Bijlage
Overzicht van de plannen ten behoeve van de Aanpak Voorkomen Criminele Loopbaan
Allochtone Jongeren.
Aanpak Amsterdam
Doelstellingen/prestatie-indicatoren
Vermindering van de criminaliteit van Marokkaans-Nederlandse jongeren.
Maatregelen
Maatregel 1. Intensivering van de Stopmaatregel voor betere toepassing bij Marokkaans-Nederlandse
12 minners.
Maatregel 2. Taakstrafzittingen op de Ketenunit in Amsterdam met verplichte aanwezigheid van de
ouders.
Maatregel 3. Snelrecht in twee wekelijkse zittingen.
Maatregel 4. Extra inzet door jeugdreclassering tijdens periode van voorlopige hechtenis om sneller een
begin te maken met uitvoering van begeleiding.
Maatregel 5. Extra inzet van Intensieve trajectbegeleiding harde kern voor jongeren van 18 jaar en
ouder.
Maatregel 6. Extra intensivering aanpak en monitoring van potentieel jeugdige veelplegers tot 25 jaar
(samenwerking tussen OM en Reclassering in Ketenunit).
Maatregel 7. Interventieteam reclassering op districtsniveau dat direct inzetbaar is.
Maatregel 8. Aanpak Overlast (APV-overtredingen) gecoördineerd vanuit de Ketenunit.
Maatregel 9. Intensivering van de aanpak schoolverzuim.
Maatregel 10. Schakelprogramma voor Marokkaans-Nederlandse jongeren met gedragsproblemen. De
toepassing van systematische diagnostiek (risicotaxatie) en de toepassing van bewezen effectieve
gedragsinterventies.
Maatregel 11. Nader wetenschappelijk onderzoek ten behoeve van de vroegtijdige onderkenning van
risico’s bij jonge kinderen.

Amsterdam heeft in de 2008 en 2009 een aantal aanpassingen doorgevoerd.
De aanpassingen zijn onder meer aangebracht om de meest urgente problemen effectiever aan te pakken
in het bijzonder de overlast in bepaalde wijken.
Maatregel 1 is gestopt wegens te geringe instroom. Maatregel 3 en maatregel 6 worden nu in een ander
kader uitgevoerd.
Maatregel 9 is als extra maatregel niet uitgevoerd. Er is volstaan met de reguliere aanpak van
schoolverzuim.
In 2008 is de aanpak van overlast in Amsterdam geïntensiveerd. In het kader van de aanpak zijn twee
maatregelen gefinancierd uit de extra middelen:
gezinsbezoeken door medewerkers van
de Stichting Aanpak Overlast Amsterdam bij overlastgevende jongeren en de inzet van gezinsmanagers
bij gezinnen die extreme overlast veroorzaken.
In 2009 worden met de extra financiële middelen voorts de volgende nieuwe projecten mede
gefinancierd: de inzet van zogenoemde 8-8 coaches die overlastgevende jongeren begeleiden en de
uitvoering van de Pilot West met als kern: snelle en effectieve interventies.
De dialoog met de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap is onderdeel van het reguliere integratie/participatiebeleid. Op grote schaal worden beroepskrachten van Marokkaans-Nederlandse herkomst
ingezet bij de uitvoering.

