Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 2959

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 5 november 2020
Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij 9 fiches die
werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC).
Fiche: Verordening betreffende asiel- en migratiebeheer (Kamerstuk
22 112, nr. 2956)
Fiche: Verordening vaststelling procedure internationale bescherming,
gewijzigd voorstel (Kamerstuk 22 112, nr. 2957)
Fiche: Verordening inzake screening (Kamerstuk 22 112, nr. 2958)
Fiche: Verordening inzake aanpak situaties van crisis en overmacht
Fiche: Gewijzigd voorstel voor Verordening inzake instelling EURODAC
(Kamerstuk 22 112, nr. 2960)
Fiche: Aanbeveling inzake legale trajecten voor EU-bescherming
(Kamerstuk 22 112, nr. 2961)
Fiche: Aanbeveling samenwerking inzake operaties Search and Rescue
(Kamerstuk 22 112, nr. 2962)
Fiche: Aanbeveling Migratie Paraatheid en Crisis Blauwdruk (Kamerstuk
22 112, nr. 2963)
Fiche: Mededeling EU-regels inzake definitie en preventie van mensensmokkel (Kamerstuk 22 112, nr. 2964)
De Minister van Buitenlandse Zaken,
S.A. Blok

kst-22112-2959
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

1

Fiche: Verordening inzake aanpak situaties van crisis en
overmacht
1. Algemene gegevens
a) Titel voorstel
Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the
Council addressing situations of crisis and force majeure in the field of
migration and asylum
b) Datum ontvangst Commissiedocument
23 september 2020
c) Nr. Commissiedocument
COM(2020) 613 final
d) EUR-Lex
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/
?qid=1601298238273&uri=COM:2020:613:FIN
e) Nr. impact assessment Commissie
Niet opgesteld
f) Behandelingstraject Raad
Raad Justitie en Binnenlandse Zaken
g) Eerstverantwoordelijk ministerie
Ministerie van Justitie en Veiligheid
h) Rechtsbasis
Artikel 78(2)(c), (d) en (e) en artikel 79(2)(c) van het Werkingsverdrag
van de EU
i) Besluitvormingsprocedure Raad
Gekwalificeerde meerderheid
j) Rol Europees Parlement
Medebeslissing
2. Essentie voorstel
a) Inhoud voorstel
Het voorstel, dat onderdeel is van een serie voorstellen1 van de
Commissie op het gebied van asiel en migratie, heeft als doel enerzijds
om meer flexibiliteit te bieden aan lidstaten in tijden van crisis en
overmacht en anderzijds om te verzekeren dat het solidariteitsmechanisme zoals omschreven in de voorgestelde Verordening inzake asiel- en
migratiebeheer2 is toegerust op een crisis met een hoog aantal
aankomsten van irregulier inreizende migranten en asielzoekers.
Onder «crisissituatie» verstaat de Commissie in deze Verordening een
uitzonderlijke situatie van een massale instroom van personen die
irregulier inreizen of worden ontscheept in een zoek- en reddingsoperatie
op zee (SAR), van zodanige schaal en aard, dat het systeem van asiel,
opvang en terugkeer van een lidstaat wordt ontwricht. Hierbij wordt de
verhouding van deze instroom tot de totale populatie en het bnp van de
lidstaat in aanmerking genomen. Zulke situaties vallen alleen onder de
voorgestelde Verordening wanneer is aangetoond dat deze serieuze
consequenties heeft voor het functioneren van het Gemeenschappelijk
Europees Asielstelsel (GEAS). Ook de dreiging van een dergelijke situatie
geldt als «crisissituatie».

