NL

NL

NL

EUROPESE COMMISSIE

Brussel, 16.3.2011
COM(2011) 127 definitief
2011/0060 (CNS)
Voorstel voor een
VERORDENING VAN DE RAAD
betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van
beslissingen op het gebied van de vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde
partnerschappen

{COM(2011) 125 definitief}
{COM(2011) 126 definitief}
{SEC(2011) 327 definitief}
{SEC(2011) 328 definitief}

NL

NL

TOELICHTING
1.

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

1.1.

Algemene context

Artikel 67 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bepaalt in lid 1 dat de
Unie een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid is, waarin de grondrechten en de
verschillende rechtsstelsels worden geëerbiedigd. Lid 4 van dat artikel bepaalt dat de Unie de
toegang tot de rechter vergemakkelijkt, met name door het beginsel van wederzijdse erkenning van
gerechtelijke en buitengerechtelijke beslissingen in burgerlijke zaken. Artikel 81 van dat Verdrag
noemt uitdrukkelijk maatregelen die „de wederzijdse erkenning tussen de lidstaten van rechterlijke
beslissingen en van beslissingen in buitengerechtelijke zaken en de tenuitvoerlegging daarvan”
beogen, alsook „de verenigbaarheid van de in de lidstaten geldende regels voor collisie en
jurisdictiegeschillen”. Op grond hiervan zijn al verschillende instrumenten aangenomen, met name
Verordening (EG) nr. 2201/2203, maar de vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde
partnerschappen zijn niet in het toepassingsgebied daarvan opgenomen.
Het ontwerp-programma van maatregelen voor de uitvoering van het beginsel van wederzijdse
erkenning van beslissingen in burgerlijke en handelszaken1, dat door de Raad op
30 november 2000 werd aangenomen, voorzag reeds in het opstellen van een instrument inzake de
rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van
„huwelijksvermogensstelsels en de vermogensrechtelijke gevolgen van scheiding van niet-gehuwde
paren”. In het door de Europese Raad van 4 en 5 november 2004 aangenomen Haags programma2,
dat de tenuitvoerlegging van het programma van wederzijdse erkenning van 2000 als eerste
prioriteit stelde, werd de Commissie verzocht een groenboek in te dienen over „het conflictenrecht
inzake het huwelijksvermogensregime, met inbegrip van de kwestie van de bevoegdheid en de
wederzijdse erkenning”, en werd benadrukt dat er tegen 2011 een instrument op dit gebied moest
worden aangenomen.
In het programma van Stockholm, dat op 11 december 2009 door de Europese Raad is
aangenomen, is ook vermeld dat de wederzijdse erkenning zou moeten worden uitgebreid tot
kwesties in verband met het huwelijksvermogensrecht en de vermogensrechtelijke gevolgen van de
scheiding van paren.
In het „verslag over het EU-burgerschap 2010: Het wegnemen van belemmeringen voor de rechten
van EU-burgers”3, dat op 27 oktober 2010 is aangenomen, heeft de Commissie bevestigd dat de
onzekerheid over de eigendomsrechten van internationale paren een van de belangrijkste
struikelblokken vormt voor de EU-burgers wanneer zij in het dagelijkse leven de door de EU
verleende rechten buiten hun landsgrenzen uitoefenen. Daarom heeft zij daarin aangekondigd dat
zij, om deze problemen te verhelpen, in 2011 een voorstel zal aannemen voor een
wetgevingsinstrument waardoor internationale paren (echtparen of geregistreerde partners)
gemakkelijker kunnen weten welke rechtbanken bevoegd zijn en welk recht van toepassing is op
hun eigendomsrechten.

1
2
3

NL

PB C 12 van 15.1.2001, blz. 1.
PB C 53 van 3.3.2005, blz. 1.
COM(2010) 603.

2

NL

1.2.

Motivering en doel van het voorstel

Door de toenemende mobiliteit van personen in een ruimte zonder binnengrenzen stijgt het aantal
duurzame relaties tussen onderdanen uit verschillende lidstaten, waarbij die relaties diverse vormen
kunnen aannemen, en neemt ook het aantal paren toe die in een lidstaat wonen waarvan zij geen
onderdaan zijn. Vaak verwerven zij goederen die op het grondgebied van meerdere landen van de
Unie gelegen zijn. Uit een studie die in 2003 door het consortium Asser-UCL4 is verricht, blijkt dat
het fenomeen van de grensoverschrijdende paren in de Unie toeneemt en dat deze paren zowel in
het dagelijkse beheer van hun goederen als bij de verdeling daarvan (ten gevolge van de scheiding
van het paar of het overlijden van een van de echtgenoten of partners) met praktische en juridische
problemen worden geconfronteerd. Hoewel paren het vaakst voor het instituut van het huwelijk
kiezen, zijn er nieuwe vormen van verbintenis ontstaan. Een daarvan is het geregistreerd
partnerschap, waarbij de verbintenis van twee personen die een duurzame relatie aangaan, formeel
wordt geregistreerd bij een openbare instantie. De problemen waarmee geregistreerde partners te
maken krijgen, worden vaak veroorzaakt door het feit dat de regels die op de vermogensrechtelijke
gevolgen van dit soort verbintenissen toepasselijk zijn, aanzienlijk uiteenlopen, zowel
materieelrechtelijke regels als regels van internationaal privaatrecht.
Omdat het geregistreerd partnerschap en het huwelijk eigen kenmerken en verschillende
rechtsgevolgen hebben, dient de Commissie twee afzonderlijke voorstellen voor een verordening
in: één betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging
van de beslissingen op het gebied van huwelijksvermogensstelsels, en een tweede betreffende de
bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van de beslissingen op
het gebied van de vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde partnerschappen.
Dit voorstel wil ervoor zorgen dat er in de Europese Unie een duidelijk rechtskader komt op grond
waarvan kan worden bepaald welk gerecht bevoegd is en welk recht op de vermogensrechtelijke
aspecten van deze partnerschappen toepasselijk is. Het beoogt tevens de uitwisseling van
beslissingen en akten tussen de lidstaten te vergemakkelijken.
2.

RESULTAAT VAN DE RAADPLEGINGEN – EFFECTBEOORDELING

De aanneming van dit voorstel werd voorafgegaan door een uitgebreide raadpleging van de
lidstaten, de andere instellingen en het publiek. Na de in 2003 verrichte studie presenteerde de
Commissie op 17 juli 2006 een groenboek over de collisieregels op het gebied van
huwelijksvermogensstelsels, met inbegrip van de kwestie van de rechterlijke bevoegdheid en van
de wederzijdse erkenning5, dat het startsein gaf voor een brede raadpleging op dit gebied. Ter
voorbereiding van dit voorstel richtte de Commissie een deskundigengroep (PRM/III genoemd) op.
Die groep was samengesteld uit vertegenwoordigers van de verschillende betrokken
beroepsgroepen uit de verschillende Europese rechtsculturen, en kwam tussen 2008 en 2010
vijfmaal bijeen. Op 28 september 2009 organiseerde de Commissie voorts een openbare
hoorzitting, met een honderdtal deelnemers. Uit de uitwisselingen met die deelnemers bleek dat er
behoefte bestaat aan een instrument van de Unie op dit gebied, dat met name de bevoegdheid, het
toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen bestrijkt. Op

4

5

NL

Studie over de huwelijksvermogensstelsels van gehuwde paren en over het vermogen van ongehuwde paren in
het internationaal privaatrecht en in het nationale recht van de lidstaten van de Unie, Consortium Asser-UCL,
http://europa.eu.int/comm/justice_home/doc_centre/civil/studies/doc_civil_studies.en.htm.
COM(2006) 400.

3

NL

23 maart 2010 vond een vergadering met de nationale deskundigen plaats, waarop de grote lijnen
werden besproken van het voorstel dat in voorbereiding was.
Ten slotte verrichtte de Commissie een gezamenlijke effectbeoordeling voor het voorstel voor een
verordening op het gebied van de vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde
partnerschappen en voor het voorstel voor een verordening op het gebied van
huwelijksvermogensstelsels. Die effectbeoordeling is bij dit voorstel gevoegd.
3.

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

3.1.

Rechtsgrondslag

De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 81, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, dat aan de Raad de bevoegdheid toekent om, na raadpleging van het Europees
Parlement, op het gebied van het familierecht maatregelen met grensoverschrijdende gevolgen vast
te stellen.
Net als bij de huwelijksvermogensstelsels hangt het bestaan van vermogensrechtelijke betrekkingen
tussen de partners onderling, enerzijds, en tussen de partners en derden, anderzijds, nauw samen
met de voorafgaande registratie van een partnerschap. De vermogensrechtelijke aspecten van
geregistreerde partnerschappen ontstaan door de registratie van het partnerschap, net zoals het
huwelijksvermogensstelsel ontstaat door het huwelijk, en verdwijnen met de ontbinding ervan.
Door hun partnerschap bij een openbare instantie te registreren, stellen de partners vast dat er
tussen hen een duurzame en in rechte erkende relatie bestaat. In de meeste lidstaten die het
partnerschap in hun wetgeving hebben geregeld, wordt dit instituut in de mate van het mogelijke
met het huwelijk gelijkgesteld.
Dit voorstel heeft als doel een volledig stel regels van internationaal privaatrecht vast te stellen die
toepasselijk zijn op de vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde partnerschappen. Het
voorstel betreft dus de rechterlijke bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de
tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van de vermogensrechtelijke aspecten van
geregistreerde partnerschappen. De regels in het voorstel betreffen enkel situaties met een
grensoverschrijdende dimensie. Er is dus voldaan aan het vereiste van grensoverschrijdende
gevolgen, dat is opgenomen in artikel 81, lid 3, van het Verdrag.
3.2.

