schadefoncis
geweldsmisdrijven

Ministerie van Veiligheid en Justitie
t.a.v. Staatssecretaris mr. F. Teeven
Postbus 20301
2500 EH DEN HAAG

Datum
Bijlage(n)
Onderwerp

18-09-2014
Concept-wetsvoorstel vergoeding zorg- en affectieschade

Postbus 1947
2280 DX Rijswijk
Telefoon (070) 414 2000
Fax (070) 414 2001
Website: www.schadefonds.nl
E-mail: info@schadefonds.nl

Bij uw reactie graag
de datiun en ons
kenmerk vermelden.
Wilt u slechts één
zaak in uw brief
behandelen.

Geachte heer Teeven,
U heeft het Schadefonds Geweldsmisdrijven gevraagd te adviseren over het
conceptwetsvoorstel vergoeding zorg- en affectieschade. Hieronder leest u het advies van
het Schadefonds.

1. Algemeen
Sinds de Wet schadefonds geweldsmisdrijven is gewijzigd op 1 januari 2012 kan het
Schadefonds naasten van slachtoffers die door geweld zijn overleden financieel tegemoet

komen in hun affectieschade. Daarnaast heeft het Schadefonds al langer beperkte
mogelijkheden om naastea van slachtoffers met zeer ernstig letsel als
shockschadeslachtoffer aan te merken en financieel tegemoet te komen.

Inmiddels hebben veel naasten een beroep gedaan op het Schadefonds. Het is hierbij
onze ervaring dat in geval van overlijden of ernstig letsel ook de naasten van het
slachtoffer zwaar worden getroffen, en dat een financiële tegemoetkoming van de
overheid voor affectieschade in belangrijke mate bijdraagt aan een gevoel van erkenning
voor het ondervonden leed.
Het wetsvoorstel vergoeding zorg- en affectieschade heeft tot doel dit ondervonden leed
te erkennen door een financieel offer te vragen van degene die hiervoor primair
verantwoordelijk is, namelijk de dader.
Gelet op de ervaringen van het Schadefonds en het feit dat het wetsvoorstel strookt met
het uitgangspunt ‘de dader betaalt’ ondersteunt het Schadefonds het wetsvoorstel. Wel
adviseert het Schadefonds om het wetsvoorstel en cle Wet schadefonds geweldsmisdrijven
zoveel mogelijk met elkaar te laten sporen. In het verlengde hiervan ga Ik in op twee
punten.
2. Naasten van slachtoffers met ernstig en blijvend letsel
Het wetsvoorstel maakt het mogelijk voor naasten van slachtoffers met ernstig en blijvend
letsel om via de civiele weg een vergoeding voor affectieschade te krijgen. Een groep
naasten zal echter met lege handen blijven staan, omdat het hen niet lukt om een
schadevergoeding van de dader te krijgen, bijvoorbeeld omdat de dader niet wordt

(ij MLzed
vsc

=_—

opgespoord, vervolgd of veroordeeld. Het Schadefonds adviseert daarom om naasten van
slachtoffers met ernstig en blijvend letsel
net als bij het eerdere wetsvoorstel
affectieschade (Kamerstukken, Eerste Kamer, 2004-2005, 28 781, A, p. 3)
op te nemen in
de Wet schadefonds geweldsmisdrijven. Op die manier wordt hen hetzelfde vangnet
geboden als nabestaanden van slachtoffers die door geweld zijn overleden.
—

—

3. Nabestaanden van slachtoffers die door geweld zijn overleden
In het wetsvoorstel wordt de groep nabestaanden van overleden slachtoffers, die in
aanmerking komt voor een vergoeding van affectieschade, anders geformuleerd dan de
groep nabestaanden die op grond van de Wet schadefonds geweldsmisdrijven voor een
financiële tegemoetkoming voor affectieschade in aanmerking komt.

In de Wet schadefonds geweldsmisdrijven worden bloedverwanten van de overledene in
de eerste graad en in de tweede graad in de zijlijn namelijk expliciet genoemd (artikel 3
lid 2 sub e Wet schadefonds geweldsmisdrijven), terwijl deze groep in het wetsvoorstel
niet voorkomt. Daar staat tegenover dat het wetsvoorstel de mogelijkheid kent om in
concrete gevallen niet voorziene personen, die ten tijde van de gebeurtenis in een
zodanige nauwe persoonlijke relatie tot de overledene staan, ook als naaste te kunnen
aanmerken (artikelen 6:107 lid 2 sub g en 6:108 lid 4 sub g BW).
Bloedverwanten van de overledene in de eerste graad en in de tweede graad in de zijlijn
zouden op grond van het wetsvoorstel in bepaalde gevallen dus toch aanspraak kunnen
maken op een vergoeding voor affectieschade, maar die garantie bestaat niet.
Dit betekent dat deze groep naasten wel altijd aanspraak kan maken op compensatie van
hun affectieschade door de Staat, terwijl zij niet altijd aanspraak kunnen maken op een
vergoeding van hun affectieschade door degene die deze feitelijk heeft veroorzaakt: de
dader. Dit verhoudt zich niet goed met het uitgangspunt ‘de dader betaalt’.
Het Schadefonds adviseert daarom om bloedverwanten van de overledene in de eerste
graad en in de tweede graad in de zijlijn als rechthebbenden op te nemen in het
wetsvoorstel, zodat zij te allen tijde aanspraak kunnen maken op een vergoeding voor
hun affectieschade door de dader.
Hoogachtend,

Huygen
Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven