Besluit van

tot wijziging van het Besluit geluid milieubeheer en het Besluit geluidhinder in
verband met aanpassingen aan het doelmatigheidscriterium en enkele kleine
wijzigingen
Op de voordracht van de Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu van XXX, nr.
XX, Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Gelet op de artikelen 11.22, derde lid, 11.29, vierde lid, 11.38, vijfde lid, 11.39, tweede
lid, 11.42, eerste lid, en 11.64, zesde lid, van de Wet milieubeheer, de artikelen 104,
107, 114a, tweede lid, en 174 van de Wet geluidhinder en artikel XI, eerste lid, aanhef
en onderdeel e, van de Invoeringswet geluidproductieplafonds;
De Afdeling advisering van de Raad van State gehoord (advies van XXX, nr. XXX);
Gezien het nader rapport van de Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu van XXX,
nr. XXX, Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Hebben goedgevonden en verstaan:
Artikel I
Het Besluit geluid milieubeheer wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid komt onderdeel b van de omschrijving van het begrip “situatie
zonder maatregelen” te luiden:
b. geen geluidbeperkende maatregelen aanwezig zijn;.
2. In het derde lid wordt “artikel 1b, vijfde lid, van de Wet geluidhinder” vervangen
door: artikel 1b, vierde lid, van de Wet geluidhinder.
3. Onder vernummering van het derde en vierde lid tot vierde en vijfde lid wordt een lid
ingevoegd, luidende:

3. Indien de financiële doelmatigheid van een geluidbeperkende maatregel wordt
bepaald in het kader van artikel 11.47 van de wet, bestaat een cluster, in afwijking van
het eerste lid, uit een of meer bijeengelegen geluidsgevoelige objecten als bedoeld in
artikel 11.47, tweede lid, van de wet die een relevante verlaging van de geluidsbelasting
vanwege een weg of spoorweg zouden kunnen ondervinden van een aaneengesloten
geluidbeperkende maatregel.
B
In artikel 29, tweede lid, vervalt “en het een geluidproductieplafond als bedoeld in artikel
11.45, eerste lid, van de wet betreft”.
C
Aan artikel 31 wordt een lid toegevoegd, luidende:
6. In afwijking van het eerste lid is bij de toepassing van artikel 11.42 van de wet een
geluidbeperkende maatregel of een deel daarvan niet financieel doelmatig indien de
maatregel of het deel daarvan uitsluitend wordt afgewogen in het kader van artikel
11.42, tweede lid, van de wet en het aantal maatregelpunten, behorende bij de
maatregel of het deel daarvan, hoger is dan het aantal reductiepunten, behorende bij de
saneringsobjecten waarvoor de maatregel of het deel daarvan wordt afgewogen.
D
Artikel 32 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt “tweede en derde lid” vervangen door: tweede lid.
2. Het derde lid vervalt.
E
In artikel 34, eerste lid, wordt “geluidsgevoelige objecten” vervangen door: woningen.
F
Na artikel 34 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 34a
Ten behoeve van de toepassing van artikel 32, artikel 34, eerste lid, en tabel 1 van
bijlage 1 wordt gelijkgesteld aan een woning:
a. elke vijftien strekkende meter geluidsbelaste gevel van een geluidsgevoelig object,
niet zijnde een woning, per bouwlaag;
b. een standplaats als bedoeld in artikel 1, onderdeel j, van de Wet op de huurtoeslag;
c. een ligplaats in het water, bestemd om door een woonschip te worden ingenomen.

2

G
Na artikel 36 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 36a
Bij de wijziging van een geluidproductieplafond wordt het tweede tot en met het vijfde
lid van artikel 11.42 van de wet buiten toepassing gelaten indien:
a. als gevolg van de wijziging van het geluidproductieplafond geen saneringsobjecten
ontstaan;
b. als gevolg van de wijziging van het geluidproductieplafond de geluidsbelasting op de
saneringsobjecten bij volledige benutting van het geluidproductieplafond niet
toeneemt, en
c. een gecombineerde realisatie van in aanmerking komende geluidbeperkende
maatregelen, gericht op het voldoen aan de waarde, bedoeld in artikel 11.30, tweede
lid, respectievelijk artikel 11.42, tweede lid, van de wet, geen aanmerkelijke
voordelen biedt.
H
Artikel 37 wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef wordt “artikel 2, aanhef” vervangen door: artikel 2, eerste lid, aanhef.
2. In onderdeel a, wordt “6.9, tweede en derde lid” vervangen door: 6.9, tweede, derde
en vierde lid.
I
Na artikel 37 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 37a
1. Geluidsgevoelige objecten als bedoeld in artikel 2, eerste lid, aanhef en onderdelen a
tot en met g, komen niet voor het aanbrengen van geluidwerende maatregelen in
aanmerking indien de verwachting bestaat dat zij binnen vijf jaar na het onherroepelijk
worden van een besluit tot vaststelling of wijziging van een geluidproductieplafond
waarin toepassing is gegeven aan artikel 11.30, vierde of vijfde lid, van de wet of een
besluit tot vaststelling van een saneringsplan als bedoeld in artikel 11.60 van de wet,
zullen worden onteigend of dat de bewoning of het gebruik als geluidsgevoelig object om
andere redenen binnen die termijn zal worden gestaakt.
2. Indien een geluidsgevoelig object op grond van het eerste lid niet in aanmerking komt
voor het aanbrengen van geluidwerende maatregelen, wordt de eigenaar van het object
hiervan schriftelijk op de hoogte gesteld.

3

J
In Bijlage 5 vervalt in de tabel ‘Saneringsprojecten vanwege rijkswegen’:
Vught

N65

Scherm A, ZO van N65 ter plaatse van Kunstwerk Taalstraat
Scherm C, NW van N65, Taalstraat – tunnelbak
Scherm D, ZO van N65, kruising Helvoirtseweg/J.F.
Kennedylaan-tunnelbak
Scherm E, NW van N65, kruising Helvoirtseweg/J.F.
Kennedylaan-tunnelbak

Artikel II
Het Besluit geluidhinder wordt als volgt gewijzigd:
A
In de artikelen 2.4 en 2.5 wordt “artikel 1.1, onderdeel e” vervangen door: artikel 1.1,
eerste lid, onderdeel d.
B
Artikel 3.3 wordt als volgt gewijzigd:
1. Onder vernummering van het vierde lid tot vijfde lid wordt een lid ingevoegd,
luidende:
4. Het eerste tot en met derde lid zijn niet van toepassing op andere geluidsgevoelige
gebouwen ten aanzien waarvan met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a,
onder 2⁰ of 3⁰, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht een
omgevingsvergunning is verleend waarbij voor de duur van ten hoogste tien jaar is
afgeweken van het bestemmingsplan.
2. In het vijfde lid (nieuw) wordt “eerste tot en met derde lid” vervangen door: eerste
tot en met vierde lid.
C
Artikel 3.10, eerste en tweede lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. Na “vanwege die weg,” wordt ingevoegd: bij gesloten ramen,.
2. De zinsnede “artikel 1.1, onderdeel e” wordt vervangen door: artikel 1.1, eerste lid,
onderdeel d.
D
Aan artikel 4.13 wordt een lid toegevoegd, luidende:
4. Het eerste lid is niet van toepassing op woningen ten aanzien waarvan met toepassing
van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 2⁰ of 3⁰, van de Wet algemene bepalingen

4

omgevingsrecht een omgevingsvergunning is verleend waarbij voor de duur van ten
hoogste tien jaar is afgeweken van het bestemmingsplan.
E
Aan artikel 4.18 wordt een lid toegevoegd, luidende:
4. Het eerste lid is niet van toepassing op woningen en andere geluidsgevoelige
gebouwen ten aanzien waarvan met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a,
onder 2⁰ of 3⁰, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht een
omgevingsvergunning is verleend waarbij voor de duur van ten hoogste tien jaar is
afgeweken van het bestemmingsplan.
F
In de artikelen 4.24, vierde lid, en 4.25, eerste en tweede lid, wordt “artikel 1.1,
onderdeel e” vervangen door: artikel 1.1, eerste lid, onderdeel d.
G
In artikel 6.3 wordt “op de hoogste gesteld” vervangen door: op de hoogte gesteld.
H
In artikel 6.4 vervalt “en bewoners”.
I
Artikel 6.6, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. In de onderdelen b en c wordt “de technische voorschriften van hoofdstuk 3 van het
Bouwbesluit 2012” vervangen door: de technische bouwvoorschriften die bij of krachtens
het Bouwbesluit 2012 inzake bestaande bouw worden gesteld.
2. Onder vervanging van de punt aan het slot van onderdeel d door een puntkomma
wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
e. voorzieningen met betrekking tot het in overeenstemming brengen van de woning of
het andere geluidsgevoelige gebouw met de mate van geluidwering die is behaald
vanwege van rijkswege aangebrachte geluidwerende voorzieningen waarvan is gebleken
dat deze zijn verwijderd of waarvan anderszins de werking ervan teniet is gedaan.
J
In artikel 6.7, eerste lid, wordt na “bedoeld in artikel 6.6,” ingevoegd: tweede lid,.
K
Artikel 6.9 wordt als volgt gewijzigd:
1. De aanhef van het eerste lid komt te luiden:

5

1. Aan de eigenaren, bedoeld in artikel 6.8, eerste lid, wordt verzocht binnen twee
weken na het onherroepelijk worden van het aanbod en, indien van toepassing, de
overeenkomst, door middel van ondertekening schriftelijk te verklaren dat:.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
4. Indien de eigenaar of de bewoner van de woning of het andere geluidsgevoelige
gebouw zijn medewerking aan het akoestisch en bouwtechnisch onderzoek of het treffen
van maatregelen onthoudt, wordt de eigenaar meegedeeld dat geen geluidwerende
voorzieningen worden aangebracht.
Artikel III
Het Besluit geluid milieubeheer en het Besluit geluidhinder, zoals deze golden voor de
inwerkingtreding van dit besluit, blijven van toepassing op de onderstaande besluiten,
totdat deze onherroepelijk zijn geworden:
a. een tracébesluit als bedoeld in artikel 10, tweede of derde lid, van de Tracéwet
waarvan het ontwerp ter inzage is gelegd vóór het tijdstip van inwerkingtreding van
dit besluit;
b. een besluit tot vaststelling of tot wijziging van een geluidproductieplafond als bedoeld
in artikel 11.27 respectievelijk 11.28 van de Wet milieubeheer waarvan het ontwerp
ter inzage is gelegd vóór het tijdstip van inwerkingtreding van dit besluit;
c. een besluit tot het treffen van geluidbeperkende maatregelen als bedoeld in artikel
11.47, tweede lid, van de Wet milieubeheer, dat bekend is gemaakt vóór het tijdstip
van inwerkingtreding van dit besluit;
d. een overschrijdingsbesluit als bedoeld in artikel 11.49 van de Wet milieubeheer
waarvan het ontwerp ter inzage is gelegd vóór het tijdstip van inwerkingtreding van
dit besluit;
e. een besluit tot vaststelling van een saneringsplan als bedoeld in artikel 11.56 van de
Wet milieubeheer waarvan het ontwerp ter inzage is gelegd vóór het tijdstip van
inwerkingtreding van dit besluit.
Artikel IV
Onze Minister kan besluiten dat het Besluit geluid milieubeheer, met uitzondering van
Bijlage 5 bij dat besluit, en het Besluit geluidhinder, zoals deze luidden onmiddellijk
voorafgaande aan inwerkingtreding van dit besluit, worden toegepast op de vaststelling
van een besluit op grond van hoofdstuk 11 van de Wet milieubeheer, de Wet
geluidhinder of de Tracéwet ten behoeve van de projecten, genoemd in de bijlage bij dit
besluit, en de eventueel daarmee samenhangende overschrijdingsbesluiten en besluiten
tot vaststelling van een saneringsplan, totdat deze besluiten onherroepelijk zijn
geworden.

6

Artikel V
Dit besluit treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.
Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting in het
Staatsblad zal worden geplaatst.

DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN MILIEU,

7

BIJLAGE, BEHORENDE BIJ ARTIKEL IV

LIJST VAN PROJECTEN

1
2
3
4
5
6
7
8

Type besluit
Tracébesluit
Tracébesluit
Tracébesluit
Bestemmingsplan
Provinciaal
Inpassingsplan
Tracébesluit
Bestemmingsplan
Tracébesluit

Project
A2 ‘t Vonderen – Kerensheide
A15 Papendrecht – Sliedrecht
A28/A1 Knooppunt Hoevelaken
A67 nieuwe aansluiting Veldhoven-West
Gebiedsontwikkeling Oostelijke Langstraat
N35 Wierden – Nijverdal
N65 Vught – Haaren
Meteren-Boxtel

8

Nota van toelichting
Algemeen
1. Inleiding
Het onderhavige besluit bevat wijzigingen van het Besluit geluid milieubeheer en het
Besluit geluidhinder. De wijzigingen – die veelal technisch van aard zijn – beogen
knelpunten die in de uitvoeringspraktijk aan het licht zijn gekomen, weg te nemen.
Verder worden enkele onvolkomenheden in de besluiten gerepareerd.
Na inwerkingtreding van hoofdstuk 11 van de Wet milieubeheer op 1 juli 2012 – waarbij
het systeem van geluidproductieplafonds werd ingevoerd – hebben de beheerders van
rijkswegen en hoofdspoorwegen (Rijkswaterstaat en ProRail) geconstateerd dat de
regelgeving op sommige punten onduidelijk is, moeilijk uitvoerbaar is of niet
overeenstemt met de werking zoals die werd beoogd. Dit leidt tot uitvoeringsproblemen
en hogere uitvoerings- en bestuurslasten. Het doel van dit wijzigingsbesluit is om de
uitvoerbaarheid van het Besluit geluid milieubeheer en het Besluit geluidhinder voor de
beheerders van rijks- en spoorwegen te verbeteren, waardoor de bestuurslasten
verminderen. De wijzigingen van het Besluit geluidhinder verbeteren eveneens de
uitvoerbaarheid voor de beheerders van niet-rijkswegen. De bescherming van
omwonenden tegen een te hoge geluidsbelasting blijft op het in de Wet milieubeheer en
de Wet geluidhinder beoogde niveau. De wijzigingen zijn met de beheerders afgestemd.
De wijzigingen in dit besluit vloeien ten dele voort uit de gewijzigde Wet milieubeheer en
Wet geluidhinder, zoals deze luiden na de inwerkingtreding van de wet van 10 februari
2017 tot wijziging van de Tracéwet, de Wet milieubeheer en de Wet geluidhinder in
verband met de verruiming van de mogelijkheid om fouten in het geluidregister te
herstellen en enkele technische verduidelijkingen (hierna: wet van 10 februari 2017).1
De wijzigingen betreffen voor het Besluit geluid milieubeheer:
• een aanvullende afwijking van het begrip ‘cluster’ ten behoeve van de toepassing van
het financiële doelmatigheidscriterium bij herstel van fouten in
geluidproductieplafonds;
• het benoemen van gevallen waarvoor de verplichting tot gekoppelde sanering niet
geldt, waarmee invulling wordt gegeven aan de met de wet van 10 februari 2017
ingevoegde nieuwe wettelijke grondslag in artikel 11.42, eerste lid, van de Wet
milieubeheer;
• een aanpassing die ervoor zorgt dat het uitvoeren van een gekoppelde sanering niet
leidt tot onbedoeld omvangrijke saneringsmaatregelen;
• de toevoeging dat de beheerder in het nalevingsverslag niet alleen bij
geluidproductieplafonds die zijn vastgesteld op grond van artikel 11.45, eerste lid,
van de Wet milieubeheer, maar voor alle geldende geluidproductieplafonds een
prognose moet maken van het jaar waarin het geluidproductieplafond volledig zal zijn
benut voor gevallen waarin de berekende geluidproductie 0,5 dB of minder onder het
geldende geluidproductieplafond ligt;

1

Stb. 2017, 57.

9

•

•

•

het benoemen van gevallen waarvoor de verplichting tot het aanbrengen van
geluidwerende voorzieningen vervalt wegens het op korte termijn staken van het
gebruik als geluidsgevoelig object;
herstel van een omissie bij de berekening van de mate van geluidreductie bij
geluidsgevoelige objecten die voor meer dan één woning meetellen bij de berekening
van de reductiepunten;
enkele andere kleine verduidelijkingen en verbeteringen.

De wijzigingen betreffen voor het Besluit geluidhinder:
• het vervangen van de verplichting om expliciet goedkeuring te vragen aan de
bewoner voor het treffen van geluidwerende maatregelen aan de woning en het
uitvoeren van het daarvoor benodigde onderzoek aan de woning, door de
mogelijkheid voor de bewoner om zijn medewerking hieraan te onthouden;
• het aanpassen van de termijn voor instemming door de eigenaar met het aanbod
voor geluidwerende voorzieningen aan een woning, zodat deze termijn niet
conflicteert met de mogelijkheid om bezwaar en beroep in te stellen tegen het
aanbod;
• het gelijktrekken van de binnenwaardebepaling voor andere geluidsgevoelige
gebouwen met die voor woningen in de Wet geluidhinder;
• herstel van een verouderde verwijzing naar het Bouwbesluit in verband met eisen
aan geluidgevoelige ruimten die voor gevelisolatie in aanmerking komen;
• het benoemen van de situatie dat eerder van rijkswege aangebrachte geluidwerende
maatregelen moeten worden hersteld;
• het mogelijk maken dat in een aantal gevallen geen maatregelen hoeven worden
onderzocht of te worden getroffen voor of aan woningen, andere geluidsgevoelige
gebouwen en geluidsgevoelige terreinen waarbij tijdelijk is afgeweken van het
bestemmingsplan.
2. Wijzigingen in het Besluit geluid milieubeheer
2.1 Een aanvullende afwijking van het begrip ‘cluster’
Artikel 11.47 van de Wet milieubeheer bevat een procedure voor het herstellen van
fouten in geluidproductieplafonds die tot stand zijn gekomen met toepassing van artikel
11.45, eerste lid, van de Wet milieubeheer. De wet van 10 februari 2017 breidt de
reikwijdte van deze procedure uit tot alle geluidproductieplafonds die van rechtswege tot
stand zijn gekomen. Bij deze procedure blijft toetsing aan de normering van hoofdstuk
11 van de Wet milieubeheer en akoestisch onderzoek naar mogelijke geluidbeperkende
of geluidwerende maatregelen achterwege, tenzij de Minister op grond van artikel 11.47,
tweede lid, van de Wet milieubeheer besluit dat de beheerder wel geluidbeperkende of
geluidwerende maatregelen treft voor geluidsgevoelige objecten die zijn geprojecteerd
op basis van de (foutieve) geluidproductieplafonds waardoor deze een hogere
geluidsbelasting bij volledig benut geluidproductieplafond ondervinden dan waarmee in
besluitvorming over die geluidsgevoelige objecten rekening is gehouden. In een dergelijk
geval is de gemeente immers uitgegaan van onjuiste gegevens.
Wanneer voor een dergelijke situatie een onderzoek naar (de doelmatigheid van)
geluidbeperkende maatregelen wordt uitgevoerd, zal dat zich dus moeten richten op
dezelfde, duidelijk afgebakende groep geluidsgevoelige objecten. Dit wordt bereikt door
aan het Besluit geluid milieubeheer een aanvullende afwijking van het begrip ‘cluster’

