Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

31 706

Regeling van een tegemoetkoming voor
chronisch zieken en gehandicapten (Wet
tegemoetkoming chronisch zieken en
gehandicapten)

Nr. 53

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 7 november 2011
Bij de behandeling van de Regeling van een tegemoetkoming voor
chronisch zieken en gehandicapten (31 706, Wet tegemoetkoming voor
chronisch zieken en gehandicapten, hierna Wtcg) is toegezegd om de
leden van het parlement twee keer per jaar te informeren over zowel de
beleidsmatige doorontwikkeling van de regeling als de voortgang bij de
implementatie van de wet.
In deze vijfde voortgangsrapportage Wtcg informeer ik u achtereenvolgens over de uitvoering van de eerste uitkeringsronde voor de
algemene tegemoetkoming over 2009 (paragraaf 1) en over (de voorbereidingen voor) de tegemoetkoming over 2010 (paragraaf 2). Deze
paragrafen zijn een korte samenvatting van de voortgangsrapportage die
de Stuurgroep Implementatie Wtcg onlangs heeft opgesteld (bijlage 1)1. In
paragraaf 3 ga ik in op enkele meer beleidsmatige zaken, waaronder de
invoering van DBC’s Op weg naar Transparantie (DOT’s) en keten-dbc’s en
de betekenis daarvan voor de Wtcg. In paragraaf 4 ten slotte ga ik in op de
motie 31 706, nr. 48 van de leden Dijkstra en Voortman, die na het
Algemeen Overleg van 19 april jl. door de Tweede Kamer is aangenomen.
Tijdens het Algemeen Overleg van 19 april 2011 (kamerstuk 31 706, nr. 52)
heb ik aangegeven dat ik, naast een verdere verbetering en verfijning van
de regeling, wil bezien wat ik met de regeling ten principale wil. Dit omdat
de tegemoetkoming veel te vaak bij de mensen terecht komt waar het niet
voor bedoeld is, hetgeen ook besproken is in het Algemeen Overleg. De,
overigens terechte, maatschappelijke verontwaardiging die hieruit
voortkomt, ondergraaft het draagvlak voor deze tegemoetkomingsregeling.

1

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

kst-31706-53
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Ik heb destijds aan uw Kamer gemeld dat ik zou trachten na de zomer een
brief te sturen met een nadere uitwerking van de verbetermogelijkheden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 706, nr. 53

1

van deze regeling en mogelijke alternatieven. Inmiddels is duidelijk
geworden dat het daartoe benodigde onderzoek meer tijd vergt.
Daarnaast wordt er gekeken naar eventuele bundeling van gelijksoortige
regelingen met de Wtcg, te weten de Compensatie eigen risico (CER) en
de Tegemoetkoming ouders van thuiswonende gehandicapte kinderen
(TOG). Dit betekent dat ik deze brief naar verwachting in december aan u
doe toekomen.
Zoals u inmiddels heeft vernomen heeft het Kabinet besloten om de Wtcg
inkomensafhankelijk te maken zodat de beschikbare middelen terecht
komen bij de mensen die dit het hardst nodig hebben. Dit betekent dat het
budget voor deze regeling met € 250 miljoen wordt verminderd. Het
betreffende wetsvoorstel heeft u reeds ontvangen. Ook zal ik met ingang
van 2012 de afbakening van de doelgroep verbeteren door middel van het
aanscherpen van het criterium fysiotherapie. Dit naar aanleiding van de
geluiden uit de samenleving en de uitkomsten van het Algemeen Overleg
van 19 april jl. Ook heb ik een mogelijkheid gevonden om alle hulpmiddelen die duiden op een levenslange beperking op te nemen in de
afbakeningscriteria. Hierin zijn ook de levenslange hulpmiddelen voor
slechtzienden en blinden opgenomen.
De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E. I. Schippers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 706, nr. 53

