Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

34 740

Wijziging van de Faillissementswet en enige
andere wetten in verband met het moderniseren
van de faillissementsprocedure (Wet
modernisering faillissementsprocedure)

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 12 september 2017
De vaste commissie voor Veiligheid en Justitie, belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de eer als volgt verslag
uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en
gemaakte opmerkingen voldoende zullen zijn beantwoord, acht de
commissie de openbare behandeling van het voorstel van wet
genoegzaam voorbereid.
INHOUDSOPGAVE
I

Algemeen

1

1.
2.

2
4

3.
4.
II

blz.

Inleiding
Inhoud van het wetsvoorstel op hoofdlijnen
a.
Bevorderen digitalisering van de faillissementsprocedure en verbetering van de toegankelijkheid tot informatie
b.
Versnelling van de faillissementsprocedure
c.
Meer maatwerkmogelijkheden
d.
Bevorderen van specialisatie bij de wetgever
en ondersteuning wetgevingsproces
Verhouding met andere procedures, uitvoering en
internationale regelgeving
Overig

Artikelsgewijs

4
5
5
6
6
6
7

I. ALGEMEEN
De leden van de VVD-fractie hebben met interesse en een positieve
grondhouding bovengenoemd wetsvoorstel bestudeerd. Zij pleiten reeds
geruime tijd voor het bij de tijd brengen van het vaak onoverzichtelijke
faillissementsrecht. Dit zal ook positieve gevolgen hebben voor de
efficiëntie van faillissementsprocedures. Het verhogen van de

kst-34740-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

1

opbrengsten van een faillissementsprocedure voor de schuldeisers en het
beperken van de uit een faillissement voortvloeiende maatschappelijke
kosten vinden zij een goed en noodzakelijk streven. De voornoemde leden
hebben nog enkele vragen en opmerkingen.
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel. Deze leden menen dat de voorstellen in de
Wet modernisering faillissementsprocedure (hierna: het wetsvoorstel)
bijdragen aan een faillissementsprocedure die goed bij deze tijd past. Wel
hebben voornoemde leden nog een aantal vragen over het voorstel.
De leden van de D66-fractie hebben met interesse kennisgenomen van het
wetsvoorstel. Zij onderschrijven dat het huidig faillissementsrecht, dat
stamt uit eind 19e eeuw, aan vernieuwing toe is. Ook erkennen zij de
positieve houding van betrokkenen uit de rechtspraktijk met betrekking tot
het voorstel, maar zien zij ook enkele kritiekpunten op het voorstel die
tevens breed gedragen lijken te worden. Naar aanleiding daarvan hebben
deze leden nog enkele vragen.
De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van onderhavig
voorstel. Deze leden zijn voor een zo efficiënt en transparante mogelijke
afhandeling van faillissementen. Faillissementen zijn vaak ingrijpende
gebeurtenissen voor alle betrokkenen. Zeer zeker ook voor de schuldeisers, waaronder vaak de betrokken werknemers. Wanneer de modernisering van de Faillissementswet (hierna Fw) de positie van de schuldeisers verbetert dan staan voornoemde leden hier positief tegenover. Wat
betreft voornoemde leden verdient niet alleen het opsporen en vervolgen
van faillissementsfraude, maar zeer zeker ok het voorkomen daarvan ook
altijd veel aandacht wanneer gesproken wordt over mogelijke aanpassingen van de Fw. Over het voorliggende wetsvoorstel hebben de
genoemde evenwel nog enkele vragen.
De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van het voorliggend wetsvoorstel dat dient tot het verder moderniseren
van de faillissementsprocedure. Ook deze leden delen de doelen van een
transparantere en efficiëntere afwikkeling van het faillissement waardoor
de opbrengsten voor schuldeisers kunnen worden verhoogd. Maar, net
zoals ook de andere wetsvoorstellen met betrekking tot de modernisering
van het faillissementsrecht, vinden de leden van de PvdA-fractie het
waarborgen van de belangen van het personeel van een failliete onderneming van groot belang. Deze leden missen echter juist het waarborgen
van dit belang in het nu voorliggend wetsvoorstel. Kan de regering
aangeven of en op welke manier de voorstellen, in aanvulling eerdere
voorstellen met betrekking tot de prepack, kunnen bijdragen aan het beter
behartigen van de belangen van het personeel? En kan het voorliggend
wetsvoorstel ook helpen om faillissementsfraude tegen te gaan? Zo ja, op
welke wijze? Ook op andere punten hebben voornoemde leden hebben
nog enkele vragen en opmerkingen.
1. Inleiding
De leden van de VVD-fractie vragen hoe dit wetsvoorstel zich verhoudt tot
het wetgevingsprogramma herijking faillissementsrecht. Maakt het
onderdeel hiervan uit? Welke wetten kunnen op welke termijn nog worden
verwacht als onderdeel van dat wetgevingsprogramma?
De leden van de D66-fractie lezen dat de regering zich voorstelt dat met
onderhavig voorstel de snelheid van de procedure voor de afwikkeling
van een faillissement verbetert en dat de kosten die hiermee gemoeid zijn
worden beperkt. Net zoals INSOLAD in haar advies betreffende het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

