Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

32 252

Wijziging van de Wet milieubeheer in verband
met de invoering van geluidproductieplafonds
en de overheveling van hoofdstuk IX van de Wet
geluidhinder naar de Wet milieubeheer
(modernisering instrumentarium geluidbeleid,
geluidproductieplafonds)

32 625

Vaststelling van overgangsrecht en wijziging
van diverse wetten ten behoeve van de
invoering van de wet van ... tot wijziging van de
Wet milieubeheer in verband met de invoering
van de geluidproductieplafonds en de
overheveling van hoofdstuk IX van de Wet
geluidhinder naar de Wet milieubeheer
(modernisering instrumentarium geluidbeleid,
geluidproductieplafonds) (Invoeringswet
geluidproductieplafonds)

Nr. 29

NADER VERSLAG
Vastgesteld 10 juni 2011

1

Samenstelling:
Leden: Dijksma, S.A.M. (PvdA), Gent, W. van
(GL), Snijder-Hazelhoff, J.F. (VVD), voorzitter,
Slob, A. (CU), Aptroot, Ch.B. (VVD), Samsom,
D.M. (PvdA), Jansen, P.F.C. (SP), Koppejan,
A.J. (CDA), Graus, D.J.G. (PVV), Ouwehand, E.
(PvdD), Rouwe, S. de (CDA), Bashir, F. (SP),
Mos, R. de (PVV), Tongeren, L. van (GL),
Monasch, J.S. (PvdA), Dekken, T.R. van
(PvdA), Dijkgraaf, E. (SGP), Veldhoven, S. van
(D66), Koolmees, W. (D66), ondervoorzitter,
Jong, L.W.E. de (PVV), Huizing, M.E. (VVD),
Leegte, R.W. (VVD) en Werf, M.C.I. van der
(CDA).
Plv. leden: Groot, V.A. (PvdA), Braakhuis,
B.A.M. (GL), Houwers, J. (VVD), Wiegman-van
Meppelen Scheppink, E.E. (CU), LucasSmeerdijk, A.W. (VVD), Smeets, P.E. (PvdA),
Gerven, H.P.J. van (SP), Haverkamp, M.C.
(CDA), Bontes, L. (PVV), Thieme, M.L. (PvdD),
Bochove, B.J. van (CDA), Vacature, (SP),
Agema, M. (PVV), Grashoff, H.J. (GL), Plasterk,
R.H.A. (PvdA), Jacobi, L. (PvdA), Staaij, C.G.
van der (SGP), Ham, B. van der (D66),
Verhoeven, K. (D66), Bemmel, J.J.G. van
(PVV), Boer, B.G. de (VVD), Lodders, W.J.H.
(VVD) en Koopmans, G.P.J. (CDA).

kst-32252-29
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

De vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu1, belast met het
voorbereidend onderzoek van deze wetsvoorstellen, heeft na de eerste
termijn van de plenaire behandeling van genoemde wetsvoorstellen
besloten tot het uitbrengen van een nader verslag. Dit gezien het feit dat
er tijdens de eerste termijn behoefte bleek te zijn aan extra informatie.
Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig en
afdoende zal hebben beantwoord, acht de commissie de tweede termijn
van de openbare behandeling van dit wetsvoorstel voldoende voorbereid.
Deze tweede termijn zal, bij tijdige beantwoording door de regering,
plaatsvinden op 27 juni 2011.
Algemeen
De leden van de CDA-fractie danken de regering voor de antwoorden in
eerste termijn en de per brief d.d. 9 juni 2011 verschafte informatie. Zij
hebben naar aanleiding hiervan nog drie vragen. Deze vragen zijn
verderop in dit verslag verwerkt.
De leden van de SP-fractie bedanken de regering voor de antwoorden in
eerste termijn. Er leven bij hen nog een paar vragen. Deze vragen zijn
verderop in dit verslag verwerkt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

1

De leden van de ChristenUnie-fractie danken de regering voor de
beantwoording in de eerste termijn. Genoemde leden verzoeken de
regering voor alle amendementen die reeds ingediend zijn en die
eventueel vóór de tweede termijn nog ingediend worden, in te gaan op
alle argumenten die zijn opgenomen in de toelichtingen bij deze amendementen. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen daarbij een nieuwe
beoordeling van die amendementen die inmiddels gewijzigd zijn.
Deze leden hebben daar naast nog een aantal specifieke vragen, onder
andere over de ingediende amendementen. Deze vragen zijn verderop in
dit verslag verwerkt.
Noodzaak van spoedige behandeling
De leden van de CDA-fractie merken dat er de regering veel aan gelegen is
om de wetswijzigingen zeer spoedig in werking te laten treden. De
redengeving hiervoor is in de voorbereiding van de behandeling slechts
summier aan de orde geweest, zodat deze leden graag zouden vernemen
welke infrastructurele projecten afhankelijk zijn van de invoering van deze
wetswijzigingen, op welke manier en waarom.
Vragen aan de hand van casussen
De leden van de CDA-fractie hebben, gezien de twijfels bij burgers,
deskundigen, wegbeheerders en maatschappelijke organisaties over de
werking van de voorgestelde wetswijzigingen, behoefte aan een aantal
gegevens over concrete, specifieke situaties die voor burgers en dus ook
voor Kamerleden herkenbaar zijn. Deze leden zijn van mening dat de aan
de Kamer toegezonden ex-ante evaluaties van het Planbureau voor de
Leefomgeving wel relevant zijn, maar slechts de werking en effecten van
de wetswijzigingen op macroniveau beschouwen en onduidelijkheden en
onzekerheden kennelijk onvoldoende hebben kunnen wegnemen. Zij
verzoeken de regering daarom om enkele casussen rond spoor en weg
aan de Kamer te doen toekomen en daarin in elk geval antwoord te geven
op de volgende vragen:
– Wat is de heersende waarde en wat is de vastgestelde waarde? Wat
wordt het geluidproductieplafond, inclusief werkruimte?
– Hoe werkt de cumulatie van geluid?
– Op welke termijn wordt ingegrepen, indien noodzakelijk?
– Welke partijen treden hiertoe in overleg?
– Welke procedure wordt gevolgd om tot een saneringsplan te komen?
– Met welke kosten moet rekening worden gehouden?
– Is er alleen sprake van wegsanering of ook sanering aan de gevel?
– Tot welke effecten leidt dit op korte (1 jaar) en middellange termijn (4/5
jaar):
• voor omwonende
• voor infrastructuurbeheerder
• voor infrastructuurgebruiker
• voor lokaal bevoegd gezag met betrekking tot de bouwopgave
• voor het rijk
De leden van de CDA-fractie danken de regering voor de lijst met
onderzoeken die zij tijdens de eerste termijn van de plenaire behandeling
hebben ontvangen en verzoeken de regering om op basis daarvan twee
situaties te selecteren en daarvoor bovenstaande vragen te beantwoorden. Die situaties moeten betreffen:
1. een bestaande drukke weg
2. een spoorweg, indien mogelijk een spoorweg als IIssellijn of Valleilijn
die verband houdt met het Programma Hoogfrequent Spoor
Als dat zou lukken in deze korte tijdspanne, hebben deze leden tevens
grote belangstelling voor de beantwoording van genoemde vragen voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