2

1. Uitkering tegemoetkoming over 2009
In december 2010 is gestart met het uitbetalen van de eerste Wtcg
tegemoetkomingen. In januari 2011 heeft de Stuurgroep het proces en het
verloop van de eerste uitkeringsronde geëvalueerd en hiertoe een
rapportage opgesteld. De Stuurgroep heeft in die evaluatie geconcludeerd
dat de eerste uitkeringsronde goed is verlopen. In de laatste voortgangsrapportage van februari 2011 heb ik aangegeven dat er ongeveer
2 050 000 miljoen beschikkingen verstuurd zijn.
Inmiddels zijn er, op peildatum 1 augustus 2011, 2 150 000 beschikkingen
verstuurd. Dit betekent dat er in de afgelopen maanden nog circa 100 000
nieuwe en gewijzigde beschikkingen zijn verzonden aan rechthebbenden.
Circa 35 000 volgen binnenkort. Deze late uitkeringen zijn het gevolg van
een samenloop van nalevering van gegevens van ketenpartners (bijvoorbeeld doordat ziekenhuizen bij verzekeraars correcties indienen op reeds
aangeleverde declaraties) en een nog niet optimaal functionerend
systeem bij ontvangst van gegevensbestanden door het CAK waardoor de
verwerking van gegevens stokte. Deze gegevens zijn alsnog verwerkt.
Naar aanleiding hiervan zijn de procedures en controles bij aanlevering en
verwerking van gegevens bij alle ketenpartners verscherpt en worden
uitvoeringsrapportages ketenbreed gecontroleerd en besproken.
Voor ongeveer 50 000 mensen nog niet is gelukt om het bedrag uit te
betalen. Dit heeft de volgende redenen: er is (nog) geen rekeningnummer
bekend, er is een foutieve naam of nummer verstrekt of de uitbetaling is
retour genomen door de bank wegens bijvoorbeeld overlijden. Het CAK
stuurt de rechthebbenden 2 maal een rappel om het rekeningnummer te
kunnen achterhalen. Eenmaal bij de initiële beschikking en eenmaal als
herinnering. De verwachting is dat ongeveer de helft alsnog tot uitbetaling
zal komen. De eerste uitkeringsronde is hiermee grotendeels voltooid.
Het secundair proces gaat over de afhandeling van informatieverzoeken,
aanvragen en bezwaren binnen het CAK en de keten. Dit proces verloopt
grotendeels via een webportaal dat speciaal is ontwikkeld voor de Wtcg.
Tot aan 1 augustus 2011 heeft de front-office van het CAK ruim een half
miljoen telefoontjes afgehandeld. In meer dan de helft ging het om vragen
die betrekking hadden op de wijze en het moment van uitbetaling. Bij het
leeuwendeel van de telefoontjes is de vraag in één gesprek door de
medewerker van de front-office beantwoord. In de resterende gevallen is
de vraag door een medewerker van de back-office in behandeling
genomen en is de cliënt later teruggebeld. De klant is over het algemeen
positief over de wijze waarop hij/zij te woord is gestaan.
Tot aan 1 augustus 2011 zijn circa 4400 informatieverzoeken gedaan.
Informatieverzoeken zijn vragen van de cliënt naar de specifieke achterliggende criteria die aan een beschikking ten grondslag hebben gelegen. Het
CAK heeft de gegevens van deze cliënten (met hun schriftelijke
toestemming) opgevraagd bij de ketenpartners en hen een overzicht van
de zorggegevens toegestuurd.
Ook zijn er circa 20 600 aanvragen voor een (hogere) tegemoetkoming
ontvangen van cliënten die meenden dat zij op basis van hun medicijngebruik, AWBZ-indicaties (alle zorgvormen), medische behandelingen,
fysiotherapie en hulpmiddelen ten onrechte geen tegemoetkoming
hadden gekregen. Bij aanvragen wordt gecontroleerd of er inmiddels
aanvullende dan wel gewijzigde gegevens door de ketenpartners zijn
aangeleverd die leiden tot een (hogere) tegemoetkoming. Als dat het
geval is wordt de aanvraag toegewezen. Als er onvoldoende bewijsmateriaal is wordt de aanvraag afgewezen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 706, nr. 53

