Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 2668

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 20 juli 2018
Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij 14 fiches, die
werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC). De onderhavige fiches maken onderdeel uit van het
Meerjarig Financieel Kader (2021–2027).
Fiche: MFK – Verordening Europees Fonds voor Maritieme Zaken en
Visserij (EFMZV) 2021–2027 (Kamerstuk 22 112, nr. 2663)
Fiche: MFK – Verordening Digital Europe programma (2021–2027)
(Kamerstuk 22 112, nr. 2664)
Fiche: MFK – Invest EU-programma (Kamerstuk 22 112, nr. 2665)
Fiche: MFK – Verordening programma Europees Solidariteitskorps
(Kamerstukken 22 112 en 34 738, nr. 2666)
Fiche: MFK – Verordening Douane-programma (Kamerstuk 22 112,
nr. 2667)
Fiche: MFK – Verordening Fiscalis-programma
Fiche: MFK – EU-Ruimtevaartprogramma (Kamerstuk 22 112, nr. 2669)
Fiche: MFK – LGO-besluit (Kamerstuk 22 112, nr. 2670)
Fiche: MFK – Verordening financieel programma ontmanteling nucleaire
faciliteiten en beheer kernafval (Kamerstuk 22 112, nr. 2671)
Fiche: MFK – Verordening tot oprichting Asiel en Migratiefonds (AMF)
(Kamerstuk 22 112, nr. 2672)
Fiche: MFK – Verordening Fonds voor interne veiligheid (Kamerstuk
22 112, nr. 2673)
Fiche: MFK – Verordening voor het instrument voor grensbeheer en visa
als onderdeel van het Geïntegreerd Grensbeheerfonds (Kamerstuk 22 112,
nr. 2674)
Fiche: MFK – Verordening Instrument financiering douanecontroleapparatuur (Kamerstuk 22 112, nr. 2675)

kst-22112-2668
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

1

Fiche: MFK – Oprichting van het Europees Defensiefonds (Kamerstuk
22 112, nr. 2676)
De Minister van Buitenlandse Zaken,
S.A. Blok

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

2

Fiche: MFK – Verordening Fiscalis-programma
1. Algemene gegevens
a) Titel voorstel
Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad
tot vaststelling van het Fiscalis-programma voor samenwerking op het
gebied van belastingen
b) Datum ontvangst Commissiedocument
8 juni 2018
c) Nr. Commissiedocument
COM (2018) 443
d) EUR-Lex
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/
?uri=CELEX:52018PC0443
e) Nr. impact assessment Commissie en Opinie Raad voor Regelgevingstoetsing
SWD (2018) 323
SWD (2018) 324
f) Behandelingstraject Raad
Raad economische en financiële zaken
g) Eerstverantwoordelijk ministerie
Ministerie van Financiën
h) Rechtsbasis
Art. 114 VWEU
Art. 197 VWEU
i) Besluitvormingsprocedure Raad
Gekwalificeerde meerderheid
j) Rol Europees Parlement
Medebeslissing
2. Essentie voorstel
a) Inhoud voorstel
Dit voorstel is onderdeel van het pakket aan voorstellen dat de Commissie
heeft uitgebracht in het kader van het Meerjarig Financieel Kader (MFK)
voor 2021–2027. Met de verordening doet de Europese Commissie
(hierna: Commissie) een voorstel voor een programma dat de samenwerking tussen Europese belastingautoriteiten zal ondersteunen. Het
Fiscalis-programma loopt van 1 januari 2021 tot en met 31 december
2027. Het betreft een vervolgprogramma voor het reeds bestaande
samenwerkingsprogramma Fiscalis 2020, dat startte in 2013 en op
31 december 2020 zal aflopen. Reden voor een vervolgprogramma, is dat
nationale belastingautoriteiten steeds weer voor nieuwe uitdagingen
komen te staan. Voorbeelden hiervan zijn belastingfraude, belastingontduiking en belastingontwijking, digitalisering en nieuwe bedrijfsmodellen,
maar ook het vermijden van onnodige administratieve lasten voor burgers
en bedrijven bij grensoverschrijdende transacties. Deze ontwikkelingen
vereisen betere en innovatieve manieren waarop de belastingautoriteiten
hun kerntaak uitvoeren. Met het nieuwe Fiscalis-programma komen er
instrumenten en middelen beschikbaar om het fiscale beleid en de
uitvoeringspraktijk van Europese belastingautoriteiten te ondersteunen.
Dit gebeurt enerzijds door middel van activiteiten ten behoeve van
bestuurlijke en IT-capaciteitsopbouw en anderzijds door operationele
samenwerking waarbij best practices en praktische kennis kunnen worden
uitgewisseld tussen de lidstaten en andere landen die aan het programma
deelnemen. Het programma valt onder direct beheer van de Commissie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

