Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

32 847

Integrale visie op de woningmarkt

Nr. 428

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN
KONINKRIJKSRELATIES
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 25 september 2018
Met deze brief informeer ik u over de voortgang van mijn aanpak voor de
woningmarkt. Ik geef u als reactie op de motie van het lid Ronnes
Kamerstuk 32 847, nr. 385 inzicht in de gezamenlijke organisatie van
overheden en sectorpartijen die ingezet wordt bij de verdere aanpak van
de maatschappelijke opgaven op het gebied van wonen. Een breed
beraad wonen & bouwen geeft vorm aan de gewenste totaalregie. Deze
brief is afgestemd met de VNG, het IPO en met de Unie van Waterschappen.
Eerder dit jaar informeerde ik u over mijn inzet voor de woningmarkt voor
wat betreft het aanjagen van de bouw en specifieke onderwerpen als
«bouwen aan de rand van de stad» (namens het Kabinet), middenhuur
(tevens namens het Kabinet), de gesprekken met de stedelijke regio’s over
de bouw van nieuwe woningen, de nationale woonagenda, mijn rol in de
bestuurlijke overleggen MIRT en de voorgestane aanpak voor goed
verhuurderschap1. Met deze onderwerpen wordt gericht bijgedragen aan
het aanjagen van de woningbouw enerzijds en het tegengaan van
belemmeringen en excessen als discriminatie en huisjesmelkerij op de
woningmarkt, die deels de woningbouw hinderen, anderzijds.
Bij het aanjagen van de woningbouw lever ik bijdragen vanuit mijn rol en
verantwoordelijkheid. Dit najaar wil ik komen tot afspraken met de regio’s
waar de druk op de woningmarkt het grootst is. Vanzelfsprekend
respecteer ik de verantwoordelijkheid die gemeenten en provincies
hebben. Bij het tegengaan van excessen kan ik directer en met meer effect
voor de korte termijn zelf actie ondernemen door partijen bij elkaar te
1

kst-32847-428
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Meer prioriteit voor woningbouw: Kamerstuk 32 847, nr. 332
Kabinetsreactie Samen bouwen aan middenhuur: Kamerstukken 32 847 en 27 926, nr. 333
Woonagenda en regiogesprekken: Kamerstuk 32 847, nr. 359
Uitkomsten strategische BO’s MIRT en REOS: Kamerstuk 34 775 A, nr. 71
Goed verhuurderschap: Kamerstuk 32 847, nr. 417

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 428

1

brengen of wetgeving te overwegen. De mede overheden mogen mij daar
ook op aanspreken, ook in het kader van de gesprekken met de regio’s.
Tegelijk speelt in de meer ontspannen woningmarktregio’s en in de
krimpregio’s een dynamiek waarbij het woningaanbod niet meer passend
is. Hier is een samenhangende aanpak op het terrein van wonen, alsmede
waar dit samenhangt met zorg, bereikbaarheid, onderwijs en economie
nodig.
Mijn eigen inzet, zoals hiervoor beschreven, is gericht op drie niveaus:
– Landelijk: waar het gaat om het verder vervolmaken van het stelsel
met wetgeving.
– Regionaal: ik zet in op differentiatie via afspraken met regio’s over
versnelling van bouwplannen
– Thematisch: zet ik in op acties gericht op mensen met een achterstand
op de woningmarkt zoals binnen het thema wonen en zorg.
Met de ondertekening afgelopen voorjaar van het Interbestuurlijke
Programma (verder te noemen: IBP)2 en met de ondertekening van de
Nationale woonagenda (verder te noemen: NWa)3 (Kamerstuk 32 847, nr.
365) is een breed samengestelde werkomgeving voor opgaven op het
gebied van wonen ontstaan. De noodzakelijke brede betrokkenheid en het
draagvlak bij de vertegenwoordigingen van de decentrale overheden,
vereisen dat het proces en de samenwerking daartoe ook die ruimte biedt.
Samenwerking met mede overheden en de sectorpartijen is steeds een
belangrijke voorwaarde.
Achtereenvolgens ga ik in deze brief in op mijn regierol die samenhangt
met de gecombineerde werking van IBP (pijler toekomstbestendig wonen)
en NWa, op trajecten waarop ik met partijen actief ben op landelijk of
regionaal niveau en mijn aanpak van excessen (discriminatie, huisjesmelkerij) in combinatie met de rol die voor gemeenten is weggelegd bij
handhaving. Ook geef ik u mijn reactie op het tot stilstand komen van de
onderhandelingen over het sociaal huurakkoord. Daarmee kom ik tevens
tegemoet aan het verzoek van het lid Beckerman (SP).
Regie op de woningmarkt i.s.m. mede overheden en de sector
De woningmarkt is gebaat bij een heldere regiefunctie die overheden en
sector verbindt en daarmee voor jaren een forse bouwproductie mogelijk
maakt en excessen wegneemt. Ik schets u het daarvoor met VNG en
sectorpartijen gecreëerde passende arrangement.
IBP en NWa in elkaars verlengde
In februari dit jaar werd het IBP gepresenteerd door Kabinet, VNG, IPO en
UvW. Het programma kent uitwerkingssporen op een tiental beleidsterreinen waaronder de woningmarkt («toekomstbestendig wonen»). Het
IBP verbindt de rijksoverheid waaronder BZK, de provincies, de
gemeenten en de waterschappen. Het IBP faciliteert het gesprek van de
overheden, ook daar waar andere departementale beleidsterreinen aan de
orde zijn: op bestuurlijk niveau zijn meerdere Kabinetsleden vertegenwoordigd.
Voor de opgaven op het gebied van toekomstbestendig wonen is het IBP
van belang omdat de gemeenten voor een groot deel ervan als eerste aan
2
3

