Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2020–2021

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

717
Vragen van de leden Van Eijs en De Groot (beiden D66) aan de Ministers van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Infrastructuur en Waterstaat
over het bericht «Fundering van 1 miljoen huizen bedreigd door laag
grondwaterpeil» (ingezonden 2 oktober 2020).
Antwoord van Minister Ollongren (Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties), mede namens de Minister van Infrastructuur en
Waterstaat (ontvangen 9 november 2020). Zie ook Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2020–2021, nr. 493.
Vraag 1
Kent u het artikel «Fundering van 1 miljoen huizen bedreigd door laag
grondwaterpeil»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Deelt u de conclusie van het aangehaalde Deltares-onderzoek dat er ongeveer
1 miljoen woningen gevaar lopen, met mogelijk tot € 100.000 aan schade per
huishouden? Wat zijn uw inspanningen om dit tegen te gaan?
Antwoord 2
In het recente Deltares-onderzoek2 wordt aangegeven dat naar verwachting
tussen de 750.000 en 1.000.000 woningen op een fundering staan die
gevoelig kan zijn voor bodemdaling en lage grondwaterstanden. Bij het
merendeel van de panden, aldus dit onderzoek, is de verwachte ordegrootte
van herstelkosten beperkt, tussen de € 500 en € 10.000. Bij een kleiner deel
van de panden zullen grondige herstelwerkzaamheden en/ of een nieuwe
fundering nodig zijn: hier kunnen de kosten oplopen tot € 30.000–120.000.
Het gaat hierbij om mogelijke kosten per eigenaar per pand en niet per
huishouden. Een groot deel van deze woningen wordt ook bewoond door
huurders. Ik deel de conclusie zoals in de vraag geformuleerd dus niet.

1

AVRO-TROS, Radar, 30 september 2020, «Fundering van 1 miljoen huizen bedreigd door laag
grondwaterpeil»; https://radar.avrotros.nl/nieuws/item/fundering-van-1-miljoen-huizenbedreigd-door-laag-grondwaterpeil/
2
Deltares onderzoek «Impact droogte op funderingen», 9 september 2020

ah-tk-20202021-717
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

1

Zoals al bij eerdere beantwoording van Kamervragen aangegeven3 zet ik mij
op verschillende manieren in om huiseigenaren te ondersteunen bij het
verstevigen van de fundering en het voorkomen van verzakkingen. Ten eerste
door de ontwikkeling van de «Landelijke viewer indicatieve aandachtsgebieden funderingsproblematiek». Deze viewer geeft op de kaart weer in welke
gemeenten woningen staan die mogelijk gefundeerd zijn op houten funderingspalen. De viewer wordt dagelijks gemiddeld 1.500 maal geraadpleegd.
Makelaars en taxateurs zijn tevens verplicht een afdruk uit deze viewer toe te
voegen aan het taxatierapport bij een specifieke funderingsparagraaf,
wanneer een woning wordt getaxeerd voor verkoop. Voorts ben ik voornemens om dit jaar nog een update van de richtlijnen voor kwalitatief goed en
uniform funderingsonderzoek te ondersteunen.
Daarnaast ondersteun ik bij onderzoek naar en ontwikkeling van preventieve
maatregelen, zoals lokale grondwaterinfiltratie en drainage en het tegengaan
van bacteriële aantasting bijvoorbeeld.
Ook heb ik gefaciliteerd in het oprichten van het Fonds Duurzaam Funderingsherstel, ten behoeve van particuliere eigenaren die op de reguliere
hypotheekmarkt niet in aanmerking komen voor een lening om de fundering
van hun woning te herstellen. Wanneer de gemeente waarin de woning is
gelegen een samenwerkingsovereenkomst heeft gesloten met het fonds,
kunnen deze eigenaren in aanmerking komen voor een marktconforme
lening. Met het Rijksprogramma Aanpak Funderingsproblematiek (RPAF)
bekijken we welke andere ontwikkelingen in het veld interessant zijn en
ondersteuning behoeven. Daarnaast heeft het Rijk meegewerkt aan de
opbouw van het Kennis Centrum Aanpak Funderingsproblematiek (KCAF) met
een funderingsloket, waar woningeigenaren met potentiële funderingsproblemen terecht kunnen voor informatie over de aanpak van onderzoek en
herstel.
Vraag 3
In hoeverre heeft u in beeld hoeveel en op welke locatie woningen met
houten funderingen staan en wat zijn uw inspanningen om droogte van deze
houten palen te voorkomen?
Antwoord 3
In mijn brieven van 14 februari 2014 en 12 juni 20144 heb ik uw Kamer reeds
geïnformeerd over de omvang van de problematiek van houten paalfunderingen. Deze problematiek komt neer op tussen de 400.000 en 700.000 funderingsproblemen met woningen op houten palen en tussen de 150.000 en
300.000 woningen gefundeerd op staal.
De viewer indicatieve aandachtgebieden funderingsproblematiek geeft op de
kaart weer in welke gemeenten woningen staan die mogelijk gefundeerd zijn
op houten funderingspalen. Deze waarschijnlijkheid is gebaseerd op het
bouwjaar van de panden en de bodemsoort. Alle houtfunderingen zijn
gevoelig voor aantasting door schimmels indien het hout in contact komt met
zuurstof ten gevolge van lage grondwaterstanden. Omdat het proces zich
ondergronds afspeelt, is het onmogelijk aan te geven waar dit al gaande is en
waar het bij een risico blijft.
Bijna alle factoren die een rol spelen bij funderingsproblematiek zijn onzeker,
niet landelijk op pandniveau beschikbaar en gebaseerd op een inschatting.
Vandaar ook dat we spreken over «indicatieve aandachtsgebieden funderingsproblematiek».
Het Rijk voert op diverse terreinen beleid ten aanzien van bodemdaling en
droogte.
In het kader van het Deltaprogramma Zoetwater wordt voor de periode
2022–2027 800 mln. euro beschikbaar gesteld om de toekomstige beschikbaarheid van zoetwater beter te borgen, zodat Nederland beter weerbaar
wordt tegen droogte en watertekorten.
In het kader van het Deltaprogramma Ruimtelijke Adaptatie start vanaf 2021
de impulsregeling ruimtelijke adaptatie. Hiermee wordt vanuit het Rijk 200

