Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2007–2008

30 537

Wijziging van de Telecommunicatiewet in
verband met het vaststellen van nadere
bepalingen over het gebruik van nummers ter
bescherming van de consument

Nr. 24

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 30 juni 2008
Hierbij informeer ik uw Kamer zoals toegezegd bij het Algemeen Overleg
op 18 juni jl.1 nader over de technische aspecten omtrent:
1. de kosteloze tariefvermelding die je als beller te horen krijgt voorafgaand aan de oproep naar een 0900-nummer (de zogenoemde pre-call
announcement);
2. de getarifeerde oproep, wanneer de beller verbinding heeft met de
informatiedienst en waarbij al dan niet sprake is van een te doorlopen
keuzemenu en een wachtstand.
Bij telefonische oproepen in het algemeen dient onderscheid gemaakt te
worden tussen drie fases:
1. het opzetten van de telefoonverbinding (de zogenaamde signalering
en routeringsfase);
2. een tussenfase, waarin doorgaans de telefoon bij de gebelde overgaat
tot aan de beantwoording (oproepfase);
3. de feitelijke telefoonverbinding die communicatie tussen de beller en
de gebelde mogelijk maakt (de eigenlijke spraakverbinding).
Conform internationale standaarden hanteren netwerken een zogeheten
time out tijdens de oproepfase. De beller hoort dan (meestal) een onderbroken signaal, de oproeptoon, maar er worden hem door de telefonieaanbieder nog geen kosten in rekening gebracht. De aanbieders brengen
elkaar over en weer ook geen kosten in rekening voor de eerste twee
fases. De beller betaalt dus pas na de start van de spraakverbinding (de
«klik»). Als de gebelde partij de oproep van de beller niet beantwoordt
binnen een bepaald tijdsbestek, wordt de oproep afgebroken. Dit tijdsbestek is relatief kort, in de praktijk minder dan 90 seconden, en wordt
begrensd door de genoemde time out.

Algemeen Overleg inzake Telemarketing –
Bel me niet register (30 661-20) en Maatregel
wachttijden bij 0900-nummers (30 537-22).

Bij een oproep naar een 0900-nummer is er sprake van een specifieke
situatie. Na het draaien van een 0900-nummer wordt gedurende de
oproepfase de beller in verbinding gebracht met een aanbieder van elek-

KST120579
0708tkkst30537-24
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 30 537, nr. 24

1

1

tronische communicatiediensten die het nummer in technische zin
beheert, de platformaanbieder. Deze partij voert de tariefvermelding uit
binnen de genoemde netwerk time out. In deze fase worden geen kosten
in rekening gebracht bij de beller, dus ook niet voor de tariefvermelding.
Indien de beller aan de lijn blijft na afloop van de tariefvermelding, vindt
doorschakeling plaats, waarbij de uiteindelijke spraakverbinding met de
nummergebruiker (oftewel de aanbieder van de informatiedienst)
aanvangt.
Pas vanaf het moment waarop de beller in spraakverbinding komt met de
nummergebruiker worden hem de kosten voor de telefoondienst (verkeerstarief) en de informatiedienst (informatietarief) door de telefonieaanbieder in rekening gebracht. Dit is inherent aan de gebruikte internationale standaarden voor de signalering tussen telefonienetwerk en
gebruiker, en tussen telefonienetwerken onderling. De totale tijd tussen
het kiezen van een 0900-nummer en het tot stand komen van de
(betaalde) verbinding is beperkt, gelet op de time out.
In mijn brief van 19 november 2007 (30 537-19) heb ik u geïnformeerd dat
het voor operators om een aantal redenen vrijwel ondoenlijk is voor de
eventuele tijd waarin een beller in de wacht staat, een nultarief te rekenen.
Ik heb er daarbij ook op gewezen dat naast de ingewikkelde technische
aspecten van een nultarief, effectief toezicht op wachttijd niet mogelijk is,
omdat de grens tussen wachttijd en gesprekstijd niet goed te bepalen is.
Dit is ook benadrukt door OPTA. In het Algemeen Overleg van
13 december jl. concludeerde ik dan ook dat een nultarief voor wachttijden geen goede maatregel zou zijn en bespraken wij als alternatief een
maximumbedrag per gesprek (30 537-21). Met dit verplichte maximumbedrag per gesprek worden de wachttijden bij 0900-nummers verder
ontmoedigd en worden nummerexploitanten meer gestimuleerd om te
concurreren met scherpe gesprekstarieven. Ik zal zoals gezegd de ontwikkelingen in de sector en in het bijzonder de wachttijden en de gesprekskosten nauwlettend blijven monitoren.
De staatssecretaris van Economische Zaken,
F. Heemskerk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 30 537, nr. 24

2