3

De belastingen waarop het voorstel betrekking heeft, zijn belastingen over
de toegevoegde waarde, accijnzen op alcohol- en tabaksproducten,
belastingen op energieproducten en elektriciteit en andere belastingen en
rechten voor zover zij van belang zijn voor de interne markt. Landen die
deelnemen aan het programma zijn de EU-lidstaten, toetredingslanden,
kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaten en landen die onder het
Europees nabuurschapsbeleid vallen. Ook andere derde landen (zoals
Noorwegen en Zwitserland), waarmee een specifieke overeenkomst over
ad hoc deelname aan het Fiscalis-programma wordt gesloten, kunnen
deelnemen aan het programma. Deze laatste groep landen kon niet
deelnemen aan het huidige Fiscalis 2020-programma. Verder kunnen ook
internationale organisaties zoals de Organisatie voor Economische
Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) en Intra-European Organisation of
Tax Administrations (IOTA) deelnemen aan het Fiscalis-programma.1
Ten opzichte van het lopende Fiscalis 2020-programma zijn er nog een
aantal andere nieuwe punten opgenomen in het Commissievoorstel. Zo is
een ruimer gebruik van eenheidskosten2 opgenomen. Ook stelt de
Commissie voor om, in verband met administratieve besparingen,
meerjarige werkprogramma’s vast te stellen. In het huidige Fiscalis
2020-programma wordt er jaarlijks een werkprogramma vastgesteld.
Daarnaast biedt het programma de mogelijkheid om de Europese
elektronische systemen aan te passen of uit te breiden naar de hierboven
genoemde andere derde landen of internationale organisaties.
Voor de uitvoering van het programma wordt voor de totale periode een
budget van 270 miljoen euro (lopende prijzen) voorgesteld.
b) Impact assessment Commissie
De Commissie heeft een ex-ante evaluatie uitgevoerd. Daarbij is gekeken
naar verschillende beleidsopties voor een volgend programma. De
Commissie heeft gekozen voor de beleidsoptie «continuïteit plus», in
vergelijking met het huidige Fiscalis 2020-programma. Met deze voorkeursoptie zou het programma erop gericht zijn de agenda van het
Europese fiscaal beleid volledig te verwezenlijken door niet alleen
IT-systemen te ontwikkelen en te onderhouden, maar ook de huidige en
nieuwe belastinguitdagingen, zoals belastingfraude, effectief aan te
pakken. Dit natuurlijk in overeenstemming met recente politieke ontwikkelingen en toekomstige toezeggingen met het oog op de hoge verwachtingen van EU-burgers en bedrijven om gezamenlijk belastingfraude en
-ontwijkingsproblemen aan te pakken.

1

Art. 8 van de Verordening voorziet in het betrekken van internationale organisaties in acties.
Internationale organisaties kunnen alleen onder een aantal vooraf gestelde voorwaarden
deelnemen aan gezamenlijke acties onder het programma. Zij dragen ook bij aan de kosten van
het programma, nadat deze zijn vastgesteld door de Commissie (o.a. ten aanzien van
gezamenlijk te ontwerpen producten).
2
In het huidige programma zijn vaste bedragen vastgesteld per land voor reis- en verblijfkosten.
In de verantwoording van de door lidstaten gemaakte kosten moeten deze kosten zeer
gedetailleerd worden gespecificeerd. Bedragen die nu worden uitgesplitst in deelonderwerpen
(reiskosten per vliegtuig, trein, OV, taxi, verblijfkosten, ontbijt etc.) worden in de nieuwe
Verordening veranderd in «eenheidskosten». Dit leidt tot een administratieve lastenverlichting
voor zowel de Commissie als lidstaten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

