Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

34 583

Wijziging van de Wet op het financieel toezicht
en enige andere wetten ter implementatie van
de richtlijn markten voor financiële
instrumenten 2014 en van verordening nr.
600/2014 van het Europees Parlement en de
Raad van 15 mei 2014 betreffende markten voor
financiële instrumenten en tot wijziging van
verordening (EU) nr. 648/2012 (Wet
implementatie richtlijn markten voor financiële
instrumenten 2014)

Nr. 10

AMENDEMENT VAN HET LID TONY VAN DIJCK
Ontvangen 21 september 2017
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
In artikel I, onderdeel Y, eerste onderdeel, vervalt het vierde onderdeel.
II
In artikel I wordt onderdeel Z als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef wordt «worden twee artikelen» vervangen door: wordt
een artikel.
2. Artikel 2:99a vervalt onder vernummering van artikel 2:99b tot artikel
2:99a.
3. Artikel 2:99a (nieuw) wordt als volgt gewijzigd:
a. In het eerste lid, aanhef, wordt «die in Nederland uitsluitend
beleggingsdiensten verleent aan professionele beleggers als bedoeld in
bijlage II, afdeling I, van de richtlijn markten voor financiële instrumenten
2014 of in aanmerking komende tegenpartijen» vervangen door: die in
Nederland beleggingsdiensten verleent.
b. Het derde lid komt te luiden:
3. De Autoriteit Financiële Markten verleent alleen een vergunning als
bedoeld in het eerste lid, indien:
a. de staat waar de beleggingsonderneming haar zetel heeft, niet op de
lijst staat van niet-coöperatieve landen en gebieden van de Financial
Action Task Force of diens opvolger;

kst-34583-10
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 583, nr. 10

1

b. de Autoriteit Financiële Markten en de toezichthoudende instantie
van de staat waar de beleggingsonderneming haar zetel heeft een
samenwerkingsovereenkomst hebben gesloten die ten minste een
efficiënte uitwisseling van informatie waarborgt en die de Autoriteit
Financiële Markten in staat stelt haar toezichthoudende taken op grond
van deze wet uit te voeren; en
c. de staat waar de beleggingsonderneming haar zetel heeft een
overeenkomst heeft met Nederland die volledig voldoet aan de normen
van artikel 26 van het OESO-modelverdrag inzake dubbele belasting.
c. Onder vernummering van het vierde lid tot vijfde lid wordt een lid
ingevoegd, luidende:
4. De aanvraag van de vergunning geschiedt onder opgave van bij of
krachtens algemene maatregel van bestuur te bepalen gegevens.
III
In artikel I, onderdeel AL, wordt in artikel 2:129a, onderdeel b, «artikel
2:99a, eerste tot en met derde lid» vervangen door: artikel 2:99a, eerste tot
en met vierde lid.
IV
Artikel VIII vervalt.
Toelichting
De indiener wil met dit amendement regelen dat de bijkantooreis wordt
geschrapt en dat Nederland dus geen gebruik zal maken van de lidstaatoptie in artikel 39 van de richtlijn om voor beleggingsondernemingen uit
derde landen die voornemens zijn om in Nederland beleggingsdiensten te
verlenen of beleggingsactiviteiten te verrichten aan niet-professionele
beleggers (retailbeleggers) of personen die hebben verzocht om als
professionele beleggers te worden aangemerkt (opt-up professionele
beleggers), verplicht te stellen een bijkantoor te vestigen. In de plaats
daarvan komt ten aanzien van dit soort beleggingsondernemingen de
verplichting te gelden dat zij een vertegenwoordiger (of contactpersoon)
met adres in Nederland aanstellen, zoals dat ook het geval is voor
beleggingsondernemingen uit derde landen die voornemens zijn om in
Nederland beleggingsdiensten te verlenen of beleggingsactiviteiten te
verrichten aan professionele beleggers (per sé professionele beleggers) of
in aanmerking komende tegenpartijen.
De indiener is van mening dat de overheid zeer terughoudend moet
omgaan met het toevoegen van nationale koppen teneinde het gelijke
speelveld en daarmee de concurrentiepositie zo veel mogelijk te
waarborgen en onnodige regeldruk zoveel mogelijk te voorkomen. Mede
ook omdat gebleken is dat enkele lidstaten, waaronder Frankrijk en het
Verenigd Koninkrijk, voornemens zijn een minder stringent (nationaal)
derdelandenbeleid te voeren dan Nederland.
Tony van Dijck

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 583, nr. 10

2