Artikel I
Het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001 wordt als volgt gewijzigd:
A. In artikel 22 wordt, onder vernummering van het derde tot en met vijfde lid tot vierde tot en
met zesde lid, een lid ingevoegd, luidende:
3. Als gegevens en inlichtingen als bedoeld in artikel 10.8, eerste lid, van de wet worden mede
aangewezen de naam, het adres en de geboortedatum van de belastingplichtige op wie de
gegevens, bedoeld in het tweede lid, betrekking hebben.
Artikel II
In het Uitvoeringsbesluit internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen wordt
artikel 2, tweede lid, als volgt gewijzigd:
1. In de eerste zin wordt “tweede lid” vervangen door “tweede en derde lid”.
2. In de tweede zin wordt “derde lid” vervangen door “vierde lid”.
Artikel III
1. Als administratieplichtigen als bedoeld in artikel 10.8, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001
worden mede aangewezen levensverzekeraars in de zin van de Wet op het financieel toezicht die een
recht op periodieke uitkeringen of verstrekkingen als bedoeld in hoofdstuk 2, artikel I, onderdeel Q,
tweede lid, van de Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 verzekeren.
2. Als gegevens en inlichtingen als bedoeld in artikel 10.8, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting
2001 worden met betrekking tot het recht, bedoeld in het eerste lid, aangewezen:
a. de naam, het adres en de geboortedatum van de gerechtigde tot de uitkering of verstrekking;
b. de waarde in het economische verkeer van het recht op 31 december 2020;
c. het gezamenlijke bedrag van de tot en met 31 december 2020 betaalde premies;
d. het gezamenlijke bedrag van de tot en met 31 december 2020 genoten uitkeringen.
3. Een administratieplichtige als bedoeld in het eerste lid is gehouden de gegevens en inlichtingen te
verstrekken op de door de inspecteur voorgeschreven wijze. De gegevens en inlichtingen dienen uiterlijk
te worden verstrekt op 31 januari 2021.
Toelichting
Algemeen
Renseignering gegevens en inlichtingen aan de Belastingdienst
De Belastingdienst heeft periodiek bepaalde gegevens en inlichtingen nodig ten behoeve van de
voor de aanslagregeling benodigde contra-informatie en in het kader van de benodigde informatie
voor de vooringevulde aangifte (VIA). Hiertoe zijn op grond van de Wet inkomstenbelasting 2001
(Wet IB 2001)1 bepaalde administratieplichtigen aangewezen om uit eigen beweging bepaalde

1

Artikel 10.8, eerste lid, Wet IB 2001.

gegevens en inlichtingen bij de inspecteur (oftewel: de Belastingdienst) aan te leveren. Daarbij
dient de administratieplichtige het burgerservicenummer (bsn) te vermelden van degene op wie de
gegevens en inlichtingen betrekking hebben.2 De wettelijke grondslag hiervoor is opgenomen in de
Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR). Op grond van de AWR dient een betrokkene het bsn
voorts aan die aangewezen administratieplichtigen te leveren voor dat doel. Dit dient uiterlijk te
gebeuren op het moment waarop de betreffende administratieplichtigen op grond van de
Uitvoeringsregeling Algemene wet inzake rijksbelastingen 1994 aan hun renseigneringsverplichting
moeten voldoen. De Belastingdienst heeft het bsn nodig om de informatie op een effectieve wijze
te kunnen gebruiken gedurende het uitvoerings- en toezichtsproces. Welke administratieplichtigen
het betreft en welke gegevens en inlichtingen zij verder moeten verstrekken, is opgenomen in het
Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001 (UBIB 2001).3 Voor de Belastingdienst is de te
verkrijgen informatie van groot belang voor het uitvoerings- en toezichtproces.
Met ingang van 1 januari 2020 wordt voornoemde gegevensverstrekking aan de Belastingdienst
uitgebreid met een eenmalige renseigneringsstroom en wordt tegelijkertijd van de gelegenheid
gebruikgemaakt om de bestaande renseigneringsbepaling aan te vullen.
De nieuwe eenmalige renseigneringsstroom is van toepassing op administratieplichtigen die
aanbieder zijn van saldolijfrenten waarvoor een afrekenverplichting geldt op 31 december 2020.
