Besluit van

tot wijziging van het Besluit energie vervoer in verband met het vaststellen van
de jaarverplichting hernieuwbare energie vervoer en reductieverplichting
vervoersemissies voor het kalenderjaar 2021

Op de voordracht van de Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat van
,
nr. IenW/BSK-2020/45189, Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Gelet op de artikelen 9.7.2.1, eerste en tweede lid, en 9.8.2.1, eerste lid, van de Wet
milieubeheer;
De Afdeling advisering van de Raad van State gehoord (advies van, nr. );
Gezien het nader rapport van de Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat van,
nr. IenW/BSK-2020/ , Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Hebben goedgevonden en verstaan:
Artikel I
Het Besluit energie vervoer wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt onder vervanging van de punt aan het slot van onderdeel c
door een puntkomma een onderdeel toegevoegd, luidende:
d. 2021 17,5 procent.
2. In het tweede lid wordt na onderdeel c een onderdeel toegevoegd, luidende:
d. voor het kalenderjaar 2021 ten hoogste 5 procent;
3. In het derde lid wordt na onderdeel c een onderdeel toegevoegd, luidende:
d. voor het kalenderjaar 2021 ten minste 1,2 procent;

B
Artikel 35 komt te luiden:
Artikel 35
Het percentage, bedoeld in artikel 9.8.2.1, eerste lid, van de wet bedraagt zes procent
voor elk kalenderjaar.

Artikel II
Dit besluit treedt in werking met ingang van 1 januari 2021.

Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting in het
Staatsblad zal worden geplaatst.

DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN WATERSTAAT,

2

Nota van toelichting
1. Inleiding
Met onderhavige wijziging wordt het Besluit energie vervoer aangevuld met de
vaststelling van de hoogte van de jaarverplichting, en de bijbehorende (sub)limieten,
voor leveranciers van brandstoffen, voor het kalenderjaar 2021. Daarnaast wordt de
reductieverplichting voor brandstofleveranciers ook na kalenderjaar 2020 voortgezet,
met de vaststelling van de hoogte van de reductieverplichting van zes procent voor de
navolgende kalenderjaren.
Om te voldoen aan de Europese richtlijn hernieuwbare energie1 heeft Nederland in de
Wet milieubeheer de systematiek van de jaarverplichting geïntroduceerd.2 Voor deze
jaarverplichting zijn in het Besluit energie vervoer de jaarlijkse (opklimmende)
percentages vastgesteld van het gedeelte van de energie-inhoud dat leveranciers van
benzine en diesel voor vervoer verplicht zijn om jaarlijks te compenseren, met de
levering van energie voor vervoer uit hernieuwbare bronnen. De jaarverplichting is in
het Besluit energie vervoer vastgesteld voor de kalenderjaren 2018 tot en met 2020.
Daarnaast zijn in het Besluit energie vervoer de jaarlijkse percentages vastgesteld voor
het deel van de jaarverplichting dat ten hoogste mag worden gecompenseerd met de
inzet van conventionele biobrandstoffen (maximale limiet) en het deel van de
jaarverplichting dat in ieder geval moet worden gecompenseerd met de inzet van
geavanceerde brandstoffen (minimale limiet).
Naast bovengenoemde jaarverplichting in het kader van hernieuwbare energie, bevat
het Besluit energie vervoer ter implementatie van de richtlijn brandstofkwaliteit3 ook de
vaststelling van het percentage broeikasgasemissie dat leveranciers van brandstoffen in
het kalenderjaar 2020 verplicht zijn om over de door hen geleverde benzine en diesel te
verminderen (reductieverplichting vervoersemissies).
Inmiddels is op 11 december 2018 met richtlijn (EU) 2018/20014 (hierna: RED2) een
herziening van de richtlijn hernieuwbare energie vastgesteld, met eveneens de
vaststelling van nieuwe percentages waaraan brandstofleveranciers in een groeipad
richting 2030 moeten voldoen. De RED2 zal in Nederland met ingang van 2022 met een
wijziging van (onder andere) het Besluit energie vervoer worden geïmplementeerd. Om
nu te voorkomen dat met de implementatie van de RED2 een gat in de Nederlandse
jaarsystematiek van de jaarverplichting hernieuwbare energie en de reductieverplichting
vervoersemissies gaat ontstaan, wordt met onderhavig wijzigingsbesluit ook voor het
kalenderjaar 2021 de hoogte van het percentage van de jaarverplichting vastgesteld,
inclusief de bijbehorende (sub)limieten. Ten behoeve van de continuering van de
reductieverplichting uit de richtlijn brandstofkwaliteit, zal ook, na de puntverplichting in
2020, voor de navolgende jaren de hoogte van de jaarlijkse reductieverplichting worden
vastgesteld.
Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie ter
bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en
intrekking van Richtlijn 2001/77/EG en Richtlijn 2003/30/EG (PbEU L 140).
2
Artikel 9.7.2.1 van de Wet milieubeheer.
3
Richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 tot wijziging van
Richtlijn 98/70/EG met betrekking tot de specificatie van benzine, dieselbrandstof en gasolie en tot
invoering van een mechanisme om de emissies van broeikasgassen te monitoren en te
verminderen, tot wijziging van Richtlijn 1999/32/EG van de Raad met betrekking tot de specificatie
van door binnenschepen gebruikte brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 93/12/EEG (PbEU L
140).
4
Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter
bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (herschikking) (PbEU L 328). 3
1

