Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 020 (R 1887)

Regeling van de instelling, taken en
bevoegdheden van de Raad voor de
rechtshandhaving van Curaçao, van Sint
Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
(Rijkswet Raad voor de rechtshandhaving)

Nr. 6

VERSLAG
Vastgesteld 3 december 2009
De vaste commissie voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken1,
belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.
Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal
hebben beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging over
dit wetsvoorstel voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave
I.
1.
2.
3.
4.

1

Samenstelling:
Leden: Van Beek (VVD), Voorzitter, Van Gent
(GL), Van Bommel (SP), Van der Staaij (SGP),
Blok (VVD), Dijsselbloem (PvdA), Remkes
(VVD), Van Bochove (CDA), Van Velzen (SP),
Sterk (CDA), Leerdam (PvdA), Ondervoorzitter,
Van Hijum (CDA), Griffith (VVD), Boelhouwer
(PvdA), Schinkelshoek (CDA), Ortega-Martijn
(CU), Brinkman (PVV), Pechtold (D66), Van
Raak (SP), Gill’ard (PvdA), Lempens (SP),
Ouwehand (PvdD), Kuiken (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en De Rouwe (CDA).
Plv. leden: Ten Broeke (VVD), Halsema (GL),
Van Leeuwen (SP), Van der Vlies (SGP), Zijlstra
(VVD), Wolbert (PvdA), Weekers (VVD), De
Nerée tot Babberich (CDA), Poppe (SP), Vacature (CDA), Blom (PvdA), Vacature (CDA), Van
Miltenburg (VVD), Spekman (PvdA), Vacature
(CDA), Voordewind (CU), Graus (PVV), Koşer
Kaya (D66), Vacature (SP), Bouchibti (PvdA),
Van Dijk (SP), Thieme (PvdD), Kalma (PvdA),
Van Vroonhoven-Kok (CDA) en Vacature
(CDA).

KST138297
0910tkkst32020R1887-6
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

1
1
3
3

9.

ALGEMEEN DEEL
Inleiding
Totstandkoming van het wetsvoorstel
Taken van de Raad voor de rechtshandhaving
Positie van de Raad voor de rechtshandhaving in de
landen
Samenstelling van de Raad
Ondersteuning van de Raad
Inspectie door de Raad
De mogelijke rol van de Raad bij de behandeling van
klachten
Bekostiging en beheer

II.

ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING

7

5.
6.
7.
8.

5
5
6
6
6
7

I. ALGEMEEN DEEL
1. Inleiding
De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van voorliggend
wetsvoorstel. Zij zijn, met de regeringen van Nederland en de Nederlandse Antillen en de bestuurscolleges van Curaçao en Sint Maarten, van
mening dat het van belang is dat de inspectie van de justitiële keten goed
is geregeld. Genoemde leden hebben evenwel grote twijfels bij het nut en
de noodzaak van een Raad voor de rechtshandhaving zoals deze thans
wordt voorgesteld. Het beeld dat uit voorliggende stukken opdoemt, is