Deze bepaling kent dezelfde grondslag4 als de bestaande renseigneringsbepaling voor onder
andere verzekeringsproducten.5 Bij de nieuwe renseigneringsstroom ontstaat een wettelijke
grondslag voor het door de administratieplichtige verstrekken van het bsn aan de Belastingdienst,
zoals reeds geldt voor de bestaande renseigneringsbepaling.
Bij de invoering van de Wet IB 2001 is in de Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001
(Invoeringswet Wet IB 2001) overgangsrecht opgenomen voor de destijds bestaande lijfrenten.6
Voor lijfrenten waarvan de premies in het geheel niet aftrekbaar waren (zuivere saldolijfrenten)
eindigt dit overgangsrecht met ingang van 1 januari 2021 in combinatie met een daaraan
voorafgaande afrekenverplichting.7 Na beëindiging van het overgangsrecht gaan saldolijfrenten in
de regel naar box 3. Om te voorkomen dat de overgang van box 1 naar box 3 zou leiden tot
verlies van de box 1-claim over het saldo van deze lijfrenten8 is in het overgangsrecht een
afrekenverplichting opgenomen per 31 december 2020. Deze afrekenverplichting houdt in dat op
31 december 2020 in box 1 belasting moet worden betaald over de waarde van de saldolijfrente
verminderd met het totaalbedrag van de ter zake betaalde, niet-afgetrokken premies.9
Vanwege het eenmalige karakter van de renseigneringsstroom in verband met de

Artikel 10.8, eerste lid, Wet IB 2001 in verbinding met artikel 53, tweede en derde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(AWR).
3
Artikel 22 UBIB 2001.
4
Artikel 10.8, eerste lid, Wet IB 2001.
5
Artikel 22 UBIB 2001.
6
Hiermee worden bedoeld: rechten op periodieke uitkeringen of verstrekkingen die de tegenwaarde voor een prestatie vormen.
7
In het Belastingplan 2020 is een aanpassing opgenomen van de afrekenverplichting waardoor deze per 1 januari 2020 niet meer geldt
voor lijfrenten waarvan de premies gedeeltelijk niet in aftrek zijn gekomen (de zogenoemde hybride saldolijfrenten).
8
Het saldo van deze lijfrenten is het bedrag waarmee de waarde van de aanspraak uitkomt boven het totaalbedrag van de ter zake van
de lijfrente betaalde, niet afgetrokken premies. Dit bedrag spiegelt het rendement weer dat tijdens de looptijd van een dergelijke
lijfrente is behaald.
9
Voor zover deze premies niet bij een eerdere uitkering in aanmerking konden worden genomen.
2

afrekenverplichting is hiervoor geen bepaling opgenomen in het UBIB 2001, maar een
afzonderlijke bepaling in onderhavig besluit.
Zoals aangegeven wordt van de gelegenheid gebruikgemaakt om de bestaande
renseigneringsbepaling10 aan te vullen met bepaalde persoonsgegevens (de naam, het adres en de
geboortedatum) die in de praktijk al onderdeel uitmaken van de renseignering en zijn opgenomen
in diverse handleidingen omtrent renseigneringsverplichtingen. Hiermee krijgt de renseignering
van de persoonsgegevens een duidelijke wettelijke verankering en wordt beter gewaarborgd dat
de Belastingdienst alleen persoonsgegevens gerenseigneerd krijgt die noodzakelijk zijn voor het
proces van identificatie en verificatie. Voor elk van de renseigneringsstromen geldt namelijk dat de
Belastingdienst bij de gegevens en inlichtingen het bsn meegeleverd krijgt van degene op wie de
gegevens en inlichtingen betrekking hebben. Met het bsn kan de Belastingdienst de gegevens en
inlichtingen effectief (geautomatiseerd) relateren aan de betreffende belastingplichtige. Voorts
dient de Belastingdienst te verifiëren dat het bsn betrekking heeft op de persoon van wie hij de
persoonsgegevens verwerkt en dient hij het juiste bsn aan de juiste persoon te kunnen koppelen
als bijvoorbeeld een foutief bsn wordt aangeleverd. Daarvoor heeft de Belastingdienst de
genoemde aanvullende identificerende gegevens nodig. Zie voor een verdere toelichting de
paragraaf inzake gegevensbescherming.
In de praktijk van de reeds bestaande renseigneringsstromen worden, zoals gezegd, diverse
handleidingen gebruikt omtrent de renseigneringsverplichtingen. In deze handleidingen zijn ook
gegevens opgenomen die dienen ter identificatie en verificatie van de persoon in kwestie en de
koppeling van die persoon aan het geleverde bsn. Deze zijn in nauw overleg met de betrokken
administratieplichtigen opgesteld. Hierin is tot in detail beschreven hoe het proces van
renseignering in zijn werk gaat. De handleidingen zijn voor de betrokkenen te raadplegen op een
daarvoor speciaal in het leven geroepen website van de Belastingdienst die ziet op ondersteuning
van het digitaal berichtenverkeer (odb).11 De handleidingen worden regelmatig geactualiseerd.
Voor de hiervoor genoemde nieuwe renseigneringsstroom zal een aanvulling op de bestaande
handleiding voor gegevensverstrekking inzake verzekeringsproducten worden opgesteld.
Gegevensbescherming
Aangezien zowel de bestaande renseigneringsstromen als de in dit besluit opgenomen nieuwe
renseigneringsstroom zien op onder meer de levering van de naam, het adres, de geboortedatum
en het bsn van degene op wie de te renseigneren gegevens en inlichtingen betrekking hebben
(hierna: betrokkene), vloeien uit de renseigneringsstromen verwerkingen van persoonsgegevens
voort.12

Artikel 22 UBIB 2001.
Zie https://www.odb.belastingdienst.nl.
Onder een persoonsgegeven wordt op hoofdlijnen verstaan: alle informatie over een geïdentificeerde of identificeerbare natuurlijk
persoon. Als identificeerbaar wordt volgens de AVG beschouwd een natuurlijk persoon die direct of indirect kan worden geïdentificeerd,
met name aan de hand van een identificator zoals een naam, een identificatienummer, locatiegegevens, een online identificator of van
een of meer elementen die kenmerkend zijn voor de fysieke, fysiologische, genetische, psychische, economische, culturele of sociale
identiteit van die persoon. Met verwerking wordt, kort gezegd, bedoeld: een bewerking of geheel van bewerkingen met betrekking tot
persoonsgegevens (waaronder het verstrekken, verzamelen en vastleggen van gegevens).
10
11
12

Persoonsgegevens worden onder meer als een onderdeel van de persoonlijke levenssfeer in de
Grondwet en als onderdeel van het privéleven in het Europees Verdrag voor de Rechten van de
Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) beschermd.13 Hierna worden de
renseigneringsverplichtingen getoetst aan (het toepasselijke artikel in) het EVRM.14 Voorts is op de
verwerking van persoonsgegevens de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) 15 van
toepassing en zal worden ingegaan op de specifieke waarborgen uit de AVG.16 De AVG werkt als
verordening rechtstreeks in de Nederlandse rechtsorde en voorziet grotendeels in de
wetgevingsopdracht van de Grondwet17. Aangezien op de verwerking van het bsn tevens de Wet
algemene bepalingen burgerservicenummer (Wabb) van toepassing is, wordt ook deze wet
behandeld.
Ten aanzien van het EVRM is relevant dat de verwerking van de gegevens en inlichtingen in het
kader van de renseigneringsverplichtingen onder de reikwijdte van het privéleven valt en dat er
sprake is van een inmenging in het privéleven van een betrokkene door de Belastingdienst.
Wanneer een dergelijke inmenging aan de orde is, is vereist dat deze bij de wet is voorzien. Dit
houdt in dat sprake is van een wettelijke basis (in het nationale recht) en dat deze strookt met de
principes van de rechtstaat.18 Aan de wettelijke basis worden kwaliteitseisen gesteld.19 Zo moet
deze voldoende toegankelijk zijn voor een betrokkene. Voorts dient de wettelijke basis voldoende
voorzienbaar te zijn. Dit laatste houdt onder meer in dat de wettelijke basis voldoende precies is
opdat een betrokkene kan voorzien wat de consequenties van de wettelijke basis in zijn specifieke
geval zullen zijn. De wettelijke basis dient verder afdoende waarborgen te bevatten teneinde
willekeur en misbruik te vermijden. De renseigneringsverplichtingen regelen uitdrukkelijk dat de
Belastingdienst bevoegd is om de specifiek genoemde persoonsgegevens te verwerken van
afgebakende doelgroepen. Verder is hierbij concreet aangegeven voor welke doeleinden dit
gebeurt. Hiermee wordt voldaan aan de genoemde kwaliteitseisen.