3

Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2018–2019, nr. 274 en Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2019–2020, nr. 2538
4
Kamerstuk 30 136, nrs. 37 en 39

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

2

mln. euro beschikbaar gesteld als bijdrage aan maatregelen ter beperking van
wateroverlast, hittestress, droogte en gevolgen van overstromingen5.
De Minister van LNV neemt de regie bij de aanpak van bodemdaling in
veenweidegebieden en heeft daartoe het nationaal Veenplan opgesteld.
Daarvoor is in het klimaatakkoord voor de periode 2020–2030 276 mln. euro
beschikbaarheid gesteld6.
Specifiek voor het Groene Hart hebben Rijk en regio een Regiodeal afgesproken en stellen daarvoor samen 20 mln. euro beschikbaar. Het doel van de
Regiodeal is om via een samenwerking tussen overheden, kennisinstellingen
en bedrijfsleven handelingsperspectieven voor burgers, ondernemers en
overheden te bieden en innovatieve oplossingen te vinden zowel voor de
stedelijke als de landelijke problematiek rondom bodemdaling.
Voor een klimaatbestendig land- en watergebruik in bebouwd gebied is
kennis van de stedelijke watervraag en (vooral) handelingsperspectief nodig.
Om hier antwoord op te krijgen is, op basis van aanbevelingen van de
beleidstafel Droogte, afgesproken dat gemeenten de regie nemen bij de
aanpak van droogte in het bebouwd gebied en onderzoek doen naar
klimaatbestendig land- en watergebruik in bebouwd gebied met focus op:
de watervraag van de stad, kwalitatief en kwantitatief, inclusief de watervraag
van adaptatiemaatregelen voor hitte en droogte en hoe daarin voorzien kan
worden;
het handelingsperspectief: maatregelen die kunnen worden genomen om
schade te vermijden;
de omvang van vermijdbare schade van bovengenoemde maatregelen in
bebouwd gebied.
Deze actie wordt getrokken door de VNG en gemeenten, met input van
waterschappen, Deltaprogramma Ruimtelijke Adaptatie, Deltaprogramma
Zoetwater en het Nationaal Kennisprogramma Bodemdaling.
Voorts is in het kader van het Deltaprogramma Ruimtelijke Adaptatie (DPRA)
afgesproken dat alle overheden voor hun grondgebied stresstesten uitvoeren,
om de kwetsbaarheden voor klimaatverandering in beeld te brengen. Daarbij
gaat het ook om bodemdaling. Via de zogenaamde risicodialoog worden
uitvoeringsprogramma’s opgesteld. Het is aan de betreffende overheden zelf
te bepalen welk beleid en uitvoering ze op basis daarvan willen voeren. Bij de
uitvoering van adaptatiemaatregelen kunnen decentrale overheden gebruik
maken van de eerdergenoemde impulsregeling ruimtelijke adaptatie.
Vraag 4
Is het waar dat deze problematiek primair bij betreffende waterschappen ligt,
aangezien zij gaan over het grondwaterbeheer en daarmee de peilwaterstanden?
Antwoord 4
Deze problematiek ligt niet primair bij de waterschappen. Het grondwaterbeheer in Nederland is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van overheden
en eigenaren. Provincies bieden het algemene kader voor het grondwaterbeheer, maar hebben geen formele rol ten aanzien van het grondwaterpeil in
stedelijk gebied. Waar mogelijk faciliteren (het proces), stimuleren (de
samenwerking en kennisontwikkeling) en verbinden de provincies partijen7.
Provincies ondersteunen op deze manier de gemeenten, waterschappen en
particulieren. Daarbij is het doel enerzijds de kosten voor betrokkenen waar
mogelijk te voorkomen (bestaande bouw) en anderzijds in te zetten op
duurzaam, veilig en efficiënt gebruik van bodem en ondergrond, met name
daar waar het nieuwbouw betreft8.
Waterschappen voeren het peilbeheer van het oppervlaktewater uit door in
overleg met belanghebbenden peilbesluiten (laag Nederland) en streefpeilen
(hoog Nederland) vast te stellen. Via het oppervlaktewaterpeil hebben
5