2

voorstel aangeeft, zijn deze leden van mening dat het onderhavige
voorstel niet alle problemen aanpakt, die vertraging en hoge kosten
rondom faillissementsafwikkeling veroorzaken. Zo is het gegeven dat vaak
een gerechtelijke procedure moet worden gevoerd, waar jaren overheen
kunnen gaan, een belangrijk aspect dat tot vertraging van de procedure
kan leiden. Is de regering het met de aan het woord zijnde leden eens dat
er zeker nog andere oorzaken aan te wijzen zijn die de snelheid en de
kosten van de afwikkeling van een faillissement beïnvloeden? Hoe duidt
de regering het gegeven dat deze geen onderdeel van het wetsvoorstel
uitmaken? In hoeverre acht de regering het een realistische uitkomst dat
faillissementen inderdaad sneller en met minder kosten worden
afgewikkeld, wanneer andere oorzaken hiertoe niet worden aangepakt?
De leden van de D66-fractie lezen dat met onderhavig voorstel de curator
de bevoegdheid verkrijgt om ook zelf vorderingen van schuldeisers op de
lijst van schuldvorderingen te plaatsen. Zij lezen dat de curator pas in
actie hoeft te komen, wanneer een schuldeiser zich na het opstellen van
deze lijst meldt omdat hij meent dat de vermelding van zijn vordering op
de lijst niet correct is. De curator beoordeelt deze vermelding dan
opnieuw. De werklast van de curator zou hiermee worden verlicht. Deze
leden betwijfelen dat. Net zoals INSOLAD aangeeft, achten zij het niet
onwaarschijnlijk dat deze regeling juist tot meer discussies met crediteuren en mogelijk extra aansprakelijkstellingen vanuit crediteuren jegens
curatoren gaat leiden. Is de regering dit met de aan het woord zijnde
leden eens? Waarom wel of waarom niet?
Daarbij vragen de leden van de D66-fractie wat de mogelijkheden voor
schuldeisers zijn om een beslissing van de curator om een vordering wel
of niet aan de lijst toe te voegen of correcties wel of niet door te voeren,
kunnen aanvechten. Deze bevoegdheid, zoals de Raad voor de Rechtspraak benoemt, geeft de curator immers inherente verantwoordelijkheid.
De leden lezen dat tot op de verificatievergadering schuldeisers correcties
op hun eigen vorderingen kunnen aanbrengen dan wel vorderingen van
andere schuldeisers kunnen betwisten. Op welke wijze wordt hier een
beslissing in gemaakt en welke rol speelt de curator hierin? De aan het
woord zijnde leden lezen dat het van belang is dat de curator de betrokken
schuldeisers nadien goed informeert en in de gelegenheid stelt op de lijst
te reageren. Dat achten deze leden geen overbodige luxe, nu deze
discretionaire bevoegdheid aan de curator wordt toegekend. In de
uitwerking blijft dit proces echter betrekkelijk vaag, namelijk dat het
denkbaar is dat de curator de lijst daartoe op een (besloten) website of
webportaal plaatst en de schuldeisers in de gelegenheid stelt bepaalde
opmerkingen te plaatsen of aanvullingen te doen. Kan de regering
concretiseren hoe dit proces in zijn werk zal gaan? Zo nee, waarom niet?
Kan de regering toelichten aan welke plichten wat betreft informatieverstrekking aan de schuldeisers de curator is gebonden? Op welke wijze
kunnen schuldeisers beslissingen van een curator aanvechten?
De leden van de D66-fractie vragen zich met INSOLAD en de Raad voor de
Rechtspraak af in hoeverre dit voorstel om de curator de bevoegdheid te
geven zelf vorderingen van schuldeisers op de lijst van schuldvorderingen
te plaatsen, van werkelijke toegevoegde waarde is voor de praktijk. Is de
regering het eens dat hiermee tevens gebroken wordt met het uitgangspunt dat de schuldeiser «eigenaar» is van zijn verordening? Zo ja, acht de
regering dit wenselijk? Zo nee, waarom niet?
De leden van de PvdA-fractie lezen dat de curator de bevoegdheid moet
krijgen om zelf een lijst van vorderingen te maken en daarvoor niet af te
wachten welke schuldeisers zich melden. Daarmee kan weliswaar de
efficiency van de afhandeling van het faillissement worden verbeterd,
maar lijdt dit niet tot een hoger aantal schuldeisers die in de opbrengsten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

