Staatsblad
van het Koninkrijk der Nederlanden
Jaargang 2018

0

134
Besluit van 3 mei 2018, houdende regels met
betrekking tot de jaarverplichting hernieuwbare
energie vervoer en de rapportage- en
reductieverplichting vervoersemissies, ter
implementatie van Richtlijn (EU) 2015/1513 van
het Europees Parlement en de Raad van
9 september 2015 tot wijziging van Richtlijn
98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine
en dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn
2009/28/EG ter bevordering van het gebruik van
energie uit hernieuwbare bronnen alsmede in
verband met de operationalisering van de
reductieverplichting uit Richtlijn 98/70/EG
betreffende de kwaliteit van benzine en
dieselbrandstof, en tot intrekking en wijziging
van enkele andere besluiten (Besluit energie
vervoer)

Wij Willem-Alexander, bij de gratie Gods, Koning der Nederlanden,
Prins van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Op de voordracht van de Staatssecretaris van Infrastructuur en
Waterstaat van 29 december 2017, nr. IenM/BSK-2017/302182, Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Gelet op de artikelen 9.7.1.2, 9.7.2.1, eerste en tweede lid, 9.7.2.4, derde
lid, 9.7.2.5, tweede lid, 9.7.3.8, 9.7.4.1, eerste en tweede lid, 9.7.4.2, 9.7.4.3,
9.7.4.4, eerste en vijfde lid, 9.7.4.7, tweede lid, 9.7.4.8, eerste en vijfde lid,
9.7.4.11, tweede lid, 9.7.4.12, vierde lid, 9.7.4.13, vierde lid, 9.7.4.14,
tweede lid, 9.7.5.3, derde lid, 9.7.5.4, derde lid, 9.7.5.6, tweede lid, 9.8.1.3,
9.8.2.1, eerste en derde lid, 9.8.2.4, derde lid, 9.8.2.5, tweede lid, 9.8.3.2,
9.8.3.4, 9.8.4.4, derde lid, en 9.8.4.6, tweede lid, van de Wet milieubeheer;
De Afdeling advisering van de Raad van State gehoord (advies van
28 februari 2018, no.W17.17.0409/IV);
Gezien het nader rapport van de Staatssecretaris van Infrastructuur en
Waterstaat van 26 april 2018, nr. IenW/BSK-2018/58167, Hoofddirectie
Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Hebben goedgevonden en verstaan:

Staatsblad 2018

134

1

HOOFDSTUK 1. JAARVERPLICHTING HERNIEUWBARE ENERGIE
VERVOER
§ 1. Algemeen
Artikel 1
In dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
bemeterd leverpunt: punt voor levering van gasvormige brandstof of
elektriciteit voorzien van een voertuigaansluiting en een meter die de
hoeveelheid van de levering meet;
dubbeltellingverificateur: verificateur als bedoeld in artikel 9.7.4.8,
tweede lid, van de wet;
dubbeltellingverificatie: verificatie als bedoeld in artikel 9.7.4.8, tweede
lid, van de wet;
dubbeltellingverklaring: verklaring als bedoeld in artikel 9.7.4.8, tweede
lid, van de wet;
hernieuwbare brandstofeenheid conventioneel: hernieuwbare brandstofeenheid conventioneel als bedoeld in artikel 9.7.3.1 van de wet;
hernieuwbare brandstofeenheid geavanceerd: hernieuwbare brandstofeenheid geavanceerd als bedoeld in artikel 9.7.3.1 van de wet;
hernieuwbare brandstofeenheid overig: hernieuwbare brandstofeenheid
overig als bedoeld in artikel 9.7.3.1 van de wet;
inboekverificateur: verificateur als bedoeld in artikel 9.7.4.12, eerste lid,
van de wet;
inboekverificatie: verificatie als bedoeld in artikel 9.7.4.12, eerste lid, van
de wet;
inboekverificatieverklaring: verklaring als bedoeld in artikel 9.7.4.12,
eerste lid, van de wet;
materiële afwijking: onjuistheid die, afzonderlijk of in combinatie met
andere onjuistheden, de gestelde materialiteitsgrens overschrijdt;
materialiteitsgrens: kwantitatieve drempel of grenswaarde waarboven
onjuistheden, afzonderlijk of in combinatie met andere onjuistheden, door
de verificateur als materieel worden beschouwd;
Raad voor Accreditatie: Raad voor Accreditatie als bedoeld in artikel 1,
onderdeel e, van de Wet aanwijzing nationale accreditatie-instantie;
redelijke mate van zekerheid: een hoge, maar niet absolute, mate van
zekerheid ten aanzien van de vraag of de in de verificatieverklaring
hernieuwbare brandstof verantwoorde hernieuwbare brandstof, de in de
dubbeltellingverklaring verantwoorde biobrandstof of de in de inboekverificatieverklaring verantwoorde inboekingen in het register vrij zijn van
materiële onjuistheden;
rekeninghouder: onderneming die beschikt over een rekening als
bedoeld in artikel 9.7.5.3 van de wet;
verificateur hernieuwbare brandstof: verificateur als bedoeld in artikel
9.7.4.4, tweede lid, van de wet;
verificatie hernieuwbare brandstof: verificatie als bedoeld in artikel
9.7.4.4, tweede lid, van de wet;
verificatieverklaring hernieuwbare brandstof: verklaring als bedoeld in
artikel 9.7.4.4, tweede lid, van de wet;
wet: Wet milieubeheer.
Artikel 2
De in titel 9.7 van de wet opgenomen bepalingen met betrekking tot de
leverancier tot eindverbruik zijn niet van toepassing op de leverancier tot
eindverbruik over het kalenderjaar waarin zijn levering tot eindverbruik
opgeteld minder is dan 500.000 liter.

Staatsblad 2018

134

2

§ 2. Jaarverplichting hernieuwbare energie vervoer
Artikel 3
1. Het gedeelte van de energie-inhoud van de levering tot eindverbruik,
bedoeld in artikel 9.7.2.1, eerste lid, van de wet, is voor het kalenderjaar:
a. 2018 8,5 procent;
b. 2019 12,5 procent;
c. 2020 16,4 procent.
2. Voor de toepassing van het eerste lid, is het percentage van de
energie-inhoud van de levering tot eindverbruik ingevuld met
hernieuwbare brandstofeenheden conventioneel:
a. voor het kalenderjaar 2018 ten hoogste 3 procent;
b. voor het kalenderjaar 2019 ten hoogste 4 procent;
c. voor het kalenderjaar 2020 ten hoogste 5 procent;
waarbij het aantal hernieuwbare brandstofeenheden conventioneel naar
beneden wordt afgerond.
3. Voor de toepassing van het eerste lid, is het percentage van de
energie-inhoud van de levering tot eindverbruik ingevuld met
hernieuwbare brandstofeenheden geavanceerd:
a. voor het kalenderjaar 2018 ten minste 0,6 procent;
b. voor het kalenderjaar 2019 ten minste 0,8 procent;
c. voor het kalenderjaar 2020 ten minste 1,0 procent;
waarbij het aantal hernieuwbare brandstofeenheden geavanceerd naar
boven wordt afgerond.
Artikel 4
1. Een ambtshalve vaststelling als bedoeld in artikel 9.7.2.4, eerste of
tweede lid, van de wet, wordt gemaakt op basis van een redelijke
inschatting, waarbij het bestuur van de emissieautoriteit zich in ieder
geval baseert op de gegevens van de rijksbelastingdienst over de uitslag
tot verbruik, bedoeld in artikel 2 van de Wet op de accijns, van benzine en
diesel.
2. De gevolgen van een ambtshalve vaststelling als bedoeld in artikel
9.7.2.4, eerste of tweede lid, van de wet, worden direct verrekend met het
saldo van het lopende kalenderjaar.
Artikel 5
1. Bij de afschrijving, bedoeld in artikel 9.7.2.5, eerste lid, onderdeel b,
van de wet, wordt de volgende volgorde gehanteerd:
a. het aantal hernieuwbare brandstofeenheden geavanceerd wordt
afgeschreven dat overeenkomt met het in artikel 3, derde lid, genoemde
gedeelte van de energie-inhoud van de levering tot eindverbruik;
b. het aantal op de rekening beschikbare hernieuwbare brandstofeenheden conventioneel wordt afgeschreven, tot ten hoogste het in artikel 3,
tweede lid, genoemde gedeelte van de energie-inhoud van de levering tot
eindverbruik;
c. het aantal op de rekening beschikbare hernieuwbare brandstofeenheden overig wordt afgeschreven;
d. het aantal op de rekening beschikbare hernieuwbare brandstofeenheden geavanceerd wordt afgeschreven.
2. Indien na toepassing van de afschrijving, bedoeld in het eerste lid,
niet is voldaan aan de jaarverplichting, wordt de volgende volgorde
gehanteerd:
a. het aantal hernieuwbare brandstofeenheden conventioneel wordt
afgeschreven, ter grootte van het resterende gedeelte van de energieinhoud dat overeenkomt met het in artikel 3, tweede lid, genoemde
gedeelte;

Staatsblad 2018

134

3

b. het aantal hernieuwbare brandstofeenheden overig wordt
afgeschreven.
§ 3. Hernieuwbare brandstofeenheden
Artikel 6
1. Indien het aantal hernieuwbare brandstofeenheden conventioneel op
een rekening minder dan nul is, worden bijgeschreven hernieuwbare
brandstofeenheden conventioneel, overig en geavanceerd in deze
volgorde afgeschreven.
2. Indien het aantal hernieuwbare brandstofeenheden overig op een
rekening minder dan nul is, worden bijgeschreven hernieuwbare
brandstofeenheden overig en geavanceerd in deze volgorde afgeschreven.
3. Indien het aantal hernieuwbare brandstofeenheden geavanceerd op
een rekening minder dan nul is, worden bijgeschreven hernieuwbare
brandstofeenheden geavanceerd afgeschreven.
§ 4. Inboeken hernieuwbare energie vervoer
Artikel 7
1. Vloeibare biobrandstof die aan de Nederlandse markt voor vervoer
geleverd wordt, kan slechts worden ingeboekt in het register door een
onderneming die:
a. houder is van een vergunning voor een accijnsgoederenplaats als
bedoeld in artikel 1a, eerste lid, onderdeel b, van de Wet op de accijns
voor minerale oliën;
b. geregistreerd geadresseerde is als bedoeld in artikel 1a, eerste lid,
onderdeel l, van de Wet op de accijns voor minerale oliën; of
c. importeur is.
2. De onderneming, genoemd in het eerste lid, onderdeel a, die vanaf
een andere dan zijn eigen accijnsgoederenplaats levert aan de Nederlandse markt voor vervoer, voert een massabalanssysteem als bedoeld in
artikel 18, eerste lid, van de richtlijn hernieuwbare energie over de andere
accijnsgoederenplaats.
3. Vloeibare biobrandstof die wordt ingeboekt in het register voldoet
aan de geldende duurzaamheidseisen, genoemd in artikel 17, tweede tot
en met zesde lid, van de richtlijn hernieuwbare energie.
4. In afwijking van het derde lid voldoet vloeibare biobrandstof die
vervaardigd is uit niet van landbouw, aquacultuur, visserij of bosbouw
afkomstige afvalstoffen en residuen aan de geldende duurzaamheidseisen, genoemd in artikel 17, tweede lid, van de richtlijn
hernieuwbare energie.
5. Voor vloeibare biobrandstof die wordt ingeboekt in het register is
geen exploitatiesubsidie betaald.
6. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld voor het
aantonen, bedoeld in artikel 9.7.1.1, onderdeel «leveren aan de Nederlandse markt voor vervoer».
Artikel 8
1. Gasvormige biobrandstof die aan vervoer in Nederland geleverd
wordt met behulp van het gastransportnet, bedoeld in artikel 1, eerste lid,
onderdeel d, van de Gaswet, kan slechts worden ingeboekt in het register
door de afnemer als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel o, van die
wet die een aansluiting als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel m,
van die wet heeft die uitsluitend bestemd is voor de levering van gas aan
vervoer in Nederland en gekoppeld is aan een bemeterd leverpunt.

Staatsblad 2018

134

4

2. Gasvormige biobrandstof die aan vervoer in Nederland geleverd
wordt met behulp van een directe lijn als bedoeld in artikel 1, eerste lid,
onderdeel an, onder 1°, van de Gaswet, kan slechts worden ingeboekt in
het register door de onderneming die gasvormige biobrandstof) levert
met behulp van een bemeterd leverpunt.
3. Gasvormige biobrandstof die wordt ingeboekt in het register voldoet
aan de geldende duurzaamheidseisen, genoemd in artikel 17, tweede tot
en met zesde lid, van de richtlijn hernieuwbare energie.
4. In afwijking van het derde lid voldoet gasvormige biobrandstof die
vervaardigd is uit niet van landbouw, aquacultuur, visserij of bosbouw
afkomstige afvalstoffen en residuen aan de geldende duurzaamheidseisen, genoemd in artikel 17, tweede lid, van de richtlijn hernieuwbare
energie.
5. Voor gasvormige biobrandstof die wordt ingeboekt in het register is
geen exploitatiesubsidie betaald.
Artikel 9
1. Vloeibare hernieuwbare brandstof die aan vervoer in Nederland
geleverd wordt, kan slechts worden ingeboekt in het register door een
onderneming die:
a. houder is van een vergunning voor een accijnsgoederenplaats als
bedoeld in artikel 1a, eerste lid, onderdeel b, van de Wet op de accijns
voor minerale oliën;
b. geregistreerde geadresseerde is als bedoeld in artikel 1a, eerste lid,
onderdeel l, van de Wet op de accijns voor minerale oliën; of
c. importeur is.
2. Vloeibare hernieuwbare brandstof wordt slechts ingeboekt indien de
soort voorkomt op een bij ministeriële regeling vast te stellen lijst van
hernieuwbare brandstoffen.
3. Vloeibare hernieuwbare brandstof die niet door de producent wordt
ingeboekt in het register is door de producent direct geleverd aan de
inboeker.
4. Voor vloeibare hernieuwbare brandstof die wordt ingeboekt in het
register en voor de energie uit hernieuwbare bron met behulp waarvan
die hernieuwbare brandstof is geproduceerd, is geen exploitatiesubsidie
betaald.
Artikel 10
Elektriciteit die aan wegvoertuigen in Nederland geleverd wordt, kan
slechts worden ingeboekt in het register door de afnemer als bedoeld in
artikel 1, eerste lid, onderdeel c, van de Elektriciteitswet 1998 die een
aansluiting als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van die wet
heeft die uitsluitend bestemd is voor de levering van elektriciteit aan
wegvoertuigen in Nederland en gekoppeld is aan een bemeterd leverpunt.
Artikel 11
1. Onze Minister keurt een duurzaamheidsysteem goed dat voldoet aan
de bij ministeriële regeling te bepalen voorwaarden voor de afgifte van
het bewijs dat geen materialen doelbewust zijn gewijzigd of verwijderd
opdat een levering, geheel of gedeeltelijk, onder bijlage IX van de richtlijn
hernieuwbare energie komt te vallen.
2. De goedkeuring, bedoeld in het eerste lid, geldt voor de duur van een
door onze Minister te bepalen termijn van ten hoogste vijf kalenderjaren,
met inbegrip van het kalenderjaar waarin de goedkeuring is gegeven.
3. De goedkeuring, bedoeld in het eerste lid, is beperkt tot het bij die
goedkeuring door onze minister vermelde werkveld.

Staatsblad 2018

134

5

4. Bij ministeriële regeling worden de grondstoffen bepaald waarvoor
een bewijs, bedoeld in het eerste lid, is vereist.
Artikel 12
De energie-inhoud van de biobrandstof die is geproduceerd uit
grondstoffen als bedoeld in artikel 9.7.4.6, eerste lid, onderdeel b, sub 1,
en onderdeel c, sub 1, van de wet, wordt in het register bij inboeking
vermenigvuldigd met een factor twee.
Artikel 13
1. Het bestuur van de emissieautoriteit kan met toepassing van artikel
9.7.4.11, eerste lid, van de wet het bijschrijven van hernieuwbare
brandstofeenheden voor ten hoogste vier weken opschorten. Het bestuur
doet van de opschorting onverwijld mededeling aan de inboeker.
2. Het bestuur van de emissieautoriteit beslist binnen de termijn,
bedoeld in het eerste lid, over de bijschrijving van de hernieuwbare
brandstofeenheden. Indien niet binnen die termijn is beslist, schrijft het
bestuur de hernieuwbare brandstofeenheden bij op de rekening van de
inboeker.
3. De termijn, bedoeld in het eerste lid, kan eenmaal met ten hoogste
vier weken worden verlengd. Het tweede lid is van overeenkomstige
toepassing.
Artikel 14
De gevolgen van een ambtshalve vaststelling als bedoeld in artikel
9.7.4.13, eerste lid, van de wet, worden direct verrekend met het saldo van
het lopende kalenderjaar.
Artikel 15
1. Onze Minister keurt op aanvraag van de verificateur, bedoeld in de
artikelen 16, 19 en 22, een verificatieprotocol, of wijzigingen daarvan,
goed.
2. Onze Minister verleent goedkeuring aan het verificatieprotocol, of
wijzigingen daarvan, indien hij een gerechtvaardigd vertrouwen heeft dat
de verklaringen, bedoeld in de artikelen 16 tot en met 18, op een juiste
wijze tot stand komen.
3. Onze Minister beslist binnen twaalf weken na ontvangst van een
aanvraag als bedoeld in het eerste lid. De termijn kan eenmaal met ten
hoogste vier weken worden verlengd.
4. De goedkeuring geldt voor de duur van een door onze Minister te
bepalen termijn van ten hoogste vijf kalenderjaren, met inbegrip van het
kalenderjaar waarin de goedkeuring is gegeven.
Artikel 16
De verificateur hernieuwbare brandstof voert de verificatiewerkzaamheden op een onbevangen en onpartijdige wijze uit, werkt overeenkomstig een goedgekeurd verificatieprotocol als bedoeld in artikel 15 en is
voor het onderdeel hernieuwbare brandstof van het werkveld
hernieuwbare energie vervoer:
a. geaccrediteerd of tijdelijk geaccrediteerd onder beperkende
voorwaarden door de Raad voor Accreditatie, of
b. geaccrediteerd of tijdelijk geaccrediteerd onder beperkende
voorwaarden door een nationale accreditatie-instantie als bedoeld in
artikel 4, eerste lid, van verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 9 juli 2008 tot

Staatsblad 2018

134

6

vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende
het verhandelen van producten en tot intrekking van Verordening (EEG)
339/93 (PbEU 2008, L 218).
Artikel 17
1. De verificateur hernieuwbare brandstof verkrijgt een redelijke mate
van zekerheid dat de in de verificatieverklaring hernieuwbare brandstof
verantwoorde hernieuwbare brandstof geen materiële afwijking bevat.
2. De verificateur hernieuwbare brandstof toetst met een materialiteitsgrens van twee procent:
a. het hernieuwbare karakter van de bij de productie van de brandstof
gebruikte bronnen, en
b. dat de hoeveelheid ingeboekte hernieuwbare brandstof niet groter is
dan de hoeveelheid door de producent aan de inboeker geleverde
hernieuwbare brandstof.
Artikel 18
Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld over de
verificatie hernieuwbare brandstof.
Artikel 19
De dubbeltellingverificateur voert de verificatiewerkzaamheden op een
onbevangen en onpartijdige wijze uit, werkt overeenkomstig een
goedgekeurd verificatieprotocol als bedoeld in artikel 15 en is voor het
onderdeel dubbeltelling van het werkveld hernieuwbare energie vervoer:
a. geaccrediteerd of tijdelijk geaccrediteerd onder beperkende
voorwaarden door de Raad voor Accreditatie;
b. geaccrediteerd of tijdelijk geaccrediteerd onder beperkende
voorwaarden door een nationale accreditatie-instantie als bedoeld in
artikel 4, eerste lid, van verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 9 juli 2008 tot
vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende
het verhandelen van producten en tot intrekking van verordening (EEG)
339/93 (PbEU 2008, L 218).
Artikel 20
1. De dubbeltellingverificateur verkrijgt een redelijke mate van zekerheid
dat de in de dubbeltellingverklaring verantwoorde biobrandstof geen
materiële afwijkingen bevat. De dubbeltellingverificateur verzamelt
hiervoor toereikende controle-informatie en zorgt voor een aanvaardbaar
laag controlerisico.
2. De dubbeltellingverificateur toetst met een materialiteitsgrens van
twee procent de aard van de gebruikte grondstof in relatie tot de
dubbeltelling van de biobrandstof, alsmede de totale hoeveelheid
gebruikte grondstof in relatie tot de hoeveelheid geproduceerde dubbel
tellende biobrandstof waarop de dubbeltellingverklaring betrekking heeft.
Artikel 21
Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld over de
dubbeltellingverificatie.

