Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2392
Vragen van het lid Siderius (SP) aan de Staatssecretaris van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap en de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport over de diagnose en behandeling van dyscalculie bij kinderen op de
basisschool (ingezonden 14 maart 2016).
Antwoord van Staatssecretaris Dekker (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap)
mede namens de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (ontvangen
25 april 2016).
Vraag 1
Kunt u toelichten waarom de diagnosestelling en behandeling van dyslexie
voor kinderen op de basisschool wel onder de Jeugdwet valt, maar de
behandeling en diagnose van dyscalculie niet? Is dit een bewuste keuze
geweest?1
Antwoord 1
Ja, dit is een bewuste keuze geweest. In 2015 zijn de jeugd-ggz en dyslexiezorg vanuit de Zorgverzekeringswet overgeheveld naar de Jeugdwet. Bij die
overheveling is, ook met betrekking tot de financiële middelen, uitgegaan van
zorg die tot het basispakket van de Zorgverzekeringswet (Zvw) hoorde. In het
geval van lees- en leerstoornissen betreft dat alleen de diagnose en behandeling van ernstige enkelvoudige dyslexie (EED). Dit viel sinds 2009 onder de
Zorgverzekeringswet, naar aanleiding van het advies van het toenmalige
College voor Zorgverzekeringen (CVZ, inmiddels Zorginstituut Nederland) om
deze diagnostiek en behandeling in het basispakket op te nemen. Het CVZ
kwam tot dit advies na uitvoering van een pakketbeoordeling, waarin het CVZ
onder andere stelde dat onbehandelde ernstige dyslexie negatieve gevolgen
heeft voor de cognitieve en emotionele ontwikkeling van het kind, en
daarmee een gezondheidsrisico vormt. Daarbij constateerde het CVZ dat voor
EED een geprotocolleerde (kosten)effectieve behandeling bestaat, die behoort
tot de stand van de wetenschap en praktijk. Alles overziend achtte het CVZ
instroom van de diagnostiek en behandeling van EED in het verzekerde
pakket als uitvoerbaar en houdbaar. Een dergelijke conclusie is voor de
diagnose en behandeling van dyscalculie nooit getrokken: het ontbrak aan
onderbouwing om hiervoor een afzonderlijke vergoedingsregeling onder de
Zvw in te richten en daarmee is het ook niet in de Jeugdwet opgenomen.

1

ah-tk-20152016-2392
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

Kamerstukken 33 684

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

Vraag 2
Hoe verhoudt dit zich met het feit dat kinderen met een dyslexie- of dyscalculieverklaring in het onderwijs verder in principe gelijke rechten hebben op
ondersteuning? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 2
Gemeenten hoeven op grond van de Jeugdwet niet te voorzien in een
diagnosestelling en behandeling van dyscalculie. Een diagnose is echter ook
niet noodzakelijk om in het onderwijs de ondersteuning te krijgen die nodig
is. Zo kan een leerling met ernstige rekenwiskunde problemen en dyscalculie
(erwd) in het basisonderwijs bijvoorbeeld ook zonder officiële diagnose meer
tijd krijgen om toetsen te maken. Voor het onderwijs aan en de ondersteuning van leerlingen met erwd is een protocol beschikbaar, waarin richtlijnen
zijn opgenomen om dyscalculie op tijd te herkennen en te remediëren. Ook
voor leerlingen met dyslexie is een dergelijk protocol beschikbaar. De
ondersteuning van leerlingen met dyslexie en dyscalculie maakt deel uit van
de basisondersteuning die elke school moet bieden.
Vraag 3
Bent u bereid om dyscalculiezorg dezelfde status te geven in de Jeugdwet als
dyslexie? Kunt u uw antwoord toelichten?
Antwoord 3
Nee, op dit moment is er geen reden om dyscalculiezorg dezelfde status te
geven in de Jeugdwet als dyslexiezorg. Zie verder de antwoorden op de
vragen 1 en 2.
Vraag 4
Op welke wijze kunnen ouders financiële ondersteuning krijgen voor de
diagnosestelling en behandeling van dyscalculie en voor het aanschaffen van
hulpmiddelen voor kinderen met dyscalculie?
Antwoord 4
Leerlingen met dyscalculie hebben over het algemeen beperkt hulpmiddelen
nodig. Het gaat dan bijvoorbeeld in het basisonderwijs om een eenvoudige
rekenmachine of tafel- en formulekaarten, die vaak al binnen het onderwijs
aanwezig zijn. Binnen het basisonderwijs is beperkt budget aanwezig voor het
laten uitvoeren van diagnostisch onderzoek en kortdurende behandeling door
bijvoorbeeld een schoolbegeleidingsdienst. Het staat scholen vrij om te
bepalen waaraan zij dit budget besteden en de prioritering zal van school tot
school verschillen. Binnen passend onderwijs zijn voldoende mogelijkheden
om de leerlingen met dyscalculie de ondersteuning te bieden die zij nodig
hebben.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2