1
2

COM(2020) 609.
COM (2020) 610. Hiervoor wordt gelijktijdig een separaat BNC-fiche uitgebracht. Kamerstuk
22 112, nr. 2956.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

2

Lidstaten die van oordeel zijn dat zij zich in een crisissituatie bevinden,
kunnen volgens het voorstel bij de Commissie een verzoek indienen om
van de bepalingen in deze Verordening gebruik te maken. Na goedkeuring
door de Commissie mag een lidstaat maximaal zes maanden gebruikmaken van de voorzieningen in deze Verordening. Deze termijn kan
worden verlengd tot maximaal een jaar.
Wanneer de Commissie een crisissituatie in een lidstaat vaststelt, worden
de tijdlijnen van het nieuwe voorgestelde solidariteitsmechanisme
ingekort. Het voorstel voorziet er voorts in dat het solidariteitsmechanisme in tijden van crisis enkel bestaat uit verplichte maatregelen in de
vorm van herplaatsing of terugkeersponsoring, dus niet uit capaciteitsopbouw. Ook komen er meer categorieën personen in aanmerking voor
herplaatsing onder dit mechanisme, namelijk vreemdelingen in de
grensprocedure en illegaal verblijvende derdelanders, en mensen met
recht op onmiddellijke bescherming onder deze Verordening (zie
hieronder). De termijn voor het overnemen in het geval van terugkeersponsoring als de betrokken persoon niet is teruggekeerd of verwijderd,
wordt teruggebracht van acht naar vier maanden. Verder mogen lidstaten
in een crisissituatie de termijnen voor het behandelen van de asielaanvraag en het voltooien en van de terugkeer in de grensprocedure,
alsmede die voor het registreren van een asielaanvraag, verlengen. De
criteria om vast te stellen wanneer er sprake is van een risico op
onttrekking worden verruimd. Ook de maximale duur van de grensdetentie kan worden verlengd. Daarnaast worden de categorieën vreemdelingen van wie de asielaanvraag in de grensprocedure kan worden
behandeld3, uitgebreid met aanvragers afkomstig uit een land waarvoor
het inwilliggingspercentage van asielaanvragen 75% of minder is.4
Het voorstel bevat geen definitie van «overmacht» (force majeure). Wel
wordt in de preambule aangegeven dat het gaat om abnormale en
onvoorzienbare omstandigheden. In gevallen van overmacht, zoals
recentelijk de COVID-19-pandemie, geeft de Verordening lidstaten de
mogelijkheid om enkele termijnen te verlengen. Het gaat dan om de
termijnen voor het registreren van asielaanvragen en die voor verzoeken
tot over- of terugname aan de verantwoordelijke lidstaat. Ook de
overdrachtstermijnen kunnen worden verlengd. Een lidstaat die te maken
heeft met overmacht kan ook de termijn voor het uitvoeren van de
verplichting tot herplaatsing of gesponsorde terugkeer onder het
solidariteitsmechanisme verlengen.
Tot slot geeft de Verordening de mogelijkheid om in geval van een crisis
de behandeling van asielaanvragen van groepen die een hoog risico
lopen om het slachtoffer te worden van willekeurig geweld op te schorten
en direct tijdelijke bescherming te verlenen. Hiertoe wordt een nieuwe
status geïntroduceerd: onmiddellijke bescherming. Deze status biedt
dezelfde rechten en voorzieningen als subsidiaire bescherming5. Na
maximaal een jaar wordt de behandeling van de asielaanvraag hervat. De
3

Zie hiervoor ook het voorstel inzake de wijziging van het voorstel voor een Asielprocedureverordening, COM (2020) 611. Kamerstuk 22 112, nr. 2957.
4
Volgens het voorstel voor een Procedureverordening kan de grensprocedure worden toegepast
als een asielaanvraag wordt gedaan aan de buitengrens of in een transitzone, als de aanvrager
wordt aangetroffen in verband met een ongeoorloofde overschrijding van de buitengrens, na
de ontscheping na een «SAR»-operatie en na herplaatsing op grond van de Verordening Asielen migratiemanagement. De grensprocedure is verplicht als de aanvrager de autoriteiten heeft
misleid door valse informatie te verstrekken of informatie achter te houden, als de aanvrager
om zwaarwegende redenen kan worden beschouwd als een gevaar voor de nationale
veiligheid of de openbare orde van de lidstaten en als de aanvrager afkomstig is uit een land
waarvoor het inwilliggingspercentage van asielaanvragen 20% of minder is.
5
Zie hiervoor hoofdstuk VII van de Kwalificatierichtlijn (Richtlijn 2011/95/EU).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

