0

.

0

,

‘

0

0
t)

th

anState

o

0

o

0

.

0
0

0

0

0

0

0

0
0

0

.

0

0

0

.

0

.

0

•

0

t.

•

0

•

0

0

0

0
0

0
0

o

0

0

0

C
o

0

n

0

0

o

•

0

0
0
t)

voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak

LDe Minister van Veiligheid en Justitie
cJurfinarkt 147
2511 DP Den Haag
t.

Den Haag, 2juni 2016
‘betreft: consultatieverzoek voorontwerp van het wetsvoorstel tot aanpassing van de Algemene wet
-estuursrecht naar aanleiding van de evaluatie van de regeling over bestuursrechtelijke geldschulden
(Evaluatiewet bestuursrechtelijke geldschulden Awb) en het concept-besluit tot wijziging van het
5
Besluit buitengerechtelijke kosten.
Zeer geachte heer Van der Steur,
Bij brief van 13 april 2016 heeft u de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van
State (hierna: de Afdeling bestuursrechtspraak) verzocht om een reactie op
bovenvermeld wetsvoorstel en concept-besluit.
Deze reactie loopt uiteraard niet vooruit op de advisering door de Afdeling advisering
van de Raad van State, noch op de beantwoording van vragen waarvoor de Afdeling
bestuursrechtspraak zich bij de behandeling van de bij haar aanhangige zaken bij eventuele
aanvaarding van voormeld wetsvoorstel en concept-besluit gesteld zal zien.
De Afdeling bestuursrechtspraak stelt voorop dat zij het een goede zaak acht dat de uitgevoerde
evaluatie van de regeling over bestuursrechtelijke geldschulden leidt tot het voorstel de Algemene wet
bestuursrecht (hierna: Awb) op enkele onderdelen aan te passen.
De voorgestelde wijziging van artikel 4:96 Awb komt de Afdeling bestuursrechtspraak nuttig voor en
geeft haar geen aanleiding tot het maken van opmerkingen. De voorgestelde aanpassing van artikel
5:35 Awb geeft evenmin aanleiding tot het maken van opmerkingen. Wel vraagt de Afdeling
bestuursrechtspraak zich af of met uitdrukkelijke verwijzing in artikel 5:35 Awb naar alleen het eerste
lid van artikel 4:104 Awb wordt geëxpliciteerd dat artikel 5:35 Awb mede ziet op de privaatrechteliike
rechtsvordering tot betaling van een verbeurde dwangsom.
De voorgestelde aanpassing van artikel 5:37 Awb geeft de Afdeling bestuursrechtspraak wel
aanleiding tot het maken van enige opmerkingen.
De wetgever heeft destijds voor rechtsvorderingen tot betaling van een verbeurde dwangsom de
verjaringstermijn bepaald op één jaar na de dag van verbeurte van de dwangsom. Met het stellen van
deze korte verjaringstermijn had de wetgever tweeërlei bedoeling. Enerzijds wilde de wetgever
daarmee bereiken dat het bestuursorgaan na verbeurte van de dwangsom binnen een redelijk geachte
termijn werk zou maken van invordering van die dwangsom. Anderzijds wilde de wetgever
voorkomen dat de mogeIijk1eid voor het bestuursorgaan om tot invordering van de verbeurde
dwangsom over te gaan te lang als een zwaard van Damoc les boven het hoofd van de overtreder zou
blijven hangen.

1
Kneucerdijk 22
0

0

-

Postbus 20019
0

0

2500 EA Den Haag

-

0

0

•

0

•

0

0

•

0

0

0

.s

t)

0

0

•

0

—

.

.

.

.

.

*

.

.

.

.

.

•

.

•

.

•

•

.

•

.

.

.

.

.

.
.

.
.

*

.

.
•

.

.

.

.

.

.

.

.

.

•

.

•

.

Iaac1.
vanState

•

•

.

•

*

0
ODe verjaringstermijn van een jaar heeft zo wijst ook de evaluatie uit bestuursorganen
en
-bestuursrechter wel voor problemen gesteld. De Afdeling bestuursrechtspraak moe(s)t bij de
behandeling van (hoger) beroepen regelmatig constateren dat de bevoegdheid om tot invordering van
een verbeurde dwangsom over te gaan hangende de procedure bij de bestuursrechter (en soms al
eerder) was verjaard. Bestuursorganen waren zich daar niet altijd van bewust, menende dat zij de
.verjaringstermijn hadden gestuit of opgeschort. Dit betekende nogal eens dat het belang bij een (hoger)
beroep kwam te ontvallen, omdat de dwangsom niet meer kon worden ingevorderd. Voor het
tjbestuursorgaan dat moeite had gedaan de dwangsom in te vorderen, is de constatering door
de
bestuursrechter dat het daartoe niet meer bevoegd was, onbevredigend. Dat is het ook voor degene die
Get bestuursorgaan had verzocht om handhavend op te treden tegen de overtreding
en/of het
-bestuursorgaan had verzocht tot invordering van de door de overtreder verbeurde dwangsom over te
gaan. Om de overtreding beëindigd te zien, zal deze zich opnieuw tot het bestuursorgaan moeten
wenden met een verzoek tot handhaving.
—