3

Ten slotte heeft het CAK 4900 bezwaarschriften ontvangen. Hiervan zijn er
circa 4700 afgehandeld, waarvan er ongeveer 800 gegrond zijn verklaard.
In de meeste gevallen tekenden mensen bezwaar aan omdat zij het niet
eens waren met de hoogte van de tegemoetkoming. Overige bezwaren
hadden vaak betrekking op de achterliggende onderbouwing van een
afgewezen aanvraag. Er zijn ook bezwaren ingediend over het feit dat
pgb’s voor huishoudelijke hulp, het hebben van een rolstoel en de
indicaties van de Bureaus Jeugdzorg (BJZ’s) niet worden meegenomen bij
het toekennen van een tegemoetkoming over 2009. Voor de tegemoetkoming over 2010 worden deze laatste afbakeningscriteria wel meegerekend.
Uit aanvragen of bezwaren kan niet worden afgeleid dat er chronische
aandoeningen worden gemist in de afbakening.
2. Voorbereidingen voor de uitkering Wtcg-tegemoetkoming over
2010
Eind 2008 – toen de Wtcg tot stand kwam – was al duidelijk dat er groepen
mensen zijn met aanzienlijke meerkosten wier zorggebruik eind 2008 niet
in de landelijke bestanden werd geregistreerd. Voor de tegemoetkoming
over 2010 die in het najaar van 2011 wordt uitgekeerd, zijn de afbakeningscriteria verbeterd waardoor deze mensen ook in aanmerking komen
voor een Wtcg tegemoetkoming. De wijzigingen betreffen:
– Verbeterde afbakening van de doelgroep Zvw op basis van Chronische
Groepen
– Het meerjarige betrekken van gegevens over hulpmiddelengebruik
– Optellen van AWBZ indicaties in uren en dagdelen
– Uitbreiding van de doelgroep met AWBZ-indicaties afgegeven door de
Bureaus Jeugdzorg
– Uitbreiding van de doelgroep met geldige indicatiebesluiten voor een
rolstoel op grond van de Wmo
– Uitbreiding van de doelgroep met mensen die een Persoonsgebonden
Budget ontvangen voor hulp bij het huishouden op grond van de Wmo
(pgb-HbH)
– De instelling van een jaarvoorwaarde
Hiermee wordt de groep van chronisch zieken en gehandicapten die in
aanmerking komt voor de tegemoetkoming verbeterd. Dit zal aan het
einde van dit jaar merkbaar zijn, als de tegemoetkoming over 2010 wordt
uitgekeerd.
Het betrekken van het rolstoelgebruik of een persoonsgebonden budget
huishoudelijk hulp en de AWBZ-indicaties afgegeven door de BJZ’s
betekent dat het aantal ketenpartners is uitgebreid met 430 gemeenten en
15 BJZ’s. De nieuwe ketenpartijen zijn volgens de planning aangesloten
op de Wtcg en de gegevenslevering van deze nieuwe ketenpartners voor
de bepaling van de tegemoetkoming over 2010 die eind dit jaar wordt
uitgekeerd is inmiddels gedaan. Ook voor de andere ketenpartijen geldt
dat zij hun gegevens volgens planning hebben aangeleverd bij het CAK.
De laatste voorbereidende activiteiten betreffen het aansluiten en trainen
van de medewerkers van de nieuwe ketenpartijen (BJZ’s en gemeenten)
op het gebruik van het Wtcg ketenportal.
Momenteel verzendt het CAK de beschikkingen voor de tegemoetkoming
over 2010 aan rechthebbenden.
Communicatie
Heldere voorlichting over de Wtcg is ook in 2011 van groot belang.
Sommige mensen zullen geen tegemoetkoming meer krijgen en anderen
krijgen juist voor het eerst wèl een tegemoetkoming.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 706, nr. 53