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

1

een algemene toezichthouder naast dan wel boven de bestaande toezichthouders, waarbij het nog niet geheel duidelijk is welke taken en bevoegdheden laatstgenoemden hebben of houden in de overzeese gebieden. Het
voorstel is, wat de omvang van het toezicht betreft, naar het oordeel van
de leden van de CDA-fractie nog te algemeen, vaag en onvoldoende
gemotiveerd. Hierbij behoeft vermelding dat ook de Raad van State op dit
onderdeel zeer kritisch was. Het is deze kritiek die deze leden volledig
onderschrijven en zij zijn er niet van overtuigd dat met de wijzigingen is
tegemoetgekomen aan die, toch tamelijk fundamentele, kritiek.
Zo wordt, in antwoord op de vraag van de Raad van State om nader te
specificeren welke onderdelen van de justitiële keten de inspectie zal
bestrijken, aangegeven dat het niet de bedoeling is de taken van de Raad
voor de rechtshandhaving te beperken tot een deel van de keten van
rechtshandhaving. Vervolgens wordt gewezen op de jeugdzorg. Deze
relatie ontgaat de leden van de CDA-fractie, zeker gelet op de Slotverklaring waarin al enigszins wordt ingegaan op de taakopdracht van de Raad
voor de rechtshandhaving.
De Raad van State is ook kritisch ten opzichte van de uitbreiding van het
toezicht op «andere bij landsverordening of wet aangewezen organisaties
die onder de verantwoordelijkheid van Onze Minister vallen». Deze
uitbreiding zou te onbepaald zijn. Met de verduidelijking dat de aanwijzing
alleen betrekking kan hebben op organisaties die deel uitmaken van de
justitiële keten, wordt, wat de leden van de CDA-fractie betreft, onvoldoende aan de kritiek tegemoetgekomen.
In de memorie van toelichting wordt vermeld dat de inspectietaken van de
Raad voor de rechtshandhaving algemeen van aard zijn en een aanvulling
vormen op andere vormen van controle op diensten en instellingen in de
keten van rechtshandhaving en rechtspleging. Daarnaast, en dat is een
uitgangspunt dat de leden van de CDA-fractie dubbel onderstrepen, heeft
het de voorkeur dat een organisatie met slechts een inspectiedienst te
maken heeft. De Raad van State vervolgt zijn betoog door vast te stellen
dat in de memorie van toelichting geen uiteenzetting is gegeven over
bedoelde inspectiediensten in de landen en voegt daaraan toe dat de
plaats van de Raad voor de rechtshandhaving ten opzichte van deze
inspectiediensten verduidelijkt moet worden en dat met name meer
inzicht dient te worden verschaft in de bevoegdheidsafbakening tussen de
Raad voor de rechtshandhaving en die inspectiediensten. De leden van de
CDA-fractie moeten constateren dat aan dit verzoek slechts mager tegemoet is gekomen waardoor de indruk blijft bestaan dat er een «dotje»
inspectie bijkomt (een overkoepelende taak) zonder dat duidelijk is hoe die
vorm moet krijgen. Alleen aan de inspecties op het terrein van veiligheid
wordt ingegaan (Inspectie Openbare Orde en Veiligheid, onderzoeksraad
Veiligheid).
De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggend wetsvoorstel. Zij hebben daarbij enkele vragen.
De leden van de fractie van de SP hebben met interesse kennisgenomen
van het voorstel van rijkswet. Zij hebben naar aanleiding hiervan enige
vragen en opmerkingen.
Zij delen de mening dat het van groot belang is dat de inspectie van de
justitiële keten goed is geregeld. Zij vragen hoe momenteel de inspectie
op de kwaliteit en de effectiviteit van de justitiële diensten en instellingen
op de eilanden is geregeld? Wordt met dit voorstel aangesloten bij de
bestaande inspectie, of wordt iets geheel nieuws gecreëerd? Wat zijn de
«praktische redenen» om de Raad voor de rechtshandhaving te belasten
met de inspectie van alle politietaken, dus zowel de justitiële als de politietaken? Is dit vanwege de schaal van de eilanden?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

