Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

21 501-33

Raad voor Vervoer, Telecommunicatie en Energie

Nr. 766

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN EN
KLIMAAT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 7 juni 2019
Hierbij bied ik u de geannoteerde agenda aan voor de formele
Energieraad die op 25 juni a.s. in Luxemburg zal plaatsvinden.
De agenda van de Energieraad omvat de raadsconclusies over het
toekomstig energiesysteem van de Europese Unie. Daarnaast wordt
waarschijnlijk een agendapunt over de Integrale Nationale Energie- en
Klimaatplannen (INEKs) toegevoegd. Dit laatste punt staat ook op de
agenda van de milieuraad van 26 juni.
Verder zijn er op dit moment geen discussiepunten voorzien. De
Energieraad zal waarschijnlijk worden afgesloten met informatie van de
Europese Commissie over externe energierelaties en een presentatie van
het inkomende Finse voorzitterschap, waarin zij haar plannen op het
gebied van energie voor de tweede helft van 2019 presenteert. Over
eventuele aanvullende wijzigingen in de agenda wordt u mondeling
geïnformeerd tijdens het AO Energieraad op 19 juni.
En marge van de Energieraad zal een bijeenkomst van het pentalateraal
forum1plaatsvinden over de invulling van de samenwerking met
buurlanden in het kader van de Integrale Energie- en Klimaatplannen
(INEKs).
De Minister van Economische Zaken en Klimaat,
E.D. Wiebes

1

kst-21501-33-766
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Intergouvernementeel samenwerkingsverband tussen de Benelux, Frankrijk, Duitsland,
Oostenrijk en Zwitserland (waarnemer) gericht op de bevordering van de samenwerking op het
vlak van grensoverschrijdende energie-uitwisseling

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-33, nr. 766

1

BIJLAGE: GEANNOTEERDE AGENDA FORMELE ENERGIERAAD 25
JUNI 2019
Raadsconclusies toekomstig energiesysteem van de Energie Unie
Het Roemeens voorzitterschap is voornemens Raadsconclusies aan te
nemen tijdens de formele energieraad op 25 juni 2019 over de contouren
van het toekomstige energiesysteem binnen de Energie Unie in relatie tot
de Europese energie- en klimaatdoelen. Op 12 juni as. zal het eindresultaat worden besproken op Coreper.
Kern van de Nederlandse inzet tijdens de besprekingen over de conceptraadsconclusies is de link met de doelen van het akkoord van Parijs en de
Lange Termijn Strategie Klimaat. Het uiteindelijke doel van Nederland is
een besluit van de Europese raad (ER) in dit jaar over een «klimaatneutrale» Unie in 2050. Andere belangrijke punten van Nederland in het
toekomstige energiesysteem zijn de rol van waterstof, het belang van de
markt als middel om de doelen te bereiken, de systeemintegratie,
technologieneutraliteit en ten slotte de betrouwbaarheid van het
energiesysteem. De raadsconclusies die nu voorliggen bevatten
voldoende ambitie op het terrein van klimaat(neutraliteit), het belang van
een goed werkende energiemarkt, de rol die waterstof kan gaan spelen en
systeemintegratie. Ook staat in de laatste versie een expliciete verwijzing
naar het belang van CCS. Wat ondanks Nederlandse inzet niet door
andere lidstaten voldoende wordt ondersteund is de oproep voor een
CO2-minimumprijs op EU-niveau. Dit blijft wel prioriteit in de bredere
kabinetsinzet komende periode. Nederland kan akkoord gaan met de
raadsconclusies als daar voldoende klimaatambitie uit blijft spreken, de
kansen van waterstof worden benoemd, de rol van de markt gehandhaafd
blijft en geen technologieën expliciet worden uitgesloten richting 2050.
Krachtenveld
De Europese Raad van 22 maart jl. heeft conclusies aangenomen over de
Lange Termijn Strategie Klimaat. Hierbij zijn de regeringsleiders overeen
gekomen dat de EU zich zou moeten richten op het bereiken van
klimaatneutraliteit, maar dit doel is nog niet gekoppeld aan een concreet
jaartal. Kopgroeplanden, waaronder Nederland, pleitten daarvoor, terwijl
met name Oost-Europese landen nog niet klaar waren voor besluitvorming hierover. Meerdere lidstaten streven net als Nederland naar een
CO2-neutraal energiesysteem. Andere, met name Oost-Europese, lidstaten
hechten waarde aan technologieneutraliteit en aandacht voor hun situatie
met betrekking tot fossiele energie (de «kolenregio’s»). Ook zouden ze
graag expliciet benoemd zien dat zij een ander «startpunt» hebben in de
transitie.
Het belang van waterstof wordt door meer lidstaten gedeeld. Toch is er bij
enkele lidstaten ook de vrees dat dit de rol van aardgas en gasinfrastructuur gaat verlengen en versterken. Publieke acceptatie van maatregelen in de energietransitie en het onderwerp energie-armoede is
belangrijk voor veel Oost- en Zuid Europese lidstaten. Enkele lidstaten
willen ook een verwijzing naar de belangrijke rol van gas in de transitie.
Integrale nationale energie- en klimaatplannen (INEKs)
De Commissie zal naar verwachting een stand van zaken geven van de
INEKs. Alle lidstaten hebben, conform de Verordening Governance van de
Energie-Unie, een concept INEK voor de periode 2021–2030 ingediend bij
de Europese Commissie. In deze INEKs geven de lidstaten aan wat hun
bijdrage is aan de Europese 2030 doelen. De Commissie heeft tot eind juni

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-33, nr. 766

2

om deze plannen te analyseren en te beoordelen of de doelen gehaald
worden. Op basis van deze analyse zal de Commissie met aanbevelingen,
zowel over het totaal als per lidstaat, komen. De lidstaten zijn nu bezig
met het opstellen van de definitieve INEKs. Deze dienen voor 31 december
2019 gereed te zijn.
Inzet Nederland
Nederland acht het van belang om lange termijn zekerheid te bieden in
het energie- en klimaatbeleid. Het INEK is een instrument dat hier richting
en invulling aan geeft. Nederland vindt dat de INEKs een goed middel zijn
om integraal voortgang op de EU-doelen te borgen.
Krachtenveld
Lidstaten zien het INEK als een geschikt instrument om zicht te houden op
het behalen van de Europese 2030 doelstellingen. De concept INEKs laten
zien dat de ambitie van de lidstaten om bij te dragen verschilt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-33, nr. 766

3