10

toe te voegen, vergelijkbaar met de afwijking van het begrip ‘cluster’ die is opgenomen
in artikel 1, tweede lid, van het Besluit geluid milieubeheer voor een
saneringsonderzoek.
Als gevolg van deze aanpassing worden geluidsgevoelige objecten die al aanwezig waren
voordat op 1 juli 2012 de geluidproductieplafonds van rechtswege in werking traden of
voordat nadien een besluit tot vaststelling of wijziging van geluidproductieplafonds is
genomen, niet in het cluster opgenomen. Herstel van de onjuistheden in het
geluidregister leidt voor die objecten immers niet tot de situatie dat de
geluidsbelastingen bij volledig benutting van het geluidproductieplafond zou kunnen
toenemen boven de waarde waarmee bij de vaststelling of wijziging van het
geluidproductieplafond rekening is gehouden.
Doordat alleen de geluidsgevoelige objecten in de maatregelafweging worden betrokken
die zijn geprojecteerd op basis van de onjuiste gegevens in het geluidregister wordt
verzekerd dat de uitkomsten van zo’n doelmatigheidsafweging niet afhankelijk zijn van
de eventuele aanwezigheid van andere geluidsgevoelige objecten dan waarvoor de
maatregelafweging moet worden verricht. Tevens sluit het maatregelonderzoek daardoor
beter aan op de reikwijdte van het onderzoek dat de gemeente heeft verricht voor de
projectie van de betreffende geluidsgevoelige objecten.
2.2 Buiten toepassing laten van gekoppelde sanering
Artikel 11.42 van de Wet milieubeheer bevat de verplichting om bij de wijziging van een
geluidproductieplafond ook de verplichting om een sanering uit te voeren, te betrekken.
Dit staat bekend als gekoppelde sanering. Aan het eerste lid van dit artikel is met de wet
van 10 februari 2017 een grondslag toegevoegd die het mogelijk maakt om bepaalde
gevallen hiervan uit te zonderen. In het nieuwe artikel 36a van het Besluit geluid
milieubeheer wordt invulling gegeven aan deze grondslag. Deze invulling heeft vorm
gekregen vanuit de tweeledige doelstelling van de gekoppelde sanering zoals deze is
verwoord in de memorie van toelichting bij de wet van 10 februari 20172:
1. wanneer zich de mogelijkheid voordoet om aanmerkelijke voordelen in kosten te
behalen of om verkeershinder te beperken (‘werk met werk maken’), moet deze
worden benut,
2. wanneer een infrastructureel project wordt uitgevoerd dat tot hogere
geluidsbelastingen in de omgeving zou leiden, moet worden voorkomen dat de
saneringsopgave ter plaatse daardoor zou toenemen.
Bij de totstandkoming van hoofdstuk 11 van de Wet milieubeheer was niet voorzien dat
er situaties kunnen bestaan waarin gekoppeld saneren geen meerwaarde heeft in
termen van ‘werk met werk maken’ of het voorkomen van uitbreiding van de
saneringsopgave. De verplichting om ook in dergelijke gevallen gekoppeld te saneren
heeft tot extra onderzoekslasten voor de desbetreffende infrastructurele projecten
geleid, zonder dat daarmee de hierboven genoemde doelstelling van de gekoppelde
sanering werd gediend.
Het nieuwe artikel 36a van het Besluit geluid milieubeheer kent drie voorwaarden
waaraan moet worden voldaan om het tweede tot en met het vijfde lid van artikel 11.42
van de Wet milieubeheer buiten toepassing te laten bij de wijziging van een
2

Kamerstukken II 34 525, 2016-2017, nr. 3, p. 15.

11

geluidproductieplafond. Als aan al deze drie voorwaarden wordt voldaan, heeft het
gekoppeld saneren geen toegevoegde waarde en dient de Minister bij de wijziging van
het geluidproductieplafond de genoemde artikelleden buiten toepassing te laten.
Twee van deze voorwaarden hebben betrekking op de doelstelling, hierboven genoemd
onder 2. De derde voorwaarde – een gecombineerde realisatie van in aanmerking
komende geluidbeperkende maatregelen biedt geen aanmerkelijke voordelen – heeft
betrekking op de doelstelling, hierboven genoemd onder 1 en behoeft verdere uitleg.
Bij de hier bedoelde voordelen gaat het enerzijds om voordelen in kosten en anderzijds
om het voorkomen van verkeershinder bij het realiseren van dergelijke maatregelen. Er
zijn echter ook voordelen in bijvoorbeeld de volgende situaties:
a. als er geen, of slechts één of enkele saneringsobjecten aanwezig zijn, kan het zijn dat
extra geluidbeperkende maatregelen om voor de saneringsobjecten te voldoen aan de
saneringsstreefwaarden van artikel 11.59, eerste of tweede lid, van de Wet milieubeheer
niet in aanmerking kunnen worden genomen, bijvoorbeeld omdat ze financieel niet
doelmatig zijn. Er is dan weliswaar geen sprake van een mogelijkheid om ‘werk met
werk te maken’, maar door de sanering toch gekoppeld mee te nemen kan een extra
procedure (tot vaststelling van een saneringsplan) worden voorkomen. Dat is zowel voor
de omgeving als voor de beheerder een voordeel.
b. een andere mogelijkheid is dat de sanering toch al gepland stond om gelijktijdig met
de wijziging van de (spoor)weg uitgevoerd te worden.
De voordelen van een gecombineerde realisatie hebben dus ook betrekking op de
gelijktijdige procedurele afhandeling van de sanering en de gelijktijdige realisatie van
eventuele geluidbeperkende maatregelen, en kostenvoordelen of beperking van
verkeershinder zijn hierbij niet noodzakelijk.
2.3 Betere afbakening maatregelniveau bij gekoppelde sanering
In de praktijk is een onverwacht neveneffect van gekoppelde sanering (artikel 11.42 van
de Wet milieubeheer) aan het licht gekomen. Bij een gekoppelde sanering blijken in
sommige gevallen veel meer geluidbeperkende maatregelen financieel doelmatig te zijn
dan in een zelfde situatie voor een autonome sanering. Het verschil tussen beide
situaties wordt hieronder uitgelegd.
Een gekoppelde sanering is een sanering die uitgevoerd wordt op een locatie waar
gelijktijdig een wijziging van de infrastructuur plaatsvindt waarvoor een wijziging van de
geluidproductieplafonds nodig is. In die situatie worden geluidbeperkende maatregelen
afgewogen. Daarvoor worden reductiepunten toegekend aan alle geluidsgevoelige
objecten achter de referentiepunten waar de geluidproductieplafonds wijzigen. Deze
reductiepunten kunnen vervolgens worden ingezet om geluidbeperkende maatregelen te
treffen om de toename van de geluidbelasting op geluidsgevoelige objecten ongedaan te
maken of zo veel mogelijk te beperken (artikel 11.30, tweede en vierde lid, van de Wet
milieubeheer). Dit is een toepassing van het stand-still beginsel. Bij de afweging van
maatregelen geldt voor de saneringsobjecten in het cluster echter niet het stand-still
beginsel, maar geldt de doelstelling om de streefwaarde voor sanering te behalen. Het is
mogelijk dat niet alle reductiepunten van het cluster nodig zijn om de doelstelling van
stand-still te behalen.

