Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2020–2021

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3366
Vragen van het lid Van Kent (SP) aan de Minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over het afsluiten van een CAO in de uitzendsector tussen de
LBV en de ABU (ingezonden 15 juni 2021).
Antwoord van Minister Koolmees (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 29 juni 2021).
Vraag 1
Op welke termijn verschijnt uw brief over de recent afgesloten collectieve
arbeidsovereenkomst (cao) in de uitzendsector?
Antwoord 1
Ik heb mijn reactie op de recent afgesloten cao’s in de uitzendsector op
15 juni jl. aan uw Kamer verstuurd.1
Vraag 2
Bent u het eens dat door in zee te gaan met de Landelijke Belangen
Vereniging (LBV) (dat tot 21 mei het gezamenlijke eisenpakket van de andere
vakbonden ondersteunde voor een nieuwe uitzend-cao per 1 juni 2021) de
werkgeversorganisaties bewijzen een onbetrouwbare partij te zijn? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 2
Het is in Nederland goed gebruik dat het cao-overleg primair tot het domein
van werkgevers en werknemers behoort. Het kabinet draagt samen met
sociale partners verantwoordelijkheid voor het cao-stelsel als geheel, maar
zolang partijen binnen de grenzen van het stelsel opereren, neem ik geen
standpunten in over de uitkomsten van cao-overleg of de partijen die daaraan
hebben deelgenomen. Werkgevers- en werknemersvertegenwoordigers
hebben het (ook in ILO-verdragen beschermde) recht om in vrijheid te
onderhandelen over collectieve afspraken in bedrijfstakken en ondernemingen.

1

ah-tk-20202021-3366
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2021

Kamerstuk 29 544, nr. 1063 en Aanhangsel Handelingen, 2020–2021, nr. 3174.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

1

Vraag 3
Bent u het eens dat de uitzendsector een cao zou moeten afsluiten die in lijn
is met verwachte wet- en regelgeving omtrent het inperken van flexibele
arbeid? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3
Partijen kunnen bij het afsluiten van een cao inderdaad anticiperen op
verwachte veranderingen in wet- en regelgeving. Hoewel zij daar niet toe
verplicht zijn, kan ik mij voorstellen dat partijen er aan de cao-tafel wel
rekening mee houden, zeker nu sociale partners op centraal niveau in de
sociaaleconomische Raad2 overeenstemming hebben bereikt over adviezen
op het gebied van uitzendarbeid.
Vraag 4
Bent u het eens dat de uitzendwerkgevers met het niet tot een akkoord
komen met de reguliere, in de Stichting van de Arbeid (STAR) vertegenwoordigde, vakbonden zich definitief diskwalificeren voor een zelfregulerende
aanpak in de uitzendbranche? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Ik ben het er niet mee eens dat door de recent afgesloten cao’s uitzendwerkgevers geen rol meer kunnen spelen bij de (zelf)regulering van de uitzendsector. Zie ook het antwoord op vraag 2. Wel constateer ik dat er waarschijnlijk
grote veranderingen aanstaande zijn op het gebied van de regulering van de
uitzendsector. Zo bereidt het kabinet een nieuw stelsel van verplichte
certificering voor.3 De gevolgen daarvan voor de huidige (zelf)regulerende
aanpak in de uitzendbranche worden op dit moment nader uitgewerkt.
Vraag 5
Onderschrijft u de in 2015 in het Financieel Dagblad gepubliceerde column
van de heer Grapperhaus waarin hij beschrijft hoe kleine bonden die weinig
tot geen werknemers vertegenwoordigen de cao tot een schijnconstructie
maken?4 Zo nee, waarom niet?
Antwoord 5
Ik heb begrip voor het ongemak dat soms veroorzaakt wordt door cao’s die
met kleinere bonden worden afgesloten, zonder betrokkenheid van grotere
bonden. Tegelijkertijd constateer ik vanuit mijn stelselverantwoordelijkheid
dat het cao-stelsel nog steeds op breed draagvlak kan rekenen en positief
beoordeeld wordt. Voor een uitgebreidere reflectie op dit vraagstuk verwijs ik
naar mijn antwoorden van maart 2020 op Kamervragen over dit onderwerp.5
Vraag 6
Onderschrijft u dat cao-overleg met onafhankelijke vakbonden ongelijkheidscompensatie moet waarborgen en concurrentie op arbeidsvoorwaarden moet
voorkomen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 6
Dat onderschrijf ik.
Vraag 7
Onderschrijft u dat het uw taak is om cao-overleg met onafhankelijke
vakbonden te stimuleren? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 7
Ik onderschrijf dat het vanuit mijn stelselverantwoordelijkheid mijn taak is om
de sociale dialoog te bevorderen en het cao-overleg te stimuleren, waarbij de
autonomie van sociale partners wordt gerespecteerd.

