen door de detaillering niet wezenlijk veranderen. Een en ander laat
onverlet mijn bevoegdheid om onder bijzondere omstandigheden zelf nauwkeurig
gedetailleerde aanwijzingen te geven.

Artikel 3
In artikel 3 worden de bepalingen genoemd van het BGGL waaruit planologische
consequenties volgen voor de gronden gelegen binnen de vastgestelde geluidszones. Het
betreffen de artikelen 4 tot en met 13 BGGL. Deze bepalingen uit het BGGL, opgesplitst in
nieuwbouw (hoofdstuk 3, titel 1) en bestaande bouw (hoofdstuk 3, titel 3) worden hierna in het
koft toegelicht.

Nieuwbouw
Ingevolge artikel 4 BGGL is 35 Ke de maximaal toelaatbare geluidsbelasting van woningen,
andere geluidsgevoelige gebouwen en woonwagenstandplaatsen die op het tijdstip van
vaststelling van de geluidszone daarbinnen nog niet aanwezig zijn en waarvoor nog geen
bouwvergunning is verleend. Dit artikel houdt in dat een bestemmingsplan dat - ter uitvoering
van de onderhavige Wro-aanwijzing - is aangepast aan de vastgestelde geluidszone, binnen de
geluidszone in beginsel geen nieuwe woningen, andere geluidsgevoelige gebouwen of
woonwagenstandplaatsen mag toelaten. Dit geldt ook voor wijzigingen van het
bestemmingsplan en vrijstellingen daarvan. Voor de periode dat de geluidszone nog niet is
vastgesteld geldt interim-beleid (uitgangspunten hiervan zijn vastgelegd in brieven uit I979/8O
van de toenmalige Minister van VROM gericht aan alle colleges van Gedeputeerde Staten).
Als een bouwvergunning reeds is verleend op het tijdstip van de vaststelling van de
geluidszone, dan is voor de toepassing van het BGGL geen sprake meer van nieuwbouw, maar
van bestaande bouw.
In artikel 5 BGGL wordt een aantal specifieke gevallen genoemd waarin binnen de geluidszone
een hogere maximaal toelaatbare geluidsbelasting voor nieuwbouw van woningen of andere
geluidsgevoelige gebouwen geldt dan 35 Ke.

Nieuwbouw ter vervanging van bestaande geluidsgevoelige bebouwing
Artikel 6 BGGL bepaalt dat 55 Ke in beginsel de maximaal toelaatbare geluidsbelasting is van
woningen of andere geluidsgevoelige gebouwen die bestaande geluidsgevoelige bebouwing
vervangen in een gebied waar de geluidsbelasting op het tijdstip van vaststelling van de
geluidszone niet hoger is dan 40 Ke (toekomstige geluidsbelastingssituatie).
De maximaal toelaatbare geluidsbelasting van vervangende nieuwbouw in een gebied dat op
het tijdstip van de vaststelling van de geluidszone reeds een hogere geluidsbelasting dan 40 Ke
ondervindt, is in beginsel 65 Ke (bestaande geluidsbelastingssituatie).
De concrete toepassing en interpretatie van dit aftikel is in eerste instantie een taak van de
gemeente en de provincie in het kader van het desbetreffende ruimtelijke ordeningsbesluit.
Nu het bij dit aftikel gaat om nieuwbouw, moet worden voldaan aan de nieuwbouweisen die
het Bouwbesluit stelt aan de karakteristieke geluidwering (aftikel 22, derde lid, voor woningen
en artikel I94, derde lid, voor andere geluidsbelastingssituaties).
Bestaande woningen
Artikel 7 BGGL bepaalt de maximaal toelaatbare geluidsbelasting van bestaande woningen in
een gebied waar de geluidsbelasting op het tijdstip van de vaststelling van de geluidszone niet
hoger is dan 40 Ke (toekomstige geluidsbelastingssituaties). De maximaal toelaatbare
geluidsbelasting is 40 Ke.
Artikel I BGGL bevat voor de in artikel 7 bedoelde bestaande woningen de mogelijke situaties
waarin 55 Ke van rechtswege geldt als de maximaal toelaatbare geluidsbelasting. Deze
geluidsbelasting van 55 Ke geldt slechts als de woning reeds voldoende is geïsoleerd of alsnog
kan worden, of als door de eigenaar of bewoner toestemming wordt gegeven voor akoestisch
en bouwtechnisch onderzoek.
Artikel 9 BGGL biedt de mogelijkheid om woningen als bedoeld in artikel 7 die gelegen zijn
tussen de 55 en de 65 Ke contour, te handhaven indien de woning voldoende geluidwering
bezit of indien op een tijdig schrlftelijk verzoek van de eigenaar, door de betrokken
luchtvaaftminister alsnog voldoende geluidwering wordt aangebracht. Voor beide gevallen
gelden de normen van de Regeling geluidwerende voorzieningen.
Artikel 70 en 11 BGGL. Artikel 10 bepaalt de maximaal toelaatbare geluidsbelasting van
bestaande woningen in een gebied waar de geluidsbelasting op het tijdstip van vaststelling van
de geluidszone hoger is dan 40 Ke. De maximaal toelaatbare geluidsbelasting is 55 Ke.
Artikel 11 bevat voor de in artikel 10 bedoelde bestaande woningen de mogelijke situaties dat
65 Ke van rechtswege geldt als maximaal toelaatbare geluidsbelasting. Evenals in de artikelen
8 en 9 is hier een koppeling gelegd naar de Regeling geluidwerende voorzieningen.