Aanpak Rotterdam
Doelstellingen/prestatie-indicatoren: vermindering van criminaliteit/recidive en vermindering van
overlast van Marokkaans-Nederlandse jongeren.
Maatregelen:
Maatregel 1. Intensieve begeleiding tijdens en na uitstroom uit Justitiële Jeugdinrichting (200 jongeren
krijgen begeleidingstraject).
Maatregel 2. Aanpak risicojongeren lokaal. Persoonsgerichte aanpak van jongeren uit overlastgevende
groepen op buurtniveau (aangemeld via DOSA-regisseur op niveau deelgemeente) in combinatie met
een gezinsgerichte aanpak waarbij het accent ligt op het voorkomen van overlast en criminaliteit bij
broertjes en zusjes.
Maatregel 3. 404 stageplekken. Jongeren begeleiden bij het vinden van stageplekken.
Maatregel 4. Intensieve begeleiding door zogenoemde VIG–gezinscoaches (vroegtijdige interventie van
gezinnen) van multiprobleemgezinnen.
Maatregel 5. Bruggenbouwer, een functionaris van Marokkaanse afkomt in dienst bij de politie
Rotterdam-Rijnmond. Bruggenbouwers slaan doorlopend bruggen tussen het korps en de Marokkaanse
gemeenschap c.q. jongeren vanuit het principe ‘kennen en gekend worden’ vergroot de
aanspreekbaarheid.
Maatregel 6. Inzet van Marokkaanse buurtbroers. Marokkaans-Nederlandse jongens surveilleren met
buurtvaders. Naast de oudere Marokkaanse-Nederlanders surveilleren nu ook jonge mannen in de
leeftijd van de doelgroep in de buurt.
Maatregel 7. Huiswerkbegeleiding. HBO-studenten begeleiden Marokkaans-Nederlandse kinderen
vanaf groep 7 t/m de brugklas.
Maatregel 8. Empowerment.
buddy-project waarbij Marokkaans-Nederlandse jongeren andere jongeren met dezelfde
afkomst bij staan.
initiatieven vanuit het jongerennetwerk (o.a. in het Oude Noorden) gericht op het terugdringen
van overlast onder Marokkaans-Nederlandse jongeren.
voorschakeltrajecten gericht op voortijdig schoolverlaters. Tijdens het traject worden jongeren
klaargestoomd voor een baan of teruggeleid naar school om alsnog een startkwalificatie te halen.
Aanpak is grotendeels volgens plan uitgevoerd. In 2006 lukt het al om de extra stageplekken
beschikbaar te krijgen (maatregel 3). Daarna is de nadruk komen te liggen op aanvullende
stagebegeleiding van ROC-studenten.
Er zijn geen extra maatregelen om de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap te betrekken bovenop het
reguliere beleid ter zake.
De dialoog met de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap is onderdeel van het reguliere integratie/participatiebeleid.
Het betrekken van de gemeenschap krijgt vorm op uitvoeringsniveau door de inzet van MarokkaansNederlandse beroepskrachten (o.a. de bruggenbouwers) en vrijwilligers.

Aanpak Den Haag (Impuls voor Marokkaans-Nederlandse risicojongeren)
Doelstelllingen/prestatie-indicatoren: vermindering van criminaliteit, werkloosheid en voortijdig
schoolverlaten van Marokkaans-Nederlandse jongeren.
Maatregelen