2

De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling van het onderhavig wetsvoorstel kennisgenomen. Met de regering delen zij het doel van
dit wetsvoorstel: algemene inspectie op de effectiviteit en de kwaliteit van
de verschillende diensten en instellingen die deel uitmaken van de justitiële keten in Curaçao, Sint Maarten en het Caribische deel van Nederland,
alsmede op de justitiële samenwerking tussen de drie landen. Als het gaat
om de daadwerkelijke vorming tot nieuwe landen van Curaçao en Sint
Maarten maken zij een zelfde voorbehoud als bij het wetsvoorstel Rijkswet
financieel toezicht Curaçao en Sint Maarten (TK 2008–2009, 32 026, nr. 2).
De leden van de PVV-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel.
Deze leden vragen hoe de Raad voor de rechtshandhaving exact te werk
zal gaan. Er wordt niet gesproken over de precieze invulling van «de
kwaliteitbewaker van alle onderdelen van de justitiële keten en de samenwerking tussen Curaçao, Sint Maarten en Nederland op justitieel terrein».
Hoe zal de Raad dit gaan invullen? Naar de mening van deze leden dient
in het wetsvoorstel ook gesproken te worden over bijvoorbeeld de protocollen en het kwaliteitssysteem waaraan respectievelijk waarmee de Raad
de kwaliteit gaat toetsen.
Zij zien voorts het belang niet in dat de inspectietaak gezamenlijk geregeld
moet worden. Kan dit niet gewoon teruggebracht worden tot een autonome bevoegdheid van de landen?
De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van voorliggend wetsvoorstel inzake de Raad voor de
rechtshandhaving.
2. Totstandkoming van het wetsvoorstel
De leden van de PvdA-fractie zijn zich er van bewust dat de staatkundige
veranderingen in overwegende mate Curaçao, Sint Maarten en de
BES-eilanden betreffen en dat derhalve het onderhavig voorstel van
rijkswet zich op deze delen van het Koninkrijk richt. Maar lag het niet voor
de hand om te trachten om ook Aruba onder de bepalingen van deze
rijkswet te laten vallen? Temeer daar de zes eilanden wel een gezamenlijk
Hof krijgen.
Verder vragen deze leden of er andere adviesorganen dan de Raad van
State om advies zijn gevraagd over dit wetsvoorstel. Zo ja, welke en wat
was hun advies? Zo nee, waarom niet? Deze leden kunnen zich voorstellen dat de Nederlandse Raad voor de rechtspraak wellicht een advies
kan geven. Is de regering bereid alsnog dit advies te vragen?
Het is de leden van de VVD-fractie opgevallen dat het land Aruba niet bij
het wetsvoorstel is betrokken. Zeker waar het gaat om toezicht op de
kwaliteit van de justitiële samenwerking tussen de landen is dit naar hun
oordeel wel van belang. Is de oorzaak hiervan het enkele feit dat Aruba
geen partij was bij de Slotverklaring? Is later geprobeerd Aruba hier
alsnog bij te betrekken? Zo nee, waarom niet? Als dat wel is geprobeerd,
wat waren de gronden waarom Aruba samenwerking ter zake van de
hand heeft gewezen? Zij vragen ook of in dat geval overwogen is Aruba
hier wel bij te betrekken met gebruikmaking van artikel 43 van het Statuut.
3. Taken van de Raad voor de rechtshandhaving
Over de relatie tussen de Raad voor de rechtshandhaving en het openbaar
ministerie is de Raad van State principieel kritisch, gelet op de tevens
magistratelijke rol van het openbaar ministerie. Aan deze meer rechtstatelijke kritiek wordt, naar het oordeel van de leden van de CDA-fractie,
bijkans voorbijgegaan. Dat het een «wenselijke aanvulling kan vormen» is
onvoldoende motivering. Genoemde leden verwachten dat met name