Door Kabinet, IPO, VNG en Unie van Waterschappen
Door Aedes, Bouwend Nederland, IVBN, NEPROM, NVB-Bouw, NVM, Vastgoed Belang,
Vereniging Eigen Huis, de Woonbond en BZK

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 428

2

zet zijn. Dat geldt bijvoorbeeld bij het aanjagen van de woningbouw en
ook bij het signaleren van excessen of juist het handhaven van beleid. Via
het IBP kunnen zij efficiënt met andere overheden in gesprek gaan.
Het IBP kent een uitgebreide besluitvormingsstructuur op ambtelijk en
bestuurlijk niveau. Op onderdelen en in de concrete uitwerking van
maatregelen kan ook aanvullend gesprek tussen VNG, G4, G40 en sector
nuttig zijn. Lokale behoeften zijn immers niet in elke gemeente hetzelfde
en dit versterkt naar mijn mening de lokale inbreng. Besluitvorming via
IBP is relevant daar waar de medeoverheden als sleutelpartijen in het
grootste deel van de aanpak voor de woningmarkt probleemeigenaar zijn
of intensief betrokken zijn.
Tegelijkertijd verbindt de NWa sectorpartijen met BZK op concrete acties
en trajecten op drie sporen: vergroting van het aanbod, betere benutting
van de bestaande voorraad en de betaalbaarheid. Er bestaat overleg met
alle partijen op ambtelijk niveau en ook van alle partijen tezamen op
bestuurlijk niveau.
De Nwa is een agenda in de letterlijke zin van het woord wat betekent dat
het geen statisch document is en dat partijen op basis van de voortgang
ideeën aan kunnen dragen die – wanneer breed gedragen – toegevoegd
kunnen worden aan de Nwa. Deze ideeën worden met relevante partijen
opgepakt om te bekijken of daar een gezamenlijke actie en dito samenwerking uit te destilleren valt die daarna aan de Nwa wordt toegevoegd.
Binnen het NWa hebben projecten vaak de steun of medewerking van
medeoverheden nodig. Andersom kunnen de medeoverheden de
sectorpartijen nodig hebben bij hun aandachtspunten of juist die opgaven
adresseren die binnen de NWa onderhanden zijn. Het is daarom steeds
van belang een goede verbinding te hebben en er daarmee aan bij te
dragen dat zowel sectorpartijen als medeoverheden goed bediend worden
bij hun opgaven. VNG, IPO, de UvW en ikzelf willen ons daar hard voor
maken. Zo delen de medeoverheden de opgave om zo snel mogelijk de
benodigde 75.000 te bouwen woningen per jaar te bereiken, zodat het
woningtekort niet verder oploopt, en trekken zij in de uitwerking van de
acties waar nodig samen op met de partijen uit de NWa.
Breed beraad wonen & bouwen
In samenwerking met de mede overheden kies ik ervoor om een halfjaarlijks bestuurlijk overleg van VNG, IPO, UvW en bestuurders uit de sector te
organiseren met de titel «breed beraad wonen & bouwen». Hiermee moet
de naadloze samenwerking ontstaan op de opgaven die we gezamenlijk
hebben. Ikzelf zal het beraad voorzitten en dat versterkt mijn regierol.
De motie van het lid Ronnes Kamerstuk 32 847, nr. 385 riep de regering op
om «alles op alles te zetten om de VNG volwaardig te laten participeren in
het vervolg van de Woonagenda». Met de instelling van een breed beraad
wonen & bouwen geef ik invulling aan uw motie.
Het in samenhang met klimaatadaptatie oppakken van vraagstukken
Nieuw te bouwen woningen moeten bijna energieneutraal (BENG),
klimaatbestendig en aardgasvrij worden opgeleverd. Naast regie hierop
vanuit het «breed beraad wonen en bouwen» is er samenhang met twee
andere trajecten te weten de Nationale Omgevingsvisie en het Deltaplan
Ruimtelijke adaptatie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 428