12

Een autonome sanering is een sanering die plaatsvindt op een locatie waar geen
wijziging van infrastructuur plaatsvindt waarvoor een wijziging van de
geluidproductieplafonds nodig is. Voor de afweging van saneringsmaatregelen worden
reductiepunten alleen toegekend aan de saneringsobjecten en niet aan andere
geluidsgevoelige objecten die daar aanwezig zijn. Het tweede lid van artikel 1 van het
Besluit geluid milieubeheer bepaalt namelijk dat een cluster voor het afwegen van
saneringsmaatregelen uitsluitend uit saneringsobjecten bestaat. De doelstelling voor een
sanering is een verlaging van de geluidsbelasting op saneringsobjecten tot de
streefwaarde (artikel 11.59, eerste of tweede lid, van de Wet milieubeheer). In de
praktijk gaat het hierbij om reducties van 6 tot meer dan 10 dB. Bij een sanering zijn
daardoor vaak meer maatregelen nodig om de doelstelling te bereiken dan bij een
wijziging van infrastructuur waarbij de te behalen geluidreducties veelal in de
ordegrootte van 1 tot 3 dB liggen.
Bij een gekoppelde sanering kan de situatie ontstaan dat de onbenutte reductiepunten
van de niet-saneringsobjecten na het afwegen van stand-still maatregelen beschikbaar
komen voor verdergaande maatregelen voor het halen van de streefwaarde op de
saneringsobjecten. Hierdoor kunnen in het geval van een gekoppelde sanering
ingrijpendere geluidbeperkende maatregelen als financieel doelmatig worden
aangemerkt dan bij een autonome sanering van dezelfde locatie het geval zou zijn
geweest. Dit is een niet beoogd effect van de regelgeving dat nu wordt hersteld.
Om dit effect weg te nemen, wordt aangesloten bij de clusterdefinitie voor een sanering
(artikel 1, tweede lid, van het Besluit geluid milieubeheer). Die voorziet erin dat bij een
autonome sanering reductiepunten alleen aan saneringsobjecten worden toegekend en
niet aan andere geluidsgevoelige objecten in de nabijheid die eventueel profijt van de
saneringsmaatregelen kunnen hebben. Hierdoor zijn er minder maatregelen financieel
doelmatig dan wanneer aan alle geluidsgevoelige objecten reductiepunten zouden
worden toegekend. De oplossing om voornoemd effect weg te nemen bestaat eruit dat
ook bij een gekoppelde sanering de maatregelen die uitsluitend nodig zijn om aan de
streefwaarde voor sanering te voldoen, moeten worden ‘betaald’ uit de reductiepunten
voor de saneringsobjecten. De overblijvende reductiepunten van de andere
geluidsgevoelige objecten tellen daarvoor dus niet meer mee. Dit wordt bereikt door aan
artikel 31 van het Besluit geluid milieubeheer een nieuw lid toe te voegen dat bepaalt
dat een (deel van een) geluidbeperkende maatregel niet financieel doelmatig is als dit
deel of deze maatregel uitsluitend is gericht op het bereiken van de streefwaarde voor
saneringsobjecten, maar meer maatregelpunten kost dan de betreffende
saneringsobjecten aan reductiepunten opleveren.
Het benodigde akoestisch onderzoek voor een gekoppelde sanering wordt hierdoor iets
uitgebreider. Er zal één extra maatregelvariant beoordeeld moeten worden, namelijk de
variant met het deel van de maatregel dat alleen nodig is voor de sanering, om te
zorgen dat voor dit deel alleen de reductiepunten van de saneringsobjecten worden
ingezet. De werkwijze van het akoestisch onderzoek wordt dan als volgt:
1. vaststellen van de mate van overschrijding van de toetswaarden voor de
geluidsbelastingen op geluidsgevoelige objecten (als voorheen);

13

2. afwegen van de (financiële) doelmatigheid van maatregelen en toetsing van eventuele
overwegende bezwaren overeenkomstig artikel 11.29 van de Wet milieubeheer, dit leidt
tot de maatregelen die normaal gesproken geadviseerd zouden worden (als voorheen);
3. bepalen welk deel van de maatregel nodig is om op de saneringsobjecten de
saneringsstreefwaarde te halen of te benaderen (nieuw);
4. bepalen of het aantal reductiepunten ten behoeve van de saneringsobjecten groter is
dan of gelijk is aan het aantal maatregelpunten voor dat deel van de maatregel (nieuw);
5. zo niet, zodanig aanpassen van dat deel van de maatregel dat dit deel wel uit de
reductiepunten ten behoeve van de saneringsobjecten kan worden bekostigd (nieuw).
Met deze werkwijze wordt het verschil in de omvang van de maatregelen tussen een
autonome sanering en een gekoppelde sanering voor dezelfde locatie vrijwel opgeheven
en worden disproportionele en onbedoelde investeringen in geluidmaatregelen
voorkomen. Verder wordt hiermee beter voldaan aan het uitgangspunt van de Wet
milieubeheer dat geluidmaatregelen financieel doelmatig moeten zijn.
2.4 Signaleringswaarde geluidproductieplafonds in het nalevingsverslag
Het tweede lid van artikel 29 van het Besluit geluid milieubeheer wordt aangepast zodat
de beheerder voortaan verplicht is om van alle geluidproductieplafonds, waarbij uit het
nalevingsverslag blijkt dat de geluidproductie minder dan 0,5 dB onder het
geluidproductieplafond ligt, een prognose te geven van het jaar waarin het
geluidproductieplafond volledig zal zijn benut. Als uit deze prognose blijkt dat dit binnen
5 jaar het geval is, is de beheerder op grond van het derde lid tevens verplicht om aan
te geven welke maatregelen de beheerder zal nemen om te voorkomen dat het
geluidproductieplafond wordt overschreden.
Deze verplichting bestond al voor geluidproductieplafonds die met de inwerkingtreding
van hoofdstuk 11 van de Wet milieubeheer van rechtswege (op grond van 11.45, eerste
lid) tot stand zijn gekomen. In de praktijk blijkt het echter nuttig om deze prognose voor
alle geluidproductieplafonds af te geven. Zo is de beheerder tijdig op de hoogte van
toekomstige overschrijdingen en kunnen tijdig maatregelen worden getroffen om de
overschrijding te voorkomen. Het is wenselijk dat de uitgevoerde toets in het
nalevingverslag wordt opgenomen zodat kenbaar wordt welke maatregelen (zullen)
worden getroffen om overschrijdingen van geluidproductieplafonds te voorkomen.
In de afgelopen jaren hebben de beheerders reeds op eigen initiatief deze toets
uitgevoerd voor alle geluidproductieplafonds waar de geluidproductie minder dan 0,5 dB
onder het productieplafond lag. Met de aanpassing van artikel 29 van het Besluit geluid
milieubeheer wordt de regelgeving aangepast aan deze praktijk.
2.5 Omrekening van andere geluidsgevoelige objecten naar woningen ten
behoeve van de berekening van de geluidreductie
Het financiële doelmatigheidscriterium (artikel 11.29 van de Wet milieubeheer) werkt
met reductiepunten en maatregelpunten. Het budget wordt uitgedrukt in reductiepunten
en de benodigde investeringen voor een maatregel in maatregelpunten. Een maatregel
is in principe financieel doelmatig wanneer het aantal maatregelpunten niet hoger is dan
het aantal reductiepunten. Artikel 32, eerste lid, van het Besluit geluid milieubeheer
regelt dat het aantal reductiepunten wordt bepaald door het optellen van de

14

reductiepunten per woning. In het derde lid van artikel 32 is bepaald dat ten behoeve
van de berekening van het aantal reductiepunten andere geluidsgevoelige objecten dan
woningen worden omgerekend naar woningen. Artikel 34, eerste lid, van het Besluit
geluid milieubeheer, dat een omschrijving geeft van het begrip ‘geluidreductie’, sluit hier
– door aan te knopen bij geluidsgevoelige objecten in plaats van woningen – echter niet
bij aan. Dit is een omissie die met dit wijzigingsbesluit wordt gerepareerd door
aanpassing van de artikelen 32 en 34 en invoeging van een nieuw artikel 34a. Hiermee
wordt de berekening van de geluidreductie in het kader van de financiële
doelmatigheidsafweging van maatregelen voor een rijksweg of hoofdspoorweg tevens in
lijn gebracht met de berekeningswijze van de geluidreductie in het kader van de
financiële doelmatigheidsafweging zoals deze voor overige wegen al is neergelegd in de
Regeling doelmatigheid geluidmaatregelen Wet geluidhinder.
2.6 Gevallen waarin geluidwerende maatregelen worden getroffen
Artikel 11.38, eerste lid, van de Wet milieubeheer bepaalt dat de beheerder
geluidwerende maatregelen treft als toepassing is gegeven aan artikel 11.30, vierde of
vijfde lid, en het geluidproductieplafond een zodanige waarde heeft dat de binnenwaarde
bij volledige benutting van het geluidproductieplafond wordt overschreden. Voor
saneringsobjecten is een soortgelijke bepaling opgenomen in artikel 11.64, eerste lid,
van de Wet milieubeheer. Volgens het met de wet van 10 februari 2017 ingevoegde
vijfde lid van artikel 11.38 van de Wet milieubeheer kan bij algemene maatregel van
bestuur worden bepaald dat in bij die maatregel te bepalen gevallen wordt afgezien van
het treffen van geluidwerende maatregelen. In het nieuwe artikel 37a van het Besluit
geluid milieubeheer wordt hieraan invulling gegeven.
Het nieuwe artikel 37a regelt dat geluidwerende voorzieningen niet worden aangebracht
aan geluidsgevoelige objecten wanneer voor deze objecten de verwachting bestaat dat
zij binnen vijf jaar zullen worden onteigend of dat de bewoning of het gebruik als
geluidsgevoelig object binnen die termijn permanent zal worden beëindigd. Het is
namelijk niet wenselijk dat objecten met een korte resterende levensduur worden
voorzien van kostbare geluidwerende maatregelen. Dat is een niet doelmatige besteding
van overheidsgelden. In artikel 6.2 van het Besluit geluidhinder – dat met artikel 37 van
het Besluit geluid milieubeheer van overeenkomstige toepassing is verklaard – was al
wel opgenomen dat het bevoegd gezag bij de gemeente gegevens kan opvragen waaruit
blijkt of de verwachting bestaat dat zij binnen vijf jaar na de door het bevoegd gezag
aangegeven datum zullen worden onteigend of dat de bewoning of het gebruik om
andere redenen binnen die termijn zal worden gestaakt. Er was echter niet geregeld dat
in deze gevallen kan worden afgezien van geluidwerende maatregelen. In deze omissie
wordt nu voorzien.
2.7 Verdere verduidelijkingen en verbeteringen.
Gebleken is dat de definitie van het begrip ‘situatie zonder maatregelen’ in artikel 1,
eerste lid, van het Besluit geluid milieubeheer in de praktijk tot een verkeerde uitleg kan
leiden, namelijk dat het aanbrengen van zeer open asfaltbeton op een rijksweg als
geluidbeperkende maatregel wordt beschouwd, en dat daarvoor in een afweging van de
financiële doelmatigheid van maatregelen ook maatregelpunten in rekening zouden
moeten worden gebracht. Dat is onjuist. Wanneer het technisch mogelijk is om een
wegdek van zeer open asfaltbeton of een akoestisch gelijkwaardig wegdek aan te