2. Inhoud van het voorstel
Dit wijzigingsbesluit vult het Besluit energie vervoer voor het kalenderjaar 2021 aan met
de volgende percentages van de jaarverplichting en (sub)limieten:
- het gedeelte van de energie-inhoud van de levering tot eindverbruik
(jaarverplichting):17,5 procent (artikel 3, eerste lid, Besluit energie vervoer);
- het percentage van de energie-inhoud van de levering tot eindverbruik, ingevuld met
hernieuwbare brandstofeenheden conventioneel: ten hoogste 5 procent (artikel 3,
tweede lid, Besluit energie vervoer;
- het percentage van de energie-inhoud van de levering tot eindverbruik, ingevuld met
hernieuwbare brandstofeenheden geavanceerd: ten minste 1,2 procent (artikel 3,
tweede lid, Besluit energie vervoer).
En ten behoeve van de reductieverplichting gaat voor de jaren ná 2020 een percentage
reductie broeikasgasemissies gelden van 6 procent per kalenderjaar (artikel 35 Besluit
energie vervoer).
Bij de vaststelling van bovengenoemde percentages voor 2021 stijgt het gedeelte van de
energie-inhoud van de levering tot eindverbruik (jaarverplichting) procentueel met 1,1%
ten opzichte van 2020. Hiermee wordt het percentage 17,5 procent. Deze lichte stijging
is conform de koers van de RED2 en het Klimaatakkoord, waarbij de inzet van
hernieuwbare energie richting 2030 verder zal toenemen middels een toenemende
jaarverplichting. De jaarverplichting die met de wijziging van regelgeving in het kader
van de RED2 en het Klimaatakkoord zal plaatsvinden, zal betreffende het ingroeipad
naar 2030 voortbouwen op het percentage voor 2021.
Het percentage van de energie-inhoud van de levering tot eindverbruik dat ten hoogste
mag worden ingevuld met hernieuwbare brandstofeenheden conventioneel, is voor 2021
gelijkluidend aan het voor 2020 vastgestelde percentage van de energie-inhoud van de
levering tot eindverbruik, te weten 5 procent. Dit percentage zal in het kader van de
implementatie van de RED2 per 2022 opnieuw worden bezien; in ieder geval zullen dan
niet meer biobrandstoffen uit voedsel- en voedergewassen in Nederland worden ingezet
dan het niveau van 2020, waarmee uitvoering wordt gegeven aan de afspraken hierover
in het Klimaatakkoord.5
Het percentage van de energie-inhoud van de levering tot eindverbruik dat ten minste
moet worden ingevuld met hernieuwbare brandstofeenheden geavanceerd, kent voor
2021 wel een lichte stijging (van 1 procent naar 1,2 procent). Deze stijging is ingegeven
vanwege het Klimaatakkoord, waarbij voor de toenemende inzet van biobrandstoffen
richting 2030 verder wordt gebouwd op de inzet van afvalstromen, zoals de categorie
geavanceerd. De toename van het percentage stimuleert de markt om alvast voor te
sorteren op de toenemende inzet van geavanceerde biobrandstoffen met de
implementatie van de RED2.
Naast bovengenoemde percentages in het kader van hernieuwbare energie, wordt met
dit wijzigingsbesluit voor de kalenderjaren ná 2020 ook het percentage
broeikasgasemissies vastgesteld dat een leverancier van benzine en diesel jaarlijks dient
te reduceren in de keten (reductieverplichting richtlijn brandstofkwaliteit). Het
percentage van de reductieverplichting wordt vanaf 2021 gelijkluidend aan het
percentage voor kalenderjaar 2020, te weten 6 procent. Hiermee wordt, binnen de
huidige grondslagen uit de bestaande systematiek zoals vastgelegd in de Wet
milieubeheer, uitvoering gegeven aan het Klimaatakkoord, waarbij is afgesproken om in
nieuwe wetgeving ter implementatie van de RED2 ook bepalingen op te nemen over de