3

Commissie bepaalt in welke gevallen de asielaanvraag mag worden
opgeschort en onmiddellijke bescherming moet worden verleend. De
Richtlijn tijdelijke bescherming6 wordt met dit voorstel ingetrokken.
b) Impact assessment Commissie
De Europese Commissie heeft geen impact assessment opgesteld.
3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel
a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein
Zoals verwoord in «A Renewed European Agenda on Migration»7, is het
kabinet van mening dat de Europese, en vooral de nationale, asiel- en
migratiemanagementsystemen crisisbestendig moeten worden gemaakt.
Ook de recente ervaringen als gevolg van de COVID-19-uitbraak hebben
aangetoond dat het ten tijde van crises en overmacht nodig is om
flexibiliteit te hebben in de regelgeving. In alle gevallen is het van belang
dat de fundamentele rechten van de betreffende vreemdelingen zijn
gewaarborgd.
b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel
Het kabinet kan zich vinden in een systeem waarin op grond van
objectieve criteria wordt beoordeeld of er sprake is van een crisis en op
grond waarvan een lidstaat vervolgens gebruik mag maken van de
voorzieningen in dit voorstel. Het kabinet ziet hierbij wel een risico dat
lidstaten op dit punt te afhankelijk worden van het oordeel van de
Commissie. Het kabinet zal er daarom waakzaam op zijn dat dit niet
belemmerend gaat werken.
Het kabinet vraagt zich verder af of het raadzaam is om steeds uit te gaan
van een individuele beoordeling per lidstaat. Het is immers goed
denkbaar dat een crisissituatie zich in meerdere lidstaten tegelijk
voordoet. In die gevallen kan het de voorkeur hebben dat de Commissie
de beoordeling in één beslissing voor meerdere, of het geheel aan
lidstaten maakt in plaats van dat elke lidstaat bij dezelfde problematiek
afzonderlijk een procedure bij de Commissie moet doorlopen. Dit zal het
kabinet in de bespreking van dit voorstel dan ook onder de aandacht
brengen.
Het kabinet zet serieuze vraagtekens bij de voorgestelde uitbreiding van
groepen die in een crisissituatie onderdeel zijn van herplaatsing binnen
het solidariteitsmechanisme, zoals bijvoorbeeld vreemdelingen in de
grensprocedure en illegaal verblijvende derdelanders. Het kabinet zal dit
voorstel daarom kritisch benaderen.
Ten aanzien van de grensprocedure merkt het kabinet op dat het
uitgangspunt in de Nederlandse praktijk is dat – enkele specifieke
categorieën, zoals alleenstaande minderjarigen, daargelaten – asielaanvragen die aan de buitengrens worden gedaan door vreemdelingen die
niet voldoen aan de voorwaarden voor toegang, in de grensprocedure
worden behandeld. De mogelijkheid om in tijden van crisis ook aanvragen
te behandelen van vreemdelingen afkomstig uit een land waarvoor het
inwilliggingspercentage van asielaanvragen 75% of minder is, zal de
Nederlandse praktijk op dit punt dan ook niet wijzigen. Onduidelijk is

6
7

Richtlijn 2001/55/EG van 20 juli 2001.
Bijlage bij Kamerstuk 21 501-20, nr.1450.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