15

leggen, dient dit bij het eerstvolgend groot onderhoud van de weg te gebeuren en geldt
dit als de akoestische ‘standaardkwaliteit’ voor het betreffende wegvak. Hiervoor worden
in een financiële doelmatigheidsafweging nooit maatregelpunten in rekening gebracht.
De definitie is nu zo geformuleerd dat een andere interpretatie niet meer mogelijk is.
3. Wijzigingen in het Besluit geluidhinder
3.1 Geen bescherming van tijdelijke objecten
In de artikelen 49, 58 en 76a van de Wet geluidhinder en artikel 4.2 van het Besluit
geluidhinder is bepaald in welke gevallen bij de beslissing op een aanvraag om een
omgevingsvergunning tot afwijking van een bestemmingsplan de grenswaarden van de
Wet geluidhinder in acht moeten worden genomen. Ingevolge deze artikelen hoeven de
grenswaarden niet in acht te worden genomen voor zover het betreft een afwijking van
het bestemmingsplan gedurende een periode van maximaal 10 jaar. Indien de gemeente
de realisatie van een geluidsgevoelig object mogelijk maakt op grond van een
omgevingsvergunning waarbij op deze wijze wordt afgeweken van het bestemmingsplan
is er derhalve in het geheel niet getoetst aan de grenswaarden van de Wet geluidhinder.
In dergelijke gevallen is het ongewenst dat de beheerder van een weg of spoorweg
geluidbeperkende of geluidwerende maatregelen zou moeten nemen als gevolg van een
beslissing van een gemeente waarbij niet hoeft te worden voldaan aan grenswaarden
van de Wet geluidhinder.
Om te voorkomen dat de beheerder van een weg of spoorweg in deze situaties
dergelijke maatregelen zou moeten nemen, is met de wet van 10 februari 2017 artikel
1b van de Wet geluidhinder gewijzigd. Op grond van het nieuwe achtste lid van artikel
1b hoeven in een akoestisch onderzoek in het kader van een reconstructie van een weg
of een saneringsprogramma ten aanzien van een weg geen maatregelen worden
onderzocht en eventueel worden getroffen voor of aan woningen waarbij tijdelijk is
afgeweken van het bestemmingsplan.
Met dit besluit wordt eenzelfde regeling getroffen voor geluidsgevoelige gebouwen en
terreinen.
Met dit besluit wordt ook eenzelfde regeling getroffen ten aanzien van een akoestisch
onderzoek in het kader van een wijziging van een spoorweg of een saneringsprogramma
ten aanzien van een spoorweg.
3.2 Gelijktrekken van de binnenwaardebepaling voor andere geluidsgevoelige
gebouwen met de bepalingen voor woningen in de Wet geluidhinder
Artikel 3.10 van het Besluit geluidhinder bepaalt de van toepassing zijnde binnenwaarde
voor andere geluidsgevoelige gebouwen dan woningen ingeval van vaststelling van een
hogere waarde voor de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting. In vergelijking met de
overeenkomstige bepalingen voor woningen in de artikelen 111b en 112 van de Wet
geluidhinder ontbreekt in artikel 3.10 de zinsnede “bij gesloten ramen”. Voor alle
duidelijkheid is deze zinsnede toegevoegd.

16

3.3 Schrappen medewerking van de bewoner bij gevelmaatregelen
Hoofdstuk 6 van het Besluit geluidhinder bevat bepalingen over de wijze waarop de
rechthebbende op een woning zijn goedkeuring kan geven voor het treffen van
akoestische maatregelen. Rechthebbenden zijn bewoners en eigenaars. In artikel 6.4
wordt voorgeschreven dat aan de eigenaar en de bewoner toestemming wordt gevraagd
voor het uitvoeren van onderzoek. De eigenaar moet verder ook instemmen met het
aanbod van maatregelen en met het laten aanbrengen van de maatregelen aan zijn
eigendom (de woning). De toestemming van de bewoner wordt gevraagd, omdat zijn
medewerking (soms) noodzakelijk is om toegang te krijgen tot de woning bij het
akoestisch onderzoek en het treffen van maatregelen.
In de praktijk blijkt het soms lastig om tijdig een expliciete goedkeuring van bewoners,
die niet tevens eigenaar van het pand zijn, te verkrijgen. Dat wil niet zeggen dat
bewoners vaak bezwaar hebben tegen de uitvoering van een onderzoek of het treffen
van maatregelen. Het is eerder zo dat zij zich door een dergelijk schrijven niet
aangesproken voelen, omdat zij geen eigenaar zijn van de woning. Slechts zeer
sporadisch maakt een bewoner daadwerkelijk bezwaar tegen het betreden van de
woning. Doordat het uitblijven van expliciete toestemming van de bewoner leidt tot het
vervallen van de isolatieverplichting voor de woning, kan dit ertoe leiden dat woningen
ongewild of onbedoeld niet van isolatie worden voorzien. Dit is ongewenst voor zowel
eigenaar als bewoner, en is ook in strijd met het doel van de regeling.
Daarom wordt de in artikel 6.4 opgenomen verplichting om expliciet goedkeuring te
vragen aan de bewoner geschrapt en wordt in artikel 6.9 de mogelijkheid geïntroduceerd
voor de bewoner om zijn medewerking aan het onderzoek en het treffen van
maatregelen te onthouden. Dit schrapt een procedurestap (het expliciet vragen om
toestemming). In het geval een bewoner geen medewerking verleent, bijvoorbeeld door
geen toestemming te geven voor het betreden van de woning, vervalt op grond van
artikel 114a, eerste lid, van de Wet geluidhinder de verplichting om maatregelen te
treffen.
De eigenaar wordt wel nog steeds expliciet om toestemming gevraagd. Om duidelijk te
maken dat zowel de bewoner als de eigenaar de medewerking aan het onderzoek en het
treffen van maatregelen uit eigen beweging en op ieder moment in de procedure kan
onthouden, worden beiden genoemd in het nieuwe vierde lid van artikel 6.9.
3.4 Herstel van een verouderde verwijzing naar het Bouwbesluit 2012
Artikel 6.6 van het Besluit geluidhinder geeft aan dat het van overheidswege
aanbrengen van geluidwerende voorzieningen alleen plaatsvindt aan geluidsgevoelige
ruimten die voldoen aan de eisen die het Bouwbesluit 2012 aan deze ruimten en de
bereikbaarheid van die ruimten stelt. Voor deze eisen is aansluiting gezocht bij de
technische vereisten die het Bouwbesluit 2012 stelt aan verblijfsruimten en de
bereikbaarheid daarvan bij bestaande bouw. Het gaat hier bijvoorbeeld om
veiligheidseisen ten aanzien van trappen en de bereikbaarheid van verblijfsruimten.
Deze eisen waren voorheen opgenomen in hoofdstuk 3 van het Bouwbesluit 2012, maar
staan inmiddels verspreid over verschillende hoofdstukken van het Bouwbesluit 2012.
Artikel 6.6 van het Besluit geluidhinder verwees dan ook ten onrechte (alleen) naar

17

hoofdstuk 3 van het Bouwbesluit 2012. Met dit wijzigingsbesluit wordt de onjuiste
verwijzing hersteld.
Indien uit het akoestisch en bouwtechnisch onderzoek blijkt dat niet aan deze eisen is
voldaan, dan heeft de eigenaar de mogelijkheid om deze ruimten en de bereikbaarheid
daarvan binnen een door de Minister gestelde termijn op eigen kosten alsnog in
overeenstemming te (laten) brengen met deze eisen.
3.5 In overeenstemming brengen van termijnen
Bij de uitvoering van hoofdstuk 6 van het Besluit geluidhinder is de vraag opgeworpen in
hoeverre er bij het doen van mededelingen aan de eigenaar van een woning of ander
geluidsgevoelig gebouw sprake is van een besluit in de zin van artikel 1:3 van de
Algemene wet bestuursrecht. Dit is van belang omdat tegen een besluit bezwaar en
beroep open staat.
Na het uitvoeren van een akoestisch onderzoek komt het bevoegd gezag tot een oordeel
over de geluidwerende voorzieningen die getroffen moeten worden aan de woning. Deze
conclusie wordt in een aanbod voorgelegd aan de eigenaar van de woning (artikel 6.8,
eerste lid). Indien de eigenaar instemt met dit aanbod, worden de maatregelen feitelijk
uitgevoerd door het bevoegd gezag (artikel 6.10). Indien de eigenaar niet met het
aanbod instemt, vervalt op grond van artikel 114a, eerste lid, van de Wet geluidhinder
de verplichting om geluidwerende maatregelen aan de woning te treffen.
Het oordeel met betrekking tot de noodzaak voor, en omvang van, geluidwerende
maatregelen is een vaststelling van een recht op gevelmaatregelen door een
bestuursorgaan, dat als een besluit moet worden aangemerkt. Het is mogelijk dat de
eigenaar zich niet kan vinden in het aanbod dat door het bevoegd gezag wordt gedaan,
bijvoorbeeld omdat de uitkomsten van het akoestisch onderzoek worden betwist. In dat
geval kan bezwaar worden gemaakt tegen het oordeel, dat besloten ligt in het aanbod.
De huidige termijn van drie weken in artikel 6.9, eerste lid, brengt met zich mee dat de
eigenaar moet reageren op het aanbod terwijl tegen het oordeel dat besloten ligt in het
aanbod nog bezwaar kan worden gemaakt en beroep kan worden ingesteld. Dit is
onwenselijk. Artikel 6.9, eerste lid, wordt nu zodanig gewijzigd dat de reactietermijn
voor de eigenaar begint te lopen vanaf het moment dat het aanbod onherroepelijk is
geworden.
4. Administratieve en bestuurslasten
Onder meer als gevolg van de geconstateerde gebreken in het Besluit geluid
milieubeheer en het Besluit geluidhinder liggen de feitelijke uitvoerings- en
bestuurslasten voor de beheerders van rijkswegen en hoofdspoorwegen hoger dan
waarvan is uitgegaan bij het vaststellen van deze besluiten. Met de onderhavige
wijzigingen wordt het lastenniveau teruggebracht, doordat de uitvoering van de
regelgeving meer in overeenstemming wordt gebracht met de oorspronkelijke bedoeling.
Ook de lasten voor beheerders van andere wegen en spoorwegen dan rijkswegen en
hoofdspoorwegen nemen daardoor af.
De wijzigingen hebben geen gevolgen voor de administratieve lasten voor burgers en
bedrijven.