5

Zie Kamerstukken II, 2018/19, 32813, nr. 342 (bijlage, p. 50).

4

wijze waarop in de keten op CO2-emissies gestuurd gaat worden. Middels deze
toevoeging wordt in ieder geval geborgd dat de CO2-emissies in de keten vanaf het
kalenderjaar 2021, conform de richtlijn brandstofkwaliteit, minstens gelijk blijven aan
het niveau van 2020 binnen de al bestaande systematiek van titel 9.8 van de Wet
milieubeheer. In het kader van de implementatie van de RED2 per 2022 zal opnieuw
worden bekeken op welke wijze in de keten op CO2-emissies gestuurd gaat worden.
Voor een meer uitvoeriger toelichting op de (jaar)systematiek van de jaarverplichting en
reductieverplichting wordt verwezen naar de memorie van toelichting bij de wet van 18
april tot wijziging van de Wet milieubeheer6 en de nota van toelichting bij het besluit van
3 mei 2018 tot vaststelling van het Besluit energie vervoer7.
3. Administratieve lasten en uitvoeringlasten
Administratieve lasten
Het vaststellen van de percentages van de jaarverplichting voor het kalenderjaar 2021
en het voortzetten van de reductieverplichting betekent in principe een continuering van
de verplichtingen-systematiek van de titels 9.7 en 9.8 van de Wet milieubeheer voor het
kalenderjaar 2021. Dit betekent tevens een voortzetting van de administratieve lasten
voor kalenderjaar 2021. Aangezien dit wijzigingsbesluit geen andere wijzigingen
inhouden dan het vaststellen van percentages, zullen de administratieve lasten voor het
kalenderjaar 2021 niet wijzigen ten opzichte van de voorgaande kalenderjaren.
De nalevingskosten voor bedrijven met een verplichting zullen door een oplopend
percentage van de jaarverplichting wel stijgen. Immers, zij moeten meer hernieuwbare
brandstofeenheden (HBE’s) verkrijgen om aan een stijgende jaarverplichting te voldoen.
Over de hoogte van daadwerkelijke stijging is op voorhand geen uitspraak te doen. Dit
zal van bedrijf tot bedrijf verschillen, gelet op het verschil in hun jaarlijkse leveringen.
Het ontwerpbesluit is voorgelegd aan het Adviescollege toetsing regeldruk (ATR). Het
ATR heeft volstaan met een ambtelijk advies, omdat met het besluit naar verwachting
geen omvangrijke gevolgen voor de regeldruk zullen optreden.
Uitvoeringslasten NEa
De Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) is verantwoordelijk voor de uitvoering van de
titels 9.7 en 9.8 van de Wet milieubeheer. Hiervoor beheert de NEa het Register energie
voor vervoer. Met de ongewijzigde continuering van de verplichtingen-systematiek van
de titels 9.7 en 9.8 van de Wet milieubeheer voor het kalenderjaar 2021, zal ook de
hoogte van de uitvoeringslasten van de NEa voor het kalenderjaar ongewijzigd blijven
ten opzichte van de voorgaande kalenderjaren.