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

3

wordt ingegaan op het spanningsveld dat kan ontstaan vanuit het opportuniteitsbeginsel en doordat de inspectie er straks op moet toezien of de
juiste keuzes worden gemaakt.
De relatie tussen de Raad voor de rechtshandhaving en de inspectie op
het gevangeniswezen is naar het oordeel van de leden van de CDA-fractie
onvoldoende uitgewerkt. Op dit punt is de toelichting heel verwarrend.
Eerst wordt opgemerkt dat de inspectie voor het gevangeniswezen geen
zelfstandige inspectiebevoegdheid heeft, maar inspectietaken uitsluitend
uitvoert onder verantwoordelijkheid van de Raad voor de rechtshandhaving. Even verder wordt gesteld dat dit onverlet laat dat de Raad voor de
rechtshandhaving wel de inspectie van het gevangeniswezen tot taak
heeft. Wat daarnaast nog de rol is van de meer individuele toezichthouder
(de Commissie van Toezicht) en de Raad voor de Strafrechtstoepassing en
Jeugdbescherming is zeer onduidelijk.
De leden van de PvdA-fractie lezen dat naar het oordeel van de Raad van
State er in de toelichting onvoldoende aandacht wordt besteed aan de
gezagsverhoudingen binnen politie en justitie. Evenmin zou voldoende
aandacht worden besteed aan de in het voorstel van rijkswet openbare
ministeries (TK 2008–2009, 32 018 (R1885), nr. 2) en het voorstel van
rijkswet politie (TK 2008–2009, 32 019 (R1886), nr. 2) geregelde bevoegdheid tot het geven van algemene of bijzondere aanwijzingen. De Raad van
State is er «niet van overtuigd dat de voorgestelde algemene inspectiebevoegdheid van de Raad voor de rechtshandhaving een noodzakelijke en
wenselijke aanvulling op de bestaande mogelijkheden tot controle en
aansturing vormt. Ten opzichte van het openbaar ministerie acht de Raad
dat in het bijzonder ook onwenselijk, omdat het openbaar ministerie niet
slechts een bestuursorgaan is maar tevens een magistratelijke functie
vervult.» Gezien de reactie van de regering wordt de Raad van State op dit
punt echter niet gevolgd omdat de regering wel een meerwaarde in de
taak van de Raad voor de rechtshandhaving ziet, namelijk dat de inspectie
van de Raad voor de rechtshandhaving zich niet beperkt tot afzonderlijke
onderdelen binnen de justitiële keten – zoals politie en openbaar ministerie – maar juist de mogelijkheid biedt om de samenwerking tussen die
onderdelen te beoordelen en daarover te adviseren. Rapportages van de
Raad voor de rechtshandhaving kunnen een zelfstandige of aanvullende
grond vormen voor de verantwoordelijke ministers om maatregelen te
treffen, bijvoorbeeld het geven van aanwijzingen. De Raad voor de rechtshandhaving zal rekening moeten houden met de bijzondere positie van
het openbaar ministerie, aldus de regering. Toch hebben de leden van de
PvdA-fractie behoefte aan een ook volgens de Raad van State in de
toelichting ontbrekende uiteenzetting van de gezagsverhoudingen en de
bestaande aanwijzingsbevoegdheden. Deze leden wensen een duidelijk
beeld van de aanvullende toezichtstaak van de Raad voor de rechtshandhaving te krijgen, ook over de verhouding tot de andere mogelijkheden
van controle en aansturing, alvorens zij in staat zijn een oordeel te geven
over de wenselijkheid van die toezichtstaak.
De leden van de SP-fractie constateren dat de inspectie door de Raad
nadrukkelijk geen betrekking heeft op individuele gevallen. Zij vragen of
dit niet anders is indien ook de behandeling van klachten zoals geregeld in
hoofdstuk 5 van het voorstel aan de Raad is opgedragen. Onderzoekt de
Raad ook incidenten, zoals een ontsnapping uit een gevangenis, het zoek
raken van een dossier bij het openbaar ministerie of het feit dat de reclassering in een individuele zaak tekort is geschoten in het uitoefenen van
toezicht? Zo niet, aan welke inspectie of instelling is het onderzoeken van
«incidenten» dan wel opgedragen?
Deze leden lezen in de memorie van toelichting voorts te weinig over het
toezicht op de kwaliteit van de gevangenissen, terwijl juist op dit gebied
nog veel werk is te verrichten. Ook de Raad van State heeft er op gewezen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

