Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

35 925 XVI

Vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport (XVI) voor het jaar 2022

Nr. 138

AMENDEMENT VAN HET LID VAN NISPEN
Ontvangen 2 december 2021
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
De departementale begrotingsstaat wordt als volgt gewijzigd:
I
In artikel 6 Sport en bewegen van de begrotingsstaat worden het
verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag verhoogd met € 1.250
(x € 1.000).
II
In artikel 10 Apparaat Kerndepartement worden het verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag verlaagd met € 1.250 (x € 1.000).
Toelichting
In Nederland wonen ongeveer 100.000 kinderen met een beperking. Een
van de meest urgente problemen voor deze kinderen is het gevoel dat ze
er niet bij horen, dat ze alleen zijn. Kinderen hebben vanwege hun
beperking dan ook vaak te maken met eenzaamheid, omdat ze vanaf jongs
af aan vaak niet mee kunnen spelen. Samen buitenspelen is van groot
belang voor de sociale, persoonlijke, lichamelijke, emotionele en
cognitieve ontwikkeling van kinderen. Door samen te spelen leren
kinderen met en zonder handicap belangrijke lessen voor het leven. Ze
ontwikkelen vaardigheden voor de rest van hun leven zoals rekening met
elkaar houden, omgaan met winnen en verliezen, onenigheid oplossen en
vrienden maken.
Kinderen spelen en bewegen helaas toch al minder buiten dan
voorgaande generaties én minder dan goed is voor hun fysieke en
mentale gezondheid. Het is van wezenlijk belang dat alle kinderen in
Nederland worden gestimuleerd en geholpen om structureel meer te gaan
buitenspelen. Maar voor kinderen met een beperking is het nu extra

kst-35925-XVI-138
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 925 XVI, nr. 138

1

moeilijk. Veel speelplekken zijn namelijk letterlijk niet toegankelijk voor
kinderen met een beperking. Met hun rolstoel komen ze niet voorbij het
toegangshek, de ondergrond is niet (goed) begaanbaar (voor rolstoelgebruikers, blinden en slechtzienden) en de speeltoestellen zijn ongeschikt
en ontoegankelijk voor hen. Niet mee kunnen doen, geen vriendjes
hebben en er niet bij horen zijn ervaringen die kinderen met een handicap
de rest van hun leven meedragen.
Ieder kind met een beperking zou in de eigen woonomgeving met
andere kinderen moeten kunnen spelen. Samen spelen, elkaar ontmoeten
en vrienden maken op jonge leeftijd is een belangrijke basis voor het
samen leven, elkaar kennen en accepteren in de volwassen wereld. Door
inclusieve samenspeelplekken te realiseren kan er voor worden gezorgd
dat kinderen met en zonder handicap samen kunnen spelen en zo van
jongs af aan samen kunnen opgroeien. Het realiseren van meer samenspeelplekken is ook een van de ambities van het SamenSpeelAkkoord dat
door 47 partijen is ondertekend, waaronder het Ministerie van VWS, de
VNG, het Gehandicapte Kind en Jantje Beton.
Het realiseren van inclusieve samenspeelplekken gaat echter niet
vanzelf, er is budget voor nodig om te realiseren. Dat kan gaan om het
aanpassen van bestaande speelplekken, maar ook om het realiseren van
nieuwe plekken waar nog geen speelplaats is.
Dit amendement ondersteunt het doel dat er eind 2025 in elke gemeente
minimaal (!) één inclusieve samenspeelplek is waar alle kinderen met én
zonder handicap welkom zijn. Deze speelplek is toegankelijk voor alle
kinderen en biedt speelaanleidingen die uitdagend, leuk én geschikt zijn.
Enkele private partijen hebben hiertoe een financiële bijdrage geleverd,
maar ook van de overheid mag een bijdrage worden verwacht. Voor 2022
gaat het om een bedrag van 1,25 miljoen euro.
Een financiële bijdrage van het Ministerie van VWS ligt voor de hand,
vanwege de ondertekening van het SamenSpeelAkkoord, maar ook omdat
in het Sportakkoord ambities staan over inclusief sporten en bewegen en
van jongs af aan vaardig in bewegen. Daarnaast sluit dit natuurlijk aan op
het VN-verdrag voor mensen met een handicap en het
VN-Kinderrechtenverdrag.
Natuurlijk is het in de eerste plaats aan lokale overheden om voldoende
goede speelplekken te realiseren en te onderhouden. Maar de opstartkosten van nieuwe inclusieve samenspeelplekken zijn hoog voor lokale
overheden. Deze ambitie kan daarom het beste bereikt worden met een
gezamenlijke financiering, waar ook de rijksoverheid aan zou moeten
bijdragen. Iets soortgelijks is in het verleden ook wel eens gebeurd, toen
een nieuwe wet moest zorgen voor meer veiligheid van de speeltoestellen
voor kinderen in speeltuinen. Om te stimuleren dat alle speeltuinen in
Nederland aan deze wet zouden voldoen, heeft het Ministerie van VWS
destijds aan de branchevereniging voor speeltuinorganisaties een fors
bedrag uitgekeerd. Gemeenten hadden toen primair de rol om bewoners
en speeltuinbesturen te helpen tot renovatie/aanpassingen te komen, ook
hebben gemeenten toen een financiële bijdrage geleverd, net als
(vermogens)fondsen. In essentie wordt met dit amendement hetzelfde
voorgesteld: met de bijdrage van 1,25 miljoen euro voor 2022 vanuit de
rijksoverheid wordt een stevige impuls geleverd aan de ambitie om
inclusieve samenspeelplekken te realiseren, minimaal één per gemeente.
Tegelijkertijd wordt de rol die gemeenten hebben erkend en gerespecteerd. Rijk en gemeenten hebben beiden een rol te spelen bij het
realiseren van samenspeelplekken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 925 XVI, nr. 138

2

Dekking van dit amendement wordt gevonden in het beperken van de
uitgaven aan de inhuur door het Ministerie van externen.
Van Nispen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 925 XVI, nr. 138

3