1/2

Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

34 610 (R2078)

Luchtvaartverdrag tussen het Koninkrijk der
Nederlanden, ten behoeve van Curaçao, en de
Verenigde Staten van Amerika inzake het
luchtvervoer tussen Curaçao en de Verenigde
Staten van Amerika; Willemstad, 26 september
2016

A/ nr. 1

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN

Ter griffie van de Eerste en van de Tweede
Kamer der Staten-Generaal ontvangen op
18 november 2016. De wens dat het verdrag
aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de
Staten-Generaal wordt onderworpen kan door
of namens een van de Kamers of door ten
minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan
wel dertig leden van de Tweede Kamer of door
de Gevolmachtigde Minister van Curaçao te
kennen worden gegeven uiterlijk op
18 december 2016.

Aan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der
Staten-Generaal

Het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State van het Koninkrijk wordt niet
openbaar gemaakt, omdat het zonder meer
instemmend luidt (artikel 26, zesde lid jo vijfde
lid, van de Wet op de Raad van State).

Den Haag, 7 november 2016
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste en tweede lid, en artikel
5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking
verdragen, de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer u
hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen het op 26 september
2016 te Willemstad tot stand gekomen Luchtvaartverdrag tussen het
Koninkrijk der Nederlanden, ten behoeve van Curaçao, en de Verenigde
Staten van Amerika inzake het luchtvervoer tussen Curaçao en de
Verenigde Staten van Amerika (Trb. 2016, nr. 160).
Een toelichtende nota bij dit verdrag treft u eveneens hierbij aan.
De goedkeuring wordt voor Curaçao gevraagd.
Aan de Gouverneur van Curaçao is verzocht hogergenoemde stukken op
18 november 2016 over te leggen aan de Staten van Curaçao.
De Gevolmachtigde Minister van Curaçao is van deze overlegging in
kennis gesteld.
De Minister van Buitenlandse Zaken,
A.G. Koenders

kst-34610-1
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Staten-Generaal, vergaderjaar 2016–2017, 34 610 (R2078), nr. 1

1

TOELICHTENDE NOTA
De luchtvaartrelatie tussen Curaçao en de Verenigde Staten van Amerika
werd geregeld in het op 14 juli 1998 te Washington tot stand gekomen
Luchtvaartverdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden voor de
Nederlandse Antillen en de Verenigde Staten van Amerika inzake het
luchtvervoer tussen de Nederlandse Antillen en de Verenigde Staten van
Amerika (Trb. 1998, 207), zoals gewijzigd bij een op 27 november 2007 te
Washington tot stand gekomen notawisseling houdende een verdrag tot
wijziging (Trb. 2008, 8). Naar aanleiding van de staatkundige herstructurering binnen het Koninkrijk achtten de Curaçaose en de Amerikaanse
luchtvaartautoriteiten het wenselijk om een nieuw verdrag te onderhandelen. Het Luchtvaartverdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden, ten
behoeve van Curaçao, en de Verenigde Staten (hierna: het Verdrag) is het
resultaat van die onderhandelingen.
Het onderhavige Verdrag vervangt in de relatie tussen het Koninkrijk der
Nederlanden, ten behoeve van Curaçao, en de Verenigde Staten het
Verdrag van 1998, zoals gewijzigd in 2007.
I. Artikelsgewijze toelichting
Artikel 1 bevat omschrijvingen van enkele in het Verdrag voorkomende,
voor luchtvaartverdragen gebruikelijke, begrippen.
In artikel 2 worden de rechten aangegeven die in het kader van dit
luchtvaartverdrag worden verleend, te weten het recht van overvlucht en
technische landing, het recht om van, naar en via het grondgebied van de
andere partij naar een aantal verder gelegen bestemmingen te vliegen in
overeenstemming met de routetabel zoals bepaald in het eerste lid,
onderdeel c, alsmede het recht om geregelde luchtdiensten en chartervluchten van, naar en via hun wederzijdse grondgebieden te onderhouden. In het vijfde lid wordt bepaald dat wanneer een partij ten aanzien
van chartervluchten verschillende regels, voorschriften, bepalingen,
voorwaarden of beperkingen hanteert voor één of meerdere van de eigen
luchtvaartmaatschappijen of die van andere landen, de luchtvaartmaatschappijen van de andere partij aan de minst restrictieve criteria zullen
worden onderworpen. Voorts zijn beide partijen verplicht zich te houden
aan de regels met betrekking tot de bescherming van de passagiersfondsen, annuleringen door passagiers en terugbetalingen.
Voor het uitvoeren van de luchtdiensten wordt in artikel 3 de aanwijzing
van de luchtvaartmaatschappijen geregeld. Ook wordt bepaald onder
welke voorwaarden de benodigde exploitatievergunningen worden
verleend. Artikel 4 geeft de luchtvaartautoriteiten van elke partij het recht
om de aan de door de andere partij aangewezen luchtvaartmaatschappijen verstrekte exploitatievergunningen in te trekken, op te schorten, te
beperken of aan voorwaarden te onderwerpen.
In artikel 5 wordt bepaald dat het vliegen met en de exploitatie van de
luchtvaartuigen van de door de ene partij aangewezen luchtvaartmaatschappijen dient te voldoen aan wet- en regelgeving van de andere partij
ten aanzien van de binnenkomst op, het vliegen over, het verblijf op en
het vertrek uit het grondgebied van deze partij. Dit geldt ook voor
passagiers, bemanning, vracht of post.
In het eerste lid van artikel 6 wordt bepaald dat geldende bewijzen van
luchtwaardigheid, bewijzen van bekwaamheid en vergunningen uitgegeven of bekrachtigd in overeenstemming met de wetten en regelgeving
van de ene partij, en die nog niet verlopen zijn, zullen worden erkend als

