Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2011–2012

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2614
Vragen van de leden Voordewind (ChristenUnie) en Van Dam (PvdA) aan de
minister van Immigratie, Integratie en Asiel over de berichten «Rechten
asielkinderen geschonden» en «Nederland riskeert berisping VN» (ingezonden
2 mei 2012).
Antwoord minister Leers (Immigratie, Integratie en Asiel) (ontvangen 24 mei
2012)
Vraag 1
Hebt u kennisgenomen van de berichten «Rechten asielkinderen geschonden»
en «Nederland riskeert berisping VN»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Is de Nederlandse staat reeds aangesproken op de kinderrechten van
asielzoekerskinderen door het VN kinderrechtencomité, of bestaat de kans dat
dit op afzienbare termijn zal gebeuren?
Antwoord 2
Nee. De Nederlandse staat is niet aangesproken. Het is mij niet bekend of dit
nog gaat gebeuren.
Vraag 3
Herkent u het door de Kinderombudsman geschetste beeld dat de Nederlandse reputatie op kinderrechtengebied aan het afkalven is? Zo nee, waarom
niet?
Antwoord 3
Nee. In het Nederlandse vreemdelingenbeleid worden kinderrechten
gerespecteerd.
De afgelopen jaren zijn er in het beleid eerder meer dan minder waarborgen
gekomen, die zien op de positie en het belang van het kind.
Zo wordt gedurende het toelatingsproces en het terugkeerproces het belang
van het kind door de uitvoerende organisaties in het oog gehouden.
Internationale verplichtingen inzake onderwijs, zorg, opvang en juridische
1

ah-tk-20112012-2614
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

Nos.nl, 2 mei 2012 en Nieuwsuur.nl. 1 mei 2012.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

1

bijstand worden nageleefd. Sinds medio 2010 wordt de opvang aan
uitgeprocedeerde gezinnen met kinderen niet meer beëindigd.
Daarnaast voert Nederland specifiek beleid ten aanzien van bijzondere
doelgroepen minderjarigen. Zo geldt er bijzonder beleid ten aanzien van
besnijdenis bij meisjes en ten aanzien van kindsoldaten.
Vraag 4
Kunt u bevestigen dat kinderen van asielzoekers door jarenlange onzekerheid
risico lopen op zware psychische schade?
Antwoord 4
Ik sluit niet uit dat (mede) door ervaren onzekerheid psychische schade kan
optreden bij kinderen van asielzoekers. Dat is dan ook mede de reden dat ik
beoog om vreemdelingen zo spoedig mogelijk duidelijkheid te bieden en het
stapelen van procedures tegen te gaan. Ook in het recente verleden zijn al
stappen in de juiste richting gezet, bijvoorbeeld met de verbetering van de
asielprocedure medio 2010.
Daarbij wil ik echter wel opmerken dat dit gevoel van onzekerheid aanwezig
kan zijn, terwijl er feitelijk duidelijkheid bestaat over het verblijfsperspectief.
Dat ouders van de kinderen (of derden in de omgeving van kinderen),
besluiten Nederland niet te verlaten ondanks dat er afwijzend is beslist op
één of meerdere toelatingsaanvragen, ook na bekrachtiging door de rechter
hiervan, neemt niet weg dat er wel degelijk duidelijkheid bestaat dat de
overheid bij voortduring geen legaal verblijf heeft toegestaan. Deze situatie,
waarvoor ouders (of derden) verantwoordelijk zijn, is niet in het belang van
de kinderen.
Vraag 5
Kunt u aangeven op welke wijze u wilt voorkomen dat de jarenlange
onzekerheid bij kinderen van asielzoekers leidt tot zware psychische schade?
Antwoord 5
Ik ben ervan overtuigd dat snellere procedures en het tegengaan van
stapeling van procedures wanneer deze uitsluitend gericht zijn op het rekken
van het verblijf, noodzakelijk zijn om dit in de toekomst zoveel mogelijk te
voorkomen.
Vraag 6
Bent u bereid op korte termijn een regeling te treffen om tot een oplossing te
komen voor die kinderen van asielzoekers die door jarenlange onzekerheid
reeds zware psychische schade, vergelijkbaar met oorlogstrauma’s, hebben
opgelopen en met deze regeling dit soort zware psychische schade in de
toekomst te voorkomen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 6
In veel gevallen gaat het, zoals gezegd, om een gepercipieerde onzekerheid,
omdat er feitelijk duidelijkheid bestaat over het verblijfsperspectief. Niettemin
is het beter eventuele schade te voorkomen, door te zorgen voor snelle
procedures en snelle terugkeer na afwijzing van de aanvraag. Hierbij is de
inzet van de ouders en derden in de omgeving van kinderen essentieel.
Wanneer terugkeer niet mogelijk is, ondanks de inspanningen van de
vreemdeling, bestaat er een buitenschuldbeleid. Verder beschik ik over het
instrument van de discretionaire bevoegdheid voor individuele gevallen waar
sprake is van schrijnendheid.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

2