18

5. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
De onderhavige wijzigingen van het Besluit geluid milieubeheer en het Besluit
geluidhinder hebben geen ingrijpende gevolgen voor de wijze van uitvoering en
handhaving. De veranderingen betreffen vooral het verminderen van administratieve en
uitvoeringslasten voor de beheerders van rijkswegen en hoofdspoorwegen. Voor de
gekoppelde sanering verandert de wijze waarop maatregelen worden afgewogen en voor
het nalevingsverslag wordt de regelgeving aangepast aan de heersende praktijk. De
wijzigingen dragen bij aan verbetering van de uitvoering en de zorg voor de handhaving.
De wijzigingen zijn afgestemd met de beheerders van rijkswegen en hoofdspoorwegen
(Rijkswaterstaat en ProRail), het Bureau Sanering Verkeerslawaai en met de Inspectie
Leefomgeving en Transport. De wijziging van bijlage 5 van het Besluit geluid
milieubeheer is ook afgestemd met de gemeente Vught. Dit heeft geleid tot
overeenstemming over deze wijzigingen.
6. Voorbereiding van dit besluit
Ingevolge artikel 21.6, vierde lid, van de Wet milieubeheer is het ontwerp van een
algemene maatregel van bestuur krachtens onder meer artikel 11.29, vierde lid, van de
Wet milieubeheer overgelegd aan de beide kamers der Staten-Generaal en in de
Staatscourant bekend gemaakt.
reacties: p.m.
Omdat het besluit geen noemenswaardige gevolgen heeft voor burgers, bedrijven en
instellingen is afgezien van het houden van een internetconsultatie.
Artikelsgewijs
Artikel I
Onderdeel A
Dit onderdeel brengt enkele wijzigingen aan in de begripsbepaling van artikel 1 van het
Besluit geluid milieubeheer.
Met de wijziging in het eerste lid wordt verduidelijkt dat de maatregelen die in onderdeel
a worden genoemd geen geluidbeperkende maatregel zijn, zoals bedoeld in artikel 11.1
van de Wet milieubeheer.
Het tweede lid herstelt een verkeerde verwijzing in het derde lid van artikel 1.
Het derde lid voegt een aanvullende afwijking van het begrip ‘cluster’ toe voor de
toepassing van artikel 11.47 van de Wet milieubeheer. Bij deze besluiten hoeven alleen
maatregelen te worden afgewogen in bijzondere gevallen, wanneer de Minister hiertoe
expliciet heeft besloten. Bijvoorbeeld in het geval een nieuwe woning is gerealiseerd op
basis van (naar later blijkt) verkeerde gegevens uit het geluidregister waardoor de
geluidsbelasting bij volledig benut (hersteld) geluidproductieplafond hoger is dan

19

waarvan is uitgegaan bij de projectie van de betreffende woningen, en het treffen van
gevelmaatregelen voor een dergelijke woning door het bevoegd gezag niet als de meest
aangewezen maatregel wordt beschouwd. De aangepaste definitie beoogt te bereiken
dat in zo’n geval alleen de woningen die aanleiding zijn voor het maatregelonderzoek bij
de doelmatigheidsafweging worden betrokken.
De formulering van het nieuwe derde lid sluit aan bij de reeds in artikel 1, tweede lid,
opgenomen afwijking van het begrip ‘cluster’ in geval van saneringen. Een vergelijkbare
werkwijze is beoogd.
Onderdeel B
Met deze wijziging wordt de verplichting van de beheerder om in het nalevingsverslag te
rapporteren wanneer geluidproductieplafonds volledig zijn benut, verbreed. Deze
verplichting zag alleen op referentiepunten waar de geluidproductie minder dan 0,5 dB
onder het plafond lag en tot stand zijn gekomen met 11.45, eerste lid, van de Wet
milieubeheer. De verplichting wordt verbreed naar alle referentiepunten waar de
geluidproductie 0,5 dB of minder onder het plafond ligt.
Onderdeel C
Met deze wijziging – die reeds in algemene zin is toegelicht in paragraaf 2.3 – wordt een
nieuwe regel aan het financiële doelmatigheidscriterium toegevoegd. Deze regel beoogt
te voorkomen dat een doelmatigheidsafweging bij gekoppelde sanering in belangrijke
mate anders uitvalt dan eenzelfde afweging bij autonome sanering.
Bij toepassing van het (nieuwe) zesde lid van artikel 31 is een geluidbeperkende
maatregel of een deel daarvan niet financieel doelmatig indien de maatregel of het deel
daarvan uitsluitend wordt afgewogen voor saneringsobjecten en dus niet nodig is voor
het bereiken van de toetswaarde voor de overige geluidsgevoelige objecten. De gehele
geluidbeperkende maatregel kan daarvoor in delen worden beschouwd. Bijvoorbeeld
indien een nieuw scherm van 4 meter hoog wordt overwogen, waarvan 2 meter is
beoogd om zowel het effect van het wijzigingsproject op de geluidsgevoelige objecten
weg te nemen als om de saneringsstreefwaarde op saneringsobjecten te benaderen, en
de 2 meter daarbovenop uitsluitend nog tot doel heeft om de saneringsstreefwaarde op
saneringsobjecten verder te benaderen. Voor het eerste deel van de geluidbeperkende
maatregel in dit voorbeeld kunnen volgens het bestaande criterium de reductiepunten
worden ingezet die door alle geluidsgevoelige objecten in het cluster worden
gegenereerd. Voor het tweede deel van de geluidbeperkende maatregel in dit voorbeeld
kunnen volgens de aanpassing van het financiële doelmatigheidscriterium uitsluitend de
reductiepunten worden ingezet die worden opgebracht door de saneringsobjecten in het
cluster waarvoor dit deel van de geluidbeperkende maatregel wordt overwogen. Slechts
wanneer deze reductiepunten toereikend zijn om de bovenste 2 meter van het scherm in
dit voorbeeld mogelijk te maken, is die bovenste 2 meter ook financieel doelmatig.
De voorwaarden aan geluidbeperkende maatregelen, zoals opgenomen in bijlage 3 van
de Regeling geluid milieubeheer, blijven overigens gelden voor de volledige
geluidbeperkende maatregel. De aanpassing van het financiële doelmatigheidscriterium
zorgt er niet voor dat deze voorwaarden op ieder deel afzonderlijk van toepassing
worden.

20

De beoordeling volgens het aangepaste criterium heeft alleen invloed op de omvang van
het maatregelenpakket voor zover dit uitsluitend gericht is op het bereiken van de
streefwaarde voor de saneringsobjecten. Daarom zal de beoordeling van dit deel van het
maatregelenpakket volgens het aangepaste criterium altijd als sluitstuik van de
beoordeling van de financiële doelmatigheid van het gehele maatregelenpakket voor het
betreffende cluster worden uitgevoerd. Hiermee wordt voorkomen dat deze regel
interfereert met andere voorwaarden voor geluidbeperkende maatregelen. Deze
voorwaarde kan daarom niet leiden tot minder financieel doelmatige maatregelen voor
de niet-saneringsobjecten in het cluster dan in de situatie waarin geen
saneringsobjecten aanwezig zouden zijn.
Onderdelen D, E en F
Deze wijzigingen zijn reeds toegelicht in paragraaf 2.5 van het algemene deel van deze
toelichting. In aanvulling daarop wordt nog het volgende opgemerkt.
In artikel 32, derde lid, van het Besluit geluid milieubeheer is een werkwijze neergelegd
om geluidsgevoelige objecten, niet zijnde woningen, om te rekenen tot woningen ten
behoeve van het bepalen van het aantal reductiepunten. Deze werkwijze wordt nu
verbreed naar de berekening van de geluidreductie bij de toepassing van artikel 34 van
het Besluit geluid milieubeheer. Artikel 32, derde lid, is daartoe nu opgenomen in het
nieuwe artikel 34a en van toepassing verklaard op artikel 32 en 34.
Het nieuwe artikel 34a van het Besluit geluid milieubeheer heeft tot gevolg dat wanneer
een geluidsgevoelig object, niet zijnde een woning, voor meerdere woningen meetelt bij
het bepalen van de reductiepunten, dit object ook als meerdere woningen telt bij het
berekenen van de geluidreductie van de onderzochte maatregel in het kader van artikel
34.
Onderdeel G
Deze wijziging is reeds toegelicht in paragraaf 2.2 van deze toelichting. In aanvulling
hierop wordt nog het volgende opgemerkt.
In het nieuwe artikel 36a wordt aangegeven in welke gevallen het tweede tot en met het
vijfde lid van artikel 11.42 van de Wet milieubeheer buiten toepassing blijven bij de
wijziging van een geluidproductieplafond. De wijziging moet dan voldoen aan de drie
voorwaarden die in artikel 36a zijn genoemd. Op grond van de eerste twee voorwaarden
blijft de gekoppelde sanering achterwege als de wijziging van het geluidproductieplafond
de saneringsopgave niet zou vergroten. Daarvan is sprake als er door de wijziging geen
saneringsobjecten bijkomen en de geluidsbelasting als bedoeld in artikel 11.57 van de
Wet milieubeheer op bestaande saneringsobjecten niet toeneemt.
De derde voorwaarde ziet op de mogelijkheid dat een gecombineerde uitvoering met een
sanering geen aanmerkelijke voordelen oplevert. Als een verlaging van het plafond het
gevolg is van het aanbrengen of wijzigen van een geluidafschermende voorziening, en er
tevens saneringsobjecten aanwezig zijn op de locatie waar de geluidsgevoelige objecten
liggen waarvoor deze voorziening wordt afgewogen, zal in veel gevallen sprake zijn van
de mogelijkheid om aanmerkelijk kostenvoordeel te behalen of om verkeershinder of
hinder voor de omgeving tijdens werkzaamheden te beperken door tegelijkertijd ook de
saneringsmaatregelen te treffen. Ook in een situatie waarin specifiek voor de

