Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

35 468

Wijziging van de Algemene wet
inkomensafhankelijke regelingen in verband met
uitbreiding van de hardheidsclausule en
invoering van een hardheidsregeling, en een
vangnetbepaling (Wet hardheidsaanpassing
Awir)

Nr. 24

GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID SNELS C.S. TER
VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 14
Ontvangen 17 juni 2020
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
Artikel I, onderdeel D, wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef wordt «drie» vervangen door «vier».
2. Er wordt een artikel toegevoegd, luidende:
Artikel 49c Samenloop verzoeken
1. Alleen ten aanzien van de voorbereiding van een beschikking als
bedoeld in dit hoofdstuk, wordt een verzoek tot toepassing van een of
meer van de artikelen van dit hoofdstuk, tenzij uit het verzoek het
tegendeel blijkt, geacht te zijn gericht op de toepassing van alle artikelen
van dit hoofdstuk die voorzien in een tegemoetkoming of een
compensatie.
2. Indien een verzoek tot toepassing van een of meer van de artikelen
van dit hoofdstuk wordt gevolgd door een verzoek tot toepassing van een
van de andere artikelen van dit hoofdstuk, wordt de beslistermijn inzake
laatstgenoemd verzoek verminderd met het reeds verstreken deel van de
voor eerstgenoemd verzoek geldende beslistermijn. De aldus resterende
beslistermijn bedraagt minimaal de beslistermijn van artikel 4:13 van de
Algemene wet bestuursrecht.
Toelichting
In dit amendement wordt geregeld dat de voorbereiding van een
beschikking op een verzoek tot toepassing van de in hoofdstuk 5 van de
Awir opgenomen regelingen, tenzij uit het verzoek het tegendeel blijkt,
geacht wordt gericht te zijn op toepassing van al deze regelingen.
Hiermee wordt beoogd te regelen dat het verzamelen van relevante
informatie bij een verzoek voor toepassing van de verschillende
regelingen niet telkens opnieuw dient te gebeuren. Het is efficiënt om de

kst-35468-24
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 468, nr. 24

1

informatie die nodig is om een oordeel te kunnen geven over de verschillende tegemoetkomingen zoveel mogelijk gelijktijdig te verzamelen zodat
het totaaldossier vervolgens bruikbaar is voor alle mogelijke verzoeken.
De persoonlijke zaakbehandelaar kan helpen met het indienen van overige
verzoeken waarvoor de belanghebbende mogelijk in aanmerking komt en
met het verzamelen van alle relevante informatie. Dit gebeurt in beginsel
allemaal binnen de beslistermijn, bij de hardheidsregeling is deze termijn
zes maanden. Als het nodig is, dan kan deze beslistermijn onderbouwd
worden verlengd. Voor de hardheidsregeling is de beslistermijn en de
eventuele verlenging daarvan opgenomen in artikel 49, negende lid, van
de Awir.
Indien een verzoek tot toepassing van de hardheidsregeling, de
vangnetbepaling of de compensatieregeling wordt gevolgd door een
ander verzoek tot toepassing van een van deze regelingen, wordt de
beslistermijn inzake laatstgenoemd verzoek verminderd met het reeds
verstreken deel van de voor eerstgenoemd verzoek geldende beslistermijn. De resterende beslistermijn ten aanzien van het latere verzoek
bedraagt minimaal de beslistermijn van artikel 4:13 van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb). Dit is in beginsel minimaal acht weken, tenzij de
Belastingdienst/Toeslagen een mededeling heeft gedaan als bedoeld in
artikel 4:14, derde lid, Awb. Dit laatste houdt in dat, indien een beschikking
niet binnen acht weken kan worden gegeven, de Belastingdienst/
Toeslagen dit binnen deze termijn aan de belanghebbende mededeelt en
daarbij een redelijke termijn noemt binnen welke de beschikking wel
tegemoet kan worden gezien. Op die manier heeft de Belastingdienst/
Toeslagen altijd een redelijke termijn na ontvangst van het verzoek om
een beschikking te geven, ook in situaties waarin de beslistermijn op het
eerste verzoek bijna is verstreken op het moment dat een volgend verzoek
wordt ingediend.
Volledigheidshalve wijzen de indieners erop dat beslistermijn eenmalig
met zes maanden kan worden verlengd op grond van het voorgestelde
artikel 49, negende lid. Zij gaan er hierbij vanuit dat dit enkel gebeurt
wanneer dit noodzakelijk is met het oog op de complexiteit van het
verzoek of noodzakelijk is in verband met een prudente behandeling van
of besluitvorming over het verzoek. De Belastingdienst/Toeslagen dient de
verlenging dan ook langs deze lijnen te motiveren naar de belanghebbende.
Snels
Omtzigt
Van Weyenberg
Leijten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 468, nr. 24

2