2

een casus waarin problematische cumulatie van geluid optreedt, ook
gezien de inbreng van een aantal collega’s in deze tijdens de eerste
termijn van de plenaire behandeling.
De leden van de CDA-fractie lezen in de eerste ex-ante evaluatie van het
Planbureau voor de Leefomgeving een lagere inschatting van de
verwachte kosten ten gevolge van de wetswijzigingen dan in de tweede
ex-ante evaluatie. Tevens zien deze leden dat er in de ex-ante evaluaties
verschillende mogelijkheden zijn aangegeven om de kosten te
beïnvloeden. Zij vragen de regering om een en ander nogmaals op een
rijtje te zetten en daarbij aan te geven hoe dit zich verhoudt tot het
beschikbare budget. Passen de kostenindicaties die uit de te beschrijven
casussen voortkomen in dit grotere plaatje?
Voorbereiding van de wetsvoorstellen
De leden van de SP-fractie vragen hoe gemeenten zijn betrokken bij het
opstellen van het nieuw te introduceren systeem van geluidproductieplafonds voor Rijkswaterstaat en Prorail. Deze leden vragen tevens of de
gemeenten hebben aangegeven met het nieuwe systeem uit de voeten te
kunnen, gelet op de complexiteit van geluidsbronnen in de stad.
Vragen naar aanleiding van de schriftelijke beantwoording in
eerste termijn
De leden van de SP-fractie vragen hoeveel geluidgehinderden nu worden
blootgesteld aan een geluidbelasting boven het wettelijk maximum, door
bronnen die vallen onder de voorgestelde wetswijzigingen. Deze leden
vragen tevens hoeveel dat er naar verwachting in 2020 zullen zijn, als het
voorgenomen beleid in de periode tot 2020 wordt uitgevoerd.
De leden van de SP-fractie vragen tevens hoeveel geluidgehinderden nu
worden blootgesteld aan een geluidbelasting boven de wettelijke
voorkeurswaarden en streefwaarden, door bronnen die vallen onder de
werkingssfeer van de voorgestelde wetswijzigingen. Deze leden vragen
tevens hoeveel dat er naar verwachting in 2020 zullen zijn, als het
voorgenomen beleid in de periode tot 2020 wordt uitgevoerd.
De leden van de SP-fractie vragen de regering verder om aannemelijk te
maken dat de resultaten zoals beoogd voor 2020 binnen het beschikbare
budget haalbaar zijn.
De leden van de SP-fractie vragen daarnaast of het voorgestelde artikel
11.23 van de Wet milieubeheer ook kan worden ingezet voor ontheffingen
voor de noordtak van de Betuweroute (IJssellijn, Twentelijn). Deze leden
vragen tevens of de regering enkele actuele voorbeelden kan geven van
situaties waarin genoemd artikel meerwaarde heeft ten opzichte van het
voorgestelde artikel 11.24.
De leden van de SP-fractie vragen ook of het mogelijk is om de geluidseisen voor de APK aan te scherpen, bijvoorbeeld door een voertuig af te
keuren als de geluidproductie meer dan 3 dB boven het niveau van de
typegoedkeuring ligt. Zo nee, waarom niet? Zo ja, is de regering daartoe
bereid?
Vragen naar aanleiding van reacties op de amendementen
Amendement 32 252-16 van het lid Jansen
De leden van de SP-fractie vragen waar in de wetsvoorstellen verankerd is
dat er een jaarlijkse rapportage aan de Kamer plaatsvindt over de in dat
jaar genomen overschrijdingsbesluiten en ontheffingen. Indien dit niet in
de wet is opgenomen, vragen deze leden of de regering bereid is dit
alsnog op te nemen. Zo nee, waarom niet?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

3

Amendement 32 625-13 van de leden Jansen en Leegte
De leden van de ChristenUnie-fractie zijn niet overtuigd door het
argument dat dit amendement de regelgeving minder flexibel zou maken.
Algemene maatregelen van bestuur (AMvB’s) en ministeriële regelingen
kunnen snel worden gewijzigd en een voorhangprocedure wordt door de
Kamer lang niet altijd benut. Deze leden constateren dat genoemde
AMvB’s enkele politieke keuzes bevatten, zoals de formulering van het
doelmatigheidscriterium, en vinden dat deze keuzes niet kunnen worden
gemaakt voordat de Kamer, als zij dit wenst, erover heeft kunnen spreken.
Deze leden begrijpen dat de regering haast heeft, maar nu er zelfs geen
concept van de AMvB’s bij de Kamer ligt is het lastig hiermee in te
stemmen. Er wordt al tien jaar gesproken over deze wetswijziging.
Genoemde leden vinden het dan vreemd dat aan het eind van het proces
de onderliggende AMvB’s zo’n haast hebben. Deze leden hechten dan ook
zeer aan een voorhangprocedure en gaan er vanuit dat de Kamer,
wanneer het niet nodig is, de procedure zeker niet zal ophouden.
Amendement 32 252-23 van het lid Jansen
De leden van de ChristenUnie-fractie zijn blij dat de regering de noodzaak
van steekproefsgewijze validatiemetingen onderschrijft. De regering
ontraadt echter het amendement, omdat daarmee Rijkswaterstaat en
ProRail zelf verantwoordelijk zouden worden voor deze validatie. Deze
leden begrijpen dit argument, maar vragen of de regering wel een positief
oordeel zou geven als dit amendement wordt gewijzigd zodat de validatie
gebeurt door een onafhankelijke partij.
Amendement 32 252-24 van het lid Jansen
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen om een nadere motivatie van
de bewering dat hier sprake zou zijn van een nationale kop op richtlijn
2002/49/EG inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai.
Deze leden zien het amendement meer als een verzoek om extra
informatie over cumulatie van geluid, die blijkens het gewisselde tijdens
de eerste termijn van de plenaire behandeling ook beschikbaar is. Deze
leden vragen wat er op tegen is om deze informatie dan ook op te nemen
op geluidkaarten en in actieplannen. Deze leden vinden dat de Kamer om
deze informatie mag vragen en dat het een toegevoegde waarde is als dit
op een gestandaardiseerde wijze wordt opgenomen in genoemde
documenten. Om deze reden vragen deze leden om een heroverweging
van de beoordeling van dit amendement.
Amendement 32 252-18 van het lid Van Tongeren
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen wat de regering bedoelt met
het argument dat dit amendement de flexibiliteit van Swung (Samen
Werken aan de Uitvoering van Nieuw Geluidbeleid) teniet zou doen. Deze
leden hebben de indruk dat dit amendement de mogelijkheid om hogere
geluidproductieplafonds vast te stellen op grond van het doelmatigheidscriterium overeind houdt. Er hoeft volgens deze leden dus helemaal geen
sprake te zijn van strenge geluidmaatregelen tegen hoge kosten als dat
niet doelmatig is. Ook vragen deze leden een getalsmatige onderbouwing
van de regering. Hoeveel wegen vallen momenteel indicatief in de
categorie tot 60 dB en hoeveel vallen er in de categorie 60–65 dB?
Begrijpen deze leden goed dat met dit amendement de saneringsoperatie
iets groter wordt maar dat het om een relatief kleine uitbreiding gaat? Zo
ja, wat is dan globaal de omvang hiervan? In tien jaar tijd kan veel
veranderen en het is volgens genoemde leden niet ondenkbaar dat deze
extra sanering uiteindelijk in te passen is in het beschikbare budget.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