Maatregel 1. Extra individuele trajectbegeleiding van Marokkaans-Nederlandse risicojongeren en lichtcriminele jongeren.
Maatregel 2. Extra gezinscoaching (multiprobleem gezinnen) inzet van VIG-coaches.
Maatregel 3 Extra trajecten toeleiding naar werk, stages en startend ondernemerschap.
Maatregel 4. Begeleidings- en coachingsprojecten voor VMBO en MBO-leerlingen.
Maatregel 5. Groepsaanpak jongeren. Door de Mobiele Jongeren Teams worden jongeren op straat
aangesproken en zo nodig doorverwezen naar persoonsgerichte begeleidingstrajecten.
De aanpak wordt grotendeels volgens plan uitgevoerd.
In Den Haag is een discussie op gang gekomen tussen personen uit de Marokkaans-Nederlandse
gemeenschap en de gemeente over de betrokkenheid van die gemeenschap bij het kader van de Impuls
voor Marokkaanse Risicojongeren (IMAR).
De Marokkaanse gemeenschap in Den Haag wilde meer betrokken worden bij het IMAR-project.
Daartoe is de Marokkaanse gemeenschap uitgenodigd om met voorstellen te komen die passen binnen
het gegeven kader. In 2008 zijn financiële middelen beschikbaar gesteld voor kleinschalige initiatieven
van en door de Haagse Marokkaanse zelforganisaties. Deze initiatieven zijn gericht op voorlichting,
cursussen, training, coaching en vrije tijdsbesteding. Zij dragen bij aan het overbruggen van de kloof
tussen de doelgroep en bestaande voorzieningen.
Voorts worden dialoogbijeenkomsten georganiseerd, waarbij op basis van thema’s knelpunten en
suggesties voor oplossingen worden besproken.
Vijfmaal per jaar komt een netwerk bij elkaar bestaande uit professionals en vrijwilligers uit de
gemeenschap voor het signaleren en oplossen van knelpunten.
Aanpak Utrecht (Project “De Toekomst”)
Doelstellingen/prestatie-indicatoren: vermindering van criminaliteit van Marokkaans-Nederlandse
jongeren.
Maatregelen
Maatregel 1. Intensieve outreachende hulpverlening, een persoongerichte aanpak waarbij ook personen
uit de directe leefomgeving van de risicojongere worden ingezet. In nauwe samenwerking met justitie,
politie en jeugdzorg wordt een individueel plan van aanpak opgesteld en uitgevoerd, eventueel onder
dwang.
Maatregel 2. Twee trajecten: enerzijds peers als mentoren. Marokkaans-Nederlandse jongeren geven
voorlichting en begeleiding aan risico-jongeren. Anderzijds het leerwerktraject waarbij exprobleemjongeren een toekomstpersprectief wordt geboden middels een officiële opleiding tot
jongerenwerker (straathoekwerker).
Maatregel 3. Marokkaanse oudercoaches. Oudercoaches van Marokkaanse herkomst geven
Marokkaans-Nederlandse ouders opvoedingsondersteuning.
NB: voor maatregel 1 en 3 is een methodiek beschreven. Tevens vindt een wetenschappelijke evaluatie
plaats. Beide maatregelen zullen voor toetsing als evidence-based effectieve interventies worden
voorgelegd bij het Nederlands Jeugdinstituut.
Maatregel 4. Sport als als alternatieve vrijetijdsbesteding. Extra sportactiviteiten voor MarokkaansNederlandse jongeren. Gewerkt wordt met gemengde groepen van risico-jongeren en overige jongeren.
Maatregel 5. Extra stagebegeleiding op VMBO.
Maatregel 6 Betrokkenheid van de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap.
onderhouden van Netwerk Inzicht: 15 sleutelpersonen uit de Marokkaanse gemeenschap en 15
professionals vanuit de politie, justitie en de jeugdzorginstellingen vormen een netwerk dat ten minste
vier maal per jaar bijeen komt. Het netwerk fungeert als vraagbaak voor specifieke vragen en levert op
aanvraag een bemiddelaar.

