Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

32 336

Dierproeven

Nr. 12

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN
MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 9 april 2013
Tijdens het Algemeen Overleg met uw Kamer op 14 maart jl., ter
voorbereiding op de Milieuraad van 21 maart, is toegezegd dat ik een
vraag van de Partij voor de Dieren schriftelijk zou beantwoorden. Tijdens
het AO werd gevraagd naar informatie over het effect van de REACHverordening1 op het gebruik van proefdieren en in het bijzonder of de
invoering van REACH tot een verlaging van het aantal testen heeft geleid.
Via deze brief wil ik aan deze toezegging tegemoet komen.
De belangrijkste informatiebron inzake het gebruik van proefdieren in
Nederland is het jaarlijkse verslag van de Nederlandse Voedsel en Waren
Autoriteit (NVWA). Op 18 december 2012 heeft u het meest recente
verslag van de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport ontvangen
(bijlage bij Kamerstuk 32 336, nr. 8). Dit verslag bevat gegevens die
verkregen zijn uit de registratie die in het kader van artikel 15, Wet op de
Dierproeven, wordt bijgehouden.
Uit de registratie valt niet op te maken of een test specifiek in het kader
van REACH is verricht. Zo wordt ook onderzoek, dat door partijen wordt
uitgevoerd om (mede) aan eisen van andere landen te voldoen (China, VS,
Japan), onder dit item gerapporteerd. Andersom kunnen Nederlandse
bedrijven ook elders testen laten uitvoeren in het kader van REACH, die
niet in de Nederlandse registratie opgenomen zijn.
Er is wel reden te verwachten dat door de invoering van REACH het aantal
proefdieren dat gebruikt wordt om de schadelijkheid van stoffen te
bepalen op termijn zal dalen. Met de invoering van REACH is onder meer
geregeld dat voor een stof een test slechts eenmaal mag worden
uitgevoerd, onafhankelijk van het aantal partijen dat de stof op de markt
brengt. Bovendien moeten testvoorstellen voor stoffen die in een hoog
1

kst-32336-12
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

EU-verordening 1907/2006 inzake de registratie, evaluatie, autorisatie en restrictie van
chemische stoffen. PbEU L 396, 30.12.2006, p. 1.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 32 336, nr. 12

1

volume op de markt komen vooraf worden ingediend bij en goedgekeurd
door het Europese Agentschap voor Chemische Stoffen (ECHA).
De invoering van REACH heeft geleid tot een verruiming van de mogelijkheden voor het gebruik van dierproefvrije alternatieven, zoals het gebruik
van gegevens van analoge stoffen of modelmatig verkregen gegevens.
Waar mogelijk hebben proefdiervrije alternatieven de voorkeur, tests met
proefdieren zijn alleen toegestaan indien er geen adequaat alternatief
beschikbaar is.
Het ontwikkelen van proefdiervrije alternatieven – en alternatieve
methoden waarvoor een lager aantal dieren benodigd is – vindt vooral
plaats in het kader van het werkprogramma van de OESO. Om voor
REACH bruikbaar te zijn dienen nieuwe methoden opgenomen te worden
in de Testmethodenverordening2. Daarnaast is in enkele gevallen een
aanpassing van de bijlagen van REACH noodzakelijk. Nederland draagt
zeer actief bij aan de ontwikkeling en acceptatie van OESO-testrichtlijnen
en de opname daarvan in de Testmethodenverordening. Dit proces gaat
echter soms langzaam.
Een voorbeeld: voor het bepalen van het effect van een stof op de
reproductie bestaat inmiddels een methode die met circa de helft van het
aantal proefdieren toe kan, in vergelijking met de huidige voorgeschreven
test. Deze methode, waar Nederland in OESO-verband een belangrijke rol
heeft gespeeld in de ontwikkeling en acceptatie, is aantoonbaar beter dan
de huidige methode3, mits juist uitgevoerd.
Ondanks herhaald aandringen van Nederland en enkele andere lidstaten
heeft de Europese Commissie nog steeds geen voorstel gedaan tot het
wijzigen van de Testmethodenverordening en de bijlagen van REACH op
dit punt. Daarom stemt Nederland al enige tijd tegen besluiten van ECHA
over testvoorstellen waarin de huidige, meer proefdieren vereisende
methode wordt voorgeschreven.
Waar er adequate alternatieven beschikbaar zijn, zal Nederland deze lijn
ook in de toekomst hanteren.
De staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
W.J. Mansveld

2

EU-verordening 440/2008, houdende vaststelling van testmethoden uit hoofde van Verordening
1907/2006. PbEU L 142, 31.5.2008, p. 1.
3
Zie o.a. het briefadvies Test Chemische Stoffen, nr. 2012/34 van de Gezondheidsraad.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 32 336, nr. 12

2