Subsidiariteitsbeginsel

De doelstellingen van het voorstel kunnen slechts worden bereikt door middel van
gemeenschappelijke regels inzake de vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde
partnerschappen, die identiek moeten zijn om de burgers rechtszekerheid en voorspelbaarheid te
garanderen. Een eenzijdig optreden van de lidstaten zou derhalve in strijd zijn met deze
doelstelling. Er bestaan op dit gebied geen toepasselijke internationale verdragen, buiten het
Verdrag inzake de erkenning van geregistreerde partnerschappen van 5 september 2007 van de
Internationale Commissie voor de burgerlijke stand. Maar dat verdrag betreft slechts de erkenning
van partnerschappen en is niet in werking getreden, zodat het onwaarschijnlijk is dat het de
oplossingen kan bieden die nodig zijn om een antwoord te bieden op de problemen die in de
effectbeoordeling en de publieke raadpleging naar voren kwamen. Gelet op de aard en de omvang
van de problemen die de burgers ondervinden, kunnen de doelstellingen alleen door de Unie
worden verwezenlijkt.

NL

4

NL

3.3.

Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel eerbiedigt het evenredigheidsbeginsel aangezien het niet verder gaat dan hetgeen
nodig is om zijn doelstellingen te verwezenlijken. Het voorstel harmoniseert niet het recht inzake
de vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde partnerschappen van de lidstaten. Het doet
evenmin afbreuk aan de belastingregeling van de lidstaten bij de vereffening van het vermogen van
geregistreerde partners, zoals die in de wetgeving van de lidstaten is opgenomen. Aan dit voorstel
zijn naar verwachting geen financiële of administratieve lasten verbonden voor de burgers en
slechts een zeer beperkte extra last voor de betrokken nationale autoriteiten.
3.4.

Effect op de grondrechten

Overeenkomstig de strategie van de Unie voor een doeltreffende tenuitvoerlegging van het
Handvest van de grondrechten van de Europese Unie6 heeft de Commissie gecontroleerd of het
voorstel de in het Handvest opgenomen rechten eerbiedigt.
Het doet geen afbreuk aan het recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en
gezinsleven, of aan het recht te huwen en het recht een gezin te stichten volgens de nationale
wetten, die respectievelijk zijn opgenomen in de artikelen 7 en 9 van het Handvest.
Het eigendomsrecht, dat in artikel 17 van het Handvest is neergelegd, wordt versterkt. Als
voorspelbaar is welk recht toepasselijk is op alle goederen van het paar, zullen de partners hun
eigendomsrecht doeltreffender kunnen uitoefenen.
De Commissie heeft ook gecontroleerd of artikel 21, dat iedere discriminatie verbiedt, geëerbiedigd
is.
Ten slotte verlenen de voorgestelde bepalingen burgers, en met name geregistreerde partners, een
betere toegang tot de rechter in de Unie. Zij vergemakkelijken de tenuitvoerlegging van artikel 47
van het Handvest van de grondrechten, dat het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en
op een onpartijdig gerecht garandeert. Door de vaststelling van objectieve criteria om te bepalen
welk gerecht bevoegd is, worden parallelle procedures alsook een rush naar de rechter door de
meest actieve partij voorkomen.
3.5.

Keuze van het instrument

De behoefte aan rechtszekerheid en voorspelbaarheid vereist duidelijke en eenvormige regels en
daarom is een verordening noodzakelijk. De voorgestelde regels inzake de bevoegdheid, het
toepasselijke recht en de uitwisseling van beslissingen zijn gedetailleerd en ondubbelzinnig en
behoeven geen omzetting in nationaal recht. De doelstellingen van rechtszekerheid en juridische
voorspelbaarheid zouden in gevaar komen, mochten de lidstaten beschikken over een
beoordelingsmarge bij de tenuitvoerlegging van de regels.

6

NL

Mededeling van de Commissie - COM(2010) 573 van 19 oktober 2010.

5

NL

4.

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING, VEREENVOUDIGING EN SAMENHANG MET ANDERE
BELEIDSGEBIEDEN VAN DE UNIE

4.1.

Gevolgen voor de begroting

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Unie.
4.2.

Vereenvoudiging

De harmonisatie van de bevoegdheidsregels zal de procedures aanzienlijk vereenvoudigen, doordat
het mogelijk wordt op grond van gedeelde regels te bepalen welk gerecht bevoegd is voor een
geschil over de vermogensrechtelijke aspecten van een geregistreerd partnerschap. Door de
uitbreiding van de bevoegdheid van de gerechten waarbij op grond van een toekomstig instrument
van de Unie reeds een erfrechtprocedure ten gevolge van het overlijden van een van de partners of
een procedure van scheiding van de partners aanhangig is, tot de daarmee verband houdende
procedures inzake hun vermogen, zal eenzelfde gerecht alle aspecten van de situatie van een burger
kunnen behandelen.
De harmonisatie van de collisieregels zal de procedures aanzienlijk vereenvoudigen, doordat kan
worden bepaald welk recht toepasselijk is.
Ten slotte zullen de voorgestelde regels inzake de erkenning en de tenuitvoerlegging van de
gerechtelijke beslissingen de uitwisseling tussen de lidstaten vergemakkelijken.
4.3.

Samenhang met andere beleidsgebieden van de EU

Dit voorstel maakt deel uit van de maatregelen die de Commissie neemt om de belemmeringen weg
te nemen waarmee de burgers van de Unie worden geconfronteerd wanneer zij in hun dagelijkse
leven de rechten uitoefenen die de EU hun verleent, zoals besproken in het bovengenoemde verslag
over het EU-burgerschap 2010.
5.

TOELICHTING PER ARTIKEL

5.1.

Hoofdstuk I: toepassingsgebied en definities

Artikel 1
De persoonlijke gevolgen van geregistreerde partnerschappen zijn uitdrukkelijk uitgesloten van het
toepassingsgebied van deze verordening, die uitsluitend de vermogensrechtelijke aspecten daarvan
betreft. Deze vermogensrechtelijke aspecten houden zowel verband met het dagelijkse beheer van
de goederen van de partners (hun vermogen), als met de vereffening van dat vermogen ten gevolge
van de scheiding van het paar of het overlijden van een van de partners.
Bij de bepaling van de domeinen die door het toekomstige instrument worden bestreken, leek het
beter om een uitputtende lijst op te stellen van de onderwerpen die van het toepassingsgebied van
de verordening uitgesloten zijn. Onderwerpen die reeds zijn geregeld in bestaande verordeningen
van de Unie, zoals de onderhoudsverplichting7, met name tussen partners, alsmede de geldigheid en
7

NL

Verordening (EG) nr. 4/2009 (PB L 7 van 10.1.2009, blz. 1).

6

NL

de gevolgen van schenkingen8, zijn eveneens van het toepassingsgebied van de verordening
uitgesloten. Vraagstukken in verband met erfrecht zijn ook van het toepassingsgebied van de
verordening uitgesloten.
De verordening doet geen afbreuk aan de aard van de zakelijke rechten op een goed, de kwalificatie
van goederen en rechten en de bepaling van de prerogatieven van de houder van die rechten. De
publiciteitsvoorschriften voor zakelijke rechten, met name de werking van het vastgoedregister en
de gevolgen van een inschrijving of het ontbreken van een inschrijving daarin, zijn eveneens
uitgesloten van het toepassingsgebied van de verordening.
Artikel 2
Ten behoeve van de samenhang en homogeniteit zijn bepaalde definities van begrippen in deze
verordening dezelfde als die in andere instrumenten van de Unie die momenteel van toepassing of
in onderhandeling zijn. Zo kunnen deze begrippen beter worden begrepen en ten uitvoer worden
gelegd.
Voor de vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde partnerschappen, de enige materie die
in deze verordening is geregeld, geldt een specifieke definitie waardoor zij worden beperkt tot de
vermogensrechtelijke betrekkingen tussen de partners onderling en tussen de partners en derden,
ten gevolge van de relatie die door de registratie van het partnerschap geïnstitutionaliseerd is.
De definitie van het begrip „gerecht” is zodanig opgesteld dat zij ook de instanties en personen
omvat die bij delegatie of aanwijzing door een gerecht hun taken vervullen. Zo kunnen de akten
van deze instanties met het oog op erkenning en tenuitvoerlegging in een andere lidstaat dan die
waar zij zijn gegeven, met gerechtelijke beslissingen worden gelijkgesteld.
5.2.