laagdrempelige regeling voor subsidiëring van activiteiten vanuit de gemeenschap onder meer:
Tussen-in van de stiching Al Amal. Marokkaans-Nederlandse vrouwen ondersteunen vrouwen uit de
eigen groep en leiden gezinnen toe naar de juiste hulpverlening.
Maatregel 7. Deskundigheidsbevordering aan professionals en themabijeenkomsten verzorgt door de
Stichting Forum.
Maatregel 8. Coördinator Marokkaanse Jeugd in het Veiligheidshuis.
organisatie van persoonsgerichte benadering vanuit het Veiligheidshuis door casusoverleggen
mede te richten op zorg rondom Marokkaanse jeugd.
Marokkaans-Nederlandse ouders betrekken bij het strafproces; Pilot Onderhoud ter parkette
(OTP) betreft extra inzet om er voor te zorgen dat de ouders aanwezig zijn bij de OTP. Marokkaanse
oudercoaches bezoeken het gezin thuis. Tevens is er speciaal voorlichtingsmateriaal ontwikkeld om de
ouders uit te leggen wat hun eigen rol is en hoe het jeugdstrafrecht werkt (de film 'Een kwestie van
betrokkenheid').
verbeteren van de aansluiting tussen preventieve trajecten en repressieve aanpak.
De uitvoering vindt volgens de planning plaats. De activiteiten gericht op de gemeenschap en de
koppeling aan het Veiligheidshuis geven een goede basis voor de verdere verdieping van de aanpak.
Beeld van de opbrengsten.
Het is nog te vroeg om een compleet beeld te geven over de uiteindelijke opbrengsten. De laatste
definitieve gegevens over de criminaliteitsontwikkeling in de doelgroep zijn van 2007. Dat is de
periode dat de aanpak in de steden goed op gang was gekomen.
Duidelijk is wel dat de aanpak in de vier grote steden meer mogelijkheden heeft geboden om relatief
snel en flexibel extra inzet te leveren en daarbij naar de huidige stand van de kennis vernieuwende
benaderingen en methodieken toe te passen. Die extra inzet kan het verschil maken en op termijn ook
leiden tot vermindering van de overlast en de criminaliteit.
In alle vier de gemeenten is de extra investering om de criminaliteit onder Marokkaans-Nederlandse
jongeren terug te dringen onderdeel van een breder veiligheids- en jeugdbeleid.
De aanpak volgt op hoofdlijnen uiteraard ook dit beleid: persoonsgerichte aanpak zoals die ook in het
project ‘Veiligheid begint bij Voorkomen’ is uitgewerkt.
Zonder te veel vooruit te lopen is een aantal voorlopige conclusies te trekken die aan de hand van
voorbeelden worden toegelicht. Per stad worden 2 voorbeelden gegeven van positieve resultaten van de
aanpak.
• Bij vroegtijdig ingrijpen bij problemen op straat kan in een deel van de gevallen een justitieel
traject worden voorkomen. Het veroorzaken van overlast en criminaliteit liggen vaak in elkaars
verlengde. Intensivering van het toezicht op straat is het begin van niet-vrijblijvende preventieve aanpak
van criminaliteit.
Twee casussen vanuit de straat- en gezinspak van Stichting Aanpak Overlast Amsterdam (SAOA).
Casus SAOA I
Deze casus betrof twee Marokkaanse broers uit stadsdeel Zeeburg, van 13 en 15 jaar oud. Zij werden
door de straatcoaches gewaarschuwd omdat ze tegen de ramen aan het voetballen waren en gingen
daarop zo tekeer, dat de straatcoaches de politie belden.
Deze jongens kregen een huisbezoek van twee Marokkaanse gezinsbezoekers. Zij hoorden van de
ouders dat er veel problemen rond de oudste zoon zijn, en dat de oudste zoon wordt onderzocht door de
Bascule (centrum voor kinder-jeugdpsychiatrie). De ouders wisten niet precies wat dit inhield. De