4

Amendementen 32 252-8 van het lid Wiegman-Van Meppelen Scheppink
Tijdens het debat is naar aanleiding van diverse amendementen
gesproken over de werkmarge van 1,5 dB. De leden van de ChristenUniefractie onderschrijven dat een werkmarge nodig is. Ook onderschrijven
deze leden dat, als uiteindelijk het plafond wordt bereikt en er maatregelen worden genomen, de geluidbelasting na deze maatregelen weer op
een lager niveau zal liggen. In de nu voorgestelde systematiek kan de
geluidbelasting vanaf dat moment echter weer toenemen tot het niveau
inclusief de werkmarge. Hiermee is de werkmarge permanent, terwijl de
vorige regering de werkmarge in overleggen met de grote gemeenten
altijd als tijdelijk heeft voorgesteld. Genoemde leden vragen de regering
met dit amendement feitelijk om het wetsvoorstel te laten aansluiten bij
de door de vorige regering gehanteerde uitgangspunten.
De leden van de ChristenUnie-fractie vinden dat een permanente bonus
van 1,5 dB niet past bij de herhaaldelijk door de regering tijdens de eerste
termijn van de plenaire behandeling uitgesproken ambitie om de
geluidoverlast uiteindelijk te laten dalen, bij de vele onderzoeken naar
gezondheidsschade door geluidshinder en bij de verhoging van de
normen die een paar jaar geleden al heeft plaatsgevonden (tijdens de
eerste termijn ook wel generaal pardon genoemd).
De leden van de ChristenUnie-fractie schatten in dat bij het overgrote deel
van de infrastructuur de werkmarge van 1,5 dB over tien jaar niet meer
nodig zal zijn, maar deze leden erkennen nadrukkelijk dat het best zo kan
zijn dat, ook als na tien jaar de werkmarge zou vervallen, er best wegen
over kunnen blijven waar deze marge toch langer, of zelfs permanent
nodig is. Dit zal volgens deze leden afhangen van de in de komende jaren
nog te boeken successen ten aanzien van het bronbeleid en de ontwikkeling van de mobiliteit. Deze leden vinden het echter niet verantwoord
om nu al te zeggen dat over tien jaar de 1,5 dB werkmarge nog steeds
nodig is op tweederde van alle huidige rijksinfrastructuur.
De leden van de ChristenUnie-fractie zijn van mening dat, mocht er over
tien jaar toch alsnog 1,5 dB marge nodig zijn, het wetsvoorstel daartoe
alle ruimte biedt via de reguliere procedure voor verhoging van het
geluidproductieplafond. Deze leden vragen of de regering erkent dat deze
mogelijkheid er is. Zo ja, wat is er dan op tegen om deze procedure te
volgen? Het grote voordeel van de route via de verhogingsprocedure is
volgens deze leden dat dan een zorgvuldige afweging per weg plaatsvindt, in plaats van het generiek toewijzen van 1,5 dB. Hierbij wordt dan
getoetst op basis van het doelmatigheidscriterium. Genoemde leden
vinden dit een groot voordeel omdat een dergelijke toetsing van de
werkmarge nu niet op het niveau van losse trajecten is uitgevoerd. Zij
vragen of de regering de mening deelt dat een tijdelijke werkmarge met,
indien noodzakelijk, de verhogingsprocedure met het doelmatigheidscriterium, zorgvuldiger is dan het generiek en permanent toekennen van de
werkmarge van 1,5 dB voor de betreffende rijksinfrastructuur. Zo nee,
waarom niet?
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering tenslotte
specifiek in te gaan op de volgende argumenten:
– dat met dit amendement ruimtelijke ontwikkelingen worden vergemakkelijkt omdat geen rekening hoeft te worden gehouden met de 1,5 dB
werkmarge, omdat deze tijdelijk is
– dat met dit amendement ook de saneringsoperatie goedkoper wordt
– dat met dit amendement ook de leefomgevingkwaliteit op langere
termijn, door het vervallen van de werkruimte, op het huidige niveau
wordt geborgd

