Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

29 628

Politie

Nr. 286

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 21 december 2011
Op 25 november 2011 heb ik een petitie in ontvangst genomen van een
aantal politieaspiranten. In de petitie werd door verschillende aspiranten
aangegeven wat hun persoonlijke consequenties zijn door een recente
verlaging van het aspirantensalaris.
In de verlenging van het Akkoord Arbeidsvoorwaarden sector politie
2008–2010, ondertekend op 2 maart 2010, is met de vakbonden overeengekomen om over de tijd dat aspiranten les krijgen op school een korting
van 50% op het salaris toe te passen. Gedurende de tijd dat de aspirant
tijdens de (duale) opleiding in het korps werkt, wordt het salaris niet
gekort. Het aspirantensalaris komt daarmee uit op gemiddeld 75%. Om u
een indicatie te geven: een volledig salaris dat normaliter € 1399 bruto per
maand zou zijn, wordt als gevolg van de korting € 1049 bruto per maand.
Ik heb de door de aspiranten opgeschreven ervaringen naar aanleiding
van salariskorting zorgvuldig gelezen. De openheid van de aspiranten om
mij een blik te geven in hun persoonlijke leven waardeer ik bijzonder. Een
breed scala aan financiële verplichtingen en de gevolgen van de korting is
aan mij toevertrouwd.
Voor wat betreft een aanpak en oplossing kan ik mijn invloed echter niet
laten doorlopen tot in de details van de persoonlijke levensfeer.
Er ligt voor de korpsen een rol om aanstaande aspiranten goed te
informeren over het bestaan van de kortingsmaatregel en de consequenties die dat heeft voor persoonlijke situatie van de aspirant. Op basis
van de aangeboden petitie kan ik moeilijk vaststellen of er in een
individueel geval sprake is geweest van een onvolledige informatievoorziening betreffende de kortingsmaatregel. Daar komt bij dat de petitie
anoniem is. Daarmee sluit ik overigens niet uit dat er schrijnende gevallen
zou kunnen voorkomen.
Tijdens het debat over de nieuwe Politiewet op 28 november heb ik
toegezegd serieus te kijken naar eventuele uitvoeringsproblematiek van
de kortingsmaatregel. Hierbij wil ik voorop stellen dat het bestaan van de

kst-29628-286
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 628, nr. 286

1

kortingsmaatregel wat mij betreft niet ter discussie staat, omdat daar
immers om goede redenen een CAO afspraak met de vakbonden over is
gemaakt. Wel heb ik gekeken naar de wijze waarop over de invoering van
de maatregel is gecommuniceerd en of deze goed is toegepast.
Om te beginnen is het van belang dat de kortingsmaatregel binnen alle
korpsen moet worden toegepast en dat dit tevens op uniforme wijze dient
te gebeuren, behoudens de afgesproken uitzonderingsgronden. Het is
voor mij onacceptabel dat aspiranten in gelijke gevallen op ongelijke wijze
worden behandeld.
Voor de aspiranten die in dienst zijn gekomen vanaf november 2010 tot en
met 1 juli 2011 is er een mogelijk een verwarrende situatie ontstaan. De
salariskorting zou gaan gelden per november 2010, maar gold pas later
omdat de regeling daadwerkelijk in werking is getreden één dag na
publicatie in het Staatsblad, te weten 11 juni 2011.
Ik wil hierover geen twijfel laten bestaan ten koste van de betreffende
aspiranten.
Daarom draai ik de korting voor deze bepaalde groep terug, voor de hele
opleidingsperiode.
Het betreft circa 500 aspiranten, die met de opleiding zijn gestart tussen
november 2010 en 1 juli 2011 (startmomenten januari en april 2011).
De kortingsmaatregel heeft daarmee pas effect op het salaris voor de
aspiranten die in augustus 2011 of later zijn gestart met hun opleiding
(startmoment augustus en november 2011).
In overleg met de bonden zal ik bepalen of deze verschuiving ook een
verschuiving van de duur van de korting met zich meebrengt. Dit zal
worden meegenomen in de lopende CAO onderhandelingen bij de
bespreking over mijn voornemen tot aanpassing van het salaris van
aspiranten naar een bedrag als bijdrage in het levensonderhoud. Dit
voornemen vloeit voort uit het Regeerakkoord.
De minister van Veiligheid en Justitie,
I. W. Opstelten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 628, nr. 286

2