gezinsbezoekers hebben de ouders de werkwijze van de Bascule duidelijk weten te maken. De jongens is
duidelijk gemaakt wat een normale reactie is, wanneer zij op straat worden aangesproken op hun
gedrag door gezagsdragers. De ouders waren blij dat zij met een gezinsbezoeker erbij afspraken met
hun zoons konden maken over nuttige dagbesteding.
De ouders gaven aan hulp nodig te hebben bij de opvoeding. Dit is aan het stadsdeel doorgegeven en
het gezin krijgt een gezinscoach van 8 tot 8 (project van gemeente Amsterdam gericht op dagbesteding,
vrije tijd en structuur, van 's morgens vroeg tot 's avonds). De jongeren zijn nu goed aanspreekbaar
door de straatcoaches en zijn minder buiten.
Casus SAOA II
Twee meisjes (16 en 17 jaar oud) in Amsterdam Noord van Marokkaanse afkomst zorgden voor
overlast, doordat zij herhaaldelijk ruzie hadden met een buurvrouw.
Bij huisbezoek bleek dat er geen ouderlijk toezicht was en dat de meisjes waren geïnstrueerd niemand
binnen te laten. Het huis zag er verwaarloosd uit. Na veel aandringen stemde het oudste meisje toe in
een bezoek op kantoor.
De meisjes leefden van giften van hun stiefvader. Hun vader had geen geld en hun moeder was
gedetineerd in Marokko, de meisjes hadden wel contact met de advocate van moeder. De meisjes
leefden al zes maanden zo en hadden ook nog de zorg van een jonger halfzusje, beurtelings bij hen en
beurtelings bij het gezin van stiefvader woonde.
Naar aanleiding van de terugkoppeling van SAOA is er via SPIRIT hulpverlening ingezet. De meisjes
wonen nu begeleid. Voordat het traject van SPIRIT werd ingezet zijn de meisjes door de
gezinsbezoekers gestimuleerd om zich in te schrijven op een school en tot het begin van het studiejaar
een baan te zoeken. Daar de legitimatie van de meisjes was verlopen, hebben de gezinsbezoekers ook
bemiddeld bij de eerder genoemde stiefvader. Deze heeft dit betaald.
De meisjes zijn zelf naar de desbetreffende buurvrouw gegaan en hebben hun excuus aangeboden, zij
dachten dat de ruzie van twee kanten kwam en hadden zich niet gerealiseerd dat hun gedrag zo
bedreigend was voor de buurvrouw.
• Problemen veroorzaken en problemen hebben, gaan vaak samen. Problemen doen zich voor op
verschillende leefgebieden. De ouders cq. het gezin erbij betrekken is een noodzakelijke voorwaarde
om problemen effectief aan te pakken. In de aanpak in alle vier de grote steden is een intensieve
gezinsaanpak voor multiprobleemgezinnen opgenomen.

Gezinsmanager Amsterdam
Ernstig overlastgevende multiprobleemgezinnen hebben een zeer negatieve invloed op hun omgeving.
Kinderen uit deze gezinnen geven overlast en komen vaak ook met politie en justitie in aanraking
vanwege strafbare feiten.
Het betreft vaak gezinnen die bij veel instanties bekend zijn. De effectieve aanpak gaat echter de
krachten van de individuele instellingen te boven. Er onstaat dan een impasse.
Deze onmacht wordt doorbroken door de inzet van de gezinsmanager die ondersteund wordt door een
analyseteam bestaande uit vertegenwoordigers van de betrokken instellingen met een regisseur van de
gemeente als voorzitter. De gezinsmanager coördineert uitvoering van het begeleidingsplan, waaraan
alle betrokken instellingen hun aandeel leveren.