4

In het rapport van de Taskforce Linschoten is aangegeven dat vanwege de
veranderingen in de Zvw-afbakening circa 215 000 mensen nog wel een
tegemoetkoming over 2009 ontvingen, maar geen tegemoetkoming over
2010 meer ontvangen. Voor deze groep mensen is bezien of het mogelijk
en wenselijk is om hen hierover persoonlijk te informeren. Vanwege
privacyaspecten en hoge uitvoeringskosten is hier van afgezien. Om deze
mensen te vinden zou namelijk een selectie moeten plaatsvinden op basis
van het specifiek zorggebruik dat in 2009 wel, maar in 2010 niet meer tot
een tegemoetkoming leidt. Een dergelijke selectie valt niet binnen hetgeen
in de Wtcg aan gegevensuitwisseling is toegestaan. In de algemene
communicatie is een overzicht gegeven van de veranderingen.
Voor de communicatie over de Wtcg in 2011 is het bestaande communicatiemateriaal geactualiseerd op basis van de veranderingen 2010. De
website www.wtcg.info, met daarop een nieuwe versie van de Wtcg test
die in april 2011 is geplaatst, speelt een centrale rol in de voorlichting. Ook
de achterliggende lijsten1 die worden gebruikt bij de bepaling van het
recht op een tegemoetkoming zijn op de site geplaatst.
3. Beleidsontwikkelingen Wtcg
Dbc’s op weg naar transparantie (DOT)
Met ingang van 2012 wordt DOT ingevoerd ter vervanging van de huidige
dbc-systematiek. Bepaalde gegevens die relevant zijn voor de Wtcg,
bijvoorbeeld de behandelcode, komen bij de invoering van DOT te
vervallen. Er is onderzoek gedaan om te bezien of het mogelijk is om de
Wtcg-relevante informatie uit de DOT-zorgproducten af te leiden. Verder is
gekeken welke gevolgen deze wijziging in de bekostiging van ziekenhuizen kan hebben bij de bepaling van het recht op een
Wtcg-tegemoetkoming. De resultaten van het onderzoek laten zien dat de
wijziging van DBC’s naar DOT-zorgproducten naar verwachting een
minimale impact heeft op de doelgroep Wtcg. Uit de declaraties van
DOT-zorgproducten zijn de Wtcg-relevante gegevens namelijk op een
goede wijze af te leiden2. Zodra de DOT-zorgstructuur vast staat moet er
een de definitieve conversie van dbc’s naar DOT-zorgproducten worden
gemaakt. Dan wordt duidelijk in welke (volgens het onderzoek minimale)
omvang deze wijziging gevolgen heeft voor het recht op een
Wtcg-tegemoetkoming. Voor de tegemoetkoming over 2013 – die eind
2014 wordt uitgekeerd – zullen de DOT-zorgproducten de DBC’s gaan
vervangen bij de bepaling van het recht op een tegemoetkoming. Zodra
de resultaten van de defintieve conversie gereed zijn, zal ik u hierover
informeren.
Keten-dbc’s

1
Het betreft de lijsten van dbc’s, medicijngebruik, revalidatiecentra en hulpmiddelen en
hun weging in de afbakening zoals deze zijn
vastgelegd in de Regeling tegemoetkoming
chronisch zieken en gehandicapten 2010.
2
Voor het de volledige rapportage wordt
verwezen naar het memo Conversie Wtcgdbc-lijst naar DOT in bijlage 2.