Hoofdstuk II: bevoegdheid

Bij de gerechtelijke procedures inzake de vermogensrechtelijke gevolgen van een geregistreerd
partnerschap gaat het vaak om de vereffening van het vermogen ten gevolge van de beëindiging
van het samenleven door het overlijden van een van de partners of de scheiding van de partners.
Deze verordening heeft als doel de burgers in staat te stellen verschillende met elkaar verband
houdende procedures door de gerechten van eenzelfde lidstaat te laten behandelen. Daartoe zorgt
de verordening voor concordantie tussen de regels aan de hand waarvan wordt bepaald welke
rechtbanken bevoegd zijn om kennis te nemen van de vermogensrechtelijke aspecten van
verbintenissen, en de reeds bestaande of voorgestelde regels in de andere Europese instrumenten.
Artikel 3
De gerechten van een lidstaat die op grond van de regels van Verordening (EG) nr. ...[van het
Europees Parlement en de Raad betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning
en de tenuitvoerlegging van beslissingen en authentieke akten op het gebied van erfopvolging en
betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring] territoriaal bevoegd zijn voor de
vereffening van de nalatenschap van een partner ten gevolge van zijn overlijden, zullen hun

8

NL

Verordening (EG) nr. 593/2008 (PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6).

7

NL

bevoegdheid uitgebreid zien tot de vereffening van het vermogen van de geregistreerde partners,
die het gevolg is van het openvallen van de nalatenschap.
De gerechten van die lidstaat zullen echter de mogelijkheid hebben om zich toch onbevoegd te
verklaren, als de nationale wetgeving van die staat het instituut van het geregistreerd partnerschap
niet kent.
Artikel 4
Opdat het geadieerde gerecht in geval van scheiding van de partners alle aspecten van die scheiding
kan behandelen zonder dat de partners verplicht zijn in verschillende lidstaten een procedure in te
leiden, kan op dezelfde manier de bevoegdheid van de gerechten van een lidstaat voor de
ontbinding of de nietigverklaring van een geregistreerd partnerschap, worden uitgebreid, mits de
partners daarover een akkoord sluiten, tot de vereffening van het vermogen van de geregistreerde
partners, die het gevolg is van die ontbinding of nietigverklaring.
Artikel 5
Deze verordening voorziet daarnaast in eigen bevoegdheidsregels, die moeten worden toegepast in
de andere gevallen en met name wanneer er geen sprake is van een erfopvolgings- of
scheidingsprocedure. Op basis van een hiërarchisch gestructureerde lijst aanknopingspunten kan
worden bepaald van welke lidstaat de gerechten bevoegd zijn om deze procedures inzake de
vermogensrechtelijke aspecten van een geregistreerd partnerschap te behandelen.
De voorgestelde criteria zijn met name de gewone gemeenschappelijke verblijfplaats van de
partners, de laatste gewone gemeenschappelijke verblijfplaats als er nog een van de partners
verblijft, of de gewone verblijfplaats van de verweerder. Omdat de gerechten van de lidstaat die op
grond van de hierboven genoemde criteria is aangewezen, zich net als bij de artikelen 3 en 4 toch
onbevoegd kunnen verklaren als de nationale wetgeving van die lidstaat het instituut van het
geregistreerd partnerschap niet kent, wordt in artikel 5 de bevoegdheid van de lidstaat waar het
partnerschap is geregistreerd, als laatste criterium gegeven.
Artikel 6
Wanneer er op grond van de vorige artikelen geen enkel gerecht bevoegd is, kan op grond van dit
artikel worden bepaald van welke lidstaat de gerechten subsidiair bevoegd zijn. Dankzij deze regel
is de toegang tot de rechter gegarandeerd voor de partners en voor derden, wanneer een goed of
goederen van een van de partners of van de beide partners op het grondgebied van een lidstaat
gelegen is of zijn. of wanneer de beide partners de nationaliteit van die lidstaat hebben.
5.3.

Hoofdstuk III: toepasselijk recht

Artikel 15
Omdat de nationale wetgevingen van de lidstaten waar het geregistreerd partnerschap bestaat, zo
uiteenlopend zijn, is het gerechtvaardigd dat in deze verordening het beginsel wordt gehuldigd dat
op de vermogensrechtelijke gevolgen van een geregistreerd partnerschap het recht toepasselijk is

NL

8

NL

van de staat waar het partnerschap is geregistreerd. Dit beginsel lijkt in overeenstemming te zijn
met de wetgevingen van de lidstaten inzake het geregistreerd partnerschap, die algemeen verwijzen
naar het recht van de staat van registratie en de partners niet de mogelijkheid bieden een ander
recht te kiezen dan dat van de staat van registratie, ook wanneer hun de mogelijkheid wordt
geboden onderling overeenkomsten te sluiten.
Uit dit beginsel volgt de facto de eenheid van het op de vermogensrechtelijke gevolgen van een
geregistreerd partnerschap toepasselijke recht, ongeacht de aard of de locatie van de goederen van
de partners.
Artikel 16
De in het vorige artikel opgenomen collisieregel geldt voor alle vormen van geregistreerde
partnerschappen, ongeacht in welke staat het partnerschap is gesloten, en niet alleen op de
partnerschappen die in een lidstaat zijn geregistreerd.
Artikel 17
Teneinde rekening te houden met de nationale regels, met name die in verband met de bescherming
van de gezinswoning, maakt deze bepaling het voor een staat mogelijk om het buitenlandse recht
niet toe te passen en in plaats daarvan het nationale recht toe te passen. Ter bescherming van de
gezinswoning kan een lidstaat op het grondgebied waarvan die woning gelegen is, zijn eigen regels
in verband met de bescherming van de gezinswoning toepassen. Bij wijze van uitzondering kan die
staat zijn eigen recht toepassen op alle personen die op zijn grondgebied wonen, bij „voorrang”
boven de bepalingen van het recht dat normaal gezien toepasselijk is of van het recht van het
partnerschapscontract dat die persoon in een andere lidstaat heeft gesloten.
5.4.

Hoofdstuk IV: erkenning, uitvoerbaarheid en tenuitvoerlegging

Het voorstel voorziet in het vrije verkeer van beslissingen, authentieke akten en gerechtelijke
schikkingen in verband met de vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde partnerschappen.
Op die manier wordt wederzijdse erkenning tot stand gebracht, op basis van het wederzijdse
vertrouwen dat het resultaat is van de integratie van de lidstaten binnen de Europese Unie.
Dit vrije verkeer wordt concreet gemaakt met een eenvormige procedure voor de erkenning en
tenuitvoerlegging van beslissingen, authentieke akten en gerechtelijke schikkingen uit een andere
lidstaat. Deze procedure vervangt de nationale procedures die thans gelden in de verschillende
lidstaten. De gronden om een beslissing niet te erkennen of de tenuitvoerlegging te weigeren, zijn
ook op Europees niveau geharmoniseerd en zijn tot het strikte minimum beperkt. Zij vervangen de
uiteenlopende en vaak veel strengere gronden die thans op nationaal niveau bestaan.
Beslissingen
De regels die voor de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen worden voorgesteld, zijn
afgestemd op de regels die voor de erfopvolging zijn voorgesteld. Zij omvatten ook een verwijzing
naar de bestaande exequaturprocedure in burgerlijke en handelszaken. Op grond daarvan wordt
elke beslissing van een lidstaat zonder een bijzondere procedure erkend in de andere lidstaten. Om
tot tenuitvoerlegging te kunnen overgaan, moet de eiser in de lidstaat van tenuitvoerlegging een
eenvormige procedure volgen om een verklaring van uitvoerbaarheid te verkrijgen. De procedure is

NL

9

NL

eenzijdig en is in de eerste fase beperkt tot een controle van de stukken. Pas wanneer de verweerder
zich verzet, zal de rechter in een latere fase de mogelijke gronden tot weigering onderzoeken. Deze
gronden tot weigering zorgen voor een afdoende bescherming van de rechten van de verweerders.
Deze regels vormen een grote vooruitgang op dit gebied ten opzichte van de huidige situatie.
Vandaag worden de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen immers geregeld door het
nationale recht van de lidstaten of bilaterale akkoorden die tussen bepaalde lidstaten zijn gesloten.
De te volgen procedures, alsook de stukken die moeten worden overgelegd om de verklaring van
uitvoerbaarheid te verkrijgen en de gronden waarop buitenlandse beslissingen kunnen worden
geweigerd, verschillen van lidstaat tot lidstaat.
Zoals gezegd vormt deze verordening een eerste maatregel op het gebied van de
vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde partnerschappen en betreft zij het familierecht
(zie punt 3.1). Gelet op deze specifieke context is de vrije uitwisseling van beslissingen
onderworpen aan de exequaturprocedure zoals die vandaag bestaat in de thans geldende
verordening Brussel I9.
In navolging van andere domeinen kan in een latere fase de afschaffing van de tussenprocedures
(exequatur) worden overwogen, na een evaluatie van de regels in deze verordening en de
ontwikkeling van de justitiële samenwerking inzake de vermogensrechtelijke gevolgen van
geregistreerde partnerschappen.
De akten die uitgaan van de instanties die bij delegatie of aanwijzing hun taken vervullen,
overeenkomstig de definitie van het begrip „gerecht” in artikel 2, worden gelijkgesteld met
beslissingen en vallen dus onder de bepalingen inzake erkenning en tenuitvoerlegging van dit
hoofdstuk.
Authentieke akten
Gelet op het praktische belang van authentieke akten op het gebied van de vermogensrechtelijke
gevolgen van geregistreerde partnerschappen en ten behoeve van de samenhang van deze
verordening met de andere instrumenten van de Unie op dit gebied, zou deze verordening ervoor
moeten zorgen dat ook deze met het oog op vrije uitwisseling worden erkend.
De erkenning van authentieke akten betekent dat zij dezelfde bewijskracht hebben wat betreft de
inhoud van de geregistreerde akte en de daarin vermelde feiten, dat voor hen hetzelfde vermoeden
van authenticiteit geldt en dat zij hetzelfde uitvoerbare karakter hebben als in hun land van
herkomst.
5.5.

Hoofdstuk V: Werking jegens derden

Deze bepalingen zijn opgesteld om enerzijds de partners rechtszekerheid te bieden in hun
betrekkingen met derden en anderzijds derden te beschermen tegen een regel die zij niet konden
kennen of voorzien. De lidstaten wordt de vrijheid gelaten om voor rechtsbetrekkingen tussen een
partner en een derde die op hun grondgebied verblijft, te bepalen dat een partner zich alleen op de
regels inzake de vermogensrechtelijke gevolgen van zijn geregistreerd partnerschap kan beroepen
als die gepubliceerd zijn of als de derde die regels kende of had moeten kennen.

9

NL

PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.

10

NL

2011/xxxx (CNS)
Voorstel voor een
VERORDENING VAN DE RAAD
betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van
beslissingen op het gebied van de vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde
partnerschappen

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 3,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europees Parlement10,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité11,
Gezien het advies van het Comité van de Regio's12,
Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)

De Europese Unie heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrijheid, veiligheid en
rechtvaardigheid te handhaven en te ontwikkelen, waarin het vrije verkeer van personen
gewaarborgd is. Om een dergelijke ruimte geleidelijk tot stand te brengen, moet de Unie
maatregelen nemen in verband met justitiële samenwerking in burgerlijke zaken met
grensoverschrijdende gevolgen.

(2)

Op zijn bijeenkomst in Tampere op 15 en 16 oktober 1999 heeft de Europese Raad het
beginsel goedgekeurd dat de wederzijdse erkenning van vonnissen en andere beslissingen
van rechterlijke instanties de hoeksteen van de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken
binnen de Unie vormt, en de Raad en de Commissie gevraagd een programma van
maatregelen aan te nemen ter uitvoering van dit beginsel.

(3)

Op 30 november 2000 heeft de Raad het ontwerp-programma aangenomen van maatregelen
voor de uitvoering van het beginsel van wederzijdse erkenning van beslissingen in
burgerlijke en handelszaken13. In dat programma wordt verklaard dat de maatregelen voor

10

PB C van , blz.
PB C van , blz.
PB C van , blz.
PB L 12 van 15.1.2001, blz. 1.

11
12
13

NL

11

NL

de harmonisatie van de collisieregels de wederzijdse erkenning van beslissingen helpen
bevorderen. Het voorziet ook in het opstellen van een of meer instrumenten voor
wederzijdse erkenning op het gebied van huwelijksvermogensstelsels en de
vermogensrechtelijke gevolgen van de scheiding van niet-gehuwde paren.
(4)

Op zijn bijeenkomst van 4 en 5 november 2004 in Brussel heeft de Europese Raad een
nieuw programma aangenomen, met als titel „Het Haags Programma - Versterking van
vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie”14. In dat programma heeft de Raad de
Commissie gevraagd een groenboek in te dienen over het conflictenrecht inzake het
huwelijksvermogensregime, met inbegrip van de kwestie van de bevoegdheid en de
wederzijdse erkenning. Er wordt in beklemtoond dat er tegen 2011 een instrument op dit
gebied moet worden aangenomen.

(5)

Op 17 juli 2006 heeft de Commissie een groenboek15 aangenomen over collisieregels op het
gebied van huwelijksvermogensstelsels, met inbegrip van de kwestie van de rechterlijke
bevoegdheid en van de wederzijdse erkenning. Dit groenboek gaf het startsein voor een
brede raadpleging over de problemen waarmee paren te maken krijgen bij de vereffening
van het huwelijksvermogen in een Europese context, en over de rechtsmiddelen om die
problemen te verhelpen. In het groenboek kwamen ook alle vraagstukken van internationaal
privaatrecht aan bod waarmee paren die een andere verbintenis dan het huwelijk hebben
gesloten, met name de geregistreerde partners, te maken krijgen, alsook de specifieke
problemen die zij ondervinden.

(6)

Ook in het programma van Stockholm van december 200916, waarin het werkprogramma
van de Commissie voor de jaren 2010 tot 2014 zijn vastgesteld, wordt met name verklaard
dat de wederzijdse erkenning moet worden uitgebreid tot het huwelijksvermogensrecht en
de vermogensrechtelijke gevolgen van de scheiding van paren.

(7)

In het „verslag over het EU-burgerschap 2010: het wegnemen van belemmeringen voor de
rechten van EU-burgers”17, dat op 27 oktober 2010 is aangenomen, heeft de Commissie de
aanneming aangekondigd van een voorstel voor een wetgevingsinstrument om de
belemmeringen voor het vrije verkeer van personen weg te nemen, met name de problemen
die paren ondervinden bij het beheer of de verdeling van hun goederen.

(8)

Omdat de instituten van het huwelijk en het geregistreerd partnerschap als vormen van
verbintenis eigen kenmerken hebben en de daarop toepasselijke beginselen uiteenlopen, is
het aangewezen twee onderscheiden instrumenten op te stellen: één voor de
vermogensrechtelijke aspecten van huwelijken, en één voor de vermogensrechtelijke
aspecten van geregistreerde partnerschappen, waarop deze verordening betrekking heeft.

(9)

Uit de wetgevingen van de lidstaten blijkt dat er diverse opvattingen bestaan over de andere
vormen van verbintenis dan het huwelijk en er moet een onderscheid worden gemaakt
tussen de paren waarvan de verbintenis is geïnstitutionaliseerd door de registratie van hun
partnerschap bij een openbare instantie en de paren die een feitelijke verbintenis aangaan.

14

PB C 53 van 3.3.2005, blz. 1.
COM(2006) 400.
Het programma van Stockholm — Een open en veilig Europa ten dienste en ter bescherming van de burger
(PB C 115 van 4.5.2010, blz. 1).
COM(2010) 603.

15
16

17

NL

12

NL

Hoewel feitelijke verbintenissen in sommige lidstaten wettelijk geregeld zijn, moeten zij
worden onderscheiden van de geregistreerde partnerschappen, die gelet op de voor hen
geldende vormvoorwaarden kunnen worden geregeld in een instrument van de Unie waarin
met hun bijzondere karakter rekening worden gehouden. Voor de goede werking van de
interne markt is het van belang dat de belemmeringen voor het vrije verkeer van personen
die hun partnerschap hebben geregistreerd, worden weggenomen en dat deze paren niet
langer moeilijkheden ondervinden bij het beheer of de verdeling van hun goederen. Om
deze doelstellingen te bereiken, brengt deze verordening de bepalingen inzake de
rechterlijke bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van
beslissingen en authentieke akten, alsook de bepalingen inzake de tegenwerpelijkheid van
de vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde partnerschappen aan derden samen in
een enkel instrument.
(10)

Deze verordening regelt vraagstukken in verband met de vermogensrechtelijke gevolgen
van geregistreerde partnerschappen. Het begrip „geregistreerd partnerschap” wordt slechts
met het oog op de doelstellingen van de verordening gedefinieerd. De specifieke inhoud van
dit begrip wordt bepaald door het nationale recht van de lidstaten.

(11)

Het toepassingsgebied van deze verordening moet alle civielrechtelijke vraagstukken in
verband met de vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde partnerschappen
bestrijken, gaande van het dagelijkse beheer van de goederen van de partners (hun
vermogen) tot de vereffening van dat vermogen ten gevolge van de scheiding van het paar
of het overlijden van een van de partners.

(12)

Omdat de onderhoudsverplichtingen tussen geregistreerde partners zijn geregeld in
Verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de
bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen,
en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen18, moeten deze van het
toepassingsgebied van deze verordening worden uitgesloten, net als alle vraagstukken in
verband met de geldigheid en de gevolgen van schenkingen, die zijn geregeld in
Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008
inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I)19.

