Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

34 365

Uitvoering van de op 28 juni 2006 te Wenen tot
stand gekomen Overeenkomst tussen de
Europese Unie en de Republiek IJsland en het
Koninkrijk Noorwegen betreffende de
procedures voor overlevering tussen de
lidstaten van de Europese Unie en IJsland en
Noorwegen (Pb EU L 292)

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 15 februari 2016
De vaste commissie voor Veiligheid en Justitie, belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de eer als volgt verslag
uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en
gemaakte opmerkingen voldoende zullen zijn beantwoord, acht de
commissie de openbare behandeling van het voorstel van wet
genoegzaam voorbereid.
1. Inleiding
De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel tot uitvoering van de op 28 juni 2006 te Wenen tot
stand gekomen Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek
IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de procedures voor
overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en
Noorwegen (Pb EU L 292). De Overleveringsovereenkomst behoeft geen
goedkeuring door het Nederlandse parlement. De Europese Unie (EU) kan
de Overleveringsovereenkomst laten gelden door het doen van een
kennisgeving aan Noorwegen en IJsland. Wel dient de EU bij die
kennisgeving verklaringen die door de afzonderlijke EU-lidstaten bij de
verschillende bepalingen van de Overleveringsovereenkomst over te
leggen. In het voorliggende uitvoeringsvoorstel worden dan ook bij
verschillende bepalingen door de Nederlandse regering een verklaring
afgelegd. Ten aanzien van de meeste van deze verklaringen hebben deze
leden geen nadere vragen of opmerkingen. Een aantal van die voorgenomen verklaringen roept bij hen vragen van veelal feitelijke aard op.
De leden van de SP-fractie hebben met instemming kennisgenomen van
onderhavig wetsvoorstel, maar hebben toch een paar vragen hierover. Zij
zijn benieuwd naar de verschillen tussen de bestaande uitleveringsrelatie
met Noorwegen en IJsland en de voorliggende Overleveringsovereenkomst en de gevolgen van die verschillen. Kan tevens worden aangegeven wat de belangrijkste verschillen zijn tussen voorliggende Overleveringsovereenkomst en het Kaderbesluit betreffende het Europees

kst-34365-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 365, nr. 5

1

aanhoudingsbevel (KB EAB) en de EU Uitleveringsovereenkomst? Wat zijn
de gevolgen van die verschillen?
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel. Zij hebben daarover nog enkele vragen.
De aan het woord zijnde leden waarom de regering de uitvoering van de
Overleveringsovereenkomst enkele jaren heeft laten liggen. Betekent de
prioriteitstelling aan de implementatie van andere EU-instrumenten
automatisch dat andere gemaakte afspraken in EU-verband blijven liggen?
Dat lijkt deze leden niet wenselijk, ook al mag de impact van onderhavig
wetsvoorstel als beperkt worden beschouwd. Zij vragen dit ook in het licht
van de rol die Nederland als EU-voorzitter momenteel vervult en de op
andere beleidsterreinen terugkomende kritiek dat bepaalde EU-lidstaten
soms of veelal niet de gemaakte Europese afspraken nakomen.
Voornoemde leden vragen of de regering een overzicht kan verstrekken
van alle uitvoeringswetgeving als gevolg van Europese overeenkomsten
waarbij zij momenteel nog in gebreke is.
De leden van de PVV-fractie hebben kennisgenomen van voorliggend
wetsvoorstel. Deze leden hebben een aantal vragen over het wetsvoorstel.
2. Inhoud van de Overleveringsovereenkomst en de Nederlandse
positie ten aanzien van de verklaringen
Artikel 3, vierde lid, van de Overleveringsovereenkomst
De leden van de VVD-fractie lezen dat artikel 3, vierde lid, het mogelijk
maakt om op basis van wederkerigheid de toetsing van de dubbele
strafbaarheid te beperken door daarvan af te zien ten aanzien van de in
dat artikellid opgenomen lijst van strafbare feiten. Wat houdt deze
«dubbele strafbaarheid» exact in en waarom is deze verklaring van
Nederland gekoppeld aan de verklaring van Noorwegen over dit artikel?
De leden van de PVV-fractie merken op dat het mogelijk is op basis van
wederkerigheid de toetsing van de dubbele strafbaarheid te beperken
door daarvan af te zien. Noorwegen heeft kenbaar gemaakt van deze
mogelijkheid geen gebruik te willen maken, zodat er voor Nederland ook
geen reden is om dat te doen. Zou Noorwegen op enig moment alsnog
besluiten van die mogelijkheid gebruik te willen maken, dan is Nederland
voornemens om dat ook te doen. Hetzelfde geldt voor IJsland. Deze leden
vragen waarom Nederland alles af laat hangen van waar Noorwegen en
IJsland voor kiezen. Heeft Nederland in deze zelf geen standpunt of
voorkeur?
Artikel 6, tweede lid, van de Overleveringsovereenkomst
De leden van de VVD-fractie begrijpen dat de regering niet voornemens is
de overlevering voor politieke delicten te beperken tot een aantal klassieke
terroristische delicten. Kan de regering dit bevestigen? Kan voorts worden
bevestigd dat dit dus impliceert dat de overlevering voor politieke delicten
niet zal worden beperkt? Hebben andere EU-lidstaten eenzelfde
overtuiging overgebracht?
De leden van de SP-fractie lezen dat artikelen 3, vierde lid, en artikel 5,
tweede lid, van de Overleveringsovereenkomst grotendeels zijn ontleend
aan artikelen 2 en 4 KB EAB. Welk effect heeft de uitspraak van het Hof
van Justitie van 25 september 2015 in de zaak C-463/15 PPU op deze
Overleveringsovereenkomst? Hoe zal worden voorkomen dat overlevering
plaatsvindt van gevallen waar het relatief kleine strafbare feiten betreft?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 365, nr. 5

2

Deze leden vragen de regering toe te lichten waarom de beslissing over
het mogelijk beperken van de dubbele strafbaarheid afhankelijk wordt
gemaakt van een besluit van Noorwegen of IJsland hierover. Wat is er mis
met het uitgangspunt van dubbele strafbaarheid, dus dat een feit zowel
naar het recht van de uitvaardigende EU-lidstaat als naar het recht van
Nederland strafbaar moet zijn om voor overlevering in aanmerking te
komen?
Artikel 7, tweede lid, en artikel 28, tweede lid, van de Overleveringsovereenkomst
De leden van de PVV-fractie lezen dat geen uitlevering of doortocht wordt
toegestaan van Nederlandse onderdanen en daarmee gelijkgestelde
personen met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf.
Begrijpen deze leden het goed dat de reden hiervoor is omdat dit al kan
op basis van het Europees Verdrag inzake de internationale geldigheid
van strafvonnissen en het Europees Verdrag inzake de overbrenging van
gevonniste personen vrijheidsstraf?
3. Het wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie vragen in hoeverre de bepalingen van dit
wetsvoorstel in de afgelopen jaren in de praktijk zijn gemist. Hebben zich
daadwerkelijke en praktische problemen voorgedaan, gelet op het
ontbreken van de thans voorgestelde bepalingen uit de Overleveringsovereenkomst?
De leden van de CDA-fractie vragen de regering wat er als gevolg van
onderhavig wetsvoorstel nu precies zal veranderen in de praktijk ten
opzichte van de huidige uitvoering van de uitleveringsrelatie met
Noorwegen en IJsland.
De aan het woord zijnde leden vragen waarom gehoor is gegeven aan het
advies van de Afdeling advisering van de Raad van State om het eerder
voorgestelde artikel 2 te schrappen, gelet op de eerdere keuze van de
regering om deze bepaling juist wel op te nemen. Zij vragen de regering
voorts voorbeelden te geven van «flagrante schendingen van de
fundamentele rechten» hetgeen zou kunnen leiden tot niet-overlevering
van de betrokken persoon conform onderhavig wetsvoorstel en de
Overleveringsovereenkomst. Zij vragen de regering voorts om ten aanzien
van de gegeven voorbeelden aan te geven of verschil in de uitwerking in
de praktijk denkbaar is wanneer het genoemde artikel 2 (alsnog) deel uit
zou maken van het onderhavige wetsvoorstel.
De leden van de PVV-fractie lezen dat van Noorwegen op jaarbasis minder
dan 10 uitleveringsverzoeken werden ontvangen en van IJsland geen.
Hoeveel uitleveringsverzoeken doet Nederland op jaarbasis aan deze
landen?
De voorzitter van de commissie,
Ypma
De griffier van de commissie,
Nava

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 365, nr. 5

3