Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

34 330

Wijziging van wetgeving op het terrein van de
zorg in verband met het invoeren van een
wettelijke regeling voor gunstbetoon bij
medische hulpmiddelen en enkele bepalingen
over transparantie tussen beroepsbeoefenaren
en bedrijven op het terrein van geneesmiddelen
en medische hulpmiddelen

Nr. 4

VERSLAG
Vastgesteld 18 december 2015
De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, belast met
het voorbereidend onderzoek van voorliggend wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.
Onder het voorbehoud dat de in het verslag opgenomen vragen en
opmerkingen afdoende door de regering worden beantwoord acht de
commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel voldoende
voorbereid.
De voorzitter van de commissie,
Lodders
De griffier van de commissie,
Teunissen

kst-34330-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 330, nr. 4

1

Inhoudsopgave

Blz.

ALGEMEEN
Aanleiding, noodzaak en doelen van het wetsvoorstel
Gunstbetoon bij medische hulpmiddelen
Het gebruik van het BIG nummer voor transparantiedoeleinden
Advies CBP
ARTIKELSGEWIJS

2
2
3
7
7
8

ALGEMEEN
Aanleiding, noodzaak en doelen van het wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van de Wijziging i.v.m. het invoeren van een wettelijke regeling voor
gunstbetoon bij medische hulpmiddelen. Zij hebben nog enkele vragen.
De leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennis
genomen van het voorstel voor een wettelijke regeling voor gunstbetoon
bij medische hulpmiddelen en meer transparantie tussen beroepsbeoefenaren en farmaceutische- en hulpmiddelenindustrie. Deze leden hebben al
veelvuldig gewezen op het ontbreken van transparantie tussen beroepsbeoefenaren die geneesmiddelen en hulpmiddelen voorschrijven en de
farmaceutische en hulpmiddelen- industrie.
De leden van de fractie van de PvdA wijzen erop dat in 2015 banden
tussen hulpmiddelenindustrie en beroepsbeoefenaren openbaar zouden
worden. Inmiddels is bepaald dat dit per 2016 wordt. In 2015 werd al
opgave gedaan; per 2016 wordt er gepubliceerd in het register. Waarom is
dit weer een jaar opgeschoven? Wat is er zo moeilijk aan het opgeven van
een van de hulpmiddelenindustrie verkregen bedrag? Waarom wordt er
pas na een jaar gepubliceerd, en niet meteen zodat er een up to date
register ligt? In dit verband verbazen deze leden zich ook over het
Transparantieregister geneesmiddelen: nog steeds is het register niet erg
gebruiksvriendelijk (al is het nu mogelijk om op naam en specialisme te
zoeken) en nog steeds is het register niet actueel, gegevens over 2015
ontbreken.
De leden van de fractie van de PvdA vragen wat het verschil is tussen de
voorgestelde regeling voor de werkwijze ten aanzien van relaties tussen
artsen/onderzoekers en de hulpmiddelenindustrie in Nederland en zoals
deze in de Verenigde Staten (Sunshine Act) respectievelijk Frankrijk (Loi
Bertrand, Loi Anti Cadeaux) geldt voor geneesmiddelen. Kan een
overzicht gegeven worden van overeenkomsten en verschillen?
De leden van de fractie van de PvdA willen er nogmaals op wijzen dat zij
teleurgesteld zijn over de werking van het Transparantieregister geneesmiddelen. Zij vragen of de ambities van de regering ten aanzien van het
voorkomen van gunstbetoon door de medische hulpmiddelenindustrie
eenzelfde niveau heeft of dat de regering wellicht van mening is dat zowel
ten aanzien van geneesmiddelen als ten aanzien van medische hulpmiddelen iedere vorm van oneigenlijke beïnvloeding door de industrie moet
worden voorkomen, zowel ten aanzien van patiënten als ten aanzien van
artsen/voorschrijvers. Welke verbeteringen ziet de regering als
mogelijkheid voor het Transparantieregister geneesmiddelen?
De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel Wijziging van wetgeving op het terrein van de zorg
in verband met het invoeren van een wettelijke regeling voor gunstbetoon
bij medische hulpmiddelen en enkele bepalingen over transparantie
tussen beroepsbeoefenaren en bedrijven op het terrein van geneesmid-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 330, nr. 4