(13)

Vraagstukken in verband met de aard van de zakelijke rechten die in het nationale recht van
de lidstaten kunnen bestaan, bijvoorbeeld betreffende de daaraan verbonden
publiciteitsvoorschriften, moeten ook van het toepassingsgebied van deze verordening
worden uitgesloten, net zoals zij zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van
Verordening (EU) nr. …/… [van het Europees Parlement en de Raad betreffende de
bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen
en authentieke akten op het gebied van erfopvolging en betreffende de instelling van een
Europese erfrechtverklaring]20. Zo kunnen de gerechten van de lidstaat waar een goed van
een of van de beide partners gelegen is, zakenrechtelijke maatregelen nemen, met name de
registratie van de overdracht van dat goed in het vastgoedregister, wanneer het recht van die
lidstaat daarin voorziet.

18

PB L 7 van 10.1.2009, blz. 1.
PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6.
PB L van , blz.

19
20

NL

13

NL

(14)

Om een goede rechtsbedeling in de hand te werken en de vereffening van het vermogen van
geregistreerde partners ten gevolge van het overlijden van een van de partners te
vergemakkelijken, moeten de vraagstukken in verband met de vermogensrechtelijke
aspecten van dat partnerschap die door dit overlijden zijn ontstaan, worden behandeld door
de gerechten van de lidstaat die bevoegd zijn om de erfopvolging van de overleden partner
te behandelen op grond van Verordening (EU) nr. …/… [van het Europees Parlement en de
Raad betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de
tenuitvoerlegging van beslissingen en authentieke akten op het gebied van erfopvolging en
betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring].

(15)

Voorts moet deze verordening het mogelijk maken de bevoegdheid van de gerechten van
een lidstaat waarbij een vordering tot ontbinding of nietigverklaring van een geregistreerd
partnerschap aanhangig is, uit te breiden tot de vermogensrechtelijke aspecten van het
geregistreerd partnerschap die met die vordering verband houden, mits de partners daarover
een akkoord sluiten.

(16)

In de andere gevallen moet deze verordening het mogelijk maken om volgens een
hiërarchische lijst criteria, die moeten garanderen dat er een nauwe band bestaat tussen de
partners en de lidstaat waarvan de gerechten worden aangewezen, te bepalen welke
gerechten territoriaal bevoegd zijn voor vorderingen in verband met de
vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde partnerschappen. Met uitzondering van
de gerechten van de lidstaat waar het partnerschap is geregistreerd, kunnen die gerechten
zich onbevoegd verklaren als hun nationale wetgeving het instituut van het geregistreerd
partnerschap niet kent. Teneinde te voorkomen dat er zich gevallen van rechtsweigering
voordoen, is er een regel van subsidiaire bevoegdheid opgenomen, voor het geval geen
enkel gerecht op grond van de andere bepalingen van deze verordening bevoegd is om de
situatie te behandelen.

(17)

Met het oog op een goede rechtsbedeling moet worden voorkomen dat in de lidstaten
beslissingen worden gegeven die onderling onverenigbaar zijn. Daarom zou deze
verordening moeten voorzien in algemene procedureregels die geënt zijn op
Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de
rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
burgerlijke en handelszaken21.

(18)

Om het beheer van de goederen van de partners te vergemakkelijken is het recht van de
staat waar het partnerschap is geregistreerd, van toepassing op alle goederen van de
partners, ook al is het niet het recht van een lidstaat.

(19)

Om het voor de gerechten van een lidstaat gemakkelijker te maken het recht van een andere
lidstaat toe te passen, kan het Europees justitieel netwerk in burgerlijke en handelszaken,
dat is opgericht bij Beschikking 2001/470/EG van de Raad van 28 mei 200122, de gerechten
informatie verstrekken over de inhoud van het buitenlandse recht.

(20)

In uitzonderlijke omstandigheden moeten de gerechten van de lidstaten zich met het oog op
openbare belangen kunnen beroepen op bepalingen van bijzonder dwingend recht waarvan
de inachtneming noodzakelijk is voor de politieke, sociale of economische organisatie van

21

PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.
PB L 174 van 27.6.2001, blz. 25.

22

NL

14

NL

de betrokken staten. In uitzonderlijke omstandigheden moeten de gerechten van de lidstaten
voorts de mogelijkheid hebben het buitenlandse recht buiten toepassing te laten indien deze
toepassing in een bepaalde zaak kennelijk onverenigbaar is met de openbare orde van het
land van de rechter.

NL

(21)

Niettemin mogen de gerechten de exceptie van bepalingen van bijzonder dwingend recht of
de exceptie van openbare orde niet aanvoeren om het recht van een andere staat buiten
toepassing te laten of om te weigeren een gegeven beslissing, een authentieke akte of een
gerechtelijke schikking te erkennen of ten uitvoer te leggen, wanneer het aanvoeren van de
exceptie van openbare orde in strijd zou zijn met het Handvest van de grondrechten van de
Europese Unie, met name artikel 21 dat iedere discriminatie verbiedt. Voorts mogen deze
gerechten evenmin het op het geregistreerd partnerschap toepasselijke recht afwijzen,
uitsluitend omdat het recht van het land van de rechter het instituut van het geregistreerd
partnerschap niet kent.

(22)

Aangezien er staten zijn waar twee of meer rechtsstelsels of gehelen van rechtsregels
betreffende de in deze verordening geregelde materie naast elkaar bestaan, zou moeten
worden bepaald in welke mate de bepalingen van deze verordening van toepassing zijn in
de verschillende territoriale eenheden van deze staten.

(23)

Aangezien een van de doelstellingen van deze verordening de wederzijdse erkenning van de
in de lidstaten gegeven beslissingen is, moet deze verordening regels bevatten betreffende
de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, die geënt zijn op Verordening (EG)
nr. 44/2001 en die waar nodig aangepast zijn aan de specifieke vereisten van de in deze
verordening geregelde materie. Zo kunnen de erkenning en tenuitvoerlegging van een
beslissing die geheel of gedeeltelijk betrekking heeft op de vermogensrechtelijke aspecten
van een geregistreerd partnerschap, niet worden geweigerd in een lidstaat waar het nationale
recht het instituut van het geregistreerd partnerschap niet kent of daaraan andere
vermogensrechtelijke gevolgen verbindt.

(24)

Teneinde rekening te houden met de verschillende wijzen waarop vraagstukken in verband
met de vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde partnerschappen in de lidstaten
worden geregeld, moet deze verordening de erkenning en tenuitvoerlegging van authentieke
akten waarborgen. Met het oog op erkenning kunnen de authentieke akten echter niet met
gerechtelijke beslissingen worden gelijkgesteld. De erkenning van authentieke akten
betekent dat zij qua inhoud dezelfde bewijskracht en dezelfde gevolgen hebben als in hun
lidstaat van oorsprong, en dat er ten aanzien van deze akten een weerlegbaar vermoeden van
geldigheid bestaat.

(25)

De rechtsbetrekkingen tussen een partner en een derde vallen weliswaar onder het op de
vermogensrechtelijke gevolgen van het geregistreerde partnerschap toepasselijke recht,
maar de voorwaarden voor tegenwerpelijkheid van dit recht moeten wel kunnen worden
ingepast in het recht van de lidstaat waar zich de gewone verblijfplaats van de partner of de
derde bevindt, teneinde te garanderen dat die laatste wordt beschermd. Het recht van deze
lidstaat kan bepalen dat deze partner het op de vermogensrechtelijke gevolgen van zijn
geregistreerde partnerschap toepasselijke recht alleen aan de derde kan tegenwerpen als de
registratie- of publicititeitsvoorwaarden van deze lidstaat zijn nageleefd, tenzij de derde het
op de vermogensrechtelijke aspecten van het geregistreerde partnerschap toepasselijke recht
kende of moest kennen.

15

NL

NL

(26)

De door de lidstaten aangegane internationale verplichtingen vereisen dat deze verordening
de internationale verdragen waarbij één of meer lidstaten partij zijn op het ogenblik dat deze
verordening wordt vastgesteld, onverlet laat. De coherentie met de algemene doelstellingen
van deze verordening vereist evenwel dat deze verordening tussen de lidstaten voorrang
heeft boven de verdragen.

(27)

Aangezien de doelstellingen van deze verordening, te weten het vrije verkeer van personen
in de Europese Unie, de mogelijkheid voor partners om zowel tijdens hun samenleven als
op het ogenblik van de vereffening van hun goederen hun vermogensrechtelijke
betrekkingen onderling en tegenover derden te organiseren, alsook een grotere
voorspelbaarheid en rechtszekerheid, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden
gerealiseerd en derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen van deze verordening, beter
op het niveau van de Europese Unie kunnen worden gerealiseerd, kan de Unie maatregelen
nemen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel dat is neergelegd in artikel 5 van het
Verdrag betreffende de Europese Unie. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde
evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan hetgeen nodig is om deze
doelstellingen te verwezenlijken.