3

van de failliete boedel moeten delen? Zo ja, is dat wenselijk? Zo nee,
waarom niet?
2. Inhoud van het wetsvoorstel op hoofdlijnen
a. Bevorderen digitalisering van de faillissementsprocedure en verbetering van de toegankelijkheid tot informatie
De leden van de VVD-fractie lezen in de memorie van toelichting, waarin
nader wordt ingegaan op het voorgestelde digitaliseren van de faillissementsprocedure, dat er is gewerkt aan verdere ontwikkeling van digitale
hulpmiddelen bij het toezicht op het faillissement door middel van het
project «KEI-toezicht». Sinds 1 december 2015 is dit systeem landelijk
beschikbaar. Kan worden aangegeven wat de ervaringen tot dusver met
dit systeem zijn? Kunnen ervaringen worden uitgesplitst naar belanghebbenden? Dit systeem had als doelstelling om eind 2016 8000 zaken
landelijk het systeem ingevoerd te hebben. Is het gelukt dit aantal zaken in
te voeren? Zo nee, wat zijn hier de redenen voor? Voorts staat beschreven
dat een eenvoudig toegankelijke, gedigitaliseerde informatievoorziening
eraan bijdraagt dat schuldeisers sneller kunnen reageren op een
eventueel faillissement van een schuldenaar. Deze redenering volgen de
aan het woord zijnde leden. Wel is het hiervoor nodig dat deze schuldeisers dan op de hoogte zijn van de digitale werkwijze en het bestaan van
die digitale omgeving. Op welke wijze wordt hiervoor zorg gedragen? Ook
wordt gemeld dat de werking van het centrale insolventieregister kan
worden verbeterd, zodat schuldeisers zoveel mogelijk op een plek
belangrijke informatie en stukken kunnen terugvinden. Hiertoe wordt een
grondslag in het wetsvoorstel opgenomen zodat bij lagere regelgeving
stukken kunnen worden aangewezen die in het centrale register moeten
worden geplaatst. Aan welke stukken moet worden gedacht? En wanneer
zou een nadere uitwerking hiervan tegemoet kunnen worden gezien?
De leden van de CDA-fractie lezen dat de digitalisering van de faillissementsprocedure zoveel mogelijk zal aansluiten bij de lopende
digitaliserings- en moderniseringsprojecten en dan met name het
programma «KEI(-toezicht)». Het omvangrijke programma laat goede
resultaten zien aldus de «Voortgangsrapportage KEI» uit 2016. Kan de
regering aangeven of de voorgenomen doelstelling van 8000 zaken
landelijk ingevoerd in het systeem KEI-toezicht gehaald is?
De leden van de D66-fractie zijn positief over het voornemen om de
faillissementsprocedure te digitaliseren. Deze leden beamen dat de
technologische mogelijkheden van de huidige tijd ook voor faillissementsprocedures hun meerwaarde kunnen hebben. Wel vragen zij welke
digitale aanpassingen hiertoe noodzakelijk zijn met betrekking tot het
Centraal Insolventieregister (CIR) en de functionaliteiten in het
KEI-systeem Toezicht? Op welke termijn en gepaard met welke kosten
verwacht de regering dat deze functionaliteiten aan de betreffende
systemen zijn toegevoegd dan wel aangepast, zodat deze in werking
kunnen treden? Hierbij wijzen de aan het woord zijnde leden op de
opmerkingen van de Raad van de Rechtspraak hiertoe.
Daarbij vragen de leden van de D66-fractie zich af in hoeverre de
rechtspraktijk al gebruik maakt en zal maken van de mogelijkheden die
momenteel bestaan. Is de doelstelling van 8000 zaken eind 2016 in het
systeem Toezicht behaald? Indien nee, waarom niet? Op welke wijze
wordt de rechtspraktijk gestimuleerd gebruik te maken van een dergelijk
digitaal systeem? Op welke termijn acht de regering de vervolmaking van
dit systeem volbracht en in gebruik voor de in de memorie van toelichting
genoemde doeleinden?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