2

delen en medische hulpmiddelen. Zij hebben hierover onderstaande
vragen en opmerkingen.
De leden van de SP-fractie beamen de stelling dat een gedragscode op
zichzelf niet voldoende is. Zij staan positief ten opzichte van het
wetsvoorstel dat voorziet in een wettelijke grondslag zodat de Inspectie
voor de Gezondheidszorg (IGZ) kan optreden tegen excessen. Dat hierbij
uit pragmatisch oogpunt is besloten een parallel te trekken met de regels
uit de Geneesmiddelenwet is volgens deze leden uitlegbaar. Ook het
voorstel om een vereiste wettelijke grondslag op te nemen voor het
gebruik het BIG-nummer voor transparantiedoeleinden kunnen zij
onderschrijven. Die grondslag bestaat immers al als algemene maatregel
van bestuur (AMvB) en wordt mede op advies van de Afdeling Advisering
van de Raad van State opgenomen in de wet.
Zij betreuren echter dat het wetsvoorstel op een aantal punten weinig
concreet is, en derhalve veel ruimte laat voor interpretatie. Als voorbeeld
noemen zij de uitzonderingen waarbij de gastvrijheid «ondergeschikt blijft
aan het doel» of wanneer er sprake is van een «redelijke verhouding
tussen de geleverde prestatie en de beloning». Volgens deze leden zou het
stellen van concrete grenzen de uitvoerbaarheid bevorderen. Wanneer
gunstbetoon aan bedragen wordt gekoppeld, kan het scherp afgebakend
worden naar mening van de leden. Zij vinden bovendien dat in geval van
gunstbetoon «nee» het uitgangspunt moet zijn. Het aantal en de wijze van
formuleren van de uitzonderingen op gunstbetoon, doen de leden
vermoeden dat het voor de IGZ een hele klus zal zijn, concreet aan te
tonen wanneer er sprake is van gunstbetoon waartegen moet worden
opgetreden. Deze leden verwachten een uitgebreide reactie op de geuite
zorgen en bedenkingen.
De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van de wetswijziging in verband met het invoeren van een wettelijke regeling voor
gunstbetoon bij medische hulpmiddelen, waarover zij enkele vragen
stellen.
In 2012 is een Gedragscode Medische Hulpmiddelen (GMH) in het leven
geroepen. Dit was naar aanleiding van de onderzoeken naar oneigenlijke
beïnvloeding in de medische hulpmiddelensector in 2009 en 2010. Met dit
wetsvoorstel wordt hier zo veel mogelijk bij aangesloten, maar wordt ook
de mogelijkheid gecreëerd voor de IGZ om bij excessen in te kunnen
grijpen. De leden van de CDA-fractie vragen welke nieuwe signalen na
2012 de reden zijn om dit wettelijk te regelen. Welke concrete gevallen
hebben zich voorgedaan dat de IGZ met boetes had willen optreden, zo
willen de leden van de CDA-fractie weten.
Gunstbetoon bij medische hulpmiddelen
Het gunstbetoon zal niet van toepassing zijn op bijeenkomsten waar het
gaat om de vermeerdering van kennis en kunde van medische professionals, waarbij de gastvrijheid die wordt geboden ondergeschikt blijft
aan het doel van de bijeenkomst en binnen redelijke perken blijft. De
leden van de VVD-fractie vragen de regering toe te lichten wat bedoeld
wordt met binnen redelijke perken blijven en ondergeschikt blijven aan
het doel. Bij wie ligt de verantwoordelijkheid om vast te stellen dat dit
binnen redelijke perken blijft en ondergeschikt is aan het doel? Wat wordt
het kader waarbinnen de beleidsregels zullen worden opgesteld? Op
welke manier wordt toezicht gehouden op deze uitzondering van het
gunstbetoon?
In het belang van transparantie, en om te kunnen beoordelen of sprake is
van een redelijke verhouding tussen prestatie en beloning, geldt de
voorwaarde dat overeenkomsten voor dienstverlening schriftelijk worden
vastgelegd. De leden van de VVD-fractie vragen de regering of ook
melding gemaakt dient te worden van nieuwe overeenkomsten. Is het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 330, nr. 4