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

5

Amendement 32 252-9 (lid 1) van het lid Wiegman-Van Meppelen
Scheppink
Tijdens de eerste termijn van de plenaire behandeling is gevraagd
waarom in de schriftelijke reactie van de regering op dit amendement
alleen is ingegaan op het spoor. De regering stelde dat dezelfde
argumenten ook gelden voor de weg. De leden van de ChristenUniefractie vragen om dit nader te onderbouwen. Deze leden erkennen dat er
nog veel moet gebeuren om het spoormaterieel stiller te maken en dat
een kleine aanpassing van de dienstregeling op een traject waar niet veel
treinen rijden al een groot gevolg kan hebben. Ook kunnen deze leden
zich voorstellen dat de invoering van het Programma Hoogfrequent
Spoorvervoer met de gewijzigde routes voor het goederenvervoer invloed
heeft, al zou dit laatste ook ondervangen kunnen worden door de
reguliere verhogingsprocedure voor het geluidproductieplafond. Maar dit
zijn precies argumenten die alleen voor het spoor gelden. Genoemde
leden zijn van mening dat een marge van 5 dB voor wegen veel te ruim is
en vragen of de regering wel een positief oordeel zou hebben over dit
onderdeel van het amendement als het alleen van toepassing zou worden
verklaard op wegen. Zij vragen de regering daarbij ook de volgende
argumenten mee te nemen:
– Allereerst hoeft een verzoek om verlaging van het geluidproductieplafond niet te worden gehonoreerd.
– Ten tweede geldt conform voorgesteld artikel 11.28 van de Wet
milieubeheer het criterium dat een geluidproductieplafond niet wordt
verlaagd als naar redelijke verwachting binnen een periode van minder
dan tien jaar het geldende of verlaagde geluidproductieplafond
volledig zou worden benut. De leden van de ChristenUnie-fractie
vragen waarom dit niet voldoende is. Deze leden zijn van mening dat
een absolute marge van 5 dB in ieder geval voor wegen in deze
omvang niet nodig is. Er is juist maatwerk nodig en gewenste
ruimtelijke ontwikkelingen zouden tot 2018 wel eens gefrustreerd
kunnen worden door deze bepaling.
Amendement 32 252-10 van het lid Wiegman-Van Meppelen Scheppink
In de schriftelijke reactie wordt gesteld dat met het amendement een
beoordeling door het bevoegd gezag van de inhoud onmogelijk wordt. De
leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarom dit zo zou zijn. Uiteraard
mag het bevoegd gezag blijven toetsen of de hoogte van de plafondverlaging overeenkomt met de maatregelen. Deze leden zien niet in wat er
nog meer zou moeten worden beoordeeld. Het amendement stelt niets
meer of minder dan dat een plafondverlaging net zo hoog zal zijn als de
maatregelen die de gemeente neemt en zelf betaalt. Het is volgens deze
leden niet meer dan redelijk dat degene betaalt ook de winst krijgt.
Daarom vragen deze leden de regering de reactie op het amendement te
heroverwegen.
Amendement 32 625-14 van het lid Wiegman-Van Meppelen Scheppink
De leden van de ChristenUnie-fractie wijzen er op dat zowel de saneringsoperatie als de werkmarge zijn uitgesloten van de werking van dit
amendement. Het gaat deze leden er dus alleen om dat in situaties waar
in de toekomst nieuwe overschrijdingen (dreigen te) ontstaan en
maatregelen genomen moeten worden, van elke 1,5 dB aan maatregelen
die worden genomen 0,5 dB definitief terug moet gaan naar de bewoners.
Hiermee wordt bereikt dat bewoners in deze situaties op lange termijn iets
lagere geluidsproductieplafonds krijgen. Deze leden begrijpen niet
waarom alle winst van maatregelen weer beschikbaar moet komen voor
verdere groei van het verkeer en dus het geluid. Zij wijzen daarbij op de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