Dat maakt het mogelijk om alle problemen daadwerkelijk aan te pakken: huisvesting van gezin, toezicht
op straat, verslavingsproblemen, problemen met school en werk etc. Wanneer de samenwerking alsnog
zou stagneren is er de mogelijkheid van escalatie (voorleggen op het managementsniveau van de
instellngen). Komt met er dan nog niet uit dan is er de mogelijkheid het op het niveau van de
burgemeester voor te leggen.
• Het betrekken en ondersteunen van de ouders is een van de elementen voor een
effectievere aanpak. Voor veel Marokkaans-Nederlandse ouders is de wereld van het
strafrecht en de hulpverlening moeilijk te doorgronden. Met extra aandacht, direct
contact en een goede uitleg is veel te winnen. Daarbij zijn bruggenbouwers nodig.
Casus uit Veiligheidshuis Utrecht in het kader van Onze Toekomst.
Rachid is een jongen van 14 jaar die lid is van een groep die zorgt voor veel overlast in de wijk. Op een
dag raakt hij, samen met een ander lid van de groep, betrokken bij een winkeldiefstal. Rachid wordt
opgeroepen voor een Onderhoud ter Parkette (OTP). Dit is niet de eerste keer. Tijdens het Justitieel
Casusoverleg Jeugd (JCJ) wordt Rachid besproken. Bij het vorige OTP waren de ouders van Rachid
niet aanwezig. De Coördinator Marokkaanse Jeugd vermoedt dat de reden ligt in het niet gelezen
hebben van de oproepbrief, om welke reden dan ook. Er wordt een Marokkaanse oudercoach naar het
gezin gestuurd om de ouders van Rachid voor te lichten over het OTP. De oudercoach neemt met de
ouders de oproep en de brief van de Raad voor de Kinderbescherming door. Dan blijkt dat de ouders
de brief niet hadden gezien en gelezen omdat de zoon de brief had onderschept. De ouders zijn dankzij
de oudercoach op de hoogte van de procedure en verschijnen samen met Rachid op het OTP. De ouders
zijn aanspreekbaar en bereid tot samenwerking. De ouders stellen regels en houden er nu beter toezicht
op. De correctie werkt. Na een half jaar is er geen sprake van recidive en behoort Rachid niet meer tot
de overlastgevende jeugdgroep.
• Marokkaans-Nederlandse jongeren lopen een verhoogde kans op schooluitval. Extra ondersteuning
en begeleiding vooral in situaties dat de ouders deze niet kunnen bieden, levert resultaat op. Met extra
inzet zijn beginnende problemen nog bij te sturen. Dat gebeurt nog niet automatisch.
Casus Lokale Aanpak/Intensief Casemanagement uit Rotterdam.
Een 17-jarige jongen is in 2009 door de DOSA-regisseur (DOSA is de Deelgemeentelijke Organisatie
Sluitende Aanpak) aangemeld voor het Intensief Casemanagement, omdat de jongen twee maanden
thuis zat zonder school/dagbesteding en dreigde af te glijden naar de criminaliteit. De jongen zat in het
laatste jaar van het MAVO/VMBO. De jongen werd door school verwijderd vanwege
gedragsproblemen. Een vervolgactie van de school bleef aanvankelijk achterwege.
De casemanager heeft ervoor gezorgd dat de verwijdering van school officieel is bevestigd. Begeleiding
door de Jeugdzorg vindt plaats in verband met de gedragsproblematiek. De casemanager heeft de
ouders aangesproken op hun verantwoordelijkheid en heeft bevorderd dat zij hun rol als opvoeder beter
inhoud geven. Zo kon een nieuw begin worden gemaakt.
De jongen begint per 1 september 2009 met de opleiding MBO niveau 2 Assistent Jongerenwerker
(fulltime onderwijs).Ter overbrugging loopt de jongen vanaf juni t/m augustus 2009 (fulltime) stage
tegen een stagevergoeding.
Hij heeft geen nieuwe politiecontacten.
De jongen wordt nog enige tijd door de casemanager gevolgd om te kunnen ingrijpen als dat nodig is.

Casus stagebegeleiding uit Rotterdam.
Betreft stage die dreigt mis te lopen vanwege verzuim. Door de school is de leerling aangemeld bij het
project Stagebegeleiding (onderdeel van Rotterdamse aanpak). Het lukt in eerste instantie niet direct