4

Naast het belang van digitalisering, vragen de aan het woord zijnde leden
tevens aandacht voor de veiligheid van een dergelijke digitale omgeving
om informatie te delen en te voorzien in gegevensverwerking. Welke
instantie is verantwoordelijk voor het beheer van dergelijke digitale
systemen en op welke wijze wordt de digitale veiligheid hierin gewaarborgd?
b. Versnelling van de faillissementsprocedure
Ten aanzien van de versnelling van de faillissementsprocedure lezen de
leden van de VVD-fractie dat wordt voorgesteld om de uiterste termijn
waarbinnen vorderingen moeten worden ingediend aan te scherpen. Deze
termijn zal steeds door de rechter-commissaris worden vastgesteld. Om
schuldeisers niet onnodig te duperen is het dan volgens deze leden wel
een voorwaarde dat deze termijn te allen tijde ruim voor het verlopen van
die termijn openbaar wordt gemaakt en wordt gecommuniceerd met
belanghebbenden. Deelt de regering deze mening? En zo ja, op welke
wijze wordt hiervoor zorg gedragen?
c. Meer maatwerkmogelijkheden
Ten aanzien van meer maatwerkmogelijkheden bij faillissementsprocedures begrijpen de leden van de VVD-fractie dat wordt voorgesteld het
aan de rechter-commissaris te laten of en zo ja, wanneer een verificatievergadering wordt gehouden. Op basis van welke belangen komt de
rechter-commissaris tot een dergelijk besluit? Worden belanghebbende
geconsulteerd voordat een besluit door de rechter-commissaris wordt
genomen?
Volgens de leden van de SP-fractie kan het benoemen van een deskundige
en/of een extra rechter-commissaris zeker helpen bij de verbetering van
de kwaliteit van het toezicht en de efficiëntie van het toezicht. Kan de
regering nog verduidelijken aan wat voor deskundigen dan precies
gedacht kan worden? Kan bijvoorbeeld ook gedacht worden aan iemand
van de vakbond die als deskundige optreedt om door schijnconstructies
en voorgekookte faillissementen heen te kijken en daarmee de belangen
van de werknemers kan beschermen? Zo nee, waarom niet? Wordt voor
het eventueel benoemen van een deskundige en/of een extra rechtercommissaris bij faillissement ook extra financiële ruimte gecreëerd? Zo ja,
op welke manier? Zo nee, waarom niet?
De leden van de PvdA-fractie lezen dat de regels ten aanzien van de
benoeming en de samenstelling van de schuldeiserscommissie verruimd
worden zodat het duidelijker wordt dat ook deskundigen of bijzondere
belangenbehartigers daarin worden benoemd. Daaronder wordt ook
verstaan een vertegenwoordiger van werknemers. Wat voegt het nu
voorliggend wetsvoorstel op het punt van de benoeming van een
vertegenwoordiger van werknemers, toe aan de meer specifieke regeling
van de Wet continuïteit ondernemingen I (over de prepack)? Waarom is er
voor gekozen om de benoeming van een vertegenwoordiger van
werknemers facultatief te maken en waarom is er niet voor gekozen om
een dergelijke benoeming als uitgangspunt of zelfs verplichting op te
nemen in het geval er sprake is van een commissie van schuldeisers?
Op grond van het voorliggend wetsvoorstel kan het toezicht op curatoren
worden verbeterd door meerdere rechter-commissarissen te benoemen.
Dat is een goede ontwikkeling. Echter zonder de daarvoor benodigde
expertise zal de rechter-commissaris niet altijd schijnconstructies kunnen
doorzien. In navolging van de FNV vragen de leden van de PvdA-fractie
daarom waarom het wetsvoorstel niet voorziet in de benoeming van een
onafhankelijke financieel deskundige die de rechter-commissaris kan