Verder is vereist dat een inmenging in een democratische samenleving noodzakelijk is in het
belang van – in dit geval – het economisch welzijn van het land.20 Een inmenging is noodzakelijk
wanneer sprake is van een dringende maatschappelijke behoefte daartoe. Dit gaat op voor de
genoemde renseigneringsstromen. De persoonsgegevens in de genoemde renseigneringsstromen
zijn in beginsel (specifiek) noodzakelijk voor de Belastingdienst ten behoeve van een correcte
belastingheffing over (potentieel) belastbare inkomsten.21 Zonder de persoonsgegevens van
degene op wie de gegevens betrekking hebben is een verplichting tot eigener beweging
gegevensverstrekking namelijk niet effectief, omdat de gegevens niet herleidbaar zijn tot degene

Het betreft artikel 10 van de Grondwet en artikel 8 EVRM.
In artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (het Handvest) is tevens het recht op eerbiediging van het
privéleven opgenomen. Krachtens artikel 8, eerste lid, Handvest heeft eenieder recht op bescherming van zijn persoonsgegevens.
15
Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke
personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van
Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PbEU 2016, L 119).
16
In Nederland is voorts de Uitvoeringswet Algemene verordening gegevensbescherming (UAVG) van toepassing op de verwerking van
persoonsgegevens.
17
Het betreft artikel 10, tweede en derde lid, van de Grondwet.
18
Aan de eis dat de inmenging bij de wet is voorzien (dat er een wettelijke basis is) kan ook zijn voldaan wanneer sprake is van
gedelegeerde regelgeving.
19
Zie onder meer EHRM 26 april 1979, nr. 6538/74, (Sunday Times/Verenigd Koninkrijk), ECLI:CE:ECHR:1979:0426JUD000653874.
20
Op het noodzakelijkheidsvereiste ten aanzien van het bsn wordt meer specifiek in de reflectie op de Wabb ingegaan.
21
Meer gedetailleerd betreft het doel hetgeen in de Wet IB 2001 is opgenomen, zijnde de belastingheffing over inkomen uit werk en
woning, het voordeel uit sparen en beleggen en voor de bepaling van de hoogte van de persoonsgebonden aftrekposten.
13
14

op wie ze betrekking hebben en de Belastingdienst zodoende niet beschikt over de voor de
aanslagregeling benodigde contra-informatie (om de aangiften inkomstenbelasting te kunnen
controleren) en niet over informatie om de VIA mee te kunnen vullen.
Het noodzakelijkheidscriterium wordt mede ingevuld aan de hand van de beginselen van
proportionaliteit en subsidiariteit. Ten aanzien van de proportionaliteit dient afgewogen te worden
of verwerkingen die uit de genoemde renseigneringsverplichtingen voortvloeien, evenredig zijn aan
het beoogde doel. Het belang voor de Belastingdienst om de gegevens van de nieuwe
renseigneringstroom te ontvangen is gelegen in de mogelijkheid om de juistheid van het door een
belastingplichtige in de aangifte opgegeven bedrag te controleren of te detecteren wanneer
onterecht geen aangifte van inkomsten is gedaan. Daar staat tegenover dat het risico dat
belastingplichtigen lopen op schending van de privacy als gevolg van het verstrekken en
verwerken van hun bsn relatief gering is doordat de verplichting alleen wordt opgelegd aan
specifieke administratieplichtigen, namelijk verzekeraars, en dat het gebruik van het bsn fouten bij
het verwerken van hun persoonsgegevens door de Belastingdienst juist beperkt. Daarnaast
beschermt het verwerken van de persoonsgegevens belastingplichtigen tegen het doen van
onvolledige aangifte en mogelijke navorderingen of boetes die daarvan het gevolg kunnen zijn. De
genoemde renseigneringsverplichtingen schetsten zo de randvoorwaarden voor de verwerking van
de in de renseigneringsstromen opgenomen persoonsgegevens en waarborgen hiermee de
proportionaliteit.