2

Sociaaleconomische Raad (2021). Investeren in brede welvaart, publieke sectoren en
toekomstig verdienvermogen.
Kamerstuk 29 861 nr. 53 en 55.
4
Het Financieele Dagblad, 14 augustus 2015, «Cao-faillissement»
(https://fd.nl/opinie/1114993/cao-faillissement)
5
Aanhangsel Handelingen, 2019–2020, nr. 2535.
3

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

2

Vraag 8
Deelt u de mening dat het principeakkoord, dat per 1 juni 2021 in de
uitzendsector is afgesloten, is overeengekomen met een niet-onafhankelijke
vakbond en dat er dus een niet-rechtsgeldige cao tot stand is gekomen
waarvoor geen kennisgeving van ontvangst (kvo) afgegeven kan worden?
Antwoord 8
Op deze vragen ben ik in mijn schrijven aan uw Kamer van 15 juni jl.
ingegaan.6
Vraag 9
Bent u bereid, gezien deze handelwijze van de werkgeversorganisaties in de
uitzendbranche, elke vorm van afwijking van driekwart dwingend recht die in
het nadeel is van de werknemers zo snel mogelijk te beëindigen? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 9
Daar ben ik niet toe bereid. Driekwart dwingend recht is een instrument dat
sociale partners in sectoren de ruimte biedt om, indien de omstandigheden
daar aanleiding toe geven, in hun sector maatwerk toe te passen. Desalniettemin constateer ik dat de sociaaleconomische Raad in zijn recente midellangetermijnadvies7 adviseert om het gebruik van driekwartdwingend recht voor
de uitzendsector fors te beperken. Het is aan het volgende kabinet om daar
een besluit over te nemen.
Vraag 10
Bent u bereid, gezien de lobbyreputatie van de werkgeversorganisaties
Algemene Bond Uitzendondernemingen (ABU) en Nederlandse Bond van
Bemiddelings- en Uitzendondernemingen (NBBU), alle contacten tussen de
politieke vertegenwoordigers en ambtenaren van de ministeries van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid, Financiën en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties met vertegenwoordigers van de ABU en NBBU en de uitzendorganisatie op te schorten totdat de wetgevingstrajecten voortvloeiend uit de
rapporten van de Commissie Regulering van Werk (Commissie-Borstlap) en
het Aanjaagteam Bescherming Arbeidsmigranten (Commissie-Roemer) door
de Eerste Kamer zijn vastgesteld? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 10
Contacten met sociale partners, nationaal en sectoraal, kunnen grote
meerwaarde hebben voor de overheid, juist ook bij de vormgeving van
beleid. Sociale partners hebben kennis van de praktijk die de overheid niet
heeft en samenwerking met sociale partners kan het draagvlak voor beleid en
wet- en regelgeving vergroten. Uiteraard zijn bewindspersonen en ambtenaren zich ervan bewust dat sociale partners (deel)belangen vertegenwoordigen. Hun inbreng wordt dan ook als zodanig gewogen. Ook is het van belang
dat partijen door hun contacten met bewindspersonen en ambtenaren geen
oneigenlijke voordelen behalen, bijvoorbeeld via een informatievoorsprong
ten opzichte van andere partijen waarmee zij aan onderhandelingstafels
zitten. Binnen die randvoorwaarden kunnen contacten met de ABU en de
NBBU als vertegenwoordigers van uitzendbureaus – net als met vakbonden
die uitzendkrachten vertegenwoordigen – waardevol zijn. Ik vind het dan ook
niet verstandig om die contacten te verbreken of op te schorten.

6
7

Kamerstuk 29 544, nr. 1063 en Aanhangsel Handelingen, 2020–2021, nr. 3174.
Sociaaleconomische Raad (2021). Investeren in brede welvaart, publieke sectoren en
toekomstig verdienvermogen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

3