3

bijvoorbeeld verplicht om een nieuwe overeenkomst voor dienstverlening
te melden bij de toezichthouder? Kan de regering dit antwoord toelichten?
Wordt er tevens een onderscheid gemaakt tussen nieuwe overeenkomsten en mogelijke bestaande dienstverleningsrelaties waarvoor geen
overeenkomst is gesloten?
Voorts vragen de leden van de VVD-fractie de regering toe te lichten wat
de gevolgen van dit wetsvoorstel zijn met betrekking tot de sponsoring
van projecten en/of activiteiten ten bate van onafhankelijk medisch
wetenschappelijk onderzoek. Kan de regering toelichten waarom
sponsoring van activiteiten voor onafhankelijk medisch wetenschappelijk
onderzoek – anders dan bijeenkomsten en manifestaties – onder de
voorwaarden zoals bepaald in de Gedragscode Medische Hulpmiddelen
niet beschouwd worden als toegelaten vorm van gunstbetoon?
De leden van de fractie van de PvdA zijn het eens met de regering dat van
gunstbetoon geen sprake kan zijn in gevallen waarbij een patiënt
afhankelijk is van de voorschrijver en er op moet kunnen vertrouwen dat
deze voorschrijft op grond van strikt medische overwegingen, zonder dat
daar ook maar enige persoonlijke financiële prikkel een rol bij speelt.
De leden van de fractie van de PvdA vragen in welke opzichten het regime
van de Geneesmiddelenwet c.q. het voorgestelde regime voor medische
hulpmiddelen overeenkomt c.q. afwijkt van de artikelen 94 en 95 van
richtlijn 2001/83/EG van het Europese Parlement en de Raad van
6 november tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende
geneesmiddelen voor menselijk gebruik (Pb EG 2001, L 311). Kunnen de
verschillen en overeenkomsten precies worden aangegeven?
De leden van de fractie van de PvdA hebben nog wel enige vragen over
de limitatieve uitzonderingen op het verbod op gunstbetoon. Zij vragen of
deze wel limitatief genoeg geformuleerd zijn. Wat is bijvoorbeeld een
redelijke verhouding tussen geleverde prestatie en de beloning die wordt
ontvangen? In hoeverre is het wenselijk dat een (voorschrijvend) arts zich
als autoriteit op een bijeenkomst opwerpt ten behoeve van de (verkoop
van) een bepaald genees-of hulpmiddel? Waarom zou een industrie niet
zelf voorlichting op voldoende wetenschappelijk niveau kunnen geven
zonder daarbij beroepsbeoefenaren in te schakelen die in der dagelijkse
praktijk zélf deze middelen voorschrijven? Hoe wordt hier controle op
uitgeoefend?
De leden van de fractie van de PvdA lezen dat de voorgestelde wettelijke
regeling een aanvulling vormt op de Gedragscode Medische hulpmiddelen om de IGZ een grondslag te bieden voor het houden van toezicht.
Deze leden vragen of dit de enige aanleiding voor het voorliggende
wetsvoorstel is. Zij zouden zich kunnen voorstellen dat een wettelijke
basis meer houvast biedt voor het voorkomen van gunstbetoon dan een
gedragscode die door de sector zelf is opgesteld en waar deze leden
eerder vraagtekens bij hebben geplaatst. In de gedragscode staat
bijvoorbeeld dat financiële bijdragen van een leverancier mogen tot € 500
per arts per bijeenkomst. De leden van de fractie van de PvdA vragen of
dit blijft gelden, en of zij hier uit moeten opmaken dat voor een bijeenkomst met een zaal met 100 artsen € 50.000 mag worden betaald.
De leden van de fractie van de PvdA vragen welke recente signalen
bekend zijn op het gebied van geneesmiddelen c.q. hulpmiddelen van
marketing die is doorgeslagen naar oneigenlijke beïnvloeding. In hoeverre
heeft de gedragscode gewerkt, en welke overtredingen van de
gedragscode zijn bekend?
In het jaarverslag van de Stichting Gedragscode medische hulpmiddelen
zien de leden van de fractie van de PvdA een aantal adviezen genoemd,
waarbij de commissie sponsoring terecht heeft verboden. Er is slechts één
uitspraak over een zaak uit 2012. Er zijn dus geen klachten binnengekomen van gunstbetoon. Deze leden vinden dit wel een beetje