(28)

Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en de beginselen die zijn erkend bij het
Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name de artikelen 7, 9, 17, 21
en 47 betreffende de eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven, het
recht te huwen en het recht een gezin te stichten volgens de nationale wetten, het
eigendomsrecht, het discriminatieverbod en het recht op een doeltreffende voorziening in
rechte. Deze verordening moet door de gerechten van de lidstaten worden toegepast met
eerbiediging van deze rechten en beginselen.

(29)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van het
Verenigd Koninkrijk en Ierland, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en
het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, [hebben het Verenigd
Koninkrijk en Ierland laten weten dat zij wensen deel te nemen aan de aanneming en
toepassing van deze verordening]/[nemen het Verenigd Koninkrijk en Ierland,
onverminderd artikel 4 van dat protocol, niet deel aan de aanneming van deze verordening;
deze is dan ook niet bindend voor noch van toepassing in deze landen].

(30)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van
Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de
aanneming van deze verordening; deze is dan ook niet bindend voor noch van toepassing in
Denemarken,

16

NL

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Hoofdstuk I
Toepassingsgebied en definities
Artikel 1
Toepassingsgebied
1.

Deze verordening is van toepassing op de vermogensrechtelijke aspecten die aan
geregistreerde partnerschappen zijn verbonden.
Zij is met name niet van toepassing op fiscaal, administratief of douanegebied.

2.

In deze verordening wordt onder „lidstaat” verstaan: alle lidstaten behalve Denemarken[,
het Verenigd Koninkrijk en Ierland].

3.

Vallen buiten het toepassingsgebied van deze verordening:
(a)

de persoonlijke gevolgen van het geregistreerd partnerschap;

(b)

de bekwaamheid van de partners;

(c)

onderhoudsverplichtingen;

(d)

schenkingen tussen partners;

(e)

het erfrecht van de langstlevende partner;

(f)

schenkingen tussen partners;

(g)

de aard van de zakelijke rechten op een goed en de publiciteitsvereisten voor
dergelijke rechten.
Artikel 2
Definities

In deze verordening wordt verstaan onder:

NL

(a)

„vermogensrechtelijke gevolgen”: geheel van regels betreffende de vermogensrechtelijke
betrekkingen tussen de partners onderling en tegenover derden, die rechtstreeks
voortvloeien uit de band die is ontstaan door de registratie van het partnerschap;

(b)

„geregistreerd partnerschap”: regeling inzake het samenleven van twee personen waarin
de wet voorziet en die door een openbare instantie kan worden geregistreerd;

(c)

„authentieke akte”: een document dat officieel als authentieke akte is verleden of
geregistreerd in de lidstaat van herkomst en waarvan de authenticiteit:

17

NL

i)

betrekking heeft op de ondertekening en de inhoud van de akte, en

ii)

is vastgesteld door een openbare instantie of door een andere daartoe gemachtigde
instantie;

(d)

„beslissing”: elke door een gerecht van een lidstaat gegeven beslissing op het gebied van
de vermogensrechtelijke gevolgen van een geregistreerd partnerschap, ongeacht de
daaraan gegeven benaming, zoals „arrest”, „vonnis”, „beschikking” of „rechterlijk
dwangbevel”, alsmede de vaststelling door de griffier van de proceskosten;

(e)

„lidstaat van herkomst”: de lidstaat waar, volgens het geval, de beslissing is gegeven, het
partnerschapscontract is gesloten, de authentieke akte is verleden, de gerechtelijke
schikking is goedgekeurd, of waar de akte van vereffening van het gemeenschappelijk
vermogen dan wel een andere akte is verleden door of voor een gerechtelijke instantie of
een andere instantie, bij delegatie of aanwijzing door een gerechtelijke instantie;

(f)

„aangezochte lidstaat”: de lidstaat waar de erkenning en/of de tenuitvoerlegging wordt
gevraagd van de beslissing, het partnerschapscontract, de authentieke akte, de
gerechtelijke schikking, de akte van vereffening van het gemeenschappelijk vermogen of
een andere akte die is verleden door of voor een gerechtelijke instantie of een andere
instantie, bij delegatie of aanwijzing door een gerechtelijke instantie;

(g)

„gerecht”: elke bevoegde gerechtelijke instantie van de lidstaten die een rechtsprekende
taak heeft op het gebied van de vermogensrechtelijke gevolgen van een geregistreerd
partnerschap, alsook elke andere niet-gerechtelijke instantie of persoon die bij delegatie of
aanwijzing door een gerechtelijke instantie van de lidstaten, een taak vervult die valt onder
de bevoegdheden van de gerechten, zoals de taken waarin deze verordening voorziet;

(h)

„gerechtelijke schikking”: een schikking op het gebied van de vermogensrechtelijke
gevolgen van een geregistreerd partnerschap die door een gerecht is goedgekeurd of
tijdens een procedure voor een gerecht is getroffen.

Hoofdstuk II
Bevoegdheid
Artikel 3
Bevoegdheid in geval van overlijden van een van de partners
1.

NL

De gerechten van een lidstaat waarbij overeenkomstig Verordening (EU) nr. …/… [van
het Europees Parlement en de Raad betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht,
de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en authentieke akten op het gebied
van erfopvolging en betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring] een
vordering in verband met de erfopvolging van een van de partners aanhangig is gemaakt,
zijn eveneens bevoegd om te beslissen over vraagstukken in verband met de
vermogensrechtelijke gevolgen van het partnerschap die verband houden met die
vordering.

18

NL

2.

Dit gerecht kan zich onbevoegd verklaren als zijn recht het instituut van het geregistreerd
partnerschap niet kent. Het bevoegde gerecht zal dan worden bepaald overeenkomstig
artikel 5.
Artikel 4
Bevoegdheid in geval van scheiding van de partners

De gerechten van een lidstaat waarbij een vordering tot ontbinding of nietigverklaring van een
geregistreerd partnerschap aanhangig is gemaakt, zijn eveneens bevoegd om te beslissen over
vraagstukken in verband met de vermogensrechtelijke gevolgen die verband houden met die
vordering, mits de partners daarover een akkoord hebben gesloten.
Dit akkoord kan te allen tijde en zelfs in de loop van de procedure worden gesloten. Wanneer het
akkoord voorafgaand aan de procedure wordt gesloten, moet het in een schriftelijk document
worden vastgelegd, dat is gedateerd en door de beide partijen is ondertekend.
Bij gebreke van een akkoord tussen de partners wordt de bevoegdheid geregeld door artikel 5.
Artikel 5
Andere bevoegdheden
1.

2.

In andere gevallen dan die waarin de artikelen 3 en 4 voorzien, zijn de volgende gerechten
bevoegd om te beslissen in een procedure in verband met de vermogensrechtelijke
gevolgen van een geregistreerd partnerschap:
a)

de gerechten van de lidstaat van de gewone gemeenschappelijke verblijfplaats van
de partners, of bij gebreke daarvan;

b)

de laatste gewone gemeenschappelijke verblijfplaats van de partners, indien een van
hen daar nog verblijft, of bij gebreke daarvan;

c)

de gerechten van de lidstaat van de gewone verblijfplaats van de verweerder, of bij
gebreke daarvan;

d)

de gerechten van de lidstaat waar het partnerschap is geregistreerd.

De in lid 1, onder a), b) en c), genoemde gerechten kunnen zich onbevoegd verklaren als
hun recht het instituut van het geregistreerd partnerschap niet kent.
Artikel 6
Subsidiaire bevoegdheid

Wanneer geen enkel gerecht bevoegd is op grond van de artikelen 3, 4 en 5 of het gerecht zich
onbevoegd heeft verklaard, zijn de gerechten van een lidstaat bevoegd, mits:
a)

NL

een van de partners of de beide partners op het grondgebied van die lidstaat een goed of
goederen bezitten; in voorkomend geval zal het geadieerde gerecht slechts over dit goed of
die goederen beslissen, of;

19

NL

b)

de beide partners de nationaliteit van die lidstaat bezitten of, in het geval van het Verenigd
Koninkrijk en Ierland, er hun gemeenschappelijke „domicilie” hebben.
Artikel 7
Forum necessitatis

Wanneer geen enkel gerecht van een lidstaat bevoegd is op grond van de artikelen 3, 4, 5 en 6 of
het gerecht zich onbevoegd heeft verklaard, kunnen de gerechten van een lidstaat bij wijze van
uitzondering en mits de zaak voldoende nauw verbonden is met die lidstaat, beslissen over de
vermogensrechtelijke gevolgen van een geregistreerd partnerschap als in een derde staat een
procedure onmogelijk is of niet redelijkerwijs aanhangig kan worden gemaakt of gevoerd.
Artikel 8
Tegenvorderingen
Het gerecht waarbij de procedure op grond van de artikelen 3, 4, 5, 6 of 7 aanhangig is gemaakt, is
ook bevoegd om kennis te nemen van tegenvorderingen, mits die onder het toepassingsgebied van
deze verordening valt.
Artikel 9
Aanhangigmaking van een zaak bij een gerecht
Een zaak wordt geacht bij een gerecht aanhangig te zijn gemaakt:
a)

op het tijdstip waarop het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk bij het
gerecht wordt ingediend, mits de eiser vervolgens niet heeft nagelaten te doen wat hij met
het oog op de betekening of de kennisgeving van het stuk aan de verweerder moest doen,
of,

b)

als het stuk moet worden betekend of ter kennis gebracht voordat het bij het gerecht wordt
ingediend, op het tijdstip waarop de autoriteit die verantwoordelijk is voor de betekening
of kennisgeving het stuk ontvangt, mits de eiser vervolgens niet heeft nagelaten te doen
wat hij met het oog op de indiening van het stuk bij het gerecht moest doen.
Artikel 10
Controle van de bevoegdheid

Het gerecht van een lidstaat waarbij een zaak in verband met de vermogensrechtelijke aspecten van
een geregistreerd partnerschap aanhangig is gemaakt waarvoor het niet bevoegd is op grond van
deze verordening, verklaart zich ambtshalve onbevoegd.
Artikel 11
Controle van de ontvankelijkheid
1.