4

3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel
a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein
Zoals vastgelegd in de Kamerbrief van 1 juni 2018 over de Kabinetsappreciatie van het Commissie MFK-voorstel (Kamerstuk 21 501-20, nr. 1349),
richt de Nederlandse onderhandelingspositie op het MFK zich op een
modern en financieel houdbaar MFK. Nieuwe uitdagingen vragen om een
herijking van de invulling en prioriteiten van de EU-begroting opdat het
MFK nieuwe prioriteiten zoals onderzoek en innovatie, veiligheid, migratie
en klimaat sterker reflecteert. Dit vraagt een ambitieus gemoderniseerde
begroting die de EU in staat stelt gezamenlijke uitdagingen adequaat en
tijdig te adresseren en die effectief en efficiënt optimale Europese
toegevoegde waarde genereert. Brexit vereist een neerwaartse bijstelling
van het MFK; een kleinere EU vraagt om een kleiner budget. De inzet is
om via bezuinigingen op bestaand beleid versterkte of nieuwe prioriteiten
te financieren, als ook de financiële gevolgen van het vertrek van het
Verenigd Koninkrijk op te vangen. Voorkomen moet worden dat Brexit
leidt tot een onevenredig hoge rekening voor andere lidstaten en een
stijging van de afdrachten. De financiering van het MFK moet rechtvaardig, transparant en simpel waarbij de lasten eerlijk moeten worden
verdeeld. De Nederlandse netto betalingspositie dient ook in het komende
MFK in lijn te zijn met de positie van lidstaten met een vergelijkbaar
welvaartsniveau.
Nederland neemt momenteel, binnen het lopende Fiscalis
2020-programma, deel aan een scala aan activiteiten. De Nederlandse
inzet is erop gericht om samenwerking met belastingautoriteiten van
andere lidstaten binnen de EU te behouden en te versterken. Een goede
samenwerking tussen de Europese belastingdiensten is van belang voor
de EU als geheel en voor Nederland. Het kabinet hecht aan het verder
ontwikkelen en verbeteren van de samenwerking tussen de Europese
belastingdiensten om op de best mogelijke wijze bij te dragen aan het
ondersteunen van belastingheffing om de werking van de single market te
verbeteren. Ook heeft samenwerking tot doel het concurrentievermogen
van de Unie te bevorderen en de financiële en economische belangen van
de Unie en haar lidstaten te beschermen.
De Nederlandse deelname aan het lopende Fiscalis 2020-programma en
inbreng in de discussies brengen de Nederlandse visie en het Nederlandse (uitvoerings)beleid direct onder de aandacht van lidstaten, overige
(Europese) deelnemende landen en de Commissie. Ervaringen met de
uitvoering van het programma en deelname door de Nederlandse
belastingdienst (o.a. ten aanzien van administratieve samenwerking, het
uitwisselen van informatie en best practices) zijn positief.
Nederland streeft ernaar dat processen op gelijksoortige wijze worden
ingericht in de lidstaten, hetgeen zal kunnen leiden tot een lastenverlichting voor burgers en het bedrijfsleven.
b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel
Nederland kan het vervolg van het Fiscalis 2020-programma ondersteunen en is van mening dat het programma een goede bijdrage levert
aan de doelstellingen van de EU op het terrein van fiscale samenwerking.
Het voorstel voor het Fiscalis-programma biedt aan nationale belastingdiensten de mogelijkheid administratieve samenwerking te intensiveren
en best practices uit te wisselen op uitvoerend en beleidsniveau. Dit
gebeurt o.a. door deelname aan Europese projectgroepen, seminars en
workshops waarin specifieke onderwerpen t.b.v. de uitvoeringspraktijk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