4

dat een goed functionerende inspectie van het gevangeniswezen van
groot belang is wegens de vaak onaanvaardbare detentieomstandigheden
die er momenteel zijn. Kan hierop uitgebreider worden ingegaan?
De leden van de VVD-fractie hebben goed begrepen dat de Raad een
aanvullende taak krijgt en zal worden belast met algemene inspectie en
geen inspectie in individuele gevallen. Naar hun indruk zal het, om tot
gefundeerde onschuldsvorming te komen, in de praktijk niet altijd gemakkelijk zijn die scheiding in acht te nemen. Zij stellen een verduidelijking op
prijs.
Deze leden zien ook het risico van een te grote inspectiedrukte, overlap
met werkzaamheden van bestaande inspectiediensten en daarmee
samenhangende competentiegeschillen. Daarom zijn zij het met de Raad
van State eens dat volstrekte duidelijkheid moet bestaan over de bevoegdheidsafbakening tussen de Raad voor de rechtshandhaving en de verschillende bestaande inspectiediensten. Kan aangegeven worden welke
inspectiediensten en -activiteiten het betreft? Kan in enkele casusposities
die afbakening worden verduidelijkt, zo vragen deze leden.
Inzake de Kustwacht wordt in de memorie van toelichting gesteld dat de
inspectie «uitsluitend betrekking heeft op de effectiviteit en de kwaliteit
van de uitvoering van de justitiële taken van de Kustwacht en niet op het
beheer». Ook deze scheiding zal in de praktijk niet altijd «wiskundig» te
maken zijn. De leden van de VVD-fractie vragen in dit verband naar een
nadere definitie van «beheer».
De leden van de PVV-fractie zijn het zeer eens met de opmerking dat «een
kwalitatief goede opleiding een voorwaarde is voor een kwalitatief goede
politie». Echter is het overbodig om de Raad voor de rechtshandhaving
hierop toe te laten zien. De mate van kwaliteit ligt in handen van de politie
zelf (bij de korpschef en/of korpsbeheerder) en dient daar zeker te blijven.
De leden van de PVV-fractie vragen hoe de regering dit ziet.
Deze leden vragen verder hoe de relatie precies zal zijn tussen de Nationale Ombudsman en de Raad voor de rechtshandhaving. Op bladzijde 5
van de memorie van toelichting wordt gesproken over de belangrijke
«signalerende rol» van de Ombudsman of «ombudsfunctie». Hoe vult de
Raad dit precies in?
4. Positie van de Raad voor de rechtshandhaving in de landen
De leden van de VVD-fractie stemmen in met het openbare karakter van
de rapporten. In de memorie van toelichting wordt echter gesproken van
«zoveel mogelijk openbaar». Deze leden vragen om criteria in welke situaties afgezien zou moeten worden van openbaarheid.
5. Samenstelling van de Raad
Het is de leden van de PvdA-fractie niet duidelijk waar de Raad voor de
rechtshandhaving wordt gevestigd. Kan die duidelijkheid worden
verschaft? Deze vraag is ook van belang in het kader van de lijst van
nevenfuncties die openbaar wordt gemaakt en ter inzage worden gelegd
bij de Raad voor de rechtshandhaving. Waar kan die lijst worden ingezien?
Worden die op een internetsite geplaatst?
De leden van de VVD-fractie constateren dat inzake de benoeming van
leden van de Raad voor de rechtshandhaving sprake is van «in overeenstemming» en van een «roulerend voorzitterschap». Zij vragen om een
toelichting op het roulerend voorzitterschap en vragen wat er gebeurt als
er geen «overeenstemming» wordt bereikt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

5

Met betrekking tot de aanstelling van de leden wordt slechts in algemene
zin voorgeschreven dat deze leden over «een zekere deskundigheid»
beschikken. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering een
toelichting op de benodigde deskundigheid om deze taak te vervullen. Is
bijvoorbeeld bij de collegiale samenstelling van deze Raad niet ten minste
vereist, gelet op het takenpakket, dat een van de drie leden over de nodige
juridische deskundigheid beschikt?
6. Ondersteuning van de Raad
De leden van de VVD-fractie vragen om een indicatie van de omvang – in
termen van fulltime-equivalenten (f.t.e.’s) – van het ondersteunende secretariaat voor de Raad.
7. Inspectie door de Raad
De leden van de SP-fractie constateren dat de Raad bevoegdheden heeft,
maar hiervan slechts gebruik mag maken voor zover dat redelijkerwijs
nodig is. Wie toetst dit als hierover een geschil bestaat? Wie controleert
de Raad?
De Raad zal op basis van zijn oordeel eventuele aanbevelingen doen aan
de Minister van Justitie van het land dat bij een inspectierapport of advies
is betrokken (de betrokken minister) om maatregelen te nemen. De leden
van de PVV-fractie vragen hoe deze minister met de aanbevelingen om zal
gaan. Is hij verplicht om de aanbevelingen op te volgen?
Deze leden vinden het voorts vreemd dat voordat de Raad een rapport
uitbrengt, de betrokken instantie op de hoogte wordt gesteld van de
rapportage en dat ook de betrokken minister in de gelegenheid wordt
gesteld op de bevindingen te reageren. Dit strookt niet met het idee de
Raad onafhankelijk te laten zijn van de verantwoordelijke minister(s). De
Raad dient pal te staan achter zijn eigen bevindingen en die direct door te
zenden naar de betrokken minister. Het rapport is dan terstond definitief.
8. De mogelijke rol van de Raad bij de behandeling van klachten
Het voorstel biedt de landen de mogelijkheid de Raad voor de rechtshandhaving te belasten met advisering over de behandeling van klachten. De
leden van de CDA-fractie vernemen graag waaraan in dezen wordt
gedacht. Welke klachten zouden zich hiervoor lenen en wat als er al een
klachtenprocedure bestaat die, op onderdelen wellicht, niet voldoet.
De leden van de SP-fractie constateren dat de landen de mogelijkheid
hebben de Raad te belasten met de advisering over klachten aangaande
gedragingen door organisaties die de Raad inspecteert. Zal Nederland
hier bijvoorbeeld voor kiezen? Wat zijn de overwegingen die gebruikt
worden bij deze keuze? Indien hier niet voor gekozen zal worden, wat is
dan het alternatief? Welk orgaan zal deze klachten dan wel behandelen?
In de Slotverklaring is met betrekking tot de interlandelijke Raad voor de
rechtshandhaving onder meer afgesproken: «en verzorgt de behandeling
van klachten». In het wetsvoorstel is echter sprake van een «kan-bepaling» inzake de advisering over de afhandeling van klachten. De leden van
de VVD-fractie vragen om een toelichting op dit verschil. Zij vragen ook of
de regering voornemens is om inzake de BES-eilanden de Raad hiermee
bij wet te belasten. Diezelfde vragen spelen bij die leden met betrekking
tot de «kan-bepaling» inzake het toezicht op de verwerking van politiegegevens.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