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 330, nr. 4

4

merkwaardig. Gebeurt het dan dus helemaal niet in deze sector of wordt
het niet gezien? Hoe verandert dat door voorliggend wetsvoorstel?
De leden van de fractie van de PvdA hebben eerder vragen gesteld over
ontoelaatbare reclame door de farmaceutische industrie. Zij hebben
eigenlijk dezelfde vragen over de medische hulpmiddelen-industrie, en
zouden daarom graag antwoord krijgen op de volgende vragen. Welke
gevallen zijn bekend van het fêteren van artsen of apothekers door de
hulpmiddelenindustrie, en hoeveel gevallen van reclame voor middelen
waarvoor dat niet mag, en in hoeveel gevallen voor het verstrekken van
onjuiste of suggestieve informatie? Hoe kan misbruik van patiëntenverenigingen door de hulpmiddelenindustrie worden voorkomen? Waarom is
het toezicht van de IGZ op reclame en gunstbetoon zo veel minder
geworden en waarom wordt geen jaarlijks thematisch onderzoek meer
gedaan? Welke capaciteit bij de IGZ is beschikbaar voor toezicht op dit
onderdeel van de Geneesmiddelenwet? Welke capaciteit heeft de IGZ dan
nog voor toezicht op deze nieuwe wetgeving?
Het aantal boetes voor verboden reclame van geneesmiddelen is in 2014
toegenomen. Welk verband is er met het Transparantieregister? Wat
betekent dit voor de effectiviteit van een hulpmiddelenregister? Waarom
is het Transparantieregister geneesmiddelen nog steeds niet actueel en
zijn er geen gegevens over 2015 opgenomen? Betekent dat dat ook het
hulpmiddelenregister niet actueel zal zijn? Wat is dan het nut en effect van
zo’n register?
De leden van de SP-fractie zijn van mening dat bij de keuze voor
medische hulpmiddelen het belang van de patiënt voorop dient te staan.
In tegenstelling tot de regering zijn zij niet van mening dat gunstbetoon
binnen redelijke perken moet blijven, maar volledig moet worden
uitgebannen. Zij vragen de regering waarom is besloten zoveel uitzonderingen voor gunstbetoon in te bouwen in dit voorstel. Wat is per uitzondering de onderbouwing? Wat zijn per uitzondering de gevolgen wanneer
deze zouden worden geschrapt? Waarom kiest de regering niet voor een
volledig verbod op gunstbetoon? Voorts vragen zij waarom bij de
genoemde uitzonderingen op gunstbetoon gekozen is voor een uiterst
vage formulering. Door wie heeft de regering zich hierbij laten adviseren?
Deze leden vragen of de regering evenals de SP-fractie problemen
voorziet bij het scherp afbakenen. Zo nee, waarom niet? Hoe gaat de IGZ
in de praktijk aspecten zoals «ondergeschiktheid», «in redelijke
verhouding» en «geringe waarde» toetsen? Waarom is door de regering
niet besloten om concrete bedragen of anderszins meetbare voorwaarden
te stellen aan de uitzonderingen op gunstbetoon? Hoe gaat de regering
voorkomen dat door de hoeveelheid aan uitzonderingen en de vaagheid
van het formuleren van die uitzonderingen, de IGZ in de praktijk alsnog
met lege handen staat?
Voorts vragen deze leden hoe het zit met het gratis verstrekken van
hulpmiddelen om deze «uit te proberen». Wordt dat met het voorliggende
wetsvoorstel verboden, evenals dat bij geneesmiddelen het geval is? Zo
nee, waarom niet?
Met het wetsvoorstel wordt feitelijk gunstbetoon bij medische hulpmiddelen verboden, met daarnaast een (limitatief) aantal uitzonderingen. De
leden van de CDA-fractie vragen of het klopt dat niet alle uitzonderingen
die genoemd zijn in de GMH zijn overgenomen in het wetsvoorstel. Klopt
het dat bijdragen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek door
ziekenhuizen en studiebeurzen voor opleidingen in het wetsvoorstel
gezien worden als gunstbetoon, en daarmee verboden worden? Zo ja,
waarom heeft de regering hiervoor gekozen?
De leden van de CDA-fractie vragen of de regering van mening is dat
sponsoring van projecten of activiteiten ten bate van onafhankelijk
medisch onderzoek mogelijk moet blijven. Wat zijn de gevolgen van dit

