Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2019–2020

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

223
Vragen van het lid Kuiken (PvdA) aan de Minister van Justitie en Veiligheid
over de positie van een slachtoffer in een lopende zedenzaak (ingezonden
27 augustus 2019).
Antwoord van Minister Dekker (Rechtsbescherming) (ontvangen 3 oktober
2019). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2019–2020, nr. 29.
Vraag 1
Herinnert u zich uw antwoorden op Kamervragen over de wijze waarop een
aangifte van een verkrachting is behandeld door de politie?1
Antwoord 1
Ja, ik ken die antwoorden.
Vraag 2
Hoe worden in het kader van het onderzoek naar de bejegening van
slachtoffers in zedenzaken de te interviewen slachtoffers geselecteerd?2
Antwoord 2
De Inspectie Justitie en Veiligheid (hierna: de Inspectie) heeft mij geïnformeerd dat zij op wetenschappelijk verantwoorde wijze een a-selectieve
steekproef heeft getrokken om de slachtoffers te selecteren. Hiervoor vroeg
de Inspectie bij de vijf eenheden die zij in haar onderzoek betrekt om een
overzicht van meerderjarige slachtoffers die zijn aangerand of verkracht in de
periode tussen 1-1-2017 en 1-7-2018. In dit totaaloverzicht onderscheidde de
Inspectie vier slachtoffergroepen, te weten:
– slachtoffers van aanranding die alleen een informatief gesprek hebben
gehad;
– slachtoffers van verkrachting die alleen een informatief gesprek hebben
gehad;
– slachtoffers van aanranding die aangifte hebben gedaan en waarvan het
dossier is ingezonden naar het OM; en
– slachtoffers van verkrachting die aangifte hebben gedaan en waarvan het
dossier is ingezonden naar het OM.
1

antwoorden ontvangen 15 oktober 2018, Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2018–2019, nr.
276
2
https://www.inspectie-jenv.nl/actueel/nieuws/2019/07/09/opzet-onderzoek-bejegening-vanzedenslachtoffers-aangepast

ah-tk-20192020-223
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

1

Uit deze vier slachtoffergroepen en evenredig verdeeld over de vijf eenheden,
trok de Inspectie een a-selectieve steekproef. Uiteindelijk leverde dit een
selectie op van 130 slachtoffers die door de Inspectie zijn benaderd om mee
te werken aan het onderzoek, met als streven om 50 slachtoffers te kunnen
spreken. De Inspectie verwacht met deze 50 verhalen een voldoende breed
pallet aan ervaringen met de bejegening door de zedenrechercheurs op te
halen en tegelijk niet onnodig veel slachtoffers te belasten met dit onderzoek.
Vraag 3
Deelt u de mening dat in het genoemde onderzoek ook slachtoffers betrokken
moeten worden waarvan reeds bekend is dat de bejegening te wensen
overliet, zoals de vrouw uit de eerder genoemde schriftelijke Kamervragen?
Zo ja, waarom? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3
De Inspectie benadert voor dit onderzoek slachtoffers die a-select zijn
gekozen. Het is voor de Inspectie van belang om een beeld te krijgen van de
verschillende ervaringen die slachtoffers hebben met de bejegening van de
politie. In een a-selecte steekproef is het niet mogelijk om slachtoffers te
selecteren die een negatieve of juist positieve ervaring hebben gehad met de
politie. Een willekeurige selectie draagt ervoor zorg dat een objectief beeld
verkregen kan worden van de ervaringen met de politie.
Vraag 4
Wat is het algemene protocol als er rondom een tbs- of forensische instelling
een ernstig misdrijf wordt gepleegd? Wordt er standaard onderzoek gedaan
naar de cliënten van de tbs-instelling indien een ernstig misdrijf in de buurt
van de desbetreffende tbs-instelling is begaan? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Misdrijven in de buurt van een tbs-instelling of forensische instelling worden
net zo behandeld als misdrijven die niet in de buurt van een tbs-instelling
worden gepleegd. Dit betekent dat er niet standaard onderzoek door de
politie wordt gedaan naar patiënten van een tbs-instelling indien een ernstig
misdrijf in de buurt van die tbs-instelling plaatsvindt. Dit gebeurt wel indien
er bij de politie en OM aanwijzingen zijn dat er mogelijk een patiënt
betrokken is bij het misdrijf.
Vraag 5
Is het waar dat forensisch psychiatrisch centrum De Rooyse Wissel na de in
de vorige vragen genoemde verkrachting in Oostrum het verzoek had
gekregen om intern onderzoek naar hun eigen cliënten te doen naar de gang
van zaken? Zo ja, waarom en is dat ook gebeurd? Zo nee, wat is niet waar
aan het gestelde?
Antwoord 5
De Rooyse Wissel is in dit geval door de politie in het kader van het
onderzoek gevraagd te toetsen of patiënten, die ten tijde van het delict met
verlof waren geweest, voldeden aan de door het slachtoffer beschreven
profielschets van de dader. De Rooyse Wissel heeft aan dit verzoek gehoor
gegeven en is een intern onderzoek gestart. Een dag later is dit onderzoek
weer gestaakt, omdat er inmiddels een externe verdachte was aangehouden
door de politie.
Vraag 6
Vindt een intern onderzoek altijd plaats nadat een cliënt uit een tbs-kliniek
een zedenmisdrijf heeft gepleegd? Vindt dat ook altijd plaats in De Rooyse
Wissel? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 6
In geval van ingrijpende incidenten vindt er binnen een kliniek als FPC De
Rooyse Wissel altijd een intern onderzoek plaats. Dit onderzoek vindt plaats
op basis van de SIRE- methodiek (Systematische Incident Reconstructie en
Evaluatie), een methode die wereldwijd gebruikt wordt voor calamiteiten- en
incidentenonderzoek. Dit onderzoek heeft tot doel om duidelijke documentatie
krijgen van de oorzaken en gevolgen van het incident.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

2