3

In de NOVI wordt de integrale en samenhangende lange termijnvisie van
het Rijk op de fysieke leefomgeving vastgelegd. Klimaatbestendig wonen
en water zijn daarin een belangrijk onderdeel. Een van de prioriteiten voor
de NOVI is: sterke, leefbare en klimaatbestendige steden en regio’s met
voldoende ruimte om te wonen, werken en bewegen. Het kabinet vindt
het daarbij onder meer van belang dat er een aantrekkelijke, veilige en
gezonde leefomgeving wordt gecreëerd met veel water en groen en
tegelijk wordt bijgedragen aan doelen op het gebied van klimaatadaptatie.
Voor het versnellen van ruimtelijke aanpassingen aan klimaatveranderingen is door het Rijk en de decentrale overheden in 2017 het Deltaplan
Ruimtelijke adaptatie opgesteld. Hierin verkent het Rijk voor 2020 of
aanvullende (bouw)regelgeving handig en nuttig kan zijn om een
klimaatbestendige inrichting te bevorderen met voldoende ruimte voor
maatwerk.
Actieve inzet op regionale knelpunten
De druk op de woningmarkt is een probleem dat regionaal van aard is. Uit
mijn informatie blijkt dat de situatie per regio bovendien enorm kan
verschillen. Dat vraagt om maatwerkoplossingen. Het is mijn rol om
gericht bij te dragen aan het oplossen van knelpunten in de regio.
Komen tot afspraken met regio’s
Ik informeerde u eerder over mijn gesprekken in die regio’s waar de druk
op de woningmarkt het grootst is. De gesprekken zijn erop gericht om in
het najaar brede «woningmarktafspraken» te maken met de regio’s die
een gespannen woningmarkt hebben. Het gaat in die afspraken om
versnelling van de woningbouw en het tegengaan van excessen in de
verhitte markten. Daarmee vormen de regiogesprekken een essentieel
onderdeel van IBP en NWa. Er wordt rechtstreeks nauwe samenwerking
met de betrokken decentrale overheden gezocht. Ik zet mij in om
belemmeringen waar mogelijk weg te nemen.
De opgaven en belemmeringen differentiëren per regio, dit vraagt om
maatwerk en een intensieve samenwerking met de regionale partners. Dit
maatwerk is aanvullend op de landelijke maatregelen uit IBP en NWa. Op
dit moment zijn de gesprekken met de regio’s volop gaande. Na de
bestuurlijke overleggen MIRT dit najaar zal uw kamer geïnformeerd
worden over de gezamenlijke inzet van het Rijk en de betrokken regio’s.
In deze gesprekken zal ik ook de motie van het lid Van Haersma-Buma c.s.
Kamerstuk 35 000, nr. 13 betrekken, zoals aangenomen tijdens de
Algemene Politieke Beschouwingen, die vraagt om vastzittende cruciale
bouwprojecten vlot te trekken.
De bekostiging van binnenstedelijke transformatie
Ook vinden er gesprekken plaats over de bekostiging van binnenstedelijke
transformatie. Woningbouw op transformatielocaties komt nu traag tot
stand, omdat investeringen in de voorfase moeilijk financierbaar zijn. Ik
heb 38 miljoen euro beschikbaar gesteld om de ontwikkeling van deze
locaties in gebieden met een gespannen woningmarkt te versnellen. Aan
het eind van het jaar zal ik u nader over de inzet informeren.
De medeoverheden mogen van mij verwachten dat ik aan Rijkszijde
oplossingen zoek om regionaal verder te komen met de bouwopgave. Ik
sta zelf voor een aantal zaken aan de lat en ik span me hiervoor in binnen
het kabinet. Bij de medeoverheden wordt veel belang gehecht aan de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 428

