Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

416
Vragen van het lid Marcouch (PvdA) aan de staatssecretaris van Veiligheid en
Justitie over een ontsnapte serieverkrachter (ingezonden 27 september 2012).
Antwoord van staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
31 oktober 2012). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2012–2013,
nr. 304.
Vraag 1
Kent u het bericht «Seksmonster ontsnapte uit ziekenhuis»1 en «Serieverkrachter Almere vluchtte»?2
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Herinnert u zich de eerdere vragen3 over een ontsnapte ter beschikking
gestelde (tbs’er) en de aan een burgemeester opgelegde zwijgplicht?
Antwoord 2
Ja.
Vraag 3
Kunt u een feitenrelaas geven over de ontsnapping van de tbs’er die in
Lelystad aan zijn begeleiders wist te ontsnappen?
Antwoord 3
De betrokken jeugdige betreft geen terbeschikkinggestelde (tbs’er). De
jeugdige is bij vonnis door de Rechtbank veroordeeld tot jeugddetentie en de
maatregel van plaatsing in een inrichting voor jeugdigen (PIJ-maatregel).
Tegen dit vonnis is door de veroordeelde hoger beroep ingesteld. De
inhoudelijke behandeling bij het Gerechtshof zal nog plaatsvinden, waardoor
betrokkene formeel onder de status «voorlopige hechtenis» in een JJI
verblijft.
Vanwege een noodzakelijk bezoek aan een specialist is door de directeur van
de inrichting toestemming aan de betrokken jeugdige verleend om de
1
2
3

ah-tk-20122013-416
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

www.telegraaf.nl, 25 september 2012
http://nos.nl/artikel/422608-serieverkrachter-almere-vluchtte.html?
Schriftelijke vragen: zaaknummer; 2012Z15871

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

inrichting onder toezicht van twee begeleiders te verlaten, conform artikel 47
lid 4 sub c Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen (Bjj). De betrokkene
jeugdige heeft op 20 september 2012 kans gezien om zich tijdens het
instappen van de auto te onttrekken aan het toezicht van zijn begeleiders.
Conform de procedures rondom onttrekkingen is het incident direct gemeld
aan 112 en het Korps landelijke politiediensten (KLPD). De Groep Opsporing
Onttrekkingen van het KLPD heeft naar aanleiding van de melding direct een
opsporingsonderzoek ingesteld. De jeugdige heeft zich na drie dagen gemeld
bij de inrichting, waarna hij is ingesloten.
Vraag 4
Hoeveel personen hebben de tbs’er begeleid? Werd er rekening gehouden
met vluchtgevaar? Zo ja, hoe heeft de tbs’er dan toch kunnen ontsnappen?
Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
De betrokken jeugdige werd begeleid door een tweetal ervaren groepsleiders.
Bij de beoordeling van een te verlenen medisch transport wordt altijd het
belang van de jeugdige afgewogen tegen de risico’s voor de continuïteit van
de tenuitvoerlegging en voor de maatschappelijke orde en veiligheid.
Eventuele risico’s worden ingeperkt door het treffen van noodzakelijke
beveiligingsmaatregelen. Ondanks de inzet van een tweetal begeleiders is de
jeugdige in staat gebleken zich te onttrekken aan hun toezicht.
Vraag 5
Is het waar dat deskundigen hebben gewaarschuwd dat de ontsnapte tbs’er
makkelijk in herhaling kan vervallen? Zo ja, hoe is het dan toch mogelijk dat,
gezien de ontsnapping, deze waarschuwing blijkbaar niet serieus genoeg is
genomen? Zo nee, wat is er dan niet waar?
Antwoord 5
De directeur van een justitiële jeugdinrichting (JJI) heeft een zorgplicht ten
aanzien van de individuele gezondheidstoestand van jeugdigen die in diens
inrichting verblijven. Indien een bezoek aan een specialist essentieel is voor
de gezondheid van een jeugdige, draagt de directeur zorg voor de overbrenging van de jeugdige naar een ziekenhuis dan wel een andere instelling waar
de bedoelde behandeling plaatsvindt, conform artikel 47 lid 4 sub c Bjj. De
inrichting heeft middels het risicotaxatie-instrument SAVRY het recidiverisico
geschat op «hoog». In de onderhavige zaak heeft de directeur van de
inrichting bepaald dat de betrokken jeugdige de inrichting op medische grond
mocht verlaten onder begeleiding van twee medewerkers.
Vraag 6
Kunt u garanderen dat tbs’er tijdens de duur van zijn ontsnapping geen
strafbare feiten heeft gepleegd? Zo ja, hoe dan? Zo nee, weet u van
gepleegde strafbare feiten en welke waren dat dan?
Antwoord 6
Nee, dit kan ik niet garanderen. Afgaand op de informatie van het Openbaar
Ministerie (OM) zijn er, voor zover bekend, geen aangiften gedaan van
strafbare feiten in de periode dat de betrokken jeugdige zich heeft onttrokken,
die met hem in verband kunnen worden gebracht.
Vraag 7
Deelt u de mening dat het voor slachtoffers van de tbs’er onverteerbaar moet
zijn om te ervaren dat deze gevaarlijke dader uit de handen van justitie wist
te ontkomen? Zo ja, wat heeft u gedaan om de slachtoffers te beschermen of
anderszins gerust te stellen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 7
Ja, dit deel ik. De slachtoffers zijn, conform het beleid hieromtrent, direct
geïnformeerd over de onttrekking. Er is een dreigingsinschatting ten aanzien
van de slachtoffers gemaakt door de afdeling CCB (Conflict- en Crisisbeheersing) van de politie in opdracht van de hoofdofficier van justitie. De uitkomst
van de dreigingsinschatting gaf in deze zaak geen aanleiding tot het treffen
van maatregelen in het kader van het stelsel «Bewaken en beveiligen». Er is

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2

wel een familierechercheur beschikbaar gesteld, die te allen tijde als
aanspreekpunt diende voor de slachtoffers.
Vraag 8
Is het, mede in het licht van het verzwijgen van de recente ontsnapping van
een tbs’er uit Rekken, inmiddels staand beleid geworden dat ontsnappingen
van gevaarlijke criminelen niet meer publiek worden gemaakt? Zo ja, op
grond van welke exacte overwegingen is dit beleid gebaseerd? Zo nee, wat is
het beleid ten aan zien van het publiek maken van dergelijke ontsnappingen
dan wel?
Antwoord 8
Nee, per incident wordt het belang van een opsporingsbericht afgewogen. Bij
de overweging om hiertoe al dan niet over te gaan, is, naast de afweging van
de proportionaliteit en subsidiariteit, de inschatting van de reactie van de
onttrokken persoon op de media-aandacht van groot belang. Uit ervaring is
bekend dat sommige onttrokken personen gevaarlijker en meer onberekenbaar worden door media-aandacht, anderen slaan op vlucht. In de onderhavige zaak is, na een weloverwogen inschatting, besloten dat mediaberichten
niet in het opsporingsbelang zouden dienen. Hierbij is het recidive- en
gevaarsrisico meegewogen. De bescherming van slachtoffers en samenleving
prevaleert boven het belang van de opsporing. Juist hiervoor dient de
zorgvuldige afweging om al dan niet over te gaan tot een opsporingsbericht.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

3