Zie Kamerstukken II, 2016/17, 34717, nr. 3 (Wet van 18 april 2018 tot wijziging van de Wet
milieubeheer in verband met de implementatie van Richtlijn (EU) 2015/1513 van het Europees
Parlement en de Raad van 9 september 2015 tot wijziging van Richtlijn 98/70/EG betreffende de
kwaliteit van benzine en dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn 2009/28/EG ter bevordering
van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen alsmede in verband met de
operationalisering van de reductieverplichting uit Richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van
benzine en dieselbrandstof).
7
Besluit van 3 mei 2018, houdende regels met betrekking tot de jaarverplichting hernieuwbare
energie vervoer en de rapportage- en reductieverplichting vervoersemissies, ter implementatie van
Richtlijn (EU) 2015/1513 van het Europees Parlement en de Raad van 9 september 2015 tot
wijziging van Richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof en tot
wijziging van Richtlijn 2009/28/EG ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare
bronnen alsmede in verband met de operationalisering van de reductieverplichting uit Richtlijn
98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof, en tot intrekking en wijziging
5
van enkele andere besluiten (Besluit energie vervoer) (Stb. 2018, 134).
6

4. Uitvoering en handhaving
De NEa heeft op het ontwerpbesluit een toets uitgevoerd op handhaafbaarheid,
uitvoerbaarheid en fraudebestendigheid (HUF-toets). Doordat het ontwerpbesluit een
voortzetting is van de bestaande situatie, ziet de NEa geen bezwaren met betrekking tot
handhaafbaarheid, uitvoerbaarheid en fraudebestendigheid.
5. Internetconsultatie
Het ontwerpbesluit heeft van 7 januari 2020 tot 4 februari 2020 via publicatie op
internet (www.internetconsultatie.nl) opengestaan voor de inbreng van zienswijzen.
Deze internetconsultatie heeft zes zienswijzen opgeleverd, twee afkomstig van
milieuorganisaties en vier van het bedrijfsleven.
De zes zienswijzen zijn onder te verdelen in twee hoofdvragen: over de categorie
conventioneel en over de hoogte van de jaarverplichting en de reductieverplichting.
Met betrekking tot de categorie conventioneel (voedsel en voedergewassen) is verzocht
deze, in lijn met de motie Schonis 8, enkel open te stellen voor brandstoffen met een
laag risico op indirecte landverandering (laag-ILUC). Dit is echter bij deze aanpassing
nog niet te realiseren, de huidige Wet milieubeheer biedt hier nog geen grondslag voor.
Deze nieuwe duurzaamheidseis zal wel met het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet
milieubeheer, ter implementatie van RED2, worden meegenomen. Het tweede verzoek
ten aanzien van deze categorie is om deze te limiteren op 0% in plaats van 5%. Echter,
met deze wijziging in het Besluit energie vervoer wordt invulling gegeven aan het
Klimaatakkoord, waarin is afgesproken “dat voor het realiseren van deze hernieuwbare
energiedoelstelling voor transport (inclusief de 27 PJ) in ieder geval niet meer
additionele biobrandstoffen uit voedsel- en voedergewassen in Nederland worden ingezet
dan het niveau van 2020. Dit zal bij de implementatie van RED II in nationale
regelgeving worden verankerd".
Verschillende partijen uit het bedrijfsleven verzoeken het percentage van de
jaarverplichting in 2021 te laten toenemen naar 20,3% om zo aan te sluiten bij de
groeitrend die in de voorgaande jaren is ingezet. Hier wordt evenwel nu niet voor
gekozen, omdat een sterker stijgende jaarverplichting wordt vormgegeven met de
omzetting van de RED2, waarin nieuwe grondslagen en waarborgen staan ten aanzien
van duurzaamheidscriteria, toezicht en limieten op bepaalde grondstofcategorieën.
Hetzelfde geldt voor de hoogte van de reductieverplichting.
6. Inwerkingtreding
Het wijzigingsbesluit treedt op 1 januari 2021 in werking. Hiermee wordt rekening
gehouden met het regeringsbeleid omtrent de vaste verandermomenten en met de
specifieke inhoud van het wijzigingsbesluit, te weten de vaststelling van de hoogte van
de jaarverplichting en de reductieverplichting per kalenderjaar.
DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN WATERSTAAT,

S. van Veldhoven – Van der Meer

8

Kamerstukken II, 2019-20, 31305, nr. 300.

6