6

Rondom de mogelijke taak van de Raad voor de rechtshandhaving met
betrekking tot de advisering over de afhandeling van klachten (artikel 3,
vijfde lid, en artikel 34), vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie om een toelichting hoe deze (mogelijke) taaktoedeling zich verhoudt
tot de taak van de Nationale ombudsman, zoals voorzien in het wetsvoorstel Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba (TK 2008–
2009, 31 954, nr. 2).
9. Bekostiging en beheer
De leden van de PvdA-fractie vragen wat de voorstellen ten aanzien van
de Raad voor de rechtshandhaving extra aan kosten en arbeidsplaatsen
meebrengen ten opzichte van de huidige situatie.
De regering is bekend met het standpunt van de leden van de PVV-fractie
ten aanzien van de Nederlandse Antillen. Deze leden willen dan ook van
de regering de garantie krijgen dat de overheadkosten op een redelijke
wijze worden gedeeld; dit betekent dus een evenredig bedrag per land.
Met betrekking tot de instelling van de Raad voor de rechtshandhaving
vragen de leden van de ChristenUnie-fractie of beoogd is dat de leden
fulltime worden aangesteld bij deze Raad of dat het parttime-functies
betreft. In het verlengde hiervan informeren zij naar de raming van de
kosten die met de instelling en bemensing van de Raad gemoeid zullen
zijn.

II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
Artikel 3
In dit artikel staat dat de Raad de inspectie uitvoert met betrekking tot de
effectiviteit, de kwaliteit van de taakuitvoering en het beheer. Moet hierin,
gelet op de toon en strekking van de memorie van toelichting, niet een
subsidiariteitstoets worden meegenomen, zo vragen de leden van de
CDA-fractie. Zij doelen hiermee op een nadere analyse of er in de justitiële
keten geen sprake is van «détournement de pouvoir».
De leden van de SP-fractie constateren dat de inspectie van de civiele
jeugdzorg niet door dit voorstel wordt geregeld, ook niet als civiele jeugdzorg wordt geboden in een justitiële instelling. Zij vragen wie de jeugdzorg dan wel inspecteert.
De leden van de ChristenUnie-fractie plaatsen een redactionele kanttekening bij artikel 3, eerste lid, onder b, waarin wellicht zou moeten worden
gesproken van «ten aanzien van volwassenen en jeugdigen».
Artikel 5
De Raad bestaat uit drie leden (artikel 5). De leden van de CDA-fractie
vragen of dit niet een te gering aantal is en of het niet beter zou zijn te
werken met een soort «inkomend» en «uitgaand» lid zodat er altijd vier
leden zijn en de continuïteit beter is gewaarborgd. Het inkomende lid kan
dan worden toegevoegd en zich goed inwerken in het bijzondere brede
werkterrein van de Raad, en het uitgaande lid kan zorg dragen voor een
optimale overdracht. Het uitgaande lid zou dan de voorzitter kunnen zijn,
meer gericht op het proces, zo menen de genoemde leden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