Staatsblad 2018

134

7

Artikel 22
1. De inboekverificateur voert de verificatiewerkzaamheden op een
onbevangen en onpartijdige wijze uit, werkt overeenkomstig een
goedgekeurd verificatieprotocol als bedoeld in artikel 15 en is voor het
onderdeel inboeken van het werkveld hernieuwbare energie vervoer:
a. geaccrediteerd of tijdelijk geaccrediteerd onder beperkende
voorwaarden door de Raad voor Accreditatie, of
b. geaccrediteerd of tijdelijk geaccrediteerd onder beperkende
voorwaarden door een nationale accreditatie-instantie als bedoeld in
artikel 4, eerste lid, van verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 9 juli 2008 tot
vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende
het verhandelen van producten en tot intrekking van Verordening (EEG)
339/93 (PbEU 2008, L 218).
2. Het bestuur van de emissieautoriteit kan een instelling als bedoeld in
het eerste lid die voldoet aan de eisen, gesteld in dat lid, opnemen in het
register.
Artikel 23
1. De inboekverificateur verkrijgt een redelijke mate van zekerheid dat
de in de inboekverificatieverklaring verantwoorde inboekingen in het
register geen materiële afwijking bevatten.
2. De inboekverificateur toetst met een materialiteitsgrens van twee
procent van de totale hoeveelheid ingeboekte hernieuwbare energie
vervoer per soort hernieuwbare energie vervoer waarop de verificatieverklaring betrekking heeft:
a. de hoeveelheid ingeboekte hernieuwbare energie vervoer naar
energie-inhoud;
b. de overname van de kenmerken van en gegevens over de ingeboekte
hernieuwbare energie vervoer, en
c. de levering aan de Nederlandse markt voor vervoer, aan vervoer in
Nederland onderscheidenlijk aan wegvoertuigen in Nederland zoals die
blijkt uit de bedrijfsadministratie.
3. Indien de inboekverificateur geen inboekverificatieverklaring afgeeft,
stelt hij een rapport van bevindingen op.
Artikel 24
Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld over de
inboekverificatie.
§ 5. Register hernieuwbare energie vervoer
Artikel 25
Als categorie als bedoeld in artikel 9.7.5.3, derde lid, van de wet worden
aangewezen:
a. ondernemingen die houder zijn van een vergunning voor een
accijnsgoederenplaats als bedoeld in artikel 1a, eerste lid, onderdeel b,
van de Wet op de accijns voor minerale oliën;
b. publiekrechtelijke rechtspersonen.
Artikel 26
Aan de eisen, bedoeld in artikel 9.7.5.4, eerste lid, van de wet is in elk
geval niet voldaan indien de aanvrager niet:
a. heeft aangetoond de voor de aangevraagde rekening vereiste
hoedanigheid te bezitten;

Staatsblad 2018

134

8

b. de vereiste gegevens heeft overgelegd.
Artikel 27
Een vermoeden van fraude of misbruik van een rekening als bedoeld in
artikel 9.7.5.4 van de wet bestaat in elk geval, indien:
a. de handelingen met betrekking tot de rekening afwijken van het
gebruikelijke patroon van handelingen met betrekking tot die rekening;
b. derden zich mogelijk toegang tot de rekening hebben verschaft, of
c. de rekeninghouder een vermoeden van fraude of misbruik heeft
geuit.
Artikel 28
1. Het bestuur van de emissieautoriteit kan een rekening in elk geval
ambtshalve opheffen indien:
a. de rekeninghouder niet langer de hoedanigheid bezit op basis
waarvan hij een rekening heeft gekregen;
b. ondanks herhaalde kennisgevingen de gronden voor de blokkering
niet binnen een redelijke termijn zijn opgeheven;
c. gedurende twaalf maanden geen activiteit is geweest op de rekening.
2. Een rekening met inboekfaciliteit of een rekening met uitsluitend
overboekfaciliteit kan op verzoek van de rekeninghouder worden
opgeheven.
3. Een rekening wordt niet opgeheven als op de rekeninghouder nog
een verplichting rust als bedoeld in de artikelen 9.7.2.5, vijfde lid, of
9.7.4.13, vijfde lid, van de wet.
Artikel 29
1. Het gedeelte, bedoeld in artikel 9.7.5.6, eerste lid, van de wet, komt
overeen met ten hoogste 2.000 hernieuwbare brandstofeenheden of,
indien toepassing van het tweede of derde lid leidt tot meer dan 2.000
hernieuwbare brandstofeenheden, het in dat lid genoemde percentage.
Indien een onderneming zowel leverancier tot eindverbruik als inboeker
is, geldt de voor die onderneming gunstigste bepaling.
2. Voor de leverancier tot eindverbruik bedraagt het gedeelte, bedoeld
in artikel 9.7.5.6, eerste lid, van de wet, ten hoogste 25 procent van het
aantal hernieuwbare brandstofeenheden dat hij verschuldigd is over het
kalenderjaar dat direct voorafgaat aan de datum, bedoeld in artikel 9.7.5.6,
eerste lid, van de wet.
3. Voor de inboeker bedraagt het gedeelte, bedoeld in artikel 9.7.5.6,
eerste lid, van de wet, ten hoogste 10 procent van het aantal
hernieuwbare brandstofeenheden dat door het bestuur van de emissieautoriteit op zijn rekening is bijgeschreven voor hernieuwbare energie
vervoer die hij heeft geleverd in het kalenderjaar dat direct voorafgaat aan
de datum, bedoeld in artikel 9.7.5.6, eerste lid, van de wet.
4. Voor de toepassing van het eerste tot en met derde lid, wordt het
aantal hernieuwbare brandstofeenheden gespaard in de volgende
volgorde:
a. hernieuwbare brandstofeenheden geavanceerd;
b. hernieuwbare brandstofeenheden overig;
c. hernieuwbare brandstofeenheden conventioneel.

Staatsblad 2018

134

9

§ 6. Rapportages
Artikel 30
Het bestuur van de emissieautoriteit rapporteert over het laatst
verstreken kalenderjaar jaarlijks aan Onze Minister:
a. de totale energie-inhoud per soort ingeboekte hernieuwbare energie
vervoer;
b. de aard en herkomst van de grondstof van de totale hoeveelheid
ingeboekte vloeibare en gasvormige biobrandstof, alsmede de gehanteerde duurzaamheidsystemen.
Artikel 31
Het overzicht, bedoeld in artikel 9.7.4.7, eerste lid, van de wet, vermeldt
met betrekking tot het gedeelte van het kalenderjaar of het kalenderjaar
waarop het overzicht betrekking heeft:
a. het aantal per soort tot de datum van publicatie op rekeningen in het
register bijgeschreven hernieuwbare brandstofeenheden;
b. het aantal per soort in dat kalenderjaar gespaarde hernieuwbare
brandstofeenheden;
c. het aantal op 1 april afgeschreven hernieuwbare brandstofeenheden
van rekeningen van publiekrechtelijke rechtspersonen.
Artikel 32
Het overzicht, bedoeld in artikel 9.7.4.14, eerste lid, van de wet:
a. wordt langs elektronische weg bekendgemaakt;
b. heeft betrekking op het laatste kalenderjaar dat is verstreken voor de
datum van openbaarmaking, en
c. vermeldt in afzonderlijke overzichten de aard van de grondstoffen, de
herkomst van de grondstoffen en de gehanteerde duurzaamheidsystemen.

HOOFDSTUK 2. RAPPORTAGE- EN REDUCTIEVERPLICHTING
VERVOERSEMISSIES
§ 1. Algemeen
Artikel 33
In dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
hernieuwbare brandstofeenheid: hernieuwbare brandstofeenheid als
bedoeld in artikel 9.7.3.1 van de wet;
Kyotorekening: rekening in het PK-register, bedoeld in artikel 5 van
Verordening EU-register handel in emissierechten;
LPG: vloeibaar gemaakt petroleumgas als bedoeld in artikel 26, zesde
lid, van de Wet op de accijns en minerale oliën die op grond van artikel 28,
met uitzondering van het tweede en zesde lid, van die wet voor het tarief
van vloeibaar gemaakt petroleumgas aan de accijns onderworpen zijn;
rekeninghouder: onderneming die beschikt over een rekening als
bedoeld in artikel 9.8.4.3 van de wet;
wet: Wet milieubeheer.

Staatsblad 2018

134

10

Artikel 34
De in titel 9.8 van de wet opgenomen bepalingen met betrekking tot de
rapportageplichtige zijn niet van toepassing op de rapportageplichtige
over het kalenderjaar waarin zijn uitslag tot vervoersverbruik opgeteld
minder is dan 500.000 liter, kilogram of Nm3.
§ 2. Rapportage- en reductieverplichting
Artikel 35
Het percentage en kalenderjaar, bedoeld in artikel 9.8.2.1, eerste en
derde lid, van de wet, bedraagt zes procent voor het kalenderjaar 2020.
Artikel 36
Een ambtshalve vaststelling als bedoeld in artikel 9.8.2.4, eerste of
tweede lid, van de wet, wordt gemaakt op basis van een redelijke
inschatting, waarbij het bestuur van de emissieautoriteit zich in ieder
geval baseert op de gegevens van de rijksbelastingdienst over de uitslag
tot verbruik, bedoeld in artikel 2 van de Wet op de accijns, van benzine,
diesel en LPG.
Artikel 37
Bij de afschrijving, bedoeld in artikel 9.8.2.5, eerste lid, onderdeel b, van
de wet, wordt de volgende volgorde gehanteerd:
a. het aantal op de rekening beschikbare exploitatiereductie-eenheden
wordt afgeschreven;
b. het aantal per soort hernieuwbare brandstofeenheden wordt
afgeschreven, volgens de volgorde, bedoeld in artikel 5, eerste lid,
onderdelen b, c en d, en het tweede lid.
§ 3. Exploitatiereductie-eenheden en hernieuwbare brandstofeenheden
Artikel 38
Artikel 6 is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 39
1. De rapportageplichtige bewerkstelligt dat een hoeveelheid gecertificeerde emissiereducties naar de daartoe door het bestuur van de
emissieautoriteit aangewezen Kyotorekening wordt overgeboekt.
2. De gecertificeerde emissiereducties, bedoeld in het eerste lid, zijn
afkomstig van een projectactiviteit als bedoeld in artikel 16.46b, eerste lid,
onderdeel b, van de wet, die voorkomt op de bij ministeriële regeling vast
te stellen lijst en betrekking hebben op een uitstootbeperking na
31 december 2018.
3. Het bestuur van de emissieautoriteit schrijft na de overboeking,
bedoeld in het eerste lid, de corresponderende hoeveelheid als
exploitatiereductie-eenheid bij op de rekening met reductieverplichtingfaciliteit van de rapportageplichtige.
Artikel 40
Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over de
verkrijging van exploitatiereductie-eenheden uit een projectactiviteit
onder de wetgeving uit andere lidstaten.

Staatsblad 2018

134

11

Artikel 41
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld over de verkrijging van
exploitatiereductie-eenheden.
Artikel 42
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld over het tijdstip van de
jaarlijkse vaststelling en de berekening van de broeikasgasemissiereductiebijdrage van hernieuwbare brandstofeenheden.
§ 4. Register rapportage- en reductieverplichting vervoersemissies
Artikel 43
Aan de eisen, bedoeld in artikel 9.8.4.4, eerste lid, van de wet is in elk
geval niet voldaan indien de aanvrager niet:
a. heeft aangetoond de voor de aangevraagde rekening vereiste
hoedanigheid te bezitten;
b. de vereiste gegevens heeft overgelegd.
Artikel 44
Een vermoeden van fraude of misbruik van een rekening als bedoeld in
artikel 9.8.4.4 van de wet bestaat in elk geval, indien:
a. de handelingen met betrekking tot de rekening afwijken van het
gebruikelijke patroon van handelingen met betrekking tot die rekening;
b. derden zich mogelijk toegang tot de rekening hebben verschaft, of
c. de rekeninghouder een vermoeden van fraude of misbruik heeft
geuit.
Artikel 45
1. Het bestuur van de emissieautoriteit kan een rekening als bedoeld in
artikel 9.8.4.4 van de wet in elk geval ambtshalve opheffen indien:
a. de rekeninghouder niet langer de hoedanigheid bezit op basis
waarvan hij een rekening heeft gekregen;
b. ondanks herhaalde kennisgevingen de gronden voor de blokkering
niet binnen een redelijke termijn zijn opgeheven;
c. gedurende twaalf maanden geen activiteit is geweest op de rekening.
2. Een rekening wordt niet opgeheven als op de rekeninghouder nog
een verplichting rust als bedoeld in de artikel 9.8.2.5, vijfde lid, van de wet.
Artikel 46
1. Het gedeelte, bedoeld in artikel 9.8.4.6, eerste lid, van de wet, komt
overeen met ten hoogste 2.000 hernieuwbare brandstofeenheden.
2. Voor de toepassing van het eerste lid, is artikel 29, vierde lid, van
overeenkomstige toepassing.
§ 5. Rapportages
Artikel 47
Het bestuur van de emissieautoriteit rapporteert over het laatst
verstreken kalenderjaar jaarlijks aan Onze Minister de soorten en de totale
hoeveelheid gerapporteerde benzine, diesel en beter fossiele brandstof.

Staatsblad 2018

134

12

HOOFDSTUK 3. SLOTBEPALINGEN
Artikel 48
1. De grondstoffen, waarvoor een bewijs, bedoeld in artikel 11, eerste en
vierde lid, van dit besluit vereist is, worden tot 1 januari 2019 geacht niet
doelbewust gewijzigd of verwijderd te zijn opdat een levering, geheel of
gedeeltelijk, onder bijlage IX van de richtlijn hernieuwbare energie komt
te vallen.
2. De verificateur hernieuwbare brandstof, de dubbeltellingverificateur
en de inboekverificateur worden tot 1 januari 2019 geacht te beschikken
over een verificatieprotocol dat is goedgekeurd door Onze Minister als
bedoeld in artikel 15, tweede lid.
Artikel 49
Een wijziging van de richtlijn hernieuwbare energie en richtlijn 98/70/EG
gaat voor de toepassing van dit besluit en daarop berustende bepalingen
gelden met ingang van de dag waarop aan de betrokken wijzigingsrichtlijn
uitvoering moet zijn gegeven, tenzij bij ministerieel besluit, dat in de
Staatscourant wordt bekendgemaakt, een ander tijdstip wordt vastgesteld.
Artikel 50
Het Besluit hernieuwbare energie vervoer 2015 wordt ingetrokken.
Artikel 51
De artikelen 2.9, 2.9a en 5.1 van het Besluit brandstoffen luchtverontreiniging vervallen.
Artikel 52
Dit besluit wordt aangehaald als: Besluit energie vervoer.
Artikel 53

Het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State wordt met de daarbij
behorende stukken openbaar gemaakt door
publicatie in de Staatscourant.

De artikelen van dit besluit treden in werking op een bij koninklijk
besluit te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen verschillend
kan worden vastgesteld.
Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van
toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst.
Wassenaar, 3 mei 2018
Willem-Alexander
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat,
S. van Veldhoven-van der Meer
Uitgegeven de zeventiende mei 2018
De Minister van Justitie en Veiligheid,
F.B.J. Grapperhaus

stb-2018-134
ISSN 0920 - 2064
’s-Gravenhage 2018

Staatsblad 2018

134

13

NOTA VAN TOELICHTING
I. Algemeen deel
1. Inleiding
Het Besluit energie vervoer geeft uitwerking aan titel 9.7 en 9.8 van de
Wet milieubeheer, als onderdeel van de implementatie van Richtlijn (EU)
2015/1513 van het Europese Parlement en de Raad van 9 september 2015
tot wijziging van Richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en
dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn 2009/28/EG ter bevordering
van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PbEU L 239)
(hierna: ILUC-richtlijn).
Met titel 9.7 van de Wet milieubeheer is een systematiek geïntroduceerd
die het mogelijk maakt dat bedrijven die in Nederland brandstoffen tot
verbruik leveren, hun bijdrage leveren aan de Nederlandse verplichting
om te voldoen aan Richtlijn 2009/28/EG ter bevordering van het gebruik
van energie uit hernieuwbare bronnen (hierna: richtlijn hernieuwbare
energie). De richtlijn hernieuwbare energie verplicht Nederland in 2020 –
onder meer – jaarlijks minimaal 10% van de energie voor vervoer uit
hernieuwbare bronnen te laten bestaan. De door de ILUC-richtlijn
gewijzigde systematiek van de richtlijn hernieuwbare energie, leidt tot een
aanpassing van de reeds bestaande systematiek hernieuwbare energie
vervoer van titel 9.7 van de Wet milieubeheer.
De bepalingen voortvloeiend uit titel 9.7 van de Wet milieubeheer
worden in hoofdstuk 1 van onderhavig Besluit energie vervoer uitgewerkt.
Het betreft:
– de hoogte van de jaarverplichtingen hernieuwbare energie vervoer tot
en met 2020;
– de vereisten aan de inboekers en de inboekingen van hernieuwbare
energie voor vervoer en controle op de correctheid van de gegevens door
middel van verificatie;
– de volgorde van afschrijving en het sparen van de verschillende
soorten hernieuwbare brandstofeenheden (hierna: HBE’s).
Met de nieuw geïntroduceerde titel 9.8 van de Wet milieubeheer is een
systematiek geïntroduceerd die het mogelijk maakt dat brandstofleveranciers die een rapportage- en reductieverplichting hebben ingevolge
Richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof
(hierna: richtlijn brandstofkwaliteit), aan hun verplichtingen kunnen
voldoen. Er is gekozen om deze systematiek aan te laten sluiten op de
systematiek van titel 9.7 van de Wet milieubeheer.
In hoofdstuk 2 van het besluit worden de bepalingen voortvloeiend uit
titel 9.8 van de Wet milieubeheer uitgewerkt. Het betreft:
– de hoogte van de reductieverplichting in 2020;
– de vereisten aan de inzet van exploitatiereductie-eenheden en HBE’s
voor de reductieverplichting;
– de volgorde van afschrijving van exploitatiereductie-eenheden en
HBE’s en het sparen van HBE’s.
Het Besluit energie vervoer vervangt in zijn geheel het Besluit
hernieuwbare energie vervoer 2015 en vervangt deels het Besluit
brandstoffen luchtverontreiniging.

Staatsblad 2018

134

14

2. Hernieuwbare energie vervoer
2.1 Jaarverplichtingen hernieuwbare energie vervoer
In het besluit zijn de nieuwe groeipaden van de jaarverplichting
hernieuwbare energie vervoer en de subdoelstelling voor geavanceerde
(bio)brandstoffen (bijlage IX, deel A, van de richtlijn hernieuwbare
energie) tot en met 2020 opgenomen. Ook de limiet voor conventionele
biobrandstoffen (geproduceerd uit granen en andere zetmeelrijke
gewassen, suikers en oliegewassen en uit gewassen die als hoofdgewas
primair voor energiedoeleinden op landbouwgrond worden geteeld) is
onderdeel van het besluit. Over de groeipaden en de limieten is de
Tweede Kamer per brief door het kabinet geïnformeerd; zie brief van
8 september 2016, Kamerstukken II, 30 196, nr. 472, brief van 8 februari
2017, Kamerstukken II, 30 196, nr. 522, en brief van 30 maart 2017,
Kamerstukken II, 30 196, nr. 541. In de laatstgenoemde brief is onder meer
aangegeven hoe wordt omgegaan met de door de Tweede Kamer
aangenomen motie om de dubbeltelling in stand te houden (motie
Kamerstukken II, 30 196, nr. 534). Mede gezien de afspraken uit het
Energieakkoord is het noodzakelijk om de jaarverplichting in 2020 te
verhogen naar 16,4%.
Op 1 april van elk jaar moeten de leveranciers tot eindverbruik aan hun
verplichtingen van het voorafgaande kalenderjaar voldoen (artikel 9.7.2.5
van de Wet milieubeheer). Voor het nakomen van de verplichtingen
dienen de leveranciers voldoende van de verschillende soorten HBE’s te
verwerven, zijnde het bewijs dat een hoeveelheid hernieuwbare energie
vervoer op de markt is gebracht. Het betreft de HBE-geavanceerd, de
HBE-conventioneel en de HBE-overig. De HBE-geavanceerd wordt
gebruikt om aan te tonen dat de subdoelstelling geavanceerde (bio)brandstoffen is behaald, terwijl de HBE-conventioneel wordt gebruikt om aan te
tonen dat de limiet van conventionele biobrandstoffen niet wordt
overschreden. De HBE-overig draagt samen met HBE-conventioneel en
HBE-geavanceerd bij aan het halen van de jaarverplichting hernieuwbare
energie, waarbij rekening dient te worden gehouden met de limiet op
conventionele biobrandstoffen en de minimale subdoelstelling van
geavanceerde (bio)brandstoffen. De leveranciers verwerven de benodigde
HBE’s van de ondernemingen die een hoeveelheid hernieuwbare energie
op de markt gebracht hebben (de inboekers) of door zelf een hoeveelheid
hernieuwbare energie vervoer op de markt te brengen.
De Nederlandse Emissieautoriteit (hierna: NEa) schrijft op 1 april de
verschillende soorten HBE’s van de rekening van de leverancier tot
eindverbruik af en kan zo beoordelen of deze aan zijn verplichtingen van
het voorafgaande kalenderjaar heeft voldaan. Eerst wordt het aantal
HBE’s-geavanceerd afgeschreven waarmee de leveranciers tot eindverbruik aan hun subdoelstelling geavanceerde (bio)brandstoffen moeten
voldoen. Mocht de leverancier tot eindverbruik onvoldoende HBE’sgeavanceerd op zijn rekening hebben staan, dan zal er een negatief saldo
voor HBE-geavanceerd ontstaan. Daarna worden de HBE’s van de
rekening afgeschreven om aan de jaarverplichting hernieuwbare energie
vervoer verminderd met de subdoelstelling geavanceerde (bio)brandstoffen te voldoen. Eerst worden er HBE’s-conventioneel afgeschreven.
Het aantal HBE’s-conventioneel dat wordt afgeschreven is ten hoogste het
gedeelte van de energie-inhoud dat overeenkomt met de limiet op
conventionele biobrandstoffen. Vervolgens worden, indien aanwezig, de
benodigde HBE’s-overig afgeschreven. Mocht er dan nog niet aan de
jaarverplichting zijn voldaan, dan worden daarna HBE’s-geavanceerd
afgeschreven. Indien er dan nog steeds niet aan de jaarverplichting is
voldaan, zal er eerst het aantal HBE-conventioneel worden afgeschreven,

Staatsblad 2018

134

15

ter grootte van het resterende gedeelte van de energie-inhoud dat
overeenkomt met de limiet op conventionele biobrandstoffen. Daarna
worden HBE’s-overig afgeschreven. Hierdoor kan dus een negatief saldo
HBE-conventioneel en HBE-overig ontstaan. Onderzocht is of leveranciers
tot eindverbruik zelf de keuze in het register moeten krijgen of ze minder
HBE’s-conventioneel voor de jaarverplichting inzetten dan het aantal dat
ze in hun bezit hebben en volgens de regelgeving mogen inzetten. Zij
zouden dan kunnen kiezen om het verschil in te vullen met HBE-overig en
HBE-geavanceerd en om HBE-conventioneel te sparen. Voor deze
keuzemogelijkheid zou echter een extra faciliteit in het register gebouwd
moeten worden en dit zou ook een verzwaring van de toezichtstaak van de
NEa betekenen. Dit brengt extra kosten met zich mee. De leverancier tot
eindverbruik heeft wel de keuze om minder HBE’s-conventioneel dan de
limiet van conventionele biobrandstoffen op de rekening te hebben staan.
In dat geval verkiest hij om aan zijn jaarverplichting met meer HBE-overig
en HBE-geavanceerd te voldoen. De leverancier tot eindverbruik kan dus
door het verwerven van de verschillende soorten HBE’s kiezen om een
bepaalde combinatie HBE’s in te zetten om aan zijn verplichtingen te
voldoen.
Er ontstaat een negatief saldo voor een of meerdere soorten HBE’s als
blijkt dat na het afschrijven van de verschillende soorten HBE’s onvoldoende HBE’s op de rekening stonden om aan de verplichtingen te
voldoen. Het negatieve saldo moet met nieuw bijgeschreven HBE’s
aangezuiverd worden. Zolang dat niet is gebeurd kan geen van de soorten
HBE’s naar een andere rekening overgeboekt worden. Een negatief saldo
van HBE-geavanceerd kan alleen aangezuiverd worden met nieuw
bijgeschreven HBE-geavanceerd. Nieuw bijgeschreven HBE’s-overig en
HBE’s-geavanceerd kunnen het tekort van HBE-overig aanzuiveren. Voor
het aanvullen van het negatieve saldo van HBE-conventioneel kan zowel
nieuw bijgeschreven HBE-conventioneel, als HBE-overig, als
HBE-geavanceerd gebruikt worden. Het is dus aan de leverancier tot
eindgebruik om te beslissen op welke manier de tekorten worden
aangevuld, door te bepalen welke soort HBE, naar aanleiding van een
inboeking of een overboeking, bijgeschreven wordt.
2.2 Inboeken hernieuwbare energie vervoer
Deze paragraaf behandelt welke onderneming een geleverde
hoeveelheid hernieuwbare energie mag inboeken en waar deze inboeking
aan moet voldoen.
De volgende categorieën hernieuwbare energie vervoer mogen volgens
artikel 9.7.4.1 van de Wet milieubeheer ingeboekt worden:
– vloeibare biobrandstof geleverd aan de Nederlandse markt voor
vervoer;
– gasvormige biobrandstof geleverd aan vervoer in Nederland;
– vloeibare hernieuwbare brandstof geleverd aan de Nederlandse markt
voor vervoer;
– gasvormige hernieuwbare brandstof geleverd aan vervoer in
Nederland;
– elektriciteit geleverd aan wegvoertuigen in Nederland.
Voor vloeibare biobrandstoffen geldt dat zij op het moment dat ze
worden geleverd aan de Nederlandse markt voor vervoer (uitslag tot
verbruik aan vervoer of levering door een houder van een vergunning
voor een accijnsgoederenplaats (hierna: agp) aan een andere houder van
een vergunning voor een agp), moeten voldoen aan de duurzaamheidseisen die zijn opgenomen in artikel 17 van de richtlijn hernieuwbare
energie. De locatie waar de vloeibare biobrandstoffen zich bevinden