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

5

ondersteunen. Bijvoorbeeld bij het doorgronden van schijnconstructies of
bij het doorgronden van een voorgekookt faillissement dat enkel moet
dienen om eenvoudig en goedkoop van personeel af te komen. Kan de
regering hier nader op ingaan?
d. Bevorderen van specialisatie bij de wetgever en ondersteuning
wetgevingsproces
De leden van de VVD-fractie ondersteunen de voorstellen ten aanzien van
het bevorderen van specialisatie bij de rechterlijke macht. Wel vragen zij
zich af of dit consequenties zal hebben voor het benoemingen/aannamebeleid bij de rechterlijke macht. Zal meer worden ingezet op
personen die specifiek zijn onderlegd in het faillissementsrecht? Zullen
speciale opleidingstrajecten aan rechter-commissarissen worden
aangeboden om in te zetten op meer kennis van de tamelijk complexe
faillissementsprocedures?
De leden van de CDA-fractie merken op dat naast verschillende wijzigingen in de procedure het voorstel ook de instelling van een adviescommissie insolventierecht bevat. Kan de regering aangeven of deze
commissie alleen uit juridische experts zal bestaan of een samenstelling
zal krijgen die recht doet aan verschillende disciplines die komen kijken bij
faillissementen, zoals accountants of financieel specialisten?
3. Verhouding met andere procedures, uitvoering en internationale regelgeving
De leden van de D66-fractie lezen dat met onderhavig wetsvoorstel een
actueel CIR wordt beoogd. Zij lezen daarbij in het advies van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie (KNB) enige onduidelijkheid wat betreft
de gebruikte terminologie. Zo wordt in de wettekst gesproken van
inschrijving in het CIR op de dag van de uitspraak, terwijl de memorie van
toelichting aangeeft dat dit terstond het geval zal zijn. Tussen deze twee
termen zit, zo menen de aan het woord zijnde leden, dusdanig verschil dat
dit tot gevolg kan hebben dat het CIR minder real time is dan beoogd
wordt. Kan de regering deze keuze voor terminologie en de mogelijke
risico’s die hiermee gepaard gaan toelichten?
De leden van de SP-fractie beoordelen het feit dat faillissementen vlot en
digitaal in het CIR ingeschreven gaan worden na de rechterlijke uitspraak
als zeer welkom. Wel vragen deze leden aan de regering of zij denkt dat
werknemers dit register actief zullen raadplegen? Worden werknemers
hier actief op gewezen of moeten zij de weg naar dit register zelf zien te
vinden? Is het mogelijk om een melding uit te laten gaan naar bijvoorbeeld de vakbond, wanneer een faillissement wordt ingeschreven in het
register, zodat werknemers dit niet allemaal afzonderlijk hoeven bij te
houden?
4. Overig
De leden van de VVD-fractie merken op dat dit wetsvoorstel de gevolgen
van buitenlandse faillissementen die niet onder het bereik van de
Europese Insolventieverordening vallen niet bestrijkt. Dit kan leiden tot
onduidelijk en onaangename kwesties. Hoe kijkt de regering hier
tegenaan? Heeft zij overwogen om een hoofdstuk aan de Fw toe te
voegen waarin de rechtsgevolgen worden geregeld van buitenlandse
faillissementen die niet onder het bereik van de Europese Insolventieverordening vallen? Zo ja, wat waren zijn overwegingen om hier toch vanaf
te zien?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