Staten-Generaal, vergaderjaar 2016–2017, 34 610 (R2078), nr. 1

2

geldig door de andere partij, mits deze voldoen aan de minimale eisen
van het Verdrag van Chicago. Op grond van het eerste lid, behoudt elke
partij het recht om bewijzen van bekwaamheid en vergunningen te
weigeren die door de andere partij of door een derde land aan onderdanen van de eerstgenoemde partij zijn toegekend of ten behoeve van die
onderdanen zijn bekrachtigd.
De bepalingen over de luchtvaartveiligheid en luchtvaartbeveiliging zijn
neergelegd in het tweede lid van artikel 6 en in artikel 7. Hierin zijn een
procedure en een aanpak geregeld indien Curaçao of de Verenigde Staten
twijfels heeft over de wijze waarop de veiligheids- en beveiligingsstandaard door de andere partij wordt nageleefd en gecontroleerd. Bij gerede
twijfel kunnen consultaties plaatsvinden. Indien maatregelen uitblijven,
bieden het tweede lid van artikel 6 en artikel 7 de mogelijkheid om de
vluchtuitvoering door de luchtvaartmaatschappijen van en naar elkaars
grondgebied in te trekken, op te schorten, te beperken of aan
voorwaarden te onderwerpen. Verder wordt verwezen naar de door de
Internationale Organisatie voor de Burgerluchtvaart (ICAO) vastgestelde
veiligheids- en beveiligingsstandaarden, die voor zover van toepassing bij
de wederzijdse luchtvaartbetrekkingen tussen Curaçao en de Verenigde
Staten in acht moeten worden genomen.
De commerciële bepalingen, opgenomen in artikel 8 (commerciële
activiteiten), 9 (douanevrijstellingen), 10 (gebruikersheffingen), 11 (eerlijke
concurrentie) en 12 (tarieven) zijn in overeenstemming met de meest
gangbare praktijk tussen de geïndustrialiseerde landen voor wat betreft de
behandeling van de luchtvaartmaatschappijen in het gastland. Hierbij
wordt in het bijzonder gedacht aan de behandeling op de luchthavens en
de behandeling door fiscale en financiële autoriteiten. Zo bevat artikel 9
een bepaling over volledige vrijstelling van importbeperkingen, douanerechten, accijnzen, inspectiekosten en andere nationale rechten en lasten
die elk van de partijen, op basis van wederkerigheid, kan verlenen aan de
aangewezen luchtvaartmaatschappijen van de andere partij voor zover dat
is toegestaan door haar nationale wetgeving.
Het verdrag bevat verder de op luchtvaartgebied gebruikelijke bepalingen.
Zo bevat artikel 13 een bepaling over consultaties, artikel 14 een regeling
om geschillen op te lossen en artikel 15 een bepaling over het opzeggen
van het verdrag. Verder wordt in artikel 16 verwezen naar de registratie
van het verdrag en diens wijzigingen bij de ICAO.
II. Koninkrijkspositie
Het verdrag zal voor wat betreft het Koninkrijk der Nederlanden, alleen
voor Curaçao gelden.
De Minister van Buitenlandse Zaken,
A.G. Koenders

Staten-Generaal, vergaderjaar 2016–2017, 34 610 (R2078), nr. 1

3