Staatsblad 2018

134

16

vóórdat de levering aan de Nederlandse markt voor vervoer plaatsvindt,
moet door een duurzaamheidsysteem zijn gecertificeerd dat erkend is
door de Europese Commissie. Voor de inboeking van een vloeibare
biobrandstof dient de inboeker over de locatie waar vanaf de vloeibare
biobrandstof geleverd is, de massabalans van het duurzaamheidsysteem
te voeren. Dit betekent tevens dat, wanneer de biobrandstoffen vanaf een
andere (agp-)locatie dan zijn eigen (agp-)locatie zijn geleverd, hij ook over
die locatie voor de ingeboekte biobrandstoffen de massabalans moet
voeren.
Voor de productie van de vloeibare biobrandstof of grondstof mag geen
exploitatiesubsidie, zoals SDE+ betaald zijn. BioLNG/LBG en bioLPG
worden als vloeibare biobrandstoffen beschouwd.
Voor de inboeking van gasvormige biobrandstoffen geldt eveneens dat
ze dienen te voldoen aan de duurzaamheidseisen die zijn opgenomen in
artikel 17 van de richtlijn hernieuwbare energie. Bij gasvormige biobrandstoffen toont de inboeker het voldoen aan artikel 17 aan met behulp van
door Vertogas afgegeven garanties van oorsprong (hierna: gvo). Deze
gvo’s kunnen alleen voor vergroening gebruikt worden voor zover ze
duurzaamheidkenmerken bevatten en vermelden dat geen exploitatiesubsidie, zoals SDE+, betaald is voor de productie. Dit geldt dus voor alle
gasvormige biobrandstoffen ongeacht op welke manier de gasvormige
biobrandstoffen aan de inboeker geleverd is. BioCNG/CBG wordt als
gasvormige biobrandstof beschouwd.
Bij gasvormige biobrandstoffen kunnen twee manieren van levering
onderwerp van een inboeking zijn, te weten de levering met behulp van
het gastransportnet en de levering met behulp van een directe lijn.
De levering met behulp van het gastransportnet dient met een
bemeterd afleverpunt te gebeuren dat uitsluitend bestemd is voor
levering aan vervoer in Nederland. Op deze manier kan eenduidig
vastgesteld worden hoeveel energie aan vervoer in Nederland geleverd is.
Dezelfde aansluiting mag dus niet ook dienen voor bijvoorbeeld ruimteverwarming of voor het gasfornuis. De gvo’s zijn afkomstig van een
producent die groen gas in het gastransportnet ingevoed heeft. Voor de
vergroening van een gastransportnetlevering mogen alleen de gvo’s voor
netleveringen gebruikt worden; gvo’s niet-netlevering zijn derhalve niet
toegestaan voor een vergroening van een gastransportnetlevering.
Voor leveringen met behulp van het gastransportnet geldt dat de
inboeker van de gasvormige biobrandstof de afnemer in de zin van de
Gaswet is, die met zijn aansluiting op het gastransportnet uitsluitend gas
levert aan vervoer in Nederland en die de hoeveelheid geleverd gas met
gvo’s vergroent.
Voor leveringen van gasvormige biobrandstof met behulp van de
directe lijn in de zin van de Gaswet en een bemeterd leverpunt, geldt dat
de onderneming die gasvormige biobrandstof met behulp van een
bemeterd leverpunt aan vervoer in Nederland levert,de inboeker is. Ook al
heeft de directe levering betrekking op fysiek groen gas, toch zal de
inboeker de levering moeten vergroenen met gvo’s voor niet-netleveringen, die voorzien zijn van duurzaamheidkenmerken en vermelden
dat geen exploitatiesubsidie betaald is. Het bemeterd leverpunt mag
uitsluitend voor de levering van gasvormige biobrandstoffen aan vervoer
in Nederland gebruikt worden en dus niet ook voor bijvoorbeeld verwarmingsdoeleinden.
Ook een hoeveelheid vloeibare hernieuwbare brandstof die aan de
Nederlandse markt voor vervoer geleverd is, mag ingeboekt worden. In
elk geval mag geen exploitatiesubsidie, zoals SDE+ zijn betaald voor de

Staatsblad 2018

134

17

productie, terwijl de inboeker voorafgaand aan de inboeking over een
verificatieverklaring hernieuwbare brandstof dient te beschikken. Omdat
een vloeibare hernieuwbare brandstof per definitie geen biobrandstof is,
gelden geen duurzaamheidscriteria. Bij ministeriële regeling wordt
vastgesteld welke soorten vloeibare hernieuwbare brandstoffen er voor
inboeking in aanmerking komen.
Het inboeken van gasvormige hernieuwbare brandstoffen is op dit
moment nog niet mogelijk, omdat nu nog niet bepaald kan worden wie
als inboeker aangemerkt kan worden. Dit heeft te maken met de verschillende productiemethoden van deze gasvormige hernieuwbare brandstoffen en de vereisten van verificatie hernieuwbare brandstof die de
regelgever daaraan moet stellen. De beschikbaarheid van deze brandstoffen is op dit moment zeer klein. Dat neemt niet weg dat in de toekomst
inboeking van gasvormige hernieuwbare brandstoffen mogelijk kan
worden.
Voor elektriciteit geldt dat de afnemer in de zin van de Elektriciteitswet
1998, die met behulp van zijn aansluiting op het elektriciteitsnet
uitsluitend aan wegvoertuigen in Nederland levert, de inboeker in het
systeem van hernieuwbare energie vervoer is. Dezelfde aansluiting mag
dus niet ook dienen voor bijvoorbeeld verwarming of verlichting. Slechts
het aandeel hernieuwbaar van deze ingeboekte elektriciteit wordt
aangemerkt als geleverde hernieuwbare energie vervoer. Het register
berekent dat aandeel op basis van het aandeel elektriciteit uit
hernieuwbare bronnen in Europa, zoals vermeld door Eurostat voor het
kalenderjaar, twee jaar voor het kalenderjaar van levering. Zie hiervoor
ook de Regeling energie vervoer waarin dit op grond van artikel 9.7.4.6,
derde lid, van de Wet milieubeheer uitgewerkt is.
2.3 Verificatie
De Wet milieubeheer schrijft in een aantal gevallen verificatie voor, te
weten bij hernieuwbare brandstof, dubbeltelling en inboeken.
Hernieuwbare brandstof en dubbel tellende biobrandstof moeten voor het
inboeken zijn voorzien van een verificatieverklaring hernieuwbare
brandstof en een dubbeltellingverklaring en de inboeker moet na afloop
van het kalenderjaar een inboekverificatieverklaring of, indien die niet kon
worden opgesteld, een rapport van bevindingen overleggen voor de door
hem ingeboekte hernieuwbare energie vervoer. Nieuw bij alle vormen van
verificatie is de verplichting van het hanteren van een door de minister
goedgekeurd verificatieprotocol. De aanleiding tot het opnemen van dit
vereiste is het ontbreken van het inzicht over de werkzaamheden die aan
de afgifte van de verificatieverklaring ten grondslag liggen, waardoor
inspecteurs van de NEa mogelijk dezelfde controles als de verificateurs
uitvoerden, terwijl het NEa-toezicht beoogt voort te bouwen op de
werkzaamheden van de verificateurs.
2.3.1 Verificateur hernieuwbare brandstof
De verificateur hernieuwbare brandstof is een verificatie-instelling die
geaccrediteerd is door de Raad voor Accreditatie of een andere erkende
nationale accreditatie-instantie en werkzaamheden uitvoert volgens een
door de minister goedgekeurd verificatieprotocol. Hij dient zijn verificatiewerkzaamheden op een onpartijdige wijze, te weten zonder vooringenomenheid, uit te voeren. Als een verificatie-instelling een verzoek om
accreditatie heeft gedaan en kan aantonen over voldoende kennis en
ervaring te beschikken, dan kan zij vooruitlopend op de accreditatie reeds
verificaties uitvoeren. Om voor een bepaald werkveld geaccrediteerd te
kunnen worden, dient de verificatie-instelling immers in de praktijk aan te

Staatsblad 2018

134

18

tonen over de desbetreffende kennis en vaardigheid te beschikken. Het
betreft derhalve een verificatie-instelling die in de laatste fase van de
accreditatieprocedure is en bijvoorbeeld alleen nog met goed gevolg de
bijwoning van een verificatie door de Raad van Accreditatie moet
doorstaan.
De verificatie hernieuwbare brandstof vindt altijd plaats op de productielocatie van de desbetreffende vloeibare hernieuwbare brandstof. De
verificateur hernieuwbare brandstof voert de verificatie met een redelijke
mate van zekerheid en met een materialiteitsgrens van twee procent uit.
De verificateur hernieuwbare brandstof verzamelt hiervoor toereikende
controle-informatie en zorgt voor een aanvaardbaar laag controlerisico.
Met betrekking tot het kwalitatieve aspect van de materialiteit bepaalt het
besluit dat zij ziet op het hernieuwbare karakter van de energiebronnen
die bij productie van de hernieuwbare brandstof gebruikt zijn, op de
hoeveelheid vervoerde hernieuwbare brandstof alsmede op de
hoeveelheid (naar energie-inhoud) van de totaal geproduceerde vloeibare
hernieuwbare brandstof.
De verificatieverklaring hernieuwbare brandstof wordt door de
producent aan de afnemer van de vloeibare hernieuwbare brandstof
verstrekt; de afnemer is tevens de inboeker van de vloeibare
hernieuwbare brandstof, omdat tussenhandel niet toegestaan is. Een
geproduceerde hoeveelheid hernieuwbare brandstof wordt derhalve altijd
geleverd aan de inboeker. De inboeker mag nooit meer vloeibare
hernieuwbare brandstof inboeken dan de hoeveelheid die op de
verklaring vermeld is. De verificateur hernieuwbare energie voorziet elke
verklaring van een uniek nummer, die hij uitgeeft volgens een voorgeschreven sjabloon, zoals in de Regeling energie vervoer is neergelegd.
Omdat tussenhandel niet is toegestaan, is een splitsing van een
hoeveelheid vloeibare hernieuwbare brandstof en bijgevolg nieuwe
unieke nummers niet aan de orde.
2.3.2 Dubbeltellingverificateur
Voor de dubbeltellingverificateur gelden soortgelijke eisen als voor de
verificateur hernieuwbare brandstof en de inboekverificateur. Een
dubbeltellingverificateur mag dezelfde persoon zijn als de auditor van het
duurzaamheidsysteem. De normen voor de dubbeltellingverificatie zijn
vastgelegd in de Regeling energie vervoer.
Zowel vloeibare als gasvormige biobrandstoffen komen voor dubbeltelling in aanmerking.
De dubbeltellingverificatie vindt altijd plaats op een productielocatie die
is gecertificeerd door een duurzaamheidsysteem dat is erkend door de
Europese Commissie.
De dubbeltellingverificateur voert de verificatie met een redelijke mate
van zekerheid en met een materialiteitsgrens van twee procent uit. De
dubbeltellingverificateur verzamelt hiervoor toereikende controleinformatie en zorgt voor een aanvaardbaar laag controlerisico. Afwijkingen ten aanzien van de aard van de grondstoffen in relatie tot de
dubbeltelling van de biobrandstof, alsmede ten aanzien van de
hoeveelheid (naar energie-inhoud) gebruikte grondstof in relatie tot de
hoeveelheid (naar energie-inhoud) geproduceerde dubbeltellende
biobrandstof zijn van materieel belang als ze redelijkerwijs van invloed
zijn op het aantal HBE’s dat het register na inboeking bijschrijft.
De verklaring die de dubbeltellingverificateur aan de producent
verstrekt, wordt bij verhandelen van de hoeveelheid biobrandstof
waarvoor de dubbeltellingverklaring geldt, meegeleverd. Wanneer deze

Staatsblad 2018

134

19

levering in gedeelten verder wordt doorgeleverd, neemt de dubbeltellingverificateur de verklaring in en verstrekt hij nieuwe dubbeltellingverklaringen waarvan de verantwoorde hoeveelheden opgeteld niet groter zijn
dan die van de oorspronkelijke verklaring. Elke verklaring heeft een uniek
nummer en bevat de nummers van alle voorgaande verklaringen. De
dubbeltellingverificateur beheert de unieke nummers, die worden
uitgegeven volgens een voorgeschreven sjabloon, zoals bij ministeriële
regeling is neergelegd.
2.3.3 Inboekverificateur
Aan de inboekverificateur worden dezelfde eisen gesteld als aan de
verificateur hernieuwbare brandstof en dubbeltellingverificateur. Ook voor
de inboekverificatie zijn de normen vastgelegd in de Regeling energie
vervoer.
Tenminste eenmaal per jaar, uiterlijk op 1 april van het jaar na het
kalenderjaar van levering, dient een inboeker die een hoeveelheid
hernieuwbare energie vervoer heeft ingeboekt aan het bestuur van de
NEa een verklaring van een inboekverificateur te overleggen dat die
hoeveelheid hernieuwbare energie voldoet aan de eisen die voor het
inboeken zijn gesteld.
De inboekverificateur voert de inboekverificatie met een redelijke mate
van zekerheid en met een materialiteitsgrens van twee procent uit. De
verificateur hernieuwbare brandstof verzamelt hiervoor toereikende
controle-informatie en zorgt voor een aanvaardbaar laag controlerisico.
Dit betekent dat hij de meest risicovolle inboekingen controleert, terwijl hij
op basis van die deelwaarneming een uitspraak doet over hetgeen hij niet
controleert.
Met betrekking tot het kwalitatieve aspect van de materialiteit is bepaald
dat zij per soort ingeboekte hernieuwbare energie vervoer ziet op de
hoeveelheid ingeboekte hernieuwbare energie vervoer (naar energieinhoud), de overname van de kenmerken en gegevens, de verklaring
hernieuwbare brandstof, het bewijs van duurzaamheid of gvo, alsmede de
levering aan de Nederlandse markt voor vervoer (vloeibare biobrandstof
en vloeibare hernieuwbare brandstof), aan vervoer in Nederland
(gasvormige biobrandstof) en wegvoertuigen in Nederland (elektriciteit)
en het ontbreken van een doorlevering als duurzaam. De materialiteit is
gerelateerd aan de totale hoeveelheid ingeboekte hernieuwbare energie
vervoer. De inboekverificateur verzamelt hiervoor toereikende controleinformatie en zorgt voor een aanvaardbaar laag controlerisico.
Het resultaat van de inboekverificatie legt de inboekverificateur neer in
de inboekverificatieverklaring, die hij aan de inboeker verstrekt. Indien hij
fouten in inboeken vaststelt die de materialiteitsgrens overschrijden, dan
dient hij over te gaan tot het opstellen en afgeven van een rapport van
bevindingen. In dit rapport geeft de inboekverificateur zijn bevindingen
weer van de controle van de risicovolle inboekingen, die hij afrondt in
weerwil van het feit dat zijn inspanning niet tot het afgeven van een
verklaring mag leiden. Het rapport van bevindingen dient als hulpmiddel
voor de NEa, die, bij gebrek aan een inboekverificatieverklaring, tot het
ambtshalve vaststellen van de inboekingen overgaat. De inboeker
verstuurt een digitale afdruk van de inboekverificatieverklaring of het
rapport van bevindingen aan de NEa. Bovendien geeft de inboekverificateur zijn oordeel weer in het register door het plaatsen van een «vinkje».
De normen waaraan de inboekverificateur toetst, zijn opgenomen in de
Regeling energie vervoer.
De inboeker is verantwoordelijk dat hij tijdig over een inboekverificateur
beschikt zodat de uitkomst van de inboekverificatie tijdig in bezit van de
NEa is. De inboekende partij kan ervoor kiezen om dezelfde verificatie-

Staatsblad 2018

134

20

instelling te kiezen voor zowel de audits van het duurzaamheidsysteem als
de verificatie van de inboekingen. Dit kan voor de inboekende partij een
kostenvoordeel opleveren, zonder dat aan de onpartijdigheid van beide
controles wordt getornd.
2.3.4 Goedkeuring erkende duurzaamheidsystemen afwezigheid
moedwillige bewerking
Naast de verificatie kent het besluit ook de goedkeuring. Het betreft de
bevoegdheid van de minister om een duurzaamheidsysteem, dat erkend
is door de Europese Commissie, goed te keuren om bewijzen af te geven
dat een materiaal niet doelbewust gewijzigd of verwijderd is om geheel of
gedeeltelijk onder bijlage IX van de richtlijn hernieuwbare energie te
vallen. Een dergelijk bewijs is ingevolge artikel 9.7.4.6 van de Wet
milieubeheer geboden bij de inboeking van een brandstof die vervaardigd
is uit sommige materialen in deel A en alle materialen in deel B van
bijlage IX van deze richtlijn, indien de inboeker de bijschrijving van een
HBE-geavanceerd onderscheidenlijk HBE-overig wenst. Het vereiste van
een bewijs van afwezigheid van een moedwillige bewerking of verwijdering in artikel 9.7.4.6 van de Wet milieubeheer is het gevolg van de
toevoeging van het begrip «afvalstof» in artikel 2, onderdeel p, van de
richtlijn hernieuwbare energie, dat bepaalt dat stoffen die doelbewust
gewijzigd of besmet zijn om aan de definitie te voldoen, niet binnen de
begripsomschrijving vallen. De Regeling energie vervoer zal zowel de
voorwaarden op basis waarvan de minister toetst, als de lijst met
grondstoffen en brandstoffen waarvoor het genoemde bewijs vereist is,
bepalen.
2.4 Register hernieuwbare energie vervoer
Het Register hernieuwbare energie vervoer (artikel 9.7.5.1 van de Wet
milieubeheer) maakt onderdeel uit van het Register energie voor vervoer.
Het Register energie voor vervoer bevat ook het Register rapportage- en
reductieverplichting vervoersemissies (artikel 9.8.4.1 van de wet milieubeheer). Het Register hernieuwbare energie vervoer is voor een beperkte
groep opengesteld en bestaat uit rekeningen. Een rekening kan meerdere
faciliteiten bezitten, terwijl een onderneming niet meer dan één rekening
mag bezitten.
Een rekening in het Register hernieuwbare energie vervoer kan een of
meer van de volgende faciliteiten bezitten: een inboekfaciliteit (voor
inboekers), een jaarverplichtingfaciliteit (voor leveranciers tot eindverbruik) en een overboekfaciliteit (voor inboekers, leveranciers tot eindverbruik, vergunninghouders van een accijnsgoederenplaats voor minerale
oliën en publiekrechtelijke rechtspersonen).
De groep inboekers bestaat op dit moment uit vier categorieën, te
weten:
1. houders van een vergunning voor een accijnsgoederenplaats voor
minerale oliën, geregistreerd geadresseerden voor minerale oliën en
importeurs, die vloeibare biobrandstof aan de Nederlandse markt voor
vervoer leveren;
2. ondernemingen die gasvormige biobrandstof aan vervoer in
Nederland leveren;
3. houders van een vergunning voor een accijnsgoederenplaats voor
minerale oliën, geregistreerd geadresseerden voor minerale oliën en
importeurs, die vloeibare hernieuwbare brandstof aan de Nederlandse
markt voor vervoer leveren;
4. ondernemingen die elektriciteit aan wegvoertuigen in Nederland
leveren.

Staatsblad 2018

134

21

Leveranciers tot eindverbruik zijn verplicht om over een rekening in het
register te beschikken. De groep inboekers kunnen de NEa verzoeken om
een rekening te openen in het register, terwijl vergunninghouders
accijnsgoederenplaats voor minerale oliën en publiekrechtelijke rechtspersonen voor een rekening met een overboekfaciliteit in aanmerking komen.
Alle aanvragers van een rekening dienen de voor de rekeningfaciliteit
benodigde hoedanigheid te bezitten en hiervan aan de NEa de benodigde
bewijsstukken te overleggen. In het geval van vermoeden van fraude kan
de NEa de rekening blokkeren.
Het bestuur van de NEa kan de rekening ambtshalve opheffen indien
een rekeninghouder niet langer de hoedanigheid bezit die aanleiding tot
de opening van de rekening was of indien binnen een redelijke termijn
geen reden gevonden wordt voor deblokkering van een wegens een
vermoeden van fraude geblokkeerde rekening. Het bestuur mag voorts
een rekening opheffen, indien op de rekening gedurende een periode van
twaalf maanden geen activiteit plaatsgevonden heeft. De rekeninghouder
kan ook om opheffing van de rekening verzoeken. Uiteraard wordt een
rekening pas gesloten als de rekeninghouder aan alle verplichtingen heeft
voldaan.
Op 1 april van elk jaar wordt de rekening door de NEa opgeschoond. In
principe mogen HBE’s alleen gebruikt worden ter nakoming van de
verplichtingen van het jaar ten behoeve waarvan ze bijgeschreven zijn,
maar om de rekeninghouders enige flexibiliteit van handelen te geven
wordt een beperkte spaarmogelijkheid gegeven. Hiermee wordt
voorkomen dat bedrijven te weinig verschillende soorten hernieuwbare
energie vervoer inboeken waardoor een ongewenste schaarste aan HBE’s
voor bedrijven met een subdoelstelling geavanceerde (bio)brandstoffen
en jaarverplichting hernieuwbare energie vervoer kan ontstaan. Voor
bedrijven met deze verplichtingen wordt hiermee de mogelijkheid
geboden om een zekere marge aan te houden en daardoor te voorkomen
dat er een onbedoeld tekort is aan het einde van het jaar.
Op het meenemen van de HBE’s naar het volgend jaar wordt een limiet
gezet. Die limiet verschilt per type rekeninghouder. Om in aanmerking te
komen voor sparen, dient de rekeninghouder over HBE’s te beschikken:
wat een rekeninghouder niet heeft, kan hij niet sparen. In dit verband is
van belang dat een onderneming, die aan de gestelde voorwaarden
voldoet, slechts één rekening in het register verkrijgt.
Indien een rekeninghouder op 1 april van een kalenderjaar, na het
afschrijven van de jaarverplichting, de reductieverplichting (zie par. 3.1) en
een eventuele compensatieverplichting (zie artikel 9.7.2.5, vijfde lid, en
9.7.4.13, vijfde lid, van de Wet milieubeheer), nog HBE’s op zijn rekening
heeft staan, dan bepaalt het register het aantal te sparen HBE’s in twee
stappen: eerst berekent het register het aantal HBE’s dat de rekeninghouder per hoedanigheid mag sparen (de bepaling van de spaarruimte).
Hierbij is de hoedanigheid die het hoogste spaarsaldo oplevert, leidend.
Voor een leverancier tot eindverbruik bedraagt het maximaal te sparen
totaal aantal HBE’s 25% van het verschuldigde totaal aantal HBE’s van de
jaarverplichting van het voorgaande kalenderjaar. Een inboeker mag ten
hoogste 10 procent van het totale aantal over dat kalenderjaar ingeboekte
HBE’s sparen. Een rekeninghouder met alleen een overboekfaciliteit mag
maximaal 2.000 HBE’s sparen. Vervolgens vergelijkt het register de
spaarruimte in HBE’s met het saldo aan HBE’s. Indien de spaarruimte
groter is dan het saldo aan HBE’s, dan wordt het gehele saldo – ongeacht
het soort HBE – gespaard. Indien echter het saldo aan HBE’s groter dan de
spaarruimte is, dan zullen de HBE’s in een vastgestelde volgorde gespaard