4

investeringscapaciteit van woningcorporaties, financiering van de
onrendabele top bij binnenstedelijke transformatie, de positie van
gemeenten om te kunnen acteren in het middenhuur segment, de relatie
tussen mobiliteit en de woningbouwopgave, de mogelijkheden met een
klimaatakkoord en het thema wonen en zorg. Over deze thema’s ga ik
nader in overleg met de medeoverheden.
Investeringscapaciteit van woningcorporaties
In het licht van de oplopende fiscale lasten voor woningcorporaties en de
woningmarktambities van het kabinet, heeft het kabinet in de begroting
van 2019 een structurele verlaging van de verhuurderheffing van € 100
miljoen per jaar voorgesteld. Deze tariefsverlaging resulteert in een
vergroting van de investeringscapaciteit van woningcorporaties met € 2
tot 3 miljard. Dat geeft de sector meer ruimte om de komende jaren bij te
dragen aan de uitdagingen op de woningmarkt.
Aandacht voor middenhuur
Het is belangrijk dat middeninkomens, zoals starters en gezinnen, nu en in
de toekomst betaalbaar in de stad kunnen wonen. Ik deel de zorg dat,
specifiek in steden met een grote druk op de woningmarkt, sommige
woningen met een excessieve huurprijs in de markt worden gezet. De
beste oplossing om dit tegen te gaan is inzetten op nieuwbouw van
middenhuurwoningen. Investeerders moeten daarvoor voldoende ruimte
hebben. In de tussentijd is het belangrijk om excessen in de markt aan te
pakken.
Uw Kamer heeft met de gewijzigde motie van de leden Van Eijs en Ronnes
Kamerstuk 32 847, nr. 401 ook de parallel getrokken tussen het aanpakken
van excessen en tegelijkertijd blijven inzetten op voldoende nieuwbouw.
De motie verzoekt om te onderzoeken welke maatregelen als mogelijkheid
voor lokaal maatwerk kunnen dienen en daarbij oog te hebben voor de
kostenstructuur van de verhuurder. Ik ben bezig met de uitvoering van
deze motie en zal binnenkort met een reactie komen.
Klimaatakkoord
Diverse acties uit de Nationale Woonagenda kunnen niet los worden
gezien van de noodzakelijke energie- en klimaattransitie. De verduurzaming van de woningvoorraad en de keuze voor aardgasvrij wonen
hebben consequenties voor de woningopgave. Dit vraagt om een
integrale aanpak waarbij rekening wordt gehouden met de benodigde
klimaatmaatregelen. De verduurzaming van de gebouwde omgeving is
onderwerp van gesprek aan de sectortafel Gebouwde omgeving van het
Klimaatakkoord. Aan deze sectortafel zullen de komende maanden de
nodige besprekingen plaatsvinden. BZK zal daarom de komende maanden
de relevante acties uit de Nationale Woonagenda in samenhang
uitwerking met het Klimaatakkoord.
Wonen en zorg
De Minister van VWS en ik hebben op 18 juni jongstleden de Actielijn
Wonen en Zorg naar uw Kamer gestuurd (Kamerstukken 32 847 en 29 389,
nr. 408). Wij willen dat op lokaal niveau de vraag en het aanbod goed in
kaart worden gebracht, ouderen geschikt wonen en er meer aanbod van
woonzorginitiatieven tot stand komt. Om gemeenten, woningcorporaties,
zorgaanbieders, marktpartijen en burgerinitiatieven daarbij te ondersteunen komt er een kennisprogramma, een ondersteuningsteam, een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 428