5

van belastingdiensten worden uitgewerkt. Ook kunnen activiteiten onder
het Fiscalis-programma worden ontplooid die beleidsvoorbereidend van
aard zijn.
Het kabinet is over het algemeen genomen positief over het voorgestelde
Fiscalis-programma, omdat de activiteiten die vallen onder het
programma ten goede komen aan de uitvoeringspraktijk van de belastingdienst.
De mogelijkheid om gezamenlijke controles in te stellen, wordt door het
kabinet verwelkomd. Momenteel heeft Nederland een voortrekkersrol
binnen de OESO om het concept van gezamenlijke controles nader uit te
werken. Internationale ontwikkelingen in de belastingdienstpraktijk, zoals
de uitwisseling van gegevens, en internationalisering leiden tot het
ontwikkelen van nieuwe aanpakken in de controlepraktijk. Gezamenlijke
controles worden daarom de komende jaren doorontwikkeld, ook onder
het Fiscalis-programma. Verder steunt het kabinet de deelname van derde
landen aan het programma. Het is gezien de internationale ontwikkelingen
op fiscaal gebied van belang en onontkoombaar dat er meer wordt
samengewerkt met derde landen. Belastingfraude, belastingontduiking en
belastingontwijking stoppen immers niet bij de Europese grens.
Het kabinet vindt het voorstel voor een meerjarig werkprogramma echter
onwenselijk. Het voorgestelde meerjarig werkprogramma wijkt af van het
huidige Fiscalis 2020-programma, waarin jaarlijks een werkprogramma
wordt opgesteld. Meerjarige werkprogramma’s zouden de administratieve
lasten voor de Commissie (en in mindere mate de lidstaten) moeten
verlichten. Een jaarlijks programma biedt voor lidstaten voordelen, omdat
flexibeler kan worden gewerkt en ingespeeld kan worden op actuele
ontwikkelingen binnen/tussen belastingdiensten. Zo kunnen er acties in
het jaarlijks werkprogramma opgenomen worden die bijvoorbeeld beter
inspelen op ontwikkelingen die specifieke internationaal te coördineren
actie vereisen. Het voorgestelde meerjarig werkprogramma biedt deze
mogelijkheid niet. Daarnaast is er bij een meerjarig werkprogramma voor
de lidstaten minder ruimte om de Commissie bij te sturen en te zien waar
de Commissie zich mee bezighoudt. Daarom geniet het behoud van een
jaarlijks werkprogramma de voorkeur. Het kabinet zal daar tijdens de
onderhandeling op inzetten.
De kosten van deelname aan activiteiten door lidstaten worden gedekt
vanuit het programma. Daarnaast komt een aanzienlijk deel van het door
de Commissie voorgestelde budget ten goede aan IT-ondersteuning voor
Europese systemen. Hiermee wordt de gegevensuitwisseling binnen de
EU bevorderd. Dit is voor Nederland een speerpunt, omdat gegevensuitwisseling tussen lidstaten steeds belangrijker wordt voor de uitvoeringspraktijk van de Nederlandse belastingdienst. Nederland wil graag
duidelijkheid over hoe de budgetten worden besteed en is voorstander
van transparantie en helderheid ten aanzien van de aanbesteding van
toekomstbestendige IT-projecten.
c) Eerste inschatting van krachtenveld
De verordening wordt op hoofdlijnen door het merendeel van de lidstaten
verwelkomd. Het lopende Fiscalis 2020-programma is nuttig gebleken en
heeft bijgedragen aan betere samenwerking tussen lidstaten. In het
algemeen kijken lidstaten positief naar het voorgestelde Fiscalisprogramma en de mogelijkheden die daar in zijn vervat om verder samen
te werken. Wel is de verwachting dat sommige lidstaten tegen de
financiering van gezamenlijke controles onder het programma zijn.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

6

4. Beoordeling bevoegdheid, subsidiariteit en proportionaliteit
a) Bevoegdheid
De Commissie baseert de bevoegdheid voor het voorstel op de artikelen
114 VWEU en 197 VWEU. Artikel 114 VWEU betreft de harmonisatie van
nationale wetgeving die de instelling en de goede werking van de interne
markt betreffen. Wanneer de Commissie initiatieven neemt om te komen
tot coördinatie en het uitwisselen van best practices op het gebied van
belastingen wordt vaak voor deze grondslag gekozen. Artikel 197 VWEU
voorziet in de bevoegdheid voor de Unie om maatregelen vast te stellen
die de inspanningen van de lidstaten ter verbetering van hun administratieve vermogen om het recht van de Unie uit te voeren, steunen. Het
kabinet acht dit de juiste rechtsbasis.
b) Subsidiariteit
De subsidiariteit van dit voorstel wordt door het kabinet positief beoordeeld. Voor een efficiënte tenuitvoerlegging van de Europese en de
nationale belastingwetgeving zijn samenwerking en coördinatie op
Europees niveau noodzakelijk. De doelstellingen van de EU op het gebied
van de belastingen, namelijk belastingfraude, belastingontduiking en
belastingontwijking bestrijden, de belastingen eerlijker en transparanter
maken en de werking van de single market en het concurrentievermogen
ondersteunen, kunnen het beste op EU-niveau worden verwezenlijkt. Er is
behoefte aan gemeenschappelijke regels en aan coördinatie en samenwerking tussen de belastingautoriteiten van de lidstaten om deze
doelstellingen te verwezenlijken en het hoofd te bieden aan alle uitdagingen die hiermee samenhangen.
c) Proportionaliteit
De proportionaliteit van dit voorstel wordt door het kabinet als positief
met een kanttekening beoordeeld. De voorgestelde inhoud staat in
beginsel in evenredige verhouding tot het na te streven doel, maar
Nederland steunt het voorstel van de Commissie om, in verband met
administratieve besparingen, meerjarige (in plaats van jaarlijkse)
werkprogramma’s vast te stellen niet. In dat opzicht geeft het voorstel
minder ruimte aan de lidstaten om de Commissie bij te sturen en gaat het
voorstel volgens Nederland verder dan strikt genomen noodzakelijk is.
5. Financiële implicaties, gevolgen voor regeldruk en administratieve lasten
a) Consequenties EU-begroting
Zoals vastgelegd in de Kamerbrief van 1 juni 2018 over de Kabinetsappreciatie van het Commissie MFK-voorstel, maken de onderhandelingen over
het Fiscalis-programma voor wat betreft de financiële aspecten, integraal
onderdeel uit van de onderhandelingen over het Meerjarig Financieel
Kader (MFK) 2021–2027. Nederland hecht eraan dat besprekingen over het
Fiscalis-programma niet vooruitlopen op de integrale besluitvorming
betreffende het MFK. De beleidsmatige inzet van Nederland ten aanzien
van het Fiscalis-programma zal ondersteunend moeten zijn aan de
Nederlandse inzet in de MFK-onderhandelingen zoals hierboven toegelicht, te weten een ambitieus gemoderniseerd en financieel houdbaar
MFK. Dit vraagt om scherpe keuzes, én bezuinigingen. Om het vertrek van
het Verenigd Koninkrijk op te kunnen vangen en nieuwe prioriteiten te
kunnen financieren moeten substantiële bezuinigingen worden doorgevoerd. Het kabinet streeft naar substantiële bezuinigingen binnen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

7

traditionele beleidsterreinen zoals het gemeenschappelijk landbouwbeleid
(GLB) en het cohesiebeleid, waarmee een aanvullende Nederlandse
bijdrage als gevolg van Brexit vermeden kan worden en die ruimte bieden
voor de financiering van nieuwe beleidsprioriteiten. Binnen dit kader blijft
vanzelfsprekend de ruimte bestaan om op de inhoud actief in te spelen op
het verloop van de onderhandelingen.
Voor het Fiscalis-programma is 270 miljoen euro (lopende prijzen)
beschikbaar in de periode 1 januari 2021 t/m 31 december 2027. Dit is een
stijging ten opzichte van het fonds voor het huidige programma Fiscalis
2020, waar 234,3 miljoen euro voor werd begroot. Ten opzichte van de
huidige periode (2014–2020) stelt de Commissie een nominale stijging van
22% voor. Hierbij is rekening gehouden met een EU-uittreding van het VK,
door de uitgaven van de EU in het VK voor het huidige MFK af te trekken
van de omvang van het programma. Hierbij moet tevens worden
opgemerkt dat het Fiscalis-programma enigszins gewijzigd is en er ten
opzichte van de huidige periode hogere uitgaven zijn begroot voor
IT-capaciteit. Nederland wil graag duidelijkheid over hoe de budgetten
worden besteed en is voorstander van transparantie en helderheid ten
aanzien van de aanbesteding van IT-projecten. Een gedeelte van de
verhoging van het budget wordt opgevangen door de financiële bijdrage
van derde landen, die onder het Fiscalis 2020-programma niet konden
deelnemen.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/of
decentrale overheden
Het voorstel heeft geen financiële consequenties voor nationale
overheden. Mochten er uiteindelijk toch budgettaire gevolgen zijn, dan
worden deze ingepast op de begroting van het beleidsverantwoordelijke
departement, conform de regels van de budgetdiscipline.
c) Financiële consequenties (incl. personele) voor bedrijfsleven en burger
Geen.
d) Gevolgen voor regeldruk/administratieve lasten voor rijksoverheid,
decentrale overheden, bedrijfsleven en burger
De effecten van het voorgestelde Fiscalis-programma zullen worden
beoordeeld in een tussentijdse en een eindevaluatie en ook aan de hand
van een permanent toezicht op een reeks prestatie-indicatoren. Het
evaluatierapportagesysteem moet garanderen dat de gegevens voor de
evaluatie van het programma efficiënt, doeltreffend, tijdig en op het juiste
niveau worden verzameld. De betreffende gegevens en informatie zullen
door de lidstaten aan de Commissie worden verstrekt. Er zullen daarom
evenredige rapportagevereisten worden opgelegd aan de ontvangers van
middelen van de Unie. De resultaten en uitkomsten van het Fiscalisprogramma zullen regelmatig worden beoordeeld via een alomvattend
toezichtsysteem, op basis van vastgestelde indicatoren, om verantwoording af te leggen over de kosten en baten.
Daarnaast sturen de lidstaten de Commissie uiterlijk op 31 maart een
jaarlijks voortgangsverslag toe over de uitvoering van het IT strategische
meerjarenplan voor belastingen. Deze jaarlijkse verslagen worden
gebaseerd op een vooraf vastgesteld model. De Commissie stelt jaarlijks
uiterlijk op 31 oktober een geconsolideerd verslag op met een evaluatie
van de door de lidstaten en de Commissie gemaakte vorderingen en zij
maakt dat verslag bekend. De Commissie zal elk jaar een voortgangsverslag over het programma opstellen met een samenvatting van de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