21

saneringsdoelstelling geen extra maatregelen in aanmerking genomen hoeven te
worden, kan het een aanmerkelijk voordeel opleveren om de sanering alsnog gekoppeld
mee te nemen in de wijziging van het geluidproductieplafonds omdat daarmee een
afzonderlijke procedure op een later moment in de tijd wordt voorkomen. In dergelijke
gevallen blijft het verplicht om de nog niet afgehandelde sanering te betrekken in de
wijziging van het geluidproductieplafond.
Wanneer aan de voorwaarden van artikel 36a wordt voldaan, blijft de toepassing van het
tweede tot en met het vijfde lid van artikel 11.42 van de Wet milieubeheer achterwege.
In de aanvraag om wijziging van het geluidproductieplafond, respectievelijk in de
toelichting van het ambtshalve besluit tot wijziging van het geluidproductieplafond,
(bijvoorbeeld een tracébesluit) moet dan voldoende aannemelijk zijn gemaakt dat dit het
geval is. Gedetailleerd onderzoek is daarvoor in de regel niet nodig. Dat geldt zowel voor
het criterium ‘geen uitbreiding saneringsopgave’ als voor het criterium ‘geen
aanmerkelijk voordeel’. Bijvoorbeeld in het geval dat de wijziging van het
geluidproductieplafond een verlaging daarvan inhoudt, zonder dat deze wordt
veroorzaakt door het treffen van een afschermende voorziening, zal duidelijk zijn dat dit
geen verhogend effect heeft op de geluidsbelastingen op sanerings- en andere
geluidsgevoelige objecten.
Als toepassing van het tweede tot en met het vijfde lid van artikel 11.42 van de Wet
milieubeheer achterwege blijft (en er dus niet gekoppeld wordt gesaneerd), blijft artikel
11.56 van de Wet milieubeheer wel van toepassing. Dit betekent dat voor de betreffende
gewijzigde geluidproductieplafonds – die met de inwerkingtreding van hoofdstuk 11 van
de Wet milieubeheer van rechtswege tot stand zijn gekomen – een saneringsplan zal
moeten worden opgesteld.
Onderdeel H
Voor de te volgen procedure indien de beheerder voornemens is geluidwerende
maatregelen te treffen, wordt in artikel 37 van het Besluit geluid milieubeheer de
procedure van hoofdstuk 6 van het Besluit geluidhinder van overeenkomstige toepassing
verklaard. Omdat met dit besluit artikel 6.9 van het Besluit geluidhinder wordt uitgebreid
met een vierde lid, dient in artikel 37 ook een verwijzing naar artikel 6.9, vierde lid, te
worden opgenomen.
Daarnaast is een verkeerde verwijzing hersteld.
Onderdeel I
In het nieuwe artikel 37a van het Besluit geluid milieubeheer is geregeld dat
geluidwerende voorzieningen niet worden aangebracht aan geluidsgevoelige objecten als
voor deze objecten de verwachting bestaat dat zij binnen vijf jaar zullen worden
onteigend of dat de bewoning of het gebruik als geluidsgevoelig object binnen die
termijn permanent zal worden beëindigd. De termijn van vijf jaar is gerelateerd aan het
onherroepelijk worden van het besluit waaruit de verplichting voortvloeit om het
geluidsgevoelige object te onderzoeken op het voldoen aan de binnenwaarde. Dit zijn
besluiten waarin geluidproductieplafonds worden vastgesteld of gewijzigd, of een
saneringsplan wordt vastgesteld.

22

Van een verwachting als hiervoor bedoeld is in ieder geval sprake als er een besluit is
genomen waarmee onteigening mogelijk wordt gemaakt, bijvoorbeeld een
onherroepelijk tracébesluit. Daarnaast kan er een verwachting van onteigening of
beëindiging van het gebruik als geluidsgevoelig object zijn wanneer de gemeente
informatie aanlevert over bijvoorbeeld een stadsvernieuwingsproject waarbij de
bestemming wijzigt en geluidsgevoelige functies op die locatie niet langer mogelijk zijn.
Ook informatie over sloopaanvragen van een geluidsgevoelig object geeft een
verwachting dat een gebouw op korte termijn zal verdwijnen. Bij voorkeur blijkt dit uit
een (ontwerp)besluit, maar ook andere stukken kunnen aantonen dat de verwachting
gerechtvaardigd is. De plannen zullen dan wel in voldoende mate concreet moeten zijn,
bijvoorbeeld ten aanzien van de afbakening van het gebied en de financiering. De
verwachting moet derhalve verifieerbaar zijn.
Het tweede lid bepaalt dat de eigenaren een schriftelijke mededeling ontvangen wanneer
de Minister besluit af te zien van geluidwerende maatregelen. De mededeling is een
besluit. Wanneer de informatie op basis waarvan het besluit genomen is onjuist is, heeft
de eigenaar de mogelijkheid bezwaar te maken en de Minister kan dan zonodig op het
besluit terugkomen. Deze procedure draagt er verder aan bij dat een zorgvuldige
afweging wordt gemaakt of er inderdaad sprake is van de situatie waarin van
geluidwerende maatregelen moet worden afgezien.
Onderdeel J
Het saneringsproject N65 in Vught is in Bijlage 5 van het Besluit geluid milieubeheer
aangewezen als een van de saneringsprojecten vanwege rijkswegen waarop de Wet
geluidhinder nog van toepassing is. Na inwerkingtreding van het Besluit geluid
milieubeheer per 1 juli 2012 zijn er ontwikkelingen in de omgeving van het
saneringsproject geweest die tot gevolg hebben dat de sanering niet meer kan worden
uitgevoerd op de oorspronkelijk beoogde manier. Omdat de ligging van zowel de weg als
het spoor zodanig wordt aangepast dat de vier in Bijlage 5 genoemde geluidschermen
niet op de oorspronkelijk beoogde wijze kunnen worden uitgevoerd, is de daarvoor
gestarte procedure stopgezet. Inmiddels wordt de sanering bezien in de context van het
spoorproject PHS3 Meteren-Boxtel, waarin een aanpassing van de N65 wordt
meegenomen. Deze aanpassing van de N65 overlapt vrijwel geheel met het gebied van
het saneringsproject N65 Vught. De reden om het saneringsproject op de lijst van
Bijlage 5 te plaatsen, is daarmee komen te vervallen en met dit besluit wordt het
saneringsproject uit Bijlage 5 geschrapt. Het normenkader van de Wet milieubeheer kan
worden toegepast op het saneringsproject N65 Vught en dit is ook wenselijk omdat dit
normenkader ook van toepassing is op de overige geluidaspecten van het spoorproject
PHS Meteren-Boxtel (naleving geluidproductieplafonds langs dit wegvak en sanering als
gevolg vanwege het spoorgeluid). Zo wordt bereikt dat er een eenduidig normenkader is
voor de geluidsgevoelige objecten langs dit deel van de N65 en het spoor.
Onder de Wet geluidhinder geldt een saneringsstreefwaarde van 48 dB, in de Wet
milieubeheer is deze waarde 60 dB. Bij beide wettelijke regimes geldt echter hetzelfde
doelmatigheidscriterium, volgens welke een afweging plaatsvindt van kosten (via
maatregelpunten en reductiepunten) en geluidreductie. Bij saneringen onder de Wet
geluidhinder zal de streefwaarde van 48 dB niet altijd worden gehaald, omdat er niet
3

Programma Hoogfrequent Spoorvervoer.