6

ook door de regering uitgesproken ambitie om op de lange termijn te
streven naar lagere geluidbelasting. Dit amendement sluit hier geheel bij
aan, zonder nu al vast te leggen hoe laag de plafonds in de toekomst
kunnen worden. Er wordt alleen gesteld dat 33% van alle geluidsruimte
die wordt gewonnen door het nemen van maatregelen aan de infrastructuur teruggegeven dient te worden aan de bewoners. Het is toch niet
meer dan redelijk dat ook de omwonenden een deel van de winst krijgen,
zo vragen deze leden. Deze leden zien niet op welke andere manier de
regering haar ambitie kan bereiken.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen nogmaals expliciet naar een
reactie op de door de ChristenUnie-fractie gemaakte vergelijking met
Schiphol, waar expliciet is afgesproken dat toekomstige winst van de
milieuruimte niet helemaal wordt volgevlogen, maar dat een deel van
deze winst naar de omwonenden gaat. Deze leden zien dit als een win-win
situatie: de luchtvaart kan groeien, maar er is tegelijkertijd sprake van
minder overlast voor de bewoners.
De consequenties in termen van kosten zijn volgens de leden van de
ChristenUnie-fractie te overzien, omdat ook dit amendement overeind
houdt dat het doelmatigheidscriterium wordt toegepast. Dus ook
verhoging van plafonds blijft mogelijk. Deze leden delen niet de mening
van de regering dat er veel vaker plafonds zullen moeten worden
aangepast. Op het moment dat er maatregelen worden genomen, zal het
effect daarvan volgens deze leden over het algemeen groter zijn dan 1,5
dB. Daarna is er weer voldoende ruimte om de mobiliteit jarenlang te
laten groeien.
Amendement 32 625-15 van het lid Wiegman-Van Meppelen Scheppink
De leden van de ChristenUnie-fractie onderschrijven geheel dat voor het
snel kunnen doorvoeren van technische ontwikkelingen flexibiliteit nodig
is. Daarom hebben deze leden ook in het amendement erkend dat de
meet- en rekenvoorschriften zoveel mogelijk geregeld moeten worden via
een ministeriële regeling. Zij hebben er echter op gewezen dat de meeten rekenvoorschriften wel een dusdanig grote invloed kunnen hebben op
de uitkomsten, dat het van belang is om de rekenmethodes periodiek te
toetsen en de actualisatie ook zorgvuldig vorm te geven. Ook moet
voorkomen worden dat de meet- en rekenvoorschriften te vaak veranderen. Juist gezien de zorgen die hierover leven bij gemeenten en de
relatie die is te leggen met Swung-2 hechten deze leden eraan om een
aantal basisregels van de meet- en rekenvoorschriften en vooral ook de
procedurele borging te regelen op het niveau van een AMvB.
Met procedurele borging bedoelen de leden van de ChristenUnie-fractie
regels met betrekking tot het nieuw voorgestelde onderdeel d: de wijze
waarop vorm gegeven wordt aan de periodieke toetsing en actualisatie
van de meet- en rekenvoorschriften.
Met bovengenoemde basisregels bedoelen de leden van de ChristenUniefractie dat enkele keuzes in de meet- en rekenvoorschriften die niet
technisch zijn, maar een meer politiek karakter hebben, op het niveau van
AMvB geregeld moeten worden. Het gaat hier volgens deze leden slechts
om een zeer beperkt deel van de meet- en rekenvoorschriften. Een deel
dat waarschijnlijk ook veel minder vaak gewijzigd zal hoeven te worden
dan de daadwerkelijke technische invulling in de ministeriële regeling.
Concreet is in de toelichting van het amendement het voorbeeld genoemd
van de keuze om de totale geluidbelasting te berekenen op basis van alle
geluidbronnen van een beheerder in plaats van afzonderlijk per bron.
Genoemde leden onderschrijven het belang van het rekening houden met
cumulatie van geluid, maar de consequenties voor de gevolgen voor
gemeenten dienen wel gewogen te worden. Nergens wordt duidelijk wat
dit betekent voor de ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden en daarom
vinden deze leden het van belang dat dit nog wel langs de Kamer komt in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

7

de vorm van een AMvB. Genoemde leden vragen een specifieke reactie
op de volgende berekening. Stel dat rijksweg A2 en rijksweg A12 beiden
53 dB leveren. Op grond van de huidige wet mag er op een punt waar
geluid van beide wegen komt, gebouwd worden (immers 2x de maximale
ontheffingswaarde). Op grond van Swung-1 kan het geluidsniveau op dat
punt echter bij benadering op 53+53=56 dB liggen. Omdat de normen
voor ruimtelijke ordening na Swung-1 onveranderd blijven (53 dB) kan er
in deze situatie ineens niet meer gebouwd worden. Deelt de regering de
mening dat hier sprake is van een politieke keuze die niet thuis hoort op
het niveau van een ministeriële regeling, maar geregeld dient te worden
op het niveau van een AMvB?
Cumulatie
De leden van de ChristenUnie-fractie herinneren zich dat tijdens de eerste
termijn van de plenaire behandeling door verschillende fracties is
stilgestaan bij het onderwerp cumulatie van geluid. De regering gaf toen
aan dat dit lastig te regelen is, omdat er sprake is van meerdere infrastructuurbeheerders. Toch vragen deze leden welke mogelijkheden de regering
zelf ziet om te komen tot een regeling voor cumulatie.
De leden van de ChristenUnie-fractie wijzen daarbij specifiek op het feit
dat voor rijksinfrastructuur geldt dat er weliswaar sprake is van twee
beheerders (Rijkswaterstaat en ProRail), maar dat deze uiteindelijk beiden
wel onder de verantwoordelijkheid van de regering vallen. Deze leden zien
dan ook niet waarom voor spoor en weginfrastructuur van het Rijk geen
cumulatieregeling zou kunnen worden opgenomen in de wet.
Verkeersprognoses
De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat berekeningen van de
te verwachten geluidproductie mede afhangen van vervoerprognoses. In
de schriftelijke reactie wordt gesteld dat het aan de infrastructuurbeheerder is om te zorgen voor goede verkeersprognoses. Genoemde leden
delen de mening dat als uit monitoring blijkt dat prognoses niet kloppen,
dit kan leiden tot aanpassing van geluidproductieplafonds. Zij vinden
echter dat het ook kan betekenen dat de bronbeheerder maatregelen moet
nemen. Ook in dit soort situaties geldt immers de doelmatigheidstoets.
Deelt de regering deze mening?
De leden van de ChristenUnie-fractie hebben hun zorgen over de impact
van verkeersprognoses echter specifiek geuit in relatie tot voorgesteld
artikel 11.28 lid 2 en 3 van de Wet milieubeheer, waarin tien jaar vooruit
wordt gekeken hoeveel ruimte er nog is. Als in die situatie de vervoersprognose te hoog is, dan kan dit betekenen dat het bevoegd gezag een
verzoek om verlaging van het geluidproductieplafond niet honoreert. Dit
kan volgens deze leden weer betekenen dat een bouwontwikkeling niet
door kan gaan. Deelt de regering deze mening?
Om deze redenen lijkt het de leden van de ChristenUnie-fractie wel
verstandig om enkele basisregels te hanteren waaraan verkeersprognoses
in ieder geval moeten voldoen om kwaliteit en onafhankelijkheid te
waarborgen. Deze basisregels kunnen worden vastgelegd in een AMvB.
Deze leden overwegen nog een amendement op dit punt in te dienen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

8

Vervolg
De leden van de SP-fractie vragen welke wetsvoorstellen met betrekking
tot beperking en voorkoming van geluidoverlast de Kamer in deze
kabinetsperiode nog meer tegemoet kan zien. Deze leden vragen tevens
op welke termijn wetsvoorstel «Swung-2» ingediend wordt.
De voorzitter van de commissie,
Snijder-Hazelhoff
De adjunct-griffier van de commissie,
Tijdink

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 252, nr. 29

9