5

innovatieregeling Woonzorginitiatieven en een vervolg op de prijsvraag
Who Cares van de Rijksbouwmeester.
De Staatssecretaris van VWS heeft in het voorjaar de meerjarenagenda
Beschermd Wonen naar de Tweede Kamer gestuurd. Onderdeel van de
agenda is op lokaal en regionaal niveau voldoende huisvesting en
passende randvoorwaarden als begeleiding voor deze groep te realiseren.
Het Rijk ondersteunt dit door de VNG, Aedes, Federatie Opvang en Leger
des Heils uitgevoerde actieplan «Weer Thuis!». Hiermee geef ik invulling
aan de motie van het lid Ronnes Kamerstuk 29 453, nr. 444 en van de
leden Dik-Faber en Voortman Kamerstuk 34 775 XVIII, nr. 33.
De aanpak van excessen
Excessen op de woningmarkt manifesteren zich niet alleen regionaal en
vragen soms om een landelijke aanpak. Discriminatie, huisjesmelkerij en
excessen bij toeristische verhuur hebben daarom mijn aandacht.
De aanpak Goed Verhuurderschap
Per brief van 5 juli 2018 TK 32 847, nr. 417 informeerde ik u over mijn
samenwerking met sector en overheden op het thema «goed verhuurderschap». In de brief is een gezamenlijke aanpak aangekondigd die gericht is
op voorlichting, (zelf)regulering en handhaving. Er worden concrete
afspraken voorbereid naar aanleiding van diverse ongewenste gedragingen in de verhuursector, waaronder discriminatie op grond van
afkomst en huisjesmelkerij. Ook de rol van de huurder wordt in de
uitwerking meegenomen. Met diverse partijen in de sector verken ik
bovendien of aanvulling of aanpassing van wet- en regelgeving nodig is.
Toeristische verhuur
Met een aantal gemeenten en de grootste platforms zoals Airbnb ben ik in
gesprek om excessen bij toeristische verhuur aan te pakken. Hierbij
hebben alle partijen aangegeven mee te gaan werken aan een registratieverplichting voor aanbieders van advertenties waarbij het registratienummer zichtbaar moet zijn bij de advertentie. Hiermee krijgen
gemeenten beter zicht op waar toeristische verhuur plaatsvindt. Dit
versterkt de handhavingsmogelijkheden van de gemeente. Gezamenlijk
met de betrokken partijen wordt invulling gegeven aan een systeem
waarbij zoveel mogelijk wordt voorkomen dat er sprake kan zijn van
illegale advertenties. Tegelijkertijd bereid ik met partijen de wettelijke
inbedding voor en ik verwacht voor het einde van het jaar de formele
consultatie erover te kunnen starten. Daarna zal het de weg vinden naar
uw Kamer.
Handhaving versterken op lokaal niveau
Effectieve handhaving door gemeenten is onontbeerlijk voor een goede
werking van het beleid voor de woningmarkt. Ook eventuele aanvullende
wettelijke maatregelen vallen of staan ermee. In het gesprek dat ik met
regio’s heb is de inzet van lokale actoren op handhaving een
aandachtspunt. Ook met de VNG en gemeenten is gesprek over toezicht
op naleving en handhaving van wet- en regelgeving door gemeenten
gewenst.
Doorlooptijden bij de Huurcommissie
De huursector is in beweging, als het gaat om de schaarste in het
middenhuursegment, exorbitante huurprijsstijgingen of andere excessen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 428