23

altijd voldoende reductiepunten beschikbaar zijn om de maatregelen te treffen die nodig
zijn om een geluidbelasting van 48 dB te realiseren. Ook als er wel voldoende
reductiepunten beschikbaar zijn, is het geheel terugbrengen van de geluidbelasting tot
48 dB niet altijd financieel doelmatig, gelet op de verhouding tussen de extra
maatregelpunten en extra geluidreductie die met ‘de laatste meters’ schermhoogte
gemoeid zijn. Daarnaast wordt deze streefwaarde ook niet altijd gehaald omdat er
stedenbouwkundige of landschappelijke bezwaren kunnen bestaan tegen een daarvoor
benodigd hoog geluidscherm. Dit zijn volgens de regelgeving redenen waarom afgezien
kan worden van schermen met een bepaalde hoogte. In de praktijk worden daarom vaak
lagere schermen geplaatst dan waar reductiepunten voor beschikbaar zijn, en wordt een
hogere waarde boven de 48 dB vastgesteld op grond van de Wet geluidhinder. De
verwachting is dat toepassing van de normering van de Wet milieubeheer in het
onderhavige geval geen substantiële effecten zal hebben op de omvang van de
uiteindelijk te treffen maatregelen.
Artikel II
Onderdelen A en F
Met deze wijzigingen wordt de verwijzing naar het begrip verblijfsruimte gecorrigeerd.
Onderdelen B, D en E
Deze wijzigingen voorkomen dat bij de wijziging van een spoorweg en in een
saneringsprogramma als bedoeld in afdeling 4.3 van het Besluit geluidhinder
maatregelen zouden moeten worden onderzocht en eventueel worden getroffen voor of
aan woningen, andere geluidsgevoelige gebouwen en geluidsgevoelige terreinen waarbij
tijdelijk is afgeweken van het bestemmingsplan. De regeling voor spoorwegen wordt
daarmee gelijk getrokken aan de regeling zoals die geldt voor wegen die onder de
werkingssfeer van de Wet geluidhinder vallen. Daartoe is met de wet van 10 februari
2017 artikel 1b van de Wet geluidhinder gewijzigd.
Ten behoeve van andere geluidsgevoelige gebouwen en geluidsgevoelige terreinen wordt
een identieke afwijking gecreëerd in geval van een reconstructie van een weg (artikel
3.3 van het Besluit geluidhinder).
Onderdeel C
Met deze wijziging wordt de zinsnede ‘bij gesloten ramen,’ ter verduidelijking
toegevoegd aan de bepalingen in artikel 3.10 van het Besluit geluidhinder. Hiermee is
geen inhoudelijke wijziging beoogd.
Daarnaast is een onjuiste verwijzing hersteld.
Onderdeel G
Deze wijziging corrigeert een taalfout.
Onderdelen H en K
De verplichting om expliciet toestemming te vragen voor het uitvoeren van een
akoestisch en bouwtechnisch onderzoek aan de bewoner in artikel 6.4 van het Besluit

24

geluidhinder vervalt. In de plaats daarvan wordt in artikel 6.9 van het Besluit
geluidhinder de mogelijkheid gecreëerd voor de bewoner om uit eigen beweging zijn
medewerking te onthouden aan het aanbrengen van de voorgestelde geluidwerende
maatregelen. Zodra de eigenaar instemt met het besluit en eventueel de overeenkomst
kunnen de maatregelen worden uitgevoerd.
Om duidelijk te maken dat zowel de bewoner als de eigenaar de medewerking aan het
onderzoek en het treffen van maatregelen uit eigen beweging kan opzeggen, worden
beiden opgenomen in het nieuwe vierde lid van artikel 6.9.
Het aanbod, zoals bedoeld in artikel 6.8, eerste lid onder a, van het Besluit geluidhinder
bevat een oordeel van een bestuursorgaan over de omvang van de rechten waar een
eigenaar aanspraak op kan maken. Dit oordeel wordt aangemerkt als een besluit in de
zin van de Algemene wet bestuursrecht. Hierdoor staan bezwaar en beroep open tegen
het aanbod. Om een eventuele bezwaar- en beroepsprocedure niet bij voorbaat te
frustreren, wordt de termijn voor instemming met het aanbod gekoppeld aan het
onherroepelijk worden van het aanbod. Zo wordt aan belanghebbenden de mogelijkheid
geboden om op te komen tegen het oordeel van het bestuursorgaan over de omvang
van het maatregelenpakket.
Omdat de termijn voor bezwaar tegen het aanbod zes weken is, heeft de eigenaar dan al
ruim de tijd om kennis te nemen van het aanbod. Een termijn van twee weken voor het
instemmen met het aanbod na die termijn van zes weken (en eventueel de tijd daarna
waarin het bezwaar wordt behandeld) is daarom voldoende.
Onderdeel I
In artikel 6.6, eerste lid, van het Besluit geluidhinder worden omstandigheden
omschreven waardoor er extra voorzieningen moeten worden getroffen bovenop de
geluidwerende maatregelen. Dit zijn de voorzieningen waar de eigenaar zelf
verantwoordelijkheid voor draagt, bijvoorbeeld om achterstallig onderhoud op te lossen
of om te voldoen aan het Bouwbesluit 2012. Een eigenaar moet zelf zorgen dat de
ruimten die hij in gebruik heeft genomen als geluidsgevoelige ruimte, daartoe ook
geschikt zijn. Door een eerdere wijziging van het Bouwbesluit 2012 wordt echter ten
onrechte alleen nog naar de technische eisen in het kader van gezondheid (het huidige
hoofdstuk 3) verwezen. Dit artikel wordt daarom zodanig gewijzigd dat aan alle in het
Bouwbesluit 2012 gestelde technische eisen inzake bestaande bouw moet zijn voldaan
om voor isolatie in aanmerking te komen. Hiermee wordt voorkomen dat een
verplichting bestaat om een geluidsgevoelige ruimte van overheidswege te isoleren,
terwijl die ruimte helemaal niet bestemd is en ook niet geschikt is om als
geluidsgevoelige ruimte te gebruiken.
De tweede wijziging van artikel 6.6 houdt verband met het volgende. In de praktijk
komt het voor dat een woning meermalen voor een isolatieonderzoek in aanmerking
komt. Dat kan bijvoorbeeld het gevolg zijn van sanering gevolgd door een
(spoor)wegaanpassing of door elkaar opvolgende infrastructurele veranderingen.
Wanneer in een dergelijk geval aan een woning eerder geluidisolatie van rijkswege is
aangebracht, mag van de eigenaar verwacht worden dat deze de geluidisolatie in stand
houdt of in ieder geval zorg draagt voor eenzelfde geluidwerende werking bij vervanging
of aanpassing daarvan. Daarom wordt aan artikel 6.6, eerste lid, de situatie toegevoegd
dat de mate van geluidwering die is behaald met die eerder van rijkswege aangebrachte

25

isolatie, het uitgangspunt is voor een nieuw gevelisolatieonderzoek. Wanneer uit het
onderzoek blijkt dat er aanvullende isolatiemaatregelen nodig zijn, worden die alleen
getroffen als de eigenaar de kosten draagt voor het opnieuw aanbrengen van de eerdere
isolatiemaatregelen.
Wanneer uit het onderzoek blijkt dat geen maatregelen nodig zijn aanvullend op de
eerder aangebrachte geluidisolatie, is artikel 6.8, vierde lid, Besluit geluidhinder van
toepassing en ontvangt de eigenaar daarover een mededeling.
Onderdeel J
In artikel 6.7, eerste lid, wordt verwezen naar de verklaring, bedoeld in artikel 6.6. Ter
verduidelijking wordt hier het lid aan toegevoegd waarnaar wordt verwezen.
Artikelen III en IV
De wijzigingen in het Besluit geluid milieubeheer en het Besluit geluidhinder hebben
gevolgen voor verschillende besluiten op grond van de Wet milieubeheer, de Wet
geluidhinder en de Tracéwet.
De aanpassingen in het Besluit geluid milieubeheer en het Besluit geluidhinder vereisen
een specifiek overgangsrecht, omdat voornoemde besluiten betrekking hebben op grote
infrastructurele projecten die in het algemeen een zeer lang voorbereidingstraject
kennen. Een onverkorte toepassing van het nieuwe recht op deze projecten zou
bijvoorbeeld tot gevolg kunnen hebben dat een akoestisch onderzoek dat reeds is
uitgevoerd overeenkomstig de oude regels, opnieuw zou moeten worden uitgevoerd met
toepassing van de nieuwe regels. Hiermee gaan niet alleen extra kosten gepaard, maar
dit verlengt ook het bestuurlijke traject.
Het maken van een juiste keuze voor toepassing van oud of nieuw recht hangt af van de
stand waarin een specifiek project zich bevindt en de mate waarin reeds kosten zijn
gemaakt voor bijvoorbeeld akoestisch onderzoek. Dit vergt in het geval van de in de
bijlage bij dit besluit genoemde projecten een specifieke afweging die niet goed in
algemene overgangsregels kan worden neergelegd. Om deze redenen is ervoor gekozen
de keuze voor toepassing van oud of nieuw recht in deze gevallen aan de Minister van
Infrastructuur en Milieu te laten.
De overgangsperiode is omwille van de rechtszekerheid en rechtsgelijkheid zo kort
mogelijk gehouden. Omwille van zowel voortgang als rechtszekerheid is bovendien
bepaald dat de eenmaal ingeslagen weg wordt gevolgd tot het besluit onherroepelijk is;
indien na een eventuele vernietiging een nieuw besluit nodig zou zijn, wordt daar dus
hetzelfde eerder gekozen regime op toegepast.

26

Artikel V
De inwerkingtreding van dit besluit zal worden bepaald bij koninklijk besluit. Hierbij zal
rekening worden gehouden met de in de Aanwijzingen voor de regelgeving vastgelegde
systematiek van vaste verandermomenten en de minimale invoeringstermijn.
DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN MILIEU,

Sharon A.M. Dijksma

27