4

waarom deze mogelijkheid niet tevens wordt gegeven in gevallen van
overmacht.
Het kabinet kan instemmen met de voorgestelde mogelijkheden om in
crisissituaties de termijnen te verlengen voor het registreren van een
asielaanvraag, het behandelen van een asielaanvraag binnen de grensprocedure en het realiseren van terugkeer binnen de grensprocedure.
Het kabinet kan eveneens instemmen met de voorgestelde bepalingen om
enkele termijnen te verlengen als er sprake is van overmacht. De
mogelijkheid om de termijnen met betrekking tot over- of terugname door
de verantwoordelijke lidstaat te verlengen wordt sterk gewaardeerd. Het
kabinet mist in het voorstel wel een uitwerking van het begrip
«overmacht». Dit lijkt te worden overgelaten aan de lidstaten. Het is
onwenselijk dat dit ertoe kan leiden dat lidstaten dit begrip verschillend
interpreteren.
Het kabinet is verder van oordeel dat in de Verordening ook de
mogelijkheid zou moeten worden opgenomen om in tijden van crises of
overmacht verruimingen toe te passen ten aanzien van de beslistermijn,
het inrichten van noodopvang en het aanpassen van bestaande opvangvoorzieningen, waarbij deze voorzieningen uiteraard wel moeten blijven
voldoen aan de humanitaire basisstandaarden die voortvloeien uit
Internationale verdragen. Crisis- of overmachtssituaties kunnen immers
op meerdere terreinen problemen geven, dat komt nog onvoldoende
terug in het voorstel. Het kabinet zal zich hiervoor in de onderhandelingen
hard maken.
Het kabinet heeft serieuze twijfels bij de toegevoegde waarde en de
uitvoerbaarheid van een status van onmiddellijke bescherming. De
vreemdeling die in het bezit is van een dergelijke status, heeft recht op de
voorzieningen die toekomen aan een subsidiair beschermde. In de
Nederlandse context, waarin slechts een status bestaat, zou dat een recht
impliceren op (gemeentelijke) huisvesting, op uitkeringen en op toegang
tot de arbeidsmarkt gedurende de periode van maximaal één jaar. Het
kabinet acht dit voorzieningenniveau zeer hoog voor een vergunning van
korte duur en verwacht daardoor toenemende financiële en administratieve lasten, alsook meer weerstand tegen terugkeer na afloop van de
crisissituatie. Het kabinet staat daarom kritisch ten opzichte van dit
voorstel en zal de Commissie vragen om met alternatieve voorstellen te
komen om in crisissituaties om te gaan met bescherming van deze groep.
De Richtlijn Tijdelijke bescherming is sinds de introductie ervan nooit
ingeroepen en heeft derhalve geen meerwaarde gehad. Het kabinet steunt
daarom het intrekken van deze richtlijn.
c) Eerste inschatting van krachtenveld
Lidstaten hebben voorzichtig positief gereageerd op de nieuwe
voorstellen van de Commissie. Het is echter wel al duidelijk dat het
voorliggende voorstel voor een Verordening niet direct tot overeenstemming zal leiden. Voor landen van eerste aankomst gaat het voorstel
op onder andere het punt van solidariteit en verplichte herplaatsing niet
ver genoeg. Daarentegen waarschuwen andere lidstaten tegen de meer
verplichtende vormen van herplaatsing die in de voorstellen zijn te lezen.
Het EP heeft zich nog niet uitgesproken over het voorstel, maar de partijen
hebben over het algemeen aandacht voor de capaciteit en crisisbestendigheid. Ook hechten woordvoerders veel waarde aan het waarborgen
van de fundamentele rechten van de vreemdeling.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

