Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

32 500 VI

Vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2011

Nr. 94

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 19 april 2011
Hierbij stuur ik het evaluatieonderzoek van de commissie Leeuwe naar
aanleiding van de vermissing van Milly Boele op woensdag 10 maart
20101.
De commissie, ingesteld door de beheersdriehoek van de politieregio
Zuid–Holland-Zuid, had als taak het politieoptreden te toetsen en daar
waar mogelijk maatregelen ter aanbeveling te doen. Zij heeft daartoe
dossiers bestudeerd en gesprekken gevoerd met een groot aantal
betrokkenen, onder wie de ouders van het meisje.
De hoofdconclusie van het rapport is dat de politie operationeel een
behoorlijke prestatie heeft geleverd. Vanuit de optiek van een vermissing
heeft de politie met grote inzet van operationele eenheden in de beginfase
adequaat gereageerd en gehandeld. Ondanks dit positieve oordeel over
het politieoptreden in de eerste uren trekt de commissie op onderdelen
stevige conclusies die, gelet op de ernst van de zaak en de impact daarvan
op de maatschappij, nopen tot actie. Ik ga kort op de belangrijkste
conclusies in.

1
Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer der StatenGeneraal.

kst-32500-VI-94
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

De commissie constateert dat, snel na het begin van de opsporing en des
te sterker in de loop van het onderzoek, meer urgentie en aandacht door
de leidinggevenden had moeten worden ontwikkeld ten aanzien van de
informatieverzameling vanaf de start van het onderzoek, de urgentie van
de vermissing van Milly, de inzet van de bijzondere opsporingsbevoegdheden en de communicatie (met de media). Het leidde er toe dat het
onderzoek niet snel genoeg werd opgeschaald, dat er informatieverlies
optrad en dat afwegingen over de inzet van bijzondere opsporingsmiddelen zoals het doorzoeken van woningen op een te laag niveau plaatsvonden. In het gevoerde communicatie- en mediabeleid is er uiteindelijk
(uit piëteit met de ouders) voor gekozen om het vermoeden van een
ernstig misdrijf niet te communiceren maar om alle opties open te
houden. Door dit beleid en de terughoudendheid in het verstrekken van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 500 VI, nr. 94

1

informatie aan de media werd de indruk gewekt dat politie en Openbaar
Ministerie de zaak niet serieus genoeg namen.
Ik constateer dat de driehoek van Zuid-Holland-Zuid zich kan vinden in de
conclusies van de commissie Leeuwe en dat er lessen getrokken worden
uit de hierboven genoemde conclusies van de commissie. De beheersdriehoek van het korps Zuid-Holland-Zuid heeft in de resultaten van het
onderzoek aanleiding gezien twee werkgroepen te starten. Een van de
werkgroepen zal maatregelen voorstellen om te voorkomen dat te lang
van een vermissing wordt uitgegaan. Deze werkgroep zal onder andere
bezien hoe het protocol vermissingen nadrukkelijker aan het protocol
ernstige misdrijven verbonden kan worden. Een tweede werkgroep zal
zich richten op het doen van verbetervoorstellen voor perscommunicatie
in dergelijke zaken
Ik zal er op toe zien dat de lessen die uit dit onderzoek getrokken worden
ten dienste van de politie en het Openbaar Ministerie uitgewerkt en
verspreid zullen worden.
De minister van Veiligheid en Justitie,
I. W. Opstelten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 500 VI, nr. 94

2