NL

Wanneer de verweerder die zijn gewone verblijfplaats in een andere lidstaat heeft dan de
lidstaat waar de zaak aanhangig is gemaakt, niet verschijnt, houdt het bevoegde gerecht

20

NL

zijn uitspraak aan zolang niet vaststaat dat de verweerder tijdig kennis heeft kunnen
nemen van het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk om zijn verweer te
kunnen voeren, of dat daartoe al het nodige is gedaan.
2.

Artikel 19 van Verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad
van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van
gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken23 wordt
toegepast in plaats van het bepaalde in lid 1, als de verzending van het stuk dat het geding
inleidt of een gelijkwaardig stuk van een lidstaat naar een andere lidstaat overeenkomstig
die verordening moest geschieden.

3.

Wanneer de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1393/2007 niet van toepassing zijn,
wordt artikel 15 van het Verdrag van 's-Gravenhage van 15 november 1965 inzake de
betekening en de kennisgeving in het buitenland van gerechtelijke en buitengerechtelijke
stukken in burgerlijke en handelszaken toegepast, als de verzending van het stuk dat het
geding inleidt of een gelijkwaardig stuk naar het buitenland overeenkomstig dat verdrag
moest geschieden.
Artikel 12
Aanhangigheid

1.

Wanneer bij gerechten van verschillende lidstaten tussen dezelfde partijen vorderingen
aanhangig zijn welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten,
houdt het gerecht waarbij de zaak het laatst aanhangig is gemaakt, zijn uitspraak
ambtshalve aan totdat de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst aanhangig
is gemaakt, vaststaat.

2

In de in lid 1 bedoelde zaken stelt het gerecht waarbij de zaak het eerst aanhangig is
gemaakt zijn bevoegdheid vast binnen zes maanden tenzij dit als gevolg van uitzonderlijke
omstandigheden onmogelijk is. Op verzoek van een ander gerecht waarbij de zaak
aanhangig is gemaakt, deelt het gerecht waarbij de zaak het eerst aanhangig is gemaakt dat
gerecht mee op welke datum de zaak bij hem aanhangig is gemaakt en of het zijn
bevoegdheid voor de zaak heeft vastgesteld dan wel, indien dat niet het geval is, wanneer
de bevoegdheid vermoedelijk zal worden vastgesteld.

3.

Wanneer de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst aanhangig is gemaakt,
vaststaat, verklaart het gerecht waarbij de zaak het laatst aanhangig is gemaakt, zich
onbevoegd.
Artikel 13
Samenhang

1.

23

NL

Wanneer samenhangende vorderingen aanhangig zijn bij gerechten van verschillende
lidstaten, kan het gerecht waarbij het laatst een vordering aanhangig is gemaakt, zijn
uitspraak aanhouden.

PB L 324 van 10.12.2007, blz. 79.

21

NL

2.

Wanneer deze samenhangende vorderingen aanhangig zijn bij gerechten die in eerste
aanleg beslissen, kan het gerecht waarbij het laatst een vordering aanhangig is gemaakt, op
verzoek van een van de partijen, ook tot verwijzing overgaan, mits het gerecht waarbij het
eerst een vordering aanhangig is gemaakt, bevoegd is voor beide vorderingen en zijn
wetgeving de samenvoeging van beide vorderingen toestaat.

3.

Samenhangend in de zin van dit artikel zijn vorderingen die zo nauw verbonden zijn dat
een goede rechtsbedeling vraagt om gelijktijdige behandeling en berechting, teneinde te
vermijden dat bij afzonderlijke berechting van de vorderingen beslissingen worden
gegeven die onverenigbaar zouden kunnen zijn.
Artikel 14
Voorlopige en bewarende maatregelen

Voorlopige of bewarende maatregelen waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet, kunnen bij de
gerechten van die lidstaat worden gevorderd, zelfs als de gerechten van een andere lidstaat op
grond van deze verordening bevoegd zijn om van het bodemgeschil kennis te nemen.

Hoofdstuk III
Toepasselijk recht
Artikel 15
Bepaling van het toepasselijke recht
Het op de vermogensrechtelijke gevolgen van een geregistreerd partnerschap toepasselijke recht is
het recht van de staat waar het partnerschap is geregistreerd.
Artikel 16
Universeel karakter van de collisieregel
Het op grond van de bepalingen van dit hoofdstuk aangewezen recht, wordt toegepast, ongeacht of
dit het recht van een lidstaat is.
Artikel 17
Bepalingen van bijzonder dwingend recht
Deze verordening doet geen afbreuk aan de bepalingen van bijzonder dwingend recht waarvan de
inachtneming door een lidstaat zo belangrijk wordt geacht voor de handhaving van zijn openbare
belangen, zoals zijn politieke, sociale of economische organisatie, dat hij verlangt dat ze worden
toegepast op elk geval dat onder de toepassingsgebied ervan valt, ongeacht welk recht
overeenkomstig deze verordening op de vermogensrechtelijke gevolgen van een geregistreerd
partnerschap toepasselijk is.

NL

22

NL

Artikel 18
Openbare orde van het land van de rechter
1.

De toepassing van een bepaling van het door deze verordening aangewezen recht kan
slechts terzijde worden gesteld indien deze toepassing kennelijk onverenigbaar is met de
openbare orde van het land van de rechter.

2.

De toepassing van een bepaling van het door deze verordening aangewezen recht kan niet
als onverenigbaar met de openbare orde van het land van de rechter worden beschouwd
uitsluitend omdat het recht van het land van de rechter het instituut van het geregistreerd
partnerschap niet kent.
Artikel 19
Uitsluiting van renvoi

Wanneer deze verordening de toepassing van het recht van een staat voorschrijft, worden daaronder
verstaan de rechtsregels die in die staat gelden, met uitsluiting van de regels van internationaal
privaatrecht.
Artikel 20
Staten met twee of meer rechtsstelsels – binnenstatelijke wetsconflicten
Wanneer een staat meerdere territoriale eenheden omvat die elk een eigen rechtsstelsel of een eigen
geheel van regels hebben die betrekking hebben op de in deze verordening geregelde materie:

NL

a)

wordt elke verwijzing naar het recht van die staat met het oog op de bepaling van het op
grond van deze verordening toepasselijke recht uitgelegd als een verwijzing naar het recht
dat in de betrokken territoriale eenheid geldt;

b)

wordt een verwijzing naar de gewone verblijfplaats in die staat uitgelegd als een
verwijzing naar de gewone verblijfplaats in een territoriale eenheid;

c)

wordt een verwijzing naar de nationaliteit geacht te doelen op de door het recht van die
staat aangewezen territoriale eenheid of, bij gebreke van toepasselijke regels, de door de
partijen gekozen territoriale eenheid of, bij gebreke van keuze, de territoriale eenheid
waarmee de partner of de partners de nauwste banden hebben.

23

NL

Hoofdstuk IV
Erkenning, uitvoerbaarheid en tenuitvoerlegging

AFDELING 1
BESLISSINGEN
Onderafdeling 1
Erkenning
Artikel 21
Erkenning van beslissingen
1.

Alle in een lidstaat gegeven beslissingen worden in de overige lidstaten erkend, zonder dat
daartoe enige procedure hoeft te worden ingesteld.

2.

Als de erkenning van een beslissing wordt betwist, kan iedere belanghebbende die zich in
hoofdorde op de erkenning beroept, gebruik maken van de procedures waarin de
artikelen [38 tot en met 56] van Verordening (EG) nr. 44/2001 voorzien om te doen
vaststellen dat de beslissing moet worden erkend.

3.