Ten aanzien van de subsidiariteit geldt dat het doel waarvoor de persoonsgegevens worden
verwerkt in redelijkheid niet op een andere, voor een betrokkene minder nadelige wijze kan
worden bereikt. Dit gaat op voor de genoemde renseigneringsverplichtingen. Het ontbreken van de
persoonsgegevens zou er zoals hiervoor al toegelicht aldus toe leiden dat de Belastingdienst niet
doeltreffend en doelmatig de aangiften inkomstenbelasting kan controleren. Zo zorgen de
persoonsgegevens in de renseigneringsstroom er allereerst voor dat de informatie aan een juiste
betrokkene kan worden gerelateerd. Zonder de renseigneringsstroom zou de Belastingdienst voor
de controle van een aangifte van een betrokkene aanvullende informatie direct bij zo’n betrokkene
dienen op te vragen, wat in verband met hiermee gepaard gaande administratieve lasten nadeliger
is. Met de VIA beoogt de Belastingdienst voorts belastingplichtigen te helpen een juiste aangifte
inkomstenbelasting te doen. Hierbij tracht de Belastingdienst een omgeving te creëren waarin het
maken van fouten (en mogelijke navorderingen) zoveel mogelijk wordt voorkomen. 22
AVG
Voorgenomen wet- en regelgeving inzake de verwerking van persoonsgegevens dient voorts te
worden getoetst aan de beginselen in en eisen van de AVG. Persoonsgegevens moeten volgens de
AVG allereerst worden verwerkt op een wijze die ten aanzien van een betrokkene rechtmatig,
behoorlijk en transparant is. De twee in onderhavig besluit opgenomen
renseigneringsverplichtingen voorzien allereerst in een specifieke wettelijke grondslag voor de

In het kader van de zogenoemde uitvoerings- en toezichtsstrategie van de Belastingdienst wordt ernaar gestreefd dat
belastingplichtigen bereid zijn uit zichzelf (fiscale) regels na te leven, zonder dwingende en kostbare acties van de Belastingdienst. Deze
strategie moet er onder meer voor zorgen dat het niveau van naleving, en daarmee het bedrag aan verschuldigde belasting dat
binnenkomt, zo hoog mogelijk is en de continuïteit van belastingopbrengsten worden geborgd. Zie verder het Jaarplan 2019
Belastingdienst, te raadplegen via https://www.rijksoverheid.nl/documenten/jaarplannen/2018/11/05/jaarplan-2019-belastingdienst.
22

verwerking van de in de renseigneringsverplichtingen opgenomen persoonsgegevens. De beoogde
verwerkingen door de Belastingdienst vinden primair plaats voor zover dit noodzakelijk is voor de
vervulling van een wettelijk vastgelegde taak van algemeen belang van de Belastingdienst
(belastingheffing). Concreet heeft dit in de praktijk betrekking op de verwerking van de voor de
aanslagregeling benodigde contra-informatie en in het kader van de benodigde informatie voor de
VIA.23 Voor de aangewezen administratieplichtigen is de verwerking van de bij de
renseigneringsverplichtingen betrokken persoonsgegevens noodzakelijk voor de vervulling van een
wettelijke verplichting die op hen rust.
De renseigneringsverplichtingen zijn verder voldoende duidelijk en nauwkeurig, zodat de
toepassing ervan voldoende voorspelbaar is en in de nodige waarborgen wordt voorzien. Hierdoor
is het voor een betrokkene transparant in hoeverre de hem betreffende persoonsgegevens
(kunnen) worden verwerkt. Persoonsgegevens mogen volgens de AVG voorts slechts worden
verzameld voor welbepaalde, uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden en mogen
vervolgens niet verder op een met die doeleinden onverenigbare wijze worden verwerkt
(doelbinding). Uit de grondslag van de twee renseigneringsverplichtingen volgt dat de bij de
renseigneringsverplichtingen betrokken persoonsgegevens slechts worden verwerkt ten behoeve
van de belastingheffing over inkomen uit werk en woning, het voordeel uit sparen en beleggen en
voor de bepaling van de hoogte van de persoonsgebonden aftrekposten.