6

De leden van de SP-fractie vragen de regering hoe zij staat tegenover het
voorstel, gedaan door FNV in haar reactie op het voorontwerp van het
voorliggende wetsvoorstel, om de termijn van acht dagen om verzet aan
te tekenen tegen een faillietverklaring te verlengen tot tien dagen?
Voornoemde leden merken verder op dat curatoren door een wetswijziging sinds kort actief op zoek moeten naar fraude bij faillissementen. Dat
is wat deze leden betreft een goede zaak. Genoemde leden vragen of het
voorliggende wetsvoorstel dat gedeelte van het werk van curatoren op
enige manier vereenvoudigt of voor hen minder kostbaar maakt? Zo ja, op
welke manier(en)? Zo nee, waarom niet?
De leden van de PvdA-fractie vragen wat de regering gaat doen om te
voorkomen dat banken door de vestiging van pandrechten als zekerheid
voor verstrekte kredieten, de jurisprudentie die er voor zorgt dat op meer
activa een pandrecht kan worden gevestigd dan voorheen tegen ook nog
versoepelde formaliteiten, andere schuldeisers waaronder met name
werknemers na een faillissement op afstand van die banken komen te
staan?
II ARTIKELSGEWIJS
Artikel 74 en Artikel 75
De leden van de CDA-fractie merken op dat de wetswijziging enerzijds
zorgt voor een naamsverandering die beter past bij de aard van de
commissie en anderzijds ziet op de samenstelling. In verschillende
adviezen van onder meer INSOLAD, Raad voor de Rechtspraak en de
Nederlandse Orde van Advocaten (NOvA) worden vragen gesteld over het
aantal leden dat in de schuldeiserscommissie plaats moet nemen. Deze
leden volgen de conclusie dat er is gekozen voor een oneven aantal leden
om zo te vermijden dat er situaties ontstaan dat de stemmen gestaakt
worden. Dit komt ten goede aan een voorspoedige afwikkeling in
faillissementszaken met veel verschillende belangen. Voornoemde leden
zijn wel benieuwd hoe de schuldeiserscommissie wordt opgebouwd in
het geval er maar twee groepen schuldeisers zijn?
Ook wordt in het wetsvoorstel een afspiegelingseis toegevoegd aan artikel
74, eerste lid. Een schuldeiserscommissie dient te bestaan uit belangrijke
groepen van schuldeisers. Kan de regering aangeven waarom er niet voor
gekozen is om bepaalde groepen expliciet te noemen om onderdeel te
laten zijn van een dergelijke commissie indien deze groepen aanwezig
zijn? De leden van de CDA-fractie vragen of het niet verstandig is om
verplicht te stellen dat bijvoorbeeld werknemers altijd als schuldeiser
zitting heeft in een schuldeiserscommissie.?
Verder vragen de leden van de CDA-fractie hoe er wordt omgegaan met
schuldeisers met een tegenstrijdig belang, dus een eigen belang dat botst
met het belang van de commissie. In hoeverre is hier rekening mee
gehouden bij het maken van de wetswijziging? Is een tegenstrijdig belang
voldoende reden om een schuldeiser uit de schuldeisercommissie te
zetten? Of beschikt de rechtbank of de rechter-commissaris over ander
instrumentarium om hiervoor te waken?
In artikel 74 lezen voornoemde leden dat een voorlopige schuldeiserscommissie alleen door de rechter kan worden ingesteld. Deze leden begrijpen
dat deze bevoegdheid ligt bij de rechter, maar vragen zich af of het niet
mogelijk moet zijn dat schuldeisers een verzoek kunnen indienen tot het
instellen van een voorlopige schuldeiserscommissie indien daar behoefte
aan is. Kan de regering motiveren waarom er niet is gekozen voor een
dergelijke bevoegdheid? Zou dit niet meer recht doen aan de positie van
de schuldeisers?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

