Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2018–2019

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

928
Vragen van het lid Nijboer (PvdA) aan de Minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties over het niet handhaven van het woningwaarderingsstelsel
(ingezonden 24 september 2018).
Antwoord van Minister Ollongren (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties)
(ontvangen 14 december 2018). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2018–2019, nr. 350.
Vraag 1, 6, 7, 8, 9 en 10
Weet u dat het woningwaarderingsstelsel op grote schaal niet wordt
nageleefd en dat huisjesmelkers in bepaalde wijken in de steden praktisch vrij
spel hebben?
Wat vindt u van een verhuurverbod voor stelselmatige overtredingen en bij
herhaalde veroordeling door de huurcommissie?
Kent u het feit dat door te hoge huurprijzen te vragen, onrechtmatig
huurtoeslag wordt verkregen, waardoor de huurtoeslag in dit geval ten goede
komt aan huisjesmelkers?
Wat vindt u van het idee van de Woonbond om huurpolitie in te stellen of de
mogelijkheid te bieden voor gemeenten hiervoor, om in bepaalde gebieden
prioriteit te geven aan de handhaving van het woningwaarderingsstelsel?
Op welke wijze kunnen bewoners intimidatie en agressie van verhuurders
melden? Bent u bereid na te denken over een register van asociale en/of
malafide verhuurders, zodat toekomstige huurders zich gewaarschuwd
kunnen weten?
Bent u bereid de boetes voor overbewoning, voor het herhaaldelijk niet
naleven van het woningwaarderingsstelsel, fors te verhogen, omdat
huisjesmelkers, vanwege de grote winsten vanwege te hoge huren, nu niet
ontmoedigd worden?
Antwoord 1, 6, 7, 8, 9 en 10
Ik herken het gegeven dat schaarste op de woningmarkt kan leiden tot
oplopende huren. Echter de vragen gaan voorbij aan het feit dat het vragen
van hoge huren op zichzelf wettelijk niet is verboden, want er is in Nederland
sprake van contractvrijheid. In essentie wordt hiermee ruimte gegeven aan
huurders en verhuurders die een bepaalde huurprijs voor een woning redelijk
achten op grond van een kwaliteitsoordeel dat afwijkt van hetgeen volgt uit
het woningwaarderingsstelsel.
Wel herken ik het beeld dat huurders soms onvoldoende beseffen dat een
huurprijs hoger is dan op grond van het woningwaarderingsstelsel het geval

ah-tk-20182019-928
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

1

zou zijn. Om hierin te voorzien verstrek ik de nodige informatie via de website
www.rijksoverheid.nl. Ook organiseer ik voor het tweede jaar een voorlichtingscampagne over de huurprijzen kamerverhuur
www.wegwijsmetjehuurprijs.nl. Daarnaast verstrekt de Huurcommissie
informatie over het woningwaarderingsstelsel. Ook heeft de Huurcommissie
een online huurprijscheck waarmee iedereen het puntenaantal en de
maximale huurprijs van zijn woning of kamer kan berekenen. Diverse
gemeenten hebben gemeentelijke huurteams ingesteld waar huurders terecht
kunnen bij problemen met de woning of met de verhuurder en die huurders
de weg wijzen naar de Huurcommissie of rechter. Gemeenten geven ook
voorlichting, evenals belangenorganisaties van huurders en studenten.
Daarnaast herken ik ook het beeld dat het woningwaarderingsstelsel voor
huurders wel duidelijk is, maar dat het voor hen onvoldoende duidelijk kan
zijn hoe zij tegen een hoge huur actie kunnen ondernemen. Dit kan zijn
omdat zij dit te lastig vinden of omdat zij repercussies vrezen, of erger,
geïntimideerd en bedreigd worden. Met name het (stelselmatig) vragen van
hoge huren in combinatie met o.a. intimidatie en bedreiging zie ik als een
symptoom van huisjesmelkerij. Voor de aanpak hiervan heb ik met gemeenten en de sector gewerkt aan een uitgebreide set aan concrete maatregelen.
Zie hiervoor mijn brief van 9 november jl. (32 747, nr. 439). Voorts moeten
verhuurders, vanaf 1 januari 2019, substantieel hogere leges betalen als zij
vaker in het ongelijk gesteld worden bij geschillen over o.a. de aanvangshuur
in relatie tot het woningwaarderingsstelsel.1 Ook onderzoekt de Huurcommissie momenteel de mogelijkheden om de doorzoekbaarheid van het register
van uitspraken te vergroten. Wat een betere basis zal bieden voor de
informatiepositie van huurders en belangenbehartigers. Daarbij worden alle
opties verkend, waaronder het beschikbaar stellen via www.data.overheid.nl.
Wanneer een verhuurder niet alleen een (te) hoge huur vraagt, maar de
huurder ook intimideert of bedreigt, is het strafrecht van toepassing en kan
een huurder de politie inschakelen. Bij overbewoning, slechte brandveiligheid, ongeoorloofde verkamering en dergelijke kan de gemeente daarnaast
bestuursrechtelijk ingrijpen op grond van Huisvestingswet, bestemmingsplan
of Bouwbesluit.
Vraag 2, 3 en 5
Wat is er afgelopen jaar gebeurd om huisjesmelkers aan te pakken? Welke
middelen heeft u ingezet met welke concrete resultaten? Op welke wijze is
geprobeerd te voorkomen dat er te hoge huren worden gevraagd, of dat
huizen worden bewoond door teveel mensen? Welke plannen heeft u voor
het komend jaar en hoeveel geld is hiervoor in de begroting 2019 gereserveerd?
Kent u de huurteams en de resultaten in Amsterdam en Utrecht? Wat vindt u
van het instrument huurteams? Op welke wijze kunt u uitbreiding en
intensivering van de huurteams in gemeenten steunen?
Bent u bereid na te denken over een sterkere rol van de overheid in de
aanpak van malafide verhuurders, bijvoorbeeld door gemeentes de mogelijkheid te geven zelf voor hun bewoners zaken aanhangig te maken bij de
huurcommissie? Bent u bereid hiermee te experimenteren, bijvoorbeeld in
Rotterdam-Zuid? Wat vindt u bijvoorbeeld van een bestuurlijke boete die
gemeenten kunnen opleggen aan verhuurders die het woningwaarderingsstelsel overtreden?
Antwoord 2, 3 en 5
Ik wil vooropstellen dat er al heel veel gebeurd door gemeenten in de aanpak
van misstanden op de woningmarkt. Dat er nu meer excessen worden
waargenomen, heeft dan ook de vraag opgeworpen of gemeenten hiertegen
voldoende kunnen optreden. Daar zijn we in het kader van Goed Verhuurderschap dan ook mee aan de slag gegaan. Samen met de VNG, de gemeenten
(studentensteden), de Woonbond, de LSVb, Vastgoed Belang, IVBN, VGM NL,
NVM, VBO Makelaar, Pararius, Aedes en de Federatie Opvang heb ik gewerkt
aan een uitgebreide set aan concrete maatregelen die we de komende tijd
gaan oppakken. We werken onder meer aan voorlichting, zelfregulering en