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 330, nr. 4

5

wetsvoorstel voor sponsoring van projecten of activiteiten ten bate van
onafhankelijk medisch onderzoek?
In de memorie van toelichting staat dat de IGZ in staat moet zijn bij
excessen op te treden. De leden van de CDA-fractie willen weten wanneer
er sprake is van een excessieve overtreding van de Wet op de medische
hulpmiddelen. Betekent dit dat de IGZ lichtere overtredingen niet gaat
beboeten? Welk kader gaat de IGZ hiervoor gebruiken? Hoe gaat zij deze
ogenschijnlijke discretionaire bevoegdheid inkleden? Uitgangspunt zou
toch moeten zijn dat bij overtreding van een wet er straf moet worden
opgelegd.
De leden van de CDA-fractie willen graag weten wat de uiteindelijke
hoogte van de boete zal worden, zoals wordt vastgesteld in de Beleidsregel bestuurlijke boete Minister VWS. Hoe verhoudt de hoogte van deze
boete zich tot de hoogte van de boete met betrekking tot het regime van
gunstbetoon bij geneesmiddelen? Betreft het bij het de toezicht op de
naleving van het gunstbetoon bij geneesmiddelen ook enkel de
mogelijkheid van het opleggen van een bestuurlijke boete?
De medische hulpmiddelensector is omvangrijk. Toezicht door de IGZ lijkt
de leden van de CDA-fractie een behoorlijke opgave. Zij willen daarom
weten wat de handhavingscapaciteit van de IGZ hiervoor is. Krijgt de IGZ
ook uitbreiding van financiële middelen om dit toezicht op een adequate
wijze in te richten en uit te voeren?
De IGZ is op grond van artikel 14 bevoegd tot het opleggen van een
bestuurlijke boete. In artikel 14 van de Wet op de medische hulpmiddelen
is deze bevoegdheid bij de Minister neergelegd. Waar is de mandatering
van deze bevoegdheid van de Minister aan de IGZ geregeld?
De leden van de PVV-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel dat wettelijke kaders schept voor gunstbetoon bij
medische hulpmiddelen. Zij hebben hierbij nog enkele vragen.
De leden van de PVV-fractie constateren tevreden dat de IGZ handhavend
kan optreden en boetes kan uitdelen bij onaanvaardbare vormen van
gunstbetoon in de medische hulpmiddelen sector. Deze leden zijn van
mening dat de boetes zo hoog zouden moeten zijn dat er een afschrikwekkende werking van uitgaat. Deelt de regering deze mening, en zo ja, hoe
hoog worden de boetes?
Minder tevreden zijn de leden van de PVV-fractie met de formulering van
de uitzonderingen op het verbod op gunstbetoon. Zo is het verbod niet
van toepassing bij scholingsbijeenkomsten, productdemonstraties en
manifestaties. Zij begrijpen dat zoveel mogelijk wordt aangesloten bij de
Geneesmiddelenwet, maar hadden liever gezien dat de kaders verder
werden aangescherpt. Geschenken in de vorm van goederen, diensten of
geld mogen nooit toegestaan worden, en al helemaal niet in het kader van
(na)scholing. De leden van de PVV-fractie kunnen geen enkele reden
bedenken waarom scholingsactiviteiten door de medische-hulpmiddelenindustrie gesponsord dienen te worden. Kan de regering die redenen wel
geven? Welke problemen ziet de regering bij een totaalverbod op
gunstbetoon voor bijeenkomsten waarbij het gaat om het opdoen van
kennis en kunde van een medisch hulpmiddel?
De leden van de D66-fractie hebben met interesse kennisgenomen van
het voorstel om wettelijke regelingen met betrekking tot gunstbetoon bij
medische hulpmiddelen in te voeren. Zij zijn verheugd dat de sector in het
verleden zelf eerste stappen heeft gezet om gunstbetoon, met als mogelijk
risico oneigenlijk beïnvloeding, tegen te gaan. Zij zien dit wetsvoorstel als
een extra stap, zodat excessen aangepakt kunnen worden, in de zelfregulering van de sector, zoals beoogd via de Gedragscode Medische
Hulpmiddelen (GMH). Er is sprake van gunstbetoon als er sprake is van
aanbod of acceptatie van geld of op geld gewaardeerde middelen,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 330, nr. 4

