Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2226
Vragen van het lid Van Velzen (SP) aan de staatssecretaris van Justitie over
het op straat zetten van asielzoekers (ingezonden 16 februari 2010).
Antwoord van minister Hirsch Ballin (Justitie) (ontvangen 14 april 2010) Zie
ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2009–2010, nr. 1793.
Vraag 1
Hoeveel asielzoekers zijn sinds 1 november 2009 (met een treinkaartje
respectievelijk zonder treinkaartje) op straat gezet nadat de opvang werd
beëindigd?
Antwoord 1
In de periode van 1 november 2009 tot 22 februari 2010 is van ongeveer 80
asielzoekers de opvang in asielzoekerscentra beëindigd. Van ongeveer 20
vreemdelingen binnen deze groep is niet bekend of er na beëindiging van de
opvang onderdak voorhanden was. De overige vreemdelingen zijn in
vreemdelingenbewaring of in de vrijheidsbeperkende locatie geplaatst,
hebben onderdak bij vrienden of familie gevonden of zijn teruggekeerd met
behulp van het IOM.
Vanuit de VBL is in de periode van 1 november 2009 tot en met februari 2010
van ongeveer 25 personen de vrijheidsbeperkende maatregel beëindigd met
een aanzegging om Nederland te verlaten.
Vraag 2
Hoeveel gezinnen met minderjarige kinderen zijn sinds 1 november 2009 op
straat gezet nadat de opvang werd beëindigd?
Antwoord 2
Er heeft in voornoemde periode geen beëindiging van de opvang in
asielzoekerscentra van gezinnen met minderjarige kinderen plaatsgevonden
waarvan niet bekend was dat elders onderdak voorhanden was. Vanuit de
VBL is in de periode november 2009 tot en met februari 2010 bij 3 gezinnen
van in totaal 10 personen de vrijheidsbeperkende maatregel beëindigd met
een aanzegging om Nederland te verlaten.
Vraag 3
Zijn er ook mensen op straat gezet in de koude periodes waarin de temperatuur beneden het vriespunt was? Zo ja, hoeveel mensen betrof dit en waren
hier ook gezinnen bij?

ah-tk-20092010-2226
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Voor wat betreft de gevraagde aantallen beschik ik niet over andere gegevens
dan die gemeld in de antwoorden 1 en 2. In deze periode zijn alle personen
van wie de opvang is beëindigd, steeds in staat geweest om vanuit een
opvangsituatie aan terugkeer te werken.
Vraag 4 en 5
Hoe verklaart u dat het bij gemeenten beleid is om in koude periodes
daklozen van straat te halen en onderdak te bieden en dat asielzoekers in
dezelfde periode in de vrieskou op straat worden gezet?
Bent u bereid uw beleid aan te passen zodat in periodes met temperaturen
onder het vriespunt er geen asielzoekers op straat worden gezet? Zo ja, per
wanneer zal dit ingaan? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4 en 5
Zoals de toenmalige Staatssecretaris en ik eerder aan uw Kamer hebben laten
weten, is het van groot belang te voorkomen dat uitgeprocedeerde asielzoekers op straat terecht komen. Dit kabinet heeft dan ook een groot aantal
structurele maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat uitgeprocedeerden
niet op straat terecht hoeven te komen: met de nieuwe asielprocedure, door
opvang van te creëren voor medische aanvragers, door de 12 weken
onderdak in de VBL na procedure, met extra mogelijkheden voor ondersteuning bij vrijwillige terugkeer.
Asielzoekers krijgen daarom na een definitieve afwijzing van het asielverzoek
nog een termijn van 28 dagen om hun vertrek zelfstandig te realiseren, en
kunnen daarna nog gedurende maximaal twaalf weken in een vrijheidsbeperkende locatie worden geplaatst, waar verder aan het vertrek kan worden
gewerkt.
Gedurende het verblijf in de vrijheidsbeperkende locatie wordt ook bezien of
de betrokkenen buiten hun schuld niet kunnen vertrekken en worden
schrijnende omstandigheden meegewogen, hetgeen in voorkomende
gevallen aanleiding kan vormen om alsnog een verblijfsvergunning te
verlenen.
Daarmee spant de overheid zich maximaal in om asielzoekers de gelegenheid
te bieden om vanuit een situatie van opvang het zelfstandige vertrek te
realiseren, zodat kan worden voorkomen dat zij op straat terechtkomen.
De eigen verantwoordelijkheid van de vreemdeling voor zijn vertrek is en
blijft het uitgangspunt van het terugkeerbeleid. Wie serieus werkt aan
terugkeer, kan dat doen vanuit een situatie van onderdak.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2