Bestaande andere geluidsgevoelige gebouwen
Artikel 12 BGGL bevat de procedure die gevolgd moet worden ter bepaling van de maximaal
toelaatbare geluidsbelasting van bestaande andere geluidsgevoelige gebouwen, en bevat de
daarbij geldende voorwaarden. De betrokken luchtvaartminister stelt in dit geval de
grenswaarden vast.

Bestaande woonwagenstandplaatsen
Tot slot bepaalt artikel 13 BGGL de maximaal toelaatbare geluidsbelasting van bestaande
woonwagenstandplaatsen op 40 Ke.

Artikel 5
In dit artikel wordt aan de gemeenteraden opdracht gegeven om de vigerende rechten - in
casu het recht tot voortzetting - te respecteren. Het voortzettingsrecht is in artikel 26a Lvw in
ongedifferentieerde vorm neergelegd.
Dezerzijds wordt een ruime interpretatie voorgestaan van het begrip "degene, die op het
tijdstip van het van kracht worden van de beschikking ex artikel 1B Lvw gebruiker of bewoner
is".
Een enge interpretatie zou tot grote onbillijkheden aanleiding geven - denk aan voortzetting
van bewoning door degene die na de zonevaststelling is gehuwd met de oorspronkelijke, doch
inmiddels overleden, bewoner; aan voortzetting door het na zonevaststelling geboren kind van
de oorspronkelijke bewoners; aan de voortzetting van het gebruik door de rechtsopvolger van
de rechtspersoon die de oorspronkelijke gebruiker was etc.

In die gevallen waarin geen voortzettingsrecht meer wordt uitgeoefend, dient er voor gezorgd
te worden dat niet tot herbewoning wordt overgegaan omdat de milieuhygiënisch ongewenste
situatie dan langer blijft voortbestaan dan nodig is. Tot de middelen die de gemeenten in
voorkomend geval ten dienste staan kan bijvoorbeeld worden gerekend de toepassing van
bestuursdwang. Ook zou de gemeenteraad er toe over kunnen gaan om een gebouw waaraan
de woonbestemming is ontvallen, onbewoonbaar te verklaren.
Nu artikel 26a Lvw het recht van de "zittende" gebruikers en bewoners tot voortzetting van het
gebruik of de bewoning waarborgt, past in dat kader geen onteigening "vooraf". Het in artikel
26a Lvw bedoelde vooftzettingsrecht moet worden opgevat als een recht tot ongestoorde
voortzetting. "Ongestoorde" voortzetting verdraagt zich - in brede zin uitgelegd - niet met
onteigening die vooruitloopt op het beëindigen van het gebruik of de bewoning. Minnelijke
verwerving verdraagt zich daarmee uiteraard wè|.
Voortzetting van gebruik door rechtsopvolgers van rechtspersonen hangt af van de mate
waarin van (ongewijzigde) voortzetting van het gebruik kan worden gesproken.

Het gestelde in dit artikel geldt uitsluitend voor die gevallen waarin onteigening plaatsvindt
wegens beëindiging van het gebruik of de bewoning van gebouwen vanwege de
geluidszonering. Op een onteigening ter uitvoering van het bestemmingsplan om andere
redenen (bijvoorbeeld een uitbreiding van het luchtvaartterrein) zijn deze bepalingen niet van
toepassi ng.

Artikel 6
In artikel 6 is aangegeven dat de kosten voor het maken van (de herziening van) het
bestemmingsplan zelf, dus de kosten voor de bestemmingsplanarbeid voor rekening van de
gemeente komen.
Dit artikel is gebaseerd op artikel 26a, derde lid, Lvw dat als volgt luidt:

