Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 809

Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het
Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek
Chili houdende herziening van het Verdrag
inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek Chili, getekend
te Santiago op 10 januari 1996; ’s Gravenhage,
15 juni 2005

Nr. 4

VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
Vastgesteld 20 februari 2014
De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft een
aantal vragen voorgelegd aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naar aanleiding van de brief van 14 november 2013 over het
verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en
de Republiek Chili houdende herziening van het Verdrag inzake sociale
zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Chili,
getekend te Santiago op 10 januari 1996; ’s Gravenhage, 15 juni 2005
(Kamerstuk 33 809, nr. 1).
De minister heeft deze vragen beantwoord bij brief van 19 februari 2014.
Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.
De voorzitter van de commissie,
Van der Burg
Adjunct-griffier van de commissie,
Smits

kst-33809-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 809, nr. 4

1

I Vragen en opmerkingen vanuit de fracties
De leden van de VVD-fractie onderschrijven het principe dat uitkeringen zo
weinig mogelijk buiten Nederland geëxporteerd worden. Over de brief
hebben de leden van de VVD-fractie nog wel enkele vragen.
Kan de regering aangeven wat de nieuwe definitie in de praktijk betekent?
Welke uitkeringen of toeslagen worden nu hieronder gevat, die niet onder
de oorspronkelijke definitie voelen. Begrijpen de leden van de VVD-fractie
goed dat het hier om een verbreding gaat?
De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan aangeven in welke
situaties er nog wel recht op een Wajong-uitkering in het buitenland
bestaat?
In de brief is te lezen dat het nieuwe artikel 21A inzake kinderbijslag
zodanig is geformuleerd dat het ruimte laat om de export van kinderbijslag op grond van de Algemene Kinderbijslagwet in de toekomst te
beperken. Wanneer is de regering van plan dit te effectueren, zo vragen de
leden van de VVD-fractie zich af.
II Reactie van de minister
Vraag 1
Kan de regering aangeven wat de nieuwe definitie in de praktijk betekent?
Welke uitkeringen of toeslagen worden nu hieronder gevat, die niet onder
de oorspronkelijke definitie vielen. Gaat het hier om een verbreding?
Antwoord 1
Met de nieuwe definitie in artikel 1 wordt het begrip «uitkering»
nauw(keurig)er omschreven door de verwijzing naar de wetgeving
genoemd in artikel 2 van het Verdrag. Artikel 2 heeft betrekking op de
materiële werkingssfeer. Met de definitie wordt zeker gesteld dat dit
Verdrag uitsluitend ziet op de in artikel 2 genoemde sociale verzekeringen.
Dit betreft een aanpassing van technische aard.
Voor de volledigheid merk ik op dat het wijzigingsverdrag reeds op 15 juni
2005 door Nederland en Chili is ondertekend en dat Chili het wijzigingsverdrag inmiddels heeft geratificeerd. Bij het wijzigingsverdrag is
geregeld dat er geen export meer hoeft plaats te vinden van uitkeringen
krachtens de Toeslagenwet en de Wajong. Verder is bij het wijzigingsverdrag de reikwijdte van de materiële werkingssfeer in artikel 2 in die zin
uitgebreid dat voortaan de Algemene Kinderbijslagwet en de Ziektewet
hieronder vallen voor de toepassing van het gehele verdrag. Dit betekent
dat kinderbijslagen en ziektewetuitkeringen op grond van het verdrag in
combinatie met de desbetreffende bepalingen in de Algemene Kinderbijslagwet en de Ziektewet moeten worden geëxporteerd. Nederland geeft
aan deze exportbepalingen voorlopige toepassing, hetgeen inhoudt dat
ook na 1 augustus 2005 feitelijk de export van uitkeringen krachtens de
Ziektewet en de Algemene Kinderbijslagwet wordt gecontinueerd. Het
wijzigingsverdrag regelt uitdrukkelijk dat in de toekomst de export van
kinderbijslag in overeenstemming met de Nederlandse wetgeving beperkt
kan worden, zonder dat hiervoor het verdrag opnieuw hoeft te worden
aangepast. Zie verder het antwoord op vraag 3.
Vraag 2
Kan de regering aangeven in welke situaties er nog wel recht op een
Wajong-uitkering in het buitenland bestaat?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 809, nr. 4

2

Antwoord 2
Het uitgangspunt is dat geen recht op de Wajong-uitkering bestaat buiten
Nederland. In bijzondere gevallen kan hiervan worden afgeweken.
In de eerste plaats kan het recht op een Wajong-uitkering buiten
Nederland bestaan op basis van de hardheidsclausule in artikelen 2:13,
derde lid en 3:19, negende lid, van de Wet werk en arbeidsondersteuning
jonggehandicapten. De clausule wordt toegepast als beëindiging van de
Wajong-uitkering bij het wonen buiten Nederland zou leiden tot onbillijkheid van overwegende aard.
In de tweede plaats maken personen aanspraak op de Wajong-uitkering
als zij voor 1 januari 1998 een uitkering buiten Nederland ontvingen op
grond van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW), die is
omgezet in een Wajong-uitkering. Dit is conform artikel X van de
Invoeringswet nieuwe en gewijzigde arbeidsongeschiktheidsregelingen.
Vraag 3
In de brief is te lezen dat het nieuwe artikel 21A inzake kinderbijslag
zodanig is geformuleerd dat het ruimte laat om de export van kinderbijslag op grond van de Algemene Kinderbijslagwet in de toekomst te
beperken. Wanneer is de regering van plan dit te effectueren?
Antwoord 3
De export van kinderbijslag zal beperkt worden zodra het parlement heeft
ingestemd met het regeringsvoornemen tot beperking van de export van
kinderbijslag op grond van de Algemene Kinderbijslagwet en de betreffende wet in werking is getreden. De Eerste Kamer heeft het Wetsvoorstel
herziening export kinderbijslag in behandeling.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 809, nr. 4

3