Staatsblad 2018

134

22

worden totdat de spaarruimte volledig gebruik is. Eerst worden HBE’sgeavanceerd gespaard, daarna HBE’s-overig en tenslotte HBE’sconventioneel. Deze spaarvolgorde weerspiegelt de verwachte marktwaarde van de verschillende soorten HBE’s. Verwacht wordt dat de
schaarste van HBE-geavanceerd het grootst is, terwijl die voor
HBE-conventioneel het kleinst is. De mogelijkheid om de rekeninghouder
zelf de spaarvolgorde van de HBE’s te laten bepalen is onderzocht. Deze
mogelijkheid zou betekenen dat het register met een extra functionaliteit
uitgebreid zou moeten worden. Dit zou extra kosten met zich meebrengen, terwijl naar verwachting de meeste rekeninghouders gezien de
HBE-markt voor de beoogde spaarvolgorde zullen kiezen.
De HBE’s die de rekeninghouder niet mag sparen vervallen van
rechtswege.
3. Rapportage- en reductieverplichting
3.1 Reductieverplichting
In het besluit is opgenomen dat de rapportageplichtige overeenkomstig
de verplichting in de richtlijn brandstofkwaliteit op 31 december 2020 een
reductie van 6% van de uitstoot aan broeikasgassen ten opzichte van de in
de richtlijn opgenomen uitgangswaarde te verwezenlijken, over de door
hem, aan wegvoertuigen, niet voor de weg bestemde mobiele machines
(zoals locomotieven, vorkheftrucks en wegbouwmachines), landbouwtrekkers, bosbouwmachines en pleziervaartuigen, uitgeslagen brandstof.
Het register rapportage- en reductieverplichting vervoersemissies
berekent aan de hand van de hoeveelheden gerapporteerde brandstoffen
en de broeikasgasintensiteit gedurende de levenscyclus van de geleverde
brandstoffen de reductieverplichting voor 2020 van de rapportageplichtige. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de standaardwaarden van
bijlage I, deel 2, onder punt 5, van de Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad
van 20 april 2015 tot vaststelling van de berekeningsmethoden en
rapportageverplichtingen overeenkomstig Richtlijn 98/70/EG van het
Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van benzine en
van dieselbrandstof (PbEU L107 (hierna: Uitvoeringsrichtlijn FQD).
Omdat zowel de jaarverplichting uit titel 9.7 als de reductieverplichting
uit titel 9.8 van de Wet milieubeheer op dezelfde energiedragers (benzine
en diesel) die aan dezelfde vervoersbestemmingen geleverd worden rust,
is de rapportageplichtige met een reductieverplichting ook een leverancier
met een jaarverplichting. Doordat het bestuur van de NEa jaarlijks
ingevolge artikel 9.8.3.4 van de Wet milieubeheer de broeikasgasemissiereductiebijdrage van een HBE vaststelt, is het mogelijk om de inspanning
in termen van gigajoules hernieuwbare energie (een HBE vertegenwoordigt een bijdrage aan de jaarverplichting van een gigajoule
hernieuwbare energie vervoer) te vertalen in een bijdrage in kilogram
kooldioxide-equivalenten aan het behalen van de reductieverplichting. Op
deze manier bewerkstelligt de systematiek van titel 9.8 van de Wet
milieubeheer dat de brandstofleverancier, die in zijn hoedanigheid van
leverancier tot eindverbruik aan zijn jaarverplichting voldoet, in zijn
hoedanigheid van rapportageplichtige naar verwachting geheel of
grotendeels aan zijn reductieverplichting voldoet.
De rapportageplichtige voldoet aan zijn reductieverplichting met de
inzet van HBE’s, exploitatiereductie-eenheden (Upstream Emissions
Reductions; oftewel UER’s) of betere fossiele brandstoffen. Deze laatste
categorie verlaagt de reductieverplichting van de rapportageplichtige,
terwijl de HBE en de UER eenheden zijn om aan een reductieverplichting

Staatsblad 2018

134

23

te voldoen. Door aan de HBE (die een bijdrage aan de jaarverplichting van
één gigajoule hernieuwbare energie vervoer vertegenwoordigt), ongeacht
haar soort, één broeikasgasemissiereductiebijdrage toe te kennen, kan de
HBE door de rapportageplichtige ook ingezet worden ter voldoening van
de reductieverplichting. Ook de UER heeft een vaste broeikasgasemissiereductiebijdrage.
Bij de afschrijving van de reductieverplichting zal het register als eerste
de UER’s afschrijven, omdat zij niet gespaard mogen worden. Mocht dan
nog niet aan de reductieverplichting zijn voldaan, dan worden aanvullend
HBE’s afgeschreven. De volgorde die gehanteerd wordt komt overeen met
de volgorde van de afschrijving ten behoeve van de verplichtingen voor
hernieuwbare energie vervoer. Hierbij dient de rapportageplichtige met
een reductieverplichting zich te houden aan de grenzen voor het gebruik
van HBE’s-conventioneel die in het kader van het voldoen aan de
jaarverplichting gesteld zijn. Ook hier geldt dat een negatief saldo als
gevolg van de afschrijving van de verplichting aangezuiverd dient te
worden. Zie hiervoor paragraaf 2.1 van deze toelichting.
3.2. Inzet Exploitatiereductie-eenheden (UER’s) en HBE’s
De rapportageplichtige mag geheel of gedeeltelijk voldoen aan zijn
reductieverplichting met UER’s. Omdat de reductieverplichting vooralsnog
alleen over het kalenderjaar 2020 geldt en de oprichting van een Nederlandse projectgebonden systematiek van reductiebewerkstelligende
activiteiten te veel tijd en geld zou vereisen, is gekozen om gebruik te
maken van een bestaande, veilige en beproefde systematiek, te weten het
mechanisme voor schone ontwikkeling (CDM) uit het Protocol van Kyoto.
Omdat niet alle CDM-projectactiviteiten aan de vereisten van de projectactiviteiten uit de Uitvoeringsrichtlijn FQD voldoen, is gekozen voor het
gebruik van een limitatieve lijst van geschikte projectactiviteiten. De
verhandelbare eenheden die van deze projectactiviteiten afkomstig zijn –
de zogenaamde gecertificeerde reductie-eenheden (CER’s) – mogen in
beginsel gebruikt worden om UER’s te verwerven. Om voor omwisseling
in een evenredige hoeveelheid UER’s in aanmerking te komen, moeten de
CER’s uitgegeven zijn als bewijs voor een uitstootbeperking vanaf het
kalenderjaar 2019. De in UER’s omgewisselde CER geldt als bewijs dat de
rapportageplichtige aan de vereisten van de Uitvoeringrichtlijn FQD en
zijn richtsnoeren voldoet. Een CER kan een rapportageplichtige op de
internationale markt kopen. De rapportageplichtige bewerkstelligt dat de
geschikte CER’s naar een door het bestuur van de NEa (in zijn hoedanigheid van registerbeheerder) aangewezen overheidsrekening in het
Kyotoprotocolregister (hierna PK-register) overgeboekt worden. Het
kenmerk van overboeking vermeldt ten behoeve van welke rapportageplichtige de CER’s bestemd zijn. Omdat het bestuur van de NEa zowel de
PK-registerbeheerder als de beheerder van het Register rapportage- en
reductieverplichting vervoersemissies is, kan het een overeenkomstige
hoeveelheid UER’s op de rekening in het Register rapportage- en
reductieverplichting vervoersemissies van de desbetreffende rapportageplichtige bijschrijven. Een CER vertegenwoordigt een ton koolstofdioxideequivalent en een UER vertegenwoordigt een bijdrage aan de reductieverplichting van een kilogram koolstofdioxide-equivalent. Voor één CER
verkrijgt de rapportageplichtige dus duizend UER’s.
3.3. Register rapportage- en reductieverplichting vervoersemissies
Zoals reeds in paragraaf 2.4 aangegeven, bevat het Register energie
voor vervoer, naast het Register hernieuwbare energie vervoer, ook het
Register rapportage- en reductieverplichting vervoersemissies. In

Staatsblad 2018

134

24

laatstgenoemd register hebben alle rapportageplichtigen een rekening
met een reductieverplichtingfaciliteit.
Het bestuur van de NEa kan de rekening opheffen indien een rekeninghouder niet langer de hoedanigheid bezit die aanleiding tot de opening
van de rekening was en indien binnen een redelijke termijn geen reden
gevonden wordt voor deblokkering van een wegens een vermoeden van
fraude geblokkeerde rekening. Het bestuur mag een rekening opheffen
indien op de rekening gedurende een periode van twaalf maanden geen
activiteit plaatsgevonden heeft. De rekeninghouder kan ook om opheffing
van de rekening verzoeken. Uiteraard wordt een rekening pas gesloten als
de rekeninghouder aan alle verplichtingen heeft voldaan.
Op 1 maart van elk jaar moeten de rapportageplichtigen aan hun
rapportageverplichting voldoen.
Op 1 april 2021 moeten de rapportageplichtigen met een reductieverplichting aan de reductieverplichting voldoen. Om aan deze verplichting te
voldoen kan de rapportageplichtige exploitatiereductie-eenheden (ofwel
UER’s) of HBE’s met één vastgestelde broeikasgasemissiereductiebijdrage
inzetten. Hiertoe worden eerst de op de rekening bijgeschreven
exploitatiereductie-eenheden afgeschreven en vervolgens het aantal per
soort HBE’s.
Indien de rapportageplichtige op 1 april van een kalenderjaar nog HBE’s
op zijn rekening heeft staan, dus nadat alle verplichtingen afgeschreven
zijn, dan bepaalt het register het aantal te sparen HBE’s in twee stappen.
Eerst berekent het register het aantal HBE’s dat de rapportageplichtige
mag sparen (spaarruimte) en dan bepaalt het register of de spaarruimte
toereikend is voor het aantal te sparen HBE’s. In zijn hoedanigheid van
rapportageplichtige mag de rekeninghouder maximaal 2.000 HBE’s
sparen.
Indien het aantal HBE’s dat voor sparen in aanmerking komt de
beschikbare spaarruimte van de rekeninghouder overschrijdt, dan zal het
register in een vastgestelde volgorde de soorten HBE’s sparen. Eerst
worden HBE-geavanceerd gespaard, daarna HBE-overig en het resterende
spaartegoed wordt als laatste aangevuld met HBE-conventioneel. De
HBE’s die de rekeninghouder niet mag sparen, vervallen van rechtswege,
evenals de UER’s die nog op de rekening staan. De spaarvolgorde is
gekozen op basis van de verwachte marktwaarde van de verschillende
soorten HBE’s. Verwacht wordt dat de markt voor HBE-geavanceerd het
kleinst is, terwijl die voor HBE-conventioneel het grootst is. De
mogelijkheid om de rekeninghouder zelf de spaarvolgorde van de HBE’s
te laten bepalen is onderzocht. Deze mogelijkheid zou betekenen dat het
register met een extra functionaliteit uitgebreid zou moeten worden. Dit
zou extra kosten met zich meebrengen, terwijl naar verwachting de
meeste rekeninghouders voor de beoogde spaarvolgorde zullen kiezen.
4. Rapportages
Het bestuur van de NEa rapporteert jaarlijks aan de Staatssecretaris van
Infrastructuur en Waterstaat voor Nederland als geheel over de soort en
de hoeveelheid van de totaal ingeboekte hoeveelheid hernieuwbare
energie vervoer, over de aard en herkomst van de grondstof van de totale
hoeveelheid biobrandstoffen, alsmede over de gehanteerde duurzaamheidsystemen en de totale energiehoeveelheid van conventionele,
geavanceerde en overige biobrandstoffen. Tevens verschaft het bestuur
van de NEa jaarlijks aan de Staatssecretaris een overzicht van de totaal
gerapporteerde hoeveelheid benzine, diesel en betere fossiele brandstof.

Staatsblad 2018

134

25

Voorts maakt het bestuur van de NEa jaarlijks een overzicht openbaar
waarin per inboeker van vloeibare biobrandstoffen de aard en de
herkomst van de grondstof van de ingeboekte vloeibare biobrandstof en
het gehanteerde duurzaamheidsysteem vermeld is.
Ten slotte publiceert de NEa meerdere keren per jaar ten behoeve van
de markt de actuele gegevens over het aantal per soort bijgeschreven en
gespaarde HBE’s in het register.
Alle rapportages worden gemaakt met inachtneming van de vertrouwelijkheid van commercieel gevoelige informatie.
5. Uitvoering en handhaving
De NEa is primair verantwoordelijk voor de uitvoering (artikel 2.2, eerste
lid, van de Wet milieubeheer) en handhaving (artikel 18.2f, tweede lid, van
de Wet milieubeheer) van de systematiek onder de richtlijn hernieuwbare
energie en de richtlijn brandstofkwaliteit, uitgewerkt in de titels 9.7 en 9.8
van de Wet milieubeheer. Ingevolge artikel 2.7, tweede lid, van de Wet
milieubeheer draagt het bestuur van de NEa er zorg voor dat de
werkzaamheden die voortvloeien uit artikel 18.2f, gescheiden worden
uitgevoerd van de overige werkzaamheden.
De NEa beheert het Register energie voor vervoer. Dit register bestaat
uit het register hernieuwbare energie vervoer en het register rapportageen reductieverplichting vervoersemissies. Deze registers zijn essentieel
voor het halen van de doelstellingen van de richtlijn hernieuwbare energie
vervoer en de rapportage- en reductieverplichting van de richtlijn
brandstofkwaliteit. Deze registers staan centraal in de beschreven
systematiek. De systematiek zoals deze via titel 9.7 en 9.8 van de Wet
milieubeheer in het onderhavige Besluit energie vervoer en in de Regeling
energie vervoer wordt ingesteld, kent een samenspel van verificaties en
handhaving. De normen voor de inboekverificatie, de correcte invoer van
fossiele brandstoffen en brandstoffen uit verschillende hernieuwbare
bronnen worden in het Besluit energie vervoer en de Regeling energie
vervoer vastgesteld. Daarmee wordt een eenduidige verificatie geborgd.
Ook worden eisen aan de verificateurs vastgelegd.
De NEa is tevens de handhavende instantie. Daartoe beschikt de NEa
over handhavingsinstrumenten, zoals het opleggen van een last onder
dwangsom of een bestuurlijke boete. De NEa sluit onder meer overeenkomsten met de Rijksbelastingdienst over het uitwisselen van gegevens
ten behoeve van het toezicht.
6. Gevolgen voor burgers, bedrijven, overheid en milieu
6.1. Administratieve en uitvoeringlasten
Bedrijven
De administratieve lasten zijn bepaald op basis van een eigen
inschatting door het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en de
NEa. De administratieve lasten voor het bedrijfsleven bedragen voor de
bestaande systematiek in totaal ongeveer 3 miljoen per jaar. Dit was ten
opzichte van de systematiek die voor 2015 gold, een jaarlijkse vermindering van ongeveer 850.000 euro. Door te kiezen voor aansluiting bij de
bestaande systematiek worden deze kosten zoveel mogelijk beperkt.
– Biobrandstofproducenten
De administratieve lasten voor de biobrandstofproducenten nemen
door deze wetswijziging niet toe. Wel kan door stimulering van

Staatsblad 2018

134

26

hernieuwbare (bio)brandstoffen gemaakt uit grondstoffen van lijst A van
bijlage IX van de richtlijn hernieuwbare energie (geavanceerde (bio)brandstoffen) de productie van deze (bio)brandstoffen gestimuleerd worden.
– Inboekers
Een exacte prijsinschatting van de 3 soorten HBEs die de bedrijven bij
inboeken van de verschillende hernieuwbare energie op hun rekening
krijgen bijgeschreven is moeilijk te maken. Dit is afhankelijk van de
toekomstige ontwikkelingen van de biobrandstoffenmarkt.
– Brandstofleveranciers met een jaarverplichting
Voor bedrijven met een jaarverplichting zullen de administratieve lasten
niet of nauwelijks toenemen. De brandstofleveranciers die brandstoffen
leveren aan mobiele machines (met uitzondering van de binnenvaart)
komen onder de jaarverplichting te vallen. Echter al deze leveranciers
leveren ook brandstoffen aan het wegvervoer en kennen uit dien hoofde
al een jaarverplichting. Dit heeft tot gevolg dat de administratieve lasten
niet tot nauwelijks zullen stijgen. Waarschijnlijk nemen de administratieve
lasten zelfs af omdat de bedrijven in tegenstelling tot het bestaande
systeem niet meer hoeven te bewijzen dat zij brandstoffen aan mobiele
machines geleverd hebben.
Om aan de verplichtingen hernieuwbare energie te voldoen zouden de
nalevingslasten voor bedrijven met een jaarverplichting misschien toe
kunnen nemen. Zij moeten ervoor zorgen dat zij voldoende van de
verschillende typen HBE’s aanschaffen om aan de verschillende doelstellingen te voldoen. Een exacte prijsinschatting is vanwege toekomstige
ontwikkelingen van de (bio)brandstoffenmarkt moeilijk te maken. Voor
bedrijven die leveren aan mobiele machines (met uitzondering van de
binnenvaart) nemen de nalevingskosten voor het voldoen aan de
verplichtingen hernieuwbare energie vervoer wel toe. Deze extra kosten
zijn voor elke leverancier anders omdat deze kosten worden bepaald door
de hoeveelheid brandstoffen die zij aan deze mobiele machines leveren.
Voor de brandstoffen die geleverd zijn geldt al wel een rapportageplicht
en over de leveringen aan deze bestemming geldt in 2020 een reductieverplichting. Omdat deze reductieverplichting naar verwachting geheel of
grotendeels ingevuld wordt met de HBE’s die zij voor hun jaarverplichting
hernieuwbare energie vervoer aangeschaft hebben, zullen de extra kosten
in 2020 beperkt zijn.
– Rapportageplichtigen
Voor het behalen van de reductieverplichting, zullen de lasten voor het
bedrijfsleven die aan deze doelstelling moeten voldoen (de rapportageplichtigen) niet tot nauwelijks toenemen. Dit komt doordat de ongeveer 50
bedrijven die moeten voldoen aan de jaarverplichting hernieuwbare
energie vervoer hiermee nagenoeg ook voldoen aan hun reductieverplichting. Bedrijven die betere fossiele brandstoffen leveren, zoals LPG,
LNG en CNG, hebben feitelijk zoals nu al het geval is alleen een rapportageverplichting (door de broeikasgasintensiteit gedurende de levenscyclus
hebben zij een negatieve reductieverplichting).
– Verificateurs en auditors
Voor de verificateurs en auditors treden er nauwelijks effecten op.
Uitvoeringslasten NEa
Door de veranderende systematiek (inclusief het in stand houden van
dubbeltelling) zal het register energie voor vervoer door de NEa
aangepast moeten worden. De kosten hiervoor worden geraamd op
875.000 euro. Het onderhoud aan de uitbreiding van dit register kost met
ingang van 2018 jaarlijks 65.000 euro.
Het aantal doelstellingen en de bestaande systematiek worden door de
implementatie van de richtlijnen uitgebreid en er is sprake van twee
stimuleringssystemen naast elkaar. Dit heeft tot gevolg dat de uitvoerings-

Staatsblad 2018

134

27

taken van de NEa toenemen. Geschat wordt dat dit ongeveer 340.000 euro
per jaar kost.
De NEa als organisatie zal zichzelf moeten voorbereiden op de
veranderende en complexer wordende systematiek. Ook de doelgroepen
zullen voorbereid en begeleid moeten worden. Dit vergt in de periode
2016 tot en met 2020 een extra personele inspanning van ongeveer
365.000 euro per jaar. De totale extra kosten voor het in stand houden van
dubbeltelling bedragen 600.000 euro.
Kosten voor de consument
De beschreven systematiek ten behoeve van de implementatie van de
ILUC-richtlijn en de operationalisering van de rapportage- en reductieverplichting van de richtlijn brengen geen extra kosten voor de consument
mee. Beleidskeuzes over de doelstellingen kunnen dat wel. Omdat de
biobrandstoffen duurder zijn dan fossiele brandstoffen is de verwachting
dat de gemaakte beleidskeuzes effect zal hebben op de brandstofprijzen
aan de pomp. Omdat de prijs van biobrandstoffen net als fossiele
brandstoffen fluctueren is moeilijk in te schatten hoe groot dat effect
uiteindelijk zal zijn.
6.2. Gevolgen voor het milieu
Deze verandering van de wet- en regelgeving heeft positieve gevolgen
voor het milieu. Het vermindert de broeikasgasemissies van vervoersbrandstoffen. Dit gebeurt door beperking van conventionele biobrandstoffen die meestal een hogere broeikasintensiteit gedurende de
levenscyclus kennen dan geavanceerde biobrandstoffen. Ook weten
bedrijven die een reductieverplichting hebben hoe zij daadwerkelijk 6%
van de broeikasgasemissie in hun brandstofketen kunnen reduceren.
7. Advisering, consultatie en voorhang Tweede Kamer
Advisering
Voor de totstandkoming van de (uitvoerings)systematiek is samengewerkt met de NEa en de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO).
Gedurende de totstandkoming van de wet- en regelgeving zijn de diverse
brancheorganisaties van biobrandstofproducenten en oliemaatschappijen
en de instellingen voor vrijwillige duurzaamheidsystemen en verificatie
geconsulteerd.
Handhaafbaarheids-, uitvoerbaarheids- en fraudebestendigheidstoets
Dit besluit is voor een handhaafbaarheids-, uitvoerbaarheids- en
fraudebestendigheidstoets (HUF-toets) gestuurd naar de NEa. De NEa
merkt op dat de artikelen in het besluit een (technische) uitwerking
betreffen van de wetsbepalingen en daaraan handen en voeten geven,
waardoor de systematiek in zijn algemeenheid beter uitvoerbaar is. Wel
maakt de NEa een aantal opmerkingen met betrekking tot het besluit.
Allereerst merkt de NEa op dat de systematiek van afschrijving en
wegwerken van tekorten van de verschillende soorten HBE’s duidelijker
dient te worden beschreven. Naar aanleiding van deze opmerking zijn de
betreffende artikelen en de toelichting op dit punt verduidelijkt. Voorts
acht de NEa het onvoldoende helder op welke wijze kan worden gecontroleerd of subsidie is verleend voor vloeibare biobrandstof en hernieuwbare
brandstof en hoe voorkomen kan worden dat UER’s dubbel worden
geclaimd. Deze opmerkingen hebben niet geleid tot een noodzakelijke
aanpassing van de artikelen, maar zullen worden geadresseerd bij de
verdere uitwerking van het praktische uitvoeringskader van de NEa. De

Staatsblad 2018

134

28

NEa vraagt verder aandacht voor de vraag welke (juridische) entiteit de
onderneming moet hebben die gas (als inboeker) levert via een bemeterd
leverpunt anders dan via het gastransportnet of een directe lijn. Deze
opmerking heeft aanleiding gegeven om het betreffende artikel en de
toelichting op dit punt te verduidelijken. Tevens is een artikel in het besluit
opgenomen, waarbij tegemoet wordt komen aan de opmerking dat moet
worden voorzien in een maatregel om te voorkomen dat grondstoffen en
brandstoffen moedwillig worden bewerkt om onder bijlage IX van de
richtlijn hernieuwbare energie te kunnen vallen. Andere opmerkingen van
de NEa hebben geleid tot taalkundige en redactionele aanpassingen van
bepaalde artikelen en de toelichting.
Internetconsultatie
Het ontwerpbesluit is in november 2016 onderwerp geweest van een
internetconsultatie. Dit heeft tot zeventien afzonderlijke reacties geleid. De
belangrijkste onderwerpen worden hieronder kort besproken. Voor een
uitvoerige beantwoording wordt verwezen naar het internetverslag van de
consultatie (https://www.internetconsultatie.nl/besluit_
hernieuwbaarvervoer). De reacties komen gedeeltelijk overeen met de
reacties die zijn gegeven bij de internetconsultatie van de wijziging van de
Wet milieubeheer in verband met de implementatie van de ILUC-richtlijn
(Kamerstukken II, 34 717, nrs. 2 en 3).
In de eerste plaats zijn er opmerkingen gemaakt van beleidsmatige
aard, met betrekking tot de gekozen percentages voor de inzet van
conventionele en geavanceerde biobrandstoffen. Zo werd het voorstel om
een subdoelstelling van 0,5% voor geavanceerde biobrandstoffen in te
stellen wisselend ontvangen. Een aantal organisaties zijn van mening dat
dit percentage te laag is en opgehoogd dient te worden, zodat door
schaalgrootte innovatie echt op gang kan komen. Andere partijen stellen
dat er te weinig grondstoffen beschikbaar zijn om geavanceerde biobrandstoffen van te maken. De reacties hebben geleid tot verdere toelichting op
de argumentatie van het instellen van de subdoelstelling op 0,5% in 2020.
Doordat overeenkomstig de wens van de Tweede Kamer de dubbeltelling
wordt behouden is dit percentage 1% (inclusief dubbeltelling) geworden.
Eveneens heeft het stellen van de limiet op conventionele biobrandstoffen op 5% tot veel opmerkingen geleid. Er zijn partijen die de limiet te
laag vinden en dit niet haalbaar achten. Andere partijen willen het gebruik
van conventionele biobrandstoffen verder ontmoedigen en de limiet lager
stellen. In paragraaf 2.1 van de nota van toelichting en paragraaf 4.1 van
de memorie van toelichting van de wijziging Wet milieubeheer (Kamerstukken II, 34 717, nr.3) is het besluit van de limietstelling van 5%
toegelicht.
Een aantal partijen stelt het ontbreken van een koppeling van de
verschillende soorten HBE’s aan verschillende broeikasgasreductiewaarden aan de orde. Dit is een omissie volgens deze partijen, omdat zo
niet op CO2 reductie van brandstoffen wordt gestuurd. De keuze om met
drie categorieën te werken en één CO2 waarde is verder toegelicht in
paragraaf 3.1 van de nota van toelichting en paragraaf 4.4 en 4.2 van de
memorie van toelichting van de wijziging van de Wet milieubeheer
(Kamerstukken II, 34 717, nr.3).
Een aantal partijen heeft aangegeven dat zij tegen de voorgenomen
afschaffing van de dubbeltelling is. Doordat na de internetconsultatie de
Tweede Kamer de motie Dijkstra (Kamerstukken II, 30 196, nr. 524) heeft
aangenomen is overeenkomstig deze motie de dubbeltelling behouden.
De wetswijziging en het Besluit energie vervoer zijn hier op aangepast.

