Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3305
Vragen van de leden Spekman en Van Dekken (beiden PvdA) aan de
minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het bericht dat Poolse
chauffeurs via nepbedrijven worden ingezet op Nederlandse trajecten
(ingezonden 7 juli 2011).
Antwoord van minister Kamp (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 15 augustus 2011).
Vraag 1
Kent u het bericht «Poolse trucker overspoelt markt» waarin FNV Bondgenoten stelt dat steeds meer Nederlandse vrachtwagenchauffeurs worden
verdrongen door buitenlandse collega’s?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2 en 3
Is bekend hoe vaak het voor komt dat bijvoorbeeld Poolse vrachtwagenchauffeurs in dienst zijn van Nederlandse bedrijven, maar worden ingehuurd via
buitenlandse vestigingen of «nepbedrijven» om zo de Nederlandse wet- en
regelgeving te omzeilen?
Klopt het dat deze buitenlandse chauffeurs via een dergelijke buitenlandse
constructie vaak tegen een veel lager loon werken dan hun Nederlandse
collega’s, en daarmee de Nederlandse chauffeurs uit de markt verdringen?
Antwoord 2 en 3
Er zijn geen gegevens over het aantal buitenlandse chauffeurs in dienst van
Nederlandse bedrijven. Indien buitenlandse chauffeurs worden ingehuurd
door een Nederlands bedrijf dient het bedrijf de Nederlandse wet- en
regelgeving in acht te nemen, waaronder de Wet minimumloon en minimum
vakantiebijslag.
Daarnaast gelden volgens de Detachteringsrichtlijn (96/71/EC) (vertaald in de
Wet arbeidsvoorwaarden grensoverschrijdende arbeid) voor in Nederland
gedetacheerde werknemers de kernbepalingen van de tot 1 januari 2012
algemeen verbindend verklaarde «cao voor het Beroepsgoederenvervoer over
de weg en de verhuur van mobiele kranen». Daarmee gelden voor buitenlandse en Nederlandse chauffeurs dezelfde loonafspraken.
1

ah-tk-20102011-3305
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

http://www.rtvnoord.nl/nieuws/nieuws.asp?pid=101934

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Voor het aantal meldingen en klachten bij de Arbeidsinspectie over onderbetaling onder het minimumloonniveau en een verdere toelichting op de
naleving en handhaving van cao-afspraken verwijs ik naar de beantwoording
van vraag 5.
Voorgaande is recent bevestigend door de uitspraak van de kantonrechter in
Roermond over het transportbedrijf «Mooij Oost Europe Services» uit het
Limburgse Milsbeek. De rechter heeft geoordeeld dat het transportbedrijf op
oneigenlijke gronden Poolse chauffeurs tegen Poolse arbeidsvoorwaarden te
werk heeft gesteld. De Poolse chauffeurs werden vanuit een Pools uitzendbureau uitsluitend voor het Nederlandse bedrijf ingezet. De rechtbank vordert
dat het bedrijf haar werknemers conform de geldende cao, dient te betalen.
Op momenten dat de cao niet algemeen verbindend is verklaard, dient Mooij
het Nederlandse minimumloon te betalen, inclusief vakantiegeld en
vakantiedagen.
Vraag 4
Klopt het dat het vaak voorkomt dat buitenlandse chauffeurs tussen
internationale routes door ook worden ingezet voor lokale (enkel Nederlandse) ritten, maar daarvoor niet naar lokaal tarief en lokale cao worden
beloond? Zo ja, hoe vaak? Worden daarbij ook andere cao-afspraken
geschonden, zoals afspraken over arbeidstijden etc?
Deelt u de mening dat er niet geconcurreerd dient te worden op arbeidsomstandigheden en veiligheid?
Antwoord 4
Volgens de cabotageverordening (Vo(EG) nr. 1072/2009) mogen buitenlandse
vervoerders in een ander EU-land enkele binnenlandse ritten uitvoeren. Na 3
ritten na eerste lossing moeten de voertuigen van buitenlandse vervoerders
de lidstaat weer verlaten ofwel moeten deze voertuigen de lidstaat binnen
zeven dagen na de eerste lossing weer verlaten hebben. In geval van
dergelijk cabotagevervoer kan er geen sprake zijn van schending van
cao-afspraken aangezien het om buitenlandse vervoerders gaat die niet
gebonden zijn aan Nederlandse cao-afspraken. Er zijn geen gegevens over
het aantal binnenlandse ritten dat door buitenlandse bedrijven worden
uitgevoerd.
Ik deel de mening dat concurrentie op arbeidsomstandigheden en veiligheid
ongewenst is. Doordat normen voor deze aspecten vastliggen in Europese
regelgeving, wordt deze vorm van concurrentie sterk beperkt en is er binnen
de EU een minimumniveau van veiligheid gewaarborgd.
Vraag 5
Op welke manier kan nu worden opgetreden tegen constructies die moedwillig de Nederlandse cao-afspraken omzeilen? Acht u die mogelijkheden
voldoende?
Bent u bereid verdere stappen te zetten tegen deze constructies? Wat is
daarbij de rol van de Arbeidsinspectie, de vakbonden en de overheid? Bent u
bereid naast de faciliterende buitenlandse «nepbedrijfjes» en de inlenende
Nederlandse transportbedrijven ook de overheden van de vestigingslanden
aan te spreken op hun rol in deze kwestie?
Antwoord 5
De cao-partijen hebben zelf een grote verantwoordelijkheid als het gaat om
de handhaving van de cao. Daartoe zijn in de «cao voor het Beroepsgoederenvervoer over de weg en de verhuur van mobiele kranen» nalevingsbepalingen opgenomen die algemeen verbindend zijn verklaard. Cao-partijen
kunnen bij de handhaving van de avv’de cao indien nodig de hulp inroepen
van de Arbeidsinspectie, indien er sprake is van een gegrond vermoeden en
met een oogmerk op rechtsvervolging. De Arbeidsinspectie legt indien nodig
in het kader van onderzoeken en de handhaving contact met de bevoegde
instanties van andere landen. Daartoe maakt de Arbeidsinspectie op grond
van de Detacheringsrichtlijn onderdeel uit van een Europees netwerk van
«verbindingsbureaus».
In het kader van het periodiek overleg met werkgevers- en werknemersorganisaties in diverse sectoren heeft de Arbeidsinspectie op 26 april
jongstleden met partijen uit de transportsector gesproken. Daarbij is de
afspraak bevestigd dat meldingen en klachten over onderbetaling onder het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2

minimumloonniveau bij de Arbeidinspectie kunnen worden gedaan.
Dergelijke meldingen worden door de Arbeidinspectie onderzocht in het
kader van het toezicht op de Wet minimumloon en minimum vakantiebijslag.
In 2010 en 2011 zijn tot dusver in totaal 9 meldingen gedaan over onderbetaling in het wegvervoer waarvan er overigens bij 8 meldingen geen sprake
bleek te zijn van overtredingen en in één zaak het onderzoek nog loopt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

3