6

die het woongenot van mensen beïnvloeden. De Huurcommissie is reeds
een bestaande mogelijkheid om bepaalde excessen in de gereguleerde
huursector aan te pakken met bindende uitspraken, zoals op het terrein
van huurprijzen en servicekosten. De Huurcommissie vervult op deze
manier een belangrijke rol in de versterking van de rechtspositie van
huurders en verhuurders. Het is wettelijk bepaald dat de Huurcommissie
een uitspraak doet over geschillen binnen een vastgestelde termijn, de
zogenaamde doorlooptijd. Door verschillende omstandigheden komt het
voor dat doorlooptijden vertragen, bijvoorbeeld als een (ver)huurder niet
meewerkt aan een onderzoek in een woning, maar ook omdat het aantal
inkomende zaken dit jaar hoger dan verwachting heeft gepiekt. De
vertraging van doorlooptijden is een ongewenste situatie, omdat de
rechtspositie van (ver)huurders in het geding kan komen.
De Huurcommissie heeft voor het verwerken van de hoge instroom dit
jaar al diverse maatregelen genomen, zoals de inhuur van extra
medewerkers. Om de komende jaren de doorlooptijden structureel te
kunnen verbeteren werkt de Huurcommissie aan een verandertraject om
de organisatie beter in te richten voor de nieuwe dienstverlening als
gevolg van de gewijzigde Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte. Naast
opleidingen voor de versterking van de competenties van medewerkers
wordt sinds dit jaar ook steeds meer bedrijfsmatig gewerkt, met bijvoorbeeld targets per medewerker en tijdmetingen.
Ter ondersteuning van de veranderingen wordt bij de Huurcommissie een
reorganisatie voorbereid. De inzet van de Huurcommissie zijn stappen in
de goede richting. Mijn aanpak van excessen zal als neveneffect hebben
dat de Huurcommissie op termijn wordt ontlast. Samen met de Huurcommissie blijft het voldoen aan de wettelijke doorlooptijden mijn volle
aandacht houden.
Sociaal huurakkoord
Aedes en de Woonbond zijn al enkele maanden met elkaar in gesprek over
het sociaal huurakkoord, naar aanleiding van een afspraak die zijn
gemaakt in de Nationale woonagenda. De voorbereidende onderhandelingen verliepen voortvarend en ik daaruit positieve signalen ontvangen
van beide kanten. Ik vind het jammer dat partijen er op het laatst niet uit
zijn gekomen.
Het uitblijven van het sociaal huurakkoord betekent dat alles bij het
«oude» blijft. De huidige huurprijsregels in de wetgeving, die zijn
gebaseerd op het akkoord van 2015, blijven gelden. Partijen zouden zich
echter nog eens goed moeten beraden, want het uitblijven van een
akkoord betekent dat:
1. huurbeleid waarin individuele woningcorporaties en huurdersverenigingen elkaar al enkele jaren meer en meer in hebben gevonden in
een gematigd huurbeleid, niet is omgezet in landelijke afspraken die
kunnen worden verankerd in wetgeving;
2. er geen afspraken zijn over maatwerk om huren mee te laten
bewegen met inkomensschommelingen, waardoor zowel de
betaalbaarheid voor lagere inkomens als de doorstroming kan
verbeteren; en
3. er geen afspraken zijn gekomen over de verdeling van de lagere
energierekening tussen huurder en verhuurder bij investeringen in
duurzaamheid.
Hierdoor zou het jammer zijn als vertegenwoordigers van huurders en
verhuurders geen hernieuwd akkoord kunnen bereiken over de huurprijsontwikkeling, doorstroming en verduurzaming. Bij definitief uitblijven van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 428

7

een akkoord verandert de situatie pas als de wetten en regels worden
gewijzigd. Gelet op de druk op de woningmarkt, vind ik het belangrijk dat
de maatschappelijke partners met elkaar tot overeenstemming kunnen
komen. Ik wil dan ook met beide partijen bezien waar en welke ruimte er
is om tot een gedragen akkoord te komen.
Tot slot
In deze brief heb ik u geschetst hoe mijn aanpak voor de woningmarkt
zich ontwikkelt voor wat betreft organisatie, samenwerking tussen
overheden en sector en welke inhoudelijke inzet ik voor de komende tijd
doe. Met de beschreven trajecten geef ik invulling aan behoeften op
lokaal, regionaal en landelijk niveau waar het gaat om het aanjagen van
de bouwproductie en het aanpakken van excessen. Daarmee wil ik
optimaal bijdragen aan de maatschappelijke opgaven op het gebied van
wonen.
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
K.H. Ollongren

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 428

8