7

Artikel 8
Bij de bepalingen inzake de samenstelling van de Raad missen de leden
van de ChristenUnie-fractie een bepaling inzake de onverenigbaarheid van
functies, zoals opgenomen in de wetsvoorstellen Rijkswet Gemeenschappelijk Hof van Justitie (TK 2008–2009, 32 017, (R1886), nr. 2), Rijkswet
openbare ministeries van Curaçao, van Sint Maarten en van Bonaire, Sint
Eustatius en Saba (TK 2008–2009, 32 018 (R1885), nr. 2) en Rijkswet financieel toezicht Curaçao en Sint Maarten (TK 2008–2009, 32 026 (R1888), nr.
2). Zij vragen een toelichting waarom in dit onderhavige wetsvoorstel is
volstaan met de meer algemene bepaling van artikel 8, derde lid. Ten
aanzien van de openbaarmaking van nevenfuncties (artikel 8, vijfde lid)
vragen zij toe te lichten waarom in dit wetsvoorstel gekozen is voor de
vorm van een terinzagelegging (waarbij overigens niet duidelijk wordt
waar de Raad zal zijn gevestigd of kantoor zal houden), terwijl bij het
wetsvoorstel Rijkswet financieel toezicht Curaçao en Sint Maarten (TK
2008–2009, 32 026 (R1888), nr. 2) een meer openbare vorm is gekozen,
namelijk de bekendmaking van nevenfuncties bij de benoeming en jaarlijks in een officiële publicatie. Overigens vragen deze leden in dit verband
waarom in geen van de overige genoemde wetsvoorstellen gekozen is
voor gebruikmaking van moderne elektronische middelen als een website,
waarop dergelijke mededelingen kunnen worden gedaan en actueel
gehouden.
Artikel 10
Volgens de leden van de fractie van de ChristenUnie lijkt in de reeks van
«NAAZ-wetsvoorstellen» consistentie te ontbreken bij een bepaling als
artikel 10, onderdeel b, waarin een leeftijdsontslag bij het bereiken van de
leeftijd van zeventig jaar wordt voorgesteld, terwijl in het wetsvoorstel
Rijkswet Gemeenschappelijk Hof van Justitie (TK 2008–2009, 32 017,
(R1886), nr. 2) als ontslagleeftijd vijfenzestig jaar wordt voorgesteld.
Hoofdstuk 4, paragraaf 2
In deze paragraaf wordt ingegaan op de bevoegdheden van de Raad. De
leden van de CDA-fractie vragen waarom niet is gekozen voor het «onder
ede horen». Zou dat niet een manier zijn om nog beter zicht te krijgen op
de praktijk, zo vragen genoemde leden.
Artikel 21
Er wordt voorgesteld de Raad uit eigener beweging, dan wel op verzoek
van Onze Minister, onderzoek in te laten stellen. De leden van de CDAfractie vragen of ook niet anderen de mogelijkheid zouden moeten krijgen
om de bijzondere aandacht te vragen van de Raad. Te denken valt bijvoorbeeld aan de Nationale ombudsman. Ook anderen zouden toegang
moeten hebben tot de Raad, zo menen de leden van de CDA-fractie. Hoe
zou hierin kunnen worden voorzien?
Artikel 31
In dit artikel wordt voorgesteld openbaarmaking van het rapport, of
gedeelten daarvan, achterwege te laten voor zover het belang daarvan
niet opweegt tegen (onder meer) het belang van de betrekkingen van
Curaçao, Sint Maarten of Nederland met andere staten en internationale
organisaties. De leden van de CDA-fractie vragen inzichtelijk te maken
waaraan, in dezen, zou kunnen worden gedacht.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

8

Artikelen 33 en 34
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of rechtsbescherming openstaat tegen besluiten inzake het wel of niet openbaar maken van een
rapport (artikel 33) en het bij conclusies door een bestuursorgaan afwijken
van het advies van de Raad (artikel 34).
Artikel 37
Met betrekking tot het jaarverslag vragen de leden van de ChristenUniefractie of dit openbaar wordt gemaakt en zo ja, op welke wijze.
Artikel 36
Met betrekking tot het jaarplan en de begroting vragen de leden van de
ChristenUnie-fractie of in de slot- en overgangsbepalingen ten aanzien
van het eerste kalenderjaar waarin de Raad voor de rechtshandhaving zijn
werkzaamheden aanvangt geen bijzondere voorziening dient te worden
getroffen.
De voorzitter van de commissie,
Van Beek
De griffier van de commissie,
De Gier

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 020 (R 1887), nr. 6

9