Kamerstuk 31 710, nr. 77
Kamerstuk 32 813, nr. 562
7
Dit betreft de laaggelegen provincies Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht. Voorbeelden van
de invulling hiervan zijn het «Nationaal Kennisprogramma Bodemdaling», het «Platform
Slappe Bodem» en de daaruit volgende «Coalitie Stevige Steden op Slappe Bodem» respectievelijk «Regiodeal Bodemdaling Groene Hart».
8
Middels het «Convenant Klimaatadaptief bouwen Zuid-Holland» zijn afspraken gemaakt tussen
provincie en gemeenten om nieuwbouw klimaat- én bodemdalingbestendig te ontwikkelen.
6

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

3

waterschappen wel invloed op de grondwaterstanden in een gebied, maar
kunnen ze er niet direct sturing aan geven. Waterschappen stellen met andere
woorden geen grondwaterpeilen vast.
Waterschappen beheren het oppervlaktewaterpeil om, via een bestuurlijke
afweging, de aanwezige belangen in het gebied (water aan- en afvoer,
waterberging, watervoorziening, waterkwaliteit) en functies (bebouwde
gebieden, landbouw, natuur etc.) te bedienen. Waterschappen zetten zich in
om de peilen voor het oppervlaktewater jaarrond te handhaven. In (langdurig)
droge perioden zullen grondwaterstanden onvermijdelijk dalen, ook in
gebieden waar het oppervlaktewaterpeil kan worden gehandhaafd via
wateraanvoer. Voor situaties van watertekorten is een wettelijke verdringingsreeks ingesteld voor de verdeling van het beschikbare oppervlaktewater.
Gemeenten hebben een zorgplicht ten aanzien van het grondwater. Deze
zorgplicht betekent dat een gemeente in openbaar gebied maatregelen moet
treffen om structureel nadelige gevolgen van de grondwaterstand voor de
aan de grond gegeven bestemmingen zo veel mogelijk te voorkomen of te
beperken. Dit geldt voor zover het treffen van deze maatregelen doelmatig is
en niet tot de verantwoordelijkheid van een waterschap of provincie behoort.
Vraag 5
Kunt u reflecteren op het feit dat ongeveer 80% van de watersysteemheffing
wordt betaald door huishoudens, terwijl zij geen geborgde vertegenwoordiging hebben in de waterschappen, terwijl boeren die directe baat hebben bij
een lage grondwaterstand en maar 8% van deze systeemheffing betalen, dat
wel hebben?
Antwoord 5
De watersysteemheffing kent vier categorieën belastingplichtigen: ingezetenen, eigenaren van gebouwen, eigenaren van grond en eigenaren van
natuurterreinen. Welk percentage van de kosten mag worden toegerekend
aan de vier onderscheiden categorieën is vastgelegd in de Waterschapswet.
Binnen de gegeven marges mag een waterschapsbestuur hierover besluiten
nemen en legt daarover verantwoording af aan de kiezers.
In 2019 bedroeg de landelijke opbrengst van de watersysteemheffing € 1.519
miljoen. Landelijk gezien was de bijdrage van de groepen in de opbrengst als
volgt (cijfers van de Unie van Waterschappen (UvW)):
• Ingezetenen (ingezetenenheffing): 41,2%
• Eigenaren gebouwen (heffing gebouwd): 46,6%
• Grondeigenaren (heffing ongebouwd): 11,9%
• Eigenaren van natuurterreinen (heffing natuur): 0,3%
Binnen de categorie gebouwd is de verhouding tussen de bijdrage van
woningeigenaren 81% en de eigenaren van andere objecten 19%.
Grosso modo betalen ingezetenen ongeveer 80% van de watersysteemheffing. Agrariërs betalen de heffing ongebouwd (het overgrote deel van de
11,9%), maar betalen ook de heffing gebouwd en de ingezetenenheffing. Het
is niet bekend welk deel zij hiermee in totaliteit betalen.
In het algemeen bestuur van een waterschap zijn de volgende groepen
vertegenwoordigd: ingezetenen, eigenaren van grond, eigenaren van
natuurterreinen (natuur) en eigenaren of gebruikers van bedrijfsruimten
(bedrijven). In alle waterschappen bestaat het algemeen bestuur van een
waterschap in meerderheid uit een vertegenwoordiging van de categorie
ingezetenen (zonder dat er geborgde zetels voor ingezetenen zijn).
Het aantal zetels in de algemene besturen bedroeg in 2019 in totaal 602. De
verdeling van dit aantal over de categorieën is als volgt:
Ingezetenen: 442 zetels, 73,4% van het totale aantal zetels;
Ongebouwd: 71 zetels, 11,8% van het totale aantal zetels;
Bedrijven: 63 zetels, 10,5% van het totale aantal zetels;
Natuur: 26 zetels, 4,3% van het totale aantal zetels.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