7

Artikel 80a
Volgens de leden van de CDA-fractie wordt ter verbetering van de wijze
waarop vergaderingen kunnen worden gehouden artikel 80a zo gewijzigd
dat vergaderingen schriftelijk of met gebruikmaking van een elektronisch
communicatiemiddel plaats kunnen vinden. Het is dan aan de rechtercommissaris om te bepalen hoe deze vergadering zal plaatshebben. Ter
verduidelijking van de reikwijdte van een elektronisch communicatiemiddel vragen deze leden aan de regering of een vergadering in de vorm
van een groepsgesprek op WhatsApp ook geldt als een geldige vergadering? Verder zijn de leden benieuwd in hoeverre de schuldeisers kunnen
verzoeken tot het houden van een vergadering middels een bepaald
communicatiemiddel?
Artikel 84
De leden van de CDA-fractie geven aan dat in het licht van een digitaliseringsslag die wordt gemaakt in dit wetsvoorstel het ook mogelijk wordt
gemaakt om de oproep voor vergaderingen schriftelijk te doen in plaats
van middels een brief. Op andere plekken in het voorstel, zoals bij het
informeren van schuldeisers over de datum van de verificatievergadering
(artikel 109 Fw), de kennisgeving bepaling vereenvoudigde afwikkeling
(137a Fw) en de kennisgeving voorstel voortzetting bedrijf van de
gefailleerde (artikel 173a en c Fw), wordt ook mogelijk gemaakt dat dit
schriftelijk mag gebeuren. Deze leden lezen in de memorie van toelichting
dat hieronder ook mag worden verstaan een oproep per e-mail of andere
digitale media. Dit geeft wel enige onduidelijkheid wat betreft de
ontvangstbevestiging aangezien het moment van ontvangst van groot
belang is voor de geldigheid van een oproep. Kan de regering aangeven
hoe men in de praktijk het best met deze problematiek kan omgaan? Met
betrekking tot de kennisgeving vragen de leden van de CDA-fractie of de
kennisgeving die aan schuldeiser wordt gedaan ook in het CIR wordt
gepubliceerd? Zo nee, waarom niet?
Artikel 127
De leden van de CDA-fractie merken op dat met het voorgestelde artikel
127 een einde wordt gemaakt aan de ruimte die bestaat voor schuldeisers
om nog na de dag die is vastgesteld om een vordering in te dienen bij de
curator vorderingen in te dienen. Het doel hiervan is een voorspoedige
afwikkeling doordat er een in beginsel fatale termijn geldt. Een vordering
die pas na de door de rechter-commissaris gestelde deadline wordt
ingediend wordt niet meer toegelaten voor verificatie en op deze
vordering zal geen uitkering volgen, zo lezen voornoemde leden. Het
voorgestelde eerste lid van artikel 127 Fw bepaalt dat een vordering
veertien dagen voor de op grond van artikel 108 te bepalen verificatievergadering wordt ingediend. De leden van de CDA-fractie zien graag
toegelicht hoe zich dit verhoudt tot artikel 110 Fw dat zelfstandige
verificatie door de curator mogelijk maakt? En indien er meerdere
verificatievergaderingen worden gehouden, wat voor gevolgen heeft dit
voor de fatale termijn?
De leden van de SP-fractie lezen dat in artikel 127 is bepaald dat vorderingen ter verificatie voor een bepaalde datum ingediend dienen te
worden bij faillissement. Gebeurt dit niet, dan worden zij niet alsnog tot
verificatie toegelaten. In het voorontwerp op dit wetsvoorstel was een
hardheidsclausule opgenomen die onder uitzonderlijke omstandigheden
alsnog verificatie toe zou laten. Deze hardheidsclausule is nu toch
geschrapt. De SP-fractie vindt, samen met de NOvA het schrappen van de
hardheidsclausule een slechte zaak. Deelt de regering de mening van deze
leden dat de hardheidsclausule juist bedoeld is voor de uitzonderingssituatie waarin een schuldeiser niet op de hoogte is en ook niet kon zijn van
de indieningstermijn? Als een curator niet bekend is met een schuldeiser

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

8

dan kan hij hem ook niet aanschrijven. Biedt de algemene verplichting van
de curator om de schuldeisers in kennis te stellen van de indieningstermijn wel de door de regering in dat kader beoogde zekerheid aan de
schuldeisers? Zo ja, kan de regering dit nader onderbouwen? Zo nee, is de
regering bereid het wetsvoorstel alsnog op dit punt aan te passen?
Artikel 176
Een andere maatregel om het faillissement te bespoedigen en daarmee de
kosten te kunnen drukken is het geven van de bevoegdheid aan de curator
om de verkoop van goederen met een waarde van minder dan 2.000 euro
zelfstandig zonder tussenkomst van de rechter-commissaris uit te voeren.
De leden van de CDA-fractie zien het nut hiervan in voor de praktijk, maar
vragen zich wel af hoe de waarde van de goederen wordt vastgesteld.
Hierbij kijken voornoemde leden ook naar het bestaande artikel 94 Fw dat
wordt aangehaald in de memorie van toelichting. Deelt de regering de
opvatting dat, omdat tegenwoordig het opstellen van een faillissementsverslag voldoende is om aan de plicht van artikel 94 Fw te voldoen, artikel
94 Fw een verouderd artikel is geworden? Hoe beoordeelt de regering de
opvatting uit de praktijk dat ook artikel 94 Fw toe is aan vernieuwing? Hoe
staat de regering tegenover het opnemen van een verplichte taxatie
indien de curator een zaak op meer dan 2.000 euro schat?
Ook lezen de leden van de CDA-fractie dat er bij de verkoop van goederen
uit een failliete boedel gebruik wordt gemaakt van (online) veilingen. Kan
de regering toelichten hoe de verkoop eruit van een goed uit een failliete
boedel dat getaxeerd was op een waarde van minder dan 2.000 euro,
maar uiteindelijk in de veiling meer dan 2.000 euro heeft opgebracht?
De fungerend voorzitter van de commissie,
Visser
De adjunct-griffier van de commissie,
Zeldenrijk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 740, nr. 5

9