De Belastingdienst zal in de verwerking van de renseigneringsstromen tevens voorzien in de
borging van de benodigde gegevensbeschermingsbeginselen uit de AVG, zoals minimale
gegevensverwerking, opslagbeperking, integriteit en vertrouwelijkheid. Er is een
gegevensbeschermingseffectbeoordeling, ook wel Privacy Impact Assessment (PIA) genoemd,
uitgevoerd.
Ten aanzien van het beginsel juistheid heeft de Belastingdienst maatregelen getroffen om te
voorkomen dat de persoonsgegevens die, gelet op de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt,
onjuist zijn. Zo voert de Belastingdienst bij de ontvangst van de gegevens, naast technische
controles, ook controles uit op het koppelen van de juiste gegevens aan de juiste persoon en zijn
bsn. Voorts draagt de verwerking van de persoonsgegevens bij aan het genoemde beginsel van
minimale gegevensverwerking, omdat wordt voorkomen dat meer (onjuiste) gegevens
(bijvoorbeeld van een andere belastingplichtige door een onjuiste koppeling) worden verwerkt.
Verwerking van het bsn
Voor de verwerking van het bsn gelden specifieke voorschriften.24 De AVG geeft, kort gezegd, een
mogelijkheid om bij lidstatelijk recht specifieke voorwaarden te stellen aan de verwerking van een
nationaal identificatienummer. De Uitvoeringswet AVG (UAVG) regelt ter uitvoering hiervan dat
een nummer dat ter identificatie van een persoon bij wet is voorgeschreven, bij de verwerking van
In dit kader kan de informatie ook worden gebruikt door de Belastingdienst in de zogenoemde selectiemodule om te bepalen of
uitworp van de aangifte inkomstenbelasting voor (handmatige) controle nodig is. Verder kan verwerking door de Belastingdienst
plaatsvinden ter vervulling van een wettelijke verplichting tot verwerking die op de Belastingdienst rust.
24
Aangezien het bsn een persoonsgegeven is, dient de verwerking daarvan tevens aan de overige vereisten uit de AVG te voldoen. In
het bijzonder dient het bsn te worden verwerkt op een wijze die ten aanzien van een betrokkene rechtmatig, behoorlijk en transparant is
en dient rekening te worden gehouden met de beginselen van doelbinding en minimale gegevensverwerking.
23

persoonsgegevens slechts gebruikt wordt ter uitvoering van de betreffende wet dan wel voor
doeleinden bij de wet bepaald. Op basis van de UAVG kan in andere wetten invulling worden
gegeven aan het gebruik van dergelijke nummers. Daarnaast maakt de UAVG het mogelijk bij
algemene maatregel van bestuur andere gevallen aan te wijzen waarin een persoonsnummer mag
worden gebruikt.
Voorts is de Wabb van toepassing, waarin algemene regels over het gebruik van het bsn zijn
opgenomen. Voor de overheid is het gebruik van een uniek persoonsnummer geregeld in de Wabb.
Overheidsorganen kunnen, kort gezegd, bij het verwerken van persoonsgegevens in het kader van
de uitvoering van hun taak (oftewel: hun taak van algemeen belang) gebruikmaken van het bsn.
Hiervoor is geen nadere regelgeving vereist. Wel dient het gebruik van het bsn beperkt te blijven
tot gevallen waarin dit noodzakelijk is. Dit gaat op voor de twee hiervoor genoemde
renseigneringsstromen. Zonder het bsn kan de Belastingdienst de renseigneringsstromen niet
effectief en correct verwerken omdat het bsn ervoor zorgt dat de betreffende gegevens en
inlichtingen aan de juiste belastingplichtige worden gerelateerd. Door middel van het bsn kunnen
de gerenseigneerde gegevens geautomatiseerd gekoppeld worden aan de juiste belastingplichtigen
en hoeft dit niet handmatig te gebeuren, wat tot een grote kans op fouten en tot meer
uitvoeringslasten zou leiden. Voor instellingen die geen beroep kunnen doen op de algemene
bevoegdheid in de Wabb - de private sector - dient het gebruik te zijn voorgeschreven in sectorale
wetgeving. In dit verband is van belang dat de aangewezen administratieplichtigen op grond van
de AWR zijn gehouden bij de renseignering (uit eigen beweging) het bsn te vermelden van een
betrokkene.