6

waarmee wordt beoogd de verkoop van medische hulpmiddelen te
bevorderen. Omdat zij dit onwenselijk vinden staan zij achter dit voorstel.
De leden van de D66-fractie merken op dat in het wetsvoorstel over
gunstbetoon bij medische hulpmiddelen zoveel mogelijk wordt aangesloten bij de Geneesmiddelenwet, omdat de problematiek gelijkenissen
vertoond. Kunnen de overeenkomsten en verschillen uiteengezet worden?
Is de Minister van mening dat het huidige (verbod op) gunstbetoon
binnen de Geneesmiddelenwet en de handhaving hierop goed functioneert?
Deze leden hebben ook een vraag die betrekking heeft op de ondersteuning voor onderzoek en studiebeurzen die door ziekenhuizen worden
aangevraagd bij de medische hulpmiddelensector. Is het waar dat deze
aanvragen door deze wetswijziging als gunstbetoon betiteld zullen
worden? Deelt de Minister de mening van deze leden dat dit mogelijk
nadelige gevolgen kan hebben voor onafhankelijk medisch wetenschappelijk onderzoek, omdat de sponsering van projecten of activiteiten die
onafhankelijke medisch onderzoek ondersteunen als «gunstbetoon»
worden bestempeld, omdat zij niet onder de uitzonderingsgevallen
vallen? Zij ontvangen hierop graag een uitgebreide reactie.
Het gebruik van het BIG nummer voor transparantiedoeleinden
De leden van de fractie van de PvdA vragen waarom het Transparantieregister geneesmiddelen nog steeds niet gebruiksvriendelijk is voor
patiënten en publiek, en waarom er alleen te zoeken is op combinatie
arts-woonplaats of BIG-nummer. Gaat dit evenzo gelden voor het
hulpmiddelenregister? Wat is dan het nut en effect van zo’n register?
De leden van de SP-fractie zijn van mening dat banden tussen medische
professionals en de industrie tot een absoluut minimum beperkt zouden
moeten worden. Patiënten zouden ook, zonder het Transparantieregister
Zorg te raadplegen, er op moet kunnen vertrouwen dat zij het hulpmiddel
krijgen waarbij zij het meeste gebaat zijn, niet waarbij de hulpverlener het
meest opstrijkt. Zolang gunstbetoon echter door deze regering niet
uitgesloten wordt kan een register helpen bij het aantonen en mogelijk
voorkomen van excessen. Het vermelden van het BIG-nummer is volgens
deze leden een goede toevoeging. Tot op heden kunnen medische
professionals die hun banden met de industrie willen verbloemen zich
verschuilen achter bedrijfsnamen.
Deze leden betreuren het echter dat de deelname aan het Transparantieregister Zorg vrijblijvend is. Is de regering niet bang dat, juist wanneer
deelnemers verplicht worden het BIG-nummer te vermelden, zij in het
geheel niet meer deelnemen aan het register? Zij willen weten of de
regering bereid is deelname aan het register verplicht te stellen. Zo nee,
waarom niet? Welk percentage van de medisch professionals met
financiële banden met de industrie staat nu in het register vermeld? Hoe
heeft dit percentage zich de afgelopen jaren ontwikkeld? Wat zou dat
percentage volgens de regering moeten zijn om te kunnen spreken van
een succesvol instrument? Gaat de regering ingrijpen wanneer – mogelijk
ten gevolge van dit wetsvoorstel – het deelnemingspercentage zakt onder
deze grens? Zo ja, hoe? Deze leden verwachten een uitgebreide beantwoording van de gestelde vragen.
Advies CBP
De leden van de CDA-fractie willen graag weten welke organisaties dan
wel natuurlijke personen anders dan het College Bescherming Persoonsgegevens in de consultatieronde op dit wetsvoorstel commentaar hebben
geleverd, en in hoeverre dit commentaar in het wetsvoorstel verwerkt is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 330, nr. 4

7

ARTIKELSGEWIJS
ARTIKEL II
De memorie van toelichting licht toe dat de boete kan worden opgelegd
aan zowel de leverancier van de medische hulpmiddelen als aan de
medische professional of instelling die een onaanvaardbare vorm van
gunstbetoon accepteert. Het is de leden van de CDA-fractie niet helemaal
duidelijk of ook aan de inkoper van het ziekenhuis individueel deze boete
kan worden opgelegd, of dat dit dan aan het ziekenhuis gebeurt. Hoe
wordt dan bepaald of bijv. aan de inkoper van het ziekenhuis (nietmedische professional), dan wel aan het ziekenhuis de boete wordt
opgelegd? De leden van de CDA-fractie vragen hierover verduidelijking,
omdat in artikel 10h zowel gesproken wordt over natuurlijke personen,
instelling of zorgverzekeraar. Bij natuurlijke personen gaat het niet alleen
om artsen, maar ook anderen die beroepsmatig invloed hebben op de
keuze van het toepassen van een bepaald medisch hulpmiddel zoals een
verpleegkundige, inkopers bij zorginstelling dan wel een niet-BIGgeregistreerde.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 330, nr. 4

8