4

Vraag 6
Deelt u de mening dat de bevindingen uit het onderzoek van Deltares, samen
met andere onderzoeken die bevestigen dat de kosten voor huiseigenaren
zullen stijgen door dalende grondwaterpeilen9, moeten worden meegenomen
in zowel de herziening van het belastingstelsel van de waterschappen als uw
appreciatie van het advies van de commissie-Boelhouwer over de geborgde
zetels? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 6
De waterschappen mogen volgens de huidige systematiek alleen belasting
heffen voor het zuiveren van water en voor kosten die gemaakt worden om
het watersysteem in stand te houden. Het uitgangspunt van de waterschapsbelastingen is dat een evenredige bijdrage aan de kosten van het watersysteem wordt geleverd. De kosten die het waterschap maakt voor grondwaterbeheer zijn een onderdeel van de watersysteemheffing. Vergoeding van
funderingsschade aan een woning is dit niet. Uit jurisprudentie blijkt ook dat
de overheid niet aansprakelijk is voor de funderingsschade aan een woning
als gevolg van de hoogte van de grondwaterstand. Eigenaren van de
woningen zijn hier zelf voor verantwoordelijk. Daarmee is er geen reden om
dit in de genoemde trajecten mee te nemen.
Vraag 7
Kunt u aangeven op welke wijze u precies de «vinger aan de pols houdt» met
betrekking tot de herziening van het belastingstelsel van de waterschappen
met betrekking tot de rechtvaardigheid van het systeem, zoals u aangaf in de
beantwoording van onze schriftelijke vragen van 20 december 2019?10 Hoe
ziet uw participatie bij de herziening er precies uit?
Antwoord 7
Vanuit het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat is er regelmatig overleg
over de ontwikkelingen binnen het onderzoek naar een mogelijke herziening
van het belastingsysteem. Het element van «rechtvaardigheid», de mogelijkheid voor een bestuur om de lasten in redelijkheid over de diverse categorieën te kunnen verdelen, is in de overwegingen en het overleg een belangrijk
aspect.
Vraag 8
Bent u van mening dat de kosten van een omslag in de landbouw naar
grondwaterpeil-afhankelijke landbouwmethodes nog opwegen tegen de
kosten van inactie die bijvoorbeeld worden gepresenteerd door dit Deltaresonderzoek, maar ook door het eerdere onderzoek van het Planbureau voor de
Leefomgeving?11 Indien u van mening bent dat een omslag uiteindelijk
resulteert in lagere maatschappelijke kosten, kunt u aangeven hoe u hier de
landelijke regie op gaat voeren? In hoeverre heeft u hiervoor bijvoorbeeld
overleg gevoerd met uw collega van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit?
Antwoord 8
Waterpeilverhoging in veenweidegebieden is noodzakelijk om de negatieve
effecten van bodemdaling tegen te ondergaan. Met geleidelijke waterpeilverhoging in combinatie met de inzet van innovatieve drainagetechnieken kan
bodemdaling wellicht worden vertraagd, met verdergaande waterpeilverhoging in combinatie met alternatieve (natte) vormen van landgebruik kan
verdere bodemdaling wellicht tot stilstand worden gebracht. Onderzoek en de
uitvoering van gebiedspilots onder meer in het kader van het Nationaal
Kennisprogramma Bodemdaling, het Klimaatakkoord en de Regiodeal
Bodemdaling Groene Hart moet uitwijzen welke waterpeilverhoging met
bijbehorend landgebruik in welke gebieden kosteneffectief kan worden
uitgevoerd en toekomstperspectief biedt voor het desbetreffende gebied,
mede in relatie tot het willen realiseren van bredere gebiedsopgaven. Zoals in
9