—

Het voorliggende wetsvoorstel beoogt een oplossing te bieden voor deze problemen. Daarbij rijst wel
de vraag hoe de voorgestelde wijziging van artikel 5:37 Awb zich verhoudt tot de oorspronkelijke,
hierboven beschreven bedoeling van de wetgever. Het voorgestelde vierde lid leidt er in de daar
vermelde gevallen immers toe dat de verjaringstermijn substantieel wordt verlengd.
Anderzijds biedt het vierde lid geen oplossing voor het geval waarin het bestuursorgaan eerst in de
elfde of twaalfde maand na verbeurte van de dwangsom een beschikking omtrent de invordering
neemt en tegen die beschikking eerst na ommekomst van een jaar een bezwaarschrift wordt ingediend.
In dat geval voorkomt de regeling van het voorgestelde vierde lid niet dat de bevoegdheid tot
invordering van de verbeurde dwangsom verjaart.
Het voorgestelde vierde lid biedt evenmin een oplossing indien er tegen de beschikking omtrent de
invordering geen bezwaar is gemaakt of er geen derde-belanghebbende is die het bestuursorgaan een
verzoek als bedoeld in het tweede lid van deze bepaling heeft gedaan om een invorderingsbeschikking
te nemen. In beide gevallen verjaart de bevoegdheid om tot invordering over te gaan een jaar na de dag
waarop de dwangsom is verbeurd, evenals nu het geval is.

De oplossing die het voorgestelde vierde lid van artikel 5:37 Awb niet biedt, zou wel kunnen worden
geboden door in de wet vast te leggen dat ook een beschikking omtrent de invordering de verjaring
van de bevoegdheid om tot invordering van een verbeurde dwangsom over te gaan, stuit. De Afdeling
bestuursrechtspraak zou daarom in overweging willen geven nader te bezien of een beschikking
omtrent de invordering eveneens als een stuitingshandeling kan worden gekwalificeerd. Indien deze
suggestie zou worden gevolgd, bestaat aan de voorgestelde toevoeging van het voorgestelde vierde lid
aan artikel 5:37 Awb welbeschouwd geen behoefte.
Het aanmerken van een beschikking omtrent de invordering als een stuitingshandeling kan ook in een
andere situatie nuttig zijn. Indien op basis van een opgelegde last onder dwangsom op verschillende
tijdstippen een dwangsom wordt verbeurd en het bestuurorgaan er voor kiest om eerst na verbeurte
van de laatste dwangsom een invorderingsbeschikking te nemen hetgeen geen onbegrijpelijke
handelwijze is loopt het bestuursorgaan onder de huidige regeling al snel het risico dat de
bevoegdheid tot invordering van de als eerste verbeurde dwangsom verjaart. Het aanmerken van een
beschikking omtrent de invordering als stuitingsbandeling voorkomt dit.
—

—,

2

•

.

•

.

•

.

•

.

•

.

•

.

•

•

.

•

.

•

.

•

•

.

•

•

.

.

.

•

tçaaa1

•

.

.

.

•

•

.

•

•

.

•

•

.

.

.

.

.

•

•

•

•

.

•

•

•

•

•

•

•

.

•

•

•

•

•

.

•

•

.

•

.

•

•

•

.

•

•

•

•

•

•

•

.

.

•

•

•

.

•

•

.

•

.

.

•

•

.

•

.

•

•

.

.

•

.

•

.

•

.

•

.

.

•

•

.

•

•

Ç: Afdeling bestuursrechtspraak acht het verstandig dat in het
wetsvoorstel niet is overgenomen de in
-e evaluatie gedane suggestie om artikel 5:32a Awb aan te vullen met een bepaling dat een last onder
‘dwangsom vermeldt dat dwangsommen na afloop van de begunstigingstermijn van rechtswege worden
verbeurd, dat de overtreder bij niet-betaling na zes weken in verzuim geraakt en dat de verschuldigde
jlwangsomrnen, rente en kosten bij invorderingsbeschikking worden vastgesteld. Een dergelijke
?bepaling is weliswaar sympathiek, maar roept direct de vraag op wat de gevolgen zijn indien de last
r...een van de voorgeschreven mededelingen niet bevat.
J9

De Afdeling bestuursrechtspraak acht het evenzeer verstandig dat in het wetsvoorstel niet is
covergenomen de in de evaluatie gedane suggestie om artikel 5:37 Awb om te vormen tot een
Zletalingsbeschikking in de zin van titel 4.4 Awb. Zij ziet in een dergelijke omvorming geen voordelen
eten opzichte van de huidige regeling van de invorderingsbeschikking, aangevuld met hetgeen het
,oorstel inhoudt en onder overneming van de hierboven gedane suggestie.
9
De Afdeling bestuursrechtspraak gaat er tea slotte vanuit dat waar in het voorgestelde vierde lid van
artikel 5:37 Awb wordt gesproken over ‘bezwaar’ en ‘beroep’ daaronder mede wordt verstaan een op
grond van artikel 5:39 ontstaan bezwaar respectievelijk beroep van rechtswege en dat onder ‘beroep’
mede hoger beroep wordt verstaan.
De Afdeling bestuursrechtspraak ziet geen aanleiding voor het maken van opmerkingen bij het
concept-besluit tot wijziging van het Besluit buitengerechtelijke kosten.
Ik vertrouw erop u met deze reactie op uw verzoek tot consultatie vanuit de Afdeling
bestuursrechtspraak van dienst te zijn geweest.

Met vriendelijke groet en hoogachting,

voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State

3

•

.

•

•

•

•

•

•

.

.

.

•

.

.

•

•

•

S

•

S

.

•

•

S

•

•

•

S

.

•

•

S

•