Gebruikers in de zin van de Wabb dienen voorts in het onderlinge gegevensverkeer in beginsel
uitsluitend het bsn als persoonsnummer te gebruiken. Uit de Wabb volgt ook dat indien de
gebruikers (in de zin van de Wabb) bij het verwerken van persoonsgegevens een bsn gebruiken,
zij zich ervan vergewissen dat het bsn betrekking heeft op de persoon wiens persoonsgegevens
worden verwerkt. Voor deze vergewisplicht verwerkt de Belastingdienst de andere
persoonsgegevens (de naam, het adres en de geboortedatum) die naast het bsn worden
gerenseigneerd. Administratieplichtigen die het bsn dienen te verwerken, zijn ook gehouden aan
de vergewisplicht te voldoen. Deze controle kan op uiteenlopende manieren worden vormgegeven,
zolang op zorgvuldige wijze kan worden vastgesteld dat het bsn en een betrokkene bij elkaar
horen. Het zullen steeds de omstandigheden van het geval zijn die bepalen of een meer strikte en
formele dan wel een meer informele invulling van de vergewisplicht aan de orde is.
Advies en consultatie
De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) is conform de AVG gevraagd te adviseren of de in dit besluit
opgenomen renseigneringsverplichtingen voldoen aan de geldende wet- en regelgeving met
betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens. Het voorstel geeft de AP geen aanleiding tot
het maken van opmerkingen.
Gevolgen voor bedrijfsleven en burger

Aan de wijzigingen die opgenomen zijn in dit besluit zijn geen of geringe additionele gevolgen voor
de administratieve lasten verbonden.
Artikelsgewijs
Artikel I, onderdeel A (artikel 22 van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001)
Zoals in het algemeen deel van deze nota is toegelicht, is in artikel 22 UBIB 2001 bepaald welke
gegevens en inlichtingen door de in dat artikel aangewezen administratieplichtigen uit eigen
beweging aan de inspecteur dienen te worden aangeleverd ten behoeve van de voor de
aanslagregeling benodigde contra-informatie en in het kader van de benodigde informatie voor de
VIA. De grondslag voor deze renseignering en het daarbij verstrekken van het bsn is artikel 10.8,
eerste lid, Wet IB 2001 in verbinding met artikel 53, tweede en derde lid, AWR.
Zoals reeds toegelicht, worden de persoonsgegevens die noodzakelijk zijn voor het proces van
identificatie en verificatie van de betreffende persoon en de koppeling van die persoon aan het
geleverde bsn opgenomen in artikel 22 UBIB 2001. In het in dat kader aan artikel 22 UBIB 2001
toe te voegen derde lid wordt aangegeven dat naast de gegevens die zijn opgenomen in het
tweede lid van genoemd artikel ook de naam, het adres en de geboortedatum van de
belastingplichtige tot de te renseigneren gegevens behoren. Indien er meer gerechtigden zijn tot
bijvoorbeeld hetzelfde spaarproduct dienen derhalve deze gegevens te worden verstrekt per
gerechtigde tot dat product.
Artikel II
De wijziging van artikel 2 van het Uitvoeringsbesluit internationale bijstandsverlening bij de heffing
van belastingen is technisch van aard en ziet op aanpassing van verwijzingen naar artikel 22 UBIB
2001 als gevolg van de vernummering van leden in dat artikel.
Artikel III
Zoals in het algemeen deel van deze nota is toegelicht, wordt in artikel III een eenmalige
verplichting tot het uit eigen beweging verstrekken van gegevens en inlichtingen opgenomen in
verband met de afrekenverplichting voor zogenoemde zuivere saldolijfrenten op 31 december
2020. De grondslag voor deze renseignering en het daarbij verstrekken van het bsn is artikel 10.8,
eerste lid, Wet IB 2001 in verbinding met artikel 53, tweede en derde lid, AWR. Het bedrag dat op
grond van de afrekenverplichting in aanmerking wordt genomen wordt op grond van hoofdstuk 2,
artikel I, onderdeel Q, tweede lid, Invoeringswet Wet IB 2001 in combinatie met hoofdstuk 2,
artikel I, onderdeel O, eerste lid, tweede volzin, van die wet aangemerkt als inkomen uit werk en
woning in de zin van de Wet IB 2001.