1

Wet Verdere modernisering van de Huurcommissie en introductie van een verhuurderbijdrage
(34.652)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

2

handhaving op de afgesproken speerpunten. Zoals hiervoor aangegeven heb
ik in mijn brief van 9 november jl. (32 747, nr. 439) de maatregelen nader
toegelicht. Verder blijf ik met betrokken partijen verkennen hoe we de rol van
de gemeenten en de handhavingsteams die er actief zijn in de aanpak van
malafide verhuurders nog verder kunnen verbreden. Dit wordt uiteraard in
samenhang met de rol van de gemeentelijke huurteams en de Huurcommissie opgepakt.
Vraag 4
Bent u voorstander van het idee om snelrecht toe te passen bij de huurcommissie, dat wil zeggen dat in bepaalde gebieden, bijvoorbeeld wijken met een
hoog percentage particuliere verhuurders en huisjesmelkers, bijvoorbeeld het
gebied van het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ), zo’n huurcommissiezaak qua procedures snel wordt afgehandeld?
Antwoord 4
De Huurcommissie kent al kortere en uitgebreidere procedures. In de korte
procedure doet niet de zittingscommissie maar alleen de zittingsvoorzitter
uitspraak. Er is dan geen sprake van een voorbereidend onderzoek door de
Huurcommissie, geen zitting en de partijen worden niet gehoord. Deze korte
procedure kan alleen als het verzoek en het geschil heel eenvoudig en heel
eenduidig zijn. In de praktijk komt dit weinig voor. De geschillen tussen
huurder en verhuurder zijn immers vaak complex, en moeten worden
behandeld conform de ingewikkelde en gedetailleerde huurprijswet- en
regelgeving. De vereiste en verwachte zorgvuldigheid maakt het in de praktijk
nodig voor de Huurcommissie om uitgebreidere procedures te volgen voor
het behandelen van geschillen.
Ik ben voorstander van het zo snel mogelijk behandelen van geschillen door
de Huurcommissie, maar wel met de benodigde kwaliteit en zorgvuldigheid.
Per 1 januari 2019 treedt de wetswijziging in werking die huurders en
verhuurders meer keuzemogelijkheden biedt tijdens de procedure bij de
Huurcommissie. Deze wetswijziging maakt bijvoorbeeld mogelijk dat de
zittingsvoorzitter uitspraak doet nadat het onderzoeksrapport is afgerond. Dit
is een voorbeeld van een zorgvuldige procedure die sneller is dan de huidige
procedure met zitting. Ik ben van mening dat door deze wetswijziging nu
voldoende mogelijkheden zijn geschapen bij de Huurcommissie voor snellere
procedures.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

3