Sinds 1 januari 2010 is het mogelijk voor huisartsen en verzekeraars om
afspraken te maken over de bekostiging van integrale eerstelijnszorg voor
bepaalde aandoeningen. Met betrekking tot de invoering hiervan rijst een
tweetal vragen: behoort de doelgroep van deze ketenzorg een tegemoetkoming te ontvangen en levert deze nieuwe manier van financiering
problemen op voor de informatie die benodigd is voor de Wtcg? Deze
integrale bekostiging (de zogenaamde keten-dbc’s) heeft namelijk
gevolgen voor de registratie van gegevens die deels relevant zijn voor de
Wtcg. Dit zou voor cliënten mogelijk ook consequenties kunnen hebben
voor hun recht op een tegemoetkoming.
Vanaf 1 januari 2010 is gestart met de integrale bekostiging van Diabetes,
Vasculair Risico Management (VRM) en COPD. Verzekeraars contracteren
met de hoofdaannemer (meestal de huisarts) één integrale prestatie

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 706, nr. 53

5

rondom de behandeling van chronisch zieken in de eerstelijn (bijvoorbeeld begeleiding door huisarts, fysiotherapeut en specialistisch
verpleegkundige). Huisartsenzorg is momenteel geen criterium bij het
bepalen van de Wtcg tegemoetkoming. Welke patiënten in de eerstelijn
behandeld kunnen worden (met een lichte of matige complexiteit en/of
ziektelast) en welke patiënten (met hogere complexiteit en/of ziektelast) in
de tweede of derde lijn is vastgelegd in de zogenaamde zorgstandaarden.
Mensen voor wie de aandoening meer zorg of intensievere behandeling
vraagt, gebruiken naast deze ketenzorg ook veelal geneesmiddelen,
hulpmiddelen of worden ook in het ziekenhuis behandeld. In het kader
van de Wtcg ontstaat voor deze groep cliënten veelal het recht op een
tegemoetkoming op die basis.
Cijfers van Vektis onderschrijven dit beeld. Aan Vektis is gevraagd om de
samenhang tussen het gebruik van een keten-dbc en het recht op een
Wtcg-tegemoetkoming in beeld te brengen. Hieruit blijkt dat het grootste
deel van de mensen met een keten-dbc, namelijk 60%, géén tegemoetkoming vanuit de Wtcg ontvangt. Voor mensen met een keten-dbc die wèl
een tegemoetkoming ontvangen (40%) geldt dat deze in het overgrote
deel is gebaseerd op ziekenhuiszorg en medicijngebruik.
Door de wijziging in bekostiging is het theoretisch mogelijk dat voor een
zeer beperkte groep mensen de Wtcg-tegemoetkoming komt te vervallen.
Het betreft dan de mensen die door een fysiotherapeut behandeld worden
voor een aandoening die staat vermeld op de zogenaamde chronische lijst
fysiotherapie1 en die verder geen Wtcg-relevante zorg gebruiken. Diabetes
en VRM staan niet op deze chronische lijst, maar COPD in een bepaalde
mate van ernst2 wel. Bij deze patiënten is het echter aannemelijk dat zij
medicijnen, hulpmiddelen dan wel ziekenhuiszorg ontvangen waardoor zij
alsnog binnen de Wtcg-afbakening vallen. Deze patiënten, wiens
fysiotherapie vanwege het gebruik van de keten-dbc niet meer automatisch wordt gevonden, hebben juridisch nog wel recht op een tegemoetkoming op basis van het afbakeningscriterium fysiotherapie. In voorkomende gevallen zullen zij zelf een aanvraag moeten doen en bewijsmateriaal aanleveren om een (hoge) tegemoetkoming te ontvangen. Gelet
op het voorgaande acht ik het niet nodig om de keten-dbc’s die worden
gebruikt voor de bekostiging van integrale eerstelijnszorg voor chronische
aandoeningen toe te voegen aan de afbakeningscriteria voor de Wtcg.
Integrale indicatiestelling
De ministeries van SZW en VWS zijn het project Gezamenlijke Boordeling3
gestart, waarbij uitvoeringsorganisaties op het gebied van werk, inkomen,
zorg en welzijn samenwerken om de cliënt met een meervoudige
hulpvraag beter van dienst te zijn. Een hulpvraag kan bijvoorbeeld als
meervoudig worden bestempeld als de cliënt naar verwachting meerdere
indicaties op het gebied van werk, inkomen, zorg en welzijn nodig heeft.
In 2011 zijn er 12 lokale initiatieven gestart in verschillende gemeenten in
Nederland. Bij deze initiatieven staat de integrale indicatiestelling centraal,
zodat de cliënt via een gezamenlijke aanpak een afgestemd aanbod van
dienstverlening krijgt die het best past bij zijn of haar situatie.