5

4. Beoordeling bevoegdheid, subsidiariteit en proportionaliteit
a) Bevoegdheid
De bevoegdheid voor de voorgestelde Verordening is gebaseerd op
artikel 78, lid 2, onder c, d, en e, en artikel 79, lid 2, onder c, van het
Werkingsverdrag van de EU. Deze artikelen geven de EU de bevoegdheid
om volgens de gewone wetgevingsprocedure maatregelen vast te stellen
betreffende een gemeenschappelijk stelsel voor tijdelijke bescherming
van ontheemden in geval van een massale toestroom, gemeenschappelijke procedures voor toekenning of intrekking van de uniforme status of
van subsidiaire bescherming en criteria en instrumenten voor de
vaststelling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling
van een asielverzoek of van een verzoek om subsidiaire bescherming en
betreffende illegale immigratie en illegaal verblijf als onderdeel van een
gemeenschappelijk asiel en immigratie beleid. Deze artikelen vormen
volgens het kabinet de juiste rechtsbasis. Op het terrein van de ruimte van
veiligheid, ruimte en recht (artikel 4, lid 2, sub j, VEU) hebben de lidstaten
en de Unie een gedeelde bevoegdheid.
b) Subsidiariteit
Het kabinet heeft over het algemeen een positief oordeel ten aanzien van
subsidiariteit. Het kabinet is van oordeel dat het thema migratie een
Europese uitdaging is die om Europese antwoorden vraagt. Dit geldt
temeer als het gaat om migratiecrises en overmachtssituaties. Indien deze
zich voordoen in een deel van de lidstaten, heeft dat direct gevolg voor de
andere lidstaten en mogelijk het hele GEAS als zodanig. Deze materie kan
daarom niet op nationaal niveau worden geregeld. Het voorstel voorziet in
een aantal maatregelen en voorzieningen om lidstaten in een crisis of
overmacht te ondersteunen. Het is van belang dat deze maatregelen en
voorzieningen over de gehele EU en voor iedere lidstaat gelijk zijn.
c) Proportionaliteit
Het kabinet heeft een positief oordeel ten aanzien van de proportionaliteit.
Het voorstel legt vast in welke omstandigheden en in welke mate
afwijkingen op bestaande asielwetgeving mogelijk zijn. Afwijkingen op
punten van bestaande asielwetgeving is een geschikt instrument om een
crisis het hoofd te bieden, omdat crises van tijdelijke aard zijn en na
afloop van de crisis de normale wetgeving weer van toepassing behoort
te zijn.
De maatregelen zijn over het algemeen geformuleerd als
«kan-bepalingen», wat de lidstaten de mogelijkheid geeft om te bepalen in
hoeverre zij gebruik wensen te maken van de geboden voorzieningen. De
maatregelen laten daarmee voldoende ruimte aan de lidstaten en gaan
niet verder dan noodzakelijk. De migratiecrisis van 2015 en de Covid-19pandemie hebben laten zien dat in zulke situaties krachtig opgetreden
moet kunnen worden. Naar het oordeel van het kabinet is een minder
ingrijpend optreden dan ook niet mogelijk.
5. Financiële implicaties, gevolgen voor regeldruk en administratieve lasten
a) Consequenties EU-begroting
Aangezien dit voorstel betrekking heeft op crisissituaties, is het volgens de
Commissie niet mogelijk de budgettaire impact van het voorstel op
voorhand in te schatten. De benodigde middelen passen binnen het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

6

huidige MFK-voorstel. Tevens kan er mogelijk aanspraak worden gemaakt
op het speciale instrument, reserve voor noodhulp. Het kabinet is van
mening dat de financiële middelen gevonden dienen te worden binnen de
in de Raad afgesproken financiële kaders van het MFK 2014–2020 en het
MFK 2021–2027 en dat deze moeten passen bij een prudente ontwikkeling
van de jaarbegroting.
De financiering van de herplaatsing van personen aan wie onmiddellijke
bescherming wordt verleend onder deze Verordening, en die óók
internationale bescherming hebben aangevraagd binnen de kaders van de
Asielprocedureverordening vindt plaats op basis van de financiering uit
de Verordening Asiel- en migratiemanagement.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/ of
decentrale overheden
Eventuele budgettaire gevolgen die niet uit de EU-begroting worden
gedekt, zullen worden ingepast op de begroting van de beleidsverantwoordelijke departementen, conform de regels inzake budgetdiscipline.
Daarbij dient ook rekening gehouden te worden met eventuele financiële
gevolgen voor lokale overheden. Indien Nederland ten tijde van een crisis
gebruik zou maken van de mogelijkheid om de behandeling van asielaanvragen van groepen die een hoog risico lopen om het slachtoffer te
worden van willekeurig geweld op te schorten, dient volgens dit voorstel
direct tijdelijke bescherming te worden verleend, wat zou leiden tot onder
meer extra administratieve lasten en kosten voor huisvesting en uitkeringen.
c) Financiële consequenties (incl. personele) voor bedrijfsleven en burger
Geen
d) Gevolgen voor regeldruk/administratieve lasten voor rijksoverheid,
decentrale overheden, bedrijfsleven en burger
Het voorstel kan leiden tot meer administratieve handelingen voor
uitvoerende diensten. De verlenging van de termijnen in de grensprocedure kan ertoe leiden dat de opvang- en bewaringscapaciteit moet
worden uitgebreid. Steeds zal worden beoordeeld of deze opwegen tegen
de doelen van het voorstel. Daarnaast zal het invoeren van een status van
onmiddellijke bescherming kosten met zich brengen op het gebied van
gemeentelijke huisvesting, uitkeringen, toegang tot de arbeidsmarkt.
e) Gevolgen voor concurrentiekracht
Er zijn geen gevolgen voor de concurrentiekracht.
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
De Verordening heeft rechtstreekse werking. Ter uitvoering van de
Verordening zullen de Vreemdelingenwet 2000 en onderliggende
regelgeving moeten worden aangepast na aanname van deze verordening.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

