Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

28 089

Gezondheid en milieu

Nr. 52

BRIEF VAN DE MINISTER VAN INFRASTRUCTUUR EN MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 22 september 2017
Tijdens het debat van 21 september over Chemours (Handelingen II
2017/18, nr. 3, item 3) heeft de staatsecretaris van Infrastructuur en Milieu
toegezegd dat ik uw Kamer voor de stemming van 26 september een
inhoudelijke reactie zal sturen over de motie van de leden Van Eijs en
Kröger1.
De motie verzoekt mij om te onderzoeken hoe een actieve informatie- en
monitoringsplicht voor bedrijven richting de vergunningverlener en de
drinkwaterbedrijven geïntroduceerd kan worden.
Hierbij reageer ik op deze motie. In de Wet milieubeheer en de Waterwet
is al voorzien in een informatieplicht. Zo dient een bedrijf bij het indienen
van een vergunningaanvraag aan te geven welke stoffen geloosd zullen
worden en in welke hoeveelheden. Ook is een bedrijf verplicht om bij de
aanvraag (conform de Waterregeling artikel 6.21 onder j) een beschrijving
te geven van de wijze waarop de lozing wordt vastgesteld en geregistreerd en de wijze waarop over de lozing wordt gerapporteerd. Dit meeten rapportageplan wordt integraal met de gehele aanvraag beoordeeld
alvorens een vergunning kan worden afgegeven. De vergunningaanvraag
is openbaar en kan door iedereen worden ingezien, ook door drinkwaterbedrijven. Het bevoegd gezag beschikt over alle gegevens uit deze
vergunningen.
Indien een «ongewoon voorval» plaatsvindt moet het bevoegd gezag
hiervan zo spoedig mogelijk in kennis worden gesteld, conform hoofdstuk
17 van de Wet milieubeheer (ongewoon voorval). Het is vervolgens de
taak van het bevoegd gezag om vanuit zijn verantwoordelijkheid en
bevoegdheid (waar nodig) andere partijen waaronder de drinkwaterbedrijven te informeren.

1

kst-28089-52
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Kamerstuk 25 883, nr. 299.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 28 089, nr. 52

1

Daarnaast kan het bevoegd gezag in de vergunning aanvullende
voorschriften opnemen over een zogenoemd «voorzienbaar voorval». Het
«voorzienbaar voorval» voorziet in een actieve informatieplicht voordat
bijvoorbeeld een grote onderhoudsstop plaatsvindt die mogelijk effect kan
hebben op de emissies. Dit geeft het bevoegd gezag de mogelijkheid om
de maatregelen die het bedrijf neemt om effecten te beperken vooraf te
beoordelen en ook te beoordelen welke andere partijen hiervan vooraf in
kennis moeten worden gesteld.
Er is dus sprake van een actieve informatieplicht vanuit de bedrijven bij
het indienen van de aanvraag, bij een «voorzienbaar voorval» of
«ongewoon voorval» en tijdens de reguliere operatie. Deze informatievoorziening vindt plaats richting het bevoegd gezag.
Zoals ik in mijn brief van 5 juli over de Structurele aanpak van opkomende
stoffen (Kamerstuk 27 625, nr. 404) heb aangegeven is extra aandacht
nodig voor een correct en transparant uitvoeringstraject en voor
helderheid in rollen, taken en verantwoordelijkheden van alle bevoegde
gezagen. Ik zie deze motie dan ook als onderdeel van de verbeteractie
zoals opgenomen in de Structurele aanpak van opkomende stoffen.
Ik wil tot slot benadrukken dat de centrale rol van het bevoegd gezag erg
belangrijk is. Vanuit dat oogpunt ligt het niet voor de hand om een directe
informatieplicht vanuit een bedrijf naar een derde partij, zoals bijvoorbeeld een drinkwaterbedrijf, verplicht te stellen. Hier ligt een coördinerende rol bij het bevoegd gezag. De huidige wetgeving en vergunningverleningsprocessen bieden voldoende instrumenten voor onder andere
drinkwaterbedrijven om de gewenste informatie te verkrijgen.
Als ik de motie op bovenstaande manier mag interpreteren, kan ik de
motie als ondersteuning van het beleid beschouwen en zal ik het
gevraagde onderzoek met name richten op verbetering en verduidelijking
van rollen, taken en bevoegdheden van alle bevoegde gezagen. Met als
uitkomst de borging dat alle gevraagde informatie voor alle betrokken
partijen, waaronder de drinkwaterbedrijven, open en transparant
beschikbaar is.
Ik vertrouw u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
De Minister van Infrastructuur en Milieu,
M.H. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 28 089, nr. 52

2