Staatsblad 2018

134

29

Een aantal partijen verschilt van mening over de voorgenomen
jaarverplichting in 2020 van 8,4%. Deze 8,4% was de jaarverplichting in
het scenario dat de dubbeltelling werd afgeschaft. Een partij had graag de
jaarverplichting op 10% gehouden, terwijl een brancheorganisatie dat een
significante verzwaring zou zijn. Doordat na de internetconsultatie
besloten is om de dubbeltelling te behouden is de jaarverplichting
zodanig aangepast dat met deze regelgeving alle gestelde nationale en
Europese doelstellingen in 2020 gehaald kunnen worden.
Twee partijen hebben vragen gesteld over de afschrijfvolgorde van de
verschillende HBE categorieën. Ze stelden voor de afschrijfvolgorde
zodanig aan te passen dat de ontwikkeling van geavanceerde biobrandstoffen meer ruimte wordt gegeven. In paragraaf 2.1 van de nota van
toelichting is de afschrijfvolgorde verder toegelicht.
En ten slotte zijn er veel vragen gesteld over het omwisselmechanisme
van de UER’s. Over de wijze waarmee in Nederland omgegaan moet
worden met UER’s, worden toelichtende documenten opgesteld. Deze
zullen aan eenieder beschikbaar worden gesteld.
Voorhang Tweede Kamer
Op 12 juni 2017 is het ontwerpbesluit bij de Tweede Kamer voorgehangen (Kamerstukken II, 34 717, nr. 5) en op 31 augustus 2017 is het
verslag naar aanleiding van vragen van de Tweede Kamer opgesteld
(Kamerstukken II, 34 717, nr.8). Het voorgehangen ontwerpbesluit is
vervolgens op 4 december 2017 door de Tweede Kamer tijdens het
wetgevingsoverleg met de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat besproken, tegelijkertijd met het ingediende wetvoorstel ter
implementatie van de ILUC-richtlijn (Kamerstukken II, 34 717, nr. 2). Naar
aanleiding van het aangenomen amendement Ziengs/Von Martels tot
wijziging van artikel 9.7.4.6 van de Wet milieubeheer (Kamerstukken II,
34 717, nr. 22), is artikel 12 van het ontwerpbesluit ten aanzien van de
dubbeltelling gewijzigd. Deze wijziging heeft tot gevolg dat binnen de
categorie HBE-overig alleen de energie-inhoud van biobrandstoffen die
zijn geproduceerd uit grondstoffen en brandstoffen als bedoeld in artikel
9.7.4.6, eerste lid, onderdeel c, sub 1, voor dubbeltelling in aanmerking
komen.
Naar aanleiding van de afronding van de voorhangprocedure bij de
Tweede Kamer en voorafgaande aan de voordracht van het ontwerpbesluit bij de Afdeling advisering van de Raad van State, is het ontwerpbesluit tevens op een aantal andere punten aangepast. Dit betreft onder
andere een bijstelling van de jaarverplichting voor de kalenderjaren 2018
(8,5%) en 2019 (12,5%); zie hiervoor artikel 3, eerste lid, Besluit energie
vervoer. Voorts is in artikel 7, zesde lid, een grondslag opgenomen voor
het bij ministeriële regeling stellen van regels voor het aantonen dat een
ingeboekte hoeveelheid vloeibare biobrandstof fysiek op de Nederlandse
vervoersmarkt is terechtgekomen. En in artikel 48, tweede lid, is een
overgangsbepaling opgenomen die verificateurs tot 1 januari 2019 de tijd
geeft om te bewerkstelligen dat ze over een goedgekeurd verificatieprotocol beschikken.
8. Implementatietabel
In onderstaande implementatietabel is aangegeven in welk artikel van
de Wet milieubeheer en onderhavig Besluit energie vervoer de artikelen
van de ILUC-richtlijn zijn geïmplementeerd.

Staatsblad 2018

134

30

Artikel, -lid of -onderdeel
Richtlijn (EU) 2015/1513

Geïmplementeerd in

Artikel 1, eerste lid

– sub 10: wordt gebruikt in art.
7bis, lid 6: behoeft geen
implementatie, adresseert
alleen de commissie.
– sub 11: wordt gebruikt in art.
7bis, lid 2: wordt geïmplementeerd via art. 9.7.2.1 (per soort)
jo. 9.7.3.1, eerste lid, onderdeel
a, jo. 9.7.4.6, eerste lid,
onderdeel a, jo. 9.8.2.1, tweede
lid, van de Wet milieubeheer.
– sub 12: fout in de richtlijn;
definitie wordt nergens
gebruikt.
– sub 13: fout in de richtlijn;
definitie wordt nergens
gebruikt.
– sub 14: wordt gebruikt in art.
7ter, lid 1: In het wetsvoorstel is
in art. 9.7.4.2 (onderdeel c), art.
9.7.4.3 (onderdeel b) en art.
9.7.4.4 (lid 1) een grondslag
opgenomen voor het stellen
van eisen bij AMvB voor de
verkrijging van HBE’s. Zie
hiervoor artikelen 7, derde lid,
en 8, derde lid, Besluit energie
vervoer. Vervolgens een
koppeling via art. 9.8.2.1,
tweede lid, van de Wet
milieubeheer.
Artikel 9.7.4.1, eerste lid,
onderdeel a, jo. 9.7.1.1.
(definitie vervoer) jo. 9.7.4.6. jo.
9.8.2.1, tweede lid, van de Wet
milieubeheer
Artikel 9.7.2.1, eerste lid (per
soort) jo. 9.7.3.1, eerste lid,
onderdeel a, jo. 9.7.4.6, eerste
lid, onderdeel a, jo. 9.8.2.1
(gebruik hernieuwbare
brandstofeenheden) van de
Wet milieubeheer;
Artikel 3, tweede lid, jo. Besluit
energie vervoer
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie
Artikel 9.8.2.3 Wet milieubeheer

Artikel 1, tweede lid, onder a

Artikel 1, tweede lid, onder b

Artikel 1, tweede lid, onder c
Artikel 1, tweede lid, onder d
(nieuw lid 6)
Artikel 1, tweede lid, onder d
(nieuw lid 7)
Artikel 1, derde lid, onder a

Artikel 1, derde lid, onder b
Artikel 1, vierde lid, onder a
tot met d
Artikel 1, vijfde lid, onder a
tot en met d
Artikel 1, zesde lid

Staatsblad 2018

134

Beleidsruimte

Artikel 9.7.1.1 (definitie
duurzaamheidsysteem) jo.
9.7.4.2, onderdeel b, van de
Wet milieubeheer; geldend
recht.
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie

31

Artikel, -lid of -onderdeel
Richtlijn (EU) 2015/1513

Geïmplementeerd in

Artikel 1, zevende lid, onder
a

Behoeft geen nadere implementatie op wetsniveau.
Grondslag reeds aanwezig in
artikel 9.2.2.1 Wet milieubeheer. Vraagt aanpassing van de
artikelen 2.3, tweede lid, en 2.5,
tweede lid, Besluit brandstoffen
luchtverontreiniging. Toezicht
en handhaving van titel 9.2 Wet
milieubeheer via artikel 18.2b
Wet milieubeheer
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie
Wijziging Bijlage IV (behorend
bij artikel 7quinquies richtlijn
brandstofkwaliteit) wordt
geïmplementeerd via de
koppeling van artikel 9.8.2.1,
met de inzet van HBE’s, aan
titel 9.7 Wet milieubeheer: via
artikel 9.7.4.2, onderdeel a, en
9.7.4.3, onderdeel a, jo.
9.2.2.6a, eerste en derde lid,
Wet milieubeheer en nader
uitgewerkt in artikel 7, derde
lid, en 8, vierde lid, Besluit
energie vervoer. In artikel 7,
derde lid, en 8, vierde lid,
Besluit energie vervoer wordt
verwezen naar onder meer
artikel 17, tweede lid, van de
richtlijn hernieuwbare energie.
In artikel 17, tweede lid, van de
richtlijn hernieuwbare energie,
is bepaald, dat de broeikasgasemissiereductie door het
gebruik van onder meer
biobrandstoffen wordt
berekend overeenkomstig
artikel 19, eerste lid, van de
richtlijn hernieuwbare energie.
Artikel 19, eerste lid, van de
richtlijn hernieuwbare energie,
en de bijbehorende bijlage V
richtlijn hernieuwbare energie,
is inhoudelijk identiek aan
artikel 7quinquies, eerste lid,
van de richtlijn brandstofkwaliteit, en de bijbehorende bijlage
IV van de richtlijn brandstofkwaliteit.

Artikel 1, zevende lid, onder
b
Artikel 1, achtste tot en met
twaalfde lid
Artikel 1, dertiende lid

Staatsblad 2018

134

Beleidsruimte

32

Artikel, -lid of -onderdeel
Richtlijn (EU) 2015/1513

Geïmplementeerd in

Artikel 2, eerste lid

– Definitie p: wordt gebruikt in
art. 19 (lid 4): adresseert slechts
de Commissie.
– Definitie q: wordt gebruikt in
art. 3 (lid 1 en lid 4, onderdeel
d) en Bijlage VIII: adresseert
alleen de lidstaat en vindt zijn
weerslag in de rapportage van
de lidstaat aan de Commissie,
behoeft geen wetgeving.
– Definitie r: wordt gebruikt in
art. 3 (lid 4, onderdeel e) en art.
22 (lid 1, onderdeel c):
adresseert alleen de lidstaat en
behoeft geen wetgeving, maar
vindt zijn weerslag in de
rapportage van de lidstaat aan
de Commissie. En wordt
gebruikt in Bijlage IX, Deel A,
sub q: zie verwijzing naar
definities in art. 9.7.4.6, eerste
lid, wet milieubeheer.
– Definitie s: wordt gebruikt in
art. 3 (lid 4, onderdeel e) en art.
22 (lid 1, onderdeel c):
adresseert alleen de lidstaat en
behoeft geen wetgeving, maar
vindt zijn weerslag in de
rapportage van de lidstaat aan
de Commissie. En wordt
gebruikt in Bijlage IX, Deel A,
sub p: zie verwijzing naar
definities in art. 9.7.4.6, eerste
lid, wet milieubeheer.
– Definitie t: fout in de richtlijn;
definitie wordt nergens
gebruikt.
– Definitie u: wordt gebruikt in
art. 3 (lid 4, onderdelen a, c),
art. 22 (lid 1, onderdeel c):
adresseert alleen de lidstaat en
behoeft geen wetgeving, maar
vindt zijn weerslag in de
rapportage van de lidstaat aan
de Commissie. En wordt
gebruikt in Bijlage IX, deel A,
sub r: zie verwijzing naar
definities in art. 9.7.4.6, eerste
lid, wet milieubeheer.
– Definitie v: definitie komt niet
letterlijk voor, wel min of meer
in de duurzaamheidscriteria
ingevolge art. 17 (lid 1, tweede
alinea), met een verwijzing
naar art. 17 (lid 2). In het
wetsvoorstel is in art. 9.7.4.2
(onderdeel c), art. 9.7.4.3
(onderdeel b) en art. 9.7.4.4 (lid
1) een grondslag opgenomen
voor het stellen van eisen bij
AMvB voor de verkrijging van
HBE’s. Zie hiervoor artikelen 7,
derde lid, en 8, derde lid,
Besluit energie vervoer.
– Definitie w: fout in de richtlijn;
definitie wordt nergens
gebruikt.

Staatsblad 2018

134

Beleidsruimte

33

Artikel, -lid of -onderdeel
Richtlijn (EU) 2015/1513

Geïmplementeerd in

Artikel 2, tweede lid, onder a

Artikel 9.7.2.1, eerste lid (per
soort) jo. 9.7.3.1, eerste lid,
onderdeel a, jo. 9.7.4.6, eerste
lid, onderdeel a, van de Wet
milieubeheer.
Artikel 3, tweede lid, jo. Besluit
energie vervoer
Adresseert de lidstaat, behoeft
naar zijn aard geen implementatie.
Artikel 9.7.2.1, tweede lid, van
de Wet milieubeheer.
Artikel 3, tweede lid, jo. Besluit
energie vervoer

Artikel 2, tweede lid, onder b,
sub i/ii/iii
Artikel 2, tweede lid, onder b,
sub iv (d)

Artikel 2, tweede lid, onder b,
sub iv (e)

Artikel 9.7.2.1, tweede lid, van
de Wet milieubeheer.
Artikel 3, derde lid, Besluit
energie vervoer

Artikel 2, tweede lid, onder c

Behoeft naar zijn aard geen
implementatie.
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie.
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie.
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie.
Artikel 9.7.1.1 (definitie
duurzaamheidsysteem) jo.
9.7.4.2, onderdeel b, van de
Wet milieubeheer
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie.
Mbt schrappen artikel 21,
eerste lid (schrappen publieksvoorlichting): vanwege
soortgelijk artikel publieksvoorlichting in richtlijn brandstofkwaliteit (artikelen 3, derde lid,
en 4, eerste lid), reeds
geïmplementeerd in art. 3.21
Activiteitenbesluit milieubeheer, is geen implementatie
vereist.
Mbt schrappen artikel 21,
tweede lid (afschaffen
dubbeltelling tbv exploitanten):
artikel 21, tweede lid (dubbeltelling tbv exploitanten) is
geschrapt en vervangen door
aanvulling in artikel 3, vierde
lid, onderdeel f, richtlijn
(dubbeltelling tbv verplichting
lidstaten).
Behoeft naar zijn aard geen
implementatie.

Artikel 2, tweede lid, onder d
Artikel 2, derde lid
Artikel 2, vierde lid
Artikel 2, vijfde lid

Artikel 2, zesde en zevende
lid
Artikel 2, achtste lid

Artikel 2, negende tot en met
twaalfde lid

Staatsblad 2018

134

Beleidsruimte

Beleidsruimte maximering
limiet conventionele
biobrandstoffen maximaal
7%, ingevuld met vaststelling limiet op 5%; zie NvT 2.1
Beleidsruimte indicatieve
minimum limiet geavanceerde biobrandstoffen van
1,0% in 2020, ingevuld met
jaarlijkse groeipad van 0,6%
in 2018, 0,8% in 2019 en
1,0% in 2020; zie NvT 2.1

Richtlijn laat ruimte om
nationale wetgeving mbt
dubbeltelling tbv exploitanten te behouden, dus
bestaande artikel 9.7.4.8 Wet
milieubeheer en onderliggende regelgeving wordt
niet geschrapt (zie artikel 12
Besluit energie vervoer).

34

Artikel, -lid of -onderdeel
Richtlijn (EU) 2015/1513

Geïmplementeerd in

Artikel 2, dertiende lid

Wijziging Bijlage V: behoeft
geen implementatie, bijlage V
is reeds geïmplementeerd via
dynamische verwijzing ogv
artikel 9.2.2.6a van Wet
milieubeheer
Nieuwe Bijlage VIII: wordt
geïmplementeerd via dynamische verwijzing ogv artikel
9.2.2.6a Wet milieubeheer
Nieuwe Bijlage IX: artikel
9.7.4.6, eerste lid, onderdelen b
en c, van de Wet milieubeheer
en artikel 11 Besluit energie
vervoer
Behoeven naar hun aard geen
implementatie.

Artikelen 3 tot en met 6

Beleidsruimte

9. Transponeringstabel
Het Besluit energie vervoer vervangt in zijn geheel het Besluit
hernieuwbare energie vervoer 2015 (Bhev2015) en vervangt deels het
Besluit brandstoffen luchtverontreiniging (Bbl); zie ook de artikelen 50 en
51 Besluit energie vervoer.
In onderstaande transponeringstabel is aangegeven in welk artikel van
het Besluit energie vervoer (Bev) de genoemde artikelen van het
Bhev2015 en Bbl zijn omgezet.
Bhev2015

Bev

1.1

1: geheel overgenomen en aangevuld met de
drie soorten HBE’s
2: vereenvoudigd overgenomen
3: alleen eerste lid geactualiseerd
overgenomen
4: alleen eerste lid vereenvoudigd
overgenomen
5: nieuw
6: nieuw
7: in derde en vierde lid overgenomen
8: overgenomen in derde, vierde, vijfde lid
8: eerste lid overgenomen en 10: tweede lid
overgenomen
9: alleen derde en vierde lid overgenomen
10
11: nieuw
12: alleen eerste lid aangepast overgenomen
13: geheel overgenomen
14: nieuw
15: nieuw
16: deels overgenomen
17: aangepast overgenomen
18: geheel overgenomen
19|: geheel overgenomen
20: geheel overgenomen
21: geheel overgenomen
22: geheel overgenomen
23: geheel overgenomen
24: geheel overgenomen
25: geheel overgenomen
26: geheel overgenomen
27: aangepast overgenomen
28: geheel overgenomen
29: eerste, tweede en derde lid geheel
overgenomen; vierde lid nieuw

1.2
2.1
2.2

3.1
3.2
3.3
3.4
3.5
3.6
3.7

4.1
4.2
4.3
4.4
4.5
4.6
4.7
4.8
4.9
5.1
5.2
5.3
5.4
5.5

Staatsblad 2018

134

35

Bhev2015

Bev

6.1
6.2
6.3
7.1
7.2
8.1
8.2
8.3
8.4

30: aangepast overgenomen
31: aangepast overgenomen
32: aangepast overgenomen
Niet overgenomen
Niet overgenomen
49: aangepast overgenomen
Niet overgenomen
Niet overgenomen
Niet overgenomen

Bbl
2.9
2.9a
5.1

Overgenomen in art. 9.8.2.1 Wet milieubeheer
34
33 t/m 53 nieuw

II. Artikelsgewijze toelichting
Artikel 1
bemeterd leverpunt
Dit is een leverpunt voor directe levering van gasvormige (bio)brandstof
of elektriciteit uit een netwerk of opslag, met een specifieke voertuigaansluiting en een aflevermeetwerk. De geleverde energie wordt na levering
verbruikt en dus niet doorgeleverd.
dubbeltellingverificateur
Dit is de verificateur die de dubbeltellingverklaring, bedoeld in artikel
9.7.4.8, tweede lid, van de Wet milieubeheer afgeeft. Dit is niet dezelfde
als de inboekverificateur, hoewel een verificateur beide taken mag
uitoefenen.
dubbeltellingverificatie
Dit is het proces van verificatie van dubbeltellende categorieën
brandstoffen.
dubbeltellingverklaring
Deze verklaring is bestemd voor de inboeker van de dubbeltellende
biobrandstof. De dubbeltellingverklaring bevestigt dat een hoeveelheid
ingeboekte biobrandstof voldoet aan de eisen die bij ministeriële regeling
zijn gesteld voor dubbeltelling en dus bij inboeken dubbel mag tellen.
hernieuwbare brandstofeenheid conventioneel
Dit is een HBE die het gevolg is van de inboeking van een geleverde
hoeveelheid conventionele biobrandstof, te weten biobrandstof die
vervaardigd is uit granen en andere zetmeelrijke gewassen, suikers en
oliegewassen en uit gewassen die als hoofdgewas primair voor energiedoeleinden op landbouwgrond geteeld worden. De leverancier tot
eindverbruik mag slechts een gedeelte van zijn jaarverplichting met
HBE’s-conventioneel voldoen.

Staatsblad 2018

134

36

hernieuwbare brandstofeenheid geavanceerd
Dit is een HBE die het gevolg is van de inboeking van een geleverde
hoeveelheid brandstof die vervaardigd is uit grondstoffen en brandstoffen
als bedoeld in bijlage IX, deel A, van de richtlijn hernieuwbare energie en
waarvan de inboeker kan aantonen dat de brandstof niet moedwillig
gewijzigd is om onder bijlage IX, deel A, van de genoemde richtlijn te
vallen. Indien de brandstof vervaardigd is van biomassafractie van
industrieel afval, dan dient de grondstof bovendien op de lijst te staan van
materialen die Nederland als biomassafractie van industrieel afval
beschouwt. De inboeking van HBE’s-geavanceerd stelt de leverancier tot
eindverbruik in staat om aan te tonen dat hij heeft voldaan aan de
subdoelstelling geavanceerde (bio)brandstoffen bij de invulling van zijn
jaarverplichting.
hernieuwbare brandstofeenheid overig
De HBE-overig is het gevolg van een inboeking van een vorm van
hernieuwbare energie vervoer die niet leidt tot de bijschrijving van een
HBE-geavanceerd of HBE-conventioneel. Het betreft onder meer de
inboeking van een geleverde hoeveelheid electriciteit en biobrandstof die
vervaardigd is uit grondstoffen en brandstoffen als bedoeld in bijlage IX,
deel B, van de richtlijn hernieuwbare energie, zoals gebruikte bak- en
braadolie en dierlijke vetten categorie 1 en 2, en waarvan de inboeker kan
aantonen dat de brandstof niet moedwillig gewijzigd is om onder bijlage
IX, deel B, van de genoemde richtlijn te vallen. De HBE-overig mag de
leverancier tot eindverbruik gebruiken om aan zijn jaarverplichting te
voldoen, behalve voor het gedeelte dat hij met HBE’s-geavanceerd moet
invullen.
inboekverificateur
Dit is de verificateur die de verklaring, bedoeld in artikel 9.7.4.12, eerste
lid, van de Wet milieubeheer, afgeeft voor een ingeboekte hoeveelheid
hernieuwbare energie. Die verklaring houdt in dat de ingeboekte
hoeveelheid hernieuwbare energie voldoet aan alle daaraan gestelde
eisen.
inboekverificatie
Dit is het proces van verificatie van ingeboekte hoeveelheden
hernieuwbare energie vervoer.
inboekverificatieverklaring
De inboekverificateur geeft in het register aan wat het resultaat is van
de inboekverificatie. De inboekverificateur verstrekt de inboekverificatieverklaring aan de inboeker.
materiële afwijking
Dit betreft een onjuistheid die volgens de verificateur, afzonderlijk of in
combinatie met andere onjuistheden, de gestelde materialiteitsgrens
overschrijdt. Niet alle onjuistheden behoeven tot het onthouden van een
inboekverificatieverklaring te leiden. Onjuistheden die zodanig zijn dat de
materialiteitsgrens wordt overschreden, worden aangemerkt als materiële
afwijkingen.