Als voor een gerecht van een lidstaat de erkenning bij wege van tussenvordering wordt
gevraagd, is dit gerecht bevoegd om van de vordering kennis te nemen.
Artikel 22
Gronden om een beslissing niet te erkennen

Een beslissing wordt niet erkend als:

NL

a)

de erkenning kennelijk strijdig is met de openbare orde van de aangezochte lidstaat;

b)

het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, niet tijdig en op zodanige wijze
als met het oog op zijn verdediging nodig was, aan de verweerder tegen wie verstek werd
verleend, betekend of ter kennis gebracht is, tenzij de verweerder tegen de beslissing geen
rechtsmiddel heeft aangewend terwijl hij daartoe in staat was;

c)

zij onverenigbaar is met een tussen dezelfde partijen in de aangezochte lidstaat gegeven
beslissing;

d)

zij onverenigbaar is met een beslissing die vroeger in een andere lidstaat of in een derde
land tussen dezelfde partijen is gegeven in een geschil dat hetzelfde onderwerp betreft en

24

NL

op dezelfde oorzaak berust, mits de vroeger gegeven beslissing voldoet aan de
voorwaarden voor erkenning in de aangezochte lidstaat.
Artikel 23
Verbod van controle van de bevoegdheid van het oorspronkelijke gerecht
1.

De bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat van herkomst wordt niet gecontroleerd.

2.

Het in artikel 18 bedoelde criterium van openbare orde wordt niet toegepast op de in de
artikelen 3 tot en met 8 bedoelde bevoegdheidsregels.
Artikel 24
Verschillen tussen de toepasselijke rechtsstelsels

De erkenning en tenuitvoerlegging van een beslissing of een deel van een beslissing in verband met
de vermogensrechtelijke aspecten van een geregistreerd partnerschap kan niet worden geweigerd
omdat het recht van de aangezochte lidstaat het geregistreerd partnerschap niet kent of daar niet
dezelfde vermogensrechtelijke gevolgen aan verbindt.
Artikel 25
Verbod van onderzoek ten gronde
In geen geval wordt overgegaan tot een onderzoek ten gronde van de in het buitenland gegeven
beslissing.
Artikel 26
Aanhouding van de uitspraak
Het gerecht van een lidstaat waarbij een vordering tot erkenning van een in een andere lidstaat
gegeven beslissing aanhangig wordt gemaakt, kan zijn uitspraak aanhouden, als tegen deze
beslissing een gewoon rechtsmiddel is ingesteld.
Onderafdeling 2
Tenuitvoerlegging
Artikel 27
Uitvoerbare beslissingen
De beslissingen die in een lidstaat gegeven zijn en daar uitvoerbaar zijn, worden in de andere
lidstaten ten uitvoer gelegd overeenkomstig de artikelen [38 tot en met 56 en artikel 58] van
Verordening (EG) nr. 44/2001.

NL

25

NL

AFDELING 2
AUTHENTIEKE AKTEN EN GERECHTELIJKE SCHIKKINGEN

Artikel 28
Erkenning van authentieke akten
1.

Authentieke akten die verleden zijn in een lidstaat, worden erkend in de andere lidstaten,
tenzij de geldigheid ervan wordt betwist volgens het toepasselijke recht, en mits deze
erkenning niet kennelijk strijdig zou zijn met de openbare orde van de aangezochte
lidstaat.

2.

De erkenning van authentieke akten heeft als gevolg dat deze qua inhoud bewijskracht
hebben, en dat er ten aanzien van deze akten een eenvoudig vermoeden van geldigheid
bestaat.
Artikel 29
Uitvoerbaarheid van authentieke akten

1.

Authentieke akten die verleden en uitvoerbaar zijn in een lidstaat, worden op verzoek in
een andere lidstaat uitvoerbaar verklaard overeenkomstig de in de artikelen [38 tot en
met 57] van Verordening (EG) nr. 44/2001 bedoelde procedure.

2.

Het gerecht waarbij op grond van de artikelen [43 en 44] van Verordening (EG)
nr. 44/2001 een beroep is ingesteld, kan een verklaring van uitvoerbaarheid slechts
weigeren of intrekken als de tenuitvoerlegging van de authentieke akte kennelijk strijdig is
met de openbare orde van de aangezochte lidstaat.
Artikel 30
Erkenning en uitvoerbaarheid van gerechtelijke schikkingen

Gerechtelijke schikkingen die uitvoerbaar zijn in de lidstaat van herkomst, worden op verzoek van
een belanghebbende partij erkend en uitvoerbaar verklaard in een andere lidstaat, onder dezelfde
voorwaarden als de authentieke akten. Het gerecht waarbij op grond van artikel [42 of 44] van
Verordening (EG) nr. 44/2201 een beroep is ingesteld, kan de verklaring van uitvoerbaarheid
slechts weigeren of intrekken als de tenuitvoerlegging van de gerechtelijke schikking kennelijk
strijdig is met de openbare orde van de aangezochte lidstaat.

NL

26

NL

Hoofdstuk V
Werking jegens derden
Artikel 31
Werking jegens derden
1.

De vermogensrechtelijke gevolgen van een geregistreerd partnerschap voor een
rechtsbetrekking tussen een partner en een derde worden geregeld door het recht van de in
artikel 15 bedoelde staat waar het partnerschap is geregistreerd.

2.

Het recht van een lidstaat kan echter bepalen dat het toepasselijke recht door een partner
niet aan een derde kan worden tegengeworpen wanneer een van de partners of de derde
zijn gewone verblijfplaats heeft op het grondgebied van die lidstaat en de door het recht
van die lidstaat opgelegde publiciteits- en of registratieformaliteiten niet zijn vervuld,
tenzij de derde het op de vermogensrechtelijke gevolgen van het geregistreerde
partnerschap toepasselijke recht kende of had moeten kennen.

3.

Het recht van de lidstaat waar een onroerend goed is gelegen, kan voorzien in een analoge
regel als die waarin lid 2 voorziet, voor de rechtsbetrekkingen tussen een partner en een
derde in verband met dat onroerend goed.

Hoofdstuk VI
Algemene bepalingen en slotbepalingen
Artikel 32
Verhouding tot de bestaande internationale verdragen

NL

1.

De toepassing van bilaterale of multilaterale verdragen waarbij één of meer lidstaten op
het tijdstip van de vaststelling van deze verordening partij zijn en die betrekking hebben
op de in deze verordening geregelde materie, worden door deze verordening onverlet
gelaten, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten op grond van artikel 351 van het
Verdrag.

2.

Niettegenstaande lid 1 heeft deze verordening tussen de lidstaten voorrang boven de
verdragen die betrekking hebben op de in deze verordening geregelde materie en waarbij
lidstaten partij zijn.

27

NL

Artikel 33
Informatie die ter beschikking wordt gesteld van het publiek en de bevoegde autoriteiten
1.

Uiterlijk op […] doen de lidstaten aan de Commissie mededeling, in de officiële taal of
talen die zij passend achten, van:
a)

een beschrijving van hun nationale wetgeving en procedures in verband met de
vermogensrechtelijke aspecten van geregistreerde partnerschappen, en van de
relevante teksten;

b)

hun in artikel 31, leden 2 en 3, bedoelde nationale bepalingen inzake de werking
jegens derden.

2.

Latere wijzigingen van deze bepalingen worden door de lidstaten ter kennis van de
Commissie gebracht.

3.

De Commissie brengt met passende middelen, met name via de meertalige website van het
Europees justitieel netwerk in burgerlijke en handelszaken, de overeenkomstig de leden 1
en 2 meegedeelde informatie ter kennis van het publiek.
Artikel 34
Herzieningsclausule

1.

Uiterlijk op [vijf jaar na het van toepassing worden van …] en daarna om de vijf jaar dient
de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en
Sociaal Comité een verslag in over de toepassing van deze verordening. Dit verslag gaat
eventueel vergezeld van voorstellen tot wijziging van deze verordening.

2.

Te dien einde delen de lidstaten de Commissie de relevante elementen mee betreffende de
toepassing van deze verordening door hun gerechten.
Artikel 35
Overgangsbepalingen

NL

1.

De bepalingen van de hoofdstukken II en IV van deze verordening zijn van toepassing op
gerechtelijke vorderingen die zijn ingesteld, authentieke akten die zijn verleden,
gerechtelijke schikkingen die zijn getroffen en beslissingen die zijn gegeven na de datum
van toepassing.

2.

Als de vordering in de lidstaat van herkomst is ingesteld vóór de datum van toepassing
van deze verordening, worden beslissingen die na deze datum zijn gegeven, erkend en ten
uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk IV, mits de toegepaste
bevoegdheidsregels in overeenstemming zijn met die van hoofdstuk II.

3.

De bepalingen van hoofdstuk III zijn slechts van toepassing op partners die hun
partnerschap hebben geregistreerd.

28

NL

Artikel 36
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na de bekendmaking ervan in het
Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is van toepassing vanaf [één jaar na de datum van haar inwerkingtreding].
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat
overeenkomstig de Verdragen.
Gedaan te […], […]

Voor de Raad
De voorzitter

NL

29

NL