Zoals bijvoorbeeld dit onderzoek van PBL uit 2016: «Dalende bodems, stijgende kosten»;
(https://www.pbl.nl/sites/default/files/downloads/pbl-2016-dalende-bodems-stijgende-kosten1064.pdf)
10
Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2019–2020, nr. 1466
11
https://www.pbl.nl/sites/default/files/downloads/pbl-2016-dalende-bodems-stijgende-kosten1064.pdf.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

5

de Kamerbrief over de Rijksbrede inzet op bodemdaling van 20 juni 201912 is
aangegeven, heeft de Minister van LNV het voortouw en de regie als het gaat
om de problematiek van veenoxidatie en bodemdaling in het veenweidegebied. Als invulling daarvan heeft de Minister van LNV op 13 juli jl. het
Veenplan aan de Tweede Kamer aangeboden13.
Vraag 9
In welke mate wordt er in de woningbouw momenteel nog gebruik gemaakt
van houten palen in plaats van alternatieve funderingsmethoden?
Antwoord 9
Na de Tweede Wereldoorlog zijn houten paalfunderingen langzamerhand
vervangen door geprefabriceerde betonnen palen. Sinds 1970 worden
nauwelijks nog houten palen voor fundering gebruik, behalve voor lichte
constructies.
Vraag 10
Welke andere oorzaken dan een laag grondwaterpeil zijn er die bijdragen aan
beschadigde funderingen van woningen en bent u bereid onderzoek te (laten)
doen naar de staat van funderingen en de mogelijke reparatie daarvan?
Antwoord 10
Behalve een laag grondwaterpeil kunnen bij houten paalfunderingen de
volgende problemen ontstaan:
Aantasting van houten palen door bacteriën;
Funderingspalen worden naar beneden getrokken (negatieve kleef);
Fundering is niet meer berekend op huidige gewicht (overbelasting) door
aan- of opbouw;
Verkeerd gefundeerd bij bouw van de woning;
Woning wordt van de funderingspalen omhoog gedrukt.
Houten paalfunderingen en op staal gefundeerde woningen kunnen daarnaast
funderingsproblemen krijgen als gevolg van beschadiging door (planten)wortels, bodemdaling en trillingen (bijvoorbeeld door zwaar verkeer, bouwwerkzaamheden in de omgeving).
Eigenaren van woningen zijn zelf verantwoordelijk voor de staat van hun
woning en dus ook voor de staat van de fundering. Wel ondersteun ik via het
Rijksprogramma Aanpak Funderingsproblematiek (RPAF) bewustwording over
de problematiek en bijvoorbeeld de totstandkoming van herziene richtlijnen
voor funderingsonderzoek, opdat er kwalitatief goed en uniform onderzoek
wordt uitgevoerd, breed gedragen door het veld, en laagdrempelig en vrij
toegankelijk. De huidige richtlijnen, zijn op te vragen bij het KCAF, die ook
voorlichting geven over goed funderingsonderzoek.
Bewoners kunnen individueel onderzoek doen maar het is altijd beter in de
wijk samen te werken. Voor gemeenten en woningeigenaren zijn brochures
beschikbaar over een effectieve aanpak en worden netwerkbijeenkomsten en
congressen georganiseerd. Een aantal gemeenten met excessieve problemen
ondersteunt bewoners actief, bijvoorbeeld met bemiddeling tussen buren als
ze er samen niet uitkomen, of subsidieert onderzoek. Bij onderzoek wordt
veelal de voorwaarde gesteld dat de onderzoeksresultaten dan ook publiek
mogen worden gemaakt. Deze intensievere benadering en werkwijze heeft tot
doel te voorkomen dat onderzoek wordt uitgesteld en er een gevaarlijke
woonsituatie ontstaat. Bij gemeenten ligt de verantwoordelijkheid te
handhaven op gevaarlijke en overlast gevende woonsituaties. De Woningwet
biedt hiervoor de basis en gemeenten worden hierover mede vanuit het RPAF
geïnformeerd.
Vraag 11
Hoe kan er worden voorkomen dat er – gegeven dat verzekeraars momenteel
niet uitkeren bij funderingsproblematiek door geleidelijke schade – voor
bewoners nu of in de toekomst een grote kostenpost ontstaat?