Staatsblad 2018

134

37

materialiteitsgrens
De materialiteitsgrens is de drempel voor aanvaardbare onregelmatigheden bij een inboeking. Een inboeking moet voldoen aan de eisen die
door de Wet milieubeheer, dit besluit en de Regeling energie vervoer
daaraan worden gesteld, maar niet iedere afwijking van die regels hoeft
direct te leiden tot het onthouden van een inboekverificatieverklaring. De
materialiteitsgrens vertelt de verificateur wanneer de afwijking of
afwijkingen nog acceptabel zijn en wanneer niet meer.
Raad voor Accreditatie
De Raad voor Accreditatie, bedoeld in artikel 1, onderdeel e, van de Wet
aanwijzing nationale accreditatie-instantie, is de Stichting Raad voor
Accreditatie. De Raad voor Accreditatie is op grond van die wet aangewezen als de nationale (Nederlandse) accreditatie-instantie, bedoeld in
Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake
accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten
en tot intrekking van Verordening (EEG) 229/93 (PbEU 2008, L 218).
redelijke mate van zekerheid
Dit begrip is afkomstig uit de wereld van de verificatie en controle en
beantwoordt de vraag met welke nauwkeurigheid de verificateur
hernieuwbare brandstof, de dubbeltellingverificateur, dan wel de
inboekverificateur hun verificatiewerkzaamheden uitvoeren. Een redelijke
mate van zekerheid verlangt dat de verificateur dusdanig grondig
controleert, dat hij kan beweren dat de onderdelen die de regelgever van
materieel belang acht, geen materiële fouten bevatten. Welke onderdelen
de regelgever van materieel belang acht, zijn opgesomd in het tweede lid
van artikel 17 (verificatie hernieuwbare brandstof), het tweede lid van
artikel 20 (dubbeltellingverificatie) en het tweede lid van artikel 23
(inboekverificatie).
rekeninghouder
Dit is een onderneming die op grond van artikel 9.7.5.3 van de Wet
milieubeheer een rekening in het Register hernieuwbare energie vervoer
heeft.
verificateur hernieuwbare brandstof
Dit is de verificateur die de verklaring, bedoeld in artikel 9.7.4.4, tweede
lid, van de Wet milieubeheer, afgeeft. Deze verificateur is belast met de
verificatie van productie, opslag van hernieuwbare brandstoffen op de
productielocatie en vervoer van de productielocatie naar de locatie van de
inboeker.
verificatie hernieuwbare brandstof
Met deze verificatie stelt de verificateur hernieuwbare brandstof vast dat
de hernieuwbare brandstof daadwerkelijk aan de daaraan gestelde eisen
voldoet. Ook omvat de verificatie de vaststelling dat de door de producent
geleverde hernieuwbare brandstof daadwerkelijk door deze producent op
de geverifieerde wijze is geproduceerd.
De verificatie heeft voorts betrekking op het vervoer van de productielocatie naar de locatie van de inboeker.

Staatsblad 2018

134

38

verificatieverklaring hernieuwbare brandstof
Deze verklaring is bestemd voor de inboeker van de hernieuwbare
brandstof.
De verificatieverklaring hernieuwbare brandstof bevestigt de
hoeveelheid, de kwaliteit van de geleverde hernieuwbare brandstof
alsmede de hoeveelheid die van de productielocatie verzonden is en de
hoeveelheid die op de locatie van de inboeker is ontvangen.
Artikel 2
Op grond van artikel 9.7.1.2 van de Wet milieubeheer kunnen categorieën leveranciers tot eindverbruik worden aangewezen op wie de in titel
9.7 van de Wet milieubeheer opgenomen verplichtingen niet van toepassing zijn. Dit artikel benoemt die categorie leveranciers tot eindverbruik.
Het betreft de leveranciers tot eindverbruik die in een jaar niet meer dan
500.000 liter benzine en diesel uitslaan tot verbruik aan vervoersbestemmingen. Volgens artikel 9.8.1.2 van de Wet milieubeheer zijn de vervoersbestemmingen wegvoertuigen, niet voor de weg bestemde mobiele
machines, landbouwtrekkers, bosbouwmachines en pleziervaartuigen,
wanneer ze niet op zee varen. Leveringen van benzine en diesel aan
binnenvaartschepen vallen buiten het wettelijke begrip levering tot
eindverbruik en bijgevolg buiten de berekening van de 500.000 liter. De
grens van 500.000 liter geldt voor het totaal van de twee soorten
uitgeslagen brandstof en dus niet voor elke brandstofsoort apart. Voor de
berekening is ook van belang dat de wettelijke begrippen benzine en
diesel gewijzigd zijn en bijgevolg ook de biocomponenten en de toevoegingen in de benzine en diesel onderdeel van het begrip geworden zijn,
alsmede pure biobenzine en pure biodiesel onder het begrip benzine en
diesel vallen.
Artikel 3
eerste lid
Dit artikel strekt tot uitvoering van artikel 9.7.2.1 van de Wet milieubeheer. In het eerste lid van dit artikel is het percentage van de jaarverplichting voor de leveranciers tot eindverbruik vastgelegd. Artikel 3, vierde
lid, van de richtlijn hernieuwbare energie verplicht de lidstaten om in 2020
ten minste tien procent van de gebruikte benzine, diesel en elektriciteit in
alle vormen van transport en biobrandstof in weg- en spoorverkeer te
laten bestaan uit hernieuwbare energie vervoer. Om dat te bereiken
worden voor de jaren voorafgaand aan 2020 ook percentages vastgesteld.
De jaarverplichting heeft betrekking op de levering tot eindverbruik, te
weten de hoeveelheid benzine en diesel die de leverancier tot eindverbruik tot verbruik aan vervoersbestemmingen uitgeslagen heeft. De
bedoelde vervoersbestemmingen zijn wegvoertuigen, niet voor de weg
bestemde mobiele machines, landbouwtrekkers, bosbouwmachines en
pleziervaartuigen, wanneer ze niet op zee varen. Leveringen van benzine
en diesel aan binnenvaartschepen vallen buiten het wettelijke begrip
levering tot eindverbruik. Bovendien geldt op grond van het vorige artikel
een ondergrens van 500.000 liter.
Het percentage van de jaarverplichting is onderscheidenlijk 8,5, 12,5 en
16,4 procent. Voor het behalen van deze percentages wordt de energieinhoud van de biobrandstoffen van bijlage IX van de richtlijn dubbel
geteld.

Staatsblad 2018

134

39

tweede lid
Het tweede lid van dit artikel stelt een limiet aan het gebruik van HBE’s
die jaarlijks bijgeschreven zijn voor de inboeking van een geleverde
hoeveelheid conventionele biobrandstof, te weten een biobrandstof die
vervaardigd is uit granen en andere zetmeelrijke gewassen, suikers en
oliegewassen en uit gewassen die als hoofdgewas primair voor energiedoeleinden op landbouwgrond geteeld worden. Voor het behalen van de
doelstelling van artikel 3, vierde lid, van de richtlijn hernieuwbare energie,
geldt dat de lidstaat niet meer dan zeven procent van het eindverbruik van
energie in vervoer met conventionele biobrandstoffen mag voldoen.
Nederland geeft met dit lid invulling aan de bevoegdheid om dit
percentage lager vast te stellen, te weten in het kalenderjaar 2018 3%, in
kalenderjaar 2019 4% en in kalenderjaar 2020 5%. Het aantal HBE’sconventioneel dat de leverancier tot eindverbruik mag gebruiken rondt het
Register hernieuwbare energie vervoer naar beneden af.
derde lid
Het derde lid van artikel 3 geeft invulling aan de verplichting op grond
van artikel 3, vierde lid, van de richtlijn hernieuwbare energie om een
nationaal streefcijfer voor geavanceerde brandstoffen vast te stellen. Een
geavanceerde brandstof is vervaardigd uit grondstoffen en brandstoffen
als bedoeld in bijlage IX, deel A, van de richtlijn hernieuwbare energie.
Het derde lid van artikel 3 heeft tot gevolg dat de leverancier tot eindverbruik in een oplopend percentage zijn jaarverplichting met HBE’sgeavanceerd moet voldoen (in 2018 0,6%, in 2019 0,8% en in 2020 1,0%).
Het aantal HBE’s-geavanceerd dat de leverancier tot eindverbruik moet
verwerven rondt het Register hernieuwbare energie vervoer naar boven
af.
Artikel 4
eerste lid
Artikel 9.7.2.4 van de Wet milieubeheer bepaalt dat wanneer de
leverancier tot eindverbruik verzuimt om zijn levering tot eindverbruik in
het Register hernieuwbare energie vervoer in te voeren, het bestuur van
de NEa ambtshalve die hoeveelheid vaststelt.
Bij die ambtshalve vaststelling maakt het bestuur een inschatting van de
geleverde hoeveelheid benzine en diesel, waarbij het zich in elk geval
baseert op het volume dat is opgegeven bij de zogenoemde accijnsaangifte op basis van artikel 53 van de Wet op de accijns. Dit laat onverlet dat
het bestuur zich ook op andere gegevens, zo die beschikbaar zijn, kan en
moet verlaten bij de ambtshalve vaststelling.
tweede lid
Ingevolge artikel 9.7.2.4 van de Wet milieubeheer is het bestuur van de
NEa bevoegd om tot vijf jaar na het verstrijken van een kalenderjaar de
ingevoerde levering tot eindverbruik ambtshalve vast te stellen. Bij een
wijziging van de levering tot eindverbruik, kan ook de hoeveelheid te
sparen HBE’s veranderen. De hoeveelheid te sparen HBE’s is immers 25%
van de jaarverplichting, terwijl de jaarverplichting een percentage van de
levering tot eindverbruik is. Om te verkomen dat het bestuur van de NEa
bij een ambtshalve vaststelling van vijf jaar terug de (spaar)gevolgen door
de jaren heen moet berekenen, in een situatie dat de jaarverplichting door
onderscheidenlijke HBE’s ingevuld moet worden, bepaalt dit lid dat het
bestuur van de NEa de gevolgen van de ambtshalve vaststelling op het
saldo van HBE’s in het lopende kalenderjaar toepassen moet.

Staatsblad 2018

134

40

Artikel 5
eerste lid
Het eerste lid beschrijft de volgorde waarin de drie soorten HBE’s
afgeschreven worden bij de afschrijving van de jaarverplichting. Eerst
schrijft het Register hernieuwbare energie vervoer het aantal HBE’sgeavanceerd af dat overeenkomt met het voor het desbetreffende
kalenderjaar geldende streefcijfer voor geavanceerde brandstoffen. Het
register schrijft het aantal HBE’s-geavanceerd van de rekening af,
ongeacht het daadwerkelijk aanwezige saldo van HBE’s-geavanceerd; dit
kan dus leiden tot een negatief saldo op de rekening. Dan schrijft het
register het aantal HBE’s-conventioneel af dat de leverancier tot eindverbruik hoogstens ter voldoening aan zijn jaarverplichting gebruiken mag,
voor zover aanwezig op de rekening. Vervolgens schrijft het register het
aantal HBE’s-overig af dat overeenkomt met het restant van de jaarverplichting, voor zover aanwezig op de rekening. Indien de leverancier tot
eindverbruik nog niet aan zijn jaarverplichting voldaan heeft, dan schrijft
het register ter grootte van de resterende jaarverplichting eventueel nog
op de rekening aanwezige HBE’s-geavanceerd af. Omdat het gebruik van
HBE’s-conventioneel beperkt is, is het mogelijk dat de leverancier tot
eindverbruik een (positief) saldo van HBE’s-conventioneel op zijn rekening
heeft, zonder dat hij aan zijn jaarverplichting voldaan heeft.
tweede lid
Omdat het Register hernieuwbare energie vervoer, ongeacht het saldo,
de jaarverplichting van de rekening afschrijft, is van belang dat regels
gesteld worden over de opbouw van dit negatieve saldo. Het tweede lid
bepaalt dat het register de resterende jaarverplichting afschrijft van het
(niet aanwezige) saldo HBE’s-overig, tenzij de leverancier tot eindverbruik
nog ruimte heeft om de (naar verwachting goedkopere) HBE’s-conventioneel te gebruiken. Het is namelijk mogelijk dat de leverancier tot
eindverbruik de ruimte om HBE’s-conventioneel te gebruiken niet volledig
gebruikt heeft.
Artikel 6
Terwijl artikel 5, tweede lid, van dit besluit de opbouw van het negatieve
saldo betreft, gaat artikel 6 over de aanzuivering van het negatieve saldo.
Een negatief saldo van HBE’s-conventioneel kan de leverancier tot
eindverbruik door de bijschrijving van elke soort HBE aanzuiveren; dit
volgt uit het eerste lid van dit artikel. Een negatief saldo van HBE’s-overig
kan echter zowel met een bijschrijving van HBE’s-geavanceerd als met een
bijschrijving van HBE’s-overig aangezuiverd worden. Dit beschrijft het
tweede lid van artikel 6. Een negatief saldo van HBE’s-geavanceerd ten
gevolge van de afschrijving van de jaarverplichting op grond van artikel 5,
eerste lid, onderdeel a, van het besluit, mag de leverancier tot eindverbruik alleen met HBE’s-geavanceerd voldoen. Dit staat in het derde lid van
dit artikel.
Het register hanteert de afschrijfvolgorde HBE-conventioneel,
HBE-overig en HBE-geavanceerd.
De aanzuivering gebeurt door het inboeken van een geleverde
hoeveelheid hernieuwbare energie vervoer (voor zover de leverancier tot
eindverbruik tevens de hoedanigheid van inboeker heeft) of door het doen
overboeken naar zijn rekening. Door te bepalen welke soort HBE door een
inboeking of een overboeking wordt bijgeschreven, heeft de leverancier
tot eindverbruik de regie over welke soort HBE wordt ingezet voor de
aanzuivering.

Staatsblad 2018

134

41

Artikel 7
eerste lid
Het eerste lid betreft een nadere uitwerking van artikel 9.7.4.1, tweede
lid, van de Wet milieubeheer, en bepaalt welke onderneming een
geleverde hoeveelheid vloeibare biobrandstof inboeken mag, met andere
woorden, welke onderneming de hoedanigheid van inboeker vloeibare
biobrandstof verkrijgt en bijgevolg een rekening met een inboekfaciliteit
bij het bestuur van de NEa aanvragen mag. Het betreft de vergunninghouder accijnsgoederenplaats voor minerale oliën, de geregistreerd
geadresseerde voor minerale oliën en de onderneming die minerale oliën
in Nederland invoert en geen vergunninghouder accijnsgoederenplaats of
geregistreerd geadresseerde is.
tweede lid
Het tweede lid verduidelijkt dat de inboeking van geleverde hoeveelheden biobrandstof niet beperkt is tot de locaties die op de vergunning
accijnsgoederenplaats van de inboeker vermeld zijn. Ook hoeveelheden
vloeibare biobrandstof die geleverd zijn vanaf een locatie die niet op de
vergunning accijnsgoederenplaats staat, bijvoorbeeld een opslaglocatie,
kunnen onderwerp van een inboeking zijn. Hiervoor geldt de voorwaarde
dat de inboeker over de desbetreffende locatie voor die hoeveelheden een
massabalans voert. De desbetreffende locatie dient dan vermeld te zijn op
het duurzaamheidcertificaat van de desbetreffende inboeker. Het tweede
lid is een uitwerking van artikel 9.7.4.2, onderdeel c, van de Wet milieubeheer.
derde en vierde lid
Deze leden zijn gebaseerd op artikel 9.2.2.6a, eerste en derde lid, van de
Wet milieubeheer en strekken tot uitvoering van artikel 17, eerste lid, van
de richtlijn hernieuwbare energie (duurzaamheidseisen biobrandstoffen).
Op grond van artikel 17, eerste lid, van de richtlijn hernieuwbare energie
dient vloeibare biobrandstof die wordt meegeteld voor de jaarverplichting
te voldoen aan de duurzaamheidseisen die in artikel 17, tweede tot en met
zesde lid, van die richtlijn zijn gesteld. De duurzaamheideisen van artikel
17, tweede tot en met zesde lid, van deze richtlijn hebben betrekking op de
broeikasgasemissie van de vloeibare biobrandstof en verbieden het
gebruik van grondstoffen die zijn verkregen van land met een hoge
biodiversiteit, koolstofvoorraad of bestaand uit veengebied.
Voor vloeibare biobrandstof geproduceerd uit niet van landbouw,
aquacultuur, visserij of bosbouw afkomstige afvalstoffen en residuen,
geldt op grond van artikel 17, eerste lid, laatste volzin, van de richtlijn
hernieuwbare energie alleen de eis van artikel 17, tweede lid, van die
richtlijn, die betrekking heeft op de broeikasgasemissie van die vloeibare
biobrandstof.
vijfde lid
Ingevolge dit lid mag vloeibare biobrandstof die is geleverd aan de
Nederlandse markt voor vervoer en waarvoor exploitatiesubsidie is
betaald niet worden ingeboekt in het Register hernieuwbare energie
vervoer. Het gaat voor de toepassing van artikel 7 om betaalde subsidie.
Dit betreft alle vormen van exploitatiesubsidie binnen en buiten
Nederland, waaronder de zogenoemde SDE+.

Staatsblad 2018

134

42

zesde lid
Volgens het begrip «leveren aan de Nederlandse markt voor vervoer»,
bedoeld in artikel 9.7.1.1 van de Wet milieubeheer, dient de inboeker, die
een geleverde vloeibare biobrandstof wil inboeken, aan te tonen dat de in
te boeken hoeveelheid biobrandstof fysiek tot verbruik uitgeslagen is. In
de Regeling energie vervoer zal de minister bepalen op welke wijze de
inboeker aantoont dat een ingeboekte hoeveelheid vloeibare biobrandstof
fysiek op de Nederlandse vervoersmarkt terechtgekomen is.
Artikel 8
eerste en tweede lid
Deze leden bepalen welke onderneming een geleverde hoeveelheid
gasvormige biobrandstof inboeken mag, met andere woorden, welke
onderneming de hoedanigheid van inboeker gasvormige biobrandstof
verkrijgt en bijgevolg een rekening met een inboekfaciliteit bij het bestuur
van de NEa aanvragen mag. Deze leden zijn gebaseerd op artikel 9.7.4.1,
tweede lid, van de Wet milieubeheer.
eerste lid
Het eerste lid betreft gasvormige biobrandstof die met behulp van het
gastransportnet aan vervoer in Nederland geleverd wordt. De hoedanigheid van inboeker is toegekend aan de afnemer, als bedoeld in de
Gaswet, die beschikt over een aansluiting op het gastransportnet, als
bedoeld in die wet, die alleen in verbinding staat met een bemeterd
afleverpunt voor dat gas aan vervoer. Dezelfde aansluiting mag dus niet
ook dienen voor ruimteverwarming of voor het gasfornuis of -oven. Op
deze manier wordt voorkomen dat het Register hernieuwbare energie
vervoer HBE’s bijschrijft voor een inboeking van gas dat geen vervoersbestemming had.
tweede lid
Dit lid heeft betrekking op de aanwijzing van de inboeker die
gasvormige biobrandstof met behulp van een directe lijn aan vervoer in
Nederland levert. Het betreft de situatie waarin een (van het gastransportnet) geïsoleerde productie-installatie van een producent van biogas
met een leiding voor het transport van gas rechtstreeks verbonden is met
een geïsoleerde verbruiker van dat gas. In dat geval is aan deze verbruiker
van gas de hoedanigheid van inboeker toegekend voor zover hij het
biogas met behulp van een bemeterd afleverpunt aan vervoer in
Nederland levert.
derde en vierde lid
Deze leden zijn gebaseerd op artikel 9.2.2.6a, eerste en derde lid, van de
Wet milieubeheer en strekken tot uitvoering van artikel 17, eerste lid, van
de richtlijn hernieuwbare energie.
Op grond van artikel 17, eerste lid, van de richtlijn hernieuwbare energie
dient gasvormige biobrandstof die wordt meegeteld voor de jaarverplichting te voldoen aan de duurzaamheidseisen die in artikel 17, tweede
tot en met zesde lid, van die richtlijn zijn gesteld. De duurzaamheideisen
van artikel 17, tweede tot en met zesde lid, van deze richtlijn hebben
betrekking op de broeikasgasemissie van de gasvormige biobrandstof en
verbieden het gebruik van grondstoffen die zijn verkregen van land met
een hoge biodiversiteit, koolstofvoorraad of bestaand uit veengebied.