7

b) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen, incl. NL-beoordeling
daarvan
Het voorstel geeft de Commissie de bevoegdheid uitvoeringshandelingen
(artikel 291 Werkingsverdrag van de EU) vast te stellen (artikel 3, tweede
lid, en artikel 10, eerste en vierde lid), waarbij goedkeuring kan worden
verleend voor het toepassen van afwijkende procedures in het geval van
crisis overeenkomstig artikelen 4, 5 en 6 van het voorstel en voor het
toekennen van onmiddellijke bescherming overeenkomstig artikel 10 van
het voorstel. De uitvoeringshandelingen worden vastgesteld met
toepassing van de onderzoeksprocedure. De Commissie kan op deze wijze
bepalen of ten aanzien van een bepaalde lidstaat sprake is van een crisis
en of die lidstaat in aanmerking komt voor de toepassing van de voorzieningen in deze Verordening, waaronder de uitbreiding van groepen die
onder herplaatsing vallen in het solidariteitsmechanisme en het instellen
van een status van onmiddellijke bescherming.
Het kabinet is van oordeel dat uitvoeringshandelingen bijdragen aan
eenvormige uitvoering van de verordening in het concrete geval. Echter,
het kabinet is wel van mening dat de bevoegdheid om te beoordelen of
sprake is van een crisis en of de voorzieningen van deze Verordening van
toepassing zijn voldoende dient te worden ingekaderd zodat er geen
essentiële onderdelen van het mechanisme worden geregeld.
Het kabinet kan zich vinden in de keuze voor de onderzoeksprocedure
gelet op de grotere rol voor lidstaten in die procedure en het feit dat de
besluiten gevolgen kunnen hebben voor de veiligheid van mensen
(verordening 182/2011, artikel 2 lid 2 (b) sub iii).
c) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en besluiten) met
commentaar t.a.v. haalbaarheid
De Verordening treedt in werking op de twintigste dag na publicatie in het
Publicatieblad van de Europese Unie. Een precieze datum is dus nog niet
bekend. Het kabinet tekent wel aan dat voordien de nationale wetgeving
aangepast dient te zijn. Daarvoor is normaal gesproken twee jaar nodig.
d) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
Niet van toepassing
e) Constitutionele toets
Niet van toepassing
7. Implicaties voor uitvoering en/of handhaving
a) Uitvoerbaarheid
De voorgestelde maatregelen in de nieuwe Verordening leiden tot
aanpassingen in crisis- en overmachtssituaties in de werkwijze in de
asielprocedure, zoals die in andere instrumenten wordt voorgesteld. Voor
de uitvoering is in de eerste plaats de migratieketen verantwoordelijk. De
uiteindelijke uitvoerbaarheid hangt samen met die van de andere
voorgestelde instrumenten. In de besprekingen van het voorstel zal het
kabinet erop alert zijn of de voorstellen praktisch uitvoerbaar zijn. Verder
wordt benoemd dat dit voorstel ook aanpassingen in de geautomatiseerde systemen met zich meebrengt.
Het kabinet heeft serieuze twijfels bij de toegevoegde waarde en de
uitvoerbaarheid van een status van onmiddellijke bescherming, gezien de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

8

financiële en administratieve lasten die deze tijdelijke vergunning met zich
meebrengt.
b) Handhaafbaarheid
Handhaving met betrekking tot dit voorstel valt binnen de algemene
kaders voor de migratieketen. Het kabinet verwacht geen ingrijpende
consequenties.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
Geen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2959

9