In artikel III, eerste lid, wordt opgenomen welke administratieplichtigen aan de eenmalige
gegevensverstrekking moeten voldoen. Dit zijn levensverzekeraars in de zin van de Wet op het
financieel toezicht die een recht op periodieke uitkeringen of verstrekkingen als bedoeld in
hoofdstuk 2, artikel I, onderdeel Q, tweede lid, Invoeringswet Wet IB 2001 verzekeren. Het gaat

derhalve om verzekeraars van zuivere saldolijfrenten waarvoor de afrekenverplichting op
31 december 2020 geldt.
In artikel III, tweede lid, worden de gegevens en inlichtingen opgenomen die moeten worden
aangeleverd. Dit betreft allereerst, zoals in het algemeen deel van deze nota reeds is toegelicht,
de persoonsgegevens die noodzakelijk zijn voor het proces van identificatie en verificatie van de
gerechtigde tot de uitkering of verstrekking en de koppeling van die persoon aan het geleverde
bsn. Dit betreft de naam, het adres en de geboortedatum van de gerechtigde tot de uitkering of
verstrekking. Daarnaast moet de administratieplichtige met betrekking tot het betreffende recht op
een periodieke uitkering of verstrekking de waarde in het economische verkeer van dat recht op
31 december 2020, het gezamenlijke bedrag van de tot en met 31 december 2020 betaalde
premies en het gezamenlijke bedrag van de tot en met 31 december 2020 genoten uitkeringen
aanleveren.
Voornoemde gegevens dienen ertoe het per 31 december 2020 in aanmerking te nemen bedrag
vast te stellen. Hiertoe wordt de waarde in het economische verkeer van het recht op 31 december
2020 verminderd met het totaalbedrag van de ter zake van de lijfrente betaalde premies die
destijds niet zijn afgetrokken en ook niet bij een eerdere uitkering in aanmerking konden worden
genomen. Daarom moet ook het gezamenlijke bedrag van de tot en met 31 december 2020 uit de
saldolijfrenten ontvangen uitkeringen worden aangeleverd. Overigens zullen deze gegevens,
omdat het een eenmalige renseigneringsstroom betreft, niet worden opgenomen in de VIA.
In artikel III, derde lid, wordt geregeld dat de administratieplichtige de gegevens en inlichtingen
moet verstrekken op de door de inspecteur voorgeschreven wijze. Dit betekent dat de gegevens
en inlichtingen moeten worden aangeleverd op dezelfde wijze als geldt voor andere
verzekeringsproducten. In een aanvulling op de bestaande handleiding voor gegevensverstrekking
inzake verzekeringsproducten zal worden beschreven hoe de eenmalige renseignering dient plaats
te vinden.
Daarnaast wordt in artikel III, derde lid, geregeld dat de gegevens en inlichtingen uiterlijk op
31 januari 2021 dienen te worden aangeleverd. Het betreft de aanlevering van gegevens en
inlichtingen die na afloop van het kalenderjaar waarop de gegevens en inlichtingen betrekking
hebben moeten worden aangeleverd. Overeenkomstig de uiterlijke termijnen voor de
gegevensverstrekking die in artikel 22, vierde lid, UBIB 2001 zijn opgenomen is de uiterste
aanleverdatum in dat geval 31 januari volgend op het kalenderjaar waarop de gegevens en
inlichtingen betrekking hebben.
Voor de volledigheid wordt opgemerkt dat als de zuivere saldolijfrente na toepassing van de
afrekenverplichting en de beëindiging van het overgangsrecht per 1 januari 2021, vanaf 2021 in
aanmerking moet worden genomen in box 3, hiervoor de reeds bestaande
renseigneringsverplichting geldt van artikel 22, tweede lid, onderdeel m, UBIB 2001.