Staatsblad 2018

134

43

Voor gasvormige biobrandstof geproduceerd uit niet van landbouw,
aquacultuur, visserij of bosbouw afkomstige afvalstoffen en residuen,
geldt op grond van artikel 17, eerste lid, laatste volzin, van de richtlijn
hernieuwbare energie alleen de eis van artikel 17, tweede lid, van die
richtlijn, die betrekking heeft op de broeikasgasemissie van die
gasvormige biobrandstof.
vijfde lid
Op grond van dit lid mag gasvormige biobrandstof die is geleverd aan
vervoer in Nederland en waarvoor exploitatiesubsidie is betaald niet
worden ingeboekt in het register. Dit betreft alle vormen van exploitatiesubsidie binnen en buiten Nederland, waaronder de zogenoemde SDE+.
Artikel 9
eerste lid
Een vloeibare of gasvormige hernieuwbare brandstof is een brandstof
waarvan de energie-inhoud niet afkomstig is van biomassa, maar van
andere hernieuwbare bronnen zoals aardwarmte, windenergie en
zwaarte-energie (waterkracht).
Het eerste lid bepaalt welke onderneming een geleverde hoeveelheid
vloeibare hernieuwbare brandstof inboeken mag, met andere woorden,
welke onderneming de hoedanigheid van inboeker van vloeibare
hernieuwbare brandstof verkrijgt en bijgevolg een rekening met een
inboekfaciliteit bij het bestuur van de NEa aanvragen mag. Het betreft de
vergunninghouder accijnsgoederenplaats voor minerale oliën, de
geregistreerd geadresseerde voor minerale oliën en de onderneming die
minerale oliën in Nederland invoert en geen vergunninghouder accijnsgoederenplaats of geregistreerd geadresseerde is. Het eerste lid is
gebaseerd op artikel 9.7.4.1, tweede lid, van de Wet milieubeheer.
Anders dan bij de vloeibare hernieuwbare brandstof, die voor de Wet op
de accijns altijd een vorm van minerale olie zal zijn, is de aanwijzing van
de inboeker van de gasvormige hernieuwbare brandstof pas mogelijk
wanneer bekend is welke techniek en energiedrager gebruikt wordt. Zodra
een belanghebbende de minister met een voorstel benadert voor een
techniek die een gasvormige hernieuwbare brandstof oplevert, kan een
keuze gemaakt worden voor een inboeker. De veelvoud aan mogelijke
technieken en energiedragers kan betekenen dat voor elke afzonderlijke
techniek een andere inboeker voor gasvormige hernieuwbare brandstof
aangewezen wordt. Tot die tijd kan een gasvormige hernieuwbare
brandstof geen onderwerp van een inboeking zijn; dit vergt immers
aanvullende regelgeving.
tweede lid
Alleen een soort vloeibare hernieuwbare brandstof die voorkomt op een
bij ministeriële regeling vast te stellen lijst van hernieuwbare brandstoffen, mag worden ingeboekt. Deze zogenaamde witte lijst maakt het
mogelijk dat de minister, in verband met de enorme verscheidenheid aan
technieken die aan de hernieuwbare brandstof ten grondslag liggen,
passende verificatienormen kan stellen.
derde lid
Omdat er geen duurzaamheidsystemen zijn die de keten van productie
tot levering aan de eindgebruiker van hernieuwbare brandstof kunnen
controleren, is gekozen voor het beperken van de keten tot maximaal twee
schakels (de producent en de afnemer/inboeker). Deze regel geldt voor de

Staatsblad 2018

134

44

vloeibare hernieuwbare brandstof die in de huidige lijst in de Regeling
energie vervoer vermeld is. Voor deze vorm van vloeibare hernieuwbare
brandstof staat het de producent vrij om, als hij aan de eisen voor
inboeker voldoet, zelf de hernieuwbare brandstof in te boeken. Als de
producent de hernieuwbare brandstof niet zelf inboekt, kan hij het leveren
aan een afnemer die het vervolgens inboekt. Indien de eerste afnemer de
hernieuwbare brandstof (door)levert aan een derde partij, kan die
hernieuwbare brandstof niet meer worden ingeboekt in het Register
hernieuwbare energie vervoer. Ook dit artikellid is gebaseerd op artikel
9.7.4.4, eerste lid, van de Wet milieubeheer.
vierde lid
Ingevolge het vierde lid mag de vloeibare hernieuwbare brandstof die is
geleverd aan de Nederlandse markt voor vervoer en waarvoor exploitatiesubsidie is betaald niet worden ingeboekt in het register. Dit betreft alle
vormen van exploitatiesubsidie binnen en buiten Nederland, waaronder
de zogenoemde SDE+. Mocht een vorm van gasvormige hernieuwbare
brandstof in dit besluit en in de Regeling energie vervoer uitgewerkt
worden, dan zal deze beperking ook voor gasvormige hernieuwbare
brandstof gelden. Het vierde lid is gebaseerd op artikel 9.7.4.4, eerste lid,
van de Wet milieubeheer.
Artikel 10
Bij de levering van elektriciteit aan wegvoertuigen in Nederland zijn
meerdere partijen betrokken, waaronder de producent van de elektriciteit,
de netbeheerder, de beheerder van het oplaadpunt en de administrateur
van de pasjes waarmee autobezitters bij een oplaadpunt elektriciteit
kunnen afnemen. Om geen onduidelijkheid te laten bestaan over welke
van de betrokken partijen de aan wegvoertuigen geleverde elektriciteit
mag inboeken in het Register hernieuwbare energie vervoer, is in artikel
9.7.4.1, tweede lid, van de Wet milieubeheer bepaald dat bij algemene
maatregel van bestuur regels kunnen worden gesteld met betrekking tot
de inboeker van onder meer elektriciteit. Dat is in dit artikel gebeurd.
De hoedanigheid van inboeker is toegekend aan de afnemer, bedoeld in
de Elektriciteitswet 1998, die beschikt over een aansluiting op het
elektriciteitsnet, als bedoeld in die wet, die alleen in verbinding staat met
een oplaadpunt voor elektriciteit aan wegvoertuigen. Dezelfde aansluiting
mag dus niet ook dienen voor bijvoorbeeld verwarming of verlichting. Op
deze manier wordt voorkomen dat het Register hernieuwbare energie
vervoer HBE’s bijschrijft voor een inboeking van elektriciteit dat niet de
bestemming wegvoertuigen had.
Artikel 11
eerste lid
Voor de bijschrijving van een HBE-geavanceerd of een HBE-overig,
bepaalt artikel 9.7.4.6, eerste lid, van de Wet milieubeheer in feite dat de
inboeker aantoont dat de grondstof of brandstof een afvalstof als bedoeld
in artikel 2, onderdeel p, van de richtlijn hernieuwbare energie was. In dit
vereiste van de richtlijn wordt voorzien door de minister de mogelijkheid
te geven om een (door de Europese Commissie) erkend duurzaamheidsysteem goed te keuren voor het afgeven van bewijzen van de
afwezigheid van een moedwillige bewerking of verwijdering van
materialen opdat de levering, geheel of gedeeltelijk, onder bijlage IX van
de richtlijn hernieuwbare energie komen te vallen. Bij ministeriële
regeling worden de voorwaarden gesteld waaraan de controle moet
voldoen om voor goedkeuring in aanmerking te komen.

Staatsblad 2018

134

45

tweede lid
De goedkeuring om bewijzen van afwezigheid van moedwillige
bewerking of verwijdering af te geven, geldt niet voor onbepaalde tijd. De
minister bepaalt de termijn van goedkeuring die niet langer dan vijf jaar
is.
derde lid
De goedkeuring van de minister heeft uitsluitend betrekking op de
bevoegdheid om bewijzen van afwezigheid van moedwillige bewerking of
verwijdering af te geven.
vierde lid
Omdat het vereiste van afwezigheid van moedwillige bewerking of
verwijdering alleen van belang is voor afvalstoffen en niet alle materialen
van bijlage IX, deel A, van de richtlijn hernieuwbare energie, zal in de
ministeriële regeling een lijst opgenomen worden van grondstoffen,
waarvoor het bewijs geboden is. De grondstoffen van bijlage IX, deel B,
van die richtlijn staan in elk geval op die lijst.
Artikel 12
Dit artikel heeft betrekking op de zogenoemde dubbeltelling en is
gebaseerd op artikel 9.7.4.8, eerste lid, van de Wet milieubeheer. De
energie-inhoud van biobrandstoffen die zijn geproduceerd uit grondstoffen als bedoeld in artikel 9.7.4.6, eerste lid, onderdelen b, sub 1, en c,
sub 1, van de wet, wordt bij inboeking op de rekening vermenigvuldigd
met de factor twee.
Artikel 13
eerste lid
De termijn van vier weken is in beginsel voldoende voor de NEa om een
eerste controle uit te voeren of er sprake is van evidente onregelmatigheden bij een inboeking van een hoeveelheid hernieuwbare energie
vervoer, maar niet zo lang dat de belangen van de inboeker geschaad
worden.
tweede lid
Binnen de termijn van vier weken moet het bestuur van de NEa
beslissen om de bijschrijving van de HBE’s al dan niet te weigeren. Tegen
die beslissing staat bezwaar en beroep open. Indien het bestuur niet
binnen die termijn beslist, bepaalt dit lid in het belang van de producent
dat de HBE’s moeten worden bijgeschreven.
derde lid
Indien in een specifiek geval de termijn van vier weken niet lang genoeg
blijkt te zijn, kan het bestuur van de NEa de termijn eenmaal met ten
hoogste vier weken verlengen.
Artikel 14
Ingevolge artikel 9.7.4.13 van de Wet milieubeheer is het bestuur van de
NEa bevoegd om tot vijf jaar na het verstrijken van een kalenderjaar de
ingeboekte hoeveelheid hernieuwbare energie vervoer ambtshalve vast te

Staatsblad 2018

134

46

stellen. Bij een wijziging van de levering tot eindverbruik, kan ook de
hoeveelheid te sparen HBE’s veranderen (de hoeveelheid te sparen HBE’s
is immers 10% van de ingeboekte hoeveelheid hernieuwbare energie
vervoer), maar ook de soort bijgeschreven HBE. Om te verkomen dat het
bestuur van de NEa bij een ambtshalve vaststelling van vijf jaar terug de
(spaar)gevolgen door de jaren heen moet berekenen, in een situatie dat
de verschillende soorten HBE’s bestaan, bepaalt dit lid dat het bestuur van
de NEa de gevolgen van de ambtshalve vaststelling op het saldo van
HBE’s in het lopende kalenderjaar toepassen moet.
Artikel 15
Bij de verificatie van hernieuwbare brandstof, dubbeltelling en inboeken
dient de verificateur te beschikken over en te werken overeenkomstig een
door de minister goedgekeurd verificatieprotocol.
Op grond van dit artikel mag de minister verificatieprotocollen (of
wijzigingen van goedgekeurde verificatieprotocollen) voor deze onderdelen van het werkveld hernieuwbare energie vervoer goedkeuren. Bij de
beoordeling van de aanvraag om goedkeuring, toetst de minister of de
werkzaamheden die in het desbetreffende verificatieprotocol beschreven
zijn, een goede invulling zijn van de onderwerpen die volgens de
ministeriële regeling door de verificateur gecontroleerd moeten worden.
De termijn waarbinnen de minister op de aanvraag om goedkeuring
beslist, bedraagt twaalf weken, met een mogelijkheid tot verdagen van de
beslistermijn van vier weken. Bij zijn besluit tot goedkeuring van een
verificatieprotocol, bepaalt de minister de duur dat de goedkeuring geldig
is, doch ten hoogste voor een duur van vijf jaar.
Artikel 16
Op grond van artikel 9.7.4.4, tweede lid, van de Wet milieubeheer moet
de inboeker van een hoeveelheid hernieuwbare brandstof bij het inboeken
van die hoeveelheid beschikken over een verificatieverklaring
hernieuwbare brandstof en een goedgekeurd verificatieprotocol. De
verklaring wordt gecontroleerd tijdens de inboekverificatie en dient op
verzoek van het bestuur van de NEa overgelegd te worden. Artikel 16
beoogt te waarborgen dat de kennis en kunde van de betrokken
verificatie-instelling is getoetst, door te verlangen dat de verificateur
hernieuwbare brandstof zijn werkzaamheden uitvoert overeenkomstig een
door de minister goedgekeurd verificatieprotocol hernieuwbare brandstof.
Bovendien beoordeelt de Raad voor Accreditatie of de verificatie-instelling
voldoende toegerust is om de norm te kunnen toetsen die in het normenkader is opgenomen. Verificatie is ook toegestaan door een verificatieinstelling die geaccrediteerd is door een buitenlandse accreditatieinstelling die voldoet aan het bepaalde in Verordening 765/2008. In
aansluiting bij artikel 24 van de Beleidsregel Accreditatie van de RvA
(RvA-BR002-NL, versie 6), maakt artikel 16 van het besluit mogelijk dat de
verificatie-instelling, die voor het onderdeel hernieuwbare brandstof van
het werkveld hernieuwbare energie vervoer geaccrediteerd wenst te
worden, gebruik maakt van de mogelijkheid van tijdelijke accreditatie met
beperkende voorwaarden.
Artikel 17
In dit artikel wordt aangegeven hoe nauwkeurig en met welke zekerheid
de verificateur de verificatie hernieuwbare brandstof moet uitvoeren. De
verificateur hernieuwbare brandstof verzamelt hiervoor toereikende
controle-informatie en zorgt voor een aanvaardbaar laag controlerisico.

Staatsblad 2018

134

47

Artikel 18
Indien gewenst kunnen bij ministeriële regeling nadere regels worden
gesteld over de verificatie hernieuwbare brandstof.
Artikel 19
Op grond van artikel 9.7.4.8, tweede lid, van de Wet milieubeheer moet
de inboeker van een hoeveelheid dubbeltellende biobrandstof bij het
inboeken van die hoeveelheid beschikken over een dubbeltellingverklaring waaruit blijkt dat aan de voorwaarden voor dubbeltelling voldaan
is, die op grond van dat artikel gesteld zijn. Deze verklaring wordt
gecontroleerd tijdens de inboekverificatie en dient op verzoek van het
bestuur van de NEa overgelegd te worden.
Dit artikel beoogt te waarborgen dat de kennis en kunde van de
betrokken verificatie-instelling is getoetst, door te verlangen dat de
dubbeltellingverificateur zijn werkzaamheden uitvoert overeenkomstig
een door de minister goedgekeurd verificatieprotocol dubbeltelling.
Bovendien beoordeelt de Raad voor Accreditatie of de verificatie-instelling
voldoende toegerust is om de norm te kunnen toetsen die in het normenkader is opgenomen. Deze beoordeling is ook toegestaan door een
accreditatie-instelling in een andere EU-lidstaat die voldoet aan het
bepaalde in Verordening 765/2008. In aansluiting bij artikel 24 van de
Beleidsregel Accreditatie van de RvA (RvA-BR002-NL, versie 6), maakt
artikel 19 van het besluit mogelijk dat de verificatie-instelling, die voor het
onderdeel dubbeltelling van het werkveld hernieuwbare energie vervoer
geaccrediteerd wenst te worden, gebruik maakt van de mogelijkheid van
tijdelijke accreditatie met beperkende voorwaarden.
Artikel 20
Dit artikel is gebaseerd op artikel 9.7.4.8, vijfde lid, van de Wet milieubeheer.
In dit artikel wordt aangegeven hoe nauwkeurig en met welke zekerheid
de verificateur de dubbeltellingverificatie moet uitvoeren.
Artikel 21
Indien gewenst kunnen bij ministeriële regeling nadere regels worden
gesteld over de dubbeltellingverificatie.
Artikel 22
Ingevolge artikel 9.7.4.12, eerste lid, van de Wet milieubeheer moet de
inboeker van hernieuwbare energie vervoer voor 1 april volgend op het
kalenderjaar waarover de inboeking is gedaan, aan het bestuur van de
NEa een verklaring overleggen van een verificateur waaruit blijkt dat
voldaan is aan de voorwaarden voor inboeken die in paragraaf 9.7.4 van
de Wet milieubeheer gesteld zijn.
Onderhavig artikel beoogt te waarborgen dat de kennis en kunde van de
betrokken verificatie-instelling is getoetst, door te verlangen dat de
inboekverificateur zijn werkzaamheden uitvoert overeenkomstig een door
de minister goedgekeurd verificatieprotocol inboeken. Bovendien
beoordeelt de Raad voor Accreditatie of de verificatie-instelling voldoende
toegerust is om de norm te kunnen toetsen die in het normenkader is
opgenomen. Deze beoordeling is ook toegestaan door een accreditatieinstelling in een andere EU-lidstaat die voldoet aan het bepaalde in
Verordening 765/2008. In aansluiting bij artikel 24 van de Beleidsregel
Accreditatie van de RvA (RvA-BR002-NL, versie 6), maakt artikel 22 van het
besluit mogelijk dat de verificatie-instelling, die voor het onderdeel

Staatsblad 2018

134

48

inboeken van het werkveld hernieuwbare energie vervoer geaccrediteerd
wenst te worden, gebruik maakt van de mogelijkheid van tijdelijke
accreditatie met beperkende voorwaarden.
Artikel 23
In dit artikel wordt aangegeven hoe nauwkeurig en met welke zekerheid
de inboekverificateur de inboekverificatie moet uitvoeren en wat hij moet
doen als hij geen inboekverficatieverklaring kan opstellen, met andere
woorden als niet is voldaan aan de eisen voor een dergelijke verklaring.
De inboekverificateur verzamelt hiervoor toereikende controle-informatie
en zorgt voor een aanvaardbaar laag controlerisico.
Artikel 24
Indien gewenst kunnen bij ministeriële regeling nadere regels worden
gesteld over de inboekverificatie.
Artikel 25
In dit artikel zijn twee categorieën aangewezen die op grond van artikel
9.7.5.3, derde lid, van de Wet milieubeheer een rekening met overboekfaciliteit kunnen aanvragen.
De eerste categorie betreft bedrijven waaraan op grond van de Wet op
de accijns door de belastinginspecteur een vergunning is verleend voor
een accijnsgoederenplaats voor minerale oliën, te weten bedrijven waar
minerale oliën onder schorsing van accijns opgeslagen of bewerkt mogen
worden. Die ondernemingen zijn vaak, maar niet altijd, inboeker en
leverancier tot eindverbruik.
De tweede categorie betreft publiekrechtelijke rechtspersonen, te weten
overheidsorganen met rechtspersoonlijkheid. De rekening is bedoeld voor
provincies, gemeenten of openbare lichamen die, in de context van een
aanbesteding voor openbaar vervoer, als gunning- of concessievoorwaarde opnemen dat de vervoerder zijn brandstofverbruik met energie uit
hernieuwbare bronnen moet vergroenen. Door als publiekrechtelijke
rechtspersoon te verzoeken om opening van een rekening met een
overboekfaciliteit, wordt mogelijk om HBE’s, die immers een inspanning
op het gebied van hernieuwbare energie vervoer in Nederland vertegenwoordigen, als een bewijs voor een vergroening te laten zijn. De publiekrechtelijke rechtspersoon ontvangt op zijn rekening de HBE’s die de
vervoerder, als bewijs voor de vergroening, laat overboeken door een
rekeninghouder in het register (veelal zal de vervoerder zelf niet in
aanmerking kunnen komen voor een rekening in het register). Om te
bewerkstelligen dat de inspanning van de vervoerder, in de context van de
concessie voor openbaar vervoer, aanvullend is op de inspanning die de
brandstofleverancier reeds uit hoofde van de systematiek van
hernieuwbare energie vervoer moet leveren, dienen de ontvangen HBE’s
in beginsel niet door de rekeninghouder verhandeld te worden.
Artikel 26
Op grond van artikel 9.7.5.4, eerste lid, aanhef en onderdeel a, van de
Wet milieubeheer kan het bestuur van de NEa weigeren een rekening te
openen als niet wordt voldaan aan de in paragraaf 9.7.5 van de Wet
milieubeheer of op grond van die paragraaf gestelde eisen.
Een van de eisen voor het hebben van een rekening is dat de betreffende onderneming een hoedanigheid (inboeker, leverancier tot eindverbruik of aangewezen op grond van artikel 9.7.5.3, derde lid, van de Wet
milieubeheer), genoemd in artikel 9.7.5.3 van de Wet milieubeheer, bezit.
Om een dergelijke hoedanigheid te bezitten moet de onderneming

Staatsblad 2018

134

49

voldoen aan de eisen van artikel 5 van de Handelsregisterwet 2007 (zie de
definitie van onderneming in artikel 9.7.1.1 van de Wet milieubeheer).
Bovendien dient de aanvrager de bij ministeriële regeling vast te stellen
gegevens te verstrekken op straffe van afwijzing van het verzoek om
opening van een rekening.
Artikel 27
In dit artikel zijn een aantal omstandigheden genoemd die in ieder geval
redenen vormen om fraude of misbruik van een rekening te vermoeden.
Dit laat onverlet dat andere signalen kunnen bestaan die het bestuur van
de NEa reden geven om fraude of misbruik te vermoeden. Wanneer het
bestuur van de NEa een rekening of faciliteit blokkeert, dan stelt het de
rekeninghouder daarvan in kennis.
Artikel 28
eerste lid, onderdeel a
Voor het hebben van een rekening is het voldoen aan een van de
hoedanigheden, genoemd in artikel 9.7.5.4 van de Wet milieubeheer, een
vereiste. Een onderneming die geen van de in dat artikel genoemde
hoedanigheden bezit, kan geen rekeninghouder zijn. Gelet op de functie
van de rekening in het register is het niet gewenst dat rekeningen blijven
bestaan, waarvan de houder geen recht (meer) heeft op een rekening. Het
bestuur van de NEa heft dergelijke rekeningen daarom ambtshalve op.
eerste lid, onderdeel b
Het bestuur van de NEa kan bij een vermoeden van fraude of misbruik
een rekening of een faciliteit van een rekening blokkeren. Wanneer het
bestuur van de NEa besluit een rekening of faciliteit te blokkeren, dan stelt
het de rekeninghouder daarvan en van de vermoedens van misbruik of
fraude in kennis. Als de rekeninghouder niet genegen of in staat is om een
voldoende antwoord te formuleren op de vermoedens van de NEa, is het
niet wenselijk dat de rekening blijft bestaan. In dat geval heeft het bestuur
van de NEa een aanleiding tot ambtshalve opheffing van die rekening.
eerste lid, onderdeel c
Een rekening waarop gedurende twaalf maanden geen enkele activiteit
is geweest, heeft voor de rekeninghouder klaarblijkelijk geen functie meer.
Gelet op de functie van de rekening in het register is het niet wenselijk dat
inactieve rekeningen blijven bestaan. Daarom kunnen dergelijke
rekeningen door het bestuur van de NEa worden opgeheven.
tweede lid
Een rekening met een inboekfaciliteit en een overboekfaciliteit of alleen
een overboekfaciliteit kan op verzoek van de rekeninghouder door het
bestuur van de NEa worden opgeheven. Deze mogelijkheid bestaat dus
niet voor een rekening met een jaarverplichtingfaciliteit en een overboekfaciliteit. Een leverancier tot eindverbruik is op grond van artikel 9.7.2.2
van de Wet milieubeheer verplicht een rekening met jaarverplichtingfaciliteit te hebben. Die rekening kan daarom niet op verzoek van de rekeninghouder worden opgeheven, maar wordt slechts opgeheven als de
rekeninghouder geen leverancier tot eindverbruik meer is. Dit in tegenstelling tot rekeningen met een inboekfaciliteit of alleen een overboekfaciliteit. Het inboeken van hernieuwbare energie vervoer of het uitsluitend
handelen in HBE’s is een vrije keuze.