1

Het betreft fysiotherapie die uit de basisverzekering wordt vergoed conform bijlage 1 van
het besluit zorgverzekeringen).
2
Specifiek gaat het om chronic obstructive
pulmonary disease indien sprake is van een
FEV1/VC kleiner dan 60%.
3
Kamerstukken vergaderjaar 2009–2010,
29 461, nr. 52.

In het Algemeen Overleg in april rees de vraag of, in het kader van een
betere afbakening van de doelgroep en het beheersbaar blijven van de
uitvoeringslasten, gekeken kan worden naar de samenhang tussen de
cliënt met een meervoudige hulpvraag en de Wtcg doelgroep. Bij de
deelnemende gemeenten is de mogelijkheid tot samenwerking gepolst.
Een mogelijkheid was dat gemeenten een vragenlijst over meerkosten als
gevolg van chronische ziekte of handicap zouden voorleggen aan de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 706, nr. 53

6

cliënt. Met het oog op het tijdsbeslag voor de gemeenteconsulenten is
hier verder echter geen vervolg aan gegeven.
De gezamenlijke pilots worden momenteel geëvalueerd en het
eindverslag hiervan wordt in november 2011 verwacht. Er zal dan worden
bezien hoe in de toekomst met het integraal indiceren/gezamenlijk
beoordelen wordt omgegaan. Indien er besloten wordt om de pilots
gezamenlijke beoordeling landelijk uit te rollen, kan opnieuw worden
bezien of de Wtcg hierbij betrokken dient te worden.
4. Motie Dijkstra en Voortman
Na het Algemeen Overleg in april heeft de Tweede Kamer een motie1
aangenomen van de kamerleden Dijkstra en Voortman met daarin de
oproep om de gegevensverstrekking bij de uitvoering van het Besluit
tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten met het oog op
Wtcg-artikel 5, lid 2 te laten toetsen door het College bescherming
persoonsgegevens (Cbp). Ik gebruik deze gelegenheid van de voortgangsrapportage om op de inhoud van de motie in te gaan.
Bij de totstandkoming van de wet en de inrichting van de uitvoering is
stilgestaan bij de borging van privacy en de veiligheid inzake de persoonsgegevens.
De Wtcg is – in termen van artikel 9 van de Wet bescherming persoongegevens (Wbp) – een wet waarin op wettelijk niveau wordt geregeld dat
slechts díe gegevens worden uitgewisseld die verenigbaar zijn met de
uitvoering van een wettelijke taak. Zowel de Wtcg als het Besluit
tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten zijn voor advies
voorgelegd aan het Cbp en diens adviezen zijn in de regelgeving verwerkt.
Dat geldt ook voor de concretisering van de beveiligingseisen die in de
Regeling tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten is
vastgelegd en welke de toets van het Cbp heeft doorstaan. Het CAK krijgt
persoonsgegevens betreffende de gezondheid van belanghebbenden. De
Wbp bevat een verbod op de verwerking van persoonsgegevens
betreffende iemands gezondheid en vermeldt een aantal uitzonderingen
op dat verbod. Bestuursorganen mogen persoonsgegevens betreffende
iemands gezondheid verwerken voor zover dat noodzakelijk is voor een
goede uitvoering van wettelijke voorschriften die voorzien in aanspraken
die afhankelijk zijn van de gezondheids-toestand van de betrokkene
(artikel 21, eerste lid, onderdeel f, 1°). Het CAK valt voor zover het de
vaststelling en verstrekking van de tegemoetkoming betreft, onder deze
uitzonderingsgrond.2

1
Kamerstukken vergaderjaar 2010–1011,
31 706, nr. 48.
2
Kamerstukken II vergaderjaar 2010–2011,
31 706, nr. 3, blz. 31 en 32.