12
13

Kamerstuk 35 000 J, nr.33
Kamerstuk 32 813, nr. 562

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

6

Antwoord 11
Ik zet mij op verschillende manieren in om huiseigenaren te ondersteunen bij
het verstevigen van de fundering en het voorkomen van verzakkingen. Ten
eerste door de ontwikkeling van de «Landelijke viewer indicatieve aandachtsgebieden funderingsproblematiek». Deze viewer geeft op de kaart weer in
welke gemeenten woningen staan die mogelijk gefundeerd zijn op houten
funderingspalen. De viewer wordt dagelijks gemiddeld 1.500 maal geraadpleegd. Makelaars en taxateurs zijn tevens verplicht een afdruk uit deze
viewer toe te voegen aan het taxatierapport bij een specifieke funderingsparagraaf, wanneer een woning wordt getaxeerd voor verkoop. Voorts ben ik
voornemens om dit jaar nog een update van de richtlijnen voor kwalitatief
goed en uniform funderingsonderzoek te ondersteunen.
Daarnaast ondersteun ik bij onderzoek naar en ontwikkeling van preventieve
maatregelen, zoals lokale grondwaterinfiltratie en drainage en het tegengaan
van bacteriële aantasting bijvoorbeeld.
Ook heb ik gefaciliteerd in het oprichten van het Fonds Duurzaam Funderingsherstel, ten behoeve van particuliere eigenaren die op de reguliere
hypotheekmarkt niet in aanmerking komen voor een lening om de fundering
van hun woning te herstellen. Wanneer de gemeente waarin de woning is
gelegen een samenwerkingsovereenkomst heeft gesloten met het fonds,
kunnen deze eigenaren in aanmerking komen voor een marktconforme
lening. Met het Rijksprogramma Aanpak Funderingsproblematiek (RPAF)
bekijken we welke andere ontwikkelingen in het veld interessant zijn en
ondersteuning behoeven. Daarnaast heeft het Rijk meegewerkt aan de
opbouw van het Kennis Centrum Aanpak Funderingsproblematiek (KCAF) met
een funderingsloket, waar woningeigenaren met potentiële funderingsproblemen terecht kunnen voor informatie over de aanpak van onderzoek en
herstel.
Vraag 12
Waar kunnen bewoners zich melden voor onderzoek naar de staat van de
funderingen van hun woning?
Antwoord 12
Een groot aantal bureaus en bedrijven bieden funderingsonderzoeken aan.
Gelet op de complexiteit van de materie en diversiteit van aanbod is het
verstandig eerst informatie in te winnen.
Het KCAF informeert burgers over het onderzoek naar en de aanpak van
funderingsproblematiek, via haar loket maar ook met voorlichtingsmateriaal
zoals een stappenplan, mede tot stand gekomen met inzet van het Rijk.
Daarnaast is er sinds dit jaar een Rijksprogramma Aanpak Funderingsproblematiek (RPAF). De uitvoering van dit programma is belegd bij de Rijksdienst
voor Ondernemend Nederland (RVO) en draagt bij aan de ontwikkeling,
verzameling en deling van kennis met professionele partijen die een rol
kunnen spelen in de aanpak van de problematiek: lokale overheden en
woningcorporaties.
Vraag 13
Kunt u deze vragen elk afzonderlijk beantwoorden?
Antwoord 13
Ja.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

7