"Onze Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer kan bij het geven
van aanwijzingen als bedoeld in artikel 26, eerste lid, tevens aangeven op welke wijze en in
welke gevallen geldelijke steun uit's Rijks kas kan worden verleend ter bestrijding van de
kosten ten gevolge van de uitvoering van de in overeenstemming met de aanwijzingen
gebrachte bestemm ingsplannen. "
De redactie van artikel 26a Lvw geeft aan dat uitsluitend de kosten, welke het gevolg zijn van
de uitvoering van de bestemmingsplannen voor rekening van het Rijk kunnen komen. Met
name de zinsnede "...kosten ten gevolge van de uitvoering van de in overeenstemming met de
aanwijzingen gebrachte bestemmingsplannen" geeft expliciet aan dat dit dus niet de kosten
zijn van de bestemmingsplanarbeid.
Deze bepaling sluit aan bij gelijksoortige bepalingen in de Wro. Zo is in artikel 6.8, eerste lid,
Wro neergelegd dat de hogere kosten, die het gevolg zijn van het op verzoek of krachtens
wettelijk voorschrift opnemen van bepalingen in een bestemmingsplan, aan gemeenten worden
vergoed.
Daarnaast wordt in dit verband ook gewezen op de analogie met betrekking tot de verplichting
tot het maken van bestemmingsplannen voor aangewezen beschermde stads- en
dorpsgezichten (artikel 36, Monumentenwet 1988), waarbij de bestemmingsplanarbeid
eveneens niet wordt vergoed. Het maken van bestemmingsplannen blijft primair een
gemeentelijke aangelegenheid, waarvan de gemeente de kosten zelf moet dragen (zie ook
artikel 10.6 Wro).

Artikel 7
Artikel 6.8 Wro bevat een voorziening voor een vergoeding van de hogere kosten waarmee de
gemeente wordt geconfronteerd bij ten uitvoerlegging van dit besluit. In artikel 7 worden de
Minister van VROM en de Minister van V&W aangewezen als bevoegd gezag voor een verzoek
van een gemeente om een vergoeding van die kosten.
De Wro bepaalt verder dat de burgemeester en wethouders van de gemeente het besluitvormende orgaan zijn voor verzoeken van burgers om tegemoetkoming in schade, die wordt
veroorzaakt ten gevolge van een bestemmingsplanwijziging krachtens een aanwijzing. Artikel
6.1.3.3 Bro bepaalt dat de gemeente een procedureverordening moet hebben waarin regels
zijn gesteld over de afhandeling van planschadeverzoeken, de aanwijzing van een
onafhankelijk adviseur, de wijze waarop deze tot een advies komt, en de wijze waarop o.m. de
betrokken bestuursorganen door de adviseur, onder verslaglegging, worden gehoord en bij de
opstelling van het advies worden betrokken.
Het spreekt als vanzelf dat de Minister van V&W op een volwaardige wijze als belanghebbende
bij de totstandkoming van het advies en bij het besluit tot toekenning van de tegemoetkoming
in de schade wordt betrokken.
In het gelijktijdig genomen besluit ex artikel 1B Lvw is een artikel over
schadevergoed i ng/nadeelcom pensatie opgenomen.

's-Gravenhage,

DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING,
RUIMTELIJKE ORDENING EN MILIEUBEHEER,

l.C. Huizinga-Heringa

Ontwerp Wijzigingsbesluit
Aanwijzing luchtvaartterrein Rotterdam the Hague
Airport
Bijlage 1
Kaart met Ke- en bkl-contouren (bij Ontwerpbesluit Wro)

(9

z

o
É.

6

UJ

E
G

E
&.

.s

gggggg
FFFFFFË

o

E
o
G

è

cD
cD
cccceeh'tr
'-t

.c,

a

Ê
N

cÈ

{
C'
F
fJ

U)
lrJ

dl

ot

ct
'5r

ÍJ

o
o
o

ïË
fit

E

P

e
5
oCL

ë

f Ë ËË ËË ËË eË
EE Es
EE 'Ee
El Ep
El Ea
EÈ
Ep

(g

F

E

E

É.

5; 5Ë s; s; $r
zE
z ge Pg gË EË EE
F
Ti
TÏ
ET
EÈ
EÈ
9 Ëe EE Ee EE EE E= H
9 gË

o
o
o
q

fi
CD
CD

(D
't'

=aJtt=cL

e
o
o
c

o
uJ
6
lll

cn
'cr

.'

Ë€E$ËË
B= -S. -S. -S. B"

ï,c

o

gr
.I'

HftffiREffiH

E
o
E

=l
=

É.

EË

:Z.

6Ë

E,o
EDc) Eo
CDt

e
fl
OY

zÉ.

drÈ

ïro
CDï

Ld
l-rl

m
É.

IJ

tr
É.

o(Do(Doo

Ê

s

=E====
6Ë66ËË
EEEEEE

.8.8.8.88Ë

g

to

EBbbbE
rÍÈËËË€
999999

o
É.
z

drÈ

S
Ë
6

6Ê

6o
CD|O 6ro
cDrO 6lCDt

ZE

ë.

O

o

o
É.
E
j

z
T'

o

b

ge

F-O

2rE
.88

-O
È9

H
É.

È
I
C)

J

o
o
o

ci

5

9. 6
Or

6

UJ
J-

o
z.
o
É.
vl
kl

z
=R
oa
É.o
>5
z.d

I

B

ro

.E

g

m

;
E

Ë

o)
o
6
o
I

I

o

s(,

d
E

ffry

o

È

v2
6=
=e

(D

Ol

o

G

Ë

Ë-