In de regelgeving is precies bepaald welke informatie aan het CAK mag
worden gegeven. Zorgverzekeraars, gemeenten, het CIZ en Bureaus
Jeugdzorg verstrekken slechts de hoogst noodzakelijke gegevens. De
ketenpartners geven aan het CAK niet het achterliggende zorggebruik
door, maar alleen of iemand recht heeft op een tegemoetkoming en de
betreffende tegemoetkomingscategorie (laag of hoog). Er worden dus
geen gedetailleerde persoonsgegevens betreffende de gezondheid
verstrekt. Het CIZ mag bijvoorbeeld niet melden dat de betrokkene een
indicatie heeft voor klasse 3 persoonlijke verzorging en een zorgverzekeraar mag niet melden dat een verzekerde in het ziekenhuis is behandeld
voor kanker.
Als een betrokkene bezwaar maakt of een aanvraag indient, zal het CAK
moeten beoordelen of deze betrokkene ten onrechte geen of een te lage
tegemoetkoming heeft gekregen. Daarbij zal het CAK soms wel inzage
moeten krijgen in het onderliggende zorggebruik en deze bij de ketenpartners moeten opvragen. In dat geval vraagt het CAK de uitdrukkelijke
schriftelijke toestemming van de betrokkene. Het CAK heeft daarna inzage

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 706, nr. 53

7

in de relevante gegevens over zorggebruik. Het CAK mag op grond van
artikel 21, eerste lid, onderdeel f, 1° van de Wbp, persoonsgegevens
betreffende iemands gezondheid verwerken. Deze procedure geldt ook als
iemand een verzoek om informatie op grond van artikel 4 van de Wtcg bij
het CAK heeft ingediend.
Het waarborgen van privacy en de beveiliging van gegevens en gegevensuitwisseling is voor álle Wtcg-ketenpartners van groot belang. De
beveiligingseisen bij het CAK en de overige ketenpartners voldoen aan de
gestelde regels. Zowel de gegevensverbindingen tussen het CAK en de
ketenpartners als de administratieve processen bij het CAK worden op het
punt van beveiliging periodiek aan een accountantscontrole onderworpen.
Bij geheime gegevens of gegevens waarvan het niet wenselijk is om deze
uit te wisselen worden deze niet door de ketenpartijen aangeleverd. Dit
betreft bijvoorbeeld gegevens van personen in de vrouwen- of mannenopvang. Deze personen kunnen zich melden bij het CAK en moeten zelf
een aanvraag voor een tegemoetkoming indienen. Er zijn gerichte
communicatiemiddelen ontwikkeld die specifiek zijn gedistribueerd
(bijvoorbeeld via de Federatie Opvang) om betrokkenen er op te wijzen
dat, indien zij menen recht te hebben op een tegemoetkoming, zèlf in actie
moeten komen door een aanvraag in te dienen. Het belang van de
privacy-borging wordt hier belangrijker geacht dan het automatisch
uitkeren van een tegemoetkoming.
Voor de uitvoering van de hiervoor genoemde motie hebben mijn
ambtenaren contact gezocht met het Cbp. Uit het overleg met het Cbp is
gebleken dat er voldoende waarborgen zijn voor privacy-bescherming en
dat er bij het Cbp geen signalen of klachten zijn die duiden op schending
van privacy bij de uitvoering van de Wtcg. Het Cbp was van mening dat
een nadere toets op de uitvoering van de Wtcg geen toegevoegde waarde
zou hebben. Navraag bij het CAK leerde dat ook bij hen geen signalen of
klachten zijn binnengekomen aangaande privacy van cliënten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 706, nr. 53

8