Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2861
Vragen van de leden Van Gerven en
De Wit (beiden SP) aan de ministers
van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport en van Justitie over het
stilzwijgen van medische fouten door
de Inspectie voor de
Gezondheidszorg (IGZ) en het
handelen van het Openbaar
Ministerie (OM). (Ingezonden 20 april
2009)
1
Wat is uw reactie op de uitzending
van Zembla waarbij de rol van de
Inspectie voor de Gezondheidszorg
(IGZ) zwaar wordt bekritiseerd?1
2
Herkent u het beeld dat de IGZ zich
eerder achter de directie en
specialisten opstelt, in plaats van
achter de patiënt en zijn familie of
nabestaanden? Zo nee, waarom niet?
3
Hoe beoordeelt u de brief die de IGZ
naar de advocaat van de echtgenoot
van de overleden mevrouw T. heeft
gestuurd op 7 december 2007 om een
kort geding, aangespannen tegen het
ziekenhuis om gegevens boven tafel
te krijgen over de toedracht van het
overlijden van zijn vrouw, te
voorkomen?2 Is dit niet een
buitengewoon ongelukkige en
ongewenste handelwijze? Zo nee,
waarom niet?
4
Wat vindt u van de handelwijze van
de betrokken specialisten en het

KVR36471
2009Z07498
0809tkkvr2861
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

ziekenhuis? Had naar de
nabestaanden niet zo spoedig
mogelijk om menselijke redenen
volstrekte openheid van zaken
moeten worden gegeven,
onafhankelijk van de vraag of hier
sprake is van verwijtbaar handelen ja
dan nee? Zo nee, waarom niet?
5
Vindt u niet dat het systeem van
Veilig Incidenten Melden geen excuus
mag vormen om nabestaanden
volledig in te lichten over de
toedracht van het noodlottige
incident? Zo nee, waarom niet?
6
Vindt u niet dat de inspectie in deze
casus initiatiefrijker, alerter en minder
afwachtend had moeten zijn? Zo nee,
waarom niet?
7
Is het voor de effectiviteit van het
toezicht niet nadelig dat dit op
zodanige afstand wordt uitgeoefend
dat slachtoffers van vermeende
medische fouten feitelijk geheel
afhankelijk zijn van niet-onafhankelijk
onderzoek van de instelling
waarbinnen de vermeende medische
fout is gemaakt?
8
Hoe beoordeelt u het feit dat de
nabestaanden nu al ruim 20.000 euro
aan kosten hebben moeten maken
om tot waarheidsvinding te komen?

nabestaanden tegemoet worden
gekomen in de kosten om –
onafhankelijk van de schuldvraag –
tot een fatsoenlijke rechtsgang en
waarheidsvinding te komen?
Betekent de huidige situatie niet dat,
als je onvoldoende middelen hebt, de
mogelijkheden om je recht te halen te
zeer worden belemmerd? Dient
hiervoor niet een regeling te worden
getroffen? Zo nee, waarom niet?
10
Is het waar dat slachtoffers van
vermeende medische fouten
advocaatkosten die zij in het kader
van een medische tuchtklacht moeten
maken niet van de aangesproken arts
vergoed kunnen krijgen, zelfs niet als
de klacht gegrond wordt bevonden,
terwijl de aangesproken arts op
grond van de verzekering van het
ziekenhuis kosteloze rechtshulp
ontvangt? Zo ja, vormt dit dan niet
een reden waarom er relatief weinig
medische tuchtklachten met succes
worden ingediend en vormt dit voor
u aanleiding om met voorstellen te
komen om deze ongelijkheid in het
proces op te heffen?
11
Wat vindt u van de handelwijze van
het Openbaar Ministerie (OM) in deze
kwestie, dat erg lang heeft gewacht
voordat het een besluit nam? Is het
niet vreemd dat de Officier van
Justitie de zaak uiteindelijk seponeert,

9
Is het niet redelijk dat bij medisch
handelen met een dergelijke afloop

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

6023

omdat de Inspectie een tuchtklacht
heeft ingediend? Vindt u niet dat
beide overheidsorganen een eigen
verantwoordelijkheid hebben en het
niet op «een akkoordje» dienen te
gooien?
12
Is het OM en de politie wel voldoende
toegerust bij dergelijke medische
incidenten waarbij mogelijk sprake is
van «dood door schuld»?
13
Welke verplichtingen vloeien voort uit
artikel 2 van het Europees Verdrag
voor de Rechten van de Mens, indien
sprake is van overlijden of
levensgevaar als gevolg van mogelijk
medische fout?
14
Bent u bereid de uitkomsten van het
door u gevraagde onderzoek naar het
handelen van de IGZ in deze kwestie
– uiteraard met toestemming van
betrokkenen – zodra het gereed is aan
de Kamer ter beschikking te stellen?3
Zo nee, waarom niet?
1

Zembla, 5 april 2009: «Operatie stilzwijgen».
Brief IGZ d.d. 7 december 2007 aan advocaat
B van de heer T. (onderhands verstrekt).
3
Brief minister van VWS aan de heer T. d.d.
6 maart 2009.
2

Mededeling
Mededeling van minister Klink
(Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 8 juni 2009)
De vragen van de Kamerleden Van
Gerven en De Wit (beide SP) over het
stilzwijgen van medische fouten door
de Inspectie voor de
Gezondheidszorg (IGZ) en het
handelen van het Openbaar
Ministerie (OM) (20 april) kunnen tot
mijn spijt niet binnen de gebruikelijke
termijn worden beantwoord.
De reden van het uitstel is dat ik
afhankelijk ben van informatie van
verscheidene experts, ook buiten
mijn ministerie. Ik acht het
noodzakelijk dat zorgvuldige
afstemming hierover plaats vindt.
Deze informatie heb ik nog niet
voorhanden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

6024