contact te leggen met de leerling. Er wordt een gesprek georganiseerd met de zus en moeder van de
leerling.
Dan blijkt dat de ouders er niet van op de hoogte zijn dat de stage nog niet is afgerond. Het thuisfront
had daardoor geen idee van het feit dat leerling nog gewoon drie dagen per week stage moest lopen.
Na een goed gesprek te hebben gehad met moeder, zus en leerling zelf werd hij meer in de gaten
gehouden door het thuisfront. Ook met de stagebegeleider werden korte lijnen gehouden, om snel te
kunnen anticiperen op eventueel verzuim van de leerling.
Voor wat de opdrachten betreft is met leerling afgesproken dat hij dit met zijn praktijkbegeleider
bespreekt. Als hij hiermee niet uitkomt, dan kan hij dit kenbaar maken bij de stagebegeleider van de
opleiding. Dan wordt er vervolgens gezocht naar een oplossing.
Momenteel verloopt de stage van de leerling goed. De stagebegeleider blijft de leerling intensief volgen
om terugval te voorkomen.
• De leefwereld van de straat oefent aantrekkingskracht uit. Met vroegtijdige signalering,
een systematisch in beeld brengen van de problematiek en een passende, voldoende
intensieve aanpak kan bijgestuurd worden wanneer jongeren (dreigen) te ontsporen.

Casus uit Den Haag.
Een Marokkaanse jongere deed 4 VWO, maar vanwege hoog verzuim en gedragsproblemen was de
achterstand op school zo groot geworden, dat het inlopen van lesstof en ophalen van cijfers niet meer
realistisch was. School had vervolgens het advies gegeven om het 4e jaar HAVO te gaan doen.
Het schoolverzuim en gedrag bleven achteruit gaan en leerling kwam ook in aanraking met de politie.
Afdeling Leerplicht werd ingeschakeld en van hier uit is er een intensieve begeleiding opgezet vanuit
het project IMAR. In het gezin zijn meer problemen, zo blijkt. Ook jongere kinderen met
opvoedproblemen. Voor het gezin is VIG (vroegtijdige interventie gezin) ingezet. De problemen in het
gezin worden aangepakt.
De jongere in kwestie is dat jaar overgegaan naar 5 HAVO.
§
Nieuwe vormen van betrokkenheid van de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap zijn zinvol
en dragen bij aan de effectiviteit.
Casus betrokkenheid van de Marokkaanse gemeenschap uit Den Haag
De stichting Jongeren4You(th) is een vrijwilligersorganisatie die vanaf 2007 actief is in de wijk
Transvaal. In het kader van de IMAR-aanpak in Den Haag voert J4Y een project uit, het zogenaamde
“Buddy Marokkaanse Risicojongeren”.
Met buddy’s (van Marokkaanse afkomst, studenten van HBO en/of universitair niveau) worden
risicojongeren begeleid. De buddy’s krijgen een training voordat zij jongeren gaan begeleiden.
A. heeft begeleiding gekregen van een buddy uit het project. A. had weinig toekomstperspectief maar is
via het project, door de buddy, aan een baan gekomen bij een postbedrijf. Het gaat uitstekend met hem
en is nu vaste begeleider van J4Y.

Casus leerwerktraject uit Utrecht: ex-probleemjongere wordt positief rolmodel.
Adil is 21. Hij zit in het tweede jaar van de opleiding tot jongerenwerker bij het ROC (niveau 4) in
Utrecht. Hij loopt vier dagen in de week stage bij een wijkwelzijnsorganisatie. Hij begeleidt daar
jongeren zoals hij zelf ook was: jongens van de straat die moeite hebben school te volgen, gezag
vermijden of uitdagen en in de buurt veel overlast veroorzaken. Jongeren met politiecontacten en
reclasseringscontracten.
Adil kan als ervaringsdeskundige de afstand tussen de probleemjongeren en de locale instanties
overbruggen. Vier jaar geleden verliet hij school en was zijn dossier bij justitie bekend. Totdat hij zelf

bedacht dat dit geen toekomst bood en hij de kans pakte om een nieuw perspectief te creëren middels
het leerwerktraject. Over anderhalf jaar is hij afgestudeerd en inmiddels heeft de welzijnsorganisatie
hem een werkcontract aangeboden waarmee zijn toekomst is verzekerd. De ervaringen van
Adil bieden perspectief voor de jongeren waarmee hij werkt. Hij wordt gezien als een rolmodel.