Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

29 665

Evaluatie Schipholbeleid

Nr. 182

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN
MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 13 december 2012
Met deze brief wil ik u aankondigen dat ik voornemens ben om uitvoering
te geven aan een al eerder genomen besluit, zoals verwoord in het
Kabinetsstandpunt Schiphol1, om op korte termijn de grenswaarde voor
koolmonoxide uit het Luchthavenverkeerbesluit Schiphol (LVB) te
schrappen. In dit besluit is reeds geconstateerd (en dat geldt nog steeds)
dat de huidige grenswaarden voor luchtverontreinigende stoffen in het
LVB weinig effectief zijn in het beperken van de uitstoot van deze stoffen;
ze dragen nauwelijks bij aan de verbetering van de luchtkwaliteit in de
omgeving van de luchthaven. Belangrijker nog, het sturen op koolmonoxide (waarvoor in de laatste handhavingrapportage Schiphol van de
Inspectie Leefomgeving en Transport2 is aangegeven dat er een
overschrijding van de grenswaarde dreigt), kan een perverse werking
hebben op de uitstoot van andere stoffen of op geluid. Het bijvoorbeeld
inzetten van zwaardere toestellen om daarmee (in de berekeningssystematiek) voor koolmonoxide op een gunstig resultaat uit te komen, leidt
aan de andere kant tot een verhoging van de kooldioxide-uitstoot en
productie van meer geluid. Laatstgenoemde aspecten zijn nu juist zaken
waar de luchtvaartsector maximaal op wil sturen, niet in het minst
vanwege de impact van deze aspecten op klimaat en omgeving.

Kabinetsstandpunt Schiphol 2006, pag. 34.
Handhavingrapportage Schiphol d.d. 16 juli
2012, op 2 oktober jl. gezonden aan de Tweede
Kamer, Kamerstuk 29 665, nr. 177

Naast de bestaande wettelijke kaders voor luchtkwaliteit (concentratienormen in de Wet milieubeheer) en beperking van de uitstoot van
luchtverontreinigende stoffen (NEC richtlijn met nationale emissieplafonds) wil ik kijken voor welke luchtverontreinigende stoffen specifiek
sectorbeleid wenselijk én effectief is zonder perverse werking op andere
emissies waarop strikte sturing noodzakelijk is.
Door het schrappen van CO komt het beschermingsniveau dat werd
geboden bij de overgang naar de nieuwe luchtvaartwetgeving niet in het
gedrang. Bij de aanpassing van de wetgeving zal voor de Kamer inzichtelijk gemaakt worden dat ook bij een ontwikkeling tot 510 000 vliegtuigbewegingen de emissies blijven onder het hierboven bedoelde
beschermingsniveau.

kst-29665-182
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 665, nr. 182

1
2

1

Al langer is bekend dat koolmonoxide voor de lokale luchtverontreiniging
in Nederland al jaren geen probleem meer vormt1. Voor het monitoren en
bewaken van de concentratiegrenswaarden van alle luchtverontreinigende stoffen (in het kader van luchtkwaliteit en daarmee in relatie tot de
bescherming van de omgeving) is ook een ander wettelijk kader van
kracht, namelijk de Wet milieubeheer. Uit de actuele situatie van de
Nederlandse luchtkwaliteit – in beeld gebracht in de jaarlijkse monitor van
het RIVM2 – komt naar voren dat de stoffen koolmonoxide, vluchtige
organische stoffen en zwaveldioxide een dalende trend laten zien. Hoewel
deze dalende trend de laatste jaren wat is afgevlakt, liggen de concentraties nog ver onder het Europese maximum. Ik zie dan ook geen reden
meer om specifiek voor koolmonoxide beperkingen op te leggen aan de
luchtvaart op Schiphol.
Kijken we naar het beperken van de uitstoot van luchtverontreinigende
stoffen, dan gelden hiervoor in Nederland de emissieplafonds zoals deze
Europees zijn vastgesteld in de NEC-richtlijn. De stof koolmonoxide maakt
hier geen deel van uit. Voor de stoffen die wél nationale monitoring
behoeven zijn in onze nationale implementatie aparte sectorplafonds
gemaakt waarin we ook voor de luchtvaart (de start- en landingscycli tot
3 000 ft, de grens dat effect kan worden verwacht) meenemen als
onderdeel van de totale verkeerssector.
Het voornemen om de grenswaarde voor koolmonoxide uit het LVB te
schrappen zal bij voorkeur worden meegenomen in de eventuele wijziging
van de Wet luchtvaart als gevolg van het Nieuwe Normen en Handhavingstelsel, of zo nodig op zo kort mogelijke termijn in een separaat
wetgevingstraject.
De staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
W.J. Mansveld

1

Uit: Jaaroverzicht Luchtkwaliteit 2011 RIVM:
«De concentraties van koolmonoxide en
zwaveldioxide in de buitenlucht zijn de
afgelopen decennia aanzienlijk teruggelopen.
Door de sterk teruglopende concentraties is de
meetverplichting van deze componenten
drastisch afgenomen (Swaluw et al., 2012a,
Swaluw et. al., 2012b).»
2
Jaaroverzicht Luchtkwaliteit 2011, RIVM.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 665, nr. 182

2