Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

32 291

Het geven aan gemeenten van de
verantwoordelijkheid voor schuldhulpverlening
(Wet gemeentelijke schuldhulpverlening)

Nr. 33

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 22 maart 2011
Ingevolge mijn toezeggingen op 9 maart 2011 tijdens de plenaire
behandeling van het wetsvoorstel gemeentelijke schuldhulpverlening
(Handelingen II 2010/11, nr. 58, behandeling Wet gemeentelijke schuldhulpverlening), stuur ik u hierbij mede namens de staatssecretaris van
Veiligheid en Justitie de gegevens over de raming van de kosten van een
breed wettelijk moratorium en het antwoord op de nog openstaande
vraag van mevrouw Sterk over de toets op negatief vermogen bij
toetreding tot de WWB.
Kostenraming moratorium
In het debat met uw kamer heb ik aangegeven dat invoering van een
breed wettelijk moratorium extra kosten voor de rechterlijke macht met
zich mee zal brengen. De aanvraag van een moratorium betreft immers de
burgerlijke rechten en verplichtingen van schuldenaar en schuldeiser en
vraagt dus een oordeel van de rechter over het verzoek van de schuldenaar of van het college van B & W. De ingediende amendementen over
het moratorium leggen bij die twee partijen de mogelijkheid om een
moratorium aan te vragen (de schuldenaar én het college). Deze extra
kosten betreffen de behandeling van de verzoekschriften en staan los van
de vraag of de rechter het moratorium ook daadwerkelijk zal toekennen.
De raming van de kosten voor de rechterlijke macht en gesubsidieerde
rechtsbijstand van een breed wettelijk moratorium komt uit op een bedrag
van ongeveer € 30 miljoen. Voor een dergelijk bedrag is geen dekking
aanwezig op de begrotingen van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en
van Veiligheid en Justitie, zoals ik reeds heb aangegeven tijdens het
plenaire debat in eerste termijn. Zoals bij een kostenraming gebruikelijk
liggen hieraan aannames ten grondslag. De gegevens uit het jaarverslag
2009 van de NVVK (Vereniging voor schuldhulpverlening en sociaal

kst-32291-33
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 291, nr. 33

1

bankieren) zijn als uitgangspunt genomen, waaronder het aantal
aanvragen schuldhulpverlening dat al dan niet in behandeling is genomen
en het aantal succesvolle resultaten schuldhulpverlening.
De uitgangspunten en aannames worden in de bijlage bij deze brief nader
toegelicht1. Als het Bureau Onderzoek en Rijksuitgaven daaraan behoefte
heeft, is het uiteraard mogelijk dat daarop ambtelijk nog een nadere
toelichting wordt gegeven.
Vraag over toets op negatief vermogen bij toetreding tot de WWB
Aan het slot van de eerste termijn van de plenaire behandeling van het
wetsvoorstel heb ik u toegezegd de nog openstaande vraag van mevrouw
Sterk, of er een officiële toets is op negatief vermogen bij toetreding tot de
WWB, schriftelijk te zullen beantwoorden.
Mijn antwoord op de vraag is dat op basis van artikel 34 WWB bij de
aanvraag van de WWB-uitkering het vermogen wordt vastgesteld. Het
vermogen is de waarde van de bezittingen verminderd met de aanwezige
schulden van de betrokkene. Het vaststellen van het vermogen is van
belang om het recht op WWB en het op basis van de WWB vrij te laten
vermogen vast te stellen.
Mijn conclusie uit het voorgaande is dat op basis van de WWB al wordt
voldaan aan de wens van mevrouw Sterk. Bij de aanvraag van een
WWB-uitkering wordt direct voor de gemeente duidelijk of er sprake is
van een negatief vermogen en kan de gemeente afwegen of schuldhulpverlening in dit geval wenselijk is.
De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
P. de Krom

1
Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 291, nr. 33

2