Staatsblad 2018

134

50

derde lid
Een rekening waarop verplichtingen rusten wordt niet ambtshalve noch
op verzoek opgeheven. Hiermee wordt voorkomen dat de rekeninghouder
op deze wijze van die verplichtingen ontheven wordt. Het betreft de
verplichting om een negatief saldo op de rekening als gevolg van het
afschrijven van HBE’s voor de jaarverplichting (artikel 9.7.2.5, vijfde lid,
van de Wet milieubeheer) of als gevolg van het afschrijven van HBE’s
vanwege foutieve inboeking (artikel 9.7.4.13, vijfde lid, van de Wet
milieubeheer) aan te vullen.
Artikel 29
Dit artikel bepaalt op welke wijze het aantal te sparen HBE’s berekend
wordt. Deze vaststelling vindt plaats nadat naast de jaarverplichting en
een eventuele compensatieverplichting uit hoofde van artikel 9.7.2.5,
vijfde lid, of artikel 9.7.4.13, vijfde lid, van de Wet milieubeheer, ook de
reductieverplichting, bedoeld in artikel 9.8.2.5 van de Wet milieubeheer,
afgeschreven is. Indien een rekeninghouder op 1 april van een kalenderjaar nog HBE’s op zijn rekening heeft staan, dan bepaalt het register
het aantal te sparen HBE’s in twee stappen. Eerst berekent het register het
aantal HBE’s dat de rekeninghouder per hoedanigheid mag sparen om
vervolgens per hoedanigheid de uitkomst van de berekening te vergelijken. De hoedanigheid die voor de rekeninghouder het hoogste
spaarsaldo oplevert, is leidend. Voor een leverancier tot eindverbruik
bedraagt het maximaal te sparen aantal HBE’s 25 procent van het
verschuldigde aantal HBE’s in dat kalenderjaar. Een inboeker mag ten
hoogste 10 procent van het aantal over dat kalenderjaar ingeboekte HBE’s
sparen. Alle rekeninghouders, ook rekeninghouders zonder inboek- of
jaarverplichtingfaciliteit, mogen 2.000 HBE’s sparen. In de tweede stap
vergelijkt het register de spaarruimte met het voor sparen beschikbare
saldo. Indien de spaarruimte groter is dan het saldo aan HBE’s, dan wordt
het gehele saldo, ongeacht het soort HBE, gespaard. Mocht de rekeninghouder meer HBE’s hebben dan zijn ruimte om te sparen groot is, dan zal
het register eerst de HBE’s-geavanceerd sparen, dan de HBE’s-overig en
tenslotte de HBE’s-conventioneel. Deze spaarvolgorde weerspiegelt de
verwachte marktwaarde van de verschillende soorten HBE’s. De HBE’s die
de rekeninghouder niet mag sparen vervallen van rechtswege en worden
van het saldo van de rekeninghouder verwijderd.
Artikel 30
Dit artikel is gebaseerd op artikel 2.2, vierde lid, van de Wet milieubeheer.
Op basis van dit artikel stelt de NEa jaarlijks een rapport met geaggregeerde gegevens over de ingeboekte hernieuwbare energie vervoer
samen.
Artikel 31
In dit artikel wordt uitvoering gegeven aan de aanbevelingen om te
komen tot een stabiele en transparante markt voor HBE’s. Omdat er bij de
deelnemers in het register verschillen bestaan in marktpositie, die
ondermeer hun oorzaak hebben in de jaarverplichting, maar ook in het
grote verschil in omvang tussen de marktpartijen, is het wenselijk dat er
enige transparantie in de markt voor HBE’s wordt gehandhaafd.
Door meerdere keren per jaar het aantal per soort bijgeschreven HBE’s
te publiceren, tezamen met het aantal per soort gespaarde HBE’s, zijn
marktpartijen beter in staat om een inschatting te maken over het aantal
in de markt beschikbare HBE’s. Hiertoe wordt tevens het aantal op 1 april

Staatsblad 2018

134

51

afgeschreven hernieuwbare brandstofeenheden van rekeningen van
publiekrechtelijke rechtspersonen openbaar gemaakt.
Artikel 32
Het bestuur van de NEa maakt jaarlijks, op grond van artikel 9.7.4.14,
tweede lid, van de Wet milieubeheer, per inboeker bepaalde gegevens van
ingeboekte vloeibare biobrandstoffen langs elektronische weg openbaar,
dat wil zeggen door publicatie op de website
http://www.emissieautoriteit.nl. Bij de samenstelling van de rapportage
neemt het bestuur van de NEa de vertrouwelijkheid van commercieel
gevoelige informatie in acht. Per inboeker worden afzonderlijke
overzichten gemaakt van de vloeibare biobrandstoffen. De drie
overzichten geven aan wat de aard is van gebruikte grondstoffen, wat het
land van herkomst is en welk duurzaamheidsysteem gehanteerd is.
Doordat afzonderlijke overzichten gemaakt worden, wordt niet per
inboeker en per biobrandstof aangegeven wat de herkomst is en welk
duurzaamheidsysteem wordt gehanteerd.
Artikel 33
Kyotorekening
De rekening in het register dat Nederland moet hebben als partij van het
Protocol van Kyoto.
LPG
Vloeibaar gemaakt petroleumgas als bedoeld in artikel 26, zesde lid, van
de Wet op de accijns. Het betreft de produkten van GN-codes 2711 12 11
tot en met 2711 19 00 en de minerale oliën die volgens artikel 28 van die
wet aan het tarief van vloeibaar gemaakt petroleumgas onderworpen zijn.
rekeninghouder
Dit is een onderneming die op grond van artikel 9.8.4.3 van de Wet
milieubeheer een rekening in het Register rapportage- en reductieverplichting vervoersemissies heeft.
Artikel 34
Op grond van artikel 9.8.1.3 van de Wet milieubeheer kunnen categorieën rapportageplichtigen worden aangewezen op wie de in titel 9.8 van
de Wet milieubeheer opgenomen verplichtingen niet van toepassing zijn.
Dit artikel benoemt die categorie rapportageplichtigen.
Het betreft de rapportageplichtigen die in een jaar, opgeteld, niet meer
dan 500.000 liter benzine en/of diesel, 500.000 kilogram LPG en/of LNG en
500.000 Nm3 CNG uitslaan tot verbruik aan vervoersbestemmingen.
Volgens artikel 9.8.1.2 van de Wet milieubeheer zijn de vervoersbestemmingen wegvoertuigen, niet voor de weg bestemde mobiele machines,
landbouwtrekkers, bosbouwmachines en pleziervaartuigen, voor zover ze
niet op zee varen. Leveringen van benzine, diesel en betere fossiele
brandstof aan binnenvaartschepen vallen buiten het wettelijke begrip
uitslag tot vervoersverbruik en bijgevolg buiten de berekening van de
500.000 liter/kilogram/Nm3. De grens van 500.000 liter/kilogram/Nm3 geldt
voor het totaal van de verschillende soorten uitgeslagen brandstof en dus
niet voor elke brandstofsoort apart. Voor de berekening is ook van belang
dat de wettelijke begrippen benzine, diesel en LPG gewijzigd zijn en
bijgevolg ook de biocompenten en de toevoegingen in de benzine en

Staatsblad 2018

134

52

diesel onderdeel van het begrip geworden zijn, alsmede pure biobenzine
en pure biodiesel onder het begrip benzine en diesel vallen.
Artikel 35
Ingevolge artikel 9.8.2.1, eerste en derde lid, van de Wet milieubeheer
dient bij of krachtens algemene maatregel van bestuur zowel de hoogte
van het percentage van de reductieverplichting als de kalenderjaren
waarvoor de reductieverplichting geldt vastgesteld te worden. Gelezen in
samenhang met artikel 9.8.2.1 van de Wet milieubeheer, bewerkstelligt
artikel 28 van het besluit dat de rapportageplichtige, over het kalenderjaar
2020, de broeikasgasemissie gedurende de levenscyclus per eenheid
energie van zijn tot verbruik uitgeslagen benzine en diesel ten opzichte
van de uitgangsnorm van 94,1 g CO2-equivalent/MJ, met zes procent
vermindert.
Artikel 36
Artikel 9.8.2.4 van de Wet milieubeheer bepaalt dat wanneer de
rapportageplichtige verzuimt om zijn uitslag tot vervoersverbruik in het
Register rapportage- en reductieverplichting vervoersemissies in te
voeren, het bestuur van de NEa ambtshalve die hoeveelheid vaststelt. Bij
die ambtshalve vaststelling maakt het bestuur een inschatting van de
geleverde hoeveelheid benzine, diesel en LPG, waarbij het zich in elk
geval op het volume dat is opgegeven bij de zogenoemde accijnsaangifte
op basis van artikel 53 van de Wet op de accijns baseert. Dit laat onverlet
dat het bestuur zich ook op andere gegevens, zo die beschikbaar zijn, kan
en moet verlaten bij de ambtshalve vaststelling.
Artikel 37
Omdat zowel de jaarverplichting uit titel 9.7 als de reductieverplichting
uit titel 9.8 van de Wet milieubeheer op dezelfde energiedragers (benzine
en diesel) die aan dezelfde vervoersbestemmingen geleverd worden rust,
is de rapportageplichtige met een reductieverplichting ook een leverancier
met een jaarverplichting. Doordat het bestuur van de NEa jaarlijks
ingevolge artikel 9.8.3.4 van de Wet milieubeheer de broeikasgasemissiereductiebijdrage van een HBE vaststelt, is het mogelijk om de inspanning
in termen van gigajoules hernieuwbare energie (een HBE vertegenwoordigt een bijdrage aan de jaarverplichting van een gigajoule
hernieuwbare energie vervoer) te vertalen in een bijdrage in kilogram
kooldioxide-equivalenten aan het behalen van de reductieverplichting. Op
deze manier bewerkstelligt de systematiek van titel 9.8 van de Wet
milieubeheer dat de brandstofleverancier, die in zijn hoedanigheid van
leverancier tot eindverbruik aan zijn jaarverplichting voldoet, in zijn
hoedanigheid van rapportageplichtige naar verwachting geheel of
grotendeels aan zijn reductieverplichting voldoet.
Ingevolge artikel 37 schrijft het register eerst eventueel op de rekening
met een reductieverplichtingfaciliteit aanwezige exploitatiereductieeenheden (UER’s) af, om vervolgens tot het afschrijven van HBE’s over te
gaan. Deze volgorde is ingegeven door artikel 9.8.3.3 van de Wet
milieubeheer dat bepaalt dat UER’s niet gespaard mogen worden. Evenals
bij de afschrijving van de jaarverplichting als bedoeld in artikel 9.7.2.5 van
de Wet milieubeheer, schrijft het register ter voldoening aan de reductieverplichting de verschuldigde HBE’s af, ongeacht het op de rekening
aanwezige saldo aan HBE’s. Bij de afschrijving neemt het register de
grenzen van het gebruik van HBE’s-conventioneel in acht; dezelfde
brandstofstofleverancier mag bijgevolg ter voldoening aan zijn reductieverplichting in zijn hoedanigheid van rapportageplichtige niet meer
HBE’s-conventioneel gebruiken dan hij in zijn hoedanigheid van

Staatsblad 2018

134

53

leverancier tot eindverbruik mocht ter voldoening aan zijn jaarverplichting. Bij de afschrijving van HBE’s ter voldoening aan de reductieverplichting hanteert het register dezelfde volgorde als bij de afschrijving van
HBE’s ter voldoening aan de jaarverplichting, met dien verstande dat de
HBE-geavanceerd alleen in laatste instantie afgeschreven worden, zoals
bedoeld in artikel 5, eerste lid, onderdeel d.
Artikel 38
Terwijl artikel 37, onderdeel b, verwijst naar – onder meer – artikel 5,
tweede lid, van dit besluit met betrekking tot de opbouw van het
negatieve saldo, gaat onderhavig artikel over de volgorde waarin het
negatieve saldo aangevuld wordt. Artikel 6 wordt daarbij van overeenkomstige toepassing verklaard. Gemakshalve wordt voor een toelichting
verwezen naar hetgeen bij artikel 6 is toegelicht.
Artikel 39
Uit artikel 9.8.2.1 van de Wet milieubeheer volgt dat de rapportageplichtige naast de HBE ook de exploitatiereductie-eenheid (Upstream
Emission Reduction, UER) ter beschikking staat om aan zijn reductieverplichting te voldoen.
Onderhavig artikel 39, eerste lid, verduidelijkt dat de rapportageplichtige
een UER verwerft door een hoeveelheid gecertificeerde emissiereducties
over te boeken of te doen overboeken naar een door het bestuur van de
NEa aangewezen rekening in het PK-register, het register dat Nederland
krachtens het Protocol van Kyoto beheert. Een gecertificeerde reductieeenheid (hierna: CER) is volgens artikel 1.1 van de Wet milieubeheer een
eenheid die overeenkomstig artikel 12 van het Protocol van Kyoto, de
daarop gebaseerde besluiten en het Raamverdrag van de Verenigde
Naties inzake klimaatverandering uitgegeven is. Een CER vertegenwoordigt één ton kooldioxide-equivalentreductie (CO2-equivalent). Een
CER is een verhandelbare eenheid die het gevolg is van een projectactiviteit als bedoeld in artikel 12 van het Protocol van Kyoto, te weten een
projectactiviteit in het kader van het mechanisme voor schone ontwikkeling (CDM). Dergelijke projecten vinden plaats onder de verantwoordelijkheid van de CDM Raad, het orgaan dat het Protocol van Kyoto belast is
met de goede uitvoering van de bepalingen van artikel 12 van het Protocol
van Kyoto en ook een eigen register heeft dat CER’s uitgeeft, maar niet
dan nadat de uitgevoerde projectactiviteit met goed gevolg een uitgebreide procedure van toetsing doorstaan heeft. Door aan te sluiten op het
mechanisme voor schone ontwikkeling, maakt Nederland gebruik van een
systematiek en zijn waarborgen dat reeds uit hoofde van het Protocol van
Kyoto bestaat, ten behoeve van de bijschrijving van exploitatiereductieeenheden in het kader van de uitvoering van de richtlijn brandstofkwaliteit.
Omdat de reikwijdte van de projectactiviteiten die voor het mechanisme
voor schone ontwikkeling groter is dan die voor de Uitvoeringsrichtlijn
FQD in aanmerking komen, zal ingevolge het tweede lid van artikel 39 bij
ministeriële regeling een lijst met CDM-projectactiviteiten worden
vastgesteld, waarvan de CER’s in aanmerking komen voor de verkrijging
van exploitatiereductie-eenheden. Het betreffen met name
CDM-projectactiviteiten die op broeikasgasreductiemaatregelen
betrekking hebben bij de winning van olie en gas en ook aan de overige
vereisten van bijlage 1, onderdeel d, van de Uitvoeringrichtlijn FQD
voldoen (bijvoorbeeld dat de uitgifte van CER’s na 1 januari 2011 gestart
is). Bovendien dient de CER te staan voor een uitstootbeperking vanaf
1 januari 2019, hetgeen betekent dat de projecteigenaar moet bewerkstelligen dat de CDM Raad in de maand december 2018 de CER’s uitgegeven
heeft.

Staatsblad 2018

134

54

De uitstootbeperking die vanaf januari 2019 verwezenlijkt wordt, kunnen
dan in een volgend verzoek om uitgifte tot CER’s leiden, die onderwerp
van een omwisseling in exploitatiereductie-eenheden kunnen zijn. Of een
CER afkomstig is van een CDM-projectactiviteit die op de lijst vermeld is,
kan uit haar unieke identificatienummer afgeleid worden.
Indien de NEa, in haar hoedanigheid als beheerder van het Nederlandse
PK-register, vaststelt dat een hoeveelheid CER’s op de aangewezen
PK-rekening rapportageplichtige overgeboekt is, dan schrijft blijkens het
derde lid de NEa, in haar hoedanigheid van beheerder van het Register
rapportage- en reductieverplichting vervoersemissies, een overeenkomstige hoeveelheid aan exploitatiereductie-eenheden op de rekening van de
desbetreffende rapportageplichtige bij.
Artikel 40
Indien andere EU lidstaten op basis van hun wet- en regelgeving
projectactiviteiten voor de verkrijging van UER’s zouden toestaan en die
wet- en regelgeving in een manier dat Nederlandse rapportageplichtigen
dergelijke eenheden verwerven kunnen voorziet, dan kan bij ministeriële
regeling bepaald worden dat ook exploitatiereductie-eenheden uit
projectactiviteiten uit andere lidstaten voor de reductieverplichting in
Nederland gebruikt kunnen worden.
Artikel 41
Bij ministeriële regeling zullen onder meer regels op het gebied van
registerbeheer gesteld worden.
Artikel 42
Omdat zowel de jaarverplichting uit titel 9.7 als de reductieverplichting
uit titel 9.8 van de Wet milieubeheer op dezelfde energiedragers (benzine
en diesel) die aan dezelfde vervoersbestemmingen geleverd worden rust,
is de rapportageplichtige met een reductieverplichting ook een leverancier
met een jaarverplichting. Doordat het bestuur van de NEa jaarlijks
ingevolge artikel 9.8.3.4 van de Wet milieubeheer de broeikasgasemissiereductiebijdrage van een HBE vaststelt, is het mogelijk om de inspanning
in termen van gigajoules hernieuwbare energie (een HBE vertegenwoordigt een bijdrage aan de jaarverplichting van een gigajoule
hernieuwbare energie vervoer) te vertalen in een bijdrage in kilogram
CO2-equivalenten aan het behalen van de reductieverplichting. Op deze
manier bewerkstelligt de systematiek van titel 9.8 van de Wet milieubeheer dat de brandstofleverancier, die in zijn hoedanigheid van
leverancier tot eindverbruik aan zijn jaarverplichting voldoet, in zijn
hoedanigheid van rapportageplichtige naar verwachting geheel of
grotendeels aan zijn reductieverplichting voldoet.
Op grond van dit artikel zullen bij ministeriële regeling regels gesteld
worden over zowel het tijdstip van de jaarlijkse vaststelling als de
berekening van de broeikasgasemissiereductiebijdrage van een HBE,
ongeacht het soort.
Artikel 43
Op grond van artikel 9.8.8.4, eerste lid, aanhef en onderdeel a, van de
Wet milieubeheer kan het bestuur van de NEa weigeren een rekening te
openen als niet wordt voldaan aan de in paragraaf 9.8.4 van de Wet
milieubeheer of op grond van die paragraaf gestelde eisen.
Een van de eisen voor het hebben van een rekening is dat de betreffende onderneming de hoedanigheid van rapportageplichtige bezit.
Bovendien dient de aanvrager de in de Regeling energie vervoer

Staatsblad 2018

134

55

opgesomde gegevens te verstrekken op straffe van afwijzing van het
verzoek om opening van een rekening.
Artikel 44
Op grond van artikel 9.8.4.4, eerste lid, aanhef en onderdeel a, van de
Wet milieubeheer kan het bestuur van de NEa bij een vermoeden van
fraude of misbruik weigeren om een rekening te openen. In het onderhavige artikel zijn een aantal omstandigheden genoemd die in ieder geval
redenen vormen om fraude of misbruik te vermoeden. Dit laat onverlet
dat andere signalen kunnen bestaan die het bestuur van de NEa reden
geven om fraude of misbruik te vermoeden. Wanneer het bestuur van de
NEa een rekening of faciliteit van een rekening blokkeert, dan stelt het de
rekeninghouder daarvan in kennis.
Artikel 45
eerste lid, onderdeel a
Voor het hebben van een rekening is de hoedanigheid van rapportageplichtige een vereiste. Een onderneming die niet deze hoedanigheden
bezit, kan geen rekeninghouder zijn. Gelet op de functie van de rekening
in het register is niet gewenst dat rekeningen blijven bestaan, waarvan de
houder geen recht (meer) heeft op een rekening. Het bestuur van de NEa
heft dergelijke rekeningen daarom ambtshalve op.
eerste lid, onderdeel b
Het bestuur van de NEa kan bij een vermoeden van fraude of misbruik
een rekening, of een faciliteit van een rekening, blokkeren. Wanneer het
bestuur van de NEa besluit een rekening of faciliteit te blokkeren, dan stelt
het de rekeninghouder daarvan en van de vermoedens van misbruik of
fraude in kennis. Als de rekeninghouder niet genegen of in staat is om een
voldoende antwoord te formuleren op de vermoedens van de NEa, dan is
niet wenselijk dat de rekening blijft bestaan. In dat geval heeft het bestuur
van de NEa een aanleiding tot ambtshalve opheffing van die rekening.
eerste lid, onderdeel c
Een rekening waarop gedurende twaalf maanden geen enkele activiteit
is geweest, heeft voor de rekeninghouder klaarblijkelijk geen functie meer.
Gelet op de functie van de rekening in het register is niet wenselijk dat
inactieve rekeningen blijven bestaan. Daarom kunnen dergelijke
rekeningen door het bestuur van de NEa worden opgeheven.
tweede lid
Een rekening met een reductieverplichtingfaciliteit en een overboekfaciliteit heft de NEa alleen op, indien de rekeninghouder geen rapportageplichtige meer is. Een rapportageplichtige is op grond van artikel 9.8.2.2
van de Wet milieubeheer verplicht een rekening met reductieverplichtingfaciliteit te hebben. Bovendien heft de NEa geen rekening op waarop nog
verplichtingen rusten, om te voorkomen dat de rekeninghouder op deze
wijze van die verplichtingen ontheven wordt. Het betreft de verplichting
om een negatief saldo op de rekening als gevolg van het afschrijven van
HBE’s voor de reductieverplichting (artikel 9.8.2.5, vijfde lid, van de Wet
milieubeheer) aan te vullen.

Staatsblad 2018

134

56

Artikel 46
Dit artikel is gebaseerd op artikel 9.8.4.6, tweede lid, van de Wet
milieubeheer en bepaalt de spaarruimte in de hoedanigheid van rapportageplichtige met een reductieverplichting en de spaarvolgorde indien het
saldo aan HBE’s groter dan de spaarruimte is. De HBE’s die de rekeninghouder niet mag sparen vervallen van rechtswege en worden van het
saldo van de rekeninghouder verwijderd.
UER’s mogen ingevolge artikel 9.8.3.3 van de Wet milieubeheer niet
gespaard worden. Omdat het sparen van HBE ook onderwerp van
hoofdstuk 1 van het besluit is, verwijst dit artikel naar artikel 29, vierde lid,
van dit besluit.
Artikel 47
Dit artikel is gebaseerd op artikel 2.2, vierde lid, van de Wet milieubeheer. Op basis van artikel 41 stelt de NEa jaarlijks een rapport met
geaggregeerde gegevens over de gerapporteerde benzine, diesel en
betere fossiele brandstof samen.
Artikel 48
eerste lid
Het eerste lid van dit artikel regelt de periode waarin de minister nog
geen erkende duurzaamheidsystemen goedgekeurd heeft voor de afgifte
van het bewijs dat geen materialen doelbewust zijn gewijzigd of
verwijderd opdat een levering, geheel of gedeeltelijk, onder bijlage IX van
de richtlijn hernieuwbare energie komt te vallen (hierna: bewijs van
afwezigheid van moedwillige bewerking), maar ook de periode dat de
minister weliswaar erkende duurzaamheidsystemen goedgekeurd heeft,
maar de brandstof ten tijde van de goedkeuring zich al in de duurzaamheidketen van het erkende duurzaamheidsysteem bevond. Zonder deze
bepaling zou het register, ingevolge artikel 9.7.4.6, eerste lid, onderdelen a
en b, van de Wet milieubeheer, zonder een bewijs van afwezigheid van
moedwillige bewerking niet kunnen overgaan tot de bijschrijving van
HBE’s-geavanceerd en -overig, terwijl de leverancier tot eindverbruik een
gedeelte van de jaarverplichting met dit soort HBE’s moet voldoen. Tot
1 januari 2019 worden de grondstoffen en brandstoffen, waarvoor bij
ministeriële regeling bepaald is dat een bewijs van afwezigheid van
moedwillige bewerking vereist is, geacht aan de voorwaarden te voldoen.
tweede lid
Op grond van het tweede lid van artikel 48 hebben verificateurs tot
1 januari 2019 de tijd om te bewerkstelligen dat ze over een goedgekeurd
verificatieprotocol beschikken.
Artikel 49
Dit artikel voorziet op voorhand in implementatie van eventuele
toekomstige wijzigingen van de richtlijn hernieuwbare energie en de
richtlijn brandstofkwaliteit.

Staatsblad 2018

134

57

Artikel 50
Met het vaststellen van onderhavig besluit wordt het Besluit
hernieuwbare energie vervoer 2015 ingetrokken. De artikelen van
laatstgenoemd besluit zijn voor een groot gedeelte opgenomen in
hoofdstuk 1 van onderhavig besluit.
Artikel 51
Met het vaststellen van onderhavig besluit komen de artikelen 2.9, 2.9a
en 5.1 van het Besluit hernieuwbare energie vervoer 2015 te vervallen.
Betreffende artikelen van laatstgenoemd besluit, die zien op de
rapportage- en reductieverplichting van de richtlijn brandstofkwaliteit ten
aanzien van benzine en diesel, zijn verwerkt in titel 9.8 van de Wet
milieubeheer en nader uitgewerkt in hoofdstuk 2 van onderhavig besluit.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat,
S. van Veldhoven-van der Meer

Staatsblad 2018

134

58