8

vorderingen die zijn geboekt op weg naar de doelstellingen van het
programma, en de desbetreffende output- en resultaatindicatoren. Het is
niet zo dat de belastingautoriteiten meer investeringen of inspanningen
moeten verrichten als het programma wordt ingevoerd.
Door, zoals dit voorstel beoogt, op EU-niveau beter samen te werken (en
ervoor te zorgen dat nationale belastingautoriteiten hun taken effectief en
efficiënt uit kunnen voeren) kan mogelijk vermeden worden dat burgers
en bedrijven bij grensoverschrijdende transacties met onnodige administratieve lasten te maken krijgen.
e) Gevolgen voor concurrentiekracht
Geen.
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
n.v.t.
b) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen, incl. NL-beoordeling
daarvan
Om te garanderen dat de door het programma geboekte vooruitgang bij
het verwezenlijken van de doelstellingen ervan doeltreffend wordt
beoordeeld, krijgt de Commissie in art. 13 en art. 14 van het voorstel de
bevoegdheid gedelegeerde handelingen vast te stellen. Zo kan de
Commissie inspelen op veranderingen in de fiscale beleidsprioriteiten en
kan zij de lijst van indicatoren, waarmee de verwezenlijking van de
specifieke doelstellingen van het programma wordt gemeten, wijzigen.
Tevens kan de Commissie de verordening aanvullen met bepalingen over
de opstelling van een toezichts- en evaluatiekader. De bevoegdheid om
gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie
toegekend tot en met 31 december 2028. De keuze voor gedelegeerde
handelingen ligt hier juridisch voor de hand omdat de bevoegdheid tot
het aanvullen van het basisinstrument aan de Commissie alleen via
gedelegeerde handelingen kan worden verleend.
De (meerjarige) werkprogramma’s worden door de Commissie vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen. De Commissie wordt
daarbij bijgestaan door het Comité Fiscalis-programma.
Het kabinet kan instemmen met de keuze voor het vaststellen van
uitvoeringshandelingen in bovengenoemd geval, omdat deze erop gericht
is om de verordening in de lidstaten volgens eenvormige voorwaarden uit
te voeren. Op het vaststellen van de uitvoeringshandelingen is voorts de
onderzoeksprocedure van toepassing. De keuze voor de onderzoeksprocedure is volgens het kabinet geschikt, omdat het hier gaat om handelingen van algemene strekking (zie art. 2 lid 2, onder a van Verordening
182/2011 (de Comitologieverordening)).
c) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en besluiten) met
commentaar t.a.v. haalbaarheid
Dit voorstel treedt in werking op 1 januari 2021. Nederland hoeft niet te
pleiten voor een verruiming van de termijn.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

9

d) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
De Commissie zal een tussentijdse en een definitieve evaluatie uitvoeren.
Tijdens de evaluaties wordt o.a. beoordeeld welk effect het instrument
heeft, de mate waarin het instrument relevant, effectief en efficiënt kan
worden geacht, en de mate waarin het een meerwaarde oplevert voor de
EU en samenhangend is met andere beleidsterreinen van de EU. In de
evaluaties worden tekortkomingen/problemen geïdentificeerd, en wordt
gekeken welke mogelijkheden er bestaan om de acties of hun resultaten te
verbeteren en ervoor te zorgen dat ze een zo groot mogelijk effect hebben.
In het kader van de evaluaties wordt ook gekeken welke kosten, baten en
besparingen de regelgeving oplevert. Het kabinet steunt deze aanpak.
7. Implicaties voor uitvoering en/of handhaving
n.v.t.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
